Aanslagen laten ons wezenloos achter. De wereld draait door ook in DWDD. Alle programma’s op TV vergeven van deskundigen, specialisten, ervaringsdeskundigen, Moslims die excuses willen maken of juist niet. De wereld heeft verdriet tot mijn verdriet…..

Aanslagen  laten ons wezenloos achter. Wat moet je nu met zoiets verschrikkelijks? Jonge gasten die hun kostbare leven geven voor een ziek doel. Hun leven vergooien. Waardeloos maken. Onschuldige mensen overhoop geknald om een punt te maken. Geweld is altijd een slecht idee natuurlijk. Toch staat de wereld er bol van.

En alsof het nog niet genoeg is stoppen veel jongemannen zich ook nog eens vol met anabole steroïden. Echt, je schrikt je een ongeluk als je je er eventjes in verdiept. Het is een wijdverbreid verschijnsel in de sportschool. Word je hartstikke agressief van.

Gelukkig ook impotent, dus de gebruikelijke bijkomende verkrachtingen zullen wat meer voeten in de aarde hebben onder deze spierballenjunkies. Als ze het al voor elkaar krijgen, maar ja: Dat geeft dan weer meer agressie. Niets zo nijdig als een gemankeerde man.

Thich Nath Hanh liet zijn leerlingen jaren geleden alweer een brief schrijven aan een zelfmoordterrorist. Heks schreef een epistel aan haar ex, de foute Algerijn. Niet dat ik verwacht dat hij bommen gaat gooien. Gewelddadig is de man nooit geweest en intussen is ook hij ouder natuurlijk, dat wil zeggen wat minder testosteron bepaald.

Zijn reactie was weer ouderwets fout: Hij zag de brief als een uitnodiging om de banden weer aan te halen. ‘Zal ik je morgen eens flink verrassen?’ schreef hij enthousiast terug.

Liever niet. Blijf vooral daar ver weg in Toulouse je hopeloze leventje leiden. Ik wist toen nog niet eens dat hij intussen getrouwd is en twee bloedjes van kinderen heeft. Dat hoorde ik jaren later uiteindelijk van zijn vrouw. Na een onverwacht bezoek van de ex op zoek naar seks schreef Heks hem een paar onverbloemde brieven teneinde hem flink te ontmoedigen. Zijn echtgenote schreef me een uitgebreide mail terug!

‘Ik herken me in jouw brieven, Heks, ik heb ze stiekem gelezen. Ik ben de vrouw van Y. Mohammed el A. We hebben twee kinderen. Het is inderdaad een vreselijke kerel. Hij liegt en bedriegt. Over jou zei hij bijvoorbeeld dat je een vriendin van zijn oom bent. Maar ik begrijp intussen dat je zijn ex bent!’

‘Zijn hele familie is afgrijselijk. Volstrekt gestoorde mensen. Ik mag helemaal niets. Of ik nu hier ben of in Algerije: Ik zit opgesloten. Ik mag niet roken, drinken, met andere mannen praten, naar buiten. En hij doet precies waar hij zin in heeft. Soms is hij dagenlang, wekenlang zoek. En dan beweert hij van alles, maar ik geloof hem niet meer. Is hij bijvoorbeeld rond de jaarwisseling in Holland geweest? Bij jou? Hij zweert van niet.’

Ja, hij is hier geweest, hij stond opeens voor mijn neus. Hij heeft me niet verteld dat hij intussen een vrouw heeft. Ook zijn kinderen heeft hij verzwegen. Ik heb er expliciet naar geïnformeerd. Walgelijk natuurlijk. Frogs zat erbij toen hij door zijn tanden zat te liegen. Opeens verdween ex eventjes naar het toilet. Ik kon hem niet meer vinden, maar toen ik mijn slaapkamer in liep was hij alvast in mijn bed gaan liggen. Het zwijn. Maar maak je geen zorgen, zijn acties hadden geen succes. Ik heb hem onverrichter zake weggestuurd en hij is niet langer welkom!

Arme vrouw. Volgens mij is het gewoon een Française. Helemaal in de macht van een narcistische Algerijn. Niet best.

Wat me opviel in mijn tijd tussen de Algerijnse jongeren zo’n 15 jaar geleden is hoe kansloos hun leven was. Een baan konden ze niet vinden. ‘Mijn vriendin werkt op een uitzendbureau en daar hebben ze als beleid: Geen Algerijnen aannemen, ook al zijn ze nog zo gekwalificeerd!’ vertelt een Nederlands vriendinnetje wiens man aan de universiteit van Le Mans werkt me indertijd.

De meeste jongens en een incidentele meid studeerden daarom maar door. Velen trachten te promoveren. Op kleine kamertje in ellendige studentenflats ploeterden ze verder in de hoop ooit zoveel diploma’s te hebben dat niemand nog om hen heen kan.

Goed bezig dus. Die gasten. Helaas brengt niet iedereen dit op. Hele volksstammen gefrustreerde jongemannen slaan een andere weg in. Meestal loopt dat met een sisser af. Maar niet altijd. ‘Er zullen altijd maffe knakkers zijn, die dingen laten ontploffen.’ zegt een Belgische Moslim op televisie. En zo is het.

Alleen is het nu wel erg gemakkelijk om de hand te leggen op ontploffingsmateriaal. En het komt dichterbij, die explosies. ‘Ik voel me zo machteloos sinds gisteren,’ zegt Prem, zelf gezegend met een mooi kleurtje, in DWDD, ‘Als ik een Noord Afrikaan in de trein zie zitten word ik ook alerter, ik geef het toe. Ik ben geen racist, maar ben toch meer op mijn hoede.’

‘Je weet dat het niet de Marokkanen of de Moslims in het algemeen zijn die dit doen. Maar als er aanslagen zijn passen de plegers altijd in dit profiel. Daarom ga ik uit zelfbescherming meer opletten. Ik vind het zo erg voor mijn Marokkaanse vrienden dat zij daar last van krijgen,’ vervolgt Prem.

‘Het is niet zo dat Belgische Moslims een andere genetische structuur hebben dan Moslims elders in de wereld. In België wordt op een manier met deze groep mensen omgegaan, die niet deugt. Alle plegers zijn in het verleden in België door de gevangenis gegaan bijvoorbeeld,’ zegt de in het programma aanwezige Belgische Noord Afrikaan. Ik ken de jongen niet. Het is een hippe vent vol tattoos en piercings. Hij ziet er vervaarlijk uit.

‘Natuurlijk schrikken mensen ook van mij als ze me zien tegenwoordig. Maar om je als Moslim nu steeds uit te spreken tegen dit soort acties lijkt me zinloos. Dat helpt ons niet.’

Er is een Nederlands Turkse vrouw aanwezig, die haar geloofsgenoten in het verleden wel heeft opgeroepen om zich uit te spreken tegen terreur. Ze heeft er zelfs een documentaire over gemaakt.

‘Moslims laten zeggen dat het niet uit hun naam gebeurt heeft geen zin. Je gaat toch ook niet de katholieken zich laten verontschuldigen  voor acties van de IRA. Geen enkele Moslim hoeft sorry te zeggen,’ zegt Prem, ‘want dat zijn  vredelievende mensen. Degenen die dit hebben gedaan zijn geen gelovigen!’

‘Soft targets zijn zo gemakkelijk. Winkelcentra en dergelijke zijn nauwelijks te beschermen. In Nederland zijn terroristen iets beter in kaart gebracht, maar sommige Belgische hot spots liggen nog geen 20 kilometer van de Nederlandse grens!’

Het kan dus ook zo in Nederland gebeuren. ‘Uiteindelijk zijn we met meer!’ aldus premier Rutte. Gekke uitspraak. Niet echt geruststellend. Want je hebt maar een paar terroristen nodig om een heleboel mensen op te blazen. En dan werkt dat meer dus in je nadeel…..

Het is de dag na de aanslagen dat ik dit schrijf. Een aantal dagen later wordt er een terrorist opgepakt in Rotjeknor. Een kleine 35 kilometer van mijn woonplaats. Oeps , wat dichtbij.

‘Ik studeer in Leuven,’ zegt mijn beeldschone fysiotherapeut dit weekend terwijl ze me martelt, ‘Dat ligt 15 kilometer van Zaventem. Je fietst een weiland door en je bent er. Afgelopen week is bij ons het station ontruimd nadat er een verdacht pakket gevonden was….Ik denk dat ik “De Ronde van Vlaanderen” maar laat schieten dit jaar. Ik heb geen zin in grote mensenmassa’s.’

Mijn fysio is duursportster. Ze zou eigenlijk meefietsen…..

De wereld is vergeven van geweld. De fundamentele goedheid van de mens is ver te zoeken. Die heeft zich verschanst onder lagen van angst. Maar goed. We gaan door omdat het moet. Opgeven is geen optie…….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s