Honderd verhalen in een heksenhoofd en niet één op papier. Dat kan niet toch? Een potpourri van belevenissen…

Kristallen schedelmeditatie

Kristallen schedelmeditatie

Vandaag heb ik wel honderd verhalen in mijn hoofd. Ik kan niet kiezen, welke ik op wil schrijven. Ik stoei met verschillende thema’s. Schrijf een stukje zus en zo. Leuk om te doen ook nog. Intussen rijd ik van hot naar haar. Onder andere met een zieke vriendin naar de fysiotherapeut. Een volstrekt zelfzuchtige goede daad, want wij vertoeven met plezier in elkaars gezelschap. En ik zie haar graag! Wachtend zit ik alweer te schrijven. Lang leve de Ipad.

Kristallen schedelmeditatie

vandaag veel met waterkristallen

dolfijnen, Kristallen schedelmeditatie

Dolfijnen natuurlijk

Laat in de middag overvalt me een waanzinnige vermoeidheid. Het was al niet veel, maar nu krijg ik met moeite m’n ene been voor het andere. Lastig als je net de hond moet uitlaten. Ik sjok om het golfveld en gooi een bal voor het monster. In de verte nadert een scootmobiel. Met hond er naast. Mijn vriendinnetje Rakusribut. Bezig met één van haar vele uitlaatrondes. Zij en haar vriendin hebben gewoon heel veel honden.

Kristallen schedelmeditatie

Deze vriend is me zeer dierbaar

Kristallen schedelmeditatie

draken, draken en nog eens draken vanavond

Samen vervolgen we onze weg. Ze vertelt hoe ze geniet van mijn blog. Ze is een trouwe lezeres van het eerste uur. Ik geniet ook van haar blog, een dagelijks cadeautje rond middernacht. Het kiekje van vandaag, elke dag een foto. Een aparte kijk op de wereld. Met heel geestig commentaar. ‘Maar schrijf dat dan eens!’ roept ze uit. Ze bedoelt op haar blog, een reactie. ‘Ik heb het wel eens geprobeerd’, vertel ik haar. Er was iets mee, herinner ik me vaag. Het lukte niet.

Kristallen schedelmeditatie

Je mag de schedels in de buitenste ring oppakken

Kristallen schedelmeditatie

Buitenaardsen

Dus schrijf ik het hier. “Ik heb laatst een hele serie foto’s geschoten hier van een zwanenechtpaar met jong,’ vervolg ik mijn betoog,’ Toen ik ’s avonds thuis de boel op mijn computer zette, kwam jouw kiekje van die dag binnen. Jij had van datzelfde zwanengezin de perfecte foto gemaakt….. Prachtig!’ We lopen duidelijk vaak te wandelen in hetzelfde gebied 🙂

Kristallen schedelmeditatie

Nog meer draken

Kristallen schedelmeditatie

Wat zijn ze knap

Mijn vriendin vertelt, dat ze tegenwoordig een Portugese hebben inwonen. Ze kookt, wast, helpt met van alles en nog wat. En het is nog heel gezellig ook. Ze somt op, wat die Portugese hen allemaal voor’n lekkers voorschotelt. Klinkt goed. ‘Wil ik ook!’ roept Heks. Net als Heks zijn de dames aangewezen op thuiszorg. Deze constructie blijkt heel goed te werken. Het zal voor mij nog niet zo gemakkelijk zijn om iemand te vinden. Wie wil er nu wonen in een klerenkast?

Kristallen schedelmeditatie

En nog zo’n monster

Kristallen schedelmeditatie

Het hart van het veld, met een foto van Emoto

Vanavond eet ik bij Pappa. Zoonlief is er ook. We hebben weer de leukste gesprekken. Deze keer komt het onderwerp Stupa’s aan bod.  Hij heeft een tekening aan de muur hangen van de plek waar Chögyam Trungpa Rinpoche begraven ligt. ‘Zit’. ‘Staat’. We beginnen te lachen. Nu wil Heks natuurlijk het naadje van de kous weten. Pappa vertelt, wat hij weet. Door de jaren heen is hij een beetje ingewijd in de geheimen van Tibetaans Boeddhisme.

Stupa

Kristallen schedelmeditatie

Draken

Kristallen schedelmeditatie

Mijn schatjes met draak

Na het eten vlijen we ons op de bank met een stokoud fotoboek. Zoonlief is nog een kleuter. Samen met de moeder zijn ze een aantal keren door Nepal getrokken. Terwijl ik de bladen omsla, valt het fotoboek uit elkaar. ‘Dit vindt Zoonlief zo’n leuke foto’, zegt Pappa. Ik zie hen beiden hurken voor een Stupa. De grote man ging op zijn hurken om op de hoogte van dat hele kleine mannetje te komen. Die deed zijn vader, zijn grote voorbeeld, natuurlijk na! Inderdaad, het is ontroerend mooi.

Kristallen schedelmeditatie

Een hele bijzondere deelnemer

Kristallen schedelmeditatie

Mik en Mak

Heks ligt in bed. Zometeen moet ik nog even naar buiten met dat varken. De beesten zijn extreem blij, want ik heb vis voor hen gekookt. Toen ik Ferguut ging zoeken in de tuinen achter mijn huis, zag ik een man in de vuilcontainer naar iets eetbaars zoeken. Op mijn fornuis stond een pan soep. Ik mag van mezelf niet iedereen -meer- in huis halen. Maar soms voelt het absurd. Ik dacht aan mijn lieve vriendin Tanneke en haar nasi voor de zwervers op de stoep. Ze haalde ze niet in huis, maar …..  Hoe deed ze dat ook alweer? Het bestek wilde ze terug en het bord mochten ze houden? Of was het nu net andersom?

Terwijl ik mijn hoofd uit het raam steek, met een vaag plan, zie ik hem om de hoek verdwijnen. Onverrichterzake, leunend op een stok.

Kristallen schedelmeditatie

Dank je wel lieve Maan

2 thoughts on “Honderd verhalen in een heksenhoofd en niet één op papier. Dat kan niet toch? Een potpourri van belevenissen…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s