HEKS AFGEMAAKT IN WEDSTRIJD. Likt venijnig haar wonden….

valt niet mee

IN PATRIARCHAAT…

OEPS, Heks had gedichtje ingestuurd voor een wedstrijd. Niet om te winnen, gewoon om een keer mee te doen. Ik had me niet bedacht, dat al dat geslam en elkaar om de oren slaan met volzinnen echt niets voor mij is. Dus pretentieloos heksenrijm ingestuurd. En genadeloos afgerekend.

nr1: wie deze ‘mijn voornaam’ is god mag het weten. Een pseudo ala, we doen het, normaal gesproken niet. Ik dicht slechts herhalen – vind ik wel mooi. Dat ze een heks is geloof ik wel en dat ze aan haar gerief wil komen ook, net als de dichter zelf. En dat allemaal over de rug van de nr1. De derde strofe mag blijven, de rest retour.

nr2: ‘mijn naam’
verhalen/halen/herhalen… zo’n simpel rijm kiezen en dan drie keer hetzelfde, dat is een wel heel erg armoedige herhaling en de laatste twee strofen borduren genadeloos voort op die inhoudsarme rijmarmoede. het zal wel. ik hoop dat ‘mijn naam verkleind’ geen extra emailadres heeft moeten aanmaken voor deze bijdrage, want na deze oprisping kan dat wel bij de vuilnisbak.

Enorm onsympathiek commentaar. En de heren hadden hun huiswerk niet gedaan. Ik besta wel degelijk, geen pseudoniem te bekennen.

komt aan haar gerief

BELEZEN VROUW

Jaren geleden werkte ik mee aan een dichterscollectief. Ik schreef zelf ook en liet het aan iemand lezen. Deze man had overigens zelf nog nooit een pen opgetild. Hij veegde de vloer ermee aan. Het was dit, het was dat.  Ik was een Vijfiter. Dat was de enige stroming, die hij een beetje kende bleek later…M’n taalgebruik was zus en zo.

Ik trok het me aan. Jarenlang schreef ik slechts proza. Toen ik mijn gedichten na jaren  weer eens tegenkwam zaten er echt een paar juweeltjes tussen… En om zo’n juweeltje te vinden moet er veel geschreven worden… Het meeste is voer voor de kachel.

Ook de man zag ik veel later terug. Ik was verbaasd, dat ik me zo door hem de oren had laten wassen. Hij bleek nergens echt verstand van te hebben….

heksen zijn het!!!!

ZO IS HET OOK NOG EENS

Eerlijk gezegd wordt er maar weinig echt grote poëzie geschreven. Ik heb de groten bestudeerd en zie deze kwaliteit niet terug bij de gemiddelde slam. Wel drinkende mannetjes, die hun huiswerk niet doen. Ook heb ik meegemaakt, dat een vrouw over de liefde sprak en een losbandig type werd genoemd! Maar een ongelofelijk tieten-willen-grijp-en-verspild-zaadgedicht van een oude man werd geprezen door diezelfde jury, de gruizige inhoud ontging hen volkomen….

Ik wil aan mijn gerief komen, insinueert commentaar 1. Huh? Ik weet van niks. Hij ook, staat er in 1 adem achter. En ik zou dat over zijn rug willen? Yek. Ligt het nu aan mij, dat ik dat ranzig gesteld vind? Nee, het is absoluut ranzig en smerig verwoord. Seksistisch ook.

Zo wordt er altijd van alles beweerd door lieden, die het er zelf niet veel beter vanaf brengen. Deze mannen hebben wel gelijk. Ik ben geen Groot Dichteres. En ik pas niet in hun format. Zij ergeren zich dood aan mijn pretentieloosheid. Ik heb een hekel aan pretenties en probeer dingen simpel te zeggen. Niet omdat ik geen hermetische wartaal kan spreken, maar waarom zou ik?

Hermetisch duidelijk lukt me soms wel, dat zijn de juweeltjes. Maar nog steeds ergerlijk simpel….

Ongelijk hebben ze, waar ze me kleineren en verdacht maken. Hoezo bestaat mijn naam niet? Het geheel geeft me een beetje het gevoel van een lokale kroeg, ons kent ons, waar je als vreemde niets te zoeken hebt….En dan dat ‘aan zijn gerief komen’. En aan de mijne, getver…

Ik denk, dat ze teveel naar juryleden in  TVprogramma’s als Idols hebben gekeken. Die afpismentaliteit is als een nationaal virus naar kleinsteedse wedstrijden overgeslagen. Wat een armoede. Jaag mensen de stuipen op het lijf! Mep het er maar uit, dat plezier in schrijven, zingen, dansen ….

Ik moet er ook wel om lachen. Waar zat ik met mijn hoofd? Zomaar hol van de leeuw inlopen.  Om erachter te komen dat het meer ‘piep zei de muis in het voorhuis’ is…Geen idee eerlijk gezegd. Genoeg plekken waar het beter toeven is. Zoals….

Vandaag was ik ergens waar niet wordt gemept, maar verwelkomd: Stembevrijding. Jan-Hendrik nam ons, leerlingen, weer mee op een ontdekkingsreis. Stem is toch iets raars, want waar zit het nou eigenlijk? Het is slechts trillende lucht langs banden in holtes….

Ik heb ook het heksen-offerlied gezongen, prachtig begeleid op vleugel door the master himself. Een vrije jazzy versie, ofwel op z’n heks’.

van deze tijd

HEKS IS EEN SOORT SARAH VAN DER WILP

MAARRRRR……

Ik dans

mijn olifantendans

en schrijf

heksenrijmpjes

zing daar dan

liedje van

stop!

stoplap:

snelkookpan….

handen in het haar, of komt er soms

ZOEKT INSPIRATIE

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s