De dame met de hoed is de verloren dochter, het zwarte schaap zwijgt en vast. Heks ontdekt haar Boeddha-natuur…..

gekke hoed

De hoed van heks

Vanmorgen in mijn kerk, waar god ook een vrouw is, was de dienst voorbereid door kinderen. Het thema was de verloren zoon. Er werden prachtige liedjes gezongen. Er was een power point presentatie met tekeningen, foto’s,  video’s en gekke verhaaltjes. Allemaal gemaakt door de kinderen uit de kerk.

In de loop van de dienst werd er een geweldig toneelstuk opgevoerd door een aantal volwassenen. Ik nam natuurlijk een paar foto’s, stiekem, maar mijn camera stond op een heel vreemde instelling. Uiteindelijk zijn het allemaal filmpjes geworden, die niet compatible zijn voor enige bewerking. Jammer!

Zo moeten jullie dus ook de foto’s missen van de Heks verkleed als zichzelf. De vrouw met de hoed! Aan het einde van de dienst moesten de kinderen nog een paar verloren zonen en dochters zoeken onder de kerkgangers. Een soort vossenjacht. Voor de gelegenheid had ik natuurlijk een geweldige hoed opgezet. Ik werd dan ook gemakkelijk getraceerd en gaf de kinderen een stukje van een puzzel. Als ze die helemaal compleet hadden kregen ze een attentie: Een kompas!

gekke hoed

Het is design!!!! Maar ook lekker heksig!

Het is nog steeds verrukkelijk weer. Afgelopen week ben ik van lieverlee in een vastenkuurtje gerold. Het stond al even op mijn verlanglijstje. En nu is het dan zover. Uit ervaring weet ik, dat het mijn huidje zacht, mijn geest helder en mijn lichaam gezond maakt.

Gisteren bedacht ik me, dat ik ook behoefte heb aan een aantal dagen zwijgen. Dus heb ik mijn bordje ‘noble silence’ tevoorschijn gehaald. Ook dit is een traktatie aan jezelf. Het stoppen van de mentale discussie. Gewoon er zijn. Dwelling in the present moment.

Intussen maakt mijn woede van de afgelopen week langzaam plaats voor berusting. Het is zoals het is in het leven en hoe sneller je je daarmee verzoend, hoe minder lang je lijdt. Het besef, dat je een enorme schokervaring in je leven kunt gebruiken om te transformeren steekt de kop op. Ik denk aan Gurdjieff’s leer. Zoals beschreven in het boek van Ouspensky: Op zoek naar het wonderbaarlijke, Gurdjieff’s leer. Sowieso een heel intrigerend boek.

noble silence

Mijn kaartje uit Plumvillage

In het kort komt het erop neer, dat we allemaal lopen te slaapwandelen. Het grootste deel van de tijd. En we draaien in kringetjes rond. Er is een schok nodig om naar een fijner bewustzijnsniveau te zwiepen als het ware. Hij lardeert dat met een hele verhandeling over waterstofverbindingen. En andere wonderlijke invalshoeken.

Een ander gunstig aspect van een crisis is, dat je een glimp opvangt van je ware wezen. De innerlijke onaantastbare en onaangetaste waarnemer. Hier is geen lijden en geen tekort. Hier hoef je geen mooie verhalen op te hangen of je groot te houden. Woede en verdriet vinden hier verlichting. Het is een eeuwige bron van onvoorwaardelijk liefde.

Tenslotte denk ik altijd maar: God houdt van iedereen. Godin maakt geen onderscheid. Of je nu een massamoordenaar bent of een heilige: Die liefde is voor iedereen evenredig beschikbaar. Mensen, waar ik de pest aan heb, worden ook liefgehad. Als je het verhaal van de verloren zoon voor je geest haalt, is het opvallend, dat juist zo’n dwalend schaap voor zoveel vreugde zorgt bij thuiskomst….Dus dat belooft veel goeds voor dit Zwarte Heksenschaap!

Helaas zijn we vaak zelf een kaalgeslagen woestijnlandschap of dichtgevroren vijver. Of we hebben een heel klein keelgat. Als de mensheid niet grotendeels werd geregeerd door angst, stonden we er heel wat beter voor.

Laat ik dan maar een moedige poging wagen en mijn angsten onder ogen zien…. Zo erg kan het toch allemaal niet zijn?

Het is heerlijk buiten. Het strand roept! Lekker mijn hondje in zee gooien. Misschien spring ik er wel bij!

hoed, jurk en tas

Vrolijke kleuren