Wonen in mijn lijf

Mijn lichaam is mijn eigen lichaam niet

Het kolkt en borrelt, wil soms van haar stokje

Ik bewoon het, maar ben er vaak niet

Dat is dan weer niet goed en daarom ziel, ik lok je

Weer terug mijn lichaam in met dit lied

Doe teniet verdriet, doe teniet.

Was het zo eenvoudig als we willen

Hoefde niet te stampen en te gillen

Frustratie, pijn, verdriet, wist gewoon

Niet positief genoeg, verdiende loon

Positieve affirmaties en gedachten

Pot met goud bij regenboog verwachten

Lukt dat niet, jij  sukkelig figuur

Brandt terecht in eigen vagevuur

Mijn hart breekt als deze woorden spreken

Tot vluchtelingen, oorlogswezen, kinderen

Met kanker, circusapen, bedreigde blauwe haaien

Koelbloedig met ons wijsvingertje zwaaien

Wat dat vingertje echter niet bewijst

Mijn ziel wordt wel degelijk omlijst

Door lichaam, dat soms vergeet hoe

Ze  energie in banen leiden moet

Er woont een legioen van kwalen in mijn lijf

Ik wou wel dat er duizend varkens zouden komen

Waar dat legioen dan eindelijk in ging wonen

Om zich met huid en haar pardoes in zee te storten

Tot die tijd moet ik het er maar mee doen

Een krakkemikkerige griffioen

Kan zo’n wezen ook uit as verrijzen?

Wie weet is dat wat vinger moet bewijzen

One thought on “Wonen in mijn lijf

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s