Heks crashed, herinneringen aan een intensieve week, dagelijkse beslommeringen….

zingende vrouw

Heks is er klaar voor

Langs mijn mooie kampeerplek op het terrein van Buitenkunst liep een pad. De hele dag en ook een flink gedeelte van de nacht was het een komen en gaan van mensen. Eén jongen viel me speciaal op. Een jochie van een jaar of elf. Misschien iets ouder, maar met het engelachtige van voor de pubertijd en de grote testosteronbomexplosie.

rare meubelsstukken

Wat is het?

Hij liep kaarsrecht, zijn gezicht een beetje dromerig. Als een godenzoon, zich niet bewust van zijn schoonheid. De laatste avond in het theater werd er een programmaonderdeel ingelast. Ditzelfde ventje ging iets doen. Zijn moeder zat pal achter me. Ze wist van niets. Helemaal ontdaan door emoties zag ze haar kind een hele zaal beroeren. En ontroeren.

In grote lijnen kwam zijn verhaal, in een wonderlijke vorm van grappen en sketch, er op neer, dat alle mensen erbij horen. ‘Alle mensen moeten blijven’. En zelfs de misselijkste mensen wist hij een plek te geven in zijn verhaal. Geert Wilders, pedo’s. Allemaal mensen. En allemaal moeten ze blijven. Het deed me denken aan de uitspraak van Thich Nath Hanh: ‘Als je van links en rechts rechts weghaalt wordt de linkerkant van links rechts!’. Hartstikke ZEN dit joch….

rare meubelsstukken

Duidelijk een tafeltje

Mooie mensen kwam ik tegen afgelopen week.

Een enorm lange knappe jongeman, die wanhopige pogingen tot breakdance deed. Levensgevaarlijk met zijn toch licht ongecoördineerde beenbewegingen. Een trappend paard was er niets bij. Maar zo leuk!

rare meubelsstukken

Krantenbak?

Een andere jongeling, die Heks betrapte terwijl ze liep te zingen. ‘Maar ik zing altijd!’ zei Heks ter verdediging. Vervolgens betrapte hij me dan weer op niet zingen. ‘Maar ik fluit!’ bracht Heks uit. Uiteindelijk was ik mijn stem zo goed als kwijt en viel er niet meer zoveel te zingen. Toch bracht deze interactie me op een geweldig idee. Ik bedacht een sluipproject. Een vreemd theatraal zanggebeuren, dat zijn eigen weg vindt in zo’n Buitenkunstweek. Idealiter dan.

rare meubelsstukken

Stoel!

Het heet: Heb je even een kwartiertje? Dan zing je een lied voor iemand. Ik zou dan met deze gast beginnen. Daarna drie maal drie is negen, ieder zingt zijn eigen lied etc. … moet een liedje zingen, troelala, troelala….En dan zingt die persoon weer een lied voor iemand anders. Je mag niet terugzingen en komt allemaal maar één keer aan de beurt. Maar het staat eenieder vrij om lustig om zich heen te zingen natuurlijk…..

rare meubelsstukken

Wandlamp met schoen en theekopje

Een prachtig wat wild meisje. Op één of andere manier had ik steeds terloops contact met haar. Heks had lol in dit geweldige jonge vrouwmens.

rare meubelsstukken

Prototype?

Een koorgenoot, die om de hoek ‘woonde’ op de camping. Steeds raakten we ergens aan de praat, in een rij voor het eten, tijdens een pauze. En telkens zijn het hele intense gesprekken. Een krachtige vrolijke vrouw, die heel veel heeft meegemaakt. Zich heeft moeten schikken in haar lot. Met een stem als een klok. Vitaal. Anders.

Scildersatelier, overzichtstentoonstelling, Buitenkunst 2013, 3tm 10 oktober

Scildersatelier

Een andere koorgenoot met een dikke buik, 6 maanden zwanger. Niemand wilde naast haar staan met zingen, want ze fungeert als een soort stoorzender. Maar wat een heerlijke vrouw, wat genoot ze! Ze staat voor de klas en de kinderen zeggen ook al tegen haar:’Juf, zing maar niet mee!’. Maar deze week heeft ze gezongen! Uit volle borst!

Scildersatelier, overzichtstentoonstelling, Buitenkunst 2013, 3tm 10 oktober

De mysterieuze Vengaman. Steeds kwamen we elkaar tegen en flirtten een beetje. Nou flirt Heks met iedereen. Zo ook haar opponent. Een fijnproever zullen we maar zeggen. Heks moest er een beetje om grinniken. Tot ze hem de laatste avond hoorde zingen in het theater. Jee, wat een geweldige stem. Net dat rauwe hese randje eraan. Recht in mijn hart. Prachtig Vengaman!

En dan natuurlijk niet in de laatste plaats Tromvrouw en haar gezin. Wat heb ik genoten van al dat jonge leven om me heen. Wat een klus, die kar trekken. Ik bewonder mijn vriendin, dat ze dat allemaal voor elkaar krijgt. Echt heel hard werken!

Scildersatelier, overzichtstentoonstelling, Buitenkunst 2013, 3tm 10 oktober

Vandaag ligt Heks natuurlijk in de crashmode. De halve dag liggen slapen, hondje uitlaten, soepje koken, helft naar zieke vriendin brengen, andere helft zelf opeten. Wat een lekker soepje overigens.

Soepje voor warmte en herstel: Fruit in een goeie olijfolie een uitje, knoflook erbij, koolrabi meebakken. Bouillon toevoegen, schijfjes gember naar smaak, tien minuten laten koken en staafmixen. voeg als laatste wat reepjes rode peper toe. Scildersatelier, overzichtstentoonstelling, Buitenkunst 2013, 3tm 10 oktober

De katten vinden het heerlijk, dat ik er weer ben. Om de beurt komen ze enorm knuffelen en afgelopen nacht lag ik bedolven onder een levende deken te slapen. Als Heks zich dan omdraait, vliegt er wel eens één door de lucht. Met Ysbrandt ben ik flink aan de wandel geweest vandaag. Bij het Joppe heb ik hem goed achter de bal aan laten zwemmen. Hij is helemaal tevreden nu.

Mijn stem is nog hopeloos. Die komt pas weer terug als ik ben bijgekomen van de  idioterie van kamperen. Nou ja, lekker rustig toch? Ik hou wel van een paar dagen zwijgen. Ik hang gewoon m’n bordje ‘noble silence’ om m’n nek en maak er een mini-retraite van de komende dagen!

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s