Zondagmiddag: Het hoogtepunt van ons bezoek aan Brussel. Marché aux Puces in de Marolles en Art Nouveau in het Hortahuis. Cultuurhappen op de valreep…….

Zondagmiddag: Het hoogtepunt van ons bezoek aan Brussel. Marché aux Puces in de Marolles ,

Cowboy speurt naar een verborgen schat

Zondagmiddag: Het hoogtepunt van ons bezoek aan Brussel. Marché aux Puces in de Marolles ,Zondagmiddag: Het hoogtepunt van ons bezoek aan Brussel. Marché aux Puces in de Marolles ,Zondagmiddag: Het hoogtepunt van ons bezoek aan Brussel. Marché aux Puces in de Marolles ,

Maandag crasht Heks vol overgave. De vakantie eist zijn tol. In tegenstelling tot de rest van de wereld, zijn dit soort activiteiten dodelijk vermoeiend voor mij. Ik heb veel te veel gelopen, dus mijn benen zijn volstrekt verknoopt en verzuurd. Ik kan geen pap meer zeggen en de ervaring leert, dat ik het maar uit moet zitten. Of beter gezegd: liggen…..
Ik begin de dag natuurlijk met de verplichte wandeling door een bos met Ysbrandt. Eerst prik ik een megasuperblaar door. Ongelofelijk: Het ding is nog groter, dan de teen, waar hij op zit.

Zo, dat loopt een stuk aangenamer……

Zondagmiddag: Het hoogtepunt van ons bezoek aan Brussel. Marché aux Puces in de Marolles , bord uit Limoges

Wat een prachtig bordje!

Zondagmiddag: Het hoogtepunt van ons bezoek aan Brussel. Marché aux Puces in de Marolles , bord uit LimogesZondagmiddag: Het hoogtepunt van ons bezoek aan Brussel. Marché aux Puces in de Marolles , bord uit LimogesZondagmiddag: Het hoogtepunt van ons bezoek aan Brussel. Marché aux Puces in de Marolles , bord uit LimogesZondagmiddag: Het hoogtepunt van ons bezoek aan Brussel. Marché aux Puces in de Marolles , bord uit Limoges

De laatste dag van onze minivakantie in het prachtige Brussel is in feite de meest productieve. Eindelijk zijn we een beetje uitgerust, want alweer slapen we schandalig uit. Gelukkig heeft Heks een wekker gezet, anders lagen we waarschijnlijk nu nog te pitten. Goeie bedden, hoor, in dat Golden Tulip Hotel!

We komen ruim op tijd voor het ontbijt, maar het buffet is leeggeroofd door de andere gasten. Een Indische man staat enorm te schelden op een serveerster. Hij heeft groot gelijk, het is een triest restantje wat de klok slaat. En zijn tirade heeft effect: In no time wordt er een nieuwe dubieuze fruitsalade neergezet, bacon en vleeswaren bijgevuld alsmede onze favoriet: Tomaten en komkommer…….

Nu nog alles in de auto proppen. Dan kunnen we eindelijk de stad in. Traditioneel missen we de trein, maar het kan ons niet schelen. We zijn vroeg genoeg voor ons doen. In een slakkengangetje gaan we richting station. We stappen uit in Brussel-Zuid en duiken de vlooienmarkt in de Marollen op. Binnen een minuut heb ik al een geweldig Japans schaaltje op het oog. Raku gestookt en ook nog handbeschilderd. Hier en daar verguld….. Heel bijzonder.

Zondagmiddag: Het hoogtepunt van ons bezoek aan Brussel. Marché aux Puces in de Marolles , Schaaltje uit Japan

Geschulpt schaaltje met verguld hart.

Zondagmiddag: Het hoogtepunt van ons bezoek aan Brussel. Marché aux Puces in de Marolles , Schaaltje uit JapanZondagmiddag: Het hoogtepunt van ons bezoek aan Brussel. Marché aux Puces in de Marolles , Schaaltje uit JapanZondagmiddag: Het hoogtepunt van ons bezoek aan Brussel. Marché aux Puces in de Marolles , Schaaltje uit JapanZondagmiddag: Het hoogtepunt van ons bezoek aan Brussel. Marché aux Puces in de Marolles , Schaaltje uit Japan

Ik zwaai er onverschillig mee naar de verkoper: ‘Combien?’ ‘Cinq euro!’ Dat roepen ze hier werkelijk bij elk voorwerp, ontdek ik al snel. Maar in dit geval ga ik niet afdingen, ik ben bang, dat ze dan zien hoe mooi dit schaaltje in feite is. Ik sluit de deal en het juweeltje wordt in een paar kranten gewikkeld.

Iets verder zie ik een waanzinnige glinsterstof verscholen in een stapel Arabische bruidskleren. Het blijkt een sprookjesjurk te zijn. ‘Combien?’ Nou, raad eens? ‘Cinq euro!’ Ik rommel nog wat in de stapel, maar de andere jurken zijn allemaal berekend op het Arabisch schoonheidsideaal: Enorm! Naast me staat een Nederlandse vrouw ook verwoed te spitten. Ze houdt ‘mijn’ jurk scherp in de gaten, maar ik laat em niet los. Die gaat mee naar huis! ‘Oh, jammer’, zucht ze,’ Hij is zo ontzettend leuk! Ik zoek zoiets voor mijn dochter!’

Art Nouveau, Brussel, Art Nouveau, Brussel, Art Nouveau, Brussel, Art Nouveau, Brussel, Art Nouveau, Brussel, Art Nouveau, Brussel,

De Cowboy is intussen ook op jacht, maar zijn aanpak is volstrekt anders. Hij eindigt met een paar koebellen, voor zijn verzameling percussie instrumenten. Heks maakt nog een kapot bord buit. Kapot? Dat is toch niks. Inderdaad, volstrekt belachelijk om zoiets te kopen. Dit is echter zo’n prachtexemplaar, dat ik er toch een paar euro voor over heb. Tot slot vind ik nog een door de wind gevormde woestijnroos. ‘Combien?’ ‘Cinq euro!’ Ja, doei. Ik leg de steen terug. De marktkoopman vraagt hoeveel ik ervoor over heb. Nou, 1 euro en dan wil ik er ook dat stukje seleniet, engelensteen, bij. En zo geschiedt.

Na een uurtje zijn we het zat. We gaan koffie drinken en ons beraden op het volgende programmaonderdeel. We willen een route lopen langs allemaal Art Nouveau huizen in de buurt van de prestigieuze Louizalaan, net buiten het centrum.

Art Nouveau, Brussel, Art Nouveau, Brussel, Art Nouveau, Brussel, Art Nouveau, Brussel, Art Nouveau, Brussel, Art Nouveau, Brussel, Art Nouveau, Brussel, Art Nouveau, Brussel,

In 1893 ontwierp de architect Victor Horta zijn eerste gebouw in deze totaal nieuwe vormentaal. Andere lokale bouwheren, Van Rysselberghe,  Van de Velde en Hankar volgden in zijn voetsporen. Zo zijn er ter plaatse heel wat panden in deze stijl opgetrokken. Het mooiste daarvan is ongetwijfeld het woonhuis van Horta zelf, tegenwoordig een museum. Cowboy en Heks doorkruisen de wijk en zien heel veel prachtige gevels versierd met bloemmotieven.

Hoogtepunt is ons bezoek aan het Hortahuis. Wat een droom van een gebouw!! Werkelijk alles is mooi, van brievenbus tot luchtrooster. Ronde vormen en licht. ‘De energie vloeit zo prachtig door dit huis, het is gewoonweg Feng Sui!’ merkt Heks op. ‘Horta heeft zich laten inspireren door het verre Oosten, hij was ongetwijfeld bekend met dat fenomeen!’ weet Cowboy te melden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Art Nouveau, Brussel, Art Nouveau, Brussel, Art Nouveau, Brussel, Art Nouveau, Brussel, Art Nouveau, Brussel, Art Nouveau, Brussel,

We kijken uitgebreid rond en nog eens en nog eens. Uiteindelijk hebben we alles in ons opgezogen en dan pas willen we weer naar buiten. Een waardiger afsluiting van ons reisje is niet denkbaar. Geheel tevreden eten we ergens een klein hapje en nemen de trein terug naar m’n trouwe kanarie. Die staat nog steeds voor het hotel geparkeerd. Maar niet lang meer.

Het zit erop. Zondagavond om een uurtje of zeven rijden we weg uit Brussel. De weg is zo goed als leeg. Cowboy zet een lekker jazzmuziekje op, een hele oude crack speelt de sterren van de hemel. Heks neuriet mee en haar maatje knapt een uiltje. Of nee, hij ligt heel stilletjes te luisteren, want af en toe komt er raak commentaar op de muziek. Zo rijden we in een cocon van zingende tevredenheid terug naar onze echte levens.

Art Nouveau, Brussel, Horta huis, Brussel, museum, Horta

Art Nouveau, Horta huis in Brussel, woonhuis van de architect, tegenwoordig museum

Art Nouveau, Brussel, Art Nouveau, Brussel, Horta huis, Brussel, museum, Horta Art Nouveau, Brussel, Horta huis, Brussel, museum, Horta Art Nouveau, Brussel, Horta huis, Brussel, museum, HortaArt Nouveau, Brussel, Horta huis, Brussel, museum, Horta Art Nouveau, Brussel, Horta huis, Brussel, museum, Horta Art Nouveau, Brussel, Horta huis, Brussel, museum, Horta

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s