Thay 2006

Als een kleine kraai is hij neergestreken

In deze zaal, de ramen zijn potdicht

Van vooringenomenheid taal noch teken

Ik stel mijn vraag, hij doet zijn ogen dicht

En als hij ze weer opent, deze ogen

Ik zie een hele oude wijze man

Ik zie een kind, dat ontwapenend glimlacht

Hij luistert en hij kijkt, ik steek van wal

Gelaten lees ik mijn verhaal van een papiertje

Mijn stem trilt, ja, het is idioot

Welk zinnig antwoord kan ik hier verwachten

Vergeving? Soms is de misdaad nog te groot

De hele reis heb ik juist ondernomen

Om hier te komen, stellen deze vraag

Compassie, omarm je woede, mededogen

Ze weerhouden me hooguit om in een vlaag

Daadwerkelijk iemand schade te berokkenen

In deze dan, normaal ben ik niet zo

Van oog om oog , vergeef ik onverschrokken

Gebroken harten, smarten, eindeloos

De stilte lijkt me bij de naam te noemen

Terwijl Thay praat, compassie voor en na

Dan kijkt hij naar me, hoort mijn oren zoemen

Spreekt het verlossend woord; Botisatva!

Wees een heilige, onderneem actie

Stuur daar die tomeloze energie naar toe

Laat ik dat doen, maar waar toch te beginnen

Vandaag de dag ben ik alleen maar moe

Nou morgen dan, het moet er eens van komen

Niet voor niets zonk Thays antwoord als een zaad

Een lotus werd geplant daar in mijn modder

Benieuwd wanneer die dan eens bloeien gaat

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s