Ik sus mezelf en hou me koest. Vanbinnen bang. Vanbuiten woest. Zit aan mijn leunstoel vastgeroest! Zolang ik maar niet ernstig hoest……..Geen zin meer om nog zwaar te tillen, geen lust om anderen te villen, maar wat ik wel zou willen vanbinnen, is me verbinden, echt verbinden…..

Dit stuurde een heksenvriendinnetje me. Ik ben er echt blij mee!

Wat gewoon doorgaat is de ME. Heks is zorgmijder geworden, net als velen met mij. Het is zelfs op het nieuws. Hartpatiënten worden opgeroepen om toch vooral wel te komen als ze klachten hebben. ‘Ja, ik zal me daar gek zijn, me wagen in het hol van de leeuw….’ hoor je deze risicogroep massaal denken.

Heks heeft ook dergelijke gedachten. Mijn hartje klopt dan probleemloos, mijn immuunsysteem rammelt in zijn voegen. Zonder Corona. Ik heb geen idee, wat dat haperende systeem met dat virus kan. Wie weet heb ik het al gehad. Met super milde klachten. Heks heeft altijd klachten. Al dertig jaar. Dus misschien heb ik het helemaal niet gemerkt.

Een paar weken geleden heb ik  een griepje onder de leden. Precies in het weekend. Ik zie sowieso niemand natuurlijk. Behalve de thuiszorg. Ik heb dan net een nieuwe, een jongeman. De eerste en derde keer komt hij niet vanwege griep. Was het griep? We weten het niet.

Heks heeft het weekend na zijn tweede dienst dus keelpijn, hoofdpijn, buikpijn en kriebelhoest. Ook val ik een keertje bijna flauw en heb ik het een dag behoorlijk benauwd. Maar het duurt kort, een paar dagen. Het gewoon griepvirus waart ook rond. De kans is groot, dat ik daar een staartje van mee heb gepikt.

Intussen heb ik iemand ontdekt in mijn naaste omgeving, die het Coronavirus heeft doorgemaakt. Een ijzersterke  jongedame. Ze is 3 weken strontziek geweest. Milde klachten heet dat. Zo’n anderhalve dag Spaans benauwd en nu nog, al ruim anderhalve week klachtenvrij, zo slap als een vaatdoek.

Vorige week haalt ze mijn hondje op. Zij zit in het vaste VikThor dreamteam. Mijn ventje heeft een heerlijke dag met zijn favoriete vriendinnetje. Bij de voordeur draag ik hem over. Met mondkapje op. We houden voor de zekerheid nog een tijdje afstand.

De berichten over hoe lang het duurt, voordat je het virus niet meer kunt verspreiden, nadat je klachtenvrij bent, zijn verwarrend. In Nederland zeggen ze 24 uur. Ik krijg een artikel toegestuurd, waarin bevindingen staan van recent onderzoek. Al het onderzoek naar dit ziektebeeld is natuurlijk recent.

Het virus is tot een week na de laatste klachten aangetroffen bij volledig genezen mensen. Nog maar even voorzichtig dus.

Stiekempjes is Heks blij, dat ze iemand kent, die al antistoffen tegen deze plaag in haar systeem heeft. Voor het geval de boel hier toch mis gaat. Dan durft er in ieder geval iemand mijn huis in om de beestjes eten te geven. En ze haalt VikThor op. Die mag dan een tijdje bij mijn zus logeren…..

Heks wil graag wat positiever uit de hoek komen. Maar ja, ik ben geen poppenkastpop. Ik worstel dagelijks met een lastig lijf in mijn eentje. Ik zie geen behandelaar meer, veel te link vind ik. Maar intussen zakt mijn lijf wel een beetje in. Ik doe mijn best, maar mijn rare gare spieren raken meer en meer verkrampt. Mijn zenuwstelsel is volstrekt van de kook.

‘Hoe gaat het daar, Heks?’ app’t de fysiotherapeut. ‘Prima hoor, alleen 2 centimeter smaller geworden in de schoudergordel. Ik denk door verkramping… ‘ grapt Heks terug. Het is niet eens echt gelogen. Ook mijn kuiten zijn gekrompen. Ik trek me letterlijk in mijn lijf terug.

Ik zou best beter willen worden, hoor. Dat is het niet. Heks is al dertig jaar bezig met dat project. Het is echter niet zo, dat ik verwacht door deze crisis opeens van mijn ziekte te genezen. Wel van mezelf. Dat is altijd een groot streven van me.

Maar wat ik voornamelijk heb geleerd van mijn ziekte door de jaren heen, is dat het is zoals het is. Dat er wonderen bestaan, maar dat ze aan mijn deur voorbij gaan. Dat ik wel door keihard ploeteren, diëten en voedingssupplementen, dit niveau heb bereikt. Ik lig niet met sondevoeding in mijn neus en een flatus uit mijn kont in een verpleeghuis.

Goddank, want daar moet je nu echt niet zijn met een aggenebbis immuunsysteem.

Het kan ook pure mazzel zijn dat ik nog steeds rond loop te springen. Dus niet tengevolge van mijn niet aflatende inspanningen. Van het ‘mijn best doen‘. Van mijn positieve levenshouding. Ik acht de kans, dat mijn inspanningen er niks mee te maken hebben, best hoog.

Evenzogoed krijg ik met enige regelmaat een lekkere terugval. Dat hoort bij de pathologie van ME. ‘De kunst is om daarvan niet in paniek te raken,’ vertelde een reumatoloog me ooit in verband hiermee. Een kunstje, dat ik nooit echt goed onder de knie heb gekregen.

Dusssssss. Ik sus mezelf en hou me koest. Vanbinnen bang. Vanbuiten woest. Zit aan mijn leunstoel vastgeroest! Zolang ik maar niet ernstig hoest……..

Corona thuisisolatie heeft ook voordelen. Heks laat bijvoorbeeld haar snor staan. Hij is lichtblond op een paar haartjes na. Vanaf anderhalve meter nauwelijks waarneembaar op de bovenlip, daar heb ik dan weer geluk mee. Deze Corona crisis maakt niet alleen ons mensen ziek. Het geneest Moedertje Aarde van diezelfde mensheid ……. En soms ook ons van onszelf. Mij wel in elk geval. Ja, Heks wil graag lachend doodgaan, het kan me echt niet schelen waaraan, maar vooral moet ik toegeven, wil ik leven, volop leven. Samen leven.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Dit virus brengt naast bakken ellende ook onverwacht goede dingen. Eigenlijk al direct. Nog voor de pleuris echt uitbreekt. Heks roept bijvoorbeeld al zeker vijf jaar elke dag dat ze dood wil.

Minstens een paar keer. Het ligt een beetje aan de depressiecurve van de dag. Valt het mee, dan maar een keer of twee. Er zijn dagen geweest, dat het in mijn mond bestorven lag.

Natuurlijk schaam ik me altijd dood over dit soort uitspraken. Mijn weinig verheffende smeekbede. ‘Ik meen het niet, hoor, echt niet!’ komt er dan ook altijd achteraan.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Heks weet wel beter. Ik heb ooit liggen sterven in een ziekenhuis. Ik ben ooit door een chaos van bloed, flauwtes, een kakofonie aan geluiden, inderhaast opgetrommeld zorgpersoneel en artsen, gevolgd door een spoedoperatie…. heen gegaan. Meermalen besef ik nu. De tweede keer was ook geen pretje. Maar de eerste keer lag ik echt te sterven.

Naast mijn bed lichtfiguren. Troost. Ik vloei vermoeid uit mijn kruin. En er weer in. Pijn, pijn.

‘Rustig maar, Heksje’ Ik vlieg over de stad naar een dorp in de buurt. Daar zit mijn familie ongerust om de keukentafel. Een grote pot koffie houdt hen gezelschap. Wat zijn ze ongerust.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Ik vervolg mijn reis. Zo ver weg van de helse geluiden op de achtergrond. De herrie op de operatiekamer.

Ik ontwaak op een Intesive Care. Maar ik herken het niet als zodanig. Naast mijn bed staat een engel. Ik ben in de hemel beland. Maar wat gek, er steken allemaal slangen uit mijn lijf. En ik heb geen vleugels! Of lig ik er soms op?

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Die ervaring heeft me geleerd hoezeer ik aan het leven hang. Een sterke draad tussen mij en mijn getormenteerde lichaam. Hoe ik bleef luisteren tijdens de operatie naar de herrie. Om niet te verdwalen.

Een dag liggen sterven is me niet in de koude kleren gaan zitten. Op de 1 of andere manier nemen ze me aanvankelijk totaal niet serieus. Pas als mijn moeder en oudste zus alarm slaan bij personen met gezag, mijn zus heeft in datzelfde ziekenhuis gewerkt, ze kent de juiste mensen, word ik serieus genomen.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Pas als ik 3,5 liter bloed in mijn buikholte heb verzameld, ik heb een nabloeding na een operatie, gaat het mes er opnieuw in. Net op tijd. Eigenlijk mag je spreken van een medische wonder.

Ik hou er een levenslange diepe angst voor ziekenhuizen aan over.

Maar ook weet ik nu tot in mijn tenen, dat alles wat leeft wil leven. Ook ik. En ik weet zeker, dat er iets is na deze wereld. En niet alleen de wereld, waaruit wij verdwijnen, zoals dichter Karel Jonckheere ooit dichtte.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Toch roep ik dus jarenlang, dat ik dood wil. Uit pure frustratie. Heks is in een woedeloop terecht gekomen. Mijn nijdige slang bijt in haar eigen staart. En daar wordt ze dan weer heel pissig om…..

Dan komt dit verdomde virus. Een stukje instabiel RNA, dat ik maar beter niet in mijn systeem kan krijgen. Het idee om als een varken te gaan liggen sterven. Ergens in mijn eentje. Met een beetje geluk nog op een plekje op een IC ergens. Mijn dieren in paniek…..

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Opeens voel ik het vanuit mijn tenen. Ik zeg oprecht vanuit de diepste diepte van het hart van mijn hart, dat ik wil leven. ‘Ik wil niet dood!’ Elke cel in mijn lichaam meent het. ‘Ik hoop maar, dat het niet te laat is,’ denk ik er gek genoeg achteraan. Dat niet anderen, die altijd van het leven hebben gehouden voorrang krijgen. Dat ik aan mijn jarenlange smeekbede word gehouden en alleen de levenslustigen hier mogen blijven.

Het zou wel eerlijker zijn. Maar het leven doet niet aan eerlijkheid. Daar heb ik nu dan eens geluk mee. Waarom sommige mensen het altijd voor hun kiezen krijgen is een raadsel. Zo’n virus is een mysterie. Behalve voor de RIVM dan.

Het is alsof Moedertje Aarde ons afschudt van haar door ons geïnfecteerde huid. De wereld herademt letterlijk, terwijl wij onze adem inhouden. Terwijl doodzieke mensen naar adem snakken.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Heks zit vaak in de hoek, waar de klappen vallen. Dus het kan maar zo gebeuren, dat ik ondanks mijn voorzichtigheid van de laatste tijd toch ziek word. ‘Misschien moet ik maar zorgen, dat ik het snel krijg,’ grap ik duister tegen Steenvrouw, als ik haar op drie meter afstand even spreek, ‘Dan weet ik in elk geval zeker, dat er nog een IC-bed is…’

Maar alle gekheid op een stokje. Alle flauwe foute grappen ten spijt: Heks is er een stuk rustiger onder. Wat komt komt. Ik doe mijn best. Misschien is het genoeg. Misschien niet.

Als ik zodoende los raak van mijn verkrampte angstige zelfje, zie ik plotseling zoveel licht. Zowel in het dagdagelijkse leven, de kleine wonderen, alsook met mijn geestesoog. Ik zie de aarde omgeven door lagen lichtwerkers. In vele dimensies met hun duizenden geloofssystemen is van alles aan de hand! Een overweldigende ervaring.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Terug in mijn eigen nogal opgerekte geloofssysteem word ik eindelijk het radertje, wat ik al jaren ben. Een klein narrig broodkruimeltje van een lichtwerkertje morrelend aan de rok van het universum (Vrij naar (Lucebert , Ik tracht op poëtische wijze). Met een heksige haakneus.

Maan schrijft me een lange brief. ‘Heks wat ben ik blij, dat je eindelijk….. Jaren lang vloeide er voornamelijk venijn uit je pen…… ‘ En zij is niet de enige, die me een dergelijk bericht stuurt.

Ja, Heks wil graag lachend doodgaan, het kan me echt niet schelen waaraan, maar vooral moet ik toegeven, wil ik leven, volop leven. Samen leven.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

 

 

Deze hele dag is goed, alle zaken smaken zoet, Post NL brengt een pakket, word in bloemetjes gezet, door mijn wortels, bloedeigen stamboom, Heks wordt wakker in levensechte dagdroom!

Citeren

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Donderdag is bijzonderdag. Wonderdag! Overdonderdag.

Donderdag aan het begin van de middag fiets ik met VikThor naar een parkje. Ik ben vreselijk laat voor de ochtendronde. De laatste ronde vannacht was bijna een ochtendronde.

Heks loopt ’s nachts graag door een verlaten stad. Dat doe ik altijd al met veel plezier. Nu is het mijn favoriete ronde, want eindelijk kan ik zorgeloos ademhalen. De hardlopers hebben dit uurtje nog niet ontdekt. Ik ben veilig voor hun onveilige gehijg.

Ik ben enorm in mijn hummetje. Vlak voor ik de deur uit ging is er een pakket bezorgd. Stomverbaasd open ik de buitendeur voor de postbode. Hij smijt een enorm pakket vanaf de trap richting voordeur. Het is in elk geval niet breekbaar, gis ik nieuwsgierig.

Weer een kookboek van postcodeloterij? Sinds ik opnieuw mee doe met een lot heb ik al zeker twee presentjes toegestuurd gekregen. Ik doe pas mee sinds oudjaar….

Maar nee. Het is het boek van mijn tante. De zus van mijn vader heeft een boek geschreven voor haar kinderen over haar leven. Echt een prachtig document. Heks krijgt ook een exemplaar. Ik ben er zo blij mee! En wat enorm dik boek is het geworden. Ik sla het open en begin direct te lezen. 

Een half uur later zit ik nog verdiept in het verhaal met het boek op schoot. Vandaar dat ik zo laat ben voor mijn uitlaatronde. Ik kan niet ophouden met lezen. Het is 1932. Mijn grootouders hebben al twee zoontjes. Dan wordt mijn tante geboren. In dat kleine huisje aan de Leidseweg.

Heks kent dat huisje goed. Ik ken alle huizen en mensen in dit boek. Het speelt zich af in de buurt waar ik ben opgegroeid. Het is mijn oude buurtje, maar dan dertig jaar eerder……

Net als ik het eerste park wil verlaten kijk ik op mijn telefoon. Ik wil weten hoe laat het is. Ik werp een blik en zie een berichtje van mijn nichtje. Sinds de Corona crisis heb ik intensief contact met mijn jongste zus en haar dochter.

Ze zaten slechts 2 weken geleden saampjes in Texas op een enorme paardenfarm. Min of meer gestrand.  Heks maakte zich natuurlijk enorm veel zorgen. Intussen zijn ze weer veilig thuis. Goddank. En nu zie ik op mijn telefoontje, dat ze voor de deur staan? Met bloemen?

Precies op dat moment word ik gebeld door mijn nichtje. ‘Waar bent U, tante Heks?’ Mijn neefjes en nichtjes zeggen U tegen oude mensen. Ik moet er nog steeds aan wennen. Maar ik geef mijn zus gelijk met haar opvoeding. Respect voor je medemens kan nooit kwaad…….

Even later fiets ik op een holletje  naar huis. Vikthor draaft opgewonden naast me. Hij voelt wat ik voel. Een hondje hoef je niks te vertellen.

In de steeg staat mijn zus naast haar auto. Een grote bos tulpen in de hand. Mijn nichtje springt enthousiast op en neer naast haar. Oh, wat ben ik blij om hen te zien. Het is echt jaren geleden…. VikThor was nog pup, toen ik voor het laatst op mijn moeders verjaardag welkom was.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Deze buiten het lichaam levende cel. Dit verstoten kluizenaartje. Chagrijnige kluizenaarling ook soms. Nou ja, vaak.

Maar vandaag is er geen chagrijn. Heks is blij! Deze dag is goed voor mij! Midden in een enorme dip word ik even opgelicht. 

Een klein halfuur staan we op straat te praten. Aan weerszijden van de steeg. Achteraf stuurt ze me filmpjes van het bezoek aan mijn moeder door diverse familieleden diezelfde dag. Mijn zwager speelt accordeon. ‘Daar bij die molen, In Holland staat een huis….’  Mijn verwarde moedertje danst vanachter het raam. Ze is altijd dol geweest op zingen en muziek maken.

Het is bitterzoet om de filmpjes te zien. Heks gaat niet meer op bezoek bij haar moeder. Het heeft geen zin, want ze is bang voor me.

Opgestookt door iemand? Heeft ze spijt van haar mij nog immer verlammende vossenstreken? Of ben ik echt zo’n afschuwelijke dochter? Geen idee en ik zal het nooit weten: Ze kan het me niet meer vertellen. We kunnen niets meer uitpraten. Ik zal haar nooit meer in mijn armen sluiten.

Niet dat dat nu alles oplost. Zeker twintig jaar terug hebben we ook al eens dingen uitgepraat. Nou ja, dat dacht ik toen. Ik heb haar indertijd een stel ongelofelijke stinkstreken vergeven. Het heeft alleen de deur open gezet voor nieuwe streken. Vergaander. Definitiever.

Vermoedelijk heeft ze me nooit vergeven, dat ik me halverwege de dertig van haar heb losgemaakt. De symbiose heb verbroken. Een eigen leven opeiste. Haar trouwe vazal. Haar handige rechterhand. Haar persoonlijke verlengstuk. Haar praatpaal. Haar steun en toeverlaat.

Precies hetgeen zij altijd voor haar moeder was.

’s Nachts zit ik met het enorme boek van mijn tante op schoot. Ik lees over haar allerliefste broertje Kootje. Dat is mijn vader. De kinderjaren op de kwekerij aan de Leidscheweg. Ik lees en lees. Dan komt de oorlog.

Geschokt lees ik over het bombardement op de spoorbrug bij de Vink, waar zij en mijn vader maar net aan ontsnapt zijn. Wel zien ze buren vol granaatscherven. Een buurman lig in stukje in de Rijn. Een gezin met zes kinderen raakt er vijf kwijt….

De oorlog heeft mijn vader gevormd. Dat wist ik altijd al, maar hij sprak er zelden over. Hij heeft ook geen boek geschreven. Hij is jong gestorven. Ik ben al ouder dan hij ooit is geweest.

Vandaag is een prachtige gouden dag. Er gaat zoveel troost vanuit. Mijn hart zingt. Dankbaar. Na het avondeten bel ik mijn tante. Ze is op hoge leeftijd, maar woont nog zelfstandig. Altijd in de weer, altijd bezig. ‘Heks, ik heb een smartphone gekregen van mijn zoon. Zo leuk. Ik ben al aan het videobellen geweest met mijn dochters…..’

Ik stuur haar de filmpjes van mijn moeder. Nadat we er een hele toer aan hebben gehad om haar naar mij te laten bellen, zodat ik haar nieuwe nummer heb. ‘Ik weet echt nog niet hoe hij werkt, Heks. Ik druk op dingen en er gebeurt van alles….’ lacht tante.

Ik zeg U tegen tante. Haar jongere zuster noem ik bij de voornaam, op haar eigen verzoek. Daar moet ik dan toch steeds bij nadenken. Af en toe ga ik in de fout en zeg ik U en tante. Zo ben ik opgevoed.

 

Het is al moeilijk genoeg allemaal. Het laatste waar in deze lastige tijd behoefte aan is, is een verbitterde zure zeur. Met een grote kromme neus! Heks trekt zichzelf aan de kwaaie haren uit de modder, op zoek naar haar lotus. No mud, no lotus? Nou modder genoeg. Maar blijven modderen om het modderen? Dat nooit!

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Afgelopen week word ik snakkend naar adem wakker uit een nachtmerrie. De droom zou me zo’n twee maanden terug niks gezegd hebben. Ik zou niet bang zijn geweest. Ik zou me totaal niet kunnen herinneren waar het over ging, omdat het echt nergens over ging. Maar intussen gaat het wel degelijk ergens over.

Ik droom, dat ik mijn mondkapje vergeten ben en dat er allemaal mensen naar me toe komen, over mijn schouders leunen, zich tegen me aan vlijen….. Schrikken!

In de nacht erop krijg ik een berichtje van een dierbare, werkzaam in de gezondheidszorg. Waar ze zich een slag in de rondte werken. Waar geïmproviseerd wordt bij het leven. Om het leven van naar adem snakkende medemensen te redden. Ingepakt in een plastic pak met een mondkap en bril.

v

©Toverheks.com

‘Jeetje Heks, ik kan gewoon niet slapen van jouw laatste blogje……’ Ik schrik me rot. Ik heb deze schat diep gekwetst met mijn gehak op de huidige ontwikkelingen. Met name mijn geschrijf over het gerucht (en de kamervragen hierover), dat huisartsen hun patiënten in de risicogroep bellen, dat ze maar thuis moeten blijven mochten ze ziek worden, dus geen behandeling krijgen, is helemaal verkeerd gevallen.

‘Dat doen huisartsen echt niet. Waarom ga je niet eens iets positiefs bijdragen? In plaats van als beste stuurman aan de wal overal commentaar op te hebben? Heb jij soms een oplossing? Hou eens op met naar die stomme praatprogramma’s te kijken. Doe in plaats daarvan eens iets leuks voor een ander! Je bent zo creatief!’

Nu kan Heks niet meer slapen. Ik schaam me diep. Een beste stuurman ben ik. Stuurloos aan lager wal. Ja, ik ben een ouwe zure zeur aan het worden. Mijn vertrouwen in de mensheid heeft een paar enorme deuken opgelopen en daar loop ik nu keihard tegenaan. Ik zie inderdaad alleen maar de leugens en het gedraai. De kleine groep, die rare domme dingen beweert.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

De meeste mensen doen hun gloeiende best. Overal ontstaan de meest creatieve oplossingen voor van alles en nog wat.

Het berichtje schudt me wakker. Ik moet mijn Lotus op gaan duiken, daar ergens in de modderpoel van mijn hart.

Ik steek gelukkig wel kaarsjes aan voor alle mensen, die het te verduren hebben in deze crisis. Met name mijn geliefde vrienden en familieleden, die in de zorg werkzaam zijn, kunnen rekenen op een hekserig licht- en geur-offer. En een schietgebedje. Dat is al iets.

Ik neem me voor om niet meer naar kamerdebatten te kijken. En ook niet meer naar dat vreselijke gewauwel in het gemiddelde praatprogramma. Ik kijk alleen nog naar het journaal. Daar zeggen ze toch niet van die rare dingen?

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Direct de volgende ochtend zie ik alweer een kwibus kwalijke uitspraken doen. Van die uitspraken, waar Heks van over de zeik gaat…. Het betreft Ira Helsloothoogleraar Besturen van Veiligheid aan de Radboud Universiteit. Ik zou mijn lot niet graag in de  handen van deze veiligheidshoogleraar leggen.

De man is er voorstander van, dat we de boel maar weer open gooien, net zoals in Zweden. Misschien niet direct ook de horeca, maar op zich moet dat ook binnenkort weer kunnen. Dat virus gaat toch wel zijn gang, dus al die zwakke zusters en broeders gaan toch wel dood. Geen ontkomen aan.

‘Wij hebben mensen in totale verwarring gebracht over de effecten van de gevolgen van dit virus. Het is echter net zoiets als met een gewone griep, dat mag ik niet zeggen, maar neem de griep van 2018, ook heel veel doden…’ ( bijna 10.000 mensen extra overleden  tijdens de piek), ‘De meeste mensen hebben er weinig last van en de rest gaat toch wel dood.’

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Maar ook de crisis, die we nu samen aan het creëren zijn (gekke manier om de ellende rondom dit virus te beschrijven) door al die maatregelen, daar gaan nog meer mensen aan onderdoor, door verlies van gezonde levensjaren.’

‘We moeten dit niet behandelen als een ramp. Als ik heel koel reken ….  met die IC bedden gaan er een paar honderd mensen dood……. bladiebla…… Maar mensen zonder werk kunnen daardoor ziek worden….meuhmeuh….. We moeten koel rekenen. De negatieve effecten van werkloosheid zijn ook heel belangrijk. Het ethische aspect, (Hij kent het fenomeen ethiek dus wel) blijft ingewikkeldheid (snapt het niet echt). Een slachtoffer redden ten koste van de kwaliteit en gezondheid van kinderen en kleinkinderen, daar komt het op neer….’

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Kortom: ‘Het is een enorme crisis die we aan het creëren zijn….., maar we moeten het niet benaderen als een ramp. En dood ga je toch wel, als krakkemik, dus waarom zouden we er zoveel energie in stoppen om dat te voorkomen?’

Heks heeft zich nog zo voorgenomen om zich niet meer op te winden. Maar door dit soort lieden, in het journaal notabene, wordt het me wel erg moeilijk gemaakt.

Dan komt ook die rare man van de RIVM ook weer in beeld, voor de zoveelste keer. Hij bepleit uitgebreid om maar vooral geen mondkapjes te gebruiken. Voor artsen is het zinvol, maar voor gewone mensen niet.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Heks krijgt dagelijks artikelen toegestuurd door deze en gene over het bewezen nut van mondkapjes. Zelfs in de Verenigde Staten zijn ze er achter gekomen. Maar nee hoor. Hier creëren we een ramp met zijn allen door het virus serieus te nemen en mondkapjes moet je vooral niet opzetten.

Als ik tot slot een Chinese arts hoor praten over het nut van hoge dosis vitamine C, waarbij hij zich beroept op allerlei onderzoek rondom het binden van vrije radicalen door dit goedje, herinner ik me plotseling dat een Nederlandse voedingsdeskundige, ook al een professor,  afgelopen week op televisie zat te beweren, dat gezond eten geen bal uitmaakt voor je weerstand.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Zelfs Heks weet dat vitamine C een soort vuilnisdienst in je lijf is. Het bindt vrije radicalen. ‘Met name vrije radicalen, die in grote mate vrij komen in je lichaam als je ziek bent, zorgen voor de ernstige complicaties. Eet veel vitamine C,’ besluit de Chinese arts vanachter zijn mondkapje.

Het valt niet mee om me niet op te winden. Vooral niet met deze koel rekenende idioten in beeld. Ik hou me vast aan mijn vrienden in de zorg. Die met beperkte middelen wonderen verrichten. Die iedereen willen helpen vanuit de grond van hun hart. Ongeacht wat zo’n van de pot gerukte kletsmajoor ook beweert.

Toch ben ik vast besloten om te ontzuren, mijn bitterheid te laten varen. En daar word ik onverwacht mee geholpen door het prachtige leven zelf. Het stuurt me allemaal presentjes en bijzondere momentjes. Hoera! Maar daarover de volgende keer meer.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Corona brengt van alles aan het licht. Disfunctionele gezondheidszorg, krentenkakkerige politici, eigenwijze burgers met hun kont tegen de krib….. Over de hele wereld gaan de billen bloot. Overal wordt ook flink gelogen. In die zin tast dit virus meer aan dan alleen onze lijven. Nu krijgen dikke mensen het weer te verduren. Alsof zij er iets aan kunnen doen! De meeste mensen doen hun gloeiende best. Elke dag. Onbaatzuchtig.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Nu krijgen dikke mensen het opeens voor hun kiezen. Al een tijdje doen geruchten de ronde, dat leeftijd, geslacht maar ook gewicht gewicht in de schaal legt bij het ontstaan van heftige complicaties bij dit ziektebeeld. Van de mensen, die op de IC belanden heeft een groot deel overgewicht naar het schijnt.

Heks begrijpt nu ook iets beter het toenemende aantal spijtoptant-hardlopers, die ik langs de Leidse Singel zie sukkelen. In een raar oud verwassen t shirt. Op gymschoenen uit de vorige eeuw. Afgemaakt met een afzakkende uitgelubberde joggingbroek.

Aan hun manier van lopen zie je dat het veel moeite kost. Het is lang geleden, dat ze dit nog gepresteerd hebben. Voor sommigen is het een geheel nieuwe tak van sport.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Wat me verbaast is het oordeel, dat mensen met overgewicht direct over zich heen gestort krijgen. Kunnen zij er wat aan doen, dat dit virus hen prefereert? Bij de Spaanse griep van een eeuw geleden waren het bijvoorbeeld voornamelijk kerngezonde jonge mannen, die het loodje legden. De Aziatisch griep had een voorkeur voor mensen onder de 39 jaar…...

Maar ja, we willen zo graag iemand de schuld geven van het Nederlandse tekort aan IC bedden. En ook zouden sommige mensen, Bert Wagendorp doet er bijvoorbeeld een gooi naar in de Volkskrant, het heel terecht vinden om dikke mensen van de IC te weren, als er niet meer genoeg bedden zijn. Brrrr. Wat een walgelijke ontwikkelingen.

Heks blijft van mening dat elke Nederlander gewoon geholpen moet worden. Ik vind het bezopen om mensen, die er nog veel zin in hebben, niet voor hun leven te laten vechten. Het is allemaal al erg genoeg. In Duitsland met zijn geweldige gezondheidszorg en ruime hoeveelheid IC bedden hebben ze dit dilemma niet. En ook relatief weinig doden. Dit zou ons toch eens wakker moeten schudden.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

In plaats van onze vitale, dierbare, bloedmooie, warme, grootmoedige en geweldige, ruimschoots aanwezige broeders en zusters in de kou te laten staan. Of te stigmatiseren. We moeten hen dik steunen, want ook voor hen zijn het angstige tijden. Voor iedereen. Maar ook zeker voor mensen in de risicogroep.

Niemand weet van iemand anders waarom die persoon een zeker gewicht heeft. En mensen daarop afrekenen doet de zaak al helemaal geen goed. We moeten juist extra goed voor deze risicogroep zorgen! Elk leven is kostbaar. Of je nu een miezemuisje bent of je telt voor twee: Iedereen mag er zijn en vooral ook blijven.

Vandaag volgt Heks het debat in de Tweede Kamer op de televisie. Wilders staat weer te oreren. De laatste tijd ben ik het soms met de man eens. Hoe is het mogelijk?

©Toverheks.com

©Toverheks.com

(Thich Nhat Hanh’s uitspraak dat ‘links’ en ‘rechts’ er gewoon allebei zijn en dat als je rechts weghaalt de rechterkant van links rechts wordt speelt door mijn hoofd.)

Hij wil dat tactische draaikont Rutte eerlijk is over de kans dat we in Code Zwart terecht komen. En hij wil een eerlijk antwoord op dat iedereen geholpen gaat worden.

Ook de oude, kwetsbare Nederlanders met een hartaandoening of diabetes. Of mensen met overgewicht. Onze landgenoten, die al door hun huisarts zijn gebeld, jazeker, dat ze maar moeten afzien van een IC opname. In geval van Corona.

‘Bladiebla,’ babbelt Rutte vlotjes over de capaciteitsvraag. Het komt erop neer: We doen ons uiterste best en mensen triage bladiebla. Hoofdantwoord, verdachte noodzaak, bladiebla. er kan een moment komen dat kwaliteit op minder niveau…bladiebla. Hoe we die fase zo lang mogelijk doortrekken…..

Heks hoort mensen vaak lovend spreken over onze politici. De VVD schijnt het geweldig te doen in de peilingen….

Ach ja. Men is alweer vergeten dat alle beroepsgroepen, die ons kikkerlandje nu overeind houden, de laatste jaren door de politiek zijn uitgekleed en uitgehold,. De boeren die ons voeren. De geëlimineerde zorg, die zich genoodzaakt ziet om oud werknemers overal vandaan te halen.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Het onderwijs, dat zich in duizenden bochten wringt om onze kinderen aan de gang te houden. Het leger, de politie……. Zo kan ik nog wel eventjes doorgaan. Al die mensen verdienen geen zak. Behalve medisch specialisten. Ze krijgen geen bonussen zoals bankdirecteuren. Nee, ze wagen hun leven met een tekort aan beschermende middelen. Dat is hun bonus.

Allemaal te danken aan het uitermate rechtse beleid van de laatste jaren.

Gelukkig zit, ten gevolge van hun beleid, naast de portemonnaie van de rijke laag van de Nederlandse bevolking ook de schatkist vol. Die moet nu worden leeggekieperd om al die noodmaatregelen te bekostigen.

Ik ben wel blij hoor, dat ik in Nederland leef. Wij stoppen daklozen in een hotel. In de Verenigde Staten zag ik dat ze bijeengedreven worden op een parkeerterrein om op een paar meter van elkaar op het asfalt te gaan liggen. Met een lakentje.

De zorg in ons land is nog altijd honderd keer beter dan in dat primitieve derdewereldland. Ook zie ik dat mensen gigantisch hun best doen om elkaar te helpen en op de been te houden.

Maar om nu gelijk maar op de VVD te gaan stemmen? Meuh.

©Toverheks.com

Heks haalt een oud blogje van stal: Het dateert van slechts 2 weken terug. Het lijkt wel een eeuwigheid geleden. En alles wat ik toen meende te bespeuren tussen de regels van de leugens van de dag is bewaarheid intussen. Helaas…..

Dit is een oud blogje. Het dateert van 15 maart. Slechts een paar weken geleden. De tijd, dat een groot deel van de bevolking nog schijt had aan Corona. Intussen weten we natuurlijk wel beter. Het virus heeft ons ingehaald……..

‘Mijn oma had een stoma,’ vertel ik onlangs aan een vriend met zelf zo’n medisch hulpmiddel. Hij giechelt ‘Klinkt als een goeie slogan, Heks,’ zegt deze voormalige reclameman vervolgens. Hij ziet mogelijkheden.

Binnen een week heb ik er een nieuwe slogan bij, je voelt de bui al hangen zeker. ‘Mijn oma heeft Corona….’ Hahaha. Helemaal niet leuk. Je zult het maar meemaken.

‘In Italië zijn twee IC artsen overleden aan dit virus. (Intussen 52) Dat kan ons hier in Nederland ook overkomen binnenkort. Is het nu zo moeilijk om niet naar het café te gaan of naar een feestje?’ Een noodkreet van een Nederlandse IC arts via Twitter of iets dergelijks.

Ja, dat is heel moeilijk. Heks wordt al weken uitgelachen, omdat ik weiger handen te schudden. Ik loop al anderhalve week met een flesje alcohol op zak voor noodgevallen. Ook heb ik tegenwoordig een virusdodende neusspray op zak.

Niet dat ik me illusies maak. Mijn immuunsysteem werkt sowieso voor geen meter. Ik zal het in quarantaine moeten uitzitten. Niks nieuws. Mijn amoebebestaan is een levenslange quarantaine. Ik leef al eeuwen buiten de maatschappij. Ik ben het gewend.

Het gekke beleid in Nederland verbijstert onze buurlanden. Mij niet. Nederland is als de dood als men aan onze nationale portemonnaie komt. Onze vermeende tolerantie is direct voorbij als het ons geld kost. Kijk maar naar ons huidige vluchtelingenbeleid.

Ook in dit geval gaat de handel voor. Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg. De schoorsteen moet roken. Het probleem wordt schandalig gebagatelliseerd.

Op de televisie zit een man te oreren over de Italiaanse economie en het belang daarvan voor de Nederlandse economie. We moeten die Italianen helpen, want bladiebla ons eigen belang… Maar iets aannemen van de Italiaanse artsen, ho maar. Nee hoor. Het valt hier allemaal wel mee.

Heks is geen statisticus, maar mijn amateuristische berekeningen komen op zaterdagavond op 6000 besmettingen in Nederland. In aanmerking genomen, dat 80 procent milde klachten ontwikkelt. Die worden niet getest. Er zijn rond de duizend besmettingen op zaterdag de 14e. Dat is dus 20 %.

Eventjes rekenen en je weet dat het totale aantal besmette personen dan rond die 6000 uitkomt. Die 5000 lopen ons ongezien handen te geven. Zitten dronken te tongen in een cafe. Of ze smeren hun ondergesnotterde handen af aan deurposten, liftknopjes, of je boodschappen bij de Spar.

Heks pakt ondergesnotterde verse jus aan van een snotjong bij de Spar om de hoek. Luidruchtig snorkelt hij een nieuwe snottebel weer naar binnen. Mensen grabbelen met hun blote handen naar de broodjes op de toonbank. Op een meter afstand van zijn capriolen. Brrr.

Al anderhalve week ben ik verbijsterd over de laconieke houding van onze regering. Rutte valt genadeloos door de mand. Wat een gebrek aan inlevingsvermogen heeft die man. De diepgang van een modderschuit. Grappend en grollend lult hij zich uit onbegrijpelijke besluiten van de regering. Aan daadkracht groot gebrek. Nederland wil een leider/ster met ballen, maar we krijgen een kloeke kleuter.

Intussen is onze koning op staatsbezoek. Huh?

Heks is genadeloos in haar oordeel. Maar ik heb me dan ook een beetje in dit virus verdiept. Niet zo moeilijk hoor. Ik doe dit vanuit mijn bed. Een kind kan de was doen. Behalve dan onze Rutte-kleuter.

Het virus komt van een gordeldier. Of vleermuis. Vaak via een tussendier, die als gastheer fungeert. In China eet men alles wat beweegt, ware delicatessen. Hier hebben we gekke koeien gegeten, dus hebben we recht van spreken?

Maar goed. Dit virus heeft zich razendsnel aangepast aan een mens. Virussen kunnen dat, omdat hun genetisch materiaal uit RNA bestaan. Het onze bestaat uit DNA, een stabiele constructie, waarin zo weinig foutjes voorkomen, dat we er eindeloos veel generaties over doen om er veranderingen in te bewerkstelligen.

RNA echter is uiterst instabiel, het verandert om de haverklap. Het virus is sinds het ons is gaan teisteren al meermalen veranderd. Virologen kunnen daadoor precies zien, waar elke nieuwe infectie hier in Nederland vandaan komt: Uit Italië, Iran, China, Zuid-Korea…….

Het grote probleem met dit virus is, dat het een volstrekt nieuw virus is. Niemand in de hele wijde wereld heeft er immunologisch een antwoord op. Vooral kwetsbare groepen worden doodziek. Ze hebben nul antistoffen en nul weerstand.

Dat kleine kinderen niet ziek worden komt mijns inziens door hun volop in ontwikkeling zijnde lerende immuunsysteem. Dat laatste is mijn eigen verzinsel, maar ik denk dat het best aardig in de buurt van de werkelijkheid komt.

Ze krijgen het virus wel degelijk! En verspreiden het evenzogoed!

Oh, domme Rutte. Luistert naar die rare RIVM. Die roepen allemaal onzinnige adviezen. De politici sukkelen er braaf achter aan.

In Frankrijk gaan ze vandaag stemmen. Ook lekker belangrijk. Lijkt me een goed plan jongens. Ga allemaal massaal naar een stemlocatie. Gezellig.

Heks kijkt het vanuit haar bed met lede ogen aan. Wat een dom gedoe. Waarom is niet veel eerder de boel op slot gegooid? We hebben toch gezien wat er in China is gebeurd? En Italië?

Ook blijkt nu maar weer eens goed hoe waardeloos onze zorgvoorzieningen zijn. Sinds we er aan willen verdienen. We hebben maar 7 IC bedden per 100.000 inwoners. Waar ze er in Duitsland 35 hebben! Daar vallen dan ook nauwelijks doden…..

Intussen is het 30 maart. Huisartsen bellen hun oudere patiënten op om hen mee te delen, dat ze niet worden behandeld mochten ze Corona krijgen. Op last van de regering heb ik begrepen.

Er wordt natuurlijk weer een mooi verhaal van gemaakt: Nederland loopt voor op de rest van de wereld met dit beleid. Wij doen dit al jaren blijkt nu. Ben je oud en mankeer je wat, dat kom je nergens meer voor in aanmerking.

Maar als je euthanasie wilt en je bent van het padje, dan krijg je het niet. Ook als heb je alles daarvoor geregeld, toen je nog fris en fruitig was. Toen je nog bij de pinken was.

Het is net zoiets als met de mondkapjes. Die helpen niet, omdat er een tekort is. Zodra dat tekort is opgeheven gaat men vast uit een ander vaatje tappen!

‘Ach, Heks, als jij daarin gelooft moet je er gewoon eentje dragen,’ zegt iemand uit de gezondheidszorg vanmorgen meewarig tegen me. Ook daar gelooft men dit soort onzin. Dat het wel werkt bij medisch personeel, maar niet bij heksen.

Zelfs het gegeven, dat je op die manier het virus minder verspreidt werd vanmorgen direct als onzin afgedaan. Terwijl dat intussen echt wel bewezen is. Zelfs als je een slabbetje of dweil om je mond  en neus knoopt scheelt het al aanzienlijk!

En nu dus weer dat geweldige beleid om oude krakkemikkige mensen niet te helpen. Ze hebben geen keuze. Die is voor hen gemaakt.

Heks gaat compleet over haar nek van dit gegeven. Iedereen mag vechten voor zijn leven! Je kunt al die mensen, die altijd hun belasting hebben betaald, niet met een kluitje in het riet sturen en daar laten stikken.

Wat een fluim redenering. Begrijp me goed, als iemand zelf geen behandeling wil is het een ander verhaal. Heks is bijvoorbeeld niet bang om te sterven, maar wel bang om in die krankzinnige medische molen te belanden. En dan alleen te sterven ergens in een Coronatent.

Ik moet er dus nog eens goed over nadenken wat ik wil, mocht de pleuris hier uitbreken.

Maar niemand mag dat voor iemand anders beslissen. Het is niet de schuld van die oude mensen, dat er niet genoeg IC bedden zijn in Nederland. Het is de schuld van het regeringsbeleid. De uitgeklede zorg staat er gekleurd op en daar hoeven wij ‘kreukels der natie’ niet voor te boeten.

Dus ga maar op zoek naar die apparaten. En richt nog maar een circustent in als IC. Maar verkoop geen nee. Nee, Nee.

Zo.

 

Heks maakt zich zorgen. Dierbaren staan in de vuurlinie. Ze doen zo hun best. Ze werken zich uit de naad, staan bloot aan al dat kwaad. Alles wat leeft wil leven: Je hebt niks in te brengen. Ik zeg het maar even. Corona, Corona, je pakt niet alleen opa’s en oma’s.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Mijn vriendinnetje Mo werkt in het ziekenhuis. Ze zit in het schoonmaakteam. Geen gewone schoonmakers, nee. In dit team heeft iedereen een indrukwekkende lijst diploma’s. Je moet in principe een afdeling bacterie- en virusvrij kunnen opleveren na om het even welke besmetting. In haar ziekenhuis is wel eens iemand gestorven aan Ebola. Dan kun je niet met een emmertje sop of Dettol aankomen.

Gewapend met duikbril, snorkel en zwemvliezen gaat ze de Corona ellende te lijf. Nou ja, nu overdrijf ik. Maar niet eens echt veel. Ze stuurt me een foto van haar outfit. Het is dat ik weet wie er in zit. Anders zou ik haar niet herkennen.

Al meer dan een maand heeft ze haar ernstig zieke moeder niet gezien. Te gevaarlijk. Ze communiceren op afstand. Een groot offer, ze betekenen alles voor elkaar.

Ze stuurt me nog een foto, al zeker twee weken geleden. Hierop staat ze met al haar collega’s. Allemaal volledig ingepakt. Ze vragen ons om thuis te blijven, zodat zij beter hun werk kunnen doen.

Heks heeft meer van dit soort foto’s voorbij zien komen intussen. Ziekenhuispersoneel volledig ingepakt in plastic. Steeds met hetzelfde verzoek. Aan dovemansoren natuurlijk. Wij Nederlanders zijn nu eenmaal me zus of me zo. Luisteren kost ons moeite en het gevraagde vervolgens ook doen is er natuurlijk niet bij.

We zijn trots op onze eigenwijze volksaard. We geloven dat het voortkomt uit een soort tolerantie-gen, waar wij als enigen op de wereld over beschikken. Misschien hopen we dat dit gen ons ongevoelig maakt voor dit virus. Geen idee waarom mensen massaal de straat op blijven gaan.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Heks kent het Nederlandse tolerantie gen maar al te goed. Al eeuwen kom je het tegen in onze geschiedenisboeken. Zoals: 1585 Val van Antwerpen. De hele intelligentsia vertrekt naar Amsterdam. Daar worden ze met open armen onthaald, deze rijke laag van de Antwerpse bevolking. De rest kan natuurlijk de tyfus krijgen.

Op het gebied van godsdienst staan we eveneens te boek als uitermate tolerant. Ook dit berust op een fabeltje. Hollanders zijn louter tolerant geweest om hun eigen portemonnaie te spekken. Uit economische overwegingen hebben we elkaars godsdienstige neigingen verdragen. We zijn sowieso vooral op de cent.

Ook in deze crisis is er eerst gezorgd voor economische maatregelen. Dat vindt Heks nu echt opvallend. Kostbare tijd is verloren gegaan om de economie niet te schaden. Kijk naar het resultaat. Het virus heeft de vrije hand gehad in de eerste periode. En een recessie krijgen we alsnog op de koop toe.

En we waren gewaarschuwd. Door China en Italië. ‘Gooi alles dicht, blijf thuis. Zorg dat je de verspreiding direct stopt!’ Heks heeft het meermalen gelezen en gezien. Als ik dat al kan vanuit mijn bed, dan kan elke gek dat.

Maar goed, in de VS zijn er senatoren geweest, die eerst hun aandelen verkochten, voordat ze Corona openbaar serieus gingen nemen. Met voorkennis dus…. ‘Het is maar een griepje,’ logen ze hartstochtelijk. Om hun kapitaal te beschermen.

Ze kunnen ervoor in de bak belanden gelukkig.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

De president van Brazilië maakt het natuurlijk helemaal van eieren. Hij neemt een voorschot op de kans, dat hij mogelijk in de toekomst verantwoordelijk zal worden gehouden voor de onvermijdelijke recessie. Knettergek natuurlijk, die man.

Hier heb ik ook met verbazing de ontwikkelingen gevolgd, hoe Rutte hinderlijk zijn stoepje schoonveegt zodra er hem maar iets te verwijten valt. Neem nu dat gedoe rondom het sluiten van scholen. Stuitend beleid. En vervolgens krijgen we van schoolmeestertje Rutte, onze premier zonder ballen, een veeg uit de pan. We moeten luisteren naar de deskundigen.

Ja, lekker is dat. Die kerel van de RIVM zeker. Jaap van Dissel. Met zijn statistieken en groepsimmuniteit. Die virale techneut is volstrekt niet geschikt om met mensen te praten, laat staan dagdagelijks zijn vreemdsoortige wetenschappelijke ideeën over ons uit te spugen.

Je kunt over Nederland met Corona niet praten als over een varkensboerderij ten tijde van de varkenspest.  Of een kippenfarm ten tijde van de vogelgriep. Met koude cijfertjes en statistieken. Het is al erg genoeg dat er over dieren zo wordt gesproken. Dat dieren worden geruimd! Zo traumatisch aan hun eindje komen. Een lot dat ons gelukkig gespaard blijft.

Het gaat bij ons allemaal over medemensen. En hoewel iedereen wel iemand kan verzinnen, die je een nare ziekte toewenst bij tijd en wijle, iets dat heel Nederlands schijnt te zijn, dat gescheld met ziektes…… In geen enkel ander land ter wereld wenst men elkaar de tyfus, kanker of tering toe, toch zijn we voornamelijk enorm bezorgd om de ouderen en kwetsbaren in ons leven. Onze kostbare medemensen.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Ook jonge mensen kunnen overigens heel ziek worden van COVID-19. Het is nog niet echt doorgedrongen in die regionen. Wacht maar tot de eerste scholieren aan deze ellende overlijden. Dan blijven de meest opstandige pubers eindelijk ook eens binnen.

Mijn vriendinnetje Paz is huisarts. ‘Hoe gaat het daar in het epicentrum?’ vraag ik haar ruim anderhalve week geleden. ‘Meid, hou op, schei uit…..’ Deze krachtige moeder van 2 staat elke dag vier uur op, vier uur af, in een plastic beschermpak met kap en bril in een Corona-tent. Ergens bij een ziekenhuis. Een volledig gekkenhuis, vertelt ze me…..

Ze legt haar kostbare leven elke dag in de waagschaal: In Italië zijn al 40 artsen overleden in de strijd.

Niemand maakte zich toen, slechts 10 dagen geleden, veel zorgen. Het was in de tijd van de ‘Schijt aan Corona feestjes.’ En ook nu vinden veel mensen het nogal overdreven allemaal. Vanmorgen ben ik nog uitgescholden door een jongeman, die dwars door alles en iedereen heen puffend aan het hardlopen was.

Hij heeft nog steeds schijt aan dit verhaal. Maar mocht hij daar terechtkomen, bij mijn vriendin, in die Corona-tent, dan jammert hij vast als een klein kind. De sukkel.

Hij krijgt dan echter wel voorrang op de IC op al die oude of zwakke mensen, die hij al sportend in het gezicht heeft gerocheld.

Mijn beeldschone nichtje werkt in Zwolle in het ziekenhuis. Als piepjong meisje moet zij dode lichamen in zakken stoppen. Ze ziet de meest afgrijselijke taferelen. Mensen, die bang zijn en niet willen sterven. Alleen. Godverlaten. Ook zij waagt haar leven. Haar mooie jonge leven. Ook voor zo’n stuk stront als dat joch vanmorgen op straat.

Heks maakt zich zorgen over haar dierbaren. Haar kwetsbare moedertje in een verpleeginrichting. Haar nichtje en vriendinnen in de vuurlinie. Al die eenzame opgesloten wanhopige en angstige medemensen.

De Don en ik bellen elke dag. Daarnaast heb ik nog een legertje vrienden op de app, waar ik regelmatig mee uitwissel.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Eigenlijk hebben wij het maar gemakkelijk,’ beweren de Don en Heks tegen elkaar, ‘Wij zitten altijd al voornamelijk thuis te koekeloeren. En we hebben elkaar wel eens eerder jaren niet gezien. Alleen via de telefoon gesproken. Om de paar dagen. Desnoods elke dag…..’

Ja, Heks is het wel gewend, thuis bivakkeren en niemand zien. Ik weet in feite niet beter. Het is alleen extremer nu.

En eigenlijk zitten we met alle ellende nog best goed hier in Nederland. Al is het alleen maar omdat niet iedereen hier nu een geweer of pistool gaat kopen, zoals in de VS.

Gek fenomeen eigenlijk. Wat gaan ze daar dan mee doen? Corona-patiënten voor hun kop knallen? Zo van: De buurman heeft Covid-19 . Vooruit, ik los het even op!

‘Ik bescherm mijn familie, ik heb het recht om een wapen te dragen,’ mekkert zo’n kerel in de camera in het zoveelste programma over dit onderwerp. Dus ja. ‘Knal de buren maar af, zodra ze besmet zijn.’ Zoiets zal het wel zijn, ja.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

 

Deskundigen verluchtigen menig talkshow momenteel. En wat beweren ze toch veel! Van de hoed en de rand in ons kleine kikkerland. Moeten we er wel naar luisteren? En massaal sportend en zwetend de straat op gaan? En gezonde voeding gewoon laten staan? Of kunnen we ons beter aan huis blijven kluisteren….

Na een paar weken Corona crisis raakt Nederland door zijn deskundigen heen. Althans, daar lijkt het op. Misschien zitten een aantal intussen zelf in thuisquarantaine. Of zijn ze oververmoeid geraakt van het almaar spuien van hun belangrijke opinie. Die misschien wel of niet juist is, niemand weet het zeker natuurlijk. Die marge zie ik al die deskundigen steeds houden. Die slag om de deskundige arm.

Voor later. Als blijkt dat ze er massaal naast hebben gezeten. Als de rust is teruggekeerd, het dodencijfer geteld en bijgeschreven in de geschiedenisboeken.

In de talkshow ‘Op 1’ zitten ze blijkbaar omhoog op dit gebied: Geen deskundige te krijgen dit weekend. Daarom halen ze Emeritus-hoogleraar voedingsleer professor Martijn Katan van stal. Parmantig deelt hij zijn deskundige mening met ons domme Hollanders. Die geen idee hebben wat we moeten eten in tijden van crisis?

Heks vraagt zich af wat de man komt doen.

Maar nee. De man heeft allerlei adviezen op het gebied van gezondheid in het algemeen. Zo sommeert hij ons om flink naar buiten te gaan om te sporten en te bewegen. Vooral oude mensen boven de 70 moeten dat dagelijks doen! Want anders raken ze hun spierweefsel kwijt. En dat komt niet terug.

‘Nadat ze de zo opgelopen Corona hebben overleefd,’ denkt Heks erachteraan, ‘In het geval dat.’

Dus we moeten ons massaal zorgen maken over een paar extra kilo’s. Met zijn allen lekker de hort op. En dan volop de kans lopen om Corona te krijgen. Waar je overigens geweldig van schijnt af te vallen. Zelfs als je de milde versie hebt.

Nou ja zeg. Dus deze man, een emeritus hoogleraar, bij wie je toch enig hersenweefsel in zijn kop vermoedt, maar het zullen wel weer de kleine uitwendig gedragen hersentjes zijn die dit soort onzin produceren, uitgerekend zo’n man verkoopt dit soort onzin.

Zijn gevaarlijke praatjes roepen ons op om massaal de straat op te gaan. Dagelijks. om te sporten en te bewegen. Vooral oude mensen boven de 70. Ik zeg het nog maar eens. Een deskundige!

Vervolgens geeft de deskundige emeritus hoogleraar, terwijl hij schalks in de camera lonkt, nog een geweldig advies. Om te voorkomen dat je een paar kilo aankomt moet je vooral met zijn tweetjes naar de supermarkt. Dan kun je elkaar ervan weerhouden om het verkeerde te kopen.

Waar heeft de man gezeten de laatste weken? Heeft hij poep in zijn oren? Als nu zelfs de talkshowhosts hem bij die laatste aanbeveling tot de orde roepen lacht hij -in zijn optiek- charmant. Wij vinden het onnozel, maar hij denkt er gewoon mee weg te komen. Met zijn onzinnige opmerkingen.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Toch knaagt het een beetje, dat hij op zijn vingers is getikt. Door gewone mensen. Leken! Niet over zijn aanbeveling massaal te gaan sporten overigens. Dat is niemand opgevallen, de idioterie van dat advies.

Het knaagt aan de emeritus hoogleraar voedingsleer, dat zijn verstandige raad wordt getorpedeerd. Hij moet toch iets kunnen bijdragen. Over wat er je mond in gaat bijvoorbeeld. Het echte veld van zijn expertise.

Maar hij voelt zich intussen shit. Na die verkapte reprimande. Hij weet nog niet eens hoe gekleurd hij er op staat met zijn plan om oude mensen de straat op te jagen om hun spierweefsel te redden. Alsof Olga Commandeur voor de kat zijn kut zoveel extra afleveringen ‘Nederland in beweging’ aan het opnemen is!

Zucht.

De man voelt zich shit en denkt aan zijn kont. Dat is de enige manier waarop ik wat volgt kan verklaren.

‘Mag ik nog 1 praktische tip geven. Als je lang binnen zit kun je verstopt raken. Eens in de 3 dagen wat kleine keuteltjes uitpersen. Nou, daar is iets, wat daartegen helpt, tarwezemelen. Gewoon vier eetlepels door je yoghurt of vla…..’

De man pleit overigens niet voor gezond eten. Verre van! Groente en fruit maakt zo weinig uit. Het maakt al helemaal niks uit voor je weerstand. Weerstand is niet gevoelig voor onze inspanningen op dat gebied. Het is een knop waar we niet aan kunnen draaien…..

Een raar advies van deze op papier verstandige man. Heeft hij nooit gehoord van het placebo effect? Hoe het idee dat je goed bezig bent al heel veel goed kan doen voor je lijf?

Bovendien lijkt het deze voedingsleek, Heks, verstandiger om je gewicht stabiel te houden middels gezonde voeding, dan door buiten in de gevarenzone te gaan lopen sporten. Of samen te gaan winkelen.

Wat is er mis met het eten van vitamines? Middels een gezonde salade? Hoef je ook niet aan de vieze voedingsvezels in je yoghurt of vla. Heeft de man misschien een deal met de zemelfabriek? Loopt hij daarom zo te zemelen? Is hij misschien zelf een superzemel? Of een keiharde keutel? Maakt hij daarom zo enthousiast reclame voor dit product?

Hij zou er overigens zelf ook goed aan doen om thuis te blijven. Met zijn zemelen. De man valt absoluut in de risicogroep.  (Man, oud, wellicht in bezit van dikke buik, dat kon Heks niet zien, die zat wellicht onder de tafel verstopt)

©Toverheks.com

©Toverheks.com, EET ZEMELEN!!!!!! JE BENT WAT JE EET!

Hardlopers zijn doodlopers en een mondkapje draag je voor de ander. Je medemens. Misschien zijn ze in het verre Oosten gewoon socialer. Ze dragen die dingen daar in elk geval niet voor de lol. Of de kat zijn kut, zoals hier ter lande wordt beweerd.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

De wereld staat op zijn kop. Het leven is in een maand tijd volledig veranderd. Zou Heks je bijvoorbeeld een maand geleden nog prijzen wegens sportieve prestaties mocht ik je hardlopend spotten ergens in bos of berm, nu scheld ik je verrot. ‘Hoepel op met je bacillen, die je proestend en hijgend in de rondte spuwt. Asociale hufter. Of sneu kutje. Rot op naar huis. Ga binnen zitten. Dij uit.’

Ja, hardlopers zijn doodlopers. Maar niet in de gangbare zin des woords. Ze lopen anderen dood. Ze verspreiden genadeloos hun lichaamssappen over iedereen op hun razende pad. Neem nu de bloemenman op het Noordeinde. Die is nog gewoon open. Zijn waar staat op de stoep. Zorgvuldig dansen zijn klanten op anderhalve meter afstand met hun aankopen. In de frisse buitenlucht. Niks op aan te merken.

Dan komt er zo’n hollend studententrutje op de proppen. Ze duikt op vanachter de tegen de stoep geparkeerde vrachtwagen. Zwetend en hijgend stort ze zich gehuld in haar anorectische powerpakje in dit fragiele universum. In deze mini Keukenhof.

Haar slachtoffers kunnen geen kant op. Gevangen tussen de tulpen en hyacinten, die ondanks hun olfactorische verrukkingen niets kunnen betekenen in de strijd tegen dit supervirus, Corona, ondergaan ze deze dampige aanval.

Het kutje loopt al 500 meter verderop als iedereen nog staat bij te komen van de schrik.

Ik tel vanochtend minstens 60 rennende idioten binnen de Singel. Noodgedwongen loop ik in de berm pal naast het water, daar loopt het dermate schuin af, dat ik in elk geval even veilig ben voor hun asociale gesproei.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Verder is het nog een hele klus om gewoon over de weg te fietsen. Mensen lopen gezellig naast elkaar kamerbreed midden op straat. Opzij gaan is er niet bij. Pas als ik aanhoudend bel en roep, dat ze achter elkaar moet lopen, zodat er mensen veilig langs kunnen, komt er beweging in de Leidse Caneira’s. Verstoord kijken ze om. Om vervolgens meewarig hun hoofd te schudden. Wat een aanstelster met haar mondkapje. Echt een dom wijf.

Ik zie het hen denken. Maar wie is er nu het domme wijf? Degene, die ontkent wat overduidelijk aan het gebeuren is? Of degene, die de zaken zoveel mogelijk onderzoekt en maatregelen treft?

Heks trekt zich allang niets meer aan van dit soort reacties.

Zelf isolatie in de binnenstad is niet te doen. Niet als je drie keer per dag de hond moet uitlaten. Alleen midden in de nacht loop ik soms ontspannen te wandelen. Maar zelfs dan moet je uitkijken. Ik ben de afgelopen week 2 keer in mijn gezicht gehoest. Wel op afstand, maar toch.

Eerst door een man midden in de nacht op de Haarlemmerstraat. Blaffend reed hij me bijna van de sokken op zijn racefiets. En gisteren door een lamlendige puber. Hij kwam me tegemoet op het fietspad en vond het nodig om ter hoogte van Heks even flink te hoesten. Grappig bedoeld? Of heeft het joch een beetje Corona en weigert hij binnen te blijven? Hoe dan ook: Ik kan er niet om lachen.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Dan kom je nog mensen tegen, hele oude echtparen, die opeens ook gaan sporten. In een sukkeldraf rennen ze naast elkaar. Amechtig proestend en hijgend. Misschien willen ze op die manier iets aan hun belabberde conditie doen. Maar de kans dat ze spontaan neervallen met accuut hartfalen lijkt me niet denkbeeldig.

Gisteren is het weer raak. Een oude knar met een dikke pens komt recht op me af sukkelen. Zijn buik pront vooruit. Hij is trots op zijn bezit. Zijn eigenste afdakje, waar afgedankt gereedschap onder hangt te schrompelen.

Zijn leptosome vrouw volgt timide. Ze is ongetwijfeld hiertoe gedwongen door die waardeloze vent van d’r, dat ziet Heks zo met haar narcistenradar. Ze lopen Heks twee keer bijna ondersteboven als ik op een hondenuitlaatstrook probeer dit soort achterlijke gladiolen te vermijden. Beide keren kan ik net op tijd uitwijken voordat de in cadans zwaaiende pens me kan raken.

Kansloos verhaal natuurlijk. Maar je loopt er wel tegenaan.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Gelukkig draag ik een mondkapje. Het wordt overal sterk afgeraden. Met argumenten, dat het niet zou helpen en dergelijke. Gisteren op televisie werd dit nog beweerd door een gerenommeerde IC arts. Niet dat hij zelf zonder kapje gaat lopen. Nee, dat is natuurlijk een ander verhaal.

Hoezo? Wat is er anders aan een arts die zich beschermt met een kapje of een gewoon mens? Wat is er zo anders aan een artsenlichaam, dat het bij hen wel zoden aan de dijk zet?

De leugens hierover storen me enorm. En er is ook sprake van een rare kronkel in de redenatie, dat mondkapjes niet helpen. Een mondkapje draag je namelijk niet voor jezelf. Het is je medemens, die ervan profiteert. Je houdt je snot en kwijl lekker bij je. Zouden al die joggers moeten doen.

‘Het is gewoon niks voor Nederlanders, die mondkapjes. In China enzo zijn ze het gewend,’ leuterkoekt een domme talkshowvent er lustig op los. Zijn hersens niet gekweld door enig nadenken.

Misschien is het veel simpeler. Zijn ze in die landen socialer ingesteld. Moeilijk te begrijpen in een land, waar zorg al jaren een commercieel doel moet dienen. Hier kijkt men vooral naar wat je zelf aan zo’n mondkapje hebt.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

In ‘China enzo’ hebben ze Sars gehad. Dat heeft diepe sporen nagelaten. Als je ouders of grootouders zijn gestorven door zo’n ellendige ziekte ben je wel gemotiveerd om de verspreiding van weer zo’n kutvirus te stoppen.

Als iedereen zo’n kapje zou dragen kregen we hier misschien ook een beetje vat op de verspreiding. Maar nee, we horen alleen maar dat het niet werkt. Of juist gevaarlijk is. Van mensen met gezag! Hahaha. Als die redenatie niet zo kwalijk was lachte ik me dood.

Heks ergert zich gek aan al die deskundigen. Er zijn geen mondkapjes, dus zeggen we gewoon dat het niet werkt. In plaats van er voor te zorgen dat ze er komen. De energie, die in allerlei rampenplannen is gestoken had ook wel gebruikt kunnen worden om iedereen van zo’n ding te voorzien.

In plaats van bijvoorbeeld alsmaar proberen te achterhalen wie wie heeft besmet in die eerste periode, had men beter de gehele bevolking verplicht om voor zichzelf een mondkapje te maken. Het is zo gemakkelijk als wat. Een kind kan de was doen.

Maar in Nederland wordt in die zin het paard achter de wagen gespannen. Traag, traag, traag gaat het sindsdien. De maatregelen. Niet het virus.

Het virus kan het niet schelen of wij mondkapje vinden helpen of niet. Liever niet. Dan kan dit kleine instabiele stukje bewust RNA lekker vrolijk blijven rondspringen. Van mens naar mens. Rijk,  arm, Chinees, Italiaan…..Het virus discrimineert uitsluitend op leeftijd, gewicht en geslacht.

Oude dikke mannen lopen het meest kans het niet te overleven. Daarom zijn ze natuurlijk massaal aan het joggen geslagen. Ja, best begrijpelijk als je er goed over na denkt. Maar volgens mij blijf je beter gewoon binnen met je dikke pens. Je stevige buffer. Je gezegende afdakje. Veilig achter de geraniums.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Interbeing: Interzijn is fijn. Behalve met een virus. Dan krijgt adem in, adem uit een geheel andere dimensie. Interzijn met een virus jaagt ons onze huizen in. Drijft ons ver uit elkaar. Heks zit in thuisisolatie. Met een mondkapje op laat ik de hond uit. Het is even niet anders. Ik zit het uit.

 ©Toverheks.com

©Toverheks.com

Vandaag begin ik met de gratis 4 daagse online retraite van ‘In the footsteps of Thich Nhat Hanh’. Hij is al sinds gisteren aan de gang, maar Heks heeft besloten om de upgrade te kopen. Dan kan ik er tot in lengte van dagen over doen. Heb ik wat te doen ook. Want ik zit behoorlijk te koekeloeren hier. Al weken. In mijn eentje.

Eerst zat ik een maand of twee in thuisisolatie door de ellende met mijn hondje en zijn gapende open wond. Ik ben dan ook al sinds kerst Dettolverslaafd. Tevens was ik al maanden het velletje van mijn handen. Mijn huis is al geruime tijd het toonbeeld van opperste hygiëne.

Smetvrezig lap ik nu ook nog alle in het pand aanwezige deurklinken en afstandsbedieningen. De leuningen in het trappenhuis bespuit ik met Dettol. De deur van mijn berging houd ik extra goed bij. Mijn oliedomme psychopathische buurman spuugt er het laatste jaar met enige regelmaat een vette klodder speeksel op. Hij is niet echt op me gesteld, zeg maar. De gek.

 ©Toverheks.com

©Toverheks.com, frivool model, van vilt met  ruimte voor keukenpapier.

Niet dat ik de man ooit iets misdaan heb. Misdadig gedrag is meer zijn ding. Ik ben niet zijn enige en zeker niet zijn ergste slachtoffer……

Nu zit zo’n kledder vol DNA natuurlijk. Niet echt slim van de man om zijn visitekaartje achter te laten. Ik heb dan ook direct een fluim veilig gesteld. Voor DNA onderzoek.

‘Waarom bewaart u die klodder spuug?’ vroeg de politie aanvankelijk bevreemd. Voordat de Corona pleuris uitbrak. De gek was al geruime tijd voor de uitbraak zo bezig. Een beetje spuug was, hoewel uitermate smerig, toen nog niet gevaarlijk. Nu wel.

Mensen draaien de bak in als ze naar een ander rochelen of spugen. Heks heeft de politie dus maar weer op de zaak gezet. Op die spuuglelijke lama.

Al weken volg ik alle ontwikkelingen rondom Corona op de voet. Ik heb er al over zitten schrijven, sowieso over van alles zitten schrijven, maar helemaal niets op dit blog geplaatst. Heks is een beetje overvoerd geraakt met alle informatie. Met stijgende verbazing heb ik alle ontwikkelingen van de laatste weken gevolgd.

Hoe overal ter wereld in eerste instantie de ellende wordt ontkend. Hoe leiders er vervolgens hun valse plasjes over doen. Ieder op zijn of haar eigen unieke wijze. Hoe in Nederland echt geschreeuwd wordt na alle slappe-hap-maatregelen om een leider met ballen.

Ik hoor politici meermalen uitspraken doen in de trant van ‘Wij zijn heel anders dan China of Italië….’ als het gaat over waarom wij niet drastisch ingrijpen bij de eerste uitbraak van dit supervirus. Alsof een Chinees geen mens is. En een Italiaan niet. Of misschien zij wel, maar wij niet.

 ©Toverheks.com

©Toverheks.com

Voor dit virus zijn dit allemaal identieke wezens. Die springt net zo gemakkelijk van een Chinees naar een Nederlander als vice versa. Italianen eten misschien lekkerder dan wij, maar een virus let daar niet op. Die wil louter verse longblaasje en laten we die nu allemaal in grote mate bezitten.

Ik zie hoe we zelf verantwoordelijk worden gesteld om met deze gevaren om te gaan. Heel democratisch. Middels wat losse lulregeltje. Was je handen en nies niet in andermans bek, maar in je elleboog, oksel of nek. Blijf vooral uit elkaars buurt.

Hoe dat natuurlijk jammerlijk mislukt. De gemiddelde mens is behoorlijk dom of op zijn minst onnadenkend. Bovendien worden we over het algemeen heel slecht geïnformeerd over wat er werkelijk speelt. Ook willen we graag geloven dat er niks aan de hand is. Heks is vaak als doemdenker weggezet door haar dierbaren de laatste tijd.

 ©Toverheks.com

©Toverheks.com, geslaagd model gemaakt van oude broek met daarin een ruimte voor een laag keukenpapier.

Ik zie hoe er mondjesmaat nogal vrijblijvende richtlijnen komen en de boel al snel de spuigaten begint uit te lopen. Ik zie hoe we hier onszelf met een enorm probleem opzadelen door die lakse lauwe maatregelen. Tegen de tijd, dat ze worden aangescherpt is het onheil al geschied natuurlijk.

Maar goed. Na wekenlang geërgerd alle zaken op de voet volgen, alles uitzoeken, uitpluizen….. Na wekenlang bezig zijn met voldoende voer voor de beestjes en mezelf in huis te halen. Medicatie ook. Na wekenlang me de tyfus werken om geen Corona te krijgen…..

Mondkapjes naaien bijvoorbeeld. Ik ben er een kei in geworden.

Heks is zo moe. En eigenlijk verandert er voor mij heel weinig. Ik zie nu helemaal niemand meer. Versus voorheen bijna niemand. En ik ben bang om dood te gaan. Versus voorheen bij voortduring roepen: ‘Ik wil dood!’

Nu werk ik nog aan een noodplan. Voor het geval ik toch besmet raak met dit voor mij ongetwijfeld fatale virus. Mijn hond mag naar mijn zus en Snuitje mag bij Kras. De rest moet thuis blijven. Tot ik weer beter ben.

 ©Toverheks.com

©Toverheks.com, laatste model van wegwerpwashandjes en stofzuigerzakken.

En anders worden ze herverdeeld over nieuwe baasjes door een kattenvriendinnetje.

Eerst maar eens uitrusten van alle voorbereidingen. Vanaf nu ga ik geen winkel meer in. Ook niet met mondkap en als het rustig is. Zoals ik de laatste tijd nog wel eens deed.

Ik laat louter nog de hond uit. Hopelijk wordt het ongelofelijk kloteweer volgende week. Kan ik weer zonder mondkap het bos in.

De natuur is momenteel vergeven van de zwetende puffende joggers. Waardeloos!

Beste gezondheidsfreaks. Er zijn nog meer mensen dan ‘jijzelf met je heilige lijf’ op de wereld. En die worden ziek van jouw dwangmatige gesport in de buitenlucht. Met je rondslingerende snot en zweet. Met je respiratoire blaasbalg op volle toeren. Anderhalve meter is dan niet meer genoeg. Je kunt een heel sportveld besmetten op die manier! Koop een loopband of word gewoon weer dik. Maar hoepel op uit het Leidse Hout en andere parkjes waar gewone mensen met allerlei kwaaltjes (68% van de Nederlanders mankeert iets las ik  onlangs ergens) hun hond uitlaten.

 ©Toverheks.com

©Toverheks.com