Nieuwbakken vrouwelijke professor in Leiden is lid van de OB. Daarom vieren we met deze hele vriendenclub dit feestje mee! Wat een prestatie van onze frêle geleerde vriendin. ‘Eerste Taalverwerving’ bestuderen door experimenten in een babylab met baby’s en zebravinkjes! Die hebben namelijk meer gemeen, dan je op het eerste gezicht zou denken…..

academiegebouw, Leiden , universiteit, professor, leerstoel bekleden, inauguratie

Vrijdagmiddag ben ik alweer in academische kringen te vinden. Het kan niet op deze week. Vandaag houdt een vriendinnetje van Heks haar inaugurele rede. Jawel. Deze OB-dame is benoemd tot professor! Ze gaat een leerstoel bekleden met als leeropdracht: ‘Eerste Taalverwerving. Om kwart over vier houdt zij haar inaugurele rede “Taal in de kinderschoenen.”

academiegebouw, Leiden , universiteit, professor, leerstoel bekleden, inauguratie

Heks moet zich verschrikkelijk haasten, want om vier uur lig ik nog op de pijnbank bij mijn onvolprezen fysiotherapeut. Na zijn korte maar doeltreffende marteling scheur ik op mijn elektrische vouwfiets door de stad naar het Academiegebouw aan het Rapenburg. Net op het nippertje schuif ik de zaal in. Achterin is nog een plekje vrij. Halverwege de zaal zie ik de rest van de OB-meiden zitten.

academiegebouw, Leiden , universiteit, professor, leerstoel bekleden, inauguratie

Om klokslag 16.15, geheel in stijl met de traditie van het Leids kwartiertje (alles begint altijd een kwartier later) komt er een Harry Potterachtige club figuren het Groot Auditorium in marcheren, begeleid door een al even sprookjesachtig muziekje. Wat een gekke mutsen hebben die dames en heren professoren op hun hoofd. Het professor-hoedje van Heks oogt veel strakker. Ik heb voor de gelegenheid een soortgelijk hoofddeksel op mijn kop gezet……

academiegebouw, Leiden , universiteit, professor, leerstoel bekleden, inauguratie

Onze vriendin beklimt de spreekstoel en houdt onze aandacht moeiteloos een hele tijd gevangen. Ze vertelt over het tot stand komen van haar baby laboratorium, waar ze onderzoek doet naar de processen, die zich afspelen bij taalverwerving. De enorme hoeveelheid tijd, die gaat zitten in het verzamelen van data. Hoe je met die data vervolgens aan de slag kunt.

academiegebouw, Leiden , universiteit, professor, leerstoel bekleden, inauguratie academiegebouw, Leiden , universiteit, professor, leerstoel bekleden, inauguratieacademiegebouw, Leiden , universiteit, professor, leerstoel bekleden, inauguratie

We worden om onze oren geslagen met termen, die ik me nog goed herinner van mijn studie Nederlandse Taal- en Letterkunde. Labiale plof- en wrijfklanken. Klinkers, medeklinkers, fonologisch encoderen. En ga zo maar door. Ik heb me tijdens mijn studie een tijdje fanatiek bezig gehouden met experimentele fonetiek. Ook wij deden proefjes met spraak en geluid in een laboratoriumsituatie. Daar pluk ik nu dan eventjes de vruchten van.

Onze nieuwbakken professor heeft een ongelofelijk leuk verhaal voorbereid. Aan het eind ervan hebben we een vrij goed beeld van haar bezigheden en doelstellingen. Bovendien zijn we niet in slaap gevallen, doordat haar rede doorspekt is met anekdotes. Dit alles verteld met een haar typerende grappige droge humor.

academiegebouw, Leiden , universiteit, professor, leerstoel bekleden, inauguratieacademiegebouw, Leiden , universiteit, professor, leerstoel bekleden, inauguratie

Hierna wordt er geborreld. Heks blijft maar heel eventjes, want ’s avonds is er nog een feest en ik ben een beetje gaar na een slapeloze nacht. Thuis val ik dan ook direct in slaap, als ik eventjes in bed kruip. Zodoende ben ik iets later op het feest. Ik mis een heleboel speeches. Dat vind ik niet zo heel erg, eerlijk gezegd. De trotse, liefdevolle en warme toespraak van haar vader hoor ik echter wel. Wat ontroerend. De man is zelf ook al professor. Net als haar broer en haar man. Goeie hemel. Hoe is het mogelijk?

Je wordt natuurlijk niet zomaar hoogleraar. Het is een enorme weg ernaartoe, waarbij je je steeds moet bewijzen. Onze vriendin heeft er keihard voor moeten werken. Je krijgt deze positie bepaald niet cadeau.

academiegebouw, Leiden , universiteit, professor, leerstoel bekleden, inauguratie

Tegelijkertijd besef ik, dat het opgroeien in een academisch milieu natuurlijk enorme voordelen met zich meebrengt als je zelf een academische carrière voor ogen hebt. Al is het maar, dat je wordt gestimuleerd en geholpen.

Heks moest het helemaal uit zichzelf halen, toen ze ging studeren. Ik kreeg geen beurs, maar ook geen toelage. In feite leefde ik van de wind. En de kinderbijslag! Geld om boeken te kopen had ik niet. Het geld, dat ik verdiende door in de weekenden als stewardess op de trein te werken, had ik hard nodig om mijn huur van te betalen en mijn maaltijden.

Na jaren roofbouw op mijn lichaam werd ik vlak voor mijn afstuderen doodziek. Chronisch naar uiteindelijk bleek. Dus ondanks de barre levensomstandigheden in mijn studententijd en alle investeringen in mijn opleiding heb ik mijn studie niet eens afgerond.

academiegebouw, Leiden , universiteit, professor, leerstoel bekleden, inauguratie

Nu steekt de mate van succes in mijn leven, geen dus, al snel schril af tegen wiens leven dan ook. Maar naast zo’n kanon als mijn vriendin verdwijnt mijn suffe leventje helemaal in het niet……

‘Jeetje, Heks, ben je soms jaloers?’ vraag ik oprecht en tevens streng aan mezelf, als ik weer thuis ben. Ik heb een broertje dood aan jaloezie. Het betekent, dat je iemand zijn of haar geluk niet gunt. Geen beste eigenschap. Ik leg mijn hart langs de meetlat.

Nee, gelukkig ben ik echt heel erg blij voor deze vriendin en alle andere geslaagde mensen om me heen. Tegelijkertijd voel ik veel verdriet in mijn hart. Had ik maar een vader, die zo trots op me was. Al kreeg ik van mijn eigen clan maar een fractie van de liefde en waardering, die mijn vriendin ten deel valt: Ik zou de koning te rijk zijn.

Hoe zou het geweest zijn, als ik tijdens het begin van mijn ziekte genoeg steun had ervaren om toch mijn studie af te ronden? Ik heb al jaren een geweldig afstudeeronderwerp op de plank liggen!

Maar ook: Vergeleken met mijn ouders en voorouders heb ik zoveel kansen gehad in het leven…..    En zij hebben op hun unieke wijze ook hun gloeiende best gedaan!

En: Al had ik maar een fractie van de energie, een fractie van het succes, een fractie van het gezinsleven van mijn gemiddelde medemens……..

academiegebouw, Leiden , universiteit, professor, leerstoel bekleden, inauguratie

Anderzijds ben ik zo rijk. Ik ken iemand, die gezond is als een vis, sterk als een paard, streetwise en bepaald niet voor de poes. Maar veel vrienden heeft deze schat niet. Zo ben ik dan toch veel beter af met mijn uitgebreide vriendenkring. En al zijn mijn echte vrienden dan wel op 1 hand te tellen, nou twee in mijn geval, het is altijd nog heel wat beter dan geen vrienden. En ook op andere gebieden voel ik me gezegend!

Ik groeide op in een tijd van gelijke rechten en gelijke kansen voor iedereen. Door de jaren heen ben ik er achter gekomen, dat dat vliegertje totaal niet opgaat. Je netwerk en vangnet bepaalt compleet hoe je kansen liggen in het leven. Vooral als je onderuit gaat zoals ik. Als je dan geen vangnet hebt, dan ben je nergens.

Helaas heb ik het ook enige tijd zonder dat net moeten stellen. Vraag me niet hoe het zo gekomen is. Wat ik er wel over kan zeggen is dat het afschuwelijk is, wanneer je er voor je gevoel alleen voor staat.

academiegebouw, Leiden , universiteit, professor, leerstoel bekleden, inauguratie

Het is als een cel buiten een lichaam, eigenlijk kan je niet overleven op die manier……

Toch ben ik op wonderlijke wijze een paar keer helemaal buiten mijn sociale cirkel beland. Tijdens het feest roept één van de meiden van de OB: ‘Weet je nog Heks, dat we bij de promotie van onze vriendin hier op de tafels hebben staan dansen?’ Ik weet van niets. Wel begrijp ik opeens mijn blunder jaren geleden: Ik vroeg haar wanneer ze nu eindelijk eens ging promoveren……

Het was blijkbaar precies in de periode, dat om mij onbekende redenen ik opeens verdreven was uit deze club oude vrienden. Die ik notabene zelf ooit heb opgezet. Zonder mijn initiatief daartoe lang geleden bestond dit clubje niet eens! Jarenlang werd ik nergens voor uitgenodigd. Het overkomt me vaker.

Een zich herhalend patroon. Daar heb je altijd zelf de hand in. Een onmachtige hand vaak, maar toch. De enige, die kan zorgen, dat het je nooit meer overkomt ben je zelf. Maar hoe? Geen idee. Als ik dat wist, zou het me niet meer gebeuren toch?

Vragen, vragen…..

Aan het eind van de avond gaan de beentjes van de vloer. De zoon van de nieuwe professor is de DJ. Onze geleerde vriendin stort zich met ons groepje in het dansgeweld. ‘Wij zijn gewoon ingehuurd om te dansen,’ giebelt Roos, terwijl ze in de rondte draait. Daar zit iets in, bedenk ik me. Dit is ons moment! Wat is er nu leuker, dan aan het einde van zo’n prestigieuze dag , als alle officiële onderdelen zijn afgewerkt,  heerlijk met je oude huisgenoten los te gaan? Niets toch?

De verstrooide professor

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s