Ik baal! Ik baal van die Bengaal. Die KUT-Bengaal haalt dagelijks verhaal bij mijn kat. De schat wordt geterroriseerd! En bezeerd. Volstrekt verkeerd: Zo’n wilde kat hier in de stad…….

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Heks, Ik heb allemaal kattenspulletjes voor je,’ Schilder belt me onverwachts op. Een aantal jaar geleden alweer. Toen hij nog onder ons was. ‘Een hele chique bak, kattengrit, een zak super voer….’ Goh, ik wist niet dat hij weer een kat had. ‘Ik heb zo’n Savannah kat genomen, Heks. Een monster. Het is nog maar een kitten, maar wat voor eentje…..’

‘Hij breekt de boel compleet af hier binnen. Hij rent tegen de muren omhoog en bespringt me vervolgens. Hij slaat zijn klauwen in me! Ik ben gewoonweg bang voor die piepjonge kat. Een kitten! Nog nooit zoiets meegemaakt. Het is een prachtig beest, maar volstrekt gestoord. Niet te houden in een normaal huishouden. Ik heb hem na drie weken aanmodderen dan ook maar weer teruggebracht….’

Mijn oude vriend heeft zijn leven lang katten gehad, dus Heks is nogal verbaasd. Wat zijn dat voor’n katten, die Saharakatten? Half wild? Waarom willen mensen in godsnaam zo’n beest in huis hebben? Prestige? Algehele gekte? Wat bezield hen?

Een paar maanden geleden kom ik de voordeur uit met VikThor en Ferguut. We gaan een plasrondje wandelen door de wijk. Vanuit het niets vliegt een uit de kluiten gewassen kat door de lucht naar ons toe. Het is een schitterend dier. Vier klauwen strekken zich uit door de lucht.

Hij probeert op mijn kat te landen. Of mijn hond. Of misschien zelfs wel op Heks. Ik wacht het niet af en ga met maaiende armen op het monster af.  Schreeuwend. De katachtige draait zich om in de lucht(!) en verdwijnt in een steeg. Het is die verdomde Bengaal van de buren. Dat beest is onlangs volwassen geworden. Hormonaal geladen valt hij mij en de mijnen aan. Het is een prachtig dier. In de jungle. Niet hier. 

Maandag ben ik alweer bij de dierenarts. Met drie katten deze keer. ‘Ik neem eerst de ouwetjes mee, want ik maak me zorgen over alledrie eigenlijk. Pippi wast zich al jaren niet goed en ze hoest af en toe als een ouwe zwerver. Snuitje wast haar achterhand niet, ik vermoed artrose. En Ferguut……

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Mijn dolende ridder doet enigszins vreemd. Er is iets met hem, maar ik weet niet wat. Volgens mij heeft hij vorige week twee keer op mijn bed gepiest. De tweede keer betrapte ik hem min of meer. Dus vandaar dat ik hem verdenk. En toen dacht ik natuurlijk direct aan blaasgruis. Daar ben ik wel eens bijna een kat door kwijtgeraakt. Die schrik zit er nog steeds in!

Het heeft wat voeten in de aarde om met het hele spul op het juiste tijdstip acte de présence te geven. Vooral omdat ik door een vorige week reeds verstuurde bevestigingsmail op het verkeerde been wordt gezet. ‘Vergeet uw afspraak om 13.30 niet,’ lees ik in de bewuste mail. Wel gek dat ze em drie keer sturen. Oh ja, ik heb natuurlijk ook drie afspraken. Vorige week eentje, volgende week nog eentje en vandaag…..’

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Heks loopt op haar tandvlees. Ik moet nodig eens een dagje crashen, maar dat komt er niet van met mijn nieuwe bezigheden. Vanavond heb ik bijvoorbeeld cursus Klezmer zingen. Het is ook hollen of stilstaan bij Heks. Ja, vind je het gek. Na vijf maanden voornamelijk in bed wil ik zoveel mogelijk genieten van de iets meer armslag die ik heb qua energie. En de daarbijbehorende bewegingsvrijheid!

Om kwart voor 1 ga ik het spul verzamelen. Ik kan de vervoersmanden nergens vinden. Ik heb er zeker zes. Oh jee. We hebben vorig jaar de berging opgeruimd. Die dingen zijn natuurlijk grondig opgeborgen. Slechts twee exemplaren weet ik tussen de opnieuw ontstane troep vandaan te vissen. ‘Ik stop Ferguut gewoon in de vervoersbench van VikThor. Het is wel een gesjouw, maar vooruit maar…..’

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Het zit me toch niet lekker dat de afspraak om half twee is, terwijl mijn agenda piept dat het om 1 uur is. Ik heb met enige regelmaat ruzie met de agenda op mijn Iphone. Als hij niet synchroniseert met mijn computer bijvoorbeeld. Als afspraken verdwijnen en weer verschijnen, zonder dat ik snap waar het aan ligt. Wantrouwig bekijk ik nog eens de mailtjes.

Em ja, je raadt het al. Warhoofd Heks heeft weer eens lopen kloten. De drie mailtje gaan over de drie afspraken met drie katten vandaag. Voor elke kat een mail. Een geval van overbureaucratie. Verwarrend tot op het bot voor ongeorganiseerde types zoals ik. Die het moeten hebben van duidelijke informatie. Die geen mail teveel lezen.

De eerste afspraak is al om 1 uur en het is intussen vijf voor 1. Ik ga het met geen mogelijkheid redden: Katten vangen, in auto stoppen, erheen rijden, dat hele tuincentrum doorkarren met een winkelwagen voor protesterend miauwende huisgenoten…..

©Toverheks.com

©Toverheks.com©Toverheks.com

Snel bel ik de dierenarts. Leg uit wat er aan de hand is. Haast me vervolgens een slag in de rondte. Worstel met die enorme bench, hij past niet in de auto, wat gek, is dat ding opeens gegroeid? Nee, ik moet em half inklappen herontdek ik. Bijna ontsnapt de panter me. Ik kan hem nog net in zijn kladden grijpen……..

Ik win al met al 7 minuten met al dat gehaast. Maar ik raak een jaar van mijn leven kwijt. Zucht.

Gelukkig is het konijn, dat na mij gepland staat, weer gaan eten. Dus die afspraak gaat niet door. We hebben alle tijd  voor het consult.

Mijn zorgen rond Pippi en Snuitje blijken ongegrond. Beide dames zijn in prima conditie. ‘Pippi is waarschijnlijk gewoon een kat, die zichzelf iet wast,’ aldus de dierenarts. Ik had haar beter Floddertje kunnen noemen, alhoewel Pippi Langkous ook niet bepaald uitblinkt in persoonlijke hygiëne……

‘Snuitje heeft flink artrose. Kijk maar. Als ik haar hier probeer te strekken, doet dat echt zeer. Ik zie het aan haar reactie. Ik stel voor om haar op een dosis pijnstiller/ontstekingsremmer te zetten. Groot kans, dat ze er enorm van opknapt.’

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Verder zijn de dames zo gezond als een vis. Maar dan Ferguut. Vorige week heeft hij twee keer op mijn bed gepiest. Ik zou hem nooit hebben verdacht, als ik hem niet op heterdaad had betrapt. ‘Ik heb hem toen linea recta naar buiten gebonjourd. Maar het heeft me wel aan het denken gezet. Zou hij soms last hebben van blaasgruis?’

Ik heb geprobeerd een plasje op te vangen, maar dat is helaas mislukt. Meneer piest liever buiten. Hij heeft intussen wel een volle blaas constateert de dierendokter. Geroutineerd kijkt ze mijn panter na. Op de plek waar het laatste abces heeft gezeten steekt nu een bot uit. ‘Die spier is aangetast door dat enorme abces. Dat komt helaas niet meer goed.’

Dan kijkt ze zijn gebit na. Tot onze schrik zien we dat er een groot bloedend gat gaapt waar eerst een grote voortand zat. ‘Die is er uit geslagen door een enorme kat. Het is echt met veel geweld gebeurd……’ Een klamme hand sluit zich om mijn hart.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Kijk, katten vechten. Een rafelig oor of een winkelhaak hier of daar? Een keertje een abces? Het kan gebeuren. Maar vier keer op rij een behoorlijk ernstige verwonding binnen een half jaar? Toegebracht door een katachtige? Dat is echt niet normaal. 

Heks heeft een hoofdverdachte: De Bengaalse kat van een koppel op de Lange Mare. Het dier is afgelopen jaar volwassen geworden en dat is goed te merken. Geen enkele kat is meer veilig voor het monster, maar hij heeft het vooral voorzien op mijn zwervende boerenridder Ferguut. 

‘Geen enkele huiskat is ook maar een beetje partij voor zo’n Bengaal,’ zegt de dierenarts bij het eerste ongeluk. “Eigenlijk zouden mensen zulke katten niet moeten houden hier in Nederland. Het zijn wilde katten. Totaal niet geschikt om rond te laten lopen in een buurt vol huiskatten….’

Heks spreekt na een knakstaart en twee abcessen de bewuste buurvrouw aan op haar kat. ‘Hahaha, ja, wat wil je dat ik eraan doe? ik kan hier echt niks mee,’ het mens maakt zich bepaald niet druk om het gedrag van haar halve wilde kat. 

Ook als ik afgelopen week bij haar aan de deur sta om verhaal te halen, nadat de dierenarts heeft geconstateerd dat er met geweld een tand uit de bek van mijn kat is geslagen, is ze niet onder de indruk. Haar man gooit zelfs de deur dicht in mijn gezicht. Wat een lompe eikel. De vrouw zelf lacht me hartelijk uit.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Nadat ze eerst met een uitgestreken smoelwerk zegt dat we niet gaan schreeuwen. Heks heeft inderdaad haar stemgeluid verheven, nadat buurvrouw verbaal haar kont afveegt met mijn zorgen om mijn kat. Schreeuwen is iets anders. Ik ben niet buiten zinnen. Noch bedreig ik de vrouw.

‘Wat wil je dat ik er aan doe?’ schreeuwt de boze buurvrouw me na. Apart toch weer. Zegt ze een minuut eerder nog op betuttelende toon dat we niet gaan schreeuwen, nu doet ze het zelf. ‘Ik kom geen ruzie met je maken, ik kom je aalleen vertellen, dat ik de wijkagent en dierenpolitie op de zaak ga zetten,’ zeg ik rustig tegen de schreeuwlelijk.

‘Er bestaat in Nederland een gedoogbeleid voor dit soort katten om hen buiten te laten rondlopen. Bengaalse katten zijn verboden, maar vanaf de zoveelste generatie kruisen mogen ze wel gehouden worden. Maar naar buiten gaan is een ander verhaal. Dat valt dus onder dat gedoogbeleid…. Zondag ga ik bovendien aangifte doen van mishandeling op advies van de Dierenbescherming….’

‘Nou, ik zie die wijkagent wel verschijnen,’ teemt de buurvrouw, om schaterenlachend te vervolgen dat ze het wel zielig vindt voor mijn kat. ‘Wat wil je dat ik er aan doe?’

‘Zal ik er dan maar wat aan doen?’ ben ik geneigd te zeggen. Ik heb al dagen visioenen om dat klotebeest te vangen en uit te zetten op een waddeneiland…….

De politie komt langs om over die kat te praten. Ze kunnen niet veel doen en ook zij raden me aan om aangifte te doen. ‘Bereid het goed voor. Neem zoveel mogelijk informatie mee over wat er gebeurd is.’

©Toverheks.com

©Toverheks.com

De dierenarts schrijft op mijn verzoek een verslag van alle verwondingen en behandelingen van het afgelopen jaar. Ook hierin gaat weer dat het niet wenselijk is om zulke dieren op straat te laten lopen. ‘Het is zoiets als wanneer ik een halve wolf hier in de wijk loslaat. Daar maak ik ook geen vrienden mee,’ zeg ik tegen Buurman. 

Hij woont naast de baasjes van de kutkat. Zij is al uitgebreid verhaal komen halen bij hem. Ja, lekker is dat.

Maar alles goed en wel. Intussen loopt die rot Bengaal nog steeds hier door de buurt te paraderen. Gisterenmorgen hoor ik een hels kabaal in de steeg. Mijn panter zit onder een vuilcontainer te wachten totdat hij naar binnen kan. De Bengaal probeert hem aan te vallen.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

De eigenaresse van de bloemenwinkel rent verschrikt naar buiten. Heks schreeuwt als een viswijf tegen de Bengaal. Hij gaat er als een haas vandoor. Snel ga ik naar beneden om mijn panter op te halen.

‘Zag jij ook dat die Bengaal mijn kat aanviel?’ vraag ik aan de bloemenvrouw. Ze zag het. ‘Maar dat doen toch alle katten?’ bagatelliseert ze het geziene. Ze is namelijk geen fan van Heks. Het heeft een tiental jaar geduurd voordat ik het in de gaten had, maar na de zoveelste ongenuanceerde schreeuwpartij zonder reden richting mij viel het kwartje. Het mens kan me niet uitstaan.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Sinds ik dat ontdekt heb mijd ik haar zoveel mogelijk. Tegen mij wordt niet meer geschreeuwd. Ik heb dan ook helemaal niets aan deze getuige vrees ik. 

Later zie ik dat het oor van Ferguut flink is opengehaald door die kolere Bengaal. Hij bloedt als een rund. Het is nu elke week raak intussen.

Oh, wat ben ik moe van al dat gedoe met mijn beesten. De hele week ben ik al in touw met mijn dierentuin. Maak ik me zorgen om mijn panter. Ben ik druk met de verzorging van de poot van VikThor. Ik zal blij zijn als die Bengaal van het toneel verdwijnt. Als de rust weerkeert in deze buurt vol katten.

‘Ik ben vast niet de enige, die last heeft van die kat. Ik heb al links en rechts geïnformeerd bij andere kattenbezitters. Tot nu toe zonder succes. Maar ik verwacht echt meer slachtoffers te vinden, Ferguuts situatie staat vast niet op zichzelf…..’

©Toverheks.com

©Toverheks.com

 

FERGUUT DE ENORME ZWARTE BOERENRIDDERKAT VERBLIJFT IN RIDDERZAAL IN DIERENTEHUIS HOORN

vol verwachting klopt mijn hart

Aankomst in het asiel van Hoorn

Aan het eind van de ochtend meld ik me bij Steenvrouw. Vandaag gaan we Ferguut halen!!!! Ik typ het adres in mijn TomTom en we gaan op pad. Onderweg verbazen we ons over de enorme afstand, die kattenridder Ferguut heeft afgelegd. En ik vertel Steenvrouw het verhaal van ridder Ferguut van de ronde tafel. Hoe hij als telg van de lage adel het land aan het bewerken was, toen hij in de verte koning Arthur en zijn gevolg voorbij zag denderen. Blinkende schilden en prachtige paarden. En het magische zwaard Excalibur.

ofwel met tekening versierde hoofdletter

Ferguut, gehistorieerde initiaal.

Ferguut had ter plekke zijn roeping gevonden en ging op zijn schilleboerenknollepaard achter dit rondtrekkende circus aan. Eenmaal aan het Hof gekomen, trof hij de koning en zijn gevolg aan de ronde tafel. Hij werd flink uitgelachen om zijn ambities, maar uiteindelijk kreeg iemand medelijden met de ongelikte pummel. Hij kreeg een opdracht. Het doden van de Zwarte Ridder.

superleuk boek, een aanrader

Superleuk boek, een aanrader

Bij zijn eerste overnachting op een kasteel onderweg kwam hij een schone jonkvrouw tegen, Galiëne, waar hij uiterst lomp tegen was. Uit onbekendheid met de hoofse liefde. En ook begreep hij geen goeie hint. Ze probeerde hem in bed te lokken….Maar ja, zijn hoofd stond naar afgronden overbruggen en zwarte ridders verslaan.

dapper en moedig

Op zijn schilleboerenknollepaard

Gelukkig maakte hij het later goed met nog een queeste: Het vinden van het Witte Schild. Zo hield hij er ook uiteindelijk ook nog een relatie aan over. Maar bovenal had hij zijn doel bereikt. Hij werd een ridder van de ronde tafel en koning van een groot land.

Ik heb die tafel wel eens bij toeval gezien, toen ik door het zuiden van Groot-Brittannië aan het liften was. Ik kreeg een hele leuke lift van een vrouw. We raakten aan de praat over deze verhalen en ze nam me spontaan mee naar een stokoude kathedraal. Daar hing een enorme houten schijf aan de muur: De Ronde Tafel….

behoorlijk groot

De ronde tafel

het wordt nu echt spannend!!!!!

HIJ ZIT IN DE VLEUGEL AAN DE ANDERE KANT VAN HET COMPLEX

Het is dan ook niet verbazingwekkend, dat mijn Ferguut op queeste is gegaan. Hij is zelf  tevens een Zwarte Ridder, hetgeen de opdracht er niet bepaald gemakkelijker op heeft gemaakt. Want jezelf verslaan vereist sublieme gevechtstechnieken. Deze Galiëneheks is maar wat blij, dat zijn tocht voorbij is. Ik kan niet wachten, tot ik hem weer in mijn armen sluit.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Bij het asiel worden we door een alleraardigste dame te woord gestaan.  Ook zij zijn blij, dat de baas gevonden is van deze zwarte schat. Het was zonder chip nooit gelukt. Ga maar eens een totaal zwarte kat beschrijven op een zoeksite. Onmogelijk. En ook: Door de enorme afstand, die hij heeft afgelegd, had geen sterveling in West Friesland de associatie gelegd met een vermiste kat uit Leiden……. OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ferguut zit in een gebouwtje aan de andere kant van het terrein; “De Ridderzaal”. Huh? Ja, echt waar. Geschonken door de familie Ridder aan dit opvanghuis voor zwervers. Hoe is het mogelijk? Opnieuw een wonder…. Daar zit mijn schat, in een ruim en schoon hok. Met kattengrit aan zijn neusje. Natuurlijk is hij heel blij om me te zien. Zachtjes kroel ik in zijn nek en laat hem rustig snuffelen. De vrouw geeft me alle tijd. Steenvrouw maakt foto’s. Als hij lekker gaat snorren, til ik hem op. Eindelijk heb ik zijn lekkere katerkop weer tegen mijn wang.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Buiten ga ik nog even voor het bordje Ridderzaal poseren. We nemen afscheid van de vrouw na vele woorden van dank. Wat fijn, dat ze zo goed voor hem hebben gezorgd. Hij ziet er overigens fantastisch uit. Hij lijkt wel twee kilo zwaarder, allemaal spieren. Zijn vacht glanst. Hij doet het goed op een dieet van veldmuizen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

In de auto zit Ysbrandt geduldig te wachten op zijn grote zwarte vriend. In het verleden liep Ferguut altijd ’s avonds mee met de laatste uitlaatronde. Enthousiast besnuffelt hij de mand met kat en later thuis lebbert hij zijn katervriend nog even lekker af. OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

De terugweg gaat drie keer zo snel en voor ik het weet zit ik met de zwarte panter in mijn bed. Hij installeert zich op z’n favoriete kussen en wast zich eens grondig. Dan eet hij een enorme bak met brokjes. De rest van de middag en avond ligt hij lekker naast me te snorren. En af en toe geeft hij een klein mauwtje. Soms droomt hij en schrikt wakker. Dan komt hij een knuffel halen en wast zich nog maar eens een keertje.

Wat gaat er in dat koppie om? Wat heeft hij allemaal beleefd? Is hij in een vrachtwagen beland? Of heeft hij het hele traject lopend afgelegd? Waar heeft hij rondgehangen, wie heeft hem eten gegeven? Hij heeft in een dierenambulance gereden. Is gevonden bij een tuinder. Veel meer weet ik niet.

Frogs heeft het hondje meegenomen, dus ik heb alle tijd met de verloren zoon. Morgen wordt de vette vis geslacht…..

Morgen gaan ook de balletjes van ThayThay eraf. Anders gaat het nooit lukken om Ferguut weer in dit kattenhuishouden te integreren. Snuitje is blij en Pippi ook. Leonora heeft het al nooit zo op haar halfbroer. En Aafje en ThayThay waren nog peutertjes, toen hij vertrok.

. OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA   Ook ga ik de heren tryptofaan door hun voer geven voorlopig. Dat schijnt in zulke situaties heel goed te helpen om de vijandelijkheden te bedaren.Vannacht houdt ik hem apart van de rest. Behalve zijn geliefde Snuitje natuurlijk. Zij heeft hem echt gemist. Vooral nu ThayThay zo pubert en haar vanuit alle hoeken en gaten bespringt. Uit klierigheid. Ferguut zal haar wel verdedigen. Hij is zeker twee keer zo zwaar als Thay. En streetwise. ThayThay  begon helemaal te loeien van frustratie, toen hij hem in het oog kreeg.

De heks is de komende tijd wel zoet met haar kattenhuishouden. Maar ook heel gelukkig, dat alle beestjes weer veilig thuis zijn. Eindelijk. OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Katten stelen de show in oog van orkaan, terwijl heks uiltje knapt.

helemaal op haar gemak

Aafje zit direct op de knie van Frogs

In het oog van de orkaan rust de heks eens goed uit. Dus slapen, slapen, slapen. Vanmiddag heb ik de voorraad dierenvoer aangevuld. Er is weer kattengrit in huis. Mijn hulp heeft lekker opgeruimd. Het gaat nog ergens op lijken hier.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Frogs kwam langs om het varkentje op te halen. Hij ging eventjes op een stoel zitten en zoals altijd sprong Aafje direct op zijn schoot. Voor de gein zette mijn kikkervriend zijn petje op bij die kleine rooie furie. Het stond zo grappig, we lagen in een deuk. Straks komt hij Ysbrandt terugbrengen. Dan kletsen we weer eens lekker bij. Met een goed glas wijn.

Die pet past jou toch beter Frogs....

Aafje met haar suikeroompie

Intussen dwarrelen gedachten door mijn hoofd. Annekes afscheid komende vrijdag houdt me bezig. Vandaag kwam de kaart. Prachtig. Ganesh op de achtergrond. Ik heb nog niets op papier voor mijn bijdrage en het is zo vrijdag….

Een harig stukje vlees.....

Wat zit er nu weer in mijn boodschappentas?

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Vandaag komt er niet veel meer uit mijn handen, het is mooi geweest. Ik ben schor en heb keelpijn. En een snothoofd. Het is wel zo prettig om er maar gewoon aan toe te geven. Ik hoop morgenavond weer op de been te zijn. Dan kan ik lekker gaan zingen in Koor Amor in Haarlem.

En een goed uitzicht!

Een heerlijk plekje voor een tukje