Laatste bijeenkomst van Leergang ‘The Hero Within’. Heks ervaart zichzelf als een enorme zingende orgelpijp, waar liedjes doorheen spelen….

IMG_1200

Vandaag was alweer de laatste bijeenkomst in het kader van de leergang stembevrijding. Aan de hand van archetypes en de interactie van de verschillende types verkennen we de mogelijkheden van het mooiste instrument ter wereld: De menselijke stem. Door deze te geven aan die archetypische innerlijke reisgenoten verbind je je krachtig met hun kwaliteiten. Dat zorgt soms voor ontroering, tranen, bevrijding en meer therapeutisch riekende bijverschijnselen.

De speelse manier echter, waarop dit proces zich afspeelt maakt dat dit laatste niet de boventoon voert. Er wordt volop gedanst, gezongen en gelachen…

IMG_1198

IMG_1201

Aan het einde van de dag mogen we allemaal drie kaarten uit de binnencirkel pakken. Op de kaarten staan allemaal menselijke kwaliteiten met bijpassende tekst. Het is grappig hoe iedereen precies die kaarten lijkt te trekken, die passend zijn voor de persoon in kwestie.

Mijn keuze past helemaal in mijn ‘Iedereen is mijn partner’levensvisie. Dit vreemde ambacht, waarin ik me al jaren probeer te bekwamen heeft alles met de eigenschappen te maken, die op mijn kaarten vermeld staan. Ik ben verguld met de teksten. Ze zijn herkenbaar voor me, betekenisvol.

Het zijn ook waarden, die ik bij mensen om mij heen ervaar: Ik ben gezegend met voortreffelijke onwankelbare menslievende vrienden.

IMG_1196

IMG_1202

Onlangs zei mijn vriendinnetje True iets heel liefs tegen me. In de trant van ‘You have a very kind heart, sister, you look to people with compassion. And you never judge.’

Dat probeer ik ook inderdaad. Op mijn eigen onvolmaakte wijze in mijn kleine postzegelwereld. En ook al predik ik van je afbijten en kan ik vreselijk schelden, toch ben ik gezegend met een warm hart. Een hart groter dan het mijne, moet ik erbij vermelden. Een goddelijke ruimte, die me omgeeft. Zodat ik altijd verbonden ben. Met alles en iedereen. Idealiter dan. Als ik niet net toevallig een pestbui heb. Het komt voor….

Want laten we reëel blijven. Life sucks sometimes. Maar niet vandaag in Huize Heks. Vandaag zingt er een liedje door mij heen. En vanmiddag heb ik het voor mijn klasgenoten gezongen. Mijn lichaam voelde als een enorme orgelpijp, waar mijn stem in op en neer daalde. Verrukkelijk om te doen. Een tintelend klankbad.

IMG_1204