Hoe is het mogelijk? Voorwerpen in heksenhuis lijken eigen leven te leiden. Zoekacties leveren niets op. Rest Heks niets anders, dan zich erbij neer te leggen…. En ook: Heks krijgt prachtige muziek van Gurdjieff cadeau!

GurdjieffGurdjieffVandaag besluit ik mijn CD’s eens op te ruimen. Aanleiding is een prachtige opname, die ik cadeau kreeg van mijn vriend de boekhandelaar: Een uiterst zeldzame uitvoering van muziek van Gurdjieff, ‘Sacred Hymns’, vertolkt door Keith Jarred. Oh, wat mooi. Rustgevende klanken vullen de ruimte terwijl ik bezig ben. Mijn muziekcollectie is een allegaartje. Veel gekregen kopietjes en veel rare of op zijn minst ongebruikelijke opnamen. Maar ook een flink aantal absolute juweeltjes.

GurdjieffGurdjieff

Een kroonjuweel is wel de verzamelbox van Sweelinck: ‘Tweede Boek der Psalmen Davids’. Er horen drie CD’s in te zitten. Ja, je hoort het goed. Horen….. Er zitten er maar twee in. Ik ben daar al een paar weken van op de hoogte, dus ik gebruik de opruimactie om het derde exemplaar op te sporen. Ze zijn knaloranje. Hoe moeilijk kan het zijn?

Gurdjieff

Vol goede moed begin ik de boel te ordenen. Ik vind van alles in verkeerde doosjes, of zomaar slingerend in de kast, soms slechts in een papiertje gewikkeld….. Maar geen spoor van Sweelinck 3. Ik begin systematisch alle doosjes open te maken, ik ontdek hierbij nog heel veel onrechtmatigheden in de opbergsystematiek. Heks stelt orde op zaken.

Geen Sweelinck.

GurdjieffGurdjieffGurdjieffGurdjieff

De laatste keer, dat ik het draaide is al eventjes terug. Ik hou nu eenmaal van stilte, dus het is hier vaak zoals nu. Helemaal stil. Maar als ik dan muziek draai, luister ik er ook naar. Zoals die avond. Sweelinck kwam helemaal binnen. Ik stuurde een extatisch berichtje naar Fiederelsje, herinner ik me.  Zij en haar man gaven me het ooit cadeau.

Gurdjieff Gurdjieff Gurdjieff Gurdjieff Gurdjieff GurdjieffGurdjieff, Gurdjieff enneagram-

Wat is er daarna met die CD gebeurd? Waar heeft hij zich verstopt? Het moet wel in een straal van een meter rond de Cd-speler zijn. Dat is een gouden wet betreffende zoekgeraakte dingen. Tenzij er natuurlijk een kwelduiveltje in het spel is. Zo eentje, die je ogen blind maakt en je handen onhandig. Dan kun je het wel op je buik schrijven te vinden wat je zoekt. Dan moet je je er maar bij neerleggen.

Gurdjieff

Dat is wat Heks gaat doen. Er zijn wel meer dingen zoek in mijn huis vandaag. Mijn bril in knaloranje koker is ook al verdwenen. Weer die kleur! Het zal wel in de lucht hangen…..

En ik ga de stilte nog maar eens verbreken met die verrukkelijk muziek van Gurdjieff…..

9516203_orig9063114aIMG_7859Gurdjieff  Gurdjieff

Parallel levende zielsvrienden prikken vorkje: Je ziet elkaar bijna nooit, maar als je elkaar dan ziet is het goed. Supergoed.

Flower of life

Flower of life

Vandaag is toch zo’n relaxed dagje. Kop koffie bij Steenvrouw. Even snuffelen in de uitverkoop. Boodschappen doen in de natuurwinkel….. De dag vliegt voorbij. Aan het eind van de middag gaat de telefoon. ‘Ha Heks met Hupperdepup, weet je nog wie ik ben?’

“blubbelbubelblieb’ doet mijn telefoon. Het toestel is bijna leeg. ‘Ja, ik weet nog met wie ik spreek. Maar toch moet ik je als eerste vragen om me nog eens te bellen, zodat ik van toestel kan wisselen.’ Vreemd begin van een gesprek na jaren stilte…..

man in geometrie

Manifesteert levensraster

Mijn oude vriend Hup is op weg naar Leiden voor een klusje en wil me komen opzoeken. We besluiten met onze honden naar het strand te gaan. Aan het begin van de avond pikt hij me op. Wat leuk om elkaar weer te zien! Jaren geleden deelden we lief en leed tijdens een seminar van Drunvalo Melchizedek. Heilige Geometrie en andere heksenstreken.

Flower_of_Life_by_Capstoned

Alle levensvormen zijn hierop gebaseerd

Tijdens de intensieve training werkten we veel samen. Daarbij leerden we elkaars diepste gouden ware wezen kennen. Ja, we hadden een geweldige klik, maar ook allebei ons eigen leven om naar terug te keren. Ons contact is altijd summier gebleven. Maar wel goed blijkt opnieuw!

De geometrie van de schepping

Deze boeken inspireerden ons

In de jaren, dat we elkaar niet gesproken hebben is mijn vriend heel ziek geweest. Het is prachtig om hem te horen vertellen over zijn weg naar genezing. Als vanouds lopen we weer van de hak op de tak onze ziel en zaligheid te delen. Ik kijk naar zijn lieve gezicht tegenover me in een strandtent, waar we na uiteindelijk een hapje eten. Wat fijn om weer eens echt zo samen te zijn en te praten. Een onverwacht cadeautje!!!

Al snel vliegen de verhalen over Orbs, UFO’s en andere vreemde zaken over de tafel. Hup zag ooit zijn eerste en enige UFO samen met Heks. Een enorme lichtbol vlak boven zijn tent. We lagen naar de sterren te kijken…..

UFO

Oink, Oink

Hij schrok zich dood. Ik moet er nog om lachen! Je had zijn gezicht eens moeten zien! Het is een hele nuchtere vent met een groot bedrijf en wat uiterlijke kenmerken van een koorbal. Beslist geen zwever…. Ik beloof hem een paar foto’s van onze ceremonie op 21 december jongstleden te sturen. Met al die Orbs. Hup treft ze ook regelmatig aan op zijn foto’s, vertelt hij me.

Huh? Wat nu? Ziet Heks ze vliegen? Ja, soms. Maar wees gerust. Ik ben dochter van een vasteplantenkweker: Geboren met voeten in de grond!

Orb

Orb

Op de terugweg blijkt hij mijn docent stembevrijding te kennen. ‘Ja, die heeft gezongen op mijn laatste feestje! Doe hem maar de groeten van me!’ De wereld is toch zo klein…..

Bij het afscheid omhels ik hem. Het is een stevige sterke brede fijne man. En een kop kleiner dan Heks. Laatstgenoemde loopt ook nog eens op enorme hoge hakken. Heerlijk om hem even een goede knuffel te geven. Nog maar even lekker van genieten, het zou best wel weer eens een tijdje kunnen duren tot de volgende hug….

knuffel

Kosmische knuffel

De Zwarte Panter slaat toe. Heks wil geen muis in haar huis! Automobilist neemt risico’s: Voor de kat z’n viool. Goed beschouwd!

boze heksRik van boeckel

Rustdag in Huize Heks. Na een doeltreffende acupunctuurbehandeling heb ik werkelijk de hele middag geslapen. Maar wat een wonder: Mijn linkerarm laat zich weer aanraken! Mijn acupuncturist weet wat hij doet. Met vier luttele naalden zet hij de boel weer in beweging. Als bizar bijverschijnsel lopen er tranen uit mijn ooghoeken. Een heel plasje ligt er naast mijn hoofd tegen het einde van de subtiele marteling.

‘Heb je weer je drupnaalden gezet?’ vraag ik hem terwijl hij aan de naalden draait. Mysterieuze glimlach: ‘Als het eruit moet: Alleen maar goed’.

Op de terugweg zie ik een platgereden knalgeel speelgoedautootje langs de weg liggen. Even later ontsnap ik weer eens aan de dood, als een busje me meent te moeten inhalen op de drukke Stompwijkse weg. In een onoverzichtelijke bocht. Denk nu niet, dat ik heel zachtjes rijd. Je mag daar tachtig en dat rijd ik ook.

Tot aan mijn huis blijft het busje voor me rijden. ‘HEEZEN’ lees ik. De naam van de eigenaar staat er schaamteloos op.  Olympiaweg in Rotterdam. Het is weer een sterk staaltje van onnodig jezelf en anderen in gevaar brengen louter om voor de ander bij een stoplicht te staan!

Rik van Boeckel

Op het eerste terras zaten we in een blinde hoek te verhongeren.

Gisterenmiddag dook mijn zwarte panter op in de tuin van mijn buurvrouw. Ik had hem al dagen niet gezien en maakte me zorgen. Nu is dit monster voortdurend op pad, maar deze keer was het mis. Hij zat ergens vast. Ik voelde het aan mijn kattenradar…. En dat met die hitte! En de halve binnenstad op vakantie…..

Dus rondfietsen en roepen bij opslagruimtes en schuurtjes…. Dagenlang!

Zo snel als ik kon probeerde ik hem te pakken te krijgen. Hij liet zich niet verbakken. Ook typisch. Normaal gesproken is hij heel blij om me te zien. Eindelijk liep ik met een worstelend bakbeest in mijn armen mijn huis binnen. Ik sloot hem op in de slaapkamer en verwende hem met heerlijk eten en fris water. Hij viel er op aan. Terwijl ik hem aaide, voelde ik ribbetjes. Zijn enorme lijf had een jasje uitgedaan. Nu wist ik het zeker. Meneer had beslist minstens vijf nachten ergens vastgezeten.

blije heks

Heks ook weer blij

Hij at en sliep en ’s avonds laat vond hij het mooi geweest. De zwarte ridder wilde weer op pad. Ook nu begon hij te worstelen in mijn armen. Maar eenmaal buiten kwam hij nog eens terug om uitgebreid kopjes te geven. ‘Je weet hoe ik ben, lieve Heks. Ik heb gewoon heel veel ruimte nodig. En vrijheid. Na zo’n gevangenschap moet ik even mijn gezicht laten zien in de buurt. Mijn territorium veilig stellen!’

Een paar uur later klinkt er een enorm kattengeschreeuw in de steeg. Tien krolse poezen bij elkaar kunnen nog niet tippen aan dit geluid. Ik steek mijn hoofd uit het raam en zie ThayThay op het dak naast met meekijken. De andere katten springen her en der in  raamkozijnen. Beneden zien we Ferguut aan komen stormen. Mauwend en grommend. Plotseling zie ik een kleine muis in zijn bek. Trots laat hij hem zien.

Speelt er even mee. “Kijk eens mooie Toverheks. Voor jou. Omdat ik zoveel van je hou!’ Hij smeekt me hem binnen te laten. Met veel misbaar. Heks heeft er geen oren naar. Haar maag draait om bij het zien van de arme muis. Ooit heb ik er eentje geprobeerd te redden. Laat ik er dit over zeggen: Die muis was genadiger af geweest zonder mijn ingrijpen.

zwarte kat

Mijn panter valt aan op zijn eten

Uiteindelijk weet ik hem duidelijk te maken, dat ik zijn gebaar zeer waardeer, maar dat het beter is niet met de buit binnen te komen. Hij verschanst zich in de binnentuin en heeft daar een klein feestmaal. Vermoed ik. Aan de geluiden te horen. Ook heb ik geen dode muis aan mijn voeteneind gevonden deze ochtend.

Mijn buren zijn blij met deze muizenvanger. Ik hou van hem met zijn hele kattennatuur. Maar ik hou ook van muisjes. Ze zien er zo lief uit. Behalve als ze in mijn voorraadlkast gaan wonen natuurlijk……

Zwarte kat

Even knuffelen en dan

Mysterieuze vondst in brievenbus, synchroniciteit ten top, gevolgd door nostalgische lunch met jeugdvrienden.

jeugdvrienden

Jeugdvrienden

Vanmorgen kijk ik op mijn weg naar buiten in de brievenbus. Eigenlijk vreemd, want op zondag krijg ik nooit post…. Maar wie schetst mijn verbazing, als ik een boekje in de bus vind. ‘De renner’, van Tim Krabbé….. ‘Nou breekt mijn klomp’, denkt Heks. Geen afzender. Ik snuffel er even aan, duidelijk tweedehands!

vriendinnen

Veertig jaar geleden

vriendinnen

Nauwelijks veranderd toch?

Nu moet je weten, dat de bange fietsenmaker me bij zijn eerste bezoek een boek over wielrennen cadeau deed bij wijze van hofmakerij. ‘Helaas hadden ze niet het boekje van Tim Krabbé’, zei hij,’ maar dat krijg je nog wel eens van me!’ Ik denk dat dat boekje net zoiets is als de waterkoker van Tank. Alle exen hebben een exemplaar in de boekenkast staan!

vriendinnen in de douche

Heks en Appeltje dertig jaar geleden tijdens een toneelweekend

mooie dames

Appeltje en de schone Helena

Even schiet het door me heen, dat hij misschien dit exemplaar in mijn bus heeft gegooid tijdens een fietsronde. Maar waarom in godsnaam? Omdat het bij al zijn veroveringen op de plank hoort? Suffig sta ik naar dit stokoude exemplaar te staren. ‘Hij zou ook nooit zo’n oud boekje geven, het is een man van nieuw, nieuw nieuw’, mijmer ik.

mannen op terras

Staart, de man van Moeders en Eerhart

Met een slaperig hoofd komt mijn buurman de trap af. Ik zwaai het boekje heen en weer voor zijn neus. ‘Kijk eens wat ik in mijn brievenbus vind…’ Als snel blijkt, dat hij net een mailtje heeft ontvangen van een vriend, dat er een boek in zijn brievenbus is gedeponeerd. In de verkeerde brievenbus dus…. Vreemde synchroniciteit weer. Maar gelukkig wordt het mysterie snel ontrafeld….

oude vrienden op terras

Eerhart en Tacitus

Aan het begin van de middag lunch ik met mijn jeugdvrienden op een zonovergoten terras in de Vlietlanden. Het is heerlijk om elkaar weer eens uitgebreid te spreken onder het genot van een hapje en een drankje.

Allereerst brengen we een toast uit op Moeders. Deze bijeenkomst heeft ze toch maar weer mooi bewerkstelligd. Wat zou ze ervan genoten hebben als ze er bij had kunnen zijn!  Ze is erbij, niet fysiek, maar in al onze harten is ze aanwezig.

man op terras

Tacitus met zijn scherpe tong

De moeder van mijn jeugdvriendin is er ook! Wat heb ik haar al lang niet meer gesproken. Ik was jarenlang kind aan huis bij hen. Door haar toedoen heb ik die diepe liefde voor Schotland opgevat. Zij is een halve Schotse. Ik ben een aantal keren met haar naar haar moederland gereisd en heb daar de beste herinneringen aan.

vrouw op terras

Kittekat, de moeder van mijn jeugdvriendin

Gedurende mijn hele middelbare schooltijd kwamen we met alle schoolvriendinnen op vrijdagmiddag bij haar op de thee. Ze leerde ons haar eigenwijze levenslessen. ‘Zorg dat je op eigen benen staat, je moet ooit in je adolescente leven het gevoel kennen, dat niemand weet waar je uithangt en wat je doet!’ Ik heb heel goed naar haar geluisterd. Zelfs nu weet meestal niemand waar ik uithang en wat ik doe…… 🙂

Er lopen allemaal kinderen rond te springen. Welk kind is van wie? Wat zijn ze al volwassen! Gelukkig is er één vriendin, die pas laat aan kinderen is begonnen. Dus er loopt ook nog wat heerlijk jong spul tussendoor.

lachende  Indische man

Staart

Het is onmogelijk om iedereen te spreken in die paar uurtjes. Veel te snel is het tijd om op te stappen. ‘We gaan dit snel weer doen!’, hoor ik links en rechts. Dat lijkt Heks wel wat. Dan is ze weer van de partij. Als ze haar niet vergeten uit te nodigen tenminste…..

Op weg naar de auto sta ik nog ruim een half uur met Appeltje te praten op een straathoek. We hebben vroeger lief en leed gedeeld, jarenlang. Ook nu vertonen onze levens een opmerkelijke paralel. We zijn allebei veel met Boeddhisme bezig. Appeltje reist zelfs regelmatig naar Japan, scheert haar hoofd kaal en vervangt dan tijdelijk de abt van een klooster in de buurt van Hiroshima.

mooie vrouw op terras

Heks geniet

Intens tevreden rijd ik naar huis. Als ik mijn auto parkeer, zie ik één van mijn vrienden aan komen peddelen op zijn fiets. Weer zo’n grappig geval van  synchroniciteit. Ik ben hem in geen twintig jaar waar dan ook tegen gekomen. En nu lunchen we met elkaar en kom ik hem een uur later op een andere plek weer tegen.

Het leven zit vol magie.

hippiestel

Staart met rood haar, geverfd en geknipt door Heks.
Een uniek kapsel, zijn moeder schrok zich dood

In memoriam: Ustad Zia Fariduddin Dagar zingt niet meer voor ons. Moge zijn ziel voortzingen….

ustad zia fariduddin dagar ustad zia fariduddin dagar
Ustad Zia Fariduddin Dagar
 
15 June 1932 – 8 May 2013
 
“There’s only the soul that needs awakening. 

The sound needs to be born inside. Drown yourself in it.

Feel the note, understand it, sing it”
 

Vandaag bereikte mij het bericht, dat de leraar van mijn lerares Indiase zang overleden is. In februari was hij nog in Nederland te gast op het Drupadfestival in Rasa te Utrecht. Georganiseerd als eerbetoon aan deze bijzondere man. Met als hoogtepunt een masterclass van de master himself.

Gevolgd door een fantastisch concert. Ik heb het ongelofelijke voorrecht genoten om hem te horen zingen.

Zijn krakende stem kwam langzaam op gang. Tranen stroomden over mijn wangen. Later vertelde een bevriende heks me in het kader van zang, dat mensen wiens keelchacra (Ja, het klinkt als cloaca…) helemaal geopend is, recht in iemands hart kunnen zingen.

Dat is wat deze man die bewuste koude dag in februari deed: Hij zong recht mijn hart in en Heks hield het niet droog. Een heel bijzonder mens is heengegaan. Hij zal verschrikkelijk gemist worden. Maar de engelenkoren zijn blij. Die kunnen nog veel van hem opsteken…. Al zijn zijn lesmethoden niet altijd bepaald hemels te noemen. Daar zullen ze behoorlijk aan moeten wennen…

Ik denk aan mijn geliefde lerares en haar gezin. Gelukkig is ze onlangs nog in India geweest. Het zal hen zwaar vallen. Sterkte lieve schatten.

ustad zia fariduddin dagarustad zia fariduddin dagar

De schoonheid van een mislukt bestaan en decoratieve zingeving: Vandaag is Heks man…., maar wel een coole !!!!!

poesjes chillen

Ook de poesjes houden van chillen

Mooi weer en heks ligt in bed. Niet de hele dag gelukkig. Maar goeie hemel, wat ben ik moe. Ik pers de hoognodige activiteiten eruit en de rest van de tijd breng ik in de ruststand door. Met naast me de doorlopende snoezepoezen voorstelling van Pippi en haar kroost in de werpkist.

Chillen

Chillen

oude bomen oude bomen oude bomen, kastagne

Vanavond fiets ik nog een rondje door een zwoele stad. Er gaat iets feestelijks uit van de bloeiende bomen en struiken in de parken en drukbezette terrasjes langs de waterkant. In het plantsoen zit een dame op een bankje heerlijk te lezen met een kopje thee erbij. Verderop staan toverheksjes een boom te knuffelen. “Is het wat, deze oude stadspark-reus?’, vraag ik in het voorbijgaan.

oude bomen, korstmossen oude bomen, korstmossen

Er ontstaat een leuk gesprek over praten met bomen. De eeuwenoude kanjers in dit plantsoen en hun wereldwijsheid. Lekkere heksenpraat, daar houdt dit exemplaar wel van. Tevreden zingend loop ik verder. Ik kom in het gedeelte van chillende jongelui. Overal hangen en zitten adolescenten. Muziekje erbij, eten en drinken. Af en toe een weedwalm. Weemoedig denk ik aan vervlogen tijden, toen ik met mijn vrienden de stadsparken onveilig maakte.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

CHILL

CHILL

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Op de Nieuwe Rijn zijn de terrassen afgeladen vol. Geroezemoes klinkt over de gracht. De gemeentefontein spuit water. Er wordt druk geflaneerd. Ergens hoop ik een kreet te horen van één van de terrasjes. Zoals vroeger, in mijn studententijd. ‘We zitten hier, kom erbij!!!’ En dan neerstrijken en uren later rozig je bed inrollen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

weed chillen koninginnedag

Iedereen kan hier chillen

Het carillon klingelt een riedel klassieke muziek over de grachten, als ik langzaam huiswaarts peddel. Ach, zo’n mislukt bestaan heeft ook wel wat. Ik ben toeschouwer van het dagelijkse leven in een klein provinciestadje. Niet gehinderd door succes en daarbijbehorende belangen.

Ik ben hier slechts ter decoratie… Vanavond fiets ik mijn ronde met een cowboyhoed op in een fladderjurkje. Leren jasje, westernlaarsjes. Een lentecowgirl. ‘Coole hoed heb je, man’, roept een voorbijfietsende jongen. ‘Dank je’, zegt de cowgirlheks, nadat ze voor man is uitgemaakt. Ook dat was onderdeel van het compliment geloof ik….

kikker chillen

Chillen

Altijd wat! Twaalf jaar na dood diva Silvia Millecam wijst er nog steeds een beschuldigende vinger richting het hele alternatieve circuit! Ook dat nog….

dat veel stof deed opwaaien

Hij heeft ook een boek over geschreven over haar

Altijd wat! Nog voor ik mijn ogen helemaal open heb trakteert de dag me op een herhaling van ‘Altijd Wat’ van 2 april. Alje Kamphuis gaat op onderzoek uit. Heeft het overlijden van Sylvia Millecam mensen afgeschrikt om zich alternatief te laten behandelen? Deze BNer overleed in 2001 aan de gevolgen van borstkanker. Er wordt al jaren gesteld, dat zij overleed aan de gevolgen van alternatieve behandelingen.

met engel

Haar graf

Er komen mensen aan het woord die elke vorm van alternatieve behandeling afdoen als onzin. Het is een soort psychotherapie beweert een reguliere behandelaar. Huh? Dat vind ik nu echt onzingeklets. En ja, we moeten massaal aan de chemo.

Ook wordt er iemand geïnterviewd wiens vrouw is overleden. Zij had zich alternatief laten behandelen! Ik heb mensen gekend, die na een reguliere behandeling de pijp uit gingen. Maar ik ken ook een vrouw, die kaal van de chemo bij Alex Orbito, mijn lieve Filipijnse wonderdoktervriend, kwam en genas.

En dan ikzelf. Al jaren ziek en nog geen wonder. En ik ben een heks nota bene. Het is een apart gebeuren, dat genezen. En je kunt niet iemand de schuld geven, als het niet lukt. Ik zou overigens direct aan de chemo gaan, als ik het voor elkaar kreeg. Het wordt in Noorwegen succesvol ingezet tegen ME. Ik wil wel, maar ik mag niet. Wat een wereld.

In de hemel is wel bier!

Lekker puh!

“Wat het verhaal op televisie niet vertelt is, dat een regulier behandelend arts Millencam de deur heeft gewezen, zodra ze hem op de hoogte bracht van het feit, dat ze ook alternatieve behandelingen genoot,” hoorde ik vandaag van iemand uit het alternatieve circuit. Ik heb het niet kunnen verifiëren, er is zoveel over geschreven. Het duizelt me gewoon.

Nu weet ik ook wel, dat ellende mensen in de meest idiote praatjes doet geloven. Als we maar wanhopig genoeg zijn maken we de raarste bokkensprongen. Ook weet ik, dat er schandalige figuren in het alternatieve circuit rondlopen. Geld kloppen uit doodzieke patiënten is geen uitzondering.

ik heb gewoon een bacteriële infectie

Ga lekker zelf aan de chemo, dokter

Inderdaad, je ziet dezelfde hebzuchtige tendensen in het alternatieve circuit als in het reguliere. Het is blijkbaar een universeel menselijke verschijnsel: De één z’n dood is de ander z’n brood!

Wat mij echter al jaren opvalt in dit hele verhaal is dat er net wordt gedaan alsof er regulier nooit mensen overlijden aan een behandeling. Ikzelf ben levenslang getekend bijvoorbeeld, door de klunzige snijpraktijken van een chirurg in het Diaconessenziekenhuis in Leiden. Dezelfde chirurg heeft iemand, die ik ken op dezelfde wijze toegetakeld. Zij heeft daar hersenletsel aan over gehouden. De man is nooit veroordeeld of überhaupt op het matje geroepen. Het is verdwenen in die enorme reguliere doofpot.

toevallig

Ik heb gewoon geen boodschap aan jullie

Ik werd voor gek verklaard. In mijn dossier beweerde de arts, dat ik hysterisch reageerde op de operatie. Onzin natuurlijk, ik had een nabloeding door zijn slordige gesnij. Met het andere slachtoffer begon hij een affaire (!), schandalig natuurlijk, in de hoop, dat ze haar mond zou houden. Dat heeft helaas tegen hem gewerkt. Ze nam een no cure no pay advocaat in de arm en heeft een half miljoen gekregen van het ziekenhuis. De rest van zijn slachtoffers kan het niet na vertellen ben ik bang.

Mijn geliefde vader had ook kanker. Hij werd met één been in het graf nog aan een chemokuur blootgesteld. Een arts in het Antonie van Leeuwenhoekziekenhuis had hem wijsgemaakt, dat hij er beter van zou kunnen worden. Dat werd hij natuurlijk niet, want het was een hele agressieve vorm van kanker, waar hij aan leed. Wel verbrandde hij vanbinnen volledig, zodat al het slijmvlies van mond en ingewanden de laatste weken van zijn leven naast alle verdere ellende ook nog één grote blaar was.

Niemand vond dat niet kunnen, die lulkoekverhalen van die arts. De klootzak mocht gewoon op een doodziek mens experimenteren. Is die man vervolgd? Mijn vader ging wel dood na die chemo! Hij werd niet vervolgd, omdat mijn vader een natuurlijke dood stierf. Mijn vader overleed aan kanker en niet aan zijn behandeling.

Vreemd toch, dat je regulier gewoon aan je eigen ziekte sterft, maar alternatief aan de behandelaar…..

sprankelend

Prachtige dame

Ik ken ook iemand met borstkanker, die hemel en aarde heeft moeten bewegen om geen chemo te krijgen. Dit is een hele slimme tante en ze had dan ook volledig uitgezocht welke chemo bij welke kanker werkt. De vorm waar zij aan leed, gaf geen goede respons op chemo bleek uit onderzoek.

Dus waarom dan je lichaam verzwakken met die troep?

Slaande ruzie kreeg ze met haar oncologen. Die wilde haar een lekker kuurtje in de maag splitsen. Woest waren ze op haar, toen ze het weigerde. Het gaat nog steeds heel goed met haar!

ook

Diva

Ook ken ik iemand, die succesvol met chemo en bestraling van kanker is genezen, maar wel een open hart operatie heeft moeten ondergaan. Bijverschijnsel van de bestraling…. Een reguliere behandeling tegen kanker, waar dus ook mensen aan overlijden. Maar je hoort er nooit iets over.

De hele Milllenkamp ellende heeft tot een nieuwe heksenvervolging geleid. De reguliere geneeskunde blijft buiten schot. Ze kunnen hun dodelijke cocktails blijven mixen. Als er een slachtoffer valt, ligt dat nooit aan hen.

We vergeten één ding. Mensen worden ziek en gaan dood. Op hun sterfdag staat een kruisje. Je kunt hoog of laag springen, maar je gaat eraan. Behalve dan de Wandelende Jood. En wat andere mysterieuze heiligen. Het klootjesvolk heeft echter weinig in te brengen.

“Niemand gaat voor zijn tijd”, zei mijn opa altijd. Hij stierf betrekkelijk jong. Het is niet anders. Je kunt er niemand de schuld van geven. Wel kun je knokken en vechten en hangen aan het leven. Sommigen genezen, anderen leggen het loodje. En als dat laatste loodje wat verlicht kan worden ben ik voor! Van die wanhopige strijd maken zowel regulier als alternatief behandelaars soms misbruik.

Daar moet je dus voor waken. Dat is niet gemakkelijk. En daar mag dus best wat bescherming op zitten. In elk beroep vind je prutsers.  Een goede beroepsvereniging dus met tuchtraad. En controle daarop vanuit een onafhankelijk orgaan. Zowel regulier als alternatief.

Bemoei je met je eigen zaken

vele gezichten

Op de heksenschool leerde ik, dat samenwerking de sleutel is. Nooit iemand behandelen, zonder reguliere behandeling. Vooral niet denken, dat je god bent. Een houding waar ze regulier vaak nog wat van kunnen opsteken!!!!!

Alje Kamphuis heeft zelf een broer verloren aan het reguliere circuit. Het was mijn ex-geliefde, boezemvriend en eeuwige verloofde. Hij was geestesziek, maar heeft daarvoor nauwelijks behandeling gekregen. De diagnose schizofrenie werd pas vlak voor zijn dood gesteld. Wel stopte de psychiater hem vanaf dag 1 vol met pillen. Jarenlang. Er werd daarbij flink geëxperimenteerd. Soms kwam hij twintig kilo aan, maar was veel vrolijker. Dan weer werd hij dunner en psychotisch.

blijft onuitstaanbaar voor de achterblijvers

soms gaan mensen gewoon te jong

Uiteindelijk was hij een vat vol medicamenten. In zijn keukenkastje stond genoeg valium om een paard te vellen. Het was dan ook niet zo gek, dat hij er speed en coke bij ging gebruiken. Dan had deze gekwelde geest in elk geval een leuke avond. Een bijverschijnsel van veel van dit soort medicamenten is suiicide. Ik had verwacht, dat hij dat wel met pillen zou doen, mocht hij het doen. Want hij was er zelf pertinent op tegen. Hij zou dan als kip in een legbatterij terugkomen, daar was hij van overtuigd.

Toch hing hij zich op. De psychiater is niet vervolgd. Er kraaide geen haan naar. Alje schreef een boek over het onderwerp.  Er kwamen veel mensen aan het woord, die bar weinig wisten van de echte gang van zaken de laatste jaren.

Hij kwam een paar weken veel op TV in allerlei praatprogramma’s. Ernst kreeg meer aandacht van hem toen hij dood was, dan toen hij nog leefde….Het was natuurlijk zijn manier om er mee om te gaan. Want het zal je maar gebeuren! Maar nergens een beschuldigende vinger richting psychiatrie….

Vanmiddag had ik acupunctuur. Deze behandeling wordt uitgevoerd door de beste prikker van de regio. Hij houdt me al ruim twintig jaar aan de praat. Ik heb zelfs jaren kunnen werken door de gunstige effecten van zijn martelingen. Het is een bescheiden man, die nooit lulverhalen ophangt. Als hij je niet kan helpen zegt hij het eerlijk. Zijn praktijk is overvol. Een wachtlijst van hier tot Tokio.

Naast me op een behandeltafel nam een patiënt plaats. Ik kon haar niet zien, maar wel horen. ‘Goh”, zei ze tegen de acupuncturist,” Ik had helemaal geen hoge pet op van dit soort behandelingen. Maar het is het geld meer dan waard. Ik voel me gewoon veel beter. Ik kan meer. Daar kun je geen prijskaartje aan hangen. Au, je voelt ze wel hoor, die naalden…”

Ik zou me geen raad weten, als dit wegviel. En met mij vele patiënten. Een psychotherapeut is het niet. Gelukkig. Daar zit je echt niet op te wachten, als je iets fysieks mankeert. Een behandeling die aanslaat, zonder bijwerkingen als zelfmoord en hartfalen……Helaas erg duur geworden, omdat de regering het ziet als een luxe artikel, dus wordt het extra zwaar belast….

en levend

Stralend

KLEURRIJKE TAFERELEN OP LEIDSE MARKT EN BLUTTE HEKS GERED DOOR ILIAS

En het is ook lekker kan ik je verzekeren....

Wat zie het er lekker uit allemaal…

Na alle commotie van afgelopen week was het vandaag een heerlijk rustige dag. Uitslapen en langzaam starten. Lekker met het hondje naar buiten. Nou, lekker….. Er heerste een Siberisch klimaat in het stadspark. Koning winter heeft de teugels flink aangehaald ruim na  zijn regeringsperiode.

Zo’n dreuteldag biedt altijd opruimmogelijkheden. Vandaag was de keuken aan de beurt. Lapje in de rondte en schone afwas in de kast. Zelfs een beetje koken. Boodschappen doen. Nog een stofdoek langs de piano. Aan het eind van de middag race ik nog even naar de markt.

Als ik bij de prachtige uitstalling van Ilias Delicatessen aankom word ik enthousiast begroet. Ze weten het al, saffraan-aioli en een garnaal voor de hond. Plotseling ontdek ik, dat ik mijn portemonnaie vergeten ben. Van tas gewisseld, vandaar. ‘Helaas, volgende keer beter’, zeg ik en draai me om. Voor ik de kraam kan verlaten staat Ilias al met een pak geld te zwaaien.

zelfs vandaag in die vreselijke kou....

Dit dreamteam is altijd opgewekt!

“Mevrouw,” roept hij en lacht zijn hagelwitte tanden bloot, ‘Neem maar mee, dan kunt U boodschappen doen!” ‘Ik ben heel vergeetachtig’, zeg ik,’ Straks vergeet ik het terug te brengen.’  Maar hij wil er niet van horen. Hij geeft me zoveel als ik nodig heb en ik breng het maar eens terug. Wat een engel….

Je moet weten, dat deze man een ongelofelijke charmeur is. Alle vrouwen, die olijven kopen aan zijn kraam gaan naar huis met het gevoel, dat ze zelf een exotische lekkernij zijn….

Het is ook een schat, met hart voor zijn business. Hij verkoopt de lekkerste olijven en tappenades. Verrukkelijk brood, dat ik helaas niet meer kan eten.  Alles mag je proeven aan een kleine ronde tafel voor de kraam. Als ik zijn bedrijf opzoek op internet kom ik verhalen tegen over hoe hij een keer heeft geholpen met het oppakken van overvallers…

Kijk eens daar, meisje, zegt Ilias

Iedereen komt bij Ilias proeven, dit meisje lust er wel pap van!!!

Nu kan ik gelukkig die heerlijke aioli meenemen naar huis, gevaarlijk verslavend goedje…. Ik krijg ook nog een zak garnalen mee voor Ysbrandt, de bofferd. Meestal zit hij voor de kraam kunstjes te doen tot groot vermaak van de medewerkers. High five, bidden, rondjes draaien…. Daar komen we vandaag niet aan toe.

Ik maak een paar mooie foto’s van het hele team enthousiaste verkopers. Alleen de moeder wil niet op mijn blog komen te staan. Rustig zit ze op de achtergrond de boel in de gaten te houden. Madre de familia. Ik heb ook zo’n moeder. Met scherpe blik en feilloos zakeninstinct. Jarenlang de drijvende kracht achter ons familiebedrijf….

wat een plaatje op mijn plaatje

Ha schoonheid, je staat op de foto

Na deze hartverwarmende geste ga ik met het geld van Ilias nog wat haringen kopen. “Wat een prachtig muts heb jij’, zegt de islamitische haringboer. Hij heeft de beste haring van de hele markt. Jaarlijks wint hij een prijs. Als Ysbrandt verlekkerd zijn lippen aflikt krijgt hij een hele haring toegeworpen. Als een zeehond slobbert hij em naar binnen. Eén gelukzalig moment is zijn hondenbek vol vis. Hij kauwt snuivend van genot. Jammie! En het is alweer voorbij….

Thuis is het nog steeds spannend met de poezen. ThayThay heeft een dagtaak aan het observeren van zijn oude/nieuwe zwarte kompaan. Ferguut is ook nog niet in zijn gewone doen. Aafje is gewoon timide. Het zal wat tijd nodig hebben. En rustgevend voer met tryptofaan…..

even later zijn ze weer hard aan het werk

Het team poseert alsof ze niet anders gewend zijn!

Loflied op De Godin, De Grote Moeder, Moedertje Aarde aan wiens borst we allemaal eens hebben gelegen, ook de nieuwe paus!!! Lang geleden….

aan de kerkschatten....

Deze geschiedenis ligt achter ons

Vanmorgen begonnen alle kerkklokken in de binnenstad te luiden, een fantastisch gehoor. Ik zette de balkondeur open en vroeg me af waaraan ik dit genoegen te danken had. Oh ja, de nieuwe Paus!

...

Pau Pias

De installatie in zijn ambt. Zijn tronie op de troon van Petrus. Het werd natuurlijk live uitgezonden! Ik besloot met een kop koffie voor de TV verder te ontwaken. Helaas was het uiterst slaapverwekkend allemaal. M’n oogleden werden zwaar…. Dit ging niet werken. Het vroeg om een andere strategie.

Mijn handen begonnen wat rommel op te ruimen rond het toestel en zijdelings luisterde ik naar het afgeknepen gezang van de bisschoppen. Met verpieterde zaadballen zongen ze zich  piepend en knerpend door het hele gebeuren heen.

tijdens hun gezang

soms vallen ze zelf in slaap van verveling

Nu werd ik toch wel benieuwd wat de nieuwe paus te melden had. Ik spitste mijn oren. Hij hield een bescheiden preek. Hoorde ik hem daar nu iets raars zeggen? De rest van het verhaal ging ten onder in bozig inpandig geborrel in mijn hoofd. Hij kreeg het zowaar in die paar zinnen voor elkaar om deze heks tegen zich in het harnas te jagen.

Toen ik later zijn verhaal nog eens las op internet vond ik niet terug wat me zo kwaad had gemaakt. Ik had die man alweer van alles in de mond gelegd… Tja, je hoort wat je wilt horen.

Ik las vooral veel het over het beschermen van alles en iedereen. Dit en dat. Ook de schepping, moedertje aarde. Zus en zo. Een kwetsbaar lid in de samenleving bijvoorbeeld. Met alle middelen.  Behalve condooms natuurlijk.  En het woord tederheid viel me op.

Deze heks is nog steeds not amused over de heksenverbrandingen. Na al die tijd! Kun je nagaan, hoelang het nog gaat duren voor we over dat kindermisbruik heen zijn….

weg met de afgoderij, de brand erin!!!!!!

De kerk predikt van oudsher de weg van de zon en heks bewandelt -ook- die van de maan. Niet alleen één god als grondslag van alles zien, maar ook het goddelijke in alles horen. Met de oren van moeder aarde. Iets dat de heilige Franciscus van Assisi, hartstikke Rooms-Katholiek overigens, als geen ander kon…….

en alles wat leeft

Pratend met vogeltjes

STOFJES ZIJN WE

voor volgende paus?

rolmodel?

Deze nieuwe paus is natuurlijk ook een kind van de Grote Moeder. En in zijn enorme kerk heeft ze toch maar weer een stevige voet tussen de deur gekregen via de Heilige Maagd. Voor hele volksstammen mensen is zij de allerbelangrijkste icoon in hun religieuze leven. Een grote maagdelijke vinger in de goddelijke pap.

Moedertje Aarde is daarbij ook nog Geilig. Weelderig als de nazomer. En Veilig als een winternacht. Beetje Duister ook in die nacht. Goddelijke Moeder, aanwezig in elke steen, beeld, bloem, vrouw, man, mens-en-kind.

Het wordt eigenlijk wel eens tijd voor een vrouwelijke paus. Met Moeder Aarde als rolmodel…Dat zou eens wat zijn! Daar zou de katholieke kerk van opleven….

geen afgeknepen balletjes: dekhengsten welkom!!!

Moedertje aarde, waarop voor alle goden plek is