Nelson Mandela sterft op naamdag van goedheiligman. De wereld is een rijk mens armer….. De goede Sint is ons niet vergeten. Alleen werken de weergoden niet bepaald mee. Van uitstel komt niet altijd afstel gelukkig……

images-306 images-304

Vrijdagmiddag vertrek ik met Frogs richting Amsterdam. We gaan Sint vieren bij de Cowboy. Eigenlijk was het de bedoeling het donderdag te vieren, maar onze surfrockende vriend was gestrand op het Centraal Station in Amsterdam. Elk kwartier werd hem een vertrekkende trein beloofd, maar het waren loze beloftes.

Na een paar uur (!) was hij het zat. Zielig en eenzaam zat hij thuis met zijn gedichtjes en cadeautjes. Heks en Frogs vermaakten zich opperbest met heerlijk eten, pepernoten, chocoladetaart en bisschopswijn. Maar we kregen toch een beetje medelijden en hebben toen maar besloten een dagje te wachten met het uitpakken van de presentjes.

Later die avond kijk ik urenlang naar allerlei programma’s naar aanleiding van het sterven van Nelson Mandela. Wat heeft hij toch altijd een vrolijke overhemden aan! De wereld is een rijk mens armer……

images-305 images-308

Zodoende heb ik vrijdag alles in de enorme auto van Frogs geladen. Het eten, de taart, de wijn en alle geschenken. We geven elkaar piepkleine cadeautjes met een lekker gemeen gedicht. Grappig mag ook…. We rijden rond half vijf de stad uit en verwachten een mega-file, maar blijkbaar is iedereen extra vroeg vertrokken vandaag: De weg is zo goed als leeg!

Nadat alles uit de auto is gekieperd, gaat Frogs op zoek naar een parkeerplek. Ook nu vrezen we het ergste, maar hij vindt gewoon een plekje! Vandaag zijn de goden met ons. en dat is maar goed ook, want de Kikker moet alweer om half negen elders zijn.

images-307 images-303

Na een heerlijke maaltijd is het dan zover: We geven elkaar presentjes en nemen malkander in de maling. Heerlijk!!!  Nadat Frogs vertrokken is dweilen Cowboy en Heks voor de TV, op zoek naar een leuke film. We vinden een vrij goeie documentaire over Mandela op BBC, tussen allerlei onuitstaanbaar geëikel in praatprogramma’s in de trant van ‘mijn vriend Nelson Mandela’ bladiebla….. Het wonderlijke fenomeen, dat mensen persoonlijke aandacht slepen uit dood of ongeluk van een ander…..

Ik heb al de grootst mogelijke onzin voorbij zien komen over deze man. Iemand vond Obama zijn opvolger bijvoorbeeld, een giller natuurlijk. Persoonlijk ken ik maar 1 persoon, die in dezelfde orde van grootte valt, mijn leraar Thich Nath Hanh. Toevallig ook een hele bescheiden man……. Tijdens het kijken naar de documentaire word ik weer getroffen door het feit, dat Mandela het voor elkaar heeft gekregen, dat mensen elkaar gingen vergeven. In plaats van te lijf. Hoe is het mogelijk!

images-302 images-301

Het is iets, dat Thay ook predikt, compassie en vergeven. Een essentieel streven  in een mensenleven. Toch is het vaak niet te doen. Vooral als de personen in kwestie geen greintje spijt hebben van hun daden en gewoon door gaan met hun malafide acties.

Unknown-94images-309

De laatste tijd denk ik weer veel na over vergeven, Ik moet weer eens aan de bak met dat begrip. Tot mijn verbazing ontdek ik, dat het soms gemakkelijker is om wildvreemden de meest verschrikkelijke overtredingen kwijt te schelden, dan een dierbare een klein vergrijp. Dat laatste heeft mijns inziens met verwachtingen te maken. Deze bijstellen of helemaal overboord kieperen zou ook wel eens heel erg kunnen schelen in de frustratie voorafgaand aan vergeving…..

Nelson-Mandela-by-Eli-Weinberg-1961-II

Wat zijn we rijk, in onze warme huizen. Er valt genoeg te klagen, zoals altijd. Ellende van anderen: We houden het liever op afstand. Pleidooi voor iedereen je partner met gezonde afstand.

joy joy

Maandag aan het eind van de ochtend wandel ik uitgebreid met varkentje door het Leidse Hout. Na een kwartiertje komen we mijn goede vriend, buurman en Dikkertje Tromkoorgenoot tegen met zijn hond Carlos, de Duitse herder met flapoor. Een hele grote vriend van Ysbrandt. Hij loopt me bijna ondersteboven van enthousiasme. Ysbrandt raakt ook door het dolle en gezamenlijk lopen we verder.

Zoals altijd zijn mijn vriend en ik in no time de vreemdste gesprekken aan het voeren. Voor anderen is dit gezelschap nauwelijks te harden, maar wij vermaken ons altijd prima samen. Vandaag vertelt hij over zijn werk als financiële man bij vluchtelingenwerk. Hoe ze momenteel mensen in caravans proppen in Duinrell. ‘Soms wel drie mensen in 1 kleine ruimte. Echt Heks, loop je daar met iemand naar binnen, zo van: “Hier gaat u dan wonen.” Heftig hoor. Soms stoppen ze mensen bij elkaar, die elkaar de kop wel kunnen inslaan.’

pain pain

Dat laatste heb ik ook wel eens voorbij zien komen bij een vluchtelingvriendinnetje van me. Als Hutsi zat ze met een stel Tutsies opgescheept in een huis hier om de hoek. Of andersom, het is maar vanuit welk perspectief je het bekijkt…..

‘Ach, die mensen bij vluchtelingenwerk doen enorm hun best. Er gebeurt heel veel vrijwillig en soms krijgen die vrijwilligers ook helemaal niet de aansturing en waardering, die broodnodig is. De verwachtingen zijn vaak ook nog eens huizenhoog.’ Ook dat heb ik wel eens aan den lijve ondervonden.

Je doet iets voor iemand in die situatie en voor je het weet word je overspoeld met allerlei verzoeken, variërend van het opknappen van een tuin, tot fungeren als privé taxi….. Absurd natuurlijk in geval van Heks. Die heeft genoeg aan haar eigen praktische sores. Mensen met vreselijke ervaringen en verhalen opvangen valt om de dooie dood niet mee. Een vriend van me heeft zich er jarenlang intensief mee bezig gehouden. Hij heeft daar zelfs een secondair emotioneel trauma aan over gehouden.

pain pain

Huh? Ja, dat bestaat. Als je maar genoeg rauwe ellende van mensen over je heen krijgt, kun je daar zelf post traumatische stressverschijnselen aan over houden. Misschien is dat wel de belangrijkste reden, dat velen zich afzijdig houden van andermans ellende. Bang om ermee besmet te raken. Slechts weinigen durven die last werkelijk te dragen. Thay heeft het in dat kader over ‘my joy and pain are one’ in dat prachtige gedicht van hem:

joypain

My joy is like Spring, so warm 
it makes flowers bloom all over the Earth. 
My pain is like a river of tears, 
so vast it fills the four oceans.

Please call me by my true names, 
so I can hear all my cries and my laughter at once, 
so I can see that my joy and pain are one.

Please call me by my true names, 
so I can wake up, 
and so the door of my heart 
can be left open

joy pain

Door dat allebei te voelen, toe te laten, kan je hart open blijven. En als je hart open is, is elk mens je partner, je medemens. Je kunt om geen enkel mens meer heen. Zelfs eikels en idioten kun je niet meer zomaar afserveren. Al mag je ze best een beetje op afstand houden, heb ik ontdekt.

joy

Zondag in de kerk ging ik helemaal achterin zitten, in een rij met lege stoelen. Voor me was ook een vrij lege rij. Een man schoof, zodra hij me in het oog kreeg, zo’n vijf plaatsen opzij om schuin voor me te gaan zitten. Met zijn hoofd half omgedraaid zat hij me in de gaten te houden. Aandacht te trekken. Na de eucharistie kwam hij naast me zitten. Bovenop mijn hoed. Gelukkig had ik de stoel naast me vol tas en jas liggen. Kijk, die meneer mag Heks best op afstand houden. Beleefd en vriendelijk en met een open oog voor de eenzaamheid en frustratie, die uit zijn poriën ademt. Maar desalniettemin: Gezonde afstand. Heerlijk.

speaking_of_joy_by_marielliott

This is it! Leven met een ziekte roept veel vragen op. Ik hou van vragen, dus in die zin ben ik een gelukkig mens. Anderen geven graag antwoord voor mij. En daar heb ik dan weer zo mijn vraagtekens bij……

HONDJE IN herfstBOS MET GROTE STOK

Ysbrandt bij een enorme afgewaaide tak

Heks ligt in bed met AL haar katten, zelfs de panter houdt me gezelschap. Het griepje van twee weken geleden heeft een soort chronische verkoudheid achtergelaten, gepaard gaande met bronchitis. Balen natuurlijk, want dat pakt veel vitaliteit weg. Bovendien weerhoudt het me om te gaan sporten. En mijn stemgeluid is ook niet om over naar huis te schrijven….

Daarom heb ik mezelf rust, reinheid, regelmaat voorgeschreven: Vandaag niet in Barendrecht zingen en deze week geen gekke dingen. Eerst van die blafhoest af. Het lijkt wel alsof er twee honden wonen in Huize Heks….

Het andere hondje moet natuurlijk wel worden uitgelaten. Ik wandel uitgebreid door Het Leidse Hout. Het bos ligt bezaaid met bladeren en afgewaaide takken. Ik laat Ysbandt poseren bij de tak, die wij gisteren rakelings naast ons zagen vallen. Wat een enorm ding. Het gaf ook een flinke klap. Vandaag is het hier veel beter toeven. Dat vinden meer mensen. Hier en daar kom ik weer wandelaars en joggers tegen. Een man in een wetsuit spant de kroon. Zijn flippers en zuurstoftank ontbreken, verder is hij helemaal klaar voor de volgende zondvloed…..

HONDJE IN herfstBOS MET GROTE STOK

Achter een balletje aan

Onder het wandelen dwarrelen gedachten door mijn lege hoofd. Als bladeren vallen ze op de grond van mijn hart. Zo ligt daar uiteindelijk een heel pakketje. ‘Ik hou van vragen’, en ‘Iemand, die weet hoe het zit, is wat mij betreft verdacht’, of ‘Als je ziek zou zijn, omdat je iets verkeerd doet, impliceert dat dat je die ziekte bent. Want alleen vanuit zijn kun je invloed uitoefenen. Maar ik ben Heks en heb een ziekte.’ En ook ‘This is it. Kijk dit bos eens, de schoonheid van stilte na de storm.’ Om me dan de analogie tussen mijn lijf en deze natuur te realiseren……

De vraag ‘Waarom ben je ziek, Heks?’ is natuurlijk geen nieuwe voor mij. De meest afgrijselijke theorieën  heb ik naar m’n kop gekregen de afgelopen 27 jaar. Vaak uit Spirituele Kringen met een hoofdletter. Bijna altijd krijg je dan de schuld van je ziekte!

HONDJE IN herfstBOS MET GROTE STOK

Gelukkig viel ie niet bovenop ons, dan had ik dat weer meten uitleggen

Ja, dat is wel lekker makkelijk natuurlijk. Hoef je je er verder als buitenstaander niet druk over te maken: Eigen schuld, zoek het uit met je bult….. Sommigen beweren, dat ik weiger mijn lesje te leren in het leven….. Ook van overheidswege word ik altijd in de psychosomatische hoek gestopt. Hetgeen slecht te verteren is, als je zoals ik een dagtaak hebt aan jezelf in de lucht houden, dat kan ik je wel vertellen.

In Noorwegen krijgen ME patiënten chemotherapie en 70% knapt op. Plotseling door de chemo geleerd van hun fouten?

Het is een stokpaardje van me, ik weet het. En ik heb bijzonder weinig nodig om dat paardje te berijden. Een opmerking bedoeld als plagerijtje kan al genoeg zijn om me van leer te doen trekken…….

HONDJE IN herfstBOS MET GROTE STOK

Mijn gekke hondje, door het dolle

Nu ik een medicijn heb ontdekt, LDN, dat iets voor me doet, is het me eens te meer duidelijk: Waarom je een ziekte hebt, is een vraag die we niet kunnen beantwoorden vanuit ons beperkt menselijk perspectief. En al helemaal niet voor een ander.

De vraag wie ben ik? Ten diepste? Kijk, dat is nu een echte interessante en wezenlijke vraag. Daar kun je wat mee. Een ziekte kan wel degelijk helpen in het ontdekken van het laatste. Door alle frustratie en het overwinnen daarvan is de kans groot, dat je jezelf goed leert kennen. In voor en tegenspoed. Van jezelf leert houden, uit bittere noodzaak. (Jezelf trouwen zelfs, zoals in geval van Heks) Omdat je er vaak alleen voorstaat, gevangen in je lijf. Zo kun je een heel gezonde verstandhouding ontwikkelen met jezelf in je ziek zijn.

Rest de vraag: Is het wel gezond om nooit ziek te zijn?

HONDJE IN herfstBOS MET GROTE STOK

We doen niets verkeerd blijkt maar weer

INTERBEING: Weg met de illusie van het afgescheiden zelf. Heks is koekblik en koekblik is Heks. Lege accu schudt wakker….

Bloemschikles nonnen boeddhisme Plumvillage 2009

Heks geeft bloemschikles aan de nonnetjes:
De Bhoeddameier….

Met dit prachtige weer rijd ik bijna elke avond even met mijn varkentje naar het strand. Een stukje door de duinen lopen en daarna een balletje gooien in de golven. Ook gisteren waren we weer samen op pad. Onderweg schoot het door me heen, dat ik weer niet naar het buitenland ga dit jaar met mijn piepkuikenwagentje. Weer voor niks dat uitgebreide ANWB-lidmaatschap betaald…. Daarna is mijn hoofd weer leeg en fris. We genieten van een paar heerlijke uurtjes.

tent met altaar

Altaar in mijn oude piepkleine tentje

Landerig en zanderig komen we weer bij de auto. Ysbrandt springt achterin en ik steek de sleutel in het contact. ‘Prut’, zegt mijn koekblik. ‘Prot, plop, blop’. Daar kijk ik van op. Wat is dit?

Er volgt een dialogue intérieur:

‘Dit is een lege accu, Heks. Je hebt je lichten aan laten staan, kijk maar!’ “Huh? Dan gaat er toch een alarm af?” ‘Ja, maar je bent aan de andere kant uitgestapt, omdat je pal tegen duindoornstruiken staat geparkeerd.’ ” Dus dan doet dat alarm het niet? Of heb ik het gewoon niet gehoord? Ik kan me niet eens herinneren, dat ik die lichten heb aangedaan onderweg…..” ‘Slaapwandelgedrag, lieve Heks!’ Nou, ik ben direct weer helemaal klaarwakker!

Wachtend op de ANWB lees ik in het boek ‘Zwevend op een lotusblad’ van Mary Patterson, de yogalerares. Haar avonturen in Plumvillage, de kloostergemeenschap van Thich Nhat Hanh. De hopeloze vertaling valt me niet meer op. Ik ben gegrepen door haar belevenissen. Heel herkenbaar ook. Heks heeft al drie retraites in hetzelfde klooster uitgezeten. Op haar meditatiekussentje. Het is ongelofelijk goed om die ervaring in mezelf op te frissen merk ik.

Een soort ANWB voor mijn ziel. Verwarring, woede en frustratie hebben de accu leeg getrokken. Dit verslag van de wijze lessen van Thay is de vonk , die de motor weer opstart. Nu is het een kwestie van kilometers maken….. ‘Practice! Practice!’

Het duurt een eeuwigheid voordat de hulpdienst arriveert. De zon zakt achter de boulevard. Ik sta midden in het duin. Om me heen verdwijnen in sneltreinvaart alle andere auto’s. De inzittenden kijken me bevreemd aan. Wat doet die vrouw daar vredig lezend in de deuropening van haar auto? Met dat hondje aan haar voeten? Dan wordt het stil.

Bell in Plumvillage, lower Hamlet

Hier word je wel wakker van

Ik bel nog eens met het alarmnummer. Ja, ze zijn onderweg. Ze zijn me niet vergeten. Ik wacht en lees. En voel me eigenlijk helemaal ok. Alleen erg moe. Ja, ik lijk een beetje op mijn auto vandaag. De accu is aardig leeg.

Nonnen, Lower Hamlet, Plumvillage

Stralende nonnetjes

De ANWB arriveert en binnen vijf minuten ben ik onderweg naar huis. Ik rijdt om over Wassenaar en Warmond. Even lekker scheuren op de snelweg. Na een half uur vind ik het mooi geweest. Thuis gekomen ben ik te moe om te eten. Ik spoel het zout en zand van mijn lijf en stort in bed.

non, Plumvillage

Onze Nederlandse zuster, Sr. Lan Nghiem, True Orchid

Vandaag is het gelukkig niet te warm. Heks heeft een slechte dag, HPDP (Hier PIjn Daar PIjn). Ik kijk lekker naar de Tour en hou me verder gedeisd.

bloemschikken met nonnen in Plumvillage

Een gouden dag

Winners always deal with the truth! Doctor Phil geeft kort door de bocht advies aan goedgelovige stumpers….. Het levert weer vermakelijke televisie op!

truth versus lie

Het mooiste is als de waarheid

Zoals altijd, wanneer mijn hulp hier aan het werk is, word ik wakker voor de TV. Met doctor Phil om precies te zijn. Goh, wat is het toch verfrissend om te zien, wat een puinhoop anderen er van maken in het leven. Ik ben zeker niet het meest pathetische  geval hier op aarde…..

truth hurts

Soms dan

Vandaag gaat het over vrouwen, die er goed aan zouden doen het boek ‘Verslaafd aan liefde’ van Jan Geurtz te lezen. Drie dames zijn in beeld. Alle drie hebben ze een ‘internet-relatie’ gehad met een werkelijk beeldschone man. Niet alleen zag hij eruit als een jonge god. Ook zijn karakter was fantastisch. Urenlang zat hij te luisteren naar alle problemen van de dames in kwestie. En ze hadden er nogal wat!

vrouw en waarheid

In dit geval was de waarheid een vrouw

Uiteindelijk bleek het om een vrouw te gaan, die een gemeen spelletje speelde met de slachtoffers. Soms wel jarenlang!

Dokter Lul heeft natuurlijk ook een boek geschreven met lijstje van kenmerken en patronen, waar je de bedrieger aan kunt herkennen.  En allerlei regels om te zorgen, dat je er niet de dupe van wordt. Eerlijk gezegd denk ik, dat je beter af bent met meditatie. Want zelfrespect kun je nu eenmaal niet uit een boekje halen…..

truth en lie

Hier is het onderscheid duidelijk

Heks is ook wel eens goed bij de neus genomen. Lang geleden alweer. En inderdaad zijn de lijstjes van dokter Lul zeer herkenbaar….

De volgende kenmerken kleven in meerdere of mindere mate aan het daderprofiel: Arrogantie, gebrek aan empathie, morbide fascinaties, creëren van drama, nooit spijt of excuus, gewetenloos, onverantwoordelijk en destructief, infiltreren in je leven, geheimen ontfutselen, dossier aanleggen, isoleren om te controleren….

pathologische leugenaars

In your dreams

En wat kun je dan doen volgens Phil? Ja, eigenlijk moet je een geheel ander persoon worden. Je moet weten wie je bent en je zwakke plekken leren kennen, een plan hebben met je leven! Haha, was het maar zo makkelijk.

Dan zegt hij toch iets zeer zinnigs: Winners always deal with the truth!

And sinners deal with the truth with God, lees ik elders. 😉

waarheid/leugen

Als je links weghaalt

De dames in kwestie schamen zich dood. Het is van hun gezichten af te lezen. Pijnlijk knijpen ze met hun mooie lippenstiftmonden als de telefoonseks met de dader ter sprake komt. Stel je voor: Je zit lekker te seksen met een wildvreemde ongelofelijk knappe vent. Je hebt hem nooit gezien, alles om deze persoon is mysterieus. En dan blijkt het een obese oude vrouw te zijn!

Ze kunnen zichzelf wel voor de kop slaan.  Denk nu niet, dat het een korte fling was met de ‘heer’ in kwestie. De relaties blijken jarenlang te hebben bestaan. Het is inderdaad waanzinnig.

“ik ben toch zo verschrikkelijk boos op mezelf, dat ik er ben ingestonken’, zegt een prachtige blondine met gekwelde blik. Dat herkent Heks. Ik heb me laatst ook nog voor de kop zitten slaan. Maar je schiet er niks mee op. Thich Nath Hanh zegt altijd: ‘Als het leven een pijl in je schiet, schiet dan niet zelf de tweede pijl er bij’. Dat is nog best lastig te realiseren.

Jack Nickleson

De meester in het spelen van slechte karakters

Hoe is het toch mogelijk, dat mensen zo ziek opereren? Ooit zag ik een programma over kunstmatige intelligentie. Men had een computerprogramma ontwikkeld, waarbij twee dingen op poten zo snel mogelijk een derde voorwerp tussen hen in moesten pakken. Wie er het eerst bij was won en slokte het voorwerp op.

leugens, kat en hond

De meeste leugens ontstaan uit misverstanden en onwetendheid

Het programma maakte het mogelijk, dat de dingen konden leren van hun ervaringen. Na een paar rondjes bewoog 1 van de twee zo snel mogelijk om het begeerde voorwerp heen naar de ander toe en gaf het ding op poten een enorme poeier met zijn eigen poten. Nadat zijn concurrent was neergeslagen pakte hij op zijn gemak de hoofdprijs in het midden….

Er zijn genoeg mensen, die niet veel verder geëvolueerd zijn dan deze primitieve reptielenlogica.

Er is natuurlijk verschil tussen mensen willens en wetens gebruiken en kwetsen enerzijds en iemand pijn doen, omdat je anders zelf pijn lijdt anderzijds. Maar in beide gevallen deel je wel degelijk die klap uit. En degene die de oplawaai ontvangt zal het een worst wezen of je enig bewustzijn hebt van je daden of loopt te slaapwandelen.

truth hurts

Tja

Is Heks van onbesproken gedrag hierin? Tot mijn schande moet ik bekennen, dat ik jaren geleden een huilende Duitser uit mijn hangmat heb verwijderd. Hij had zijn hart verloren aan deze Toverkol tijdens een verblijf in een klooster. Gezien de celibataire regelgeving ter plaatse, kwam hij niet veel verder dan gezellig eten en wandelen met zijn aanbedene. Maar eenmaal weer thuis boekte hij een vliegtrip en kwam een veel te lang lang weekend naar Nederland om haar hart te veroveren.

liegen

Er valt van alles over te zeggen

Toen dat niet lukte was het huilen met de pet. Snotterend en snikkend lag hij in mijn hangmat. Uit pure wanhoop zette Heks hem op een trein richting Duitsland. Een paar uur later stond hij weer voor haar neus. Hij kon niet geloven, dat zijn aanstaande leven in Nederland voorbij was voor het was begonnen. Hij maakte al plannen om zijn bedrijf te verhuizen van de Alpen naar Den Haag!!! Opnieuw moesten alle zeilen worden bijgezet om de huiler naar huis te krijgen. Het lukte ternauwernood!

truth/lie

Daar zit wel wat in. En leugenaars verliezen hun geloofwaardigheid

Een saillant detail is dat het een parttime wielrenner was met prachtige benen en dikke kuiten. Met het grootste gemak fietste hij elk weekend een paar bergpassen over.

Wilde ik, dat hij zich er extra beroerd over zou voelen? Liever niet. Ik hoopte juist, dat hij er niet al teveel last van zou hebben. Ik hield werkelijk veel van dit medemens, maar voelde me niet tot hem aangetrokken op de manier, die hij graag wilde. Toch ben ik in zijn ogen waarschijnlijk een afschuwelijk mens. En daar ben ik niet trots op. Hoewel dat gehuilebalk me wel enorm ergerde destijds. Snottebellen aan een volwassen mannenkin vind ik niks. En een Spaniëlblik kan ik louter in mijn hond waarderen.

Truth/ Lie

Oeps.

Uiteindelijk moet je het natuurlijk zelf rooien. Een ex-geliefde van Heks zegt altijd, dat er van alles mis met haar was en dat hij zich daarom destijds als een eikel gedroeg. Vreemdgaan bij de vleet, onbeschoft en onaardig gedrag tijdens de relatie. Stom genoeg heb ik er zo lang naar geluisterd, dat ik het nog half ben gaan geloven ook.

Nu zegt een andere ex-geliefde juist weer hoe geweldig de Heks vroeger was. Ik durf er nauwelijks naar te luisteren. Straks komt hij er achter, dat er van alles mis was aan deze Heks! Haha! Ik maak een grapje natuurlijk. Heks heeft zich allang met zichzelf verzoend.

hart

Glanzende getrommelde kristallen hart

Zo zie je hoe belangrijk het is om goed met jezelf vertrouwd te zijn!  Als je alleen reageert op wat er op je af komt, wordt je speelbal van andermans verlangens en frustraties. Uiteindelijk is het zo, dat we allemaal volledig de moeite waard zijn. Als er iets mis met je is, wees blij! Het is het mooiste schuurpapiertje van het leven dat er is en levert prachtige glanzende resultaten op. Kijk maar naar het glimmende hart van deze Toverkol! Een prachtig kristal getrommeld door alles wat er mis met haar is in de waan van de dag…..

Ganddhi

Waarheid is als een licht in je hart

De seksuele opvoeding van jonge meisjes is heel moeilijk zolang het collectieve zelfrespect van vrouwen schipbreuk lijdt. Neem een voorbeeld aan het gedrag van een loopse teef: Bijt van je af…..

Willem van Scheijndel

‘Ik zit in een figuratieve periode’, zegt de schilder

Al op de vroege ochtend trakteert dokter Lul me op een programma over seksuele voorlichting aan pubermeisjes. Wanhopige moeders met samengeknepen pruimenmondjes van frustratie doen hun verhaal over losgeslagen nakroost. Foto’s van veertienjarige schoonheden in niets verhullende kleding met genoeg verf op hun gezicht om een vooroorlogs gebouw te renoveren flitsen over het beeldscherm.

Willem van Scheijndel, atelier

‘Je gaat toch geen foto maken van die troep?’

Lul heeft een seksuoloog uitgenodigd, een man ook nog, die nou net een boek heeft geschreven over het onderwerp seksuele voorlichting voor deze doelgroep. Want daar blijkt dan de crux te zitten, de meisjes gedragen zich als een prostituee  op hun eigen Facebook pagina, maar weten de ballen van zaadballen met bijballen in balzakken, scrotae en penissen. En de hormonaal ontregelde eigenaren van deze toverstafjes.

Willem van Scheijndel, atelier

Machteld, het vaste model van Willem

De vrouwen in het programma zijn veelal zelf tienermoeder. Schaamte over die jeugdzonde werpt nog steeds een schaduw over hun voorlichtingsverhaal. In feite geven ze vaak alleen de boodschap mee: ‘Seks: NIET DOEN!’. Dat werkt natuurlijk weer een premature zwangerschap in de hand. En de cirkel is rond.

Willem van Scheijndel, atelier

Nog meer Machteld

De koppeling tussen praten over seks en devaluatie van de morele waarde van het meisje in kwestie wordt gemakkelijk gelegd door de opvoeders. Dokter Lul is het hier natuurlijk niet mee eens. Het is noodzakelijk om over seks te praten met die meiden! Ze moeten weten van de hoed en de rand….

Zijn enigzins geplastificeerde vrouw in het publiek breekt een lans voor het behandelen van vrouwen met respect….

Helaas ziet ze er zelf uit als een barbiepop, het meest vrouwonvriendelijke stuk speelgoed ter wereld. De ideale vrouw met de proporties van een kind. Kijk maar eens goed, neus, ogen, lippen van een achtjarige en een enorm hoofd op een klein lijf.  Wel weer enorme borsten, die in het werkelijke leven alleen met siliconen kunnen worden gerealiseerd. En ellenlange benen, die zie je soms wel in het wild, zoals onder de bezemsteel van heks.

Willem van Scheijndel, atelier

en weer een hele andere Machteld

Gisteren las ik een column, waarin Saskia Noord en een man, beschreven als een vrouwenfluisteraar aan elkaar schrijven. De man jammerde een uitgebreide klaagzang over de gemiddelde bitse reactie van vrouwen op een man. Ik kijk naar de foto van deze fluisteraar bij het artikel en begrijp de reactie van vrouwen op deze man maar al te goed. Als hij zich aan je opdringt ben je echt niet blij. En dat gefluister belooft niet veel goeds voor het bewaren van gepaste afstand.

Willem van Scheijndel, atelier

Willem vanouds met een sigaretje

Helaas is het zo, dat vriendelijk gedrag tegenover een grensoverschrijdende man je enorm in de problemen kan brengen. Heks kan daar uitgebreid over meepraten. Ik ben tegenwoordig ook een bitch. Na jarenlang geduld met het andere geslacht en hun knijp,-grijp en vergrijppraktijken ben ik er uit. Je kunt je het best opstellen als de gemiddelde loopse teef. Flink van je afbijten. Een grote bek opzetten. Aardig doen kan altijd nog.

Willem van Scheijndel, atelierWillem van Scheijndel, atelier

Na al deze heerlijke gedachten ga ik even bij mijn vriend, Willem van Scheijndel, de schilder langs. Hij heeft allemaal prachtige portretten staan van zijn vaste model sinds jaar en dag. “Ik zit in een figuratieve periode,’ zegt hij. Gelukkig kloppen bij hem de verhoudingen wel. Het is een echte vrouw. Heel erg mooi ook, dat kun je mijn vriend wel toevertrouwen. Hij heeft een timmermansoog voor fraaie vrouwen.

Willem van Scheijndel, atelier Willem van Scheijndel, atelier

Vanavond ga ik eten met de OB-dames. Dit zeer vrijgevochten damesclubje is altijd een verademing in een land, waar een partij, die vrouwenkiesrecht wil verbieden gewoon in de kamer mag zitten. Waar de rechten van de vrouw nog vaak worden teruggebracht tot dat ene recht. Het aanrecht. Waar we dan wel op kunnen staan. Een schrale troost.

Willem van Scheijndel, atelier

Machteld ten voeten uit

Willem van Scheijndel, atelier Willem van Scheijndel, atelier

We hebben een koning!!! En Maxima!!! Voorbeelden en boegbeelden in een wereld vol gemene prinsessen op de erwt, zieke zusterlijke verhoudingen en slechte, slappe kerels….

willem Alexander en maxima

Koning Willem Alexander en Maxima

‘Koning Willem Alexander en koningin Miximahuh Maxima’, verspreekt de verslaggeefster zich op TV. Ik lig brak op bed te kijken naar deze nationale poppenkast. Ik voel me beroerd en kan niet zo goed tegen alle emo-momentjes. Ferguut, die kutridder is nog steeds weg. Ik sta doodsangsten uit, met al die drukte en vrachtwagens overal.

erenwacht

Erenwacht

Gisterenavond had een historicus het over praktisch monarchisme. Een soort opportunistisch Oranjevevoel. Wat schuift het? Doen ze genoeg voor het Nederlands belang? Dan is het goed, dan mag het.

Afgelopen week vielen me drie verhalen op. Er was een vrouw op televisie, Antoinette Vlieger, die haar proefschrift over het lot van au pairs in emiraten, heeft omgezet in een boek. Hierin komen allerlei gruwelijkheden aan het licht. De meest Filipijnse,Indonesische en Nepalese meisjes worden mishandeld, verkracht en uitgebuit. Dit is meer regel, dan uitzondering. Hun verwanten offeren hen een aantal jaren op bij wijze van investering in het familiebelang.

boek over au pairs in emiraten

boek over au pairs in emiraten

‘Als au pair hebben ze min of meer de status van slavin. Hun werkgeefsters zijn onwaarschijnlijk rijk. Ze behandelen de meisjes als voetveeg. Wat dat verkrachtingen betreft: In deze streng Islamitische landen hebben jongemannen weinig mogelijkheden tot seksuele  handelingen. De moeders zijn allang blij, dat hun zonen niet op hun eigen dochters springen’, zo zei de onderzoekster.

mensenhandel

Het blijft natuurlijk mensenhandel

Deze puissant rijke dames, prinsesjes op de aardolie-erwt, storten hun zusters willens en wetens in het ongeluk. Veel van de mishandelingen worden door deze gefortuneerde vrouwen zelf toegebracht.

Een ander verhaal, dat bleef hangen is een bijbelverhaal. Afgelopen zondag, in de kerk waar god ook een vrouw is, preekte Christiane van den Berg-Seiffert over Genesis 16:1-16. 21:8-21, 25:7-10. Hier vind je de geschiedenis van Abraham en zijn onvruchtbare vrouw. Zij had ook een au pair, Hagar, een Egyptische slavin. Daar mocht Abraham bovenop van zijn vrouw. Om een zoon (waarom geen dochter?) te verwekken.

Die ouwe vond het geen punt, what’s new? Het lukte, maar voor zijn vrouw Sarah pakte het helemaal verkeerd uit. De zwangere Hagar begon haar te sarren en zieken met haar onvruchtbaarheid. Sarah, ook niet voor de poes, joeg haar zuster met die gekmakende dikke buik de woestijn in, een wisse dood tegemoet.

ismael.Zeer belangrijk in de islam, de zoon van dat kindermeisje!

Zeer belangrijk in de islam, de zoon van dat kindermeisje!

Ze werd gered door god, maar moest van diezelfde redder ook weer terugkeren naar haar rivale….. Daar beviel ze uiteindelijk van Ismaël. Hij wordt beschouwd als de voorvader van de profeet Mohammed. Van alle Arabische Islamieten eigenlijk. Uiteindelijk krijgt Sarah toch nog een kind, Isaäk. Een wonder! Zij en Abraham zijn dan al stokoud en je kon je eierstokken toen nog niet in Italië laten herstarten als vrouw…

Opnieuw wordt Hagar de woestijn in gestuurd. Door Abraham deze keer. Wat een watje, denk je als je het leest. Wat is dit voor’n goedpraterij van allerlei liefdeloos gekonkel? Van machtsmisbruik en gefrustreerde vrouwen met de broek aan. Onzusterlijk gekoketteer met je vruchtbaarheid.

Abraham jaagt de au pair met zijn zoon de woestijn in

Abraham jaagt de au pair met zijn zoon de woestijn in

Ik begrijp Sarah wel een beetje hoor, je moest eens weten wat ik naar mijn hoofd heb gekregen van mijn vruchtdragende zusters door de jaren heen, zelfs tijdens mijn vruchteloze pogingen zelf moeder te worden…. “Een vrouw, die haar meisjesfiguur houdt is nooit echt vrouw geworden’, bijvoorbeeld.

De vrouw in kwestie achtte zichzelf spiritueel zeer ontwikkeld. In die context werd de opmerking ook geplaatst, met een scheef oog naar mijn wespentaille. Dit alles vlak nadat er definitief een streep stond onder mijn moederschap-aspiraties. De spreekster had zelf problemen met haar moederlijke modderfiguur natuurlijk. Wat mij betreft sloeg ze daarnaast ook een figuurlijk modderfiguur.

‘Vrouwen, die nooit moeder zijn geworden kunnen eigenlijk nergens over meepraten’, (Huh, Nergens over? Ja, nergens over!!) zei een oud werkgeefster ooit. ‘Sorry heks,’ klonk het er halfslachtig achteraan. Ik moest het er maar mee doen. Denk nu niet, dat dit zelf briljant slimme vrouwen zijn, of voorbeeldige moeders. Geenszins. Wel zien ze hun vruchtbaarheid als iets dat hen verheft boven hun zielige zusters. De eeuwige meisjes, met hun mooie figuurtjes en onnozele praat…..

Wie praat er nu onnozel, denkt heks dan.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Het derde verhaal ging over miss verkiezingen onder vijfjarigen en tienjarigen. Met verbijstering zag ik weer zo’n over de top Amerikaans gebeuren op de televisie voorbij komen, tijdens één van mijn meltdown bedsessies. Moeders, die hun meisjesfiguur allang hadden ingeruild voor iets angstaanjagend robuusters, drilden hun dochtertjes tot miniatuur kindvrouwtjes. Compleet met pruillip. De meisjes gedroegen zich als verwende prinsesjes met maar één doel: Winnen. Als dat doel niet wordt gehaald, zijn er tranen en frustratie. Woede en achterklap.  Bij de moeders nog veel meer, dan bij de dochters.

Die archetypische drang om je als een prinses te profileren gaat vaak ten koste van onze zusters, lieve zusters. In die zin kunnen we nog een voorbeeld nemen aan onze oude koningin. Zij had het in haar laatste toespraak over de noodzaak ons te verbinden met iedereen in de wereld. Weg met het afgescheiden zelf. Want  innelijk prinses-op-de-erwt-schap kenmerkt zich door loyaliteit met al onze medezusters waar ook ter wereld.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA

Helaas zijn we daar nog ver van verwijderd. We projecteren onze behoefte aan nobel leven op de koninklijke familie, maar zelf gedragen we ons als een beest. We zien andere vrouwen louter als concurrenten en slaan hen om de oren met hun tekortkomingen van vruchtbare aard. En ben je geen moeder, dan ben je een hoer. Ben je lesbisch, dan moet je maar eens goed gepakt worden.  Geef je dienstmeisje aan je zonen, dan zijn je dochters veilig. Geef je man z’n zin met de au pair, dan heb je zelf effe rust.

Ach, er is zoveel banaliteit in de wereld. Ik begrijp die behoefte aan sprookjes wel. Het is ook best leuk om naar te kijken. Nu weer het journaal bijvoorbeeld. De erewacht krijgt druivensuiker tegen het flauwvallen. Als makke schapen openen deze stoere mannen hun mond en laten de druivensuiker als een hostie op hun tong leggen. Bij de weersverwachtingen hebben ze het zelfs over Maxima van dertien graden!

Ik blijf het belachelijk vinden, dat Maxima koningin genoemd wordt. Minachting van de titel koningin wat mij betreft. Walgelijk gewoon. Maar ik ben een roepende in de woestijn. Samen met Hagar…. Vrouwen , die ik ken zijn het unaniem met me eens op één uitzondering na. Hier en daar een incidentele man ook.

KONINGINNEDAG KONINGINNEDAGKONINGINNEDAGKONINGINNEDAG

Emancipatie in Nederland, breek me de bek niet open. We hebben allerlei meningen over hoofddoeken. Dit kleine lapje stof onderdrukt vrouwen en moet dus verboden worden. Een partij, die VROUWENKIESRECHT WIL VERBIEDEN mag gewoon bestaan! Als ik mag kiezen,(ja, het mag nog),  doe mij maar die hoofddoek. Ben je gelijk verlost van Bad Hair Days. Voor veel mannen lijkt het me ook wel wat. Beter dan die kale blotebillenkoppen, die tegenwoordig in de mode zijn.

Sinds het koningschap louter ceremonieel is geworden heeft het een sterk Idolsgehalte gekregen, Het bestaat bij gratie van degenen, die erin geloven. Zoiets als met god….

chupa chups

Chupa Chups: Gezond, want vetvrij

Nu gaan ze straks nog het koningslied zingen. Dat dure lied, waar iedereen wat van vindt. Heks ook natuurlijk. Persoonlijk vindt ik het jammer dat Paul de Leeuw meezingt. Ik ben allergisch voor zijn stemgeluid. En ik vindt het een zeeplied. Met een zeikmelodie. Geef mij maar wat pittigers.

En Daphne Dekkers heeft aan de tekst geschreven. Sinds het optreden  van deze zelfbenoemde opvoedgoeroe in een reclame voor Chupa Chups, vertrouw ik haar uitspraken helemaal niet meer. Een bol bol van de kleurstof staande suiker op een stokje werd aangeprezen als gezond, want gegarandeerd vrij van vet. Duh!!!

Geef ik zelf ook eens een zuster een veeg uit de pan…. Maar ja, had Heks het geschreven, dan had je de poppen pas goed aan het dansen in deze nationale poppenkast…….

Al die controverse rondom dit lied verbroedert ons poldervolkje ook weer, dus in die zin werkt het prima als nationaal bindmiddel….

KONINGINNEDAG KONINGINNEDAG

Na al dit geschrijf heb ik zowaar nog een uurtje met Frogs door de stad gewandeld. Het was koud. Niet heel druk. ‘Toen koning Willem Alexander in Leiden studeerde woonde hij bij me in de buurt’, zegt mijn kikkervriend, ‘Op een dag stond hij opeens naast me bij drogist Bik op de Douzastraat, met zo’n mannetje voor de deur’. ‘Wat kocht hij, Frogs? Condooms?’ suggereer ik ondeugend. Kikker lacht. Hij heeft niet zo’n goed geheugen voor dit soort dingen…. ‘Paracetamol, tegen de kater’, gokt hij. Prins Pils had een zekere naam in dit stadje.

KONINGINNEDAG KONINGINNEDAG

koninginnen binnen in me

wat moet ik ermee beginnen, zusters

ben ik blij?

Ik als koninginnenbij?

Keer me liever

buitenstebinnen…..

POESJES kittens

Kijk eens

POESJES kittens

luister

OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA