NO MUD, NO LOTUS……aan mijn haren uit de modder

Er zijn dagen, dat zo’n blog eruit vliegt: Je hebt wat te melden. Er gebeurt iets. Maar vandaag: Niets daarvan… In mijn hoofd fladderen verhalen en gedachten, genoeg om een heel boek te vullen, maar niets lijkt relevant om nu te verwoorden.

De heks is moe.

Na zo’n zware griep is het altijd moeilijk terugkomen in een soort dagelijks ritme. Na het uitlaten van de hond vanmorgen was ik volledig uitgeput.

Dus slapen, slapen, slapen. En dan weer die hond. Je begrijpt al, dat je er maar niet teveel van moet verwachten vandaag. Ik heb m’n kruit verschoten. Maar het was wel lekker om door de lauwe avondlucht een rondje om de stad te fietsen met Ysbrandt. We gaan dan alle parkjes af, die we onderweg tegenkomen.

lotus

uit de modder….
wat zegt Thich Nhat Hanh ook alweer over modder?
NO MUD NO, LOTUS

Als ik op zo’n punt beland als nu, moet ik altijd mezelf enigszins bij de haren uit de modder trekken.

Gelukkig heb ik genoeg om naar uit te kijken. Vandaag kreeg ik een mailtje over een vervolgopleiding Stembevrijding. Of Leergang, zoals mijn docent het noemt.Kijk, daar word ik nu vrolijk van. Helaas is het wel op maandag, dus ik moet maar zien of dat allemaal past met mijn Indiase zang… Maar het idee, om weer in een groep mensen alle hoeken en gaten van mijn stem te gaan verkennen, : Daar word ik blij van.

Praktijk voor Stembevrijding: De Notenboom

Al jaren ben ik met stem bezig, boventonen, stembevrijding, Indiase zang… Geen idee, wat het ooit gaat opleveren. Ik doe het gewoon, omdat het zo ontzettend leuk is. Intussen verandert mijn stem wel degelijk. Mijn bereik wordt groter. Ik kan op verschillende manieren zingen en mijn stem gebruiken. Maar het leukst blijft het als ik op mijn fiets zit met mijn hondje naast mij dravend. Ik zit dan bijna altijd te zingen. Ysbrandt is dat wel gewend, maar menig passant kijkt vreemd op. En daarna vertederd naar mijn hondje.

Vanavond fietste ik op de Witte Singel, toen na een week zwijgen, mijn lied weer losbarstte in mijn borst. Galmend zong ik “Love me tender” van Elvis Presley. Ik liet mijn stem rare dingen doen en voelde het lied juichen in mijn hart. Even hoorde ik The King meezingen ter hoogte van de Sterrenwacht…..

lekker ding...

The King

Het gaat de goede kant op met me, dacht ik. Ik zing weer. En zo zie je, dat een saaie dag, waarop je niets te melden hebt, zoveel puur goud kan bevatten. Als je maar even delft. Goed zoekt. Luistert naar je eigen lied.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s