Zwarte Draak verschijnt in droom. Vanwaar schroom? Tipje van de heksensluier…….

DRAAK, schedel, obsidiaan, kristal, EmedZondagmiddag. Wat is het toch vroeg donker! Mijn huis is stil, de stad is stil. Heks is stil, als na een storm. Zo voelt het ook wel een beetje, alsof er een storm heeft gewoed in mijn lijf…. Een grote golf van transformatie en verandering. Een reinigende binnenbrand.

DRAAK, schedel, obsidiaan, kristal, DRAAK, DRAAK,

Een paar weken geleden ondernam ik een heksenreisje. Hierin werden me een aantal zaken heel duidelijk, rondom mijn talenten op dat vlak. Een paar dagen later viel ik verschrikkelijk van de fiets. Ik was te ontdaan om er hier met een woord over te reppen, maar geloof me: Het bracht een scala aan emoties teweeg…. De wonden hadden weken nodig om te helen en nog steeds voelen bepaalde lichaamsdelen beurs. Een fysieke herinnering aan die wake up call…..

DRAAK,

Afgelopen week zat ik met een zwarte draak van obsidiaan op schoot, genaamd Emed. Gelukkig als een kind. We raakten in gesprek. Dat klinkt behoorlijk gek. Ik weet het. Verliefd worden op een stenen beeld. Voorwaar, mijn kind, heel heidens!

Griffioen Griffioen DRAAK,

Vannacht woedde een uitslaande binnenbrand in mijn lijf. Ontdekend gaf ik genoeg hitte af om een middelgrote gymzaal te verwarmen. Intense dromen brandden hun koortsachtige beelden op mijn netvlies. Opeens: De Zwarte Draak.

‘Waarom heb je toch zo’n hekel aan openbaar sjamanistisch werk? Waarom ben je ooit opgehouden met je talenten voor het voetlicht te brengen. Waarom deed je indertijd al die dingen tegen heug en meug?’ Ik moet het antwoord schuldig blijven. Ik weet , dat hij gelijk heeft. Maar ik weet niet waarom ik zo’n weerstand heb tegen het uitdragen van wat dan ook.

Misschien floreer ik achter de schermen?

DRAAK, DRAAK,

Een rare voorkeur voor zo’n theatraal type als Heks.

Vanmiddag laat ik Surfcowboy wat foto’s zien van onze ceremonie in december van het vorige jaar. Met al die Orbs….  Duizenden, volstrekt ronde, prachtige lichtbollen tussen de bomen. ‘Ik zie gewoon drie bomen, Heks. En wat vlekjes op de camera…..’

Orbs, lichtbollen, ceremonie, Leiden, heksjes, december 2012,

Ik moet eerlijk toegeven, dat ik ook aanvankelijk dacht, dat die lichtbolletjes regendruppels waren. Totdat ik naar de foto’s keek, die ik zonder flits had gemaakt: Geen regendruppeltjes te bekennen. En dan nog: Duizenden regendruppeltjes op zo’n kleine lens?

Orbs, lichtbollen, ceremonie, Leiden, heksjes, december 2012, Orbs, lichtbollen, ceremonie, Leiden, heksjes, december 2012, Orbs, lichtbollen, ceremonie, Leiden, heksjes, december 2012, , kristallen scherels

Ik ervaar al dat licht al jaren, maar was toch verrast het op beeld te zien….

Later vanmiddag maak ik opnieuw een heksenreisje met mijn coven. Opnieuw komt de draak. Ik word me nog sterker bewust van mijn vermogens als heks. Wederom blijf ik het antwoord schuldig, waarom ik die vermogens verberg.

Orbs, lichtbollen, ceremonie, Leiden, heksjes, december 2012, , kristallen scherelsZonder:Orbs, lichtbollen, ceremonie, Leiden, heksjes, december 2012, , kristallen scherels

Nadat ik met mijn hondje een rondje door de schemerstad heb gefietst valt het kwartje. Het is weer die oude angst voor afwijzing, die ons allen plaagt. Wat nu als? Als ik mijn ware aard toon? Mijzelf volledig laat zien? Overgeef?

En wat is nu weer het frappante?

Slecht in volledige overgave aan jezelf, met onvoorwaardelijke liefde voor je innerlijk wezen, kom je tot leven. Kun je onbaatzuchtig en vol ledig liefhebben… Al het andere is overleven. ‘Dat wil je toch niet?’ zeg ik tegen mezelf.

drakendraken

Nee, dat wil niemand uiteindelijk. Daarom roepen we massaal, dat we vooral onszelf blijven, als we de loterij winnen. Of ‘The voice of Holland’. Of wat dan ook. Als je wint heb je vrienden. Ook nog eens.

Maar in het falen, de mislukking, ligt ook een kans. De schaal moet leeg voor ‘ie weer gevuld kan worden. Door acceptatie van je eigen donkere kanten, leer je je ware aard kennen. Die mooie eeuwige kern. Soms heb je een Draak van een droom voor nodig om er eens goed over na te denken……

Overeenkomst tussen Heks en Draak vind je hier…..

drakendraken

Heks ziet prachtige film van de Coenbrothers in de vergane glorie van het Trianon Theater. Een uitzichtloos leven in een troosteloze context en toch valt er genoeg te lachen. Voor de toeschouwers dan. Net het echte bestaan…….

Trianon Leiden aan gevel Trianon bioscoop Breestraat

Vrijdagavond ga ik met Surfcowboy naar de film ‘Inside Llewyn Davis‘ van Ethan Coen en Joel Coen. Hij draait in het Trianon theater, een juweeltje van een bioscoop uit 1927.  Het interieur is ooit ontworpen door Jaap Gidding, die eerder al voor het Amsterdamse Tuschinski Theater in de weer was geweest.

Trianon LeidenTrianon Leiden

Het oude art deco interieur is na de overname en verbouwing in 1994 op de schop gegaan. Veel originele details zijn verdwenen. Via een insider uit de gemeentelijke hoek van historische architectuur hoorde ik, dat de huidige eigenaar veel regelgeving op dit gebied met voeten heeft getreden, toen hij de schimmelige bioscoop uit het slop haalde. Het nieuwe interieur is wel gebaseerd op de art deco architectuur uit het verleden: Het heeft nog steeds een bepaalde grandeur.

 'Inside Llewyn Davis' van Ethan Coen en Joel Coen. 'Inside Llewyn Davis' van Ethan Coen en Joel Coen.

We zijn een beetje laat, dus zitten helemaal op de voorste rij te rekkenekken. De film speelt in de jaren zestig in New York, Greenwich Village, het Folk circuit. Een zanger treedt op in een club. Hij is niet erg succesvol. De film volgt zijn leven gedurende een aantal dagen. Alles wat de man onderneemt mislukt. Hij slaapt op de bank bij vrienden en vage kennissen. Als tegenprestatie maakt hij hun katten zoek of vrouwen zwanger…..

 'Inside Llewyn Davis' van Ethan Coen en Joel Coen.  'Inside Llewyn Davis' van Ethan Coen en Joel Coen.

De man is hopeloos depressief. Ik heb hem in de hele film niet 1 keer zien lachen. Alles wat hij onderneemt mislukt. Als hij geld uitgeeft, levert het consequent niets op. elke poging om zijn situatie te veranderen wordt getorpedeerd door het lot. Een ondertoon van rouw om de zelfmoord van zijn compagnon, met wie hij een ook al niet erg succesvol duo vormde, klinkt door de hele film. Een uitzichtloos leven. Het gaat nergens over en nergens naartoe.

Toch blijf je de man sympathiek vinden. Zijn vruchteloze pogingen gedoemd te mislukken vertellen het verhaal van zovelen. Want naast elk succesverhaal in het leven staan duizenden mislukkingen. En ook mensen met succes zijn in de regel heel wat keren op hun plaat gegaan. De weg naar succes gaat dus niet over rozen. En er valt weinig te genieten onderweg……

 'Inside Llewyn Davis' van Ethan Coen en Joel Coen.  'Inside Llewyn Davis' van Ethan Coen en Joel Coen.

De film zit vol humor. Regelmatig zit ik te schuddebuiken. De details zijn werkelijk fantastisch. De auto’s, de interieurs, het straatbeeld, de folkclub met z’n schemerlampen, blauw van de rook….. Staan er vier Ierse Folkmuziekanten te zingen, dan hebben ze ook allemaal een andere gebreide visserstrui aan. Met hun eigen motief, zoals dat toen gedragen werd: Handig om te worden geïdentificeerd in geval van verdrinking. Aan alles is aandacht besteed.

 'Inside Llewyn Davis' van Ethan Coen en Joel Coen.  'Inside Llewyn Davis' van Ethan Coen en Joel Coen.

De structuur van de film bevalt me ook. Het is een echte ouderwetse cirkelvertelling. Aan het eind van de film kom je in dezelfde situatie als in het begin terecht. In feite vertelt de structuur het thema. Mooi toch? Als bonus zie je dan nog een hele jonge Bob Dylan optreden in die nachtclub. Alweer Bob? Ja, die man kruist mijn pad bij voortduring tegenwoordig…..

Eenmaal buiten realiseer ik me weer eens temeer, hoe ik bof met mijn mislukte leven. Ik geniet er elke dag van! Op mijn eigen weg naar nergens kom ik de meest fantastische medereizigers tegen. Ik geniet volop van het gedraai in cirkels in mijn postzegelbestaan.

 'Inside Llewyn Davis' van Ethan Coen en Joel Coen.  'Inside Llewyn Davis' van Ethan Coen en Joel Coen.

Wel ben ik vaak te moe voor woorden en vreselijk vergeetachtig, dat is een nadeel. Vrijdag vond ik tijdens de voorstelling bijvoorbeeld een portemonnaie onder mijn stoel in de bioscoop. Tegen het eind van de film, was ik het alweer helemaal vergeten. Zaterdagmorgen keek ik dan ook raar op, toen ik het beursje in mijn handtas aantrof. Politie gebeld. Gegevens doorgegeven. Niets meer gehoord. Weer helemaal vergeten.

Zondag zie ik opeens die portemonnaie weer in de kast liggen. Bioscoop gebeld. De vrouw was geweest, had al haar passen geblokkeerd, maar geen nummer achtergelaten. Vandaag maar weer eens de politie gebeld, blijken ze deze taak te hebben afgestoten richting gemeente. Die maken er weer een potje van, want niet bereikbaar in het weekend……

 'Inside Llewyn Davis' van Ethan Coen en Joel Coen. 'Inside Llewyn Davis' van Ethan Coen en Joel Coen.

De vrouw in kwestie is haar rijbewijs al eens eerder verloren, hoorde ik nog wel van de politie….. Een sloddervos dus.

Conclusie: Je kunt maar beter geen belangrijke papieren kwijtraken in het weekend. En als het toch gebeurt: Hoop dan maar, dat ze niet worden gevonden door Heks, want die is zo vergeetachtig…. Duurt het dagen voordat je je spulletjes weer terug hebt.

 'Inside Llewyn Davis' van Ethan Coen en Joel Coen.  'Inside Llewyn Davis' van Ethan Coen en Joel Coen.

Het feestje van Heks was te gek. Het had wat voeten in wit uitgeslagen aarde voor het zover was. En de bloemige wolken waren ook niet van de lucht. Misschien wel een goed omen!

performance Trio Ricosa, Catena 1982

Performance met Trio Ricosa, Catena 1982

Zondagmorgen om half elf ben ik alweer uit de veren. Na een brak nachtje moet ik behoorlijk gaan aanpoten om alle lekkernijen te kunnen bereiden, voordat mijn vrienden acte de présence geven. Ik besluit te beginnen met het bakken van een chocoladetaart.

performance Trio Ricosa, Catena 1982

Frogs deed ook mee

performance Trio Ricosa, Catena 1982

Cadeautje van de fotograaf en zijn vrouw

Ik gooi rijstmelk en maisbloem in een schaal. Even draai ik me om, op zoek naar de rest van de ingrediënten. ‘Plof’ !!!! De rode furie van een kat, Aafje, gooit de schaal van het aanrecht. De bloem explodeert door de keuken, de buffetkast is wit, alles wat er op staat ook. Via een opening in de glazen wand wolkt het de woonkamer in. Alle keukenkastjes en de vloer: Wit!

zingen is geluk IMG_3805zingende hond

Door de rijstmelk is het goedje ook lekker kleverig. Scheldend jaag ik de katten naar buiten. Ontredderd blik ik om me heen: Een ravage……

Heks belt Steenvrouw. Ze belooft te komen helpen. Later steekt ook Surfcowboy een handje toe. En Trui met haar mooie dochter Femke. Het komt dus allemaal goed uiteindelijk. Op het laatste moment transformeert Heks zichzelf van plakkerige slaapkop in femme fatale: Het feest kan beginnen…..

doodshoofd kikkerkerstbalzelf kristallen groeien

Traditiegetrouw zit iedereen in de keuken, totdat er echt niemand meer bij kan. Langzaam wolken mijn gasten de woonkamer in. Het eten valt in de smaak. Er wordt muziek gemaakt. Gelachen en gepraat. Mijn feestje is verrukkelijk!

De volgende dag slaap ik. En ook dinsdag voer ik weinig uit, de hoognodige dingen. Even naar de fysio. Hondje uitlaten. Zelfs vandaag is het nog helemaal niks met Heks. Als een vrolijk vod hang ik voor de TV. Happy met zo’n leuk verjaardagsfeest. Blij met de mooie cadeautjes. Dankbaar voor zo’n heerlijke vriendenkring…..

nailpolish, een ei hoort erbij

Dit prachtige boekje is speciaal voor mij gemaakt!
Het voert me terug naar de heerlijke tekenlessen met mijn jeugdvriendje…..

IMG_3818 IMG_3807

Heks ziet Bob Dylan in levende lijve! En laat zich betoveren door zijn gegroefd stemgeluid. Tocht vol hindernissen met bommen uit de tweede wereldoorlog, file’s en parkeerellende mag de pret niet drukken.

BOB DYLANkeel chakra

Donderdag in de loop van de middag spoed ik me naar het station. Varkentje draaft naast de fiets. Ik ben bepakt en bezakt, want ik ga eten me de cowboy en daarna naar het concert van Bob Dylan. Het is druk op het station. Ik manoeuvreer me door de menigte, sleep Ysbrand en fiets een roltrap op, maar als ik in de trein stap en mijn fiets opvouw, word ik naar een ander perron verwezen. Een slecht teken.

Deze handelingen herhalen zich een aantal malen het komende uur. Uiteindelijk blijkt er geen trein meer te rijden. Er is een bom gevonden uit de tweede wereldoorlog. Op last van de politie ligt de hele regio plat. ‘Een zeventig jaar oude bom,’  moppert Heks, ‘En dan precies nu moet de politie, wild west, zich laten gelden. Wat een gezanik.’ Verbolgen levert ze haar kaartje weer in en stapt in haar auto. Helemaal kapot van al die activiteiten. En de avond moet nog beginnen…..

BOB DYLANkeel chakra

Na een eindeloze rit, de hele stad staat vast en ook bij Amsterdam is het stapvoets rijden geblazen, kom ik dan eindelijk in onze hoofdstad aan. Met moeite bemachtig ik een parkeerplek.

We besluiten met de auto te gaan, naar verluid kan ik heel goedkoop parkeren bij de Arena met gratis openbaar vervoer, dus ik parkeer voor een uur. Prop het heerlijke eten, met zorg door Surfcowboy bereid, naar binnen. En scheur met mijn vrienden, er gaat nog een vriendin mee, richting Heineken Music Hall.  Als we binnen komen is Bob al aan het spelen, het kenmerkende mondharmonikageluid zingt ons tegemoet.

CHACRA'S CHACRA'S CHACRA'S

Voor Heks is het allemaal nieuw. De laatste weken ben ik een beetje bijgespijkerd in de Dylanologie door Surfcowboy. Ik heb geluisterd naar oude en nieuwe nummers. Dus ik herken wel iets. Maar ja, als kind was ik echt van de klassieke muziek. Ik had er als zeventienjarige al een hele carrière op de dwarsfluit opzitten. De modernere muziek ontging me grotendeels. Dus die ondergrond van herkenning is vrij zwak bij mij.

BOB DYLANkeel chakra

Redelijk onbevangen ga ik op in het concert. Ik luister naar het rauwe gegrom, de fantastische band. Kijk om me heen naar het geweldig gemêleerde publiek. Jong en oud door elkaar. Achter me staat een tweeling, die ik een dag later in De Wereld Draait Door zie optreden. Liefhebbers, stuk voor stuk. En Heks.

‘Wat leuk, hij krijgt na elk nummer een trouw applausje!’ zegt de cowboy. Hij staat enorm te genieten zie ik, want ik sta een beetje achter hem. ‘Kom toch naast me staan,’ zegt hij bevreemd. ‘Ja, maar dan mis ik het leukste, jouw stralende gezicht,’ denkt Heks. Genieten van iemand, die geniet is dubbel genieten. Ik ga toch  maar een beetje naar voren.

BOB DYLANkeel chakra

Veel te snel is het concert afgelopen. Een paar toegiften. Als laatste ‘The answer is blowing in the wind.’ Dat zongen wij vroeger thuis rond de piano. Daar heb ik echt iets mee….. Hij zingt het op een nauwelijks herkenbare wijze. Sowieso lijkt zijn stem een bepaald melodietje het liefst te zingen, ik hoor het in al zijn nummers. Hij rust graag op bepaalde tonen, houdt van bepaalde intervallen. Wonderlijk. Bijna alsof zijn zielslied door al die muziek heenklinkt.

Toen ik de leraar van mijn juf Indiase zang ,Ustad Zia Mohiuddin Dagar, dit voorjaar zijn zwanenzang hoorde zingen, stroomden de tranen over mijn wangen. Niet veel later overleed hij. Later las ik ergens, dat iemand met een volledig geopend keelchacra, het energiecentrum ter hoogte van je strottenhoofd,  direct je hart in zingt. Zoiets is hier ook aan de hand.

Deze stem heeft gezongen. Alle belevenissen en emoties hebben hun groef erin uitgesleten. Er klinkt een ander lied doorheen, die typische voorkeur voor bepaalde noten en afstanden: Het lied van zijn ziel. En zo ontroert deze vitale 70er jong en oud; hip, ouwe hap en hippy.

BOB DYLANkeel chakra

Tevreden gaan we terug de stad in met de metro. Mijn parkeerkaartje blijkt geen recht te geven op openbaar vervoer. Natuurlijk zijn er werkzaamheden aan een tunnel. We worden overgeladen in een pendelbus. Heks vergeet uit te checken….

De volgende dag draait Surfcowboy alle nummers nog eens voor me. Doordrenkt met Dylan schuif ik de metro in. Zoek me suf naar mijn auto in de enorme parkeergarage. Gelukkig heb ik mijn vouwfiets bij me. Na vijf rondjes ontdek ik het Gele Gevaar. Ik moet alsnog 24,50 euro betalen om de garage te kunnen verlaten. Al die moeite voor niets……

Voor niets? Welnee. Tegenwerkende krachten konden me er toch niet van weerhouden een geweldige avond te beleven. Haha, noodlot. Je begint niets tegen Bobs slotnoot!

BOB DYLANkeel chakra

Verrassende vakantiebestemming Surfhans en Heksengrietje. Vijf sterren accommodatie, geweldige keuken en fantastisch weer!

img_01992 8429662_orig snoephuisje

Vanmorgen stond Steenvrouw op de stoep. ‘Ik kom maar eens bij je kijken .Heks, want ik hoor en zie maar niks van je afgelopen week.’ Ja, van elke dag iets schrijven naar een week helemaal niets roept natuurlijk allerlei vragen op. Heks had het te druk met leven om te schrijven. Het laatste stukje over mijn kapper heb ik nog niet eens geplaatst, omdat ik er stomweg geen tijd voor had.

images-191 hans en grietje groot1 images-190heksenhuisje

Vorige week ben ik een paar dagen met Surfcowboy op vakantie geweest. En waarheen dan wel? Daar begonnen de problemen al, want Varkentje ging mee en dat sluit heel veel overnachtingsmogelijkheden uit. Na een avond online zoeken vonden we eindelijk een adres in Wageningen, waar hondjes welkom zijn. En waar nog plek was op de valreep….

De volgende morgen stond een gestresste Ysbrandt bij mijn bed. Bolle wangetjes en zenuwachtige opwinding maakten dat ik in no time met hem buiten stond. In mijn pyjama met een jas erover heen rende ik door de stad naar het eerste beste park: Mijn hondje was hartstikke ziek.

hans-grietje img_167Hansgriet3 hans-en-grietje-decor

Zo brachten we uiteindelijk een fantastische vakantie door in Huize Heks. Gelukkig was het prachtig weer, dus we wandelden door de duinen en over het strand. De keuken in dit sprookjesoord is uitstekend, We genoten van een aantal sublieme maaltijden. En allemaal binnen mijn dieet! Wat een goed vakantieadresje hadden we uitgekozen……

De dagen zijn voorbij gevlogen en al veel te snel was het tijd om weer naar huis te gaan. Terug naar het gewone leven. Altijd even wennen na een vakantie, het lijkt alsof je eeuwen bent weggeweest, terwijl het maar een paar dagen betreft. Wonderlijk is dat toch.

2Dsprookje 09 hqdefault181_2 800px-Hans-en-Grietje

Verregende snotdag, maar Heks verkeert in hoger sferen: Dhrupadconcert bij de Soefi’s!!!

LIGHTSONG SUFI CIRCLE PRESENTS THE MYSTICISM OF SACRED SOUNDLecture and Dhrupad Indian Music Concert

SUNDAY OCTOBER 13, 2013

 Marianne Svasek (voice and sarangi)Nathanael van Zuilen (pakhawaj) Marianne Svasek (voice and sarangi)

Marianne Svasek (voice and sarangi)Nathanael van Zuilen (pakhawaj)
Marianne Svasek:From a new generation of classical Indian musicians, Marianne studied dhrupad vocal and sarangi music in India under Ustad Zia Fariduddin Dagar and Pandit Ram Narayan.Ustad Zia Fariduddin Dagar Ustad Zia Fariduddin Dagar

Dhrupad music is one of the oldest forms of healing and sacred music,
dating back to ancient Vedic times in India. It was also an important part of Hazrat Inayat Khan’s musical legacy. This is a day not to be missed!

 Marianne Svasek (voice and sarangi)Nathanael van Zuilen (pakhawaj)  Marianne Svasek (voice and sarangi)Nathanael van Zuilen (pakhawaj)

Wat een ongelofelijk prutweer vandaag. Werkelijk! Niet te geloven, de hoeveelheid water, die we weer over ons heen gestort krijgen. Moedeloos sjok ik met Ysbrandt door het Leidse Hout, hij heeft er ook niet echt zin in. Toch is het heerlijk in het park, er is geen sterveling. Het bos is van ons!

Plotseling valt er een enorme tak rakelings langs mij en Varkentje op de grond. M’n hondje gaat er verschrikt vandoor. Oeps. Als ik die op mijn kop had gekregen, lag ik er waarschijnlijk nu nog. Wie had me moeten vinden? Het is nu eenmaal niet echt wandelweer……

 Marianne Svasek (voice and sarangi)  Marianne Svasek (voice and sarangi

Vanmiddag ga ik met Surfcowboy naar het concert van mijn juf Indiase zang. Heerlijk! We gaan met de auto, dus dat is lekker luxe. We waaien wel bijna van de weg weg, maar komen bijtijds bij het Soefi centrum in Den Haag aan.

 Marianne Svasek (voice and sarangi)

Voor de Cowboy is het zijn vuurdoop met deze muziekstijl. Heks is heel benieuwd, of het hem bevalt. We zitten tussen moslims zonder hoofddoek. Grijze permanente krullenkopjes omgeven ons aan alle kanten. Ja, Soefisme is een tak van Islam. Een aftakking, waar Heks zich goed in kan vinden.

 Marianne Svasek (voice and sarangi)  Marianne Svasek (voice and sarangi)

Zodra Marianne begint te zingen, ben ik vertrokken. Heerlijk laat ik me wegzakken in de Alaap. Bij de compositie valt haar man in met de Pakhawaj. Ze zijn geweldig op elkaar ingespeeld, die twee. Wat is het toch leuk, dat ik steeds meer ga horen tijdens concerten. Stomweg omdat ik meer en meer thuis raak in deze muziektraditie.

DHRUVA

Ik kijk eens opzij, naar mijn vriend. Hij is niet in slaap gevallen gelukkig. Sterker nog: Hij vindt het leuk! Mooi! Boeiend! Heks is er blij mee.

india INdia

Tot slot speelt mijn juf nog een stuk op de sarangi, een Indiase vioolachtige. Eigenlijk is ze ooit naar India vertrokken om dit instrument onder de knie te krijgen. Het liep anders, ze raakte in de ban van Dhrupad en studeerde jaren bij Ustad Fariduddin Dagar. Afgelopen winter was hij nog in Nederland. Heks heeft een masterclass bij hem gevolgd. Een paar maanden later overleed hij….

India India

Het rare bij deze concerten is altijd, dat er een soort tijdsvacuüm  ontstaat. Achteraf lijkt het ongelofelijk, dat er anderhalf uur verstreken is: Het lijkt slechts een kwartier! Veel te snel is het dan ook alweer afgelopen….

Surfcowboy onderwerpt de Pakhawaj nog even aan een nauwkeurig onderzoek. Als drummer spreekt dit instrument hem natuurlijk het meeste aan. Het is een hele vreemde trommel. Met een stuk deeg op het ene vel, zodat je een mooie diepe toon krijgt….

Door de stromende regen rijden we huiswaarts. Heks probeert één en ander uit te leggen over het beluisterde aan haar gezelschap. Voor mij is het al een beetje gesneden koek. Maar ik herinner me nog als de dag van gisteren, dat ik er geen bal van afwist. Mooi heb ik het altijd gevonden, vanaf dag één.

)Nathanael van Zuilen (pakhawaj)

KNARSETAND IN MELKWEG, helemaal leuk. Heks heeft geweldige avond!

KNARSETAND IN MELKWEG, oktober 2013

Het hele podium staat vol

Zaterdag lig ik de hele dag in bed. Preventief. Ik sluimer en schrijf blogjes. ’s Avonds tegen elven haalt Frogs me op. We gaan naar Amsterdam. In de Melkweg speelt Knarsetand om 1 uur ’s nachts. Prime time…..

KNARSETAND IN MELKWEG, oktober 2013 KNARSETAND IN MELKWEG, oktober 2013

Het valt nog niet mee om een parkeerplek te vinden. Heks besluit alvast uit te stappen en de vrijkaartjes op te halen. Bij de ingang wordt haar tas leeggehaald door een jonge vrouw. Controle op wapens, drugs….

Ze rommelt wat in mijn enorme schoudertas en tovert een paar potten met pillen tevoorschijn. ‘Wat is dit?’ ‘Ja duh, ‘ prevel ik onthutst, ‘Dat zijn mijn dagelijkse medicijnen’. Het klinkt absurd, als je de inhoud van de potten in aanmerking neemt. Zoveel slikt geen mens. Er wordt versterking bij gehaald. Men wil weten waarom ik zoveel medicijnen gebruik.

KNARSETAND IN MELKWEG, oktober 2013 KNARSETAND IN MELKWEG, oktober 2013KNARSETAND IN MELKWEG, oktober 2013 KNARSETAND IN MELKWEG, oktober 2013

Ja, dat is behoorlijk privé, ik heb helemaal geen zin om dat allemaal uit de doeken te doen. ‘Ik blijf een nachtje logeren in Amsterdam en ik heb een chronische ziekte’, murmel ik tegendraads. Een man bestudeert de potjes. ‘Wat is dat bijvoorbeeld?’ vraagt hij. ‘Vitamine C.’ Klinkt behoorlijk onschuldig. ‘En dat?’ Hij kijkt me streng aan. ‘D-Ribose’, antwoordt Heks. Hij trekt zijn wenkbrauwen op. En dit? En dat? Ik roep vreemde dingen zoals: Acetyl Cystine en Low Dose Naltrexon, Amytriptiline…..

KNARSETAND IN MELKWEG, oktober 2013

De zangeres heeft een prachtige stem

KNARSETAND IN MELKWEG, oktober 2013 KNARSETAND IN MELKWEG, oktober 2013

Hij zucht. Hij geeft het op. Als ik beloof die tas bij de garderobe af te geven, mag ik naar binnen.

Daar tref ik Surfcowboy en na enige tijd voegt Frogs zich bij ons.

Op de achtergrond is de band van Knarsetand bezig op het podium met het opbouwen van de set. Eindelijk is het zover. Ze geven een knallende aftrap. Heks staat zo trots als een aap te kijken naar die zoon van haar oude vriend. De appel valt niet ver van de stam. Het is heerlijk om hem zo bezig te zien.

KNARSETAND IN MELKWEG, oktober 2013 KNARSETAND IN MELKWEG, oktober 2013

KNARSETAND IN MELKWEG, oktober 2013

Meneer Knarsetand himself

Vier blazers, een zangeres…. Gitaren en percussie. Toetsen….. Er is van alles te zien en te horen. Maar hoe zou je deze stijl kunnen noemen? Ik hoor allerlei invloeden…..

Deze 10-koppige band mixt drum’n’bass, reggae, latin, balkan, dubstep, ska en popmuziek lees ik later op hun website. En alleen maar eigen composities en teksten!!!!!!

Heks maakt foto’s en filmpjes. Wat een dynamiek. Knarsetand stuitert over het podium. Hij is duidelijk de bandleider. Zijn vader zou maar wat trots zijn geweest. Wat zeg ik? Hij is trots, ik weet het zeker. Het zou me niks verbazen, als hij vanaf zijn wolkje lekker heeft meegekeken….

toiletdames in Melkweg Amsterdam toiletdames in Melkweg Amsterdam

toiletdames in Melkweg Amsterdam

Toiletdames in Melkweg, Amsterdam

toiletdames in Melkweg Amsterdam toiletdames in Melkweg Amsterdam

Knarsetand heeft een jasje van zijn pa aan. Hij hangt er een beetje in, want hij is veel groter gebouwd. Soms is het of ik Ernst over het toneel zie flitsen, er is veel overeenkomst in lichaamsmimiek tussen deze twee podiumdieren.

Veel te snel is het afgelopen. Na het opruimen voegt Knarsetand zich nog even bij ons. ‘Hoe vond je het Heks?’ vraagt hij. ‘Geweldig!’ zeg ik uit de grond van mijn hart. Man, wat heb jij het met je negentien jaren al enorm ver geschopt met het leven van je droom !!!!!

KNARSETAND IN MELKWEG, oktober 2013

Veel overeenkomst in lichaamsmimiek

KNARSETAND IN MELKWEG, oktober 2013

Knarsetand in volle glorie

Het paradijs in ons doen ontwaken; daar waar slapen, wolven met schapen……

Johanna de Haan

Een afdakje van kleur

Vanmorgen ontwaak ik met doctor Phil en zijn grote ergernisshow. Hij is al volop op dreef, tegen de tijd, dat ik mijn ogen een beetje open heb. Vandaag heeft hij een ongewoon stel in zijn programma. Een vrouw van dertig met een jongen van zeventien. Ze zijn al jaren samen en hebben zelfs een kind. Het gezin telt nog een kind van een aantal jaren oud. En ja, ze heeft er ook nog een paar bij een ex. De laatste maand hebben ze zeven keer de politie aan de deur gehad. Vanwege hun ruzies.

Johanna de Haan

Bij de informatie zag ik een zinnetje

De vader en stiefmoeder van de jongen zitten erbij. Ze spreken schande van de situatie. Toch hebben ze tot nu toe de zaak opmerkelijk gedoogd! “It’s against the law’, roept Phil uit. ‘Zijn hersenen zijn nog niet volgroeid! Hij kan nog niet eens zelfstandig beslissingen nemen en mag dat ook niet! Het is nog een kind!’ Zij kan een gevangenisstraf krijgen….

De vrouw ziet eruit alsof ze zelf nauwelijks ouder is dan vijftien. Vinnig valt ze de vader van de jongen aan. Rolt met haar grote ogen. Probeert een lans te breken voor hun situatie. ‘I am not a predator!’  Ze heeft weinig succes met haar argumenten.

Johanna Haan

De hemel met Johanna Haan

De jongen zegt:’ Mijn moeder verliet me toen ik zes was. Dit is zo’n goeie moeder, zij laat haar kinderen niet in de steek! Dus mij ook niet’. (!) Hij is blijkbaar even die kinderen bij haar ex vergeten……

Zo is de dag alweer lekker op gang. Heks moet de deur uit. Prikken halen.

Johanna de Haan

Surfcowboy in gesprek met Johanna de Haan

Goeie hemel, bedenk ik me. Wat een zootje maken mensen er toch van. Wat drijven wanhopige pogingen de gaten in onszelf te vullen ons toch soms tot vreemde acties. Extreem gedrag. Onverstandige keuzes. Predator: Een roofdier, dat zijn prooi actief bejaagd om het te doden. Het zou me niks verbazen, als die vrouw zelf ergens stil is blijven staan in haar ontwikkeling. Ze zag er nu niet bepaald gelukkig uit. Een ongelukkig kind van dertig….. Uitgehongerd…..

Zondag liep ik met Surfcowboy een stukje Kunstroute in Amsterdam. Ik was lui, maakte nauwelijks foto’s. Behalve bij 1 kunstenares, Johanna de Haan Dit kleine frêle vrouwtje had een kleurig magisch plekje gecreëerd in een betoverde binnentuin. Op het eerste gezicht leken haar objecten zeer geschikt als placemat. Toen ik echter even onder haar dak van kleur stond viel mijn oog op een zin, waarin zij dit werk toelicht.

De kleurige transparante ‘placemats’ kun je tegen je raam plakken. Ze laat foto’s zien van huizen, die ze onder handen heeft genomen. Je kunt zelfs wandelingen met haar maken langs deze gelukkige woningen.  De decoraties blijven uit zichzelf kleven. Het licht speelt er dan doorheen en tovert prachtige kleuren in je huis. “Raam als zintuig van ruimte”.  Prachtig!

Ja, er zit een roofdier in de mens. Maar in sommigen slapen de wolven met de schapen……

Johanna de Haan

Hier word je toch blij van?

Leidse Kunstroute 2013: Iets te lang gepoogd op mijn kop te staan om alles te het hoofd te kunnen bieden: Een kleine impressie…..

Peter Zuur

Peter Zuur

Peter ZuurPeter Zuur

Zondagmiddag 29 september wandelt Heks een gedeelte van de Leidse Kunstroute 2013. Of beter gezegd: Vliegt op haar vouwfiets…. Ze is er helemaal klaar voor, want ze heeft net uitgebreid yogales van Surfcowboy gehad. Enigszins benauwd wringt ze zich in allerlei bochten. Straks valt er weer een lichaamsdeel uit de kom…. Je weet maar nooit. Maar ze houdt vol, totdat mijn vriend op z’n kop gaat staan. Nou ja. Heks heeft geen enkel probleem om zich over te geven aan de meest wilde kermisattracties. Maar op m’n kop staan? Nou nee. Ik zie dingen al ondersteboven van nature. Volgens mij is het niet goed…..

Rusig achteroverliggend op de houten vloer van mijn woonkamer kijk ik bewonderend toe hoe hij geruime tijd in perfecte balans zijn voeten in de lucht steekt. De hemel bewandelt. Moedertje aarde een kopstoot geeft. Of hele diepe hulde brengt. De aanblik stemt me vredig….

Na de ‘les’ springen we op de vouwfietsen en scheuren naar Haagweg 4, een oude school vol kunstenaars van allerlei pluimage. Ik wil als eerst even kijken bij Peter Zuur. Hij maakt werk van enorme afmetingen tegenwoordig. Ik ben al jaren fan!

Fleur van de Berg

Fleur van de Berg met zeewierachtig rubberen mensfiguur aan haar voeten

Fleur van de Berg Fleur van de BergFleur van de Berg

Daarna is Fleur van den Berg aan de beurt. Ook haar werk volg ik al jaren. Ze weet me altijd weer te verrassen. Ook vandaag tref ik een paar geheel nieuwe objecten aan. Haar thematiek spreekt me bijzonder aan. Bovenstaand beeld bijvoorbeeld. Zij kan daar prachtig over vertellen, het is nog lang niet af…. Moeder aarde, het vrouwelijke, onze verantwoording ten opzichte van onze planeet, de cyclus van het leven. Zomaar wat thema’s, die ja aantreft in haar werk

Fleur van de BergFleur van de BergFleur van de BergFleur van de Berg

Maar niet in de laatste plaats: Humor. Menigmaal tovert haar werk een glimlach op mijn gezicht. De laatste jaren heeft ze zich bekwaamd in glas. Prachtige objecten maakt ze voor aan de muur. En er staat ook wat toegepaste kunst in de vorm van glazen schalen met heerlijke hapjes. Ze geeft les in deze techniek….. Interessante informatie!

Fleur van de Berg

En ook wel iets lugubers en sinistere

Fleur van de BergFleur van de Berg

Vervolgens vliegen via het huis van mijn vriend Schilder en langs de galerie van zijn broer naar de Vrijplaats Middelstegracht. Hier exposeert een vriendinnetje van me samen met Boukje van Ieperen.

Boukje van Ieperen

Boukje van Ieperen

Boukje van Ieperen

Boukje van Ieperen

Boukje van IeperenBoukje van Ieperen

Lenny Waasdorp

Lenny Waasdorp

Lenny Waasdorp

Lenny Waasdorp

Het duurt even voor ik Lenny Waasdorp gevonden heb. Ze staat op de eerste verdieping de zaak te overzien. ‘ Ha Heks, leuk dat je bent gekomen!’ Maar natuurlijk lieve Lenny, ik ben al jaren groot fan van je werk. Ik omhels deze prachtige dame.

Door de jaren heen is ze steeds meer de kant van fotografie opgegaan. Zeer speciale foto’s maakt ze!  Op Facebook stelt ze ons regelmatig bloot aan de meest bizarre profielfoto’s. Ik ben fan van haar prachtige zelfportretten. Ik herken iets, dat ik vroeger in het theater probeerde te doen. Durven rauw te zijn, lelijk soms. De schoonheid van donkere kanten. Absurde kanten.

Lenny Waasdorp

Lenny Waasdorp kijkt uit over de benedenverdieping

Lenny Waasdorp Lenny Waasdorp Lenny Waasdorp

Lenny Waasdorp

Lenny Waasdorp

Er is zoveel te zien, ik maak de ene foto na de andere. Wat een rijkdom, als je zo geïnspireerd bent!

 

 

Lenny WaasdorpLenny WaasdorpLenny WaasdorpLenny Waasdorp Lenny Waasdorp Lenny Waasdorp

Lenny Waasdorp

Lachende Lenny temidden van haar werk

Na Lenny wippen we even bij steenvrouw, Rian Geurts, binnen. In haar atelier heb ik al heel veel foto’s gemaakt, ik hou van haar aaibare beelden en kleurige doeken. “Je mag overal aanzitten’, verzekert ze de bezoekers. Je ziet hen opgelucht kijken. Stiekem hadden ze natuurlijk al wat beelden lopen strelen…..

Rian Geurts Rian GeurtsRian GeurtsRian Geurts

IMG_3052

Steenvrouw met haar achterneef

Rian Geurts

Rian Geurts

Rian Geurts

Kijk maar, op de achtergrond wordt lekker over de beelden geaaid…..

Tor slot meren we aan in de galerie van mijn vriendinntje True en haar man Trueman:  Molly Ackerman, Fred Rohde en hun Expansionist Art Empire. We drinken lekker Thee buiten in het zonnetje. Later leidt True me rond in hun piepkleine galerie. Ze poseert voor 1 van haar werken. Ik bewonder de foto’s van Trueman. Dit zeer inspirerende echtpaar reist heel veel naar Japan. Daar laten ze zich inspireren met als gevolg: prachtig eigen werk en heel veel exposities van kunstenaars uit Japan!

.expansionistartempire.com, Molly Ackermanexpansionistartempire.com, molly Ackerman expansionistartempire.comexpansionistartempire.com

expansionistartempire.com

Molly Ackerman voor 1 van haar vele schilderijen

expansionistartempire.com

Prachtige fot’s van Fred Rohde

expansionistartempire.com, Fred Rohdeexpansionistartempire.com

expansionistartempire.com

Trueman

expansionistartempire.com, Fred Rohde

Heks laat zich lanceren, gaat grondig flaneren en krijgt een hele nieuwe blik op de werkelijkheid. En een heksenrecept voor glutenvrije, lactosevrije, sojavrije hutspot met klapstuk!

drie oktober, Leidens ontzet,

Een jaarlijkse traditie: Mo en Heks in iets engs……

Vanmorgen als de wekker gaat, ben ik nog helemaal in dromenland. Vind je het gek na twee dagen existeren temidden van feestgedruis? Mijn hulp staat voor de deur. Terwijl zij zich op het huishouden stort, wordt Heks langzaam wakker voor de TV. Met een heerlijke kop koffie. Doctor Phil heeft een paar vrouwen in zijn programma, die enorme reputatieschade hebben geleden in hun leven. Beiden zijn na een huwelijk met een beroemde doch zeer foute man publiekelijk door de mangel gehaald.

Beiden hebben de voogdij over hun eigen kinderen verloren. Aan een idioot! Heel triest……

drie oktober, kermis, Leiden, kanonskogel

In deze metalen kooi dien je plaats te nemen

Lul legt ze het vuur na aan de schenen. Verbeten proberen de vrouwen te weerleggen, wat er allemaal aan onzinverhalen over hen de ronde doen. Het is een herkenbaar fenomeen: Iemand anders doet iets kwalijks en beweert dat jij het doet. De pot verwijt de sneeuwpop, dat ie zwart ziet…..

IMG_3178 IMG_3177 IMG_3176

kermis leids ontzet

Enorme krachten

Heks heeft ook wel eens publiekelijk reputatieschade geleden. Goddank is ze niet beroemd en bekend. Maar ook lokaal en op kleine schaal kan zoiets enorm pijnlijk zijn. Uit ervaring weet ik, dat het geen enkele zin heeft om te proberen verhalen te weerleggen of verhaal te halen. Mensen geloven wie ze willen geloven. En dat zijn meestal de personen, waar ze iets aan hebben, financieel of anderszins. Er zit weinig rechtvaardigheid in het gemiddelde menselijk oordeel.

Bovendien: Hoe meer aandacht je eraan geeft, hoe groter het wordt. Tegenwoordig interesseert de publieke opinie me geen fluit meer. Mijn zelfwaardering heeft de overhand…..

Na twee dagen bescheiden feesten, moet ik nodig een dagje bijtrekken. Vandaag staat in het teken van rusten en een bezoekje aan een zieke vriendin. En lekker nagenieten van een heerlijke drie oktober.

Woensdagavond ga ik op stap met mijn vriendin Mo en haar goede vriend Boeddha. Vanuit Huize Heks zwenken we de markt op. Langs kraampjes met allemaal overbodige hebbedingetjes slenteren we richting kermis. Daar weet ik Mo te bewegen om weer in iets heel engs te gaan. Maar wat?

drie oktober, kermis, Leiden

Mo observeert de situatie

We keuren de attracties. Sommigen worden te licht bevonden (door Heks), anderen te zwaar (door Mo). Uiteindelijk besluiten we ons te laten afschieten als levende kanonskogel in een soort kooi aan elastieken. We moeten behoorlijk lang wachten voordat we aan de beurt zijn. Maar dat geeft niks, want er valt genoeg te beleven. Eerst gaat er een jongen bijna op de vuist met de man van de attractie. Deze bepotelt alle jonge meisjes, terwijl hij hen vastklinkt in de ronde kooi. Dat wordt in dit geval niet gewaardeerd door een toekijkend vriendje ……

Daarna ontstaat er elders in de rij een matpartij. Twee jongemannen gaan op de vuist. Een blonde elf springt ertussen. Zij krijgt rake klappen. Tracht de boel te sussen. Dat lukt. Ditzelfde scenario herhaalt zich een aantal malen, zoals zo vaak in het leven…. Goh, wat een pittig meisje! Als ze zich weer bij ons in de rij voegt complimenteer ik haar. Ze lacht laconiek.

drie oktober, kermis, leiden

Een elfje met engelengeduld en rood voorhoofd…..

Ze is wel wat gewend verzekert deze rechtenstudente me. Ik kijk naar de rode plekken op haar voorhoofd. Dat zou morgen wel eens behoorlijk blauw kunnen zijn….. Ze heeft in elk geval genoeg geduld en lef voor hele zware jongens in haar toekomstige werkzame leven, bedenk ik me……

Uiteindelijk zijn we dan aan de beurt. Vlak voordat we instappen zien we een bord met allemaal waarschuwingen. Je mag er niet in met hoge bloeddruk, dit, dat en andere gebreken. Oeps. Hadden ze dat bord niet even bij de kassa kunnen plaatsen. Op hoop van zegen dan maar…. We stappen in en laten ons bepotelen: De man houdt zich opvallend in, we zijn zijn houdbaarheidsdatum ver gepasseerd…..

man voert poesjes

Boeddha speelt met de poesjes……
Mo en Heks maken een reportage, slap van de lach…..

Dan gaat het gebeuren. De elastieken worden op spanning gebracht. En hop, daar worden we gelanceerd de ruimte in. Ons geschreeuw klinkt via luidsprekers over de kermis. Een aantal keren vliegen we op en neer en over de kop. Om dan een hele tijd op en neer te blijven stuiteren. Wat een uitzicht. Fantastisch.

Drie oktober is ook al zo’n heerlijk dagje. Surfcowboy komt helemaal naar Leiden om de sfeer te proeven. Zo slenteren we langs kraampjes en kroegjes, over de nostalgische kermis, hier en daar genietend van een bandje.

Het is heerlijk om met hem door ons monumentale stadje te lopen. Er is zoveel prachtigs te zien. En hij kan dat benoemen. Als een gepassioneerde versie van een encyclopedie opent hij mijn ogen voor gebouwen, die ik dagelijks zie. Maar nu geplaatst in een historisch kader. Omgeven door wetenswaardigheden.

The Amazing Stroopwafels

The Amazing Stroopwafels

Later voegt Frogs zich bij ons en trakteer ik de heren op een heerlijke maaltijd: Glutenvrije, sojavrije, lactosevrije hutspot met klapstuk!

Kook  een kilo aardappelen, anderhalve kilo wortelen/uien met peper en zout. Stamp de boel door elkaar met wat rijst/amandelmelk.

The Amazing Stroopwafels

Kijk wat een lekkere sleetse contrabas

Bedek de bodem van een braadslee met ontbijtspek, daarbovenop een kilo klapstuk in blokken gesneden, vermengd met de rest van het spek. Totaal vier ons ontbijtspek gebruiken. Peper en zout, 45 minuten op 175 graden in de oven. Voeg hierna 6 sjalotjes en vier worteltjes in stukken gesneden toe. Rozemarijn, tijm, marjolein, vier grote laurierbladen, verse peterselie en een halve liter glutenvrij bier. Laat nog twee uur stoven op 150 graden.

Jammie.

Uiteindelijk wandelen Varkentje en Heks een stukje met Surfcowboy op richting het station. Op de hoek van de straat wordt de omgeving hondonvriendelijk. We nemen afscheid. Vanuit het blinde niks stampt het drieoktoberlied over de grachten. ‘Dwie oktobuhw, dwie oktobuhw, we zijn weew als een bal, gaan weew aan duh lal…….’ We walsen spontaan een laatste  vreugdedansje. Trekkebekkende voorbijgangers rekkenekken. Wie zijn die gekken? En welk feestje vieren zij?

drie oktober

Surfcowboy krijgt slappe lach