Geheim Marokkanennetwerk op het gemeentehuis van Amsterdam? Daar wist Heks helemaal niks van. Maar nee, het is de Grijze Campagne van wijlen Eberhart van der Laan, gehuld in een verstikkend rookgordijn, waar Heks zich in verslikt. Een levensgevaarlijke wolf in schaapskleren, die man. Ja, daar weet Saadia Ait-Taleb intussen alles van.

 

Vandaag zoek ik maar eens op, wat het begrip rechtsstaat nu eigenlijk precies inhoudt. Dit naar aanleiding van het televisieprogramma Medialogica van afgelopen donderdag over de zaak Ait-Taleb. Stomverbaasd heeft Heks zitten kijken naar de inhoud van de postume beerput van wijlen voormalig burgermeester van Amsterdam Eberhart van der Laan.

Van der Laan, overdadig bewierookt, vooral toen hij aan kanker bleek te lijden, komt in een heel ander daglicht te staan. De heilige blijkt een schijnheil. Een liegbeest. Een stoker. Iemand met een behoorlijke stoornis, anders maak je je medemensen niet zo rücksichtlos kapot. Naar alle waarschijnlijkheid was het een rasnarcist.

Nu ben ik niet van zins om die van de Laan hier zwart te gaan zitten maken. De man is dood. Over de doden niets dan goeds, toch? Maar wat was het een gestoorde eikel, zeg. Geheime missies om terrorisme te bestrijden middels fake filmpjes over een Islamitische jongere, gespeeld door een acteur, die in rap tempo radicaliseert en vervolgens weer spontaan deradicaliseert…….

Een influencer moest het worden, die jonge acteur. Ook al zo’n idioot verschijnsel. Heks zag de afgelopen week het over de top huwelijk van een paar puissant rijke Aziaten op televisie voorbijkomen: Dertig miljoen had dit gestoorde paar uitgegeven aan deze bezopen mooiste dag van hun leven. Hard nodig volgens hen, want zij zijn kei-belangrijke influencers. Wereldberoemd in Indonesië. Heks heeft nog nooit van hen gehoord. Oh jee. Tel ik nu nog wel mee?

Het lijkt me, dat ze hun geld wel beter kunnen besteden, maar ja, wie ben ik? Niemand luistert ooit naar Heks. Waarom zou je ook? Ik heb geen enkele invloed op wat of wie dan ook. Ikzelf zeg: Houden zo. Ik wil geen influencer zijn. Bedenk maar lekker zelf wat je met je leven wilt doen. Of wat je aan trekt. Wat je eet. Hoe je stupide stulpje er uit ziet.

Gebruik je fantasy nu eens. Zet die verstokte rechterhersenhelft aan het werk. Kook eens iets nieuws op in dat verweekte hersensop. Sla eens een inspirerende vlam in je muffe hersenpan….

Of bezondig ik me nu ook aan influencen? Is er gewoon geen ontkomen aan, dit komen en gaan van mensen, die we massaal na-apen?

Maar goed. Amsterdamse gemeentepolitiek. Het is overal wat. Mijn grootvader zat vroeger in de gemeentepolitiek. In een klein kut-kustplaatsje. Een roofdier was het. Hij zette de boel genadeloos naar zijn hand.

Wist met name in oorlogstijd veel voor elkaar te boksen, het kut-kustplaatsje was opeens strategisch belangrijk geworden en zat bomvol Duitsers, hetgeen hem een ridderorde opleverde. Maar je moest de man niet tegen je krijgen, daar is Heks van overtuigd.

Van der Laan moest je ook niet tegen je krijgen heb ik ontdekt. Eberhart bedacht een super geheim grootheidswaanzinnig project om radicalisering en terrorisme te bestrijden. Zelfs zijn gemeenteraad was niet op de hoogte. Noch de medewerkers, behalve een piepklein ingewijd team. Waaronder Saadia Ait-Taleb.

De bedenker van dit project, de radicaliseringsdeskundige David Kenning, is een bekakte Ier met een geelgrijs matje in zijn nek. Hij heeft naar eigen zeggen ervaring met dit soort infiltratie in de wereld van de getroebleerde Moslimjongeren. We nemen het maar aan, want hij noemt geen concrete voorbeelden. Want het is allemaal super geheim.

Nog voor het project de Grijze Campagne (naar analogie van de Grijze Wolven?) van start gaat wordt de stekker er uit getrokken. Gevolgd door een misleidend rookgordijn. Een rookgordijn, zo dik, dat het de betrokken mensen verstikt.

Het eerste en tevens grootste slachtoffer is mevrouw Ait-Taleb. Zij krijgt van alles in haar schoenen geschoven, er wordt over haar gelekt naar de pers bij het leven, maar het is allemaal niet waar. Nee, deze onschuldige  vrouw wordt geofferd, om het stoepje van Eberhart schoon te vegen.

Om het allemaal wat sappiger te maken voor krantlezend Nederland, is er al snel sprake van een duister Marokkanennetwerk in het gemeentehuis van Amsterdam. Ze spelen elkaar de bal toe, houden elkaar uit de wind, bezorgen elkaar baantjes……. Met als spil de zichzelf verrijkende zondebok Saadia Ait-Taleb!

Niets van dit alles is waar. Mensen uit het vermeende netwerk zijn soms gewoon vrienden van de vrouw. Niet eens werkzaam bij de gemeente Amsterdam! De man van haar beste vriendin heeft inderdaad een baan bij de gemeente bemachtigd, maar heeft daar gewoon bij iemand voor gesolliciteerd. Niet bij Saadia Ait-Taleb, nee, bij een geheel ander persoon. De man van haar vriendin is inderdaad aangenomen, maar zonder haar inmenging.

De klacht, dat ze de acteur van de beoogde vlogs had ingehuurd, omdat ze verliefd op hem was is ook al gelul. Ja, ze heeft hem ingehuurd. En daarna is ze verliefd op hem geworden. Kan gebeuren. Heks wordt ook wel eens verliefd op deze of gene. Het is een vrij normaal verschijnsel tussen mensen. En: Het is vast een heel lekker ding, die jongen!

Ze heeft overigens niets gedaan met die verliefdheid. Dus waarom moet dat erbij worden gehaald? Omdat er van alles bij is gehaald, wat als kut op Dirk slaat. Ik zeg maar geen tang op varken, want ja, ik wil niemand beledigen……

Of misschien toch wel. Heks houdt van godslastering. Altijd al dol op geweest. Meestal is mijn eigen soort, de christenhondenmeute, het haasje. Maar ik mag ook graag grapjes maken over andere religies. Met name de leiders moeten het ontgelden. Ik kan het gezever over die cartoons dan ook niet uitstaan. Get a life! Maak een grap over de Geilige Maagd! Doe iets!

Met weemoed denk ik terug aan Monty Python en hun ‘Life of Brian’. De tranen heb ik me gelachen om die film. En toch zing ik elk jaar vol overtuiging mee in de Matthäus Passion. Het 1 sluit het ander niet uit. We hebben humor nodig om het kaf van het koren te scheiden. Geloof is geen statisch gegeven, het is altijd in ontwikkeling.

Het zijn de rigide religies, die op de schop moeten. En een goeie grap wil daarbij nog wel eens helpen. Ik ben voorstander van lachen om jezelf. Als je niet meer kunt lachen om jezelf heb je echt een probleem. En dat is dan niet mijn probleem.

Eberhart kan helemaal niet om zichzelf en zijn Geheime Grijze Missie lachen. Zij mislukte missie, die veel geld heeft gekost. Geld, dat niet terug te voeren is op iets concreets. Want het is allemaal in het geniep uitgegeven. Door Mevrouw Ait-Taleb. Met toestemming van van der Laan. In opdracht van die malloot zelfs.

Maar opeens weet niemand daar meer iets van. De vrouw wordt beschuldigd van fraude en zelfverrijking. Vriendjespolitiek en zelfs een heus Marokanennetwerk. Het wordt breed uitgemeten in de pers. Met name Jannie Groen van de Volkskrant maakt het bont. Ze citeert een stuk of 10 anonieme bronnen in haar krant, om haar verhaal kracht bij te zetten.

Als jaren later Ait-Taleb is vrij gesproken van alle blaam, presteert Groen het nog om te zeggen, dat haar 10 bronnen zo uitermate betrouwbaar waren. De oud burgermeester zeker? En z’n vrouw? En een paar van zijn corrupte ambtenaren wellicht…..?

Dit is dan Jannie Groen, die zegt nooit aan vriendjespolitiek te doen…….

‘Ja,’ mekkert Jannie Groen in de camera, ‘Er is niet gezegd, dat ze niet aan vriendjespolitiek heeft gedaan tijdens die rechtszaak…’ ze doelt op de rechtszaak, waarin mevrouw Ait-Taleb van alle beschuldigingen aan haar adres werd vrij gesproken, ‘Dus dat ze aan vriendjespolitiek heeft gedaan zou best eens kunnen volgens mijn zeer betrouwbare anonieme bronnen…’

Nu raakt Heks in de war. Wat zegt dat gekke mens nu? Die Jannie Groen? Onderzoeksjournaliste bij een gerenomeerd dagblad? Dat Ait-Taleb zich schuldig heeft gemaakt aan vriendjespolitiek omdat dat niet uit de rechtszaak is gebleken? Huh?

Hoe durft dat mens haar mond nog open te doen, nadat ze die arme vrouw volledig de grond in heeft geschreven? Gebaseerd op obscure anonieme bronnen, die ook nu nog niet bekend zijn?

‘Ja,’ zemelt Groen verder met haar van ergernis vertrokken smoelwerk,’ Saadia Ait-Taleb moet dan zelf maar bewijzen, dat ze niet aan vriendjespolitiek deed….’ Onnavolgbaar, die Jannie Groen.

Volgens mij hoor ik haar nu beweren, dat zij kan lukraak schrijven wat ze wil over haar medemensen, dat ze ze aan de schandpaal kan nagelen als ze daar zin in heeft. Dat ze anonieme bronnen van stal kan halen, tot ze een ons weegt. En als iemand daar een probleem mee heeft, in dit geval Saadia, moet die persoon maar eens bewijzen, dat deze ONDERZOEKSjournalist het uit haar goed ontwikkelde dikke vette duim heeft gezogen.

Heks is voorstander van journalistieke vrijheid, maar hier wordt dit fenomeen wel eventjes helemaal op de verkeerde manier geïnterpreteerd. Mevrouw Groen bezondigt zich aan kwaad spreken. Roddelen. De plank misslaan. Weigeren een excuus te maken, gewoon doorgaan met je malafide banaan.

Volgens mij is dat strafbaar!

Ier met vergeeld matje

Heks zit weer te suizebollen voor de televisie. Wat is er toch veel mis in onze rechtstaat, als een burgervader het ongestraft zo bont kan maken. Want samen met Ait-Taleb is een heel legertje betrokken mensen ten gronde gericht. De man, die verantwoordelijk was voor het maken van de filmpjes, is bijvoorbeeld zijn gehele bedrijf kwijt geraakt door de affaire.

‘Ik kom nauwelijks in de annalen van het verhaal voor, omdat ik geen Marokkaanse vrouw ben,’ zegt de man laconiek. Hij, een rasechte Hollander, paste niet in het door de pers opgeroepen plaatje van foute Marokkanen op het stadhuis. Maar hij is evenzogoed wel afgerekend op vermeende betrokkenheid bij de oplichterij.

Saadia is beeldschoon, van binnen en van buiten!

Ach, in de Verenigde Staten hebben ze nu een volwassen baby aan het roer, die de uitslag van de verkiezingen niet erkend. Verkiezingen, die hij toch verpletterend heeft verloren. Want de verschillen zijn voor Amerikaanse begrippen best groot. Het kan dus altijd nog erger in een zogenaamde rechtstaat.

Transpartie. Weg met al die narcisten op topposities. En over alles grappen blijven maken, met name ook over goden en profeten. En halfgoden, presidenten, koningen, keizers, aurtoriteiten, legerleidingen en mensen met centen.

Volgens mij kan het goddelijke een goede grap wel waarderen. De Godin, onze heilige moeder, heeft naast vrouwen en homo’s naar haar evenbeeld, toch ook humor geschapen. Niet lachen is gewoon zonde! Een doodzonde!

Nou dan. Geniet ervan.

Jannie Groen is overigens bevriend geraakt met radicale Moslima’s, las ik net online. Ze moet nu zelf maar eens bewijzen, dat zij niet aan vriendjespolitiek doet, vind je niet?

In bath with Islam

CONFERENTIE

Investigative journalist Patrick Pouw attended orthodox Islam-school form almost a year, and wrote the book Salaam! Janny Groen from de Volkskrant got friendly with radical young Moslim women and wrote Allahs’ Women Warriors (with Annieke Kraneberg). Does going “in Bath wit Islam” lead to succesfull reporting on radicalism?

Speakers: Patrick Pouw & Janny Groen

Verjaren dit jaar is langzaam garen. Geen knalfeest voor deze nieuwbakken bejaarde. Op het wereldtoneel moeten we ons geduld bewaren. Nog eventjes dan…… Want: Een stokoude bejaarde vervangt een halve gare.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Vannacht kan ik niet slapen. Alweer niet. Het is ook een soort patroon, dat verloopt volgens een bepaald ritme. Wat zeker niet helpt zijn de bloedstollend spannende verkiezingen in de VS. Niet zozeer de uitslag doet ons bloed stollen, maar het vooruitzicht van een zich wrekende Trump.

Hij kan nu eenmaal niet tegen zijn verlies. De man gaat ook nog eens over lijken. Heks ziet allemaal vreemde berichten in de diverse kranten. Zo hangt de man een celstraf boven het hoofd, wegens verkrachting. Echt? Ja, het staat er. Maar nu is hij nog onschendbaar. Dus kan hij zijn leutertje overal in stoppen. Desnoods in een kind. Maar volgens allerlei recente volstrekt gestoorde complottheorieën uit de rechtse hoek is dat meer iets voor de gemiddelde Democraat.

‘Misschien geeft hij zichzelf op de valreep gratie voor alles, wat hij heeft uitgevroten,’ zegt de zoveelste deskundige, ‘En al zijn vriendjes voor zover hij dat al niet gedaan heeft….’ Heks zit er met grote ogen naar te kijken. Wat hoor ik nu weer allemaal?

Ik zie de man stampvoetend roepen, dat ze moeten ophouden met stemmen. Hij wil niet meer, dat er nog stemmen worden geteld. Hij staat namelijk voor, dus nu kappen met dat getel. Al die kloterige poststemmen. Uitgebracht door die kut democraten. Om te zorgen dat dat zogenaamde virus zich niet verder zou verspreiden…. Trump grijpt alles aan.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Hij heeft het zieltogende staatsbedrijf USPS in de pocket en er persoonlijk voor gezorgd, dat er grote vertragingen in de bestellingen zouden ontstaan,’ lees ik ergens anders. Door brievenbussen weg te laten halen, sorteermachines onklaar te laten maken, extra ingewikkelde procedures toe te voegen….. Huh? En dat mag? Ja. Het is gewoon toegestaan in die republiek der Grote Banaan.

“Ze informeerde hiernaar bij haar huisbaas, die bij de USPS werkt, en bij enkele postbezorgers. „Zij bezwoeren me dat de vertraging geen gevolg van hun luiheid was, maar van tegenwerking van bovenaf. De werkdruk was compleet veranderd, er werden extra procedures geïntroduceerd of routes omgelegd. Alles om de bezorging te vertragen.”

Democratie, hihihi. Echt nie.

©Toverheks.com

©Toverheks.com Mooie bossen bloemen stonden voor de deur!!!!

Heks heeft sowieso een aparte week, want ze is zestig jaar geworden. Waar ik een groot swingend feest had gepland, moest ik het doen met een kopje mondkapjeskoffie en een bemondkapt wandelingetje met een vriendin en een mondkapjeswijntje met de deur wagenwijd open met een andere vriendin.

Mijn wereldje staat nog steeds in het teken van de pandemie. Hihihi. Echt nie.

Ik beweeg me vanuit mijn veilige bubbel de boze buitenwereld in. Hardlopers belagen me in de parken en langs de Singel. Ik kom een paar keer een groep van pakweg 30 hijgende joggers tegen in het Leidse Hout de afgelopen dagen. Ik kan nog net op tijd de bosjes in springen. Ja, mensen doen echt hun gloeiende best. Ook om het virus te verspreiden.

De verkiezingen in de VS zijn eigenlijk een prettige afwisseling van de pandemierenneukers hier ter lande. Van de viruswaanzinnigen. De ontkenners, die bij teststraten checken of de daar werkzame mensen soms acteurs zijn. Die nu best een extra centje kunnen gebruiken natuurlijk.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Dat meen je niet,’ Heks ligt in een deuk, als ze dit verhaal hoort, ‘Die mensen zijn compleet van de ratten bezeken! Hahaha…..’ Ja, dit is echt lachen. Echt wel.

Heks neuzelt en treuzelt zich een trage gang door de haar resterende tijd. De wereld neuzelt en treuzelt nog meer.

Dan komt aan het eind van deze trage strontweek toch het verlossende bericht: Joe Biden is verkozen tot nieuwe president van de Verenigde Staten. De Politiek Uiteengeslagen Staten (PUS). De in Alle Staten verkerende Staten (ASS).

De volwassen baby moet het veld ruimen. Hij kan zijn dubieuze pruik aan de wilgen hangen. Maar doet hij dat ook?

Heks kijkt naar de schreeuwerige toespraak van Biden, nadat bekend is geworden, dat hij de beste papieren heeft voor het Witte Huis de komende 4 jaar. Elk woord krijgt evenveel nadruk….. Heeft niemand hem verteld over het belang van prosodie als je wilt dat wat je zegt ook verstaan en begrepen wordt? Of neemt hij de brulboeipraktijken van zijn voorganger over? Teneinde diens kiezers voor zich te winnen?

Trump gaat de uitslag aanvechten. Ja serieus, ik lieg niet. De hele wereld is getuige van de treurige teloorgang van deze onaangenaam opererende kleuter met zijn opgespoten pruillipjes. De loser, die niet van losers houdt. De verpersoonlijking van zelfhaat. De vleesgeworden leugen. Die grote Knuppel in het ooit Verenigde hoenderhok

Ik krijg een leuk filmpje opgestuurd over Trump op een skippybal. Bijna symbolisch ook, dat stuk speelgoed: Zijn eigen grote opgeblazen ego als een enorme teelbal, hangend onder zijn onooglijk minuscule nauwelijks traceerbare kleine uitwendig gedragen hersentjes. Ik lach me de tranen.

Ach, in Nederland kunnen we er ook wat van. Van opportunistische lul-politiek. Zo heeft nu de VVD hun verkiezingsprogramma aangepast. Opeens vinden ze dat de door hen geïnitieerde marktwerking in de zorg iets te ver door geschoten is. De vieze opportunisten.

Iets te ver, laat me niet lachen.

‘Ik ga op Rutte stemmen, ook al ben ik socialist. Bladiebla, zo goed gedaan, meuk meuk,’ mekkert een kerel op de televisie. Hij is niet de enige, die deze merkwaardige swing maakt naar dit rechtse bolwerk, nadat Klaasje Vaak hen zand in de ogen heeft gestrooid. En is slaap heeft gesust.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Even voor de goede orde: Door de VVD is de zorg zo ernstig uitgekleed, dat het dorre hout bij bosjes valt. Door de VVD is het onderwijs verminkt. Door de VVD is ons land een hebzuchtig rechts kutland geworden, gemodelleerd naar ons grote voorbeeld, de VS.

Sinds Rutte komen mensen zonder pardon op straat terecht, als ze hun huur niet kunnen betalen bijvoorbeeld. Moeten bijstandsmoeders eerst een aantal maanden bij de daklozenopvang gaan zitten met hun gezin, om in aanmerking te komen voor een woning. Laten we vluchtelingen creperen in ellendige kampen in verweggistan, want Holland first. Nou ja, de rijke stinkers in Nederland first…..

Sinds Rutte worden de rijken in Nederland alleen maar rijker, terwijl de rest flink inlevert. De kwetsbaren kunnen al jaren de RamBam krijgen, maar dubieuze nationale paradepaardjes worden systematisch gespekt.

Je zou bijvoorbeeld kunnen zeggen, dat wij met zijn allen jaren hebben gespaard om de KLM eindeloos in de lucht te blijven houden. Die vieze vervuilers. Terwijl we moeten beantwoorden aan het klimaatakkoord. Wat maar niet lukt. Je zou werkelijk allemaal dit soort dingen kunnen zeggen.

Dus, waar hebben we het over?

Het wordt pas beter in de wijde wereld, als we de ander liefhebben als onszelf. Nog behoorlijk moeilijk. Vooral als je jezelf zo haat, die eindeloze kwaal der mensheid, soms verkapt in boos gebral. Broos gebral….. Kijk maar naar Trump.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Ik haat mezelf,’ ligt ook Heks tegenwoordig in de mond bestorven. Sinds een paar jaar geleden de schellen me van de ogen vielen rondom zaken, waarvoor ik tot dan toe de ogen sloot. Sinds mijn lange adem op is. ‘Niet meer zeggen, Heksje, je schiet er niks mee op…’

‘Love yourself and love God,’ zei mijn leermeester Alex Orbito altijd. ‘Interbeing, if you can generate love and understanding, everybody is your partner….’ aldus Thich Nhat Hanh, een andere leermeester.

Ja, ik wil terug naar mijn oude wereld, waarin iedereen mijn partner is. Ook de kleuters der schepping, de nauwelijks te verdragen narcisten en psychopaten. De wereld, waarin iedereen mee telt.

Ik wil de weg terug vinden, weer vertrouwen krijgen in de mensheid. Als je maar genoeg op je lazer krijgt is dat moeilijk genoeg. Vergeven doe je voor jezelf. Nog wat kretologie, hihihi.

Maar ik ben er helaas nog niet. Ik doe mijn best. Ik ga in elk geval stopen met roken. En wel morgen. Ik rook niet veel, maar wel regelmatig. De Medicinale Cannabis gaat vanaf nu de lucht in middels een vaporizer. Ik heb een geweldig exemplaar aangeschaft. En ik heb een coach! Wens me maar sterkte.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

 

 

Het vrouwenbrein is ‘anders’. Het is in het nieuws momenteel. Er is wetenschappelijk onderzoek naar gedaan. En het functioneert echt niet normaal, maar anders. Anders? Ja, dan de norm, het mannenbrein. Heks heeft een heksenbrein met kunstenaarsneigingen en ik heb beide hersenhelften ontwikkeld…. Ik ben echt een beetje anders, al jaren, dus aan mij heb je niks, wat dit onderwerp betreft. Maar is mijn hekserige kunstzinnige vrouwenbrein verbaasd over de uitkomst? Niet echt.

Vrouwen hebben een ander brein dan mannen. Het is in het nieuws. Een onderzoekster is er op gepromoveerd. Wij hebben een kleiner brein, maar het is wel veel actiever. Ons hersenpannetje maakt meer connecties, dan de mannelijke veel grotere pan. Of is het een hol vat? Maakt de man zijn connecties uitsluitend middels zijn kleine uitwendig gedragen hersentjes?

Heks beweert het al jaren: Meisjes krijgen verkeerd onderwijs aangeboden. Wij krijgen les, alsof we kerels zijn. En dat werkt niet. Zo heb ik mijn hele middelbare schooltijd met wiskunde getobt. Tot ik het goddank kon laten vallen.

Als een docent een formule op het schoolbord schreef, van zus is zo min dit of dat gedeeld door hutsekluts, bijvoorbeeld de zogenoemde abc-formule of ‘het kanon, dan wilde ik weten waarom. ‘Daarom.’ Alsof ik mijn vader hoorde!

In de tweede klas kreeg ik een docent, die aan meisjes niks voor de tweede keer uitlegde. ‘Jullie snappen het toch niet,’ beweerde de oetlul. Voor jongens nam hij die moeite wel overigens. Zelfs als ze er de ballen van snapten of als ze een hele domme vraag hadden gesteld…..

‘Je wilt alleen maar mee met de excursie naar het Evoluon in Eindhoven,’ sneerde dezelfde docent, toen ik aangaf interesse te hebben in de computercursus. Een geheel nieuw fenomeen in die tijd. Begin jaren 70.

Ik had er echt interesse voor, maar werd toch niet toe gelaten. Omdat ik een meisje was.

Later is bij diverse intelligentietests gebleken, dat ik ruim boven VWO niveau scoorde op dit vak. Ik deed het zelfs zo goed, dat ik talloze volledig betaalde trajecten aangeboden kreeg, om me te laten omscholen tot IT specialist bij diverse instituten.

Ik ben uiteindelijk systeembouwer en ontwerper geworden. Supersaai vak. Leuke opleiding. Lekker tussen de kerels…..

Weer later ontdekte ik Heilige Geometrie. Heerlijk, heerlijk. Balsem voor mijn vrouwelijke brein.

Mijn wiskundige vermogens floreren echt, als ik de materie heel abstract aangeboden krijg. Onderwijs vanuit het geheel naar de diverse delen werkt voor mij veel beter. In tegenstelling tot ‘het is gewoon zo en wel daarom’.

Discrimineren mag niet. Maar verschillen erkennen lijkt me alleen maar nuttig. Vooral voor ons vrouwen. Krijgen we eindelijk eens medicatie voor onze vorm van hartfalen, krijgen we eindelijk eens onderwijs, waar wij mee uit de voeten kunnen….. En ga zo maar door. Want we leven nog steeds in een mannenbolwerk, hoor!

Het mannelijk brein is groter, is gebleken uit onderzoek. Ja, zo’n hol vat neemt nu eenmaal veel plek in in je kop. Zo’n resonantieplek voor zeldzame diepe gedachte-achtige oprispingen vanuit de kleine uitwendig gedragen hersentjes…..

Ach, die uitwendige hersentjes, waar size opeens matters. Maar goed. Klaar met de flauwe grapjes.

Kunstenaars hebben ook al een ander brein. Meer grijze massa op cruciale plekken. Als je van tekenen houdt tenminste. Sterker visualisatie vermogen. Betere fijne motoriek….

Ik heb een heksenbrein. Chaotisch tot op het bot, uitermate creatief en een goed abstraherend vermogen. Daarnaast zie ik ze regelmatig vliegen, vooral ook mezelf op een bezemsteel. Ja, zo’n heksenbrein is best fijn.

Met m’n eerste geliefde kreeg ik altijd ruzie, als we memory speelden. Heks wilde, dat alle kaartjes kris kras door elkaar lagen, want dan won ik. Hij zwoor bij een statisch keurig veld.  Dat paste beter bij de interne structuur van zijn hoofd.

Je kunt niet in elkaars kop kijken. We gaan er maar vanuit, dat de ander meer van hetzelfde is. Niets is minder waar. We hebben het hier over de verschillen tussen een mannelijk brein en een vrouwelijk. En een heksenbrein. En een kunstenaarsbrein. Dat is maar het begin.

Zoveel mensen, zoveel fietsbellen. Wel raar. Toch waar.

Er zijn overigens onderzoekers, die denken dat de heren wel degelijk intelligenter zijn dan de dames, omdat ze hun brein groter is…. Wij vrouwen weten natuurlijk allang dat het belangrijker is, wat je er mee kunt doen. En wat blijkt? Uit datzelfde onderzoek? Vrouwen gebruiken hun hersens beter…….

Jezelf voeden met louter liefde. En dan menstrueren in witte kleren. Gewoon midden in de supermarkt. Of masturberen en daar iets van leren. Grote Moeder en Heilige Seks. Op televisie nu eens geen gezwets.

Vorige week zie ik een leuk programma op televisie. Het gaat over buitenbeentjes. Mensen, die een beetje anders zijn. Medemensen, die niet doorsnee denken of handelen. Zo is er bijvoorbeeld een man, die nooit eet. ‘Ik leef van prana,’ zegt deze volstrekt normaal en gezond ogende kerel.

Vroeger was hij bodybuilder. At hij 5000 calorieën op een dag. Van het meest belastende soort: Vlees, vlees, vlees….. ‘Hij heeft in die jaren genoeg gegeten voor drie mensenlevens…’ mijmert Heks achteraf.

Heks zou ook wel op prana willen leven. Nooit meer boodschappen in huis halen. Niet elke dag zorgen om een maaltijd op tafel te krijgen. Lijkt me heerlijk.

Ik ben er wel eens dichtbij geweest. Jarenlang deed ik vier tot acht vastenkuren per jaar. 10 dagen helemaal niks eten. Ik knapte er altijd geweldig van op. Aan het eind van de kuur had ik bergen energie en helemaal geen buikpijn meer.

Sinds ik LDN slik lukt het vasten me niet meer. De motivatie is weg. Ik krijg die knop niet meer om. Vroeger zei ik gewoon tegen mijn lijf ‘We gaan vasten…’ en dan gebeurde er iets in me, waardoor het heel gemakkelijk ging. Sinds LDN droom ik ook nauwelijks meer. Het is een fijn medicijn, maar het vraagt wel offers.

De prana-man kijkt in de camera met hele zachte lieve ogen. Hij heeft helemaal geen vijanden meer in deze wereld. Planten en dieren hebben niets te vrezen van de man. Of zouden al die levensvormen nog boos zijn over zijn absurde dieet in zijn jonge  jaren?

Het is namelijk niet gauw goed.

Dan komt er een dame in beeld met een roodgeverfd gezicht. Ze heeft haar mooie snoetje beschilderd met menstruatiebloed. ‘Ik wil gewoon een ander geluid laten horen,’ verklaart deze beeldschone deerne. Ha, Heks spits haar oren. Het heeft me altijd gestoord, hoe er met het heilige vermogen van ons vrouwen om een kind te baren, wordt omgesprongen.

Menstruatie is vies, slecht, moet verborgen worden……. Mannen zijn er als de dood voor. Maar ook alle vrouwen balen er altijd van. Die mindere dagen. Waarop je geen bal presteert, terwijl je bloedt als een rund. Op je schunnige schaamplek. Waarbij je kunt doorlekken en dat is gênant.

Weggestopte periode, met een zwart kloffie aan de supermarkt in, onzichtbaar menstrueren met snijkoek in je kleren. Met zijvleugels. Met superabsorberende kwaliteiten. Je kunt er alles mee doen. Gewoon alsof er niks aan de hand is…..

‘Ik had altijd enorm veel last van mijn menstruatie. echt over de grond rollen van de pijn in mijn buik…… Maar sinds ik mijn leven heb aangepast rondom mijn cyclus, geniet ik juist enorm van die dagen. Wij vrouwen leven als mannen. Vijf dagen presteren en dan twee dagen vrij. Maar eigenlijk zouden we naar ons eigen lijf moeten luisteren. Ik doe het bijvoorbeeld veel beter op drie weken aan de bak en dan een week rust….’ aldus deze bijzondere dame.

God ja, Heks herinnert zich hoe er in haar progressieve omgeving altijd ophef was over culturen, waarin de vrouw tijdens haar ‘dagen’ onrein was en met lotgenoten in een tent buiten de gemeenschap werd geacht te bivakkeren. Bezopen vonden we dat……

Terwijl het eigenlijk best fijn zou zijn. Zo met je zusters in een kringetje op de Grote Moeder zitten vloeien. Ondertussen roddeltjes uitwisselen over je onmogelijke vent en je bloedjes van kindertjes. Even niks moeten. Even geen stress.

Heks heeft enorm gerouwd, toen het einde verhaal was met mijn cyclus. Maandenlang heb ik gehuild bij elke klassieke tamponreclame. Of reclames van voorbij vliegende maandverbanden met van die hedendaagse zijvleugels. Een fenomeen, dat heksen natuurlijk enorm aanspreekt. Ik was helemaal niet blij, dat het voorbij was. Dat opoe niet meer op bezoek kwam. Dat de vlag niet meer uit hing. Verre van.

Heks heeft ook nooit geklaagd over haar cyclus. Ik was blij, dat ik haar had. Ik heb nooit de pil geslikt, een afschuwelijk middel, dat die cyclus rigoureus om zeep helpt. Ik heb altijd weerstand tegen dat middel gevoeld.

Om me heen gingen de dames massaal aan de hormonen in de wilde jaren 70 en 80. Ze kwamen gemiddeld tien kilo aan en hadden opeens altijd hoofdpijn. ‘Door de pil raak je je wisselende stemmingen kwijt. Je krijgt gewoon je middagstemming, maar dan bij voortduring. Als je toevallig geen middagmens bent, heb je pech….’ heb ik eens een arts horen oreren.

‘Vrouwen zijn maar een hele korte periode per maand vruchtbaar,’ zegt de jongedame in het programma, ‘Het is door de levensuur van het zaad van de man, dat je meerdere dagen zwanger kunt worden. En dan slikken wij de pil? Met al die gevaren en bijverschijnselen? Met al die verhoogde risico’s?’

Ja, het heeft Heks ook altijd verbaasd. En zelfs die pil is niet 100% veilig. Er worden vrouwen zwanger, ondanks de pil.

Ik zou zeggen: ‘Leg een knoopje in de gemiddelde lul, doe een regenjasje aan, doe eens iets anders dan neuken, stop met ejaculeren….’

Want ja, dat kan ook. De derde persoon in dit televisieprogramma is masturbatie-therapeut. Kreunend en steunend vertoont hij zijn kunsten. Heks kan het nauwelijks aanzien, hoezeer ik zijn inspanningen om dit taboe te doorbreken ook waardeer.

De interviewer zit met zijn handen tussen zijn knieën te wringen van ellende tijdens de vertoning. Het is gewoon geen prettig gezicht, hoe fijn het ook is om te doen.

‘Ik begin elke ochtend met een flinke masturbatiesessie. Daarbij raak ik mijn hele lichaam aan. Ik werk ook met ademhaling en energie. Daar raak ik helemaal opgeladen van, zo ga ik de dag in. Ik ejaculeer overigens nooit……’ de man is jarenlang in de leer geweest bij diverse meesters. En nu onderwijst hij het geleerde aan zijn mannelijke leerlingen.

Het is een prettig tegengeluid in deze tijd van pornografische misvorming van de lustbeleving. Je eigen lichaam kennen. Weten wat je prettig vindt. Je bewust worden van seksuele energie. Eens ophouden met dat geëjaculeer in je peer, dat gespuit in je fruit.

Ik denk, dat het de wereld goed zal doen. Dat het mannen redt van hun gemiddelde rukfuck. Dat heel veel vrouwen er geweldig van zullen opknappen. Van zo’n man dan. Zo’n man, die iets kan.

Jezelf voeden met louter liefde. En dan menstrueren in witte kleren. Gewoon midden in de supermarkt. Of masturberen en daar iets van leren. Grote Moeder en Heilige Seks. Die mensen in dat programma zeggen helemaal niks geks!

 

 

 

 

Complottheorieën en snot voor je kiezen. Je hebt niks te kiezen, kiezen of delen? Heks zit zich te vervelen en gaat op pad. Lacht zich te barsten om sluwe snuiter, stout oud mannetje! Het is altijd wat!

Wat een pisweer. Het hele weekend regent het pijpenstelen. Heks is doorweekt tot op het bot na een uitlaatronde met de hondjes. Chagrijnig prop ik de kletsnatte fietskar in mijn berging. Om hem een paar uur later weer tevoorschijn te halen. Voor een nieuwe kledderige kwelronde.

Heks voelt zich ook helemaal niet lekker. een aanval van HPDP (Hier Pijn Daar Pijn) houdt me aan bed gekluisterd, tussen de uitlaatrondes in. De hondjes liggen te stoeien aan het voeteneind. Ik kijk met 1 oog naar de zoveelste trage detective. Af en toe zak ik in slaap. Lang leve de ME, ik doe het er maar mee.

Zondagmiddag knapt het op. Een zonnetje piept tevoorschijn door het grijze wolkendek. De wereld ziet er direct een stuk gezelliger uit. Heks maakt zich op voor een echte ronde op de fiets. ‘We gaan naar het eilandje,’ verklap ik ons einddoel aan VikThor. Het eilandje in het Joppe. Waar egeltjes huizen en fazanten. Een stukje aan zichzelf overgeleverd niemandsland. Vol geurtjes en sporen. Een waar hondenparadijs.

Ik sleep mijn fiets naar buiten. Hang de kar er weer achter. Freya gaat met mand en al in de fietskar. VikThor echter draaft naast mijn bolide, hij moet zijn energie kwijt. Niet veel later tuft de karavaan de Marebrug over. Op de Singel zwenken we af richting Noord. Langs een nieuwbakken grachtje gaat het verder. Bij een hondenuitlaatstrook laat ik mijn viervoeters los.

Een stoer mannetje in een scootmobiel komt me tegemoet. Leren cowboyhoed op zijn snoet. Border Collie aan zijn voet. Ik ken hem wel. Al jaren maken we een praatje met elkaar, maar meestal in een ander park. De man is goed van de tongriem gesneden. Eindeloze verhalen, waar ik me met moeite van los ruk. Doorgaans.

Ook vandaag begint hij te vertellen. Een andere bekende van Heks komt erbij staan. Ook een man met een hondje. Ook hij klets altijd eindeloos tegen me aan. Alleen kan ik met zijn verhalen doorgaans geen bal. Doorspekt als ze zijn met diverse vormen van ‘conspiracy theory’. Iedereen is gek, niemand denkt na. En de hele wereld me dit, me dat. Hij echter heeft alles wel goed in de peiling….

Ik kijk nog eens goed naar laatstgenoemde. Een Amerikaan volgens mij. Het is een hele knappe man geweest in zijn jonge jaren, dat kun je nog goed zien. Maar er is een verslaving overheen gegaan. Substantieel misbruik van het één of ander. Schat ik zo in.

Samen luisteren we naar de oude baas. Hoe hij is klemgezet door een paar BOA’s, omdat zijn gehoorzame hondje los op de treeplank van zijn scootmobiel zat. ‘Twee vrouwen waren het. Er stond er eentje voor mijn scootmobiel en eentje aan de achterkant. Dat was een hele dikke…’ het mannetje gniffelt, als hij er aan terug denkt, ‘Het regende bakken van de hemel, maar ik had  mijn regenpak aan…’

‘Gnehgnehgneh, zij niet,’ vervolgt hij ‘Ze hebben me een half uur klem gezet, omdat ik mij niet wilde legitimeren, ja, ik ben af en toe een beetje stout…’ ondeugend kijkt hij ons aan. De verlopen Amerikaan en Heks zijn geschokt. Een half uur een stokoud mannetje klem zetten in de gietende regen? Hoe durven die BOA-dames het?

‘Toen heb ik wat dingen tegen die dames gezegd, waar ze niet zo blij mee waren.’ Hij vertelt, hoe hij de arme vrouwen er op heeft gewezen, dat iemand een paar jaar geleden op het idee kwam om langdurig werklozen dit soort werk te gaan laten doen.

Ook heeft hij Confucius aangehaald, de grote filosoof. ‘Hebben jullie wel eens een boek gelezen? Kennen jullie Confucius? Nee? Op pagina 243 van dat en dat boek van hem staat, ik citeer ‘Al draagt een aap een uniform, het is en blijft een aap….. Hahahaha,’ hikt hij.

Heks moet ook lachen. Wat een baasje is het toch. Die arme dames hebben vast spijt gekregen van hun actie. Dat kan niet anders. Hij heeft ze goed hun vet gegeven. Oude mannetjes klem zetten in de stromende regen. Toe maar.

Intussen wil ik eigenlijk wel passeren, maar de Amerikaan staat pontificaal midden op het pad. Hij begint een heel verhaal over Corona, de regering, complottheorie hier, complottheorie daar….. Het duizelt me.

‘Je moet goed vitamine D nemen, dus elke dag naar buiten. En C,’ roept hij gezaghebbend, ‘Gewoon je immuunsysteem sterk houden…. Het gaat vooral om je mind. Ja, ik ben nooit ziek. Maar ik had SARS, toen ik in een laboratorium bladiebla, maar ik had gewoon mijn mindset, en toen was ik zo genezen, door mezelf, zo sterk ben ik,  je moet het bestrijden met je mind. Niks aan de hand….’ zemelt hij vrolijk verder.

Even gooi ik wat protesten in de lucht, tegen zoveel stompzinnigheid, maar dat is koren op zijn molen natuurlijk. Ik moet vooral zo snel mogelijk wegwezen…. De oude baas gaat er als een haas vandoor. Blijft hij met mij altijd eindeloos babbelen, met dit heerschap is hij heel snel klaar, valt me op.

Heks maakt zich ook snel uit de voeten, nadat ze nog wat zeer beledigend gedachtengoed naar haar kop heeft gekregen. Over ziekte en jezelf eventjes hupsakee genezen… Wat kunnen mensen toch ongelofelijk dom en bot zijn. Terwijl ze zichzelf juist zo geniaal vinden!

‘Wat een kwibus, VikThor,’ mijmer ik tegen mijn dravende hondje. Ik peddel de stad uit. Langs de Zijl. Langs het Joppe. Tot we bij de brug naar het eilandje zijn. Een klein uur zwerven we over dit geliefde stukje natuur. Helaas recentelijk aangeharkt door natuurbeheerders. Een stel idioten heeft al het struikgewas van het middengedeelte verwijderd, bizar gewoonweg.

Maar er is nog genoeg moois over, gelukkig.

Iedereen mag denken en vinden wat hij of zij wil. Dat is een waarheid als een koe. Democratie betekent niet, dat je maar kunt doen waar je in in hebt. Nog een loeiende waarheid. Het valt me op, dat met deze dingen nogal wordt gesjoemeld de laatste tijd.

Mensen zijn boos op elkaar, omdat ze anders over de Coronaproblematiek denken. Ze krijgen slaande ruzie, omdat ze vanuit een ander standpunt redeneren. Maar je hebt altijd een ander standpunt. Daar ontkom je niet aan. Het gaat om luisteren, om verstaan.

Mensen denken, dat het democratisch is, om iedereen maar zo’n beetje te laten doen waar ze zin in hebben rondom Corona. Wil je bijvoorbeeld met je zieke kop de straat op? Omdat je behoefte hebt aan een frisse neus? Moet kunnen in een democratie!

Ook vind ik het raar dat Ruttekutte zo hamert op onze eigen verantwoordelijkheid en redelijkheid wat betreft handen wassen en afstand houden, maar dat we te stom worden geacht om op een fatsoenlijke en veilige manier een mondkapje voor te doen. Dat is te moeilijk voor de gemiddelde Nederlander….. En daarom zijn mondkapjes gevaarlijk.

Oh ja, ze zorgen ook nog eens voor schijnveiligheid, beweert men dan schijnheilig.

Huh?

Mondkapjes zouden voor mij veel verschil maken. Als iedereen ze zou dragen. Als iedereen dus zijn eigen snot, kwijl en aerosolen bij zich zou houden. Het zou mijn isolement aanmerkelijk verminderen. Ik zou niet meer zo met angst en beven over straat gaan. Dat is mijn standpunt.

©Toverheks.com

©Toverheks.com HUH?

 

 

 

 

Heks zit in haar bubbeltje. Ze laat de hondjes uit. Praat op afstand in een parkje met andere hondenbezitters. Ziet incidenteel een gemaskerd medemens op het eindeloze levensbal. Vanaf nu dan. Want wat op straat niet lukt, kan wel achter mijn voordeur: Hier regeert Prinses op de Erwt met haar decreet! Dat je het maar weet: Mondkapjesplicht!

Ja, ja, het is een saaie boel momenteel. Opgehokt als we zitten in onze huizen. Wij, de kwetsbaren en halve zolen. De kneusjes. Het dorre hout. Thuis voor de buis. Goed uitkijken met open vuur, potverdikkie Dor Takkewijf, voor je het weet fik je af. Nadat je al maatschappelijk bent afgebrand.

Het Coronabeleid is weer even achenebbisj als afgelopen voorjaar. Aan het begin van de uitbraak hoorde ik dezelfde stompzinnige argumenten als nu voorbij komen. En, net als van het  voorjaar, lopen de cijfers gezellig op. Binnenkort vallen ze weer bij bosje, de vitale kwetsbaren van de ANWB generatie.

Dinsdagavond gaat de bel. Het is de apotheek. Mijn medicatie wordt afgeleverd. Mijn bezwaar ‘Ik wil niet meer bij jullie naar binnen, want niemand draagt hier een mondkapje…’  is gehonoreerd. Stomverbaasd ben ik over al die mensen, die het verrekken om een beschermend lapje over hun ademgaten te trekken. Vooral op zo’n plek. Bizar.

Ja, beschermend. Voor je medemens. Het wil er maar niet in hier in Nederland. Je draagt zo’n ding voor je naaste.

‘Ik ben er op tegen, het is dit en dat, schande….’ krijg ik naar mijn arme hoofd, als ik het ter berde breng in mijn directe omgeving, ‘Bovendien gebruiken mensen ze niet goed, dat is gevaarlijk, werkt averechts, bladiebla….’ alsof ik die baardaap van de RIVM hoor kletsen. Wat heeft die man aangericht?

In de hele wereld zijn mondmaskers aanbevolen, dan wel verplicht, omdat ze helpen de verspreiding van dit virus tegen te gaan, maar in ons land zijn die dingen gevaarlijk. Zelfs de vroegere baas van de RIVM roept al sinds het begin van de pandemie, dat mondkapjes uitkomst moeten brengen. Niemand, die naar hem luistert.

En na driekwart jaar teksten debiteren, dat die dingen niet deugen, komt de RIVM met een verklaring, dat ze dat gezegd hebben, omdat er een tekort was. En nu zit hun malafide geklets ingekankerd in onze maatschappij.

Hier in Leiden, vergeven van zich onsterfelijk wanende studenten, draagt niemand een mondkapje. Op een enkeling na. Op een bezemsteel.

Zelfs sommige behandelaars van Heks doen ze niet voor. Goede vrienden zijn faliekant tegen die ondingen. Ik zit met angst en beven tegenover hen. Want ik moet die kloteziekte echt niet krijgen. Ik wil geen super ME in mijn klep. Mijn immuunsysteem is al van god los sinds een Pfeiffer infectie, dus nog eens een virale opstopper ga ik niet overleven.

En als ik het al overleef, dan zal ik zoveel moeten inleveren, dat het echt niet meer te doen is in mijn eentje op mijn flatje. Dan wordt het verpleeghuis en sondevoeding, omstandigheden, waarin een aantal doorgewinterde ME patiënten al jaren verkeerd. Doorgaans nadat ze de stompzinnige adviezen rondom dit ziektebeeld hebben opgevolgd…..

Ik zeg het nog maar eens: ‘Corona is voor mij potentieel levensgevaarlijk’. Ik zeg het nog maar eens tegen mezelf: ‘Heks, je moet dit niet krijgen. Blijf uit de buurt van je asociale medemens.’

Dat is nog niet zo gemakkelijk. Ik woon midden in een stad. Vol hersenloze studenten en andere gekkies. Soms dans ik eindeloos naar achteren in een park, terwijl een onvoorzichtige gesprekspartner me manisch achtervolgd. Alsof er iets te halen valt! Maar ik ben bang voor wat ze me onbewust proberen te brengen. Wat mankeert die mensen? Waarom houden ze geen afstand?

Het lijkt dus maar niet door te dringen in onze kaaskoppen, dat afstand houden van essentieel belang is. Maar ook andere ontwikkelingen blijven me verbijsteren. Zoals ons koor vol mensen in de risicogroep, dat vrolijk weer gaat repeteren na de zomer. Wel in een goed geventileerde ruimte. En in kleinere groepen van maximaal 40 personen. Ze doen hun best, dat moet ik toegeven.

Maar moet je het überhaupt willen in deze tijd? Ik zie, dat mijn bijna 80 jarige zangmaatje met een maatje meer en stevige hartklachten, gewoon mee repeteert. De schrik slaat om mijn hart.

Heks zou ook best zin hebben, hoor, om weer samen te zingen met mijn geliefde koor. Maar ik doe het niet. Ik repeteer online mee, maar je krijgt me met geen stok in zo’n met aerosolen vol gezongen ruimte.  Hoezeer ik het ook mis.

Intussen is ons koor accuut gestopt, nadat in een ander Leids koor een uitbraak heeft plaats gevonden. Veel van onze zangers, zingen ook in dat koor……..

Ik ga niet op vakantie, ik ga niet uit eten, ik eet niet met vrienden, ik nodig niemand meer uit. Een enkeling komt hier nog, alleen met een mondkapje op. Want ik heb besloten: In Huize Heks is het mondkapjesplicht vanaf nu. En ook behandelaars moeten voortaan zo’n ding op hun kop. Het is een kleine moeite, of je er nu in gelooft of niet.

Corona maakt de wereld transparant. Verbijsterd zie ik, hoe mensen staan te klagen, omdat ze niet op vakantie kunnen, niet uit eten, niet dit en dat…….

‘Lekker belangrijk’, denk ik dan.

Entitled. Dat engelse worden dekt de lading van heel veel onzin, die ik hoor. We denken overal maar recht op te hebben. We zijn al jaren van het padje.

Intussen woon ik in mijn gelukkig bubbel met mijn beestjes. Met mijn pup en beestenbende. En de zwarte panter! Ja, hij is weer boven water. Daarover later. De heerlijke schat.

 

Radiostilte en puppengeluk. Mijn humeur kan niet meer stuk. Soms moet je een tijdje zwijgen om alsnog je zin te krijgen…… Het naar je zin te krijgen. Er weer zin in te krijgen.

©Toverheks.com

©Toverheks.com De eerste avond saampjes eten

Wat is het toch stil op dit heksenblog! ‘Heks, wat is er aan de hand? Gaat het wel goed met je?’ vragen mijn dierbaren. Althans, de dierbaren, die dit blog lezen. Een handvol intussen. Mijn lezerspubliek is in de loop der jaren grotendeels uit mij wildvreemde mensen gaan bestaan. 

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Het gaat goed met me. Ik heb Corona met succes kunnen ontwijken het afgelopen half jaar. Kost wel moeite, als medemensen er heel anders mee om gaan. Als de buren vol gesnoten zakdoekjes in de hal gooien of hun lichaamssappen vrolijk in de rondte spuwen. Of als buren met Coronaverdenking gewoon de straat op gaan. 

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Onlangs krijg ik het aan de stok met een studente uit de buurt, die besmet en wel in de steeg staat te oreren. ‘Ik heb lichte klachten, ik dacht, ik haal maar eens lekker een frisse neus en gooi gelijk het vuilnis in de container….’ Geen mondkapje, geen handschoentjes, niks. Oh, wat word ik daar boos om.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Gelukkig blijkt het achteraf enorm mee te vallen. Ze zat helemaal aan het eind van haar quarantainetijd, zelfs iets er overheen, verklaart ze desgevraagd. Het huis zit vol Corona, dat wel. Maar de dames hebben zelf ouders met immuunproblemen. Ze nemen dus niet zomaar allerlei risico’s. ‘We passen echt goed op,’ schrijft de buurvrouw me.

Het is overigens opvallend, dat mensen een dikke boete en zelfs een strafblad hebben gekregen, voor niet genoeg afstand bewaren op straat. Maar met Corona de hort op mag gewoon. Geen politieagent, die er om maalt. En ook de GGD doet er niks aan. Nog geen telefoontje wordt aan dit soort situaties gespendeerd.  

©Toverheks.com

©Toverheks.com Intussen neemt ze de helft van deze mand in beslag……

Om alle ellende te vergeten en mijn lieve hondje een speelkameraadje te bezorgen in deze krankzinnige tijden haal ik een puppy. Een kleine Springer Spaniël met een kwart Cocker Spaniël erdoor. Een meisje. Ze heet Freya.

Groot puppengeluk dus in Huize Heks. Ik ben al een maand zo broeds als een overjarige soepkip. Ik lig in katzwijm te kijken naar het eindeloze gestoei van mijn hondjes. De kleine groeit als kool. Ze krijgt een vriendinnetje in de buurt. Ook een pup.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

VikThor is na een week helemaal om. Goeiig laat hij zich bespringen en in zijn oren bijten door de kleine. Of in zijn staart. Eindeloos rolt hij over de grond met op zijn kop een kleine bijtende pollewop. 

Het gaat dus helemaal niet slecht met me! Wel is de panter pleite. Die heeft zichzelf weer in de nesten gewerkt. Vroeg of laat wordt dit gedrag hem nog eens fataal. Hij heeft al zeker 6 van zijn 7 levens opgesoupeerd. 

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Mijn boerenridder met zijn 2 resterende voortanden is ook de jongste niet meer. Een muisje vangen zal niet meer zo gemakkelijk gaan. Heks maakt zich dus zorgen om haar oude trouwe zwerver. Hij laat zich al zeker een week niet zien.

Ik moet me er een beetje toe zetten om weer te schrijven. Na bemoeienissen met de inhoud van mijn blog was ik er eventjes klaar mee! Maar wat blijkt? Ik mag schrijven wat ik wil, zolang ik geen namen noem, hetgeen ik nooit doe. Hoera!

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Er is geen rechter in de wereld, die me kan sommeren niet meer te schrijven over fictieve zaken. Dus als iemand zich in mijn schrijfsels meent te herkennen, dan is er geen man overboord. Ik mag schrijven wat ik wil, ik mag mijn persoonlijke ervaringen fictief verwoorden tot heksenverhalen. Een beetje materiaal uit mijn grote duim erbij. Roeren in mijn heksenketel: Klaar!

©Toverheks.com

©Toverheks.com

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Corona splijtzwam van huidige maatschappij? Wat vind jij? Of beter gezegd, in welk kamp kamp jij? Geloof je er niet in en wil je graag protesteren of drammen? Of liever over het nut van die foeilelijke mondkapjes zwammen? Elke gek zijn gebrek, maar dit schiet me te binnen: Waarom zouden we in godsnaam wereldwijd die ziekte verzinnen? En leidt die verzonnen ziekte tot de ingebeelde zieke ME? Ik zeg geen ja, maar ook geen nee.

‘Heks, ik heb door die Corona de raarste gesprekken met op het oog normale mensen. Neem nu Tralalala. Ik had haar laatst aan de telefoon. Kwamen de huidige maatschappelijke ontwikkelingen ter sprake…..’

‘Begon ze toch een partij tegen me te schreeuwen, niet mooi meer gewoon. Over haar rechten, die met voeten worden getreden en de terreur van mondkapjes. Over onze vrijheden, die zonder enige noodzaak worden beperkt. Over het feit, dat Corona een verzinsel is van politici, om ons naar hun hand te zetten… Ik kon er geen speld tussen krijgen. Ik ben eigenlijk best geschokt door haar tirade….’

Mijn vriendin tegenover me aan de anderhalve meter brede keukentafel, raam open, tocht in mijn nek, kijkt me verdrietig aan. Ik ken Tralalala ook heel goed, maar ik ga niet meer met haar om.

Ik heb ook wel eens zo’n tirade naar mijn kop gekregen. Toen ik ernstig in de problemen kwam met mijn clan. Ik moest niet zo zeiken, volgens haar. Niks mis met mijn familie. Ik was gewoon een driejarige kleuter op zoek naar aandacht.

Heks werd net op dat moment een familiebedrijf uit gewerkt. Gepest is een meer accurate omschrijving. Anderhalf jaar lang kreeg ik geen rooie cent uitbetaald, terwijl ik ziek thuis zat.

Pas toen de rechter me gelijk gaf, kwam er eindelijk geld. Kon ik mijn rekeningen weer betalen.

‘Rechters geven iedereen maar gelijk, ik ben er niet van onder de indruk,’ reageerde een familielid geïrriteerd tijdens een poging van Heks, om dingen jaren later uit te praten, ‘We hebben je ontslagen, omdat je altijd te laat kwam…’

Hilarisch! Hoe verzin je het! Een volstrekt Trumpiaanse kijk op de werkelijkheid van dat moment.

Ik had dan ook geen behoefte aan ook nog eens allerlei niet bepaald opbouwend commentaar vanuit mijn vriendenkring. Het voelde als een trap na en Heks lag al onderuit.

Ik had behoefte aan steun. Loyaliteit. Compassie.

Dingen die ik destijds wel heb gekregen van de vriendin tegenover me aan de keukentafel. Ze behoort overigens tot de absolute risicogroep. Net als Heks zit ze al zeker een half jaar voornamelijk thuis. Of op de fiets, voor de broodnodige beweging. ‘Vroeg Tralala je niet, wat dit virus voor jou betekent met jouw conditie?’ informeer ik langs mijn neus weg.

En dan nog, ook Tralala is de jongste niet meer. Ze heeft een medische geschiedenis met een lange baard. Ze mag zelf ook wel uitkijken voor dit virus.

‘Ik kwam een vrouw in de polder tegen, toen ik de hondjes uitliet, die ook al zo begon te schreeuwen, toen het over de Corona-maatregelen ging,’ Kras kijkt me hoofdschuddend aan. We zitten met een lekker kopje koffie te klessebessen. Anderhalve meter van elkaar verwijderd. Deur naar de tuin wagenwijd open.

‘Haar rechten werden ernstig aangetast. Met name mondkapjes moesten het ontgelden. Dat vond ze ronduit crimineel!!! Deze dame van bijna zeventig, die nooit met de trein gaat. Bizar toch?’

‘Corona is de splijtzwam van de huidige maatschappij,’ beaamt mijn toegewijde rechterhand Rozenhart mijn zorgen. Het is waar. Je gelooft in Corona of niet.

Mijn fysiotherapeut neemt de ziekte bijvoorbeeld serieus. Hij draagt handschoenen en een mondkapje. Bij de deur van zijn bescheiden praktijkruimte meet hij mijn temperatuur op. Er staat een enorm apparaat met een desinfecterend goedje voor de handen.

Het leer van zijn behandeltafel is wit uitgeslagen door een peperduur schoonmaakmiddel. Na elke cliënt wordt de bank hiermee grondig afgenomen. Voor de behandeling leg ik mijn eigen handdoeken op de tafel. En uiteraard draag ik een mondkapje. Dat is verplicht.

Een andere behandelaar van Heks gelooft hier allemaal niet in. Nergens in de praktijk een mondkapje te bekennen. Ook doet men er niet aan handgel, want dat is slecht voor je handen. Die worden er schraal van en je beschermende laag verdwijnt.

Op de tafels liggen weliswaar schone handdoeken, maar wie er voor je op heeft gelegen, dat weet je dan weer niet. Het is er ruim en totaal niet druk, dus afstand houden is geen probleem.

Toen de besmettingsgraad heel laag was, maakte het me niet zoveel uit. Maar langzamerhand begin ik me toch weer zorgen te maken over die bezoekjes. Ik draag natuurlijk wel mijn mondkapje. Daarnaast smeer ik me van boven tot onder in met handgel, zodra ik het pand verlaat. Maar echt lekker zit het me niet.

‘Het virus is door de Chinezen expres onder de bevolking verspreid, het komt uit een laboratorium…..’ hoorde ik al in de eerste week van de pandemie uit diverse complotdenkers keeltjes.

Dat het uit een laboratorium is ontsnapt sluit ik niet uit. Er wordt wereldwijd onderzoek gedaan naar allerlei virussen. Waar gehakt wordt vallen spaanders: Mensen maken fouten. In Wuhan is zo’n lab op loopafstand van de beruchte markt, waar de ellende officieel is begonnen.

In Nederland is men ook met dergelijke onderzoeken in de weer heb ik begrepen. ‘Als we een volmaakt virus zouden willen ontwerpen, zou het er uit zien als het Coronavirus,’ was het droge commentaar van 1 van de medewerkers van een dergelijk laboratorium in ons kikkerlandje aan het begin van de uitbraak.

‘Het is een perfect virus, omdat niemand antistoffen heeft en het zich zo snel, met vaak ook atypische klachten, verspreid,’ vervolgt de man enthousiast, ‘SARS had veel meer tijd nodig om om zich heen te slaan, bovendien werd iedereen, die besmet raakte, echt ziek. Daarom is die epidemie toen beperkt gebleven.’

De man gelooft duidelijk wel in Covid19. Voor hem is het geen verzinsel.

‘Daar geloof ik niet in, hoor, die gekke dingen, die jij allemaal uitkraamt,’ krijg ik vaak naar mijn kop, als ik weer eens met mijn bezemsteel op pad ben geweest. Mijn leven lang al word ik bestempeld als fantast. Het interesseert me overigens geen barst.

Ik bespeur meer waarheid in mijn magische verkenningen, dan in de gemiddelde uitspraak van de gemiddelde politicus. Om van de wereldleiders maar te zwijgen. Grotere leugenbakken, dan dit legertje mondiale narcisten en psychopaten, bestaan er niet. En zij ontkennen ook nog eens systematisch wat er werkelijk speelt in de wereld.

Corona, een splijtzwam, hoe kan dat dan? Waarom zou je in godsnaam ontkennen, dat er levens gevaar lopen? Dat het recht van de zwakste geldt op zo’n moment? Dat je de zwakkeren niet kan afdoen als dor hout.

Waarom worden mensen zo agressief van mondkapjes? Zo vreselijk is het toch niet om zo’n ding op je kop te zetten? De meeste koppen knappen er enorm van op!  Het zijn geen kont-mapjes. Of klapjes. Dus wat zeuren we nu?

Jaap van Dissel van de RIVM haat mondkapjes volgens mij. Met hand en tand verzet hij zich tegen het verplichten van dit kledingstuk. Hij baseert zich daarbij op een omstreden Noors onderzoek. ‘De conclusies, die hij trekt, naar aanleiding van ons onderzoek, hebben wij niet getrokken, hoor,’ beweert de Noorse onderzoeker op een gegeven moment in een actualiteitenprogramma, ‘We weten echt niet hoe hij op grond van dit onderzoek tot die slotsom komt…’

Het mondkapje is voor Jaap net zo’n stokpaardje als voor  Heks. Maar we galopperen wel precies de andere kant op!

Heks maakt zich al tijden nergens druk meer over. Ik kijk zeer beperkt televisie. We zitten hier in Nederland helemaal niet zo slecht. Ik zit het wel uit, ik zit al dertig jaar ME uit, dus dit kan er ook nog wel bij. Ik wil het absoluut niet krijgen overigens. Mensen komen regelmatig uit de ziekte me ME-achtige verschijnselen. Ook jonge mensen!

Nou, dat heb ik al, nog slapper en vermoeider worden is geen optie.

De hele ME wereld staat op zijn kop overigens. ‘Nu gaan we eindelijk begrepen worden,’ klinkt het opgewonden in de wandelgangen. Een vreemde uitspraak vind ik dat. Een rare kronkel. Want ME moet je echt niemand toewensen. Het zou een regelrechte ramp zijn als massa’s mensen werkelijk ME zouden krijgen ten gevolge van Corona.

Ook niet als dat betekent, dat je eindelijk begrepen wordt met je vage kutziekte. Het is een vreselijke aandoening. Dat wens je je ergste vijand nog niet toe.

En ook vind ik, dat je pas van ME kunt spreken als je een paar jaar verder bent. Hoe lang bestaat die Corona nu helemaal? Dus hoe kun je zeggen, dat mensen jarenlang klachten houden? Nooit meer op knappen? Dat weet je nog helemaal niet.

 

 

 

 

Grenzen, het gaat allemaal over grenzen. Heks tobt al jaren met die materie. Ik heb wel dingen ontdekt. Achteraf je grens aangeven werkt bijvoorbeeld niet. En er vanuit gaan, dat iemand je grenzen zal respecteren, kan je op verrassingen komen te staan. ‘De Brief’ stuur ik niet meer naar de overtreders. Tegenwoordig los ik het anders op.

Grenzen, het gaat allemaal over grenzen. Het niet goed aangeven van grenzen, grensoverschrijdend gedrag in je plag, verdunnen, verdunnen, verdunnen…..

Heks hakt al jaren met dat bijltje. Zo gemakkelijk als ik me verbind met andere dimensies, zo gemakkelijk als ik op mijn bezemsteel in de rondte vlieg, zo gemakkelijk als ik met medemensen om ga, naar hun problemen luister, hen een hart onder de riem steek…. Zo lastig heb ik het met aangeven van grenzen.

Iemand zit al ver in mijn binnenlanden te vervelen tegen de tijd, dat spuit elf, Heks, actie onderneemt. Het gaat wel veel beter tegenwoordig. Mijn inspanningen om het tij te keren werpen hier en daar vruchten af. Maar veel gaat nog fout. Hoe vaak spring ik niet na een ontmoeting achteraf uit mijn vel? Nog best vaak. Maar niet meer altijd.

Eén enorm nadeel van vage grenzen is, dat je altijd te laat bent om er iets van te zeggen, als mensen over je grens gaan. Want die is nauwelijks waarneembaar. Kun je het hen dan kwalijk nemen? Ik vind altijd van wel. ‘Dat weet je toch, dat doe je toch niet….’ denk ik dan nijdig.

Soms denk ik dat pas jaren achteraf. Heb ik altijd een rotgevoel gehad bij een zekere gebeurtenis, maar zocht ik het weer bij mezelf. Zag ik niet, dat iemand over mijn grens was gegaan.

Zo plof ik onlangs nog uit mijn bol, door een paar opmerkingen van een dierbaar iemand. Hele oude koeien kruipen luid loeiend uit een dichtgeslibde moddersloot. Ik maak me er druk om. Ik voel me opnieuw beurtelings verantwoordelijk, machteloos, razend, verdrietig…..

Nog meer koeien kruipen er achteraan. Uit weer andere modderige sloten. In een land hier ver vandaan.

Dat is de ellende, als je je mond houdt en je terug trekt, de strategie van Heks bij een ellendige gebeurtenis: Je kunt er nooit meer met goed fatsoen op terug komen. De mensen in kwestie zijn de zaak al lang vergeten. Of ze hebben er helemaal geen zin meer in.

Op een enkele uitzondering na dan.

En wat zou je allerlei oud zeer bespreken met iemand? Ik zie het al voor me met bepaalde oude pestkoppen van me. Want ja, ik ben gepest als kind. Daar ben ik middels de EMDR therapie achter gekomen. Ik wist het nog wel, maar dacht dat het wel meeviel.

Heks is voor zichzelf altijd vrij hard geweest. Werd ik in elkaar geramd, dan dacht ik dat ik het verdiend had. Wilden ze me in een kindertehuis plaatsen, dan lag het ongetwijfeld aan mezelf. Trok een nichtje met haar buurjongen de benen onder mijn lijf vandaan, zodat ik op mijn vierjarig heksensmoeltje viel, dan moest ik er maar mee leven…..

Dat nichtje heeft enorm veel pesterijen richting Heks op haar kerfstok staan. Toch bleef Heks altijd vriendelijk tegen haar, ik kon het gewoonweg niet terug doen. Wel bleef ik zoveel mogelijk uit haar buurt. Dat viel nog niet mee.

Vanmiddag zit ik te lezen in een gratis krantje uit de biowinkel. De Groene Aarde? De Moeder Aardekrant? De Grote Geitensok? Ik ben het even kwijt.

Een heel artikel is er gewijd aan de Staatsvrije Vrijeschool. Onafhankelijk van overheden en onderwijsinspecties. Een interview met een paar dames, die zo’n idealistische school runnen. Eén van hen is een vroegere vriendin van Heks. Een hartsvriendin destijds, tenminste, dat dacht ik.

Tot ze me als een baksteen liet vallen, toen ik ziek werd. Tot ze me een afschuwelijke betweterige zogenaamd spirituele brief schreef, net toen mijn vader lag te sterven aan kanker. Ze wist dat. Haar 2e ouders had ze mijn ouders een paar jaar eerder genoemd.

Tot ze me afbrandde tot op het bot, toen ik heel kwetsbaar en doodziek was. Vlak voor ik mijn vader moest gaan begraven.

Haar heb ik overigens ooit van repliek gediend. Ik heb haar een jaar later ‘de brief’ gestuurd.  Iets dat ik vroeger wel deed. Een brief, waarin ik iemand tot op de draad fileer. Een brief, waarin iemand volledig zijn of haar vet krijgt.

De narcistische zus van een hele goede vriendin heb ik ‘de brief’ gestuurd, nadat ze smerige roddels over me had lopen verspreiden. Ik heb haar gewaarschuwd, wat er zou gebeuren, mocht ik nog eens zoiets merken.

‘Ik hoop, dat ik nooit ‘de brief’ krijg,’ zei een vriendinnetje van me ruim twintig jaar geleden. Zij heeft hem nooit gekregen. De vriendschap is wel kapot gegaan en ik weet nog steeds niet waaraan. Maar de drang om haar te fileren heb ik nooit gehad.

En door haar opmerking heb ik eigenijk nooit meer ‘de brief’ aan wie dan ook geschreven.

Ik schrijf nog wel eens brieven, hoor. Maar niet meer om iemand te slopen. Iemand, die mij eerst heeft gesloopt weliswaar. Maar toch. Iemand kapot maken is nergens goed voor.

‘Van jampot, jampot likkelikkelik,’ vandaag staat er bramenjam op het menu. Geen kreeft. Mijmeringen over liedjes zingen, die je half kent. Over scootmobielgepiel. Over gewone kleine dingen. En: Maak kennis met mijn nieuw vurig vriendje!

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Van jampot, jampot, likkelikkelik…. Van jampot, jampot, likkelikkelik…. en daarom ben ik hier,’ zing ik, terwijl ik mijn tweede kopje koffie inschenk vanmorgen. ‘Ik ben geboren in Griekenland,’ galm ik vervolgens. Toch? Het was toch Griekenland? ‘En daarom ben ik hier!’ Ik begin te twijfelen. En dan die tekst, waar gaat het over?

Maar oh, je hebt tegenwoordig internet. Ik zoek de tekst van dit stokoude liedje gewoon op. En wat blijkt? ‘Ik ben geboren in Friesland!’ staat er. Niet dat het de strekking van de tekst veel duidelijker maakt. Want waar is hier? En hoezo jampot?

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Eén ding staat als een paal boven water: Ik ga vandaag bramenjam maken. ‘Een lichamelijke beperking leidt bij veel mensen tot sociaal isolement,’ hoor ik op de achtergrond de televisie pruttelen. Een reclame van de Zonnebloem. ‘Wij laten ze niet zitten…’

‘Nooit iets van gemerkt, van die Zonnebloem, ze hebben mij altijd gewoon laten zitten. Maar ze hebben gelijk, dat wel,’ denk ik bij mezelf. Een vrouw verklaart aan haar zoon, hoe het voelt om een chronische invaliderende aandoening te krijgen ‘Jullie gaan door met je school en je werk en voor mij eigenlijk is het gestopt.’

Herkenbaar! Uitgerangeerd! Op een zijspoortje ergens achteraf. Stoffig en overwoekerd. Vooral als je zo’n onzichtbare kwaal hebt als Heks. Niemand neemt je serieus. Zelfs niet sinds het officieel erkend is, de ziekte ME.

Zo ben ik al 2 jaar bezig om een scootmobiel te ritselen bij de gemeente. Een jaar lang krijg ik de kattenfluisteraar over de vloer. Hij maakt plannen voor een verhuizing, iets dat ik pertinent niet wil. Hou op, schei uit. Ik moet er niet aan denken….. Zoveel werk. Ik woon hier prima.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Met moeite breng ik de man op andere gedachten.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

De scootmobiel, waar alles om begonnen was, wordt uiteindelijk toegezegd. Eerst moet echter de berging worden aangepast. Dat gebeurt niet. De scootmobiel komt niet.

Ik val met enige regelmaat van mijn fiets op slechte dagen. Op mijn linkerknie prijkt sinds december een enorme bottige bult, door een akelige duikeling. Ik krijg een dame van de gemeente aan de telefoon over de verlenging van mijn thuiszorg. Jaren voor geprocedeerd, dus dat pakken ze me niet meer af.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Als ze hoort over de eeuwige scootmobiel-aanvraag van Heks belooft ze actie te ondernemen. En inderdaad, een paar weken later staat er een mannetje van de gemeente de berging op te meten. ‘Ik stuur een aannemer, die gaat de stoep ophogen binnenkort…’

‘Als de stoep is verhoogd, moet u ons bellen, dan leveren we de scootmobiel….’ met die woorden neemt de man afscheid. Maanden geleden alweer. Nooit meer iets gehoord. Geen aannemer gezien. Er is weer eens niks gebeurd.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Wat zei hij ook alweer nog meer? ‘U loopt anders prima de trap af….’ suggereer, suggereer….. Deze ambtenaar van de gemeente, geen arts of fysiotherapeut, vindt het eigenlijk maar onzin, die scootmobiel. Ik mankeer toch duidelijk niks?

‘Van jampot, jampot, likkelikkelik…’

Gistermiddag maak ik een lekkere wandeling met een dierbare vriendin. We pakken onderweg een terrasje. Spelen met het hondje. Zitten op een bankje. Wandelen weer wat. Uren zijn we onderweg. Zo gezellig! Eenmaal thuis kan ik niet meer bewegen. Ik kom de trap nauwelijks op. Beetje te ver gelopen. Dat wordt een hele dag bijtrekken, op zijn minst.

‘Kijk wat we onderweg tegenkwamen,’ grappen we tegen de vrijwilligers van theehuis Noord. Een enorme knalrode Amerikaanse rivierkreeft! Hij hing bijna in VikThors neus. Viks balletje was precies tussen zijn scharende armen terecht gekomen.

De mannen moeten lachen. ‘Misschien iets om op het menu te zetten?’ suggereert Heks. Kwinkslagen volgen. Pure pret.

Wat een dappere beestjes overigens, die rivierkreeften. Kleine kraaloogjes nemen me op. Elke beweging van Heks volgt hij. Zodra ik van positie verander vliegen zijn vuurrode armpjes scharend de lucht in. Zijn kleine knijpertjes frontaal op me gericht……

Een gouden middag. Zonder scootmobiel.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Het is behoorlijk dubbel, ik weet het. Enerzijds ben ik blij, dat er geen schot zit in de scootmobielzaak. Ik zie mezelf nog niet rondrijden in zo’n apparaat. Anderzijds zijn er dagen, dat ik zou willen, dat ik em had. Zoals eigenlijk de gehele afgelopen week. Uitgekacheld als ik ben door al dat fietsen met de fietskar. Door de hitte, het slechte slapen…..

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Als ik weer eens vloekend op mijn fiets zit, creperend van de pijn bij elk hobbeltje. Ja, dan zou ik graag zo’n ding in de berging hebben staan. Of op dagen met nul energie, zoals vandaag. Als ik eindeloos traag opstart. Als mijn lijf maar niet naar de verticale stand wil. Als ik energie over wil houden om jam te koken. En tomatensoep. Op zulke dagen? Graag!

©Toverheks.com

.