Zwanger en banger te worden ontslagen, dan in je niet dragende dagen. Maar zonder kinderen is het snel klaar hier op aarde! Voor ons mensen dan, de rest van de schepping krijgt dan juist weer een kans. Straffeloos baren naast die goeie baan, dat moeten we nog leren, willen we onze soort continueren…..

beschilderde zwangere buik

Hopsakee, lekker zwanger, holladijee! Dat overkomt de gemiddelde vrouw wel eens. Laten we het zo zeggen: Als vrouwen niet meer zwanger worden hebben we een mondidaal probleem, waarbij de pandemie verbleekt.

Er is laatst een film gelanceerd gebaseerd op dit gegeven. Alle vrouwen onvruchtbaar, op eentje na. Die laatste zwangere vrouw moet beschermd worden tegen allerlei onverlaten, die uit zijn op de laatste baby. Of misschien willen ze een soort menselijke puppyfabriek beginnen? Humane broodfokkers zogezegd….

beschilderde zwangere buik

Dat we allemaal op een dag onvruchtbaar worden sluit Heks niet uit. We doen er enorm onze best voor met onze onvoorzichtige levensstijl. Met name zaadjes zijn daar enorm gevoelig voor. Al dat zitten broeden op hun ballen van kerels achter de PC helpt ook niet mee. Gekookt zaad poetst de plaat. Het doet niks meer in je naad. Dat krijg je er van, als je zaadballetjes en bijballetjes in een scrotum bakt en braadt.

beschilderde zwangere buik

‘Heks, moet je nu eens horen! Mijn contract is niet verlengd!!! Vanmorgen had ik nog een uitermate leuk gesprek met mijn cheffin, over hoe goed ik functioneer en hoe leuk ik het vind hier. Maar vanmiddag kon op op staande voet vertrekken. Het enige, dat ik kan bedenken is, dat ik haar heb verteld, dat ik zwanger ben…..

beschilderde zwangere buik

Aan het woord mijn maatje Trui. Alweer meer dan twintig jaar geleden, want haar kids zijn de deur alweer uit intussen. Ook toen was deze vorm van discriminatie al verboden. Maar evenzogoed was het aan de orde van de dag. Dit incident is in geen statistiek terug te vinden, want mijn vriendin heeft nergens melding gemaakt van haar plotselinge ontslag.

Zinloos, want haar bazin riep gewoon, dat ze niet functioneerde op haar werkplek. En ook al had ze een paar uur eerder precies het tegenovergestelde beweerd, het bleef het woord van mijn vriendin tegen het woord van dat bazige kutwijf.

beschilderde zwangere buik

Een vrouw. Een zuster. Vaak de ergsten! Vooral als ze zelf offers voor hun carrière hebben gebracht in de vorm van afzien van het krijgen van een kind. Denk ik dan, anders kan dit fenomeen echt niet verklaren.

Een andere vriendin van Heks kreeg in dezelfde periode ook een paar kids. Nog tijdens haar sollicitatie bleek ze plotseling zwanger te zijn. Ze biechtte dit eerlijk op. Het is al gek, dat ze het woord biechten hanteerde. Alsof het een doodzonde betreft. Bizar.

beschilderde zwangere buik

Maar haar aanstaande werkgever was toevalligerwijs het arbeidsbureau in de sleutelstad. En die namen haar gewoon aan, vanwege hun voorbeeldfunctie. Niks moeilijk gedoe. Ze was nog niet aan het werk, of ze ging alweer met zwangerschapsverlof. Hopla. Lekker hoor.

Jaren later is deze werkgever alsnog strontvervelend uit de hoek gekomen. Middels een akelige traject is mijn vriendin geloosd. Maar dat was jaren later. En niet wegens zwangerschap.

beschilderde zwangere buik

Maar ik zal je zeggen: Dit is het enige voorbeeld in mijn hele leven, dat ik uit ervaring ken, waarin een zwangere vrouw niet werd gediscrimineerd. Geen weldenkend mens neemt een zwangere vrouw aan voor een nieuwe baan natuurlijk. Als je er zo gemakkelijk onderuit komt.

Liever een meneer. Die hebben tenminste geen last van ochtendmisselijkheid. En opgezwollen enkels. Of constipatie. Ook zijn ze geen maanden uit de roulatie als ze een kind krijgen.

beschilderde zwangere buik

Zo is de stand van zaken in ons achterlijke kutlandje. Waar ouderschapsverlof in de kinderschoenen staat. Waar kinderopvang waardeloos, peperduur of niet geregeld is. Waar nieuwbakken ouders door toeslagen aan te vragen in de goot belanden. Waar je het maar beter uit je kop kunt laten om een kind te krijgen.

Tenzij je een man hebt met een goede baan. Zodat je thuis kunt blijven om voor je kinderen te zorgen. Iets dat in ons land de normaalste zaak van de wereld is, deze oudbakken constructie.

beschilderde zwangere buik

Prutterldepruttel. ja, ze hebben ontdekt, dat zwangere vrouwen nog steeds worden gediscrimineerd. Het staat in alle kranten. Het wordt besproken in alle journaals. Huh! Wat een ongelofelijke eyeopener. Echt nieuws zonder nieuwswaarde. Heks had het je zo kunnen vertellen, zonder diepgaand onderzoekje

Sommige bazen zijn wel blij met moeders op de werkvloer. Het komt voor. Mijn eigen moedertje was ooit zo’n baas. Zij had een heel kinderrijk team dames achter de kassa staan. ‘Geef mij maar parttime werkende moeders. Die zijn zo gemotiveerd! Heerlijk vinden ze het om er een halve dag uit te zijn. Even geen dreinende kids aan hun rokken…..’

beschilderde zwangere buik

De problemen, die gepaard gaan met dit type werknemer nam ze voor lief. ‘GGrrr, er zijn weer wat kinderen ziek, ik moet eerst vervanging regelen,’ sputterde ze dan stiekempjes op haar kantoor. De moeders in kwestie merkten hier niets van. Die ging ze echt niet belasten met haar probleem om vervanging te vinden. Die hadden al zorgen genoeg, vond ze.

beschilderde zwangere buik

Toen een kind van een medewerkster een heftige vorm van kanker kreeg werd pas echt duidelijk, hoe loyaal mijn moeder was naar werkende vrouwen. Ze heeft er alles aan gedaan om de vrouw gewoon haar werk te kunnen laten doen op momenten, dat het ging. En als het niet ging, en dat gebeurde natuurlijk om de haverklap, dan zorgde ze dat de moeder in kwestie daar geen rotgevoel aan over hield. Ze steunde haar juist volop…..

beschilderde zwangere buik

Maar mijn moeder was dan ook verpleegster geweest. Die had wel eens een moeder krijsend horen doodgaan aan acute leukemie. Schreeuwend. Brullend. Omdat ze haar kinderen moest achterlaten.

‘Ik hoor dat nog, Heksje,’ vertrouwde ze me ooit toe. Ze had er een trauma aan over gehouden. Ja, zij wist wel hoe het in de wereld van de vrouw werkte. Van de moeder. Van de werkende moeder ook.

beschilderde zwangere buik

Nam ze ook zwangere vrouwen aan? Ik kan het me niet herinneren. Ik weet dus niet of haar loyaliteit zover ging. Bij mijn weten heeft ze echter nooit een vrouw om die reden ontslagen. Ons familiebedrijf was sowieso geen bedrijf om nu eens geweldig carrière te maken.

Van caissière werd je hooguit hoofdcaissière. Iedereen was min of meer hoofd van zijn eigen afdeling. En dat bleef je dan ook, tot aan je dood. Of tot je werd weggepest, zoals Heks.

beschilderde zwangere buik

Welnu, helemaal afgedwaald ben ik. In oude krochten beland. Mijmerend over iets, waar ik weinig ervaring mee heb. Kinderloos als ik ben. Heks was graag een keertje lekker ontslagen, vanwege een zwangerschap. ik had het er zo voor over gehad…..

Wat niet weg neemt, dat het maar eens afgelopen moet zijn met die gekkigheid van zwangere vrouwen ontslaan. Van onze dierbare kostbare broedkippen weren van de arbeidsmarkt.

beschilderde zwangere buik

Zonder kinderen is er geen toekomstige afzetmarkt. Ik zeg dit expres nog een keer voor diegenen onder ons, die zijn gaan denken, dat alles wat moet opleveren. Die graag een marktwerking zouden verbinden aan het krijgen van kinderen. Voor wie alles een investering is. Een financiële investering….

Ja duh, krijg de tering!

beschilderde zwangere buik

beschilderde zwangere buik beschilderde zwangere buik beschilderde zwangere buik beschilderde zwangere buik

Beter een verre vriendin dan een kwaaie buur. Heks vraagt iets simpels en wordt tureluurs van die stuurse buurman aan lager wal. Liever een beurse stuurman die van twee walletjes eet, dan in de clinch met dit secreet.

‘Buurman, ik heb sinds kort een scootmobiel, waarmee ik mijn berging in en uit moet. Maar dat is lastig als jouw fiets midden in de gang staat. Kun je die voortaan in je berging zetten?’ Ik heb het zonet aan zijn ongelofelijk aardige vriendin gevraagd, maar die ging er razendsnel vandoor. Na me een angstige verwilderde blik toe te hebben geworpen. Het is niet haar fiets. Maar wel haar vriend. En dat wil ze natuurlijk zo houden.

De buurman zet al sinds jaar en dag zijn fiets midden in de gang van de berging. Al zeker tien jaar. Zo lang meneer de Koekenpeer hier woont. ‘Waarom staat jouw fiets in de gang van de berging,’ begon hij een paar jaar geleden te zuigen, toen Heks zelf een oude fiets tijdelijk in de gang had geparkeerd, ‘Waarom heb je drie fietsen, waarom, waarom?’

Ja, waarom zijn de bananen krom? Wat een rare vragen voor iemand, die zelf altijd zijn fiets pontificaal in de algemene berging laat staan. ‘Jouw fiets staat voor de muur van mijn berging,’ gromt de man vervolgens verbolgen. Daar heeft zijn muur blijkbaar last van.

‘Jij loopt gewoon op mijn plafond,’ dien ik hem nijdig van repliek. Ja, hoe durft hij!

Je hoort het al, er is geen land te bezeilen met die man. En zo onnavolgbaar! Wat voor hem geldt, geldt niet voor de rest van de wereld. Hij mag zijn fiets gewoon overal neerkwakken. Wij moeten onze fietsen allemaal netjes in onze bergingen proppen.

Heks heeft er dus niet al teveel fiducie in, dat die gast zijn fiets weg zal halen. ‘Oh,’ begint de man direct te zagen, ‘Jij had ooit zelf een fiets in de berging staan en die raakte mijn fiets aan,’ hij haalt diep adem om eens flink verbaal verder te zeiken, ‘Jij wilde die fiets toen niet weg halen!!!!!! Dus je begrijpt…’

Heks wacht de rest van zijn gezemel niet af. ‘Ik regel het wel met de woningbouwvereniging,’ val ik hem bot in de rede, ‘Ik wilde het eerst gewoon aan je vragen. Dat leek me wel zo netjes. Wellicht dat ik eens een normale reactie zou krijgen, de wonderen zijn de wereld nog niet uit, tenslotte. Maar ik hoor het al. Je redeneert nog even idioot als altijd. Ik had ook niet anders verwacht, eerlijk gezegd. Maar ik wilde het toch een kans geven…’

Ik rijd mijn fiets met kar en al rakelings langs zijn kleutervouwfiets de berging uit en ga er als een haas vandoor. Arme vriendin van die man. Je bent er toch maar mooi klaar mee. Met zo’n figuur. Riekt naar narcisme.

Ik heb me toch weer lopen opwinden, ondanks mijn voornemen me helemaal niet druk te maken. Maar ja. narcisten roepen nu eenmaal een sterke allergische reactie bij me op. Compleet met vliegende meukjeuk en kriebelige uitslag. Morgen eerst maar eens de woningbouwvereniging bellen. En dan weg met die fiets.

Wat zei die idioot ook alweer de vorige keer? Dat hij mij gedoogde, ja, dat was het. Om je suf te lachen. De man, wiens straalbezopen vrienden op mijn deurmat kotsen, wiens stomdronken maten midden in de nacht bij me aanbellen, de man, die ’s nachts meent keihard muziek te moeten draaien, die met zijn bezopen bezoekers op het balkon de hele buurt bij elkaar blèrt als het hem uit komt….

Die man gedoogt mij. Ik ben heel benieuwd in welk opzicht. Het lijkt me meer een gevalletje van de aanval is de beste verdediging.

Nu heb ik het nooit erg getroffen met mijn buren. Eerst hadden we hier in het portiek jarenlang last van het Aarsvetertje. Toen die eindelijk de plaat had gepoetst kreeg ik last van een soort kwaadaardige lama. Grote klodders spuug op mijn spullen. God mag weten waarom.

En hier word je toch ook niet blij van. Ik niet in elk geval. Maar goed. Met een beetje hulp van de woningbouw moeten we er toch wel uitkomen, lijkt me. Want het mag gewoonweg niet. Fietsen moeten in je berging staan. De gangen moeten vrij blijven.

Met mijn portie dagelijkse ergernis net achter de kiezen fiets ik naar het Leidse Hout. Het is al licht aan het schemeren, als ik er aan kom. Het restant wandelaars dromt goddank naar de uitgang, als Heks het bos in fietst. De hemel zij geprezen! Ik wil geen mensenmassa’s om me heen. De hele stad loopt al vol gekken. En het bos dus ook, blijkt nu. Gelukkig hoepelt iedereen net op naar huis.

Op mijn gemakje peddel ik door het Hout. Bij het grote veld gooi ik een dummy voor mijn ene hondje. Mijn andere hondje rent enthousiast achter dat ene hondje aan. In de verte zie ik een bekende. Het is mijn Poolse hondenvriendinnetje. Zij heeft een Engelse Springer Spaniël, net als Heks, maar haar hondje is uit de showlijn.

Arie’s oren zijn twee keer zo lang als die van VikThor en Freya. Zijn kop is twee keer zo groot. Hij is ook anderhalf keer zo zwaar als Vikthor. Hij was een jaar geleden twee keer zo zwaar, maar sinds hij streng op dieet is geweest is hij niet meer echt dik. Alleen lekker plomp en lomp. Arie is nog niet de helft zo actief als mijn hondjes, maar wel heel erg lief.

Thuis heeft mijn Poolse vriendin haar zieke man, waar ze voor zorgt. Hij is volledig bedlegerig. Dat was niet altijd zo, vertelt ze me vandaag. Hij was wel al ziek, maar sinds hij een keer is gevallen ging het snel bergafwaarts met hem….

‘Mijn man is eigenlijk kapot gemaakt in een verpleeghuis. Hij had zijn heup gebroken, daarvoor kon hij gewoon lopen, ondanks zijn Parkinson. Maar na een half jaar opgenomen te zijn geweest in dat tehuis kon hij helemaal niks meer. Ik heb gestreden voor fysiotherapie, maar dat gaven ze niet. Ze zeiden van wel, maar deden het niet….’

‘Of hij had bijvoorbeeld een afspraak bij fysiotherapie, maar dan had het verplegend personeel hem nog niet uit bed gehaald en gewassen. Dus dan kreeg hij die therapie weer niet. En als ik er iets van zei, dan zeiden ze gewoon, dat hij zelf maar moest zorgen, dat hij op tijd bij die fysiotherapeut was. Ja, hoe dan? Als je niks kunt, zelfs niet lopen? Of zelf uit je bed komen?’

‘Ze hebben hem daar gebroken. Zowel lichamelijk als geestelijk. Ik kreeg een hele andere man terug na een half jaar. Zijn vingers krom getrokken van ellende. Ja, omhoog krom getrokken, heel vreemd,’ ze doet me voor hoe zijn vingers er nu uit zien, ‘ ik snap niet hoe dat is gekomen…’

Heks kijkt naar haar stoere vriendinnetje. Wat is het toch een ongelofelijk schat. Zonder morren zorgt ze sinds jaar en dag voor haar invalide man. Niet geholpen door wie dan ook. Alleen een beetje thuiszorg.

‘Door die thuiszorg hebben wij allebei Corona gehad. Ze wilden hun mondkapjes niet op. Ze hadden ze gewoon in hun zak zitten, maar weigerden om er eentje op hun kop te zetten. Stom ? Mooi dat mijn man en ik allebei heel ziek zijn geweest. Ik ben nog nooit zo beroerd geweest, ik kon bijna niet meer voor mijn man zorgen, want ik viel steeds flauw. Dat was echt heel erg…’

Dan is het opeens aardedonker op het grote veld, waar we balletjes staan te gooien voor onze honden. ‘Iek ben mijn baalletje kwaijt,’ roept de Poolse, ‘Het ies een knaalorranje baal, dus we moeten hem kuunen vienden…’ ze praat toch zo geinig Nederlands. Samen speuren we het het hele veld af. VikThor zet zich met name enorm in, maar de bal is pleite.

We nemen afscheid en Heks gaat nog lekker door het lege donkere bos fietsen. Op mijn geheime bankje ga ik nog een tijdje zitten schemeren. Zacht schuddend met een samba eitje. ‘Wie woont hier, tierelier?’ zing ik zachtjes, humptiedum. Mijn boze bui is helemaal weg.

Er woont een Biebabomenman, ellenlang. En een watervrouw: Als ze je bijt doet het au. In het bos, in het koude bos. Kabouters gluren vanuit het mos. Om mijn hoofd: Glijdende vlijende vleugeltjes. Laat vieren je teugeltjes……

Baby’s stelen alsof het niets is. Voor een paar rotcenten. Het gebeurt! Heks’ mond valt weer eens open. De heiligheid der dingen. Het Heilige is zoek. Heilloos geïntrigeer door een dikke Amerikaanse meneer. Meer van hetzelfde: Ik zeg het nog maar een keer.

Vanmorgen zie ik toch weer een verschrikkelijk programma op televisie over babyhandel in Nairobi. Afschuwelijk. Eerst is er een gemene Afrikaanse vrouw, die links en rechts baby’s steelt van haar super arme ‘zusters’. Ze verkoopt ze voor een gepeperde prijs aan de hoogste bieder.

Let wel: Die baby’s zijn dus geen wees. Ze hebben gewoon een mamma. Een wanhopige, kapot gemaakte moeder. Een gek gemaakte moederkloek op zoek naar haar kind….

Een poging om de dievegge te ontmaskeren faalt. Op het moment, dat de deal met een undercoveragent zal worden gesloten verdwijnt ze met baby en al. Later blijkt ze het kind verkocht te hebben aan iemand, die meer geld bood…… Die baby is niet meer te redden dus. Ja, jammer dan.

Dan komt er een medewerker van het kindertehuis ‘Mama Lucy Kibaki hospital’  in beeld. Hij laat af en toe een baby verdwijnen naar de zwarte markt en verdient daar een lekkere duit aan. Ook nu is hij wel te porren voor een geslepen babydealtje.

Bij een transfer van een paar piepkleine baby’s vanuit een lokaal ziekenhuis naar het Mama Lucy tehuis verkoopt hij er stiekempjes vliegensvlug eentje onderhands aan een medewerker van het televisieprogramma…… Hij doet dit niet voor het eerst, dat is duidelijk. En: Geen haan, die er naar kraait. De nieuwbakken moeder loopt zo met haar gestolen baby het ziekenhuis uit!

Gelukkig worden deze mensen in de kraag gevat. Deze baby wordt gered. Een druppel op een gloeiende plaat.

‘A national tragedy,’ noemt de programmamaakster het. Het schijnt een enorm probleem te zijn in Nairobi.

Goeie hemel. Ik  heb mijn ogen nog niet open. Heks kan niet tegen onrecht. Nooit goed in geweest. Een zachtgekookt ei ben ik. ‘Ja, jij bent echt zo’n sukkeltje…’ heeft mijn streetwise vriendinnetje Mo me regelmatig ingewreven. En het is zo. Gooi een kitten zonder moeder op mijn pad en hij zit al bij me binnen.

Mensenbaby’s, de meest hulpeloze wezens in de hele wijde wereld, en onrecht? Niet te doen. Ik krijg niet helemaal scherp, wie de baby’s nu eigenlijk koopt. Louter Nairobianen? Dat kan ik me niet voorstellen bij de geboden bedragen. In dollars. Is er ook een lijntje naar Nederland?

Helaas kan ik het programma niet opnieuw kijken. Het valt buiten mijn abonnement.

Oh, wat zijn de mensen toch slecht. Zo’n vrouw, die baby’s steelt van andere vrouwen. Hoe krijgt ze het voor elkaar? Voor een paar rotcenten?

Ze krijgt het voor elkaar. Het kost haar niet de minste moeite.

Ik denk aan mijn Vietnamese leermeester Thich Nhat Hanh. Hoe hij ooit begrip op wist te brengen voor piraten, die Vietnamese bootvluchtelingen systematisch verkrachtten, vermoordden en beroofden als ze in hun gammele bootje voorbij kwamen varen. Hoe hij eens een hele nacht liep te ijsberen in een poging compassie te voelen voor die klootzakken. Hoe hij het uiteindelijk voor elkaar kreeg…..

‘Die mensen hebben helemaal niks. Ze leven met hun families onder erbarmelijke omstandigheden en dan komen er bootvluchtelingen langs varen met al hun kostbaarheden om zich heen gehangen. Als je 1 bootje laat zinken en de mensen berooft ben je binnen met je hele familie. Voorlopig geen armoede en honger meer…..’

Die Afrikaanse babydief dief is ook direct uit haar financiële ellende, als ze weer eens een baby’tje verkocht heeft. Dat is waar. Kan ik er begrip voor op brengen?

Thay is hier beter in dan Heks. Heks denkt gewoon: Hang dat wijf, dat gekke wijf, die babydief, dat rotmens, die veroorzaker van doffe ellende voor zo veel medemensen, moeders en vaders , broertjes en zusjes, opa’s en oma’s, voor zoveel baby’tjes ook vooral, op aan de hoogste boom.

Ik ben sowieso niet zo peaceful de laatste jaren. Niet dat ik ook maar iets wraakzuchtige doe, hoor. Maar mijn eeuwig vergevingsgezinde gedachtenpatroon is ongewoon verstoord. Onschuld vermoord. En dat op mijn oude dag.

Vorige week zit ik naar mijn kerk online te luisteren. Henk Schouten heeft een prachtige preek over heiligheid. De Heiligheid der dingen. Heks luistert maar half, net zoals ik dat ook vaak in de echte kerk doe. Mijn gedachten dwalen af. ik bestudeer het hoge plafond. ik tel de lampen van de kroonluchter, raak de tel kwijt, begin opnieuw…..

Nu ben ik afgeleid door andere dingen. Ik luister half, maar dat is niet terecht.

De heiligheid van de dingen. Het doorschieten hier in. Dat dingen zo heilig worden, dat er doden voor vallen….. Dat je er geen grapjes meer over mag maken. Ja, kwalijk.

Heks trapt graag heilige huisjes in.

Maar ik heilig ook graag dingen, waar schijnheiligen dan weer op spugen. ‘Je bent van de duivel,’ kwam er ooit uit de mond van een schijtchristelijke zuster. Alleen maar omdat wat ik heilig niet in haar straatje paste.

Intussen is er alweer een heel eng programma gestart op de BBC. Het gaat over de naweeën van de verkiezingen in Amerika. Hoe de democratie daar wordt ontheiligd. Hoe mensen hun leven niet meer zeker zijn, doodsbang zijn ze. Omdat er een gek roept, dat hij gewonnen heeft, terwijl hij de grootste loser ever is. Want niet tegen je verlies kunnen is pas echt triest.

Evenzogoed staat dat hele continent op zijn kop door die gek. Een idioot, die liever golft, dan het land te regeren. Of mee te doen aan een belangrijke vergadering met wereldleiders… Heks zit met verbazing naar de fratsen van deze geslepen intrigant te kijken. Hoe hij verdeeldheid zaait. En wantrouwen. Hoe hij aan de macht wil blijven, ook al heeft hij de verkiezingen toch echt verloren.

Hij doet me denken aan dat nare mannetje, de intrigant, in ‘Asterix en Obelix en de intrigant’. Dit akelige schepsel wordt door de Romeinen naar Verweggistan verbannen, omdat hij in Rome iedereen tegen elkaar opzet! De griezel wordt terecht gezien als staatsgevaarlijk….

Iedereen om het mannetje heen krijgt ruzie met elkaar. Dit bereikt het ventje louter en alleen door allerlei leugens uit zijn duim te zuigen en van alles tegen de 1 over de ander te suggereren. Waar kennen we het van? Iedereen in zijn omgeving springt uit zijn vel en gaat elkaar te lijf.

En de intrigant? Hij staat erbij en kijkt er naar. Volledig buiten schot. Als in het oog van een orkaan. Ja, hij heeft het voor elkaar! Hij lacht in zijn stiekeme vuistje!

‘Al die samenzweringstheorieën, hoe dom kun je zijn, dat je dat allemaal gelooft….’ zegt een vriendinnetje een keer tegen Heks. Nou, Heks vindt het niet zo gek, dat mensen wantrouwig zijn. Het is van alle tijden, dat de mensheid wordt voorgelogen door machtshebbers.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

En hoe weet je nu welke machthebbers bonafide zijn? Vooral als je zelf de grootste moeite hebt met ethische waarden? Dan ben je toch al gauw geneigd allerlei populistisch gewauwel voor waar aan te nemen.

En er is veel mis in de wereld. Altijd geweest. Mensen bezondigen zich alom aan corrupte praktijken. Wij Hollanders hebben er ook vaak een handje van gehad.

Een tijdje geleden ziet Heks een vreselijke documentaire over hoe de koloniale Nederlandse machtshebbers hun Indonesische onderdanen destijds opzettelijk verslaafd maakten aan opium. Op die manier kon men hen gemakkelijk onder de duim houden.

Op onze scholen wordt dit stukje geschiedenis overigens niet onderwezen. Het is nergens in de geschiedenisboeken terug te vinden.

We krijgen wel les over een dergelijk fenomeen, maar dat gaat over de Engelsen in India. Oh schande! Die maakten de lokale mensen expres verslaafd aan opium. Je gelooft het niet! En geen haan, die er in de UK naar kraait!!!!!

Boter op het hoofd. En een heel kort geheugen. Dat is de gemiddelde staat van een staatshoofd.

Dat mensen bang zijn en overstuur. Heks begrijpt het wel. Er is zoveel onrecht. En de meeste machthebbers zijn vooral op eigen gewin uit. Of aanzien. Of ze hangen aan de touwtjes van anderen…..

De Amerikaanse democratie heeft lang prima gefunctioneerd, roept iedereen opeens. Terwijl de Amerikaanse vrouwen heel lang echt niet mochten kiezen. Ik bedoel maar. Dat kun je toch ook geen democratie noemen?

In Nederland is er zelfs nu nog een GRGRCHRistelijke partij, die vindt, dat wij dames ons stemrecht moeten inleveren. Het is maar de vraag of we wel een ziel hebben, maar die stem mogen we onder geen beding houden. De man is het hoofd van het gezin en de staat. Ook al gebruikt hij die kop zelden…….

En zo’n partij mag dus gewoon bestaan in Nederland. Zo’n discriminerend levensgevaarlijk bolwerk. Bezopen. Sinds 2013 laten ze vrouwen oogluikend toe in de politiek. Als ze maar hun kop houden, vermoed ik.

De Staatkundig Gereformeerde Partij (SGP) ziet de verhouding tussen man en vrouw als onderdeel van een onveranderlijke scheppingsorde. De SGP leidt uit bijbelteksten af, dat mannen en vrouwen door God een eigen “roeping en plaats” gegeven is, dat daarbij “de man het hoofd van de vrouw” is, en dat zitting nemen van de vrouw in politieke organen “strijdt met de roeping van de vrouw”. Het regeerambt is voorbehouden aan de man.[1] Desalniettemin erkende de SGP Beatrix, de koningin van Nederland van 1980 tot 2013, “als regerend bij de gratie Gods”.

In haar eerste partijprogramma uit 1918 wees de SGP het vrouwenkiesrecht af. Toen in 1922 het actief vrouwenkiesrecht werd ingevoerd riep zij vrouwen op om – ondanks de opkomstplicht – niet te gaan stemmen. Pas in 1989 werd, onder invloed van de maatschappelijke ontwikkelingen, in het beginselprogramma opgenomen dat de vrouw zelf moet bepalen of zij meent wel of niet te moeten gaan stemmen.

Deze standpunten van de SGP tijdens de eerste en de tweede feministische golf passen binnen het antifeminisme.[2]

Door een maas in de statuten konden in 1984 enkele vrouwen lid worden van de partij. In 1993 legde de SGP expliciet vast dat vrouwen geen lid konden worden. Dit leverde veel kritiek op en toen de partij in 1994 haar derde Tweede Kamerzetel verloor, schreef zij dit verlies onder andere toe aan haar vrouwenstandpunt. In 1996 werd bepaald dat vrouwen buitengewoon lid konden worden. Onder druk van een bij de rechter afgedwongen subsidiestop en van de eigen linkervleugel werd in 2006 het lidmaatschap opengesteld voor vrouwen, met als redenering: wie lid is van een politieke partij regeert nog niet. Wel werden vrouwen expliciet uitgesloten van politieke functies. Op 9 april 2010 droeg de Hoge Raad de Staat der Nederlanden op, maatregelen te nemen zodat de SGP ‘het passief kiesrecht aan vrouwen toekent’. Op 16 maart 2013 besloot de partij dit recht formeel aan vrouwen toe te kennen. Op 19 maart 2014 werd de eerste vrouwelijke SGP-volksvertegenwoordiger gekozen.

Democratie is een grote verworvenheid. Ik bedoel werkelijk democratie. Dus ook de stem van vrouwen, transgenders, homo’s, lesbo’s en aseksuele, zwarten, roden en gelen, groene marsmannetjes desnoods, …..  telt mee. Maar helaas lijdt dit gedachtengoed onder verdorvenheid. Onder stompzinnige afkalving. De huidige ontwikkelingen in de VS lijken een lugubere grap.

Op televisie zie ik allemaal Amerikanen in enge camouflagepakjes lopen met enorme geweren en gordels vol granaten. Ze zitten niet in het leger, maar ze hebben hun eigen enge legertjes opgericht. Zoals de Devil Dogs Club. Voor het geval Trump toch niet goedschiks wint. Met zijn leugens en gedram.

Dan maar kwaadschiks.

Kan iemand uit Afrika die grote dikke baby niet komen stelen? Er valt vast wel wat te verdienen aan zo’n schreeuwerige kale dikzak. (Ik neem aan dat dat blonde schaamhaar een pruik is?) Er zijn beslist wel ergens gegadigden voor deze blonde brallende bal. Deze brabbelende blote bil bezorgt je handeltje geheid aandacht. Wat dat handeltje ook is.

Maar je moet er natuurlijk wel tegen kunnen, dat geschreeuw en dat kleutergedrag.

Dan denk je toch al gauw aan mascotte van een inzamelactie voor een doveninstituut…. Of misschien is er een plekje voor hem in een zieltogende dierentuin? Tussen de nijlpaarden. Of kan hij worden ingezet ter vervanging van zo’n verboden babyolifant in een Nederlands circus?

 

 

 

 

 

Elektrische fiets of scootermobiel/scootmobiel, voor vol aangezien of randdebiel, overvraagd worden of ben je een ziel? Heks interesseert het geen ene paardenpiel. Ik rij toch maar mooi op mijn dooie gemak rond in een leunstoel. Op een slechte dag toch een goed gevoel!!!!!

Woensdag komt de scootermobiel. Heks is alweer ruim twee jaar bezig om een dergelijk vervoermiddel te bemachtigen. Omdat ze op slechte dagen van haar fiets valt van vermoeidheid. Met alle gevolgen van dien. Omdat haar hypermobiele lijf regelmatig niet vooruit te branden is. Heupen uit de kom knarst nu eenmaal bijzonder stom.

Heel Nederland noemt dit vervoermiddel een scootmobiel, maar bij de gemeente Leiden hebben ze het over een scootermobiel. Het werkt al sinds jaar en dag op mijn lachspieren. Al twee jaar om precies te zijn.

De man, die het apparaat aflevert zou een ergotherapeut zijn? Hij gaat kijken of mijn lange lijf goed in dit apparaat past? Niets van dit alles. De overigens bijzonder aardige man van het bedrijf, dat de scootermobiel levert, legt me vliegensvlug uit hoe dit exemplaar werkt. Vervolgens rij ik een rondje om het blok.

‘Het stoepje voor de berging is niet goed opgehoogd door de gemeente, je moet vragen of ze een druppelplaat willen neerleggen, want achteruit naar binnen rijden is met deze wanconstructie niet te doen….’ De man benadrukt nog eens, dat dat juist belangrijk is, omdat ik dan vooruit naar buiten kan rijden. Wel zo veilig in deze drukke steeg…

..

Als de man weg is, ga ik eens op mijn gemakje met mijn nieuw speeltje op stap. Ik sta doodsangsten uit! Het uitermate instabiele apparaat hangt scheef bij elk hobbeltje of bobbeltje. En er zijn nogal wat oneffenheden in het grillige plaveisel van de binnenstad!

Ook het bestijgen van de honderden Leidse bruggetjes is een helse klus. ‘Je moet uitkijken als je een stoepje op rijdt, altijd recht ervoor gaan staan, nooit schuin er op proberen te rijden… anders val je om…’ is het eerste dat de man bij het afleveren tegen Heks zegt. Nou, dat geldt ook voor bruggen. Schuin een brug optuffen is gewoon niet te doen….

Ook ontdek ik, dat er geen rem zit op het apparaat. Als je het gas los laat, sta je met een grote ruk stokstijf stil. Er zit wel een schildpadknop op. Een soort noodknop, voor als je plotseling vaart moet minderen. Het blijkt mijn redding te zijn, die knop.

Mijn god, elektrisch vervoer voor peuters is enorm aan banden gelegd, na een akelig ongeluk. Maar dit lijkt me ook niet ongevaarlijk, zacht uitgedrukt. Je hoort eigenlijk nooit over ongevallen met de scootmobiel, maar betekent dat ook dat ze helemaal niet gebeuren?

Of is het weer een gevalletje van weg met dat dorre hout? Dat niemand maalt om de dood van een oud of invalide medemens. Die onproductieve groep, die de maatschappij alleen maar geld kost?

Ik zoek mijn nieuwe scootmobiel maar eens op online. Eens kijken, wat ze me eigenlijk in de maag hebben gesplitst bij de gemeente. Geen arts of ergotherapeut heeft zich met de aanvraag bemoeit. Lukraak is er een apparaat afgeleverd. ‘Je bent inderdaad wel erg lang,’ is het commentaar van de man, die me instrueert, nadat ik geklaagd heb over de instabiliteit van het apparaat.

En wat zie ik bij het kopje veiligheid? Van de vijf sterren verdient dit apparaat er slechts twee. Dus mijn doodsangst is niet uit de lucht gegrepen. En ik heb juist een scootmobiel geregeld voor de slechte dagen. Als ik doodsangsten uitsta op mijn fiets. Als ik meer naast mijn fiets lig, dat dat ik er op zit. De dagen, dat ik niks in de melk te brokkelen heb. Als elk schokje pijn doet. Elk hobbeltje in de weg…..

De vering van de scootmobiel is ook niet om over naar huis te schrijven. In het rapport scoort het maar matig. Ik merk het, als ik over kinderhoofdjes rijd. Klonk, klonk. Au, au.

Toch is Heks heel blij met het onding. Vannacht om half twee rijd ik een grote ronde door de stille stad. Op het asfalt van de Singel is het best te doen, het apparaat hangt alleen nogal scheef, omdat de weg af loopt.,,,,,

Het heerlijkste is echter, dat ik van dat eindeloze staan in parkjes af ben. Er is niet altijd een bankje voorhanden. En lang staan kost me moeite. Het heeft iets met de hartfunctie van ME patiënten te maken. Daar is iets mee en daardoor houden we het niet lang vol. Nu zit ik heerlijk in mijn eigen stoeltje!

Wat ik ook prettig vind is dat ik er nu uitzie, zoals ik me voel: Een halve zool. Ik word doorgaans zwaar overvraagd door Jan en Alleman. En dat laat men wel uit zijn kop bij iemand in een scootmobiel.

Het is dubbel, want ik wil ook voor vol worden aangezien. En dat is dan weer een nadeel van dit vervoersmiddel heb ik regelmatig gezien bij mijn vriendinnetje Kras. Met enige regelmaat wordt ze benaderd door haar medemensen, alsof ze niet tot tien kan tellen. Of mensen praten met een heel hoge stem tegen haar, buitensporig positief en lief, alsof ze een klein kind is.

Dus. Zo dus.

Vanmorgen doe ik een grote ronde met de hondjes op de scootmobiel. Ik kom een vriendinnetje van vroeger tegen met haar hond. ‘Wat doe jij nu in dat ding?’ rollen haar ogen uit haar kop.

‘Weet je nog, dat je me twee jaar geleden met fiets en al onderuit zag gaan?’ herinner ik haar aan de enorme klapper, die Heks ooit maakte met haar fiets. Een tuimeling waar mijn oude vriendin toevallig getuige van was. Een vrije val, waar ik een geweldig dikke knie aan over heb gehouden. ‘Dat overkomt me regelmatig, als ik een slechte dag heb. Dan lig ik meer naast mijn fiets, dan dat ik er op zit….’

Ja, het is wennen. En mensen kijken me heel raar aan, als ik gewoon even ga staan. Of als ik doodleuk een drol ga zoeken op het grasveld in het park. De roddelbuurvrouw valt bijna om van verbazing, als ze me spot met mijn nieuwe speeltje. Ze heeft weer heel wat te vertellen hier in de buurt.

‘Het zou je actieradius wel eens enorm kunnen vergroten, Heks,’ is het droge commentaar van iemand, die het wel snapt. En dat klopt. Ik ben al een paar keer een rondje langs de Singel gaan rijden, waar ik voorheen niet verder kwam dan mijn eigen buurtje. Omdat ik het op dat moment dan niet op kon brengen. Maar in je luie stoel zittend de deur uit scheuren lukt altijd wel. Echt wel!

Geheim Marokkanennetwerk op het gemeentehuis van Amsterdam? Daar wist Heks helemaal niks van. Maar nee, het is de Grijze Campagne van wijlen Eberhart van der Laan, gehuld in een verstikkend rookgordijn, waar Heks zich in verslikt. Een levensgevaarlijke wolf in schaapskleren, die man. Ja, daar weet Saadia Ait-Taleb intussen alles van.

 

Vandaag zoek ik maar eens op, wat het begrip rechtsstaat nu eigenlijk precies inhoudt. Dit naar aanleiding van het televisieprogramma Medialogica van afgelopen donderdag over de zaak Ait-Taleb. Stomverbaasd heeft Heks zitten kijken naar de inhoud van de postume beerput van wijlen voormalig burgermeester van Amsterdam Eberhart van der Laan.

Van der Laan, overdadig bewierookt, vooral toen hij aan kanker bleek te lijden, komt in een heel ander daglicht te staan. De heilige blijkt een schijnheil. Een liegbeest. Een stoker. Iemand met een behoorlijke stoornis, anders maak je je medemensen niet zo rücksichtlos kapot. Naar alle waarschijnlijkheid was het een rasnarcist.

Nu ben ik niet van zins om die van de Laan hier zwart te gaan zitten maken. De man is dood. Over de doden niets dan goeds, toch? Maar wat was het een gestoorde eikel, zeg. Geheime missies om terrorisme te bestrijden middels fake filmpjes over een Islamitische jongere, gespeeld door een acteur, die in rap tempo radicaliseert en vervolgens weer spontaan deradicaliseert…….

Een influencer moest het worden, die jonge acteur. Ook al zo’n idioot verschijnsel. Heks zag de afgelopen week het over de top huwelijk van een paar puissant rijke Aziaten op televisie voorbijkomen: Dertig miljoen had dit gestoorde paar uitgegeven aan deze bezopen mooiste dag van hun leven. Hard nodig volgens hen, want zij zijn kei-belangrijke influencers. Wereldberoemd in Indonesië. Heks heeft nog nooit van hen gehoord. Oh jee. Tel ik nu nog wel mee?

Het lijkt me, dat ze hun geld wel beter kunnen besteden, maar ja, wie ben ik? Niemand luistert ooit naar Heks. Waarom zou je ook? Ik heb geen enkele invloed op wat of wie dan ook. Ikzelf zeg: Houden zo. Ik wil geen influencer zijn. Bedenk maar lekker zelf wat je met je leven wilt doen. Of wat je aan trekt. Wat je eet. Hoe je stupide stulpje er uit ziet.

Gebruik je fantasy nu eens. Zet die verstokte rechterhersenhelft aan het werk. Kook eens iets nieuws op in dat verweekte hersensop. Sla eens een inspirerende vlam in je muffe hersenpan….

Of bezondig ik me nu ook aan influencen? Is er gewoon geen ontkomen aan, dit komen en gaan van mensen, die we massaal na-apen?

Maar goed. Amsterdamse gemeentepolitiek. Het is overal wat. Mijn grootvader zat vroeger in de gemeentepolitiek. In een klein kut-kustplaatsje. Een roofdier was het. Hij zette de boel genadeloos naar zijn hand.

Wist met name in oorlogstijd veel voor elkaar te boksen, het kut-kustplaatsje was opeens strategisch belangrijk geworden en zat bomvol Duitsers, hetgeen hem een ridderorde opleverde. Maar je moest de man niet tegen je krijgen, daar is Heks van overtuigd.

Van der Laan moest je ook niet tegen je krijgen heb ik ontdekt. Eberhart bedacht een super geheim grootheidswaanzinnig project om radicalisering en terrorisme te bestrijden. Zelfs zijn gemeenteraad was niet op de hoogte. Noch de medewerkers, behalve een piepklein ingewijd team. Waaronder Saadia Ait-Taleb.

De bedenker van dit project, de radicaliseringsdeskundige David Kenning, is een bekakte Ier met een geelgrijs matje in zijn nek. Hij heeft naar eigen zeggen ervaring met dit soort infiltratie in de wereld van de getroebleerde Moslimjongeren. We nemen het maar aan, want hij noemt geen concrete voorbeelden. Want het is allemaal super geheim.

Nog voor het project de Grijze Campagne (naar analogie van de Grijze Wolven?) van start gaat wordt de stekker er uit getrokken. Gevolgd door een misleidend rookgordijn. Een rookgordijn, zo dik, dat het de betrokken mensen verstikt.

Het eerste en tevens grootste slachtoffer is mevrouw Ait-Taleb. Zij krijgt van alles in haar schoenen geschoven, er wordt over haar gelekt naar de pers bij het leven, maar het is allemaal niet waar. Nee, deze onschuldige  vrouw wordt geofferd, om het stoepje van Eberhart schoon te vegen.

Om het allemaal wat sappiger te maken voor krantlezend Nederland, is er al snel sprake van een duister Marokkanennetwerk in het gemeentehuis van Amsterdam. Ze spelen elkaar de bal toe, houden elkaar uit de wind, bezorgen elkaar baantjes……. Met als spil de zichzelf verrijkende zondebok Saadia Ait-Taleb!

Niets van dit alles is waar. Mensen uit het vermeende netwerk zijn soms gewoon vrienden van de vrouw. Niet eens werkzaam bij de gemeente Amsterdam! De man van haar beste vriendin heeft inderdaad een baan bij de gemeente bemachtigd, maar heeft daar gewoon bij iemand voor gesolliciteerd. Niet bij Saadia Ait-Taleb, nee, bij een geheel ander persoon. De man van haar vriendin is inderdaad aangenomen, maar zonder haar inmenging.

De klacht, dat ze de acteur van de beoogde vlogs had ingehuurd, omdat ze verliefd op hem was is ook al gelul. Ja, ze heeft hem ingehuurd. En daarna is ze verliefd op hem geworden. Kan gebeuren. Heks wordt ook wel eens verliefd op deze of gene. Het is een vrij normaal verschijnsel tussen mensen. En: Het is vast een heel lekker ding, die jongen!

Ze heeft overigens niets gedaan met die verliefdheid. Dus waarom moet dat erbij worden gehaald? Omdat er van alles bij is gehaald, wat als kut op Dirk slaat. Ik zeg maar geen tang op varken, want ja, ik wil niemand beledigen……

Of misschien toch wel. Heks houdt van godslastering. Altijd al dol op geweest. Meestal is mijn eigen soort, de christenhondenmeute, het haasje. Maar ik mag ook graag grapjes maken over andere religies. Met name de leiders moeten het ontgelden. Ik kan het gezever over die cartoons dan ook niet uitstaan. Get a life! Maak een grap over de Geilige Maagd! Doe iets!

Met weemoed denk ik terug aan Monty Python en hun ‘Life of Brian’. De tranen heb ik me gelachen om die film. En toch zing ik elk jaar vol overtuiging mee in de Matthäus Passion. Het 1 sluit het ander niet uit. We hebben humor nodig om het kaf van het koren te scheiden. Geloof is geen statisch gegeven, het is altijd in ontwikkeling.

Het zijn de rigide religies, die op de schop moeten. En een goeie grap wil daarbij nog wel eens helpen. Ik ben voorstander van lachen om jezelf. Als je niet meer kunt lachen om jezelf heb je echt een probleem. En dat is dan niet mijn probleem.

Eberhart kan helemaal niet om zichzelf en zijn Geheime Grijze Missie lachen. Zij mislukte missie, die veel geld heeft gekost. Geld, dat niet terug te voeren is op iets concreets. Want het is allemaal in het geniep uitgegeven. Door Mevrouw Ait-Taleb. Met toestemming van van der Laan. In opdracht van die malloot zelfs.

Maar opeens weet niemand daar meer iets van. De vrouw wordt beschuldigd van fraude en zelfverrijking. Vriendjespolitiek en zelfs een heus Marokanennetwerk. Het wordt breed uitgemeten in de pers. Met name Jannie Groen van de Volkskrant maakt het bont. Ze citeert een stuk of 10 anonieme bronnen in haar krant, om haar verhaal kracht bij te zetten.

Als jaren later Ait-Taleb is vrij gesproken van alle blaam, presteert Groen het nog om te zeggen, dat haar 10 bronnen zo uitermate betrouwbaar waren. De oud burgermeester zeker? En z’n vrouw? En een paar van zijn corrupte ambtenaren wellicht…..?

Dit is dan Jannie Groen, die zegt nooit aan vriendjespolitiek te doen…….

‘Ja,’ mekkert Jannie Groen in de camera, ‘Er is niet gezegd, dat ze niet aan vriendjespolitiek heeft gedaan tijdens die rechtszaak…’ ze doelt op de rechtszaak, waarin mevrouw Ait-Taleb van alle beschuldigingen aan haar adres werd vrij gesproken, ‘Dus dat ze aan vriendjespolitiek heeft gedaan zou best eens kunnen volgens mijn zeer betrouwbare anonieme bronnen…’

Nu raakt Heks in de war. Wat zegt dat gekke mens nu? Die Jannie Groen? Onderzoeksjournaliste bij een gerenomeerd dagblad? Dat Ait-Taleb zich schuldig heeft gemaakt aan vriendjespolitiek omdat dat niet uit de rechtszaak is gebleken? Huh?

Hoe durft dat mens haar mond nog open te doen, nadat ze die arme vrouw volledig de grond in heeft geschreven? Gebaseerd op obscure anonieme bronnen, die ook nu nog niet bekend zijn?

‘Ja,’ zemelt Groen verder met haar van ergernis vertrokken smoelwerk,’ Saadia Ait-Taleb moet dan zelf maar bewijzen, dat ze niet aan vriendjespolitiek deed….’ Onnavolgbaar, die Jannie Groen.

Volgens mij hoor ik haar nu beweren, dat zij kan lukraak schrijven wat ze wil over haar medemensen, dat ze ze aan de schandpaal kan nagelen als ze daar zin in heeft. Dat ze anonieme bronnen van stal kan halen, tot ze een ons weegt. En als iemand daar een probleem mee heeft, in dit geval Saadia, moet die persoon maar eens bewijzen, dat deze ONDERZOEKSjournalist het uit haar goed ontwikkelde dikke vette duim heeft gezogen.

Heks is voorstander van journalistieke vrijheid, maar hier wordt dit fenomeen wel eventjes helemaal op de verkeerde manier geïnterpreteerd. Mevrouw Groen bezondigt zich aan kwaad spreken. Roddelen. De plank misslaan. Weigeren een excuus te maken, gewoon doorgaan met je malafide banaan.

Volgens mij is dat strafbaar!

Ier met vergeeld matje

Heks zit weer te suizebollen voor de televisie. Wat is er toch veel mis in onze rechtstaat, als een burgervader het ongestraft zo bont kan maken. Want samen met Ait-Taleb is een heel legertje betrokken mensen ten gronde gericht. De man, die verantwoordelijk was voor het maken van de filmpjes, is bijvoorbeeld zijn gehele bedrijf kwijt geraakt door de affaire.

‘Ik kom nauwelijks in de annalen van het verhaal voor, omdat ik geen Marokkaanse vrouw ben,’ zegt de man laconiek. Hij, een rasechte Hollander, paste niet in het door de pers opgeroepen plaatje van foute Marokkanen op het stadhuis. Maar hij is evenzogoed wel afgerekend op vermeende betrokkenheid bij de oplichterij.

Saadia is beeldschoon, van binnen en van buiten!

Ach, in de Verenigde Staten hebben ze nu een volwassen baby aan het roer, die de uitslag van de verkiezingen niet erkend. Verkiezingen, die hij toch verpletterend heeft verloren. Want de verschillen zijn voor Amerikaanse begrippen best groot. Het kan dus altijd nog erger in een zogenaamde rechtstaat.

Transpartie. Weg met al die narcisten op topposities. En over alles grappen blijven maken, met name ook over goden en profeten. En halfgoden, presidenten, koningen, keizers, aurtoriteiten, legerleidingen en mensen met centen.

Volgens mij kan het goddelijke een goede grap wel waarderen. De Godin, onze heilige moeder, heeft naast vrouwen en homo’s naar haar evenbeeld, toch ook humor geschapen. Niet lachen is gewoon zonde! Een doodzonde!

Nou dan. Geniet ervan.

Jannie Groen is overigens bevriend geraakt met radicale Moslima’s, las ik net online. Ze moet nu zelf maar eens bewijzen, dat zij niet aan vriendjespolitiek doet, vind je niet?

In bath with Islam

CONFERENTIE

Investigative journalist Patrick Pouw attended orthodox Islam-school form almost a year, and wrote the book Salaam! Janny Groen from de Volkskrant got friendly with radical young Moslim women and wrote Allahs’ Women Warriors (with Annieke Kraneberg). Does going “in Bath wit Islam” lead to succesfull reporting on radicalism?

Speakers: Patrick Pouw & Janny Groen

Vogelvrij zijn de kleurige vogels van onze maatschappij. Nog steeds. Het is altijd zo geweest. Arie Slob is homo, dat kan niet anders. Geen weldenkend mens in de huidige politiek haalt het in zijn slobberige kop om zulke idiote uitspraken te doen. Behalve zo’n homofoob uilskuiken van de ChristenUnie. Heks heeft haar ogen nog niet open, of ze springt al uit haar vel. Alle verworvenheden raken tegenwoordig in het slop. Kom niet aan mijn regenboogzusters en -broeders en alles wat daartussen zit! Met je triest functionerende duistere kop.

Nou, ik ben nog niet wakker of ik ben al uit mijn vel gesprongen. Het journaal. Je kunt er ook beter niet naar kijken op je nuchtere maag. Als je nog niet over je nek kunt gaan, omdat je nog niks binnen hebt. En intussen heb je alweer gegeten en gedronken. God, wat ben ik nijdig.

Nu zit Heks’ familie vol lesbo’s blijkt, nu haar neven en nichten volwassen zijn en hun partner komen voorstellen. Vorig jaar trouwt een geliefd nichtje met haar droomvrouw. Een andere nicht heeft drie lesbische dochters. Met knalrood haar. Die ook alweer aan trouwen toe zijn.

Weer een andere nicht is ook van de verkeerde kant, maar dat komt uitsluitend doordat de opvoeders godsgruwelijk christelijk zijn. En dan krijg je dat, die verkeerde kant. Ook al voelt het zo goed, die liefde voor iemand van je eigen geslacht.

Heks heeft het wel eens aan de stok gehad met zo’n opvoeder. Voor er kindertjes geboren waren. Een onverkwikkelijk gesprek over allerlei vermeend zondige aspecten van de homoseksuele liefde. Een ruzie, die me hevig overstuur maakte. Want ook toen, lang geleden, ging het er bij mij al niet in. Die onzin.

Het was nog voor ik theaterwetenschappen ging studeren. Een studie met louter vrouwen en homo’s. En een incidentele heteroman. Nog voor mijn vriendenkring volstroomde met homo’s en lesbo’s.

‘Ik vindt homo’s smerig, bah, maar lesbische vrouwen vind ik wel ok,’ likkebaardt een aanbidder van Heks alweer 40 jaar geleden. Het is helaas niet de laatste keer, dat ik dit soort idioterie moet aanhoren. ‘Dus jij zou wel tussen een paar potige potten in bed geplet willen worden?’ sneer ik gemeen. De man schrikt zich rot. Dit strookt niet met de erotische beelden, die hij aan de damesliefde heeft gekoppeld.

Mijns inziens is altijd leuker om aan seks te doen, dan om er naar te kijken. Maar ja, ik ben een vrouw. Wij kicken op een mooi verhaal. Een liefdesgeschiedenis desnoods. Wij zijn minder van de plaatjes.

Maar je ziet, hoe belangrijk het is om in het onderwijs een reëel beeld van homoseksualiteit te hanteren. In het onderwijs moeten alle kinderen zich kunnen ontwikkelen, ook op seksueel gebied. In de gevoelige pubertijd. Als de hormonen door je lijf gieren en je soms geen idee hebt, welke kant het op gaat.

Zonder christenen ook

Mijn vingers harken over het toetsenbord. Op zoek naar woorden, om mijn verontwaardiging uit te drukken over deze idioot in de politiek. Waar moet het heen, als onze politieke leiders zich permitteren om een hele groep af te schrijven….

Dus er zijn ChrChrChrCHChristelijke scholen, die ouders verplichten om dit soort zwaar discriminerende paperassen te onderteken. Dat je als ouders onderschrijft, dat homoseksualiteit iets abnormaals is. Bizar.

De laatste tijd is er veel discussie over reformatorische scholen, zoals het Van Lodenstein College in Amersfoort, waar ouders vooraf een verklaring moeten tekenen waarin zij homoseksualiteit afwijzen. Als ouders niet tekenen, kan hun kind niet naar school. De linkse oppositie en coalitiepartij D66 willen dat scholen stoppen met dergelijke verklaringen.

En Nederlanders maar mopperen op bepaald Islamitisch onderwijs hier ter lande. En intussen gebeuren er dit soort dingen in het Christelijk onderwijs. Wat zijn we toch een raar rechts land aan het worden.

Heks schaamt zich dood.

Ik brabbel van verontwaardiging. Ik kan er met mijn extreem verdraagzame heksenhersentjes nauwelijks bij. Waar moet het heen, als we hier in ons piepkleine kikkerlandje mee gaan doen met al dat globale gepolariseer? Als we grote groepen gaan uitsluiten? Als abnormaal gaan betitelen, alleen omdat ze van iemand houden, met hetzelfde geslacht als zijzelf?

Paulus was naar alle waarschijnlijkheid zelf een homofobe homo

Ik kijk nog eens naar Slob zijn kop. Beetje verwijfd eigenlijk. En hoe hij gesticuleert. Zou hij soms zelf…..?

Haha, geintje. Alsof je iemands seksuele voorkeur aan iemands neus kunt zien……

Maar toch, zijn homofobe uitspraken vind ik verdacht in dat opzicht. Geen grotere homohater, dan een christenhomo in de evangelische kast. Ik heb over dit fenomeen treffende verhalen gehoord uit de eerste hand.

Uit de bevrijde mond, beter gezegd pijpleiding, van iemand, die jarenlang een topbaan had bij de EO. Hij joeg alle latente homo’s onversaagd de kast weer in met zijn gloeiende sabel. Totdat hij zelf zijn ware aard erkende.

Maar dit mag dan weer wel…..?

Nu vertelt hij griezelverhalen over zijn vroegere baan bij de EO op luidruchtige flamboyante LHBT-feestjes. Heks heeft de gedetailleerde verhalen echt met haar eigen van verbijstering klapperde oren gehoord.

Ik kijk een stukje van het gewraakte debat. Zijn de dingen soms erg uit verband gerukt? Is er sprake van misvatting? Ik hoor een warrig wazig verhaal. Slob struikelt over zijn eigen woorden, maar veel duidelijker worden zijn uitspraken er niet op. Niet duidelijker, maar dodelijker. Want met het stigmatiseren van deze groep, maak je hen onnodig kwetsbaar voor hun meedogenloze leeftijdgenoten bijvoorbeeld.

Kirsten Van den Hul van de PvdA reageert treffend ‘U zegt: Wegens de vrijheid van onderwijs, staat het de scholen vrij om les te geven naar hun eigen waardepatroon, maar LHBT zijn is geen waardepatroon. LHBT levens afkeuren is geen opvatting. Het is net zo min een opvatting, als dat racisme of antisemitisme een opvatting is. Hoe zouden we het vinden, als daar een verklaring over zou moeten worden afgelegd…..?’

Ja, vogelvrij zijn de kleurige vogels van onze maatschappij. Nog steeds. Het is altijd zo geweest. Op een paar uitzonderingen na, wereldwijd.

 

 

Verjaren dit jaar is langzaam garen. Geen knalfeest voor deze nieuwbakken bejaarde. Op het wereldtoneel moeten we ons geduld bewaren. Nog eventjes dan…… Want: Een stokoude bejaarde vervangt een halve gare.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Vannacht kan ik niet slapen. Alweer niet. Het is ook een soort patroon, dat verloopt volgens een bepaald ritme. Wat zeker niet helpt zijn de bloedstollend spannende verkiezingen in de VS. Niet zozeer de uitslag doet ons bloed stollen, maar het vooruitzicht van een zich wrekende Trump.

Hij kan nu eenmaal niet tegen zijn verlies. De man gaat ook nog eens over lijken. Heks ziet allemaal vreemde berichten in de diverse kranten. Zo hangt de man een celstraf boven het hoofd, wegens verkrachting. Echt? Ja, het staat er. Maar nu is hij nog onschendbaar. Dus kan hij zijn leutertje overal in stoppen. Desnoods in een kind. Maar volgens allerlei recente volstrekt gestoorde complottheorieën uit de rechtse hoek is dat meer iets voor de gemiddelde Democraat.

‘Misschien geeft hij zichzelf op de valreep gratie voor alles, wat hij heeft uitgevroten,’ zegt de zoveelste deskundige, ‘En al zijn vriendjes voor zover hij dat al niet gedaan heeft….’ Heks zit er met grote ogen naar te kijken. Wat hoor ik nu weer allemaal?

Ik zie de man stampvoetend roepen, dat ze moeten ophouden met stemmen. Hij wil niet meer, dat er nog stemmen worden geteld. Hij staat namelijk voor, dus nu kappen met dat getel. Al die kloterige poststemmen. Uitgebracht door die kut democraten. Om te zorgen dat dat zogenaamde virus zich niet verder zou verspreiden…. Trump grijpt alles aan.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Hij heeft het zieltogende staatsbedrijf USPS in de pocket en er persoonlijk voor gezorgd, dat er grote vertragingen in de bestellingen zouden ontstaan,’ lees ik ergens anders. Door brievenbussen weg te laten halen, sorteermachines onklaar te laten maken, extra ingewikkelde procedures toe te voegen….. Huh? En dat mag? Ja. Het is gewoon toegestaan in die republiek der Grote Banaan.

“Ze informeerde hiernaar bij haar huisbaas, die bij de USPS werkt, en bij enkele postbezorgers. „Zij bezwoeren me dat de vertraging geen gevolg van hun luiheid was, maar van tegenwerking van bovenaf. De werkdruk was compleet veranderd, er werden extra procedures geïntroduceerd of routes omgelegd. Alles om de bezorging te vertragen.”

Democratie, hihihi. Echt nie.

©Toverheks.com

©Toverheks.com Mooie bossen bloemen stonden voor de deur!!!!

Heks heeft sowieso een aparte week, want ze is zestig jaar geworden. Waar ik een groot swingend feest had gepland, moest ik het doen met een kopje mondkapjeskoffie en een bemondkapt wandelingetje met een vriendin en een mondkapjeswijntje met de deur wagenwijd open met een andere vriendin.

Mijn wereldje staat nog steeds in het teken van de pandemie. Hihihi. Echt nie.

Ik beweeg me vanuit mijn veilige bubbel de boze buitenwereld in. Hardlopers belagen me in de parken en langs de Singel. Ik kom een paar keer een groep van pakweg 30 hijgende joggers tegen in het Leidse Hout de afgelopen dagen. Ik kan nog net op tijd de bosjes in springen. Ja, mensen doen echt hun gloeiende best. Ook om het virus te verspreiden.

De verkiezingen in de VS zijn eigenlijk een prettige afwisseling van de pandemierenneukers hier ter lande. Van de viruswaanzinnigen. De ontkenners, die bij teststraten checken of de daar werkzame mensen soms acteurs zijn. Die nu best een extra centje kunnen gebruiken natuurlijk.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Dat meen je niet,’ Heks ligt in een deuk, als ze dit verhaal hoort, ‘Die mensen zijn compleet van de ratten bezeken! Hahaha…..’ Ja, dit is echt lachen. Echt wel.

Heks neuzelt en treuzelt zich een trage gang door de haar resterende tijd. De wereld neuzelt en treuzelt nog meer.

Dan komt aan het eind van deze trage strontweek toch het verlossende bericht: Joe Biden is verkozen tot nieuwe president van de Verenigde Staten. De Politiek Uiteengeslagen Staten (PUS). De in Alle Staten verkerende Staten (ASS).

De volwassen baby moet het veld ruimen. Hij kan zijn dubieuze pruik aan de wilgen hangen. Maar doet hij dat ook?

Heks kijkt naar de schreeuwerige toespraak van Biden, nadat bekend is geworden, dat hij de beste papieren heeft voor het Witte Huis de komende 4 jaar. Elk woord krijgt evenveel nadruk….. Heeft niemand hem verteld over het belang van prosodie als je wilt dat wat je zegt ook verstaan en begrepen wordt? Of neemt hij de brulboeipraktijken van zijn voorganger over? Teneinde diens kiezers voor zich te winnen?

Trump gaat de uitslag aanvechten. Ja serieus, ik lieg niet. De hele wereld is getuige van de treurige teloorgang van deze onaangenaam opererende kleuter met zijn opgespoten pruillipjes. De loser, die niet van losers houdt. De verpersoonlijking van zelfhaat. De vleesgeworden leugen. Die grote Knuppel in het ooit Verenigde hoenderhok

Ik krijg een leuk filmpje opgestuurd over Trump op een skippybal. Bijna symbolisch ook, dat stuk speelgoed: Zijn eigen grote opgeblazen ego als een enorme teelbal, hangend onder zijn onooglijk minuscule nauwelijks traceerbare kleine uitwendig gedragen hersentjes. Ik lach me de tranen.

Ach, in Nederland kunnen we er ook wat van. Van opportunistische lul-politiek. Zo heeft nu de VVD hun verkiezingsprogramma aangepast. Opeens vinden ze dat de door hen geïnitieerde marktwerking in de zorg iets te ver door geschoten is. De vieze opportunisten.

Iets te ver, laat me niet lachen.

‘Ik ga op Rutte stemmen, ook al ben ik socialist. Bladiebla, zo goed gedaan, meuk meuk,’ mekkert een kerel op de televisie. Hij is niet de enige, die deze merkwaardige swing maakt naar dit rechtse bolwerk, nadat Klaasje Vaak hen zand in de ogen heeft gestrooid. En is slaap heeft gesust.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Even voor de goede orde: Door de VVD is de zorg zo ernstig uitgekleed, dat het dorre hout bij bosjes valt. Door de VVD is het onderwijs verminkt. Door de VVD is ons land een hebzuchtig rechts kutland geworden, gemodelleerd naar ons grote voorbeeld, de VS.

Sinds Rutte komen mensen zonder pardon op straat terecht, als ze hun huur niet kunnen betalen bijvoorbeeld. Moeten bijstandsmoeders eerst een aantal maanden bij de daklozenopvang gaan zitten met hun gezin, om in aanmerking te komen voor een woning. Laten we vluchtelingen creperen in ellendige kampen in verweggistan, want Holland first. Nou ja, de rijke stinkers in Nederland first…..

Sinds Rutte worden de rijken in Nederland alleen maar rijker, terwijl de rest flink inlevert. De kwetsbaren kunnen al jaren de RamBam krijgen, maar dubieuze nationale paradepaardjes worden systematisch gespekt.

Je zou bijvoorbeeld kunnen zeggen, dat wij met zijn allen jaren hebben gespaard om de KLM eindeloos in de lucht te blijven houden. Die vieze vervuilers. Terwijl we moeten beantwoorden aan het klimaatakkoord. Wat maar niet lukt. Je zou werkelijk allemaal dit soort dingen kunnen zeggen.

Dus, waar hebben we het over?

Het wordt pas beter in de wijde wereld, als we de ander liefhebben als onszelf. Nog behoorlijk moeilijk. Vooral als je jezelf zo haat, die eindeloze kwaal der mensheid, soms verkapt in boos gebral. Broos gebral….. Kijk maar naar Trump.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Ik haat mezelf,’ ligt ook Heks tegenwoordig in de mond bestorven. Sinds een paar jaar geleden de schellen me van de ogen vielen rondom zaken, waarvoor ik tot dan toe de ogen sloot. Sinds mijn lange adem op is. ‘Niet meer zeggen, Heksje, je schiet er niks mee op…’

‘Love yourself and love God,’ zei mijn leermeester Alex Orbito altijd. ‘Interbeing, if you can generate love and understanding, everybody is your partner….’ aldus Thich Nhat Hanh, een andere leermeester.

Ja, ik wil terug naar mijn oude wereld, waarin iedereen mijn partner is. Ook de kleuters der schepping, de nauwelijks te verdragen narcisten en psychopaten. De wereld, waarin iedereen mee telt.

Ik wil de weg terug vinden, weer vertrouwen krijgen in de mensheid. Als je maar genoeg op je lazer krijgt is dat moeilijk genoeg. Vergeven doe je voor jezelf. Nog wat kretologie, hihihi.

Maar ik ben er helaas nog niet. Ik doe mijn best. Ik ga in elk geval stopen met roken. En wel morgen. Ik rook niet veel, maar wel regelmatig. De Medicinale Cannabis gaat vanaf nu de lucht in middels een vaporizer. Ik heb een geweldig exemplaar aangeschaft. En ik heb een coach! Wens me maar sterkte.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

 

 

Het vrouwenbrein is ‘anders’. Het is in het nieuws momenteel. Er is wetenschappelijk onderzoek naar gedaan. En het functioneert echt niet normaal, maar anders. Anders? Ja, dan de norm, het mannenbrein. Heks heeft een heksenbrein met kunstenaarsneigingen en ik heb beide hersenhelften ontwikkeld…. Ik ben echt een beetje anders, al jaren, dus aan mij heb je niks, wat dit onderwerp betreft. Maar is mijn hekserige kunstzinnige vrouwenbrein verbaasd over de uitkomst? Niet echt.

Vrouwen hebben een ander brein dan mannen. Het is in het nieuws. Een onderzoekster is er op gepromoveerd. Wij hebben een kleiner brein, maar het is wel veel actiever. Ons hersenpannetje maakt meer connecties, dan de mannelijke veel grotere pan. Of is het een hol vat? Maakt de man zijn connecties uitsluitend middels zijn kleine uitwendig gedragen hersentjes?

Heks beweert het al jaren: Meisjes krijgen verkeerd onderwijs aangeboden. Wij krijgen les, alsof we kerels zijn. En dat werkt niet. Zo heb ik mijn hele middelbare schooltijd met wiskunde getobt. Tot ik het goddank kon laten vallen.

Als een docent een formule op het schoolbord schreef, van zus is zo min dit of dat gedeeld door hutsekluts, bijvoorbeeld de zogenoemde abc-formule of ‘het kanon, dan wilde ik weten waarom. ‘Daarom.’ Alsof ik mijn vader hoorde!

In de tweede klas kreeg ik een docent, die aan meisjes niks voor de tweede keer uitlegde. ‘Jullie snappen het toch niet,’ beweerde de oetlul. Voor jongens nam hij die moeite wel overigens. Zelfs als ze er de ballen van snapten of als ze een hele domme vraag hadden gesteld…..

‘Je wilt alleen maar mee met de excursie naar het Evoluon in Eindhoven,’ sneerde dezelfde docent, toen ik aangaf interesse te hebben in de computercursus. Een geheel nieuw fenomeen in die tijd. Begin jaren 70.

Ik had er echt interesse voor, maar werd toch niet toe gelaten. Omdat ik een meisje was.

Later is bij diverse intelligentietests gebleken, dat ik ruim boven VWO niveau scoorde op dit vak. Ik deed het zelfs zo goed, dat ik talloze volledig betaalde trajecten aangeboden kreeg, om me te laten omscholen tot IT specialist bij diverse instituten.

Ik ben uiteindelijk systeembouwer en ontwerper geworden. Supersaai vak. Leuke opleiding. Lekker tussen de kerels…..

Weer later ontdekte ik Heilige Geometrie. Heerlijk, heerlijk. Balsem voor mijn vrouwelijke brein.

Mijn wiskundige vermogens floreren echt, als ik de materie heel abstract aangeboden krijg. Onderwijs vanuit het geheel naar de diverse delen werkt voor mij veel beter. In tegenstelling tot ‘het is gewoon zo en wel daarom’.

Discrimineren mag niet. Maar verschillen erkennen lijkt me alleen maar nuttig. Vooral voor ons vrouwen. Krijgen we eindelijk eens medicatie voor onze vorm van hartfalen, krijgen we eindelijk eens onderwijs, waar wij mee uit de voeten kunnen….. En ga zo maar door. Want we leven nog steeds in een mannenbolwerk, hoor!

Het mannelijk brein is groter, is gebleken uit onderzoek. Ja, zo’n hol vat neemt nu eenmaal veel plek in in je kop. Zo’n resonantieplek voor zeldzame diepe gedachte-achtige oprispingen vanuit de kleine uitwendig gedragen hersentjes…..

Ach, die uitwendige hersentjes, waar size opeens matters. Maar goed. Klaar met de flauwe grapjes.

Kunstenaars hebben ook al een ander brein. Meer grijze massa op cruciale plekken. Als je van tekenen houdt tenminste. Sterker visualisatie vermogen. Betere fijne motoriek….

Ik heb een heksenbrein. Chaotisch tot op het bot, uitermate creatief en een goed abstraherend vermogen. Daarnaast zie ik ze regelmatig vliegen, vooral ook mezelf op een bezemsteel. Ja, zo’n heksenbrein is best fijn.

Met m’n eerste geliefde kreeg ik altijd ruzie, als we memory speelden. Heks wilde, dat alle kaartjes kris kras door elkaar lagen, want dan won ik. Hij zwoor bij een statisch keurig veld.  Dat paste beter bij de interne structuur van zijn hoofd.

Je kunt niet in elkaars kop kijken. We gaan er maar vanuit, dat de ander meer van hetzelfde is. Niets is minder waar. We hebben het hier over de verschillen tussen een mannelijk brein en een vrouwelijk. En een heksenbrein. En een kunstenaarsbrein. Dat is maar het begin.

Zoveel mensen, zoveel fietsbellen. Wel raar. Toch waar.

Er zijn overigens onderzoekers, die denken dat de heren wel degelijk intelligenter zijn dan de dames, omdat ze hun brein groter is…. Wij vrouwen weten natuurlijk allang dat het belangrijker is, wat je er mee kunt doen. En wat blijkt? Uit datzelfde onderzoek? Vrouwen gebruiken hun hersens beter…….

‘Wat krijgen we nou? Waar doen we het voor? 1100 euro? Lik m’n oor! Heks gaat op zoek naar een goedkoop type, om me af te helpen van een paar pestpoliepen. De methoden modern, de prijzen vaak straf, symptomen spontaan verdwenen……, ben ik na mijn zoektocht terug bij af!

Afgelopen maandag krijg ik een verwijsbrief van de dierenarts. Ferguut heeft last van een oortje. De dierenarts heeft het onlangs schoongemaakt. ‘Ik geef je een pijnstiller mee, maar als hij er over een week nog last van heeft, moeten we wellicht verder kijken….’ ze aarzelt een beetje. Ik heb geen idee waarom.

Nog niet……

‘Het zou wel eens een poliep kunnen zijn, maar ik heb niet de middelen om die diagnose te stellen,’ Heks hoort niks raars, ‘Misschien moet er een KNO arts naar kijken….’

Naar kijken, naar kijken….? En dan?

Hangend oortje kan duiden op poliep….

Na een week vindt de panter het nog steeds niet leuk als ik aan zijn oor zit. Hij reageert gelukkig niet meer zo heftig als eerst. Wel eet hij weer beter, hij is weer een beetje aangekomen na zijn eenzame opsluiting, niet eens met water en brood, in het leegstaande gebouw hier in de straat. Als ik een paar dagen later overleg met de dierenarts besluiten we toch eens verder te kijken.

Met de verwijsbrief in de hand bel ik naar een praktijk in Rijswijk. Dezelfde club, waar VikThor zijn bionische poot aan te danken heeft. Kundig, maar peperduur. VikThor is verzekerd, maar mijn katten lopen onverzekerd rond. Ze hebben zelden iets, behalve de panter. Hij is al zo vaak in de problemen geweest door zijn zotte avonturen.

Raar hangoogje kan duiden op poliep

‘Mijn kat heeft misschien een poliep in zijn oor. Ik wil graag, dat er eens iemand naar kijkt, mijn eigen dierenarts heeft niet de apparatuur om zo diep in de gehoorgang te komen…’ begin ik mijn verhaal.

Het meisje aan de andere kant lijkt niet goed te begrijpen, waar ik het over heb. Schutterig staat ze me te woord. Met moeite trek ik de juiste informatie uit haar. Met name de kosten interesseren me. Ik wil een idee hebben, waar ik aan toe heb voordat ik mijn schatje door hen laat behandelen. ‘Het eerste consult is 120 euro. We maken dan eerst een CT scan. Dat is nog eens 1100 euro. Daarna gaan we……’ Heks schrikt zich een ongeluk.

Een CT scan? 1100.00 euro? Om te kijken of er wellicht een poliep in dat kattenoortje zit? Geen denken aan! Zijn ze helemaal van de pot gerukt? Alsof je met een kanon op een mug schiet. ‘Dat ga ik echt niet doen, mevrouw, ik kijk nog eens verder. Twintig jaar geleden waren er ook poliepen in oren van katten. Toen werden ze ook verwijderd. Zonder CT scan…….’

Ik leg de hoorn op de haak.

Vervolgens bel ik met Utrecht. Het universitaire veterinaire gebeuren, waarover ik altijd allerlei zeer wisselende verhalen hoor. Zij zullen toch wel normale tarieven hanteren?

©Toverheks.com

©Toverheks.com Geen hang-oog of hang-oor te bekennen bij mijn panter……

‘We beginnen met een CT scan, de goedkoopste is een beperkte scan van 850 euro. Misschien dat we het daarmee redden. Dan volgen er nog….’ Heks luistert de rest niet af. Ja, Utrecht is iets minder extreem met de prijzen, maar het is nog steeds van de gekke. Wat mankeert die mensen? Je wordt toch dierenarts uit roeping? Niet om een vette bolide te kunnen rijden?

‘Ik heb hier op een forum een verwijzing naar een praktijk in Beneden Leeuwen gevonden,’ roept mijn rechterhand Rozenhart door de telefoon, ‘Zij weten blijkbaar raad met poliepen in kattenoren….’

Heks belt met de praktijk. ‘Wij maken geen gebruik van een CT scan. Wij kijken met een piepklein cameraatje in keel en oor. Dat kost zeker geen 1100 euro. In de verste verten niet. Maar het fijne weet ik er niet van, de dierenarts belt u vanavond om te overleggen….’ Kijk, dat klinkt hoopgevend!

Die avond spreek ik uitgebreid met een geweldige ouderwets bevlogen dierenarts uit Beneden Leeuwen. Zij krijgen heel veel mensen uit het hele land, die zich een ongeluk zijn geschrokken van de prijzen bij de gespecialiseerde dierenklinieken her en der.

‘U slaat de spijker op de kop, mevrouw, vroeger werden er ook poliepen verwijderd, zonder CT scan. Maar de prijzen, die u noemt verbazen me ook heel erg. Zo’n scan zou hooguit 400, tot misschien 600 euro bij een meer uitgebreide scan, mogen kosten. Wat een prijzen….’

‘Wij kijken met een klein cameraatje in het oor. Je kunt gewoon door het trommelvlies heenkijken bij een kat. Als er een poliep zit, zie je dit en dat, zus en zo…’ legt de man geduldig uit, ‘We kunnen ook in de keel kijken. Als we eerst foto’s maken, daarna nog met de camera kijken, dit en dat , zus en zo, dan kom ik op hooguit 360 euro voor de diagnose….’

Hooguit. Misschien zijn de röntgenfoto’s voldoende bewijs voor de aanwezigheid van een poliep.

Zo. dat is wel eventjes andere koek.

Hoe komt het toch, dat er zoveel klinieken zijn, die van die wauwse prijzen hanteren?

‘Er is een club uit Denemarken, Anicura, die alle dierenziekenhuizen in Nederland op koopt. Vervolgens drijven ze de prijzen op. En dan krijg je dit soort wantoestanden…..’ vertelt een dierenarts me. Mensen kunnen hun beestjes niet meer laten helpen. Tenzij je stervensrijk bent of goed verzekerd. Wat ook peperduur is. Heel kwalijk…..

Ja, schokkend. Wat is de wereld toch ruk. Wat zijn mensen toch hebberige ellendelingen. Goddank zijn er nog ouderwetse dierenartsen. Er zit er ook eentje in Oegstgeest. Hij haalt hoogstpersoonlijk poliepen weg. Tenzij het te gecompliceerd is. Hij zal in elk geval een diagnose kunnen stellen. Zonder dure apparatureluurs.

‘Ik ga eerst eens naar die man in Oegstgeest. En dan indien nodig naar Beneden Leeuwen. Maar weet je wat het gekke is, Rozenhart? Die zwarte heeft helemaal geen last meer van zijn oor. Ik kan er gewoon aan zitten frutten en hij vindt het helemaal best. Misschien kwam die irritatie toch gewoon door die prop in zijn oor. Ik kijk het nog maar eventjes aan….’

Kom ik met de schrik weg. Ik besluit echter wel wat geld opzij te zetten. Voor het geval dat…….

‘Ach, bij ons in Californie kost een gewone röntgenfoto al 500 dollar minimaal. Als je je neus bij de dierenarts naar binnen steekt ben je sowieso 90 euro verder…’ mijn nieuwe vriendin uit de States relativeert mijn ervaringen. Ze vertelt nog even verder over hoe het mogelijk is, dat in die rijke staat zoveel mensen dakloos zijn. Omdat huren, eten, zorg niet te betalen zijn.

‘We zijn de rijkste staat van de VS en hebben de meeste daklozen. Ja, dat is ook echt verschrikkelijk,’ besluit ze haar verhaal. Zo zie je maar. Het kan altijd allemaal veel erger. De Verenigde Staten, ons grote voorbeeld van hoe het niet moet. Die bananenrepubliek. Helaas apen we hier, sinds jaar en dag, alles van hen na.

©Toverheks.com

©Toverheks.com En wat vindt Ferguut er allemaal van? GAAP!!!!

 

Rust in Huize Heks. De hondenbaby heeft last van haar buikje. Heks heeft ook al iets verkeerds gegeten. En Snuitje met haar lieve snoetje piest zich nog steeds straffeloos een hoedje…… Maar niet langer in mijn bed!

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Deze week doen we het rustigjes aan. Heks en haar beestenbende. De kleine heeft last van haar dikke puppenbuikie en Heks voelt zich ook niet al te jofel. Mijn buik is ook van slag. Na een afhaalmaaltijd, toevalligerwijs. Rommelig en pijnlijk. Het kan ook toeval zijn. Maar hoe dan ook, lekker is anders.

Afgelopen nacht ren ik dus weer door de steeg met mijn piepende pup. Groggy van de slaap. Jas en laarzen haastig aangeschoten over mijn pyjama. Tot twee keer toe maakt mijn monstertje me wakker.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Het blijkt nog loos alarm te zijn ook. Ze heeft wel last van haar buikje, dat wel, maar er komt niks meer uit haar schattige poepgaatje. Leeggescheten als ze is geraakt gisterenavond laat. Op de vloer van mijn woonkamer…….Meuh.

Rustig aan. Dan breekt het lijntje niet.

Dan is er nog Snuitje. Mijn oude katje met nierfalen, voor wie ik alweer anderhalf jaar onder een plastic tafelkleed slaap. Omdat ze af en toe in bed piest. Sinds enige tijd heeft ze last van elektrische schokjes in haar lijfje. Ik maak een keertje mee, dat ze een korte epileptische aanval heeft. Goh.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Sinds de schokjes is het ongecontroleerde piesen enorm toegenomen. Soms een week helemaal niks, dan opeens dagenlang achter elkaar ellende. Afgelopen week piest ze om de dag de hele boel onder. Dinsdagnacht zelfs tot twee keer toe in 1 nacht: Alle dekbedden en onderlakens zeiknat.

Ik was me een ongeluk, loop vloekend en scheldend midden in de nacht de boel te verschonen. Met mijn halvezolige lijf. Slaap op een ruwe handdoek, omdat de onderlakens op raken. Baal als een stekker.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

En ik word ook boos op mijn oude katje. Mijn lijf wordt boos. Het slaat natuurlijk nergens op. Alsof mijn oude blinde schatje het expres doet. Toch moet er iets gebeuren. Ik moet ook aan mezelf denken…..

Snuitje ligt altijd op schoot als ik televisie kijk. En ze kruipt graag bij  me onder de dekens, voordat ik in slaap val. Haar uit bed verbannen is geen optie. Maar ik kan haar bezoeken wel beperkten en controleren.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Heks zet de stoffen bench in haar slaapkamer, met daarin een schone bak, een lekker kleedje, wat fris water en een halve haring. Of een tartaartje. Snuitje gaat nu grote delen van de dag in haar eigen hok. Als ik televisie kijk, zit ze gewoontegetrouw op mijn schoot.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Maar als ik’s nachts de dekbedden loswoel, waardoor de tafelkleden verschuiven, kan ze geen kwaad. Word ik niet wakker van een warme plas op mijn borstkas. Of een natte plek in mijn nek. Of een droge drol naast mijn boze bol…..

Waarom heb ik dit niet eerder bedacht? Ja, dat is inderdaad een goeie vraag.

Vannacht slaap ik eindelijk weer eens zonder plastic afdekzeil. Geen klammige dekbedden na een zweterig nachtje. Verrukt gooi ik de dekens van me af, als ik het warm krijg. Zonder dat ik daar later spijt van krijg, omdat mijn kat het losgewoelde beddengoed benat. Ik woel en draai. Gooi mijn rusteloze benen in de lucht. Ha, lekker.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Eind van de middag wordt VikThor ook plotseling ziek. Hij kotst systematisch de hele woonkamer onder, net als we terug zijn van een wandeling in het Leidse Hout. Het is me intussen duidelijk: Hondengriepje houdt huis in Huize Heks.

Nu lig ik alweer lekker in bed te dweilen met de hondjes en Snuitertje. Tafelkleden dekken alles af. Een rustige dag. Ik hoef bijna niks. Alleen nog een piepklein rondje met de hondjes. En dat is maar goed ook.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

©Toverheks.com

©Toverheks.com

©Toverheks.com

©Toverheks.com