Terstond gaat rond

volmondig

voorbije steden

landschappen leven

tegenstrevend

het moment

dat ergens was

–

het absolute is

voorbijgegleden

onstuitbaar vergankelijk

in het ogenblik

uitgewisseld

en verstrengeld

in tijd

–

nou ja, m’n vriend

het is me bijgebleven

ik draag dat volle leven

in mijn hart

–

daar leeft dat landschap

vloeiend zilver licht

aangezicht

van moeder maan