Vrede op aarde! Om te beginnen hier in de buurt! Heks bepleit een beter beleid rondom het houden van reusachtige katachtigen als huisdier: Verbied het! Zoals het verboden is om wolven te houden of een grizzlybeer. Een eenvoudige Europese korthaar is geen partij voor zo’n kwaaie Bengaal. Begrijp dat nu een keer!

 ‘Mevrouw, het is niet bepaald gangbaar dat iemand aangifte komt doen tegen een kat,’ de agente kijkt me nieuwsgierig aan. Een zweem van spot dwaalt in haar blik. Bijna iedereen moet overigens lachen om mijn mishandelde kat valt me op. Het is te grappig om je voor te stellen, dat een andere kat er met matten een voortand uit mept bij mijn zwarte panter.

Iedereen behalve Heks. En Ferguut zelf natuurlijk. Het lachen is hem echt vergaan: Hij durft niet meer met zijn gemankeerde smoelwerk. Bovendien heeft hij intussen alweer een gehavend oor. Je kunt er op wachten dat die kolere Bengaal hem ook nog eens een oog kost.

Heks zit gewapend met een dierenartsrapport en een heleboel aantekeningen betreffende het houden van dit soort katten hier in Nederland op het politiebureau. Ik heb natuurlijk ook wel iets beters te doen. Ik besef maar al te goed, dat ik hier volstrekt voor lul zit. Zowel letterlijk als figuurlijk.

Want zeg nu zelf. De kans dat de politie iets doet aan een gestoorde kat is nihil. Zo lang het beest geen babies van hun fles melk berooft en hen vervolgens de ogen uitkrabt maakt geen mens zich druk. Wat kan iemand mijn ouwe trouwe ridderkater schelen?

‘De dierenbescherming raadde me aan om aangifte te doen. Volgens hun woordvoerder is er in Nederland een gedoogbeleid om deze katten buiten te laten lopen. De eerste generatie is verboden overigens. Het woord gedogen geeft al aan, dat het eigenlijk niet mag….’

‘Bovendien wordt 87% van dit soort katten binnen gehouden of in een afgesloten tuin. Slechts een klein percentage komt op straat. Er zijn meer gevallen bekend van Bengalen, die buurtkatten terroriseren. Dit geval staat niet op zich….’

De agente is heel vriendelijk. Geduldig maakt ze aantekeningen. Belt met de dierenpolitie. ‘Volgens hen is het niet verboden om dit soort katten op straat te laten komen,’ beweert ze vervolgens. ‘Maar de dierenbescherming zei…..’ pruttel ik tegen. ‘De dierenpolitie staat boven de dierenbescherming,’ beslecht ze kordaat ons geschil. 

Het is dus allemaal weer lekker vaag geregeld in onze bananenrepubliek. ‘Met honden is het geen probleem. Als die agressief gedrag vertonen moeten ze een muilkorf om. Maar rondom katten is er stomweg geen regelgeving. Ik ga derhalve de hondenbrigade er op zetten. Die gaan een onderzoek doen naar die Bengaalse kat. Waar woont het beest?’

Binnen een kwartier sta ik weer buiten. Nauwelijks een stap verder. 

Het is stralend zonnig weer. VikThor is naar het strand met de dochter van vrienden van me. Om een uurtje of 1 haalt ze hem op. Tilt hem liefdevol in haar auto. Geeft hem snel een kusje op zijn grote snoet.

Heks volgt dit tafereeltje vanachter haar keukenraam. Zo schattig. En fijn voor mij, want nu heb ik zomaar een middag wandelvrij! Alle tijd om mijn zaakjes te regelen.

Machteloosheid is een akelig gevoel. Een gevoel dat ik maar al te goed ken. Mijn nagels zijn er al op jonge leeftijd uitgetrokken. Mijn tanden om minder uit de bek gemept. Bij wijze van spreken dan. Niet letterlijk gelukkig. Dus ik bevind me op bekend terrein.

En zoals altijd sta ik alweer op de barricades. ‘Je pleegt verzet, Heks, heb je altijd gedaan. Maar je kunt beter je doel verleggen,’ kreeg ik een drietal jaren geleden te horen van een bekend paragnost. De man had gelijk.

Er zijn meer dingen waar ik me druk over maak momenteel. Niet alleen over mijn kat.

Onrecht. Zo onder mijn neus. Een weerloos wezen, dat wordt mishandeld. En ook hiervoor vind ik weinig gehoor bij instanties, als ik weer eens aan de bel trek. Ook dit gaat maar door. 

Zondag in de kerk zingen we over een rechtvaardige wereld. Waarin alles eens een keertje op zijn plek valt. Onze prachtige planeet badend in licht, liefde en vrede. De realiteit is dat zelfs een paar katten nog niet zonder conflict een buurt kunnen delen. 

Laat staan dat mensen eerlijk een land kunnen delen. We hebben nog een hele weg te gaan. Goddank zijn er genoeg mensen die willen. Er staat een hele generatie op, die zich honderd procent willen inzetten voor het behoud van onze geliefde planeet. Met alle bewoners.

Ik zie hele legers pubers protesteren op televisie. In diverse landen. Ze zijn woedend op de politiek. Ze maken zich ernstig zorgen over het klimaat. En terecht natuurlijk. Schreeuwend maken ze dat duidelijk. Daar krijg je natuurlijk honger van. Vooral als adolescent in de groei. Ze storten zich na afloop dan ook massaal op de smerige hamburgers van die hele foute keten. Hopsakee aan de CO2. 

Het is toch zo moeilijk om ook maar enigszins consequent te zijn. 

De kroon der schepping vergeet het nogal eens, maar onze planeet is er van alle bewoners. Iedereen heeft recht op zijn plekje. Behalve Bengalen dan, die mogen wat mij betreft worden afgeschoten in een speciale minimale kattenraket. Enkele reis Mars. Waar ze thuishoren.

Misschien moeten we dit middeltje maar door de buurt verspreiden. Het schijnt te werken:

FELIWAY FRIENDS  is een gebruiksvriendelijke oplossing om spanningen en conflicten tussen katten in één huishouden, zoals vechten, najagen, blokkeren en staren naar elkaar te verminderen.

Heks en Joy gaan samen op stap. Met zeven katten naar de dierenarts: Een hele uitdaging! En een leuk uitje bovendien! Volgende keer gaan we een dagje naar het strand……..

Vrijdagavond vlak voor Sinterklaas begin ik me toch een beetje zorgen te maken. De buurvrouw is ziek en we zouden samen naar de dierenarts gaan. ‘Ik ga morgen met ALLE katten naar Ranzijn voor vaccinatie, zin om mee te gaan?’ sms ik mijn grote kattenvriendin Joy.

Misschien heeft ze tijd. Het is natuurlijk een raar weekend. Half Nederland zit met zijn handen in de papier maché of kledderige ontbijtkoek in een poging een dierbare goed te grazen te nemen. Of te verrassen. Met een  listige surprise…….

Binnen een paar minuten krijg ik uitsluitsel. Mijn maatje gaat graag mee! ‘Ik ben om kwart voor 11 bij je,’ schrijft ze, ‘en ik neem een extra vervoersmand mee!’ Hoera! Alle problemen opgelost.

Dinsdagavond zie ik een item op televisie voorbij komen, waarin wordt gewaarschuwd voor kattenziekte. Er is een grote uitbraak in Alphen aan de Rijn en nog een paar Nederlandse gemeenten. Help! Alphen is vrij dichtbij! ‘Het is superbesmettelijk en in bijna alle gevallen dodelijk,’ de presentatrice kijkt omfloerst de camera in, ‘dus als je katten niet zijn ingeënt lopen ze direct gevaar. Ook binnenkatten….’

Ik heb mijn katten al zeker twee jaar niet laten vaccineren. Na vijfentwintig jaar nutteloos geprik. De kosten zijn zo gigantisch hoog geworden de laatste jaren. Minimaal zo rond de vijftig euro per kat bij de lokale en regionale dierenartsen….. Ook is mijn kattengezin nogal uitgedijd. Alles bij elkaar is het niet meer op te hoesten.

Vorig jaar ontdekte ik echter dat je bij tuincentrum ‘Ranzijn’ voor veel minder geld terecht kunt. Alleen moest ik dan wel helmaal naar Aalsmeer met de hele beestenbende. In Leiderdorp hadden ze die service nog niet. ‘Komend najaar komt er hier ook een dierenarts,’ vertelde een medewerkster van het volledig in renovatie zijnde bedrijf me dit voorjaar, ‘Nog eventjes geduld!’

Zodoende zit Heks donderdagmorgen op internet te kijken of de dierendokter zich al heeft gevestigd op deze groene locatie. En wat een toeval! Laten ze nu juist vandaag open gaan! Ik bel hen op en maak direct een afspraak. Misschien ben ik wel de eerste klant!

Zaterdagochtend meldt mijn vriendin zich bijtijds. We drinken koffie en gaan daarna direct aan de slag. Alle katten moeten in de diverse manden. ‘Hoe had je het gedacht Heks?’ Joy kijkt me vragend aan. Ik zet mijn plan uiteen.

‘Snuitje in de kleine plastic box, Leonoor in de rieten mand en Ferguut in die grote stoffen tas. Zij moeten alledrie bij voorkeur in hun eentje worden vervoerd. De boskat kan met zusje Aafje in die grote kattenbench van de buurvrouw. En Bolster kan met zijn moeder in de bench van Ys. Eh VikThor.’

We vangen kat na kat en stoppen ze in de juiste mand. Alleen Bolster is nergens te bekennen. Op zijn vaste verstopplekjes is hij niet te vinden. Ook houdt hij zich muisstil. Hij voelt nattigheid.

Na een goed kwartier ontdek ik hem in een piepklein hoekje achter de bank en de gordijnen. Snel grijp ik hem in zijn nekvel. ‘Jij ontsnapt me niet meer, kleine puntneus,’ mopper ik op de Benjamin van het gezelschap. Ik laat hem in de bench zakken. Zo. Klaar. Inladen en wegwezen!

We sjouwen een paar keer de trap op en af. VikThor staat bovenaan in de aanslag om mee te gaan. ‘Kunnen we hem niet beter thuislaten?’ pleit Joy, ‘Het lijkt me nogal onhandig als hij ons voor de voeten gaat lopen.’ Tja, ze heeft gelijk, maar ik neem hem toch liever mee. ‘Zo onhandig!’ roept Joy, ‘En hij heeft er toch niet veel aan. We hebben geen tijd om te wandelen of spelen.’

‘Ja, maar hij wordt wel geestelijk afgebeuld. En dat is ook belangrijk,’ ik kijk mijn vriendin aan, ‘anders moet ik direct weer aan de bak met hem als we terugkomen van de dierenarts. En dan ben ik helemaal af en klaar. Dan moet ik eigenlijk een paar uur plat.’

Ik heb het nog niet gezegd of Joy belt haar vent. ‘Heb je zin om op VikThor te passen?’ Vijf minuten later gooien we mijn hondje bij hem naar binnen. Hij gaat lekker met hem wandelen!

‘Miauw, miauw,’ klinkt het in de achterbak van mijn piepkuiken, ‘Maauwwwww, mrwwaauuuwww’. Bolster voert het hoogste woord, maar ook de boskat laat zich gelden. De enige die we helemaal niet horen is de Zwarte Panter. Hij houdt zich gedeisd.

‘Ik reed een keer op een mooie zomerse dag met zo’n vier katten en Ysbrandt richting dierenarts. M’n monsters zaten te miauwen als gekken en mijn raampje stond open, dus mensen op straat hoorden dat kabaal. Maar als ze keken zagen ze die lieve hondenkop van Ys boven de achterbank uitsteken. Veel verbaasde gezichten, joh’. We giechelen.

We hobbelen rustig de stad uit. Oh wat is het toch altijd gezellig met Joy. Vanaf dag 1 is dat zo geweest. En ook vandaag is geen uitzondering.

Bij het tuincentrum laden we alle manden op een paar winkelwagens. In karavaan gaan we op zoek naar de net geopende dierenartsenpraktijk. Het is druk in het net verbouwde bedrijf. Je kunt over de hoofden lopen, ware het niet dat ze zich allemaal verbaasd omdraaien om naar deze miauwende optocht te kijken.  Alsof de zon doorbreekt vormt zich een lach op menig gezicht: Wat leuk, poesjes!

We moeten het halve bedrijf door, policy om aan zoveel mogelijk begeerlijke producten te worden blootgesteld: Heks is min of meer opgegroeid in een dergelijk bedrijf, ik ken de sneaky methoden om klanten tot kopen te verleiden van haver tot gort! We kijken nergens naar. Heks is hartstikke blut. Ze kan nog net het komende consult ophoesten!

‘Het ziet er wel mooi uit, Joy. Jeetje wat is het hier opgeknapt! Moet je kijken hoe hoog de kassen zijn! Wat een ruimte……. Echt prachtig!’

Bij de dierenarts worden we vriendelijk verwelkomt. Alle katten worden ingevoerd in het systeem. Een charmante jonge vrouw neemt ons mee naar een spiksplinternieuwe praktijkruimte. Enigszins moeizaam staat ze ons te woord. Haar Nederlands is gebrekkig, ze is overduidelijk een importarts. Later ontdek ik dat er vier  dierenartsen tegelijkertijd werkzaam zijn. Ook Nederlandse.

Zodra ze echter de dieren in haar handen krijgt is er geen gebrekkigheid meer te bekennen. Geroutineerd wordt dier na dier onderzocht. ‘Hopla’, vakkundig prikt ze een stevige cocktail antistoffen bij mijn schatjes naar binnen. Niesziekte en kattenziekte zijn vanaf nu weer kansloos in Huize Heks. Wat een opluchting!

Intussen kwebbelt Heks over de familiaire verhoudingen in haar kattengezin. ‘Ze zijn allemaal familie van elkaar,’ Joy grijnst me toe, haar kat Siep is ook familie van al mijn beestjes!

‘Kijk, dit is Bolster,’ we beginnen met de Benjamin, ‘Hij is de kleinzoon van Snuitje en Ferguut, de zoon van Pippi en de boskat en die lap en die rooie zijn zijn tantes…..’

Na Bolster volgt Pippi. Dan Snuitje, Ferguut en de lap. Ze laten zich gemakkelijk pakken en bepotelen. Bij het onderzoek echter knorren ze zo hard dat de arts het hartje niet kan horen. We moeten erom lachen. Gekke beesten. Zien ze het soms als een leuk uitje?

Katten snorren ook in stresssituaties. Zo gek is hun gedrag dus niet. Maar grappig blijft het.

Tot slot halen we ThayThay en Aafje uit de bench. De grote boskat blijkt toch slechts 5.5 kilo te wegen. Heks wist het wel, maar het blijft vreemd, gezien zijn omvang. Deze enorme haarbal is ook al zo gezond als een vis. ‘Mijn eerste kat woog ruim negen kilo. En dan was hij echt niet dik, ik hield hem strak in het voer. Nadat ik een aantal maanden op wereldreis was geweest had hij een heel klein hoofd gekregen……’

Verbaasde blik van de dierenarts. Misschien begrijpt ze geen jota van het verhaal. Toch klets ik vrolijk verder.’Bleek de buurman hem zoveel eten te hebben gegeven als hij maar wilde: Kat Koe woog opeens ruim twaalf kilo! Een grote berg witte kat met een stippelkopje erop. Hilarisch, maar niet gezond. Hahaha….’ Ik moet nog lachen als ik eraan terug denk. Koe was toch zo’n fantastisch bakbeest. Elke nacht sliep hij boven op mijn hoofd. 18 jaar lang. Ik mis hem nog steeds.

Na een klein uur zijn alle katten gewogen, gecheckt en gevaccineerd. We kunnen weer naar huis!

Opnieuw loopt de kattenkaravaan door het tot spiksplinternieuw verbouwde tuincentrum te paraderen. ‘Ik moet nog een nepplant scoren, lieve Heks, hebben we daar tijd voor?’ We hebben helemaal geen haast, dus we kachelen richting zijdebloemen. Wat een leuk uitje! Op stap met alle katten! ‘Miauw, miauw, mrauwwwwww…..’, zingen onze reisgenoten in koor.

Twee kleine tekkeltjes komen aangestormd. De kleinste in een rolstoel. Vol verbazing observeren ze mijn monsters. Ze draaien aan alle kanten om de hete brei, volledig gefascineerd. Mijn kleine katachtigen zijn niet onder de indruk, gewend als ze zijn aan een blafbeest om zich heen. De eigenaresse van de tekkels ligt dubbel, wat een vertoning!

De zijdeplanten zijn ruk. Joy kan geen geschikt cadeautje vinden. ‘Ik heb jarenlang in de zijdebloemen gezeten. Mijn afdeling was wel tien keer zo groot als deze. Met veel meer keus!’ Postuum is Heks nog trots op haar uitgelezen afdeling namaakgroen van dertig jaar geleden. Zelfs al houdt ze zelf totaal niet van kunstbloemen en -planten. Zo lelijk!

We wurmen ons langs de kassa. Nog niet zo gemakkelijk met zoveel bagage. Alle katten worden weer in de auto geladen. Al miauwend rijden we de stad weer in. VikThor wordt opgehaald. Die heeft ruim twee uur lopen rennen en spelen. Ideaal.

Eenmaal thuis kruipen alle katten snel op een lekker warm veilig plekje. Behalve de panter. Die smeert hem direct. Eerst eventjes door de buurt paraderen met z’n mooie nieuwe vaccinaties……

Heks kruipt in haar bed.

Een paar uur lig ik bewegingsloos uit te puffen. Mijn lijf is toch zo slecht. Ik dwing mezelf tot bewegen. Projecten zoals vandaag zijn eigenlijk helemaal niet haalbaar. Lig ik weer uren te creperen van de pijn. Goddank is Joy mee geweest. Zo gezellig! En zo is het toch allemaal goed verlopen!

’s Avonds zit ik met al mijn beesten in de woonkamer. Ik voel me opgelucht. Het idee al mijn diertjes te verliezen aan zoiets ellendigs als kattenziekte is te afschuwelijk: Daar hoef ik me voorlopig geen zorgen om te maken. Mijn kattenbende is safe!

 

 

 

Ferguut, de Zwarte Panter, is weer eens de hort op. Heks maakt zich ernstig zorgen. Overal doen mensen hun huizen, schuurtjes en bergingen op slot om voor onbepaalde tijd naar Verwegistan te verkassen. Straks maar weer een rondje roepend door de buurt lopen……

zwarte kater,

De zwarte panter is er weer vandoor. Al een week. Vorige week donderdag heeft hij nog brokjes gegeten, aldus mijn kattenvriendinnetje Joy. Maar toen ik zaterdag terug kwam van mijn vakantie was er geen spoor te bekennen van de panter. Direct had ik een rotgevoel. Zoals altijd wanneer hij er voor langere tijd van tussen gaat. Heks maakt zich zorgen.

Zit hij ergens opgesloten in een schuurtje? Overal zijn mensen op vakantie. ’s Avonds loop ik door de buurt en roep links en rechts bij pakhuizen en garages. Maar nee hoor, niks. Geen gemiauw. Nergens maakt zich een schaduw van de muur los om me te volgen. Het monster blijft onvindbaar.

zwarte kater,

Verblijf in Nibbixwoud tijdens de strenge winter van 2012-2013

Nu gaat mijn zwarte panter wel vaker een paar dagen op stap. Hij kent de buurt goed. Hij kent de hele stad! Half Nederland! Zijn vorige queeste eindigde in Nibbixwoud. Zo’n 80 kilometer verderop…..

Dus goed beschouwd kan hij overal zitten. Het is me er eentje. Zolang hij maar niet opgesloten zit redt hij zich wel. Helaas is het vakantietijd. Mensen sluiten bergingen en schuren af nadat ze er urenlang in hebben zitten rommelen op zoek naar een tent of slaapzak. Wat nu als de panter in zo’n vergeten ruimte is binnengeslopen?

zwarte kater,

In het asiel in Hoorn

Ik spreek hem toe op afstand. Verontschuldig me voor mijn afwezigheid de afgelopen periode. Ik brand kaarsjes en wierook. Roep mijn kattenvriendinnetje aan gene zijde te hulp. Hand in hand struinen we door de buurt. ‘Waar zit dat monster toch lieve Tanneke?’

Vanavond meld ik hem aan als vermist bij diverse kattensites. Bah. Nu is het officieel. De Zwarte Boerenridderkater is weer eens aan het zwerven!

zwarte kater,

Home sweet home. Dat moet nu ook weer gebeuren!

Kattenkwaad! Altijd wat met zo’n kat. Leven met zeven van die monsters…. Met zeven levens! Daar moet je toch niet aan denken? Soms niet, nee. Maar door de bank genomen ben ik erg blij met mijn katachtige huisgenoten!

kattenkwaad, ONDEUGENDE POESJES, stoute katten, kattenrug, poezen met streken

Woensdagavond krijg ik een smsje van Frogs. ‘Ik rijd nu weg uit Spijkernisse, zie je zo!’ Hij komt even de vuilniszakken buiten zetten. Hiep hoi. Nu hoef ik ze niet zelf naar de hoek van de straat te slepen. De vuilniswagen rijdt helaas niet langs mijn huis. Het is altijd een heel gedoe om die loodzware zakken vol kattengrit op het juiste moment op de juiste plek te krijgen.

kattenkwaad, ONDEUGENDE POESJES, stoute katten, kattenrug, poezen met streken

Ja, mijn monsters zorgen voor veel troep. Kattenbakken moeten regelmatig geleegd worden. Ze laten een spoor van haren en vieze voetstappen achter. Regelmatig gaat er iets kapot ten gevolge van hun woeste capriolen tijdens achtervolgingen door het huis.  En de laatste weken heb ik ook nog eens last van een katachtige bedplasser. Mijn bed wel te verstaan. Dit levert zo’n gigantische berg wasgoed op! Ik word er helemaal beroerd van….

kattenkwaad, ONDEUGENDE POESJES, stoute katten, kattenrug, poezen met streken 73249715

Het probleem is, dat de kat, die ik verdacht van deze desastreuze actie, uiteindelijk niet de schuldige blijkt te zijn. Althans, niet de enige. Het andere punt is, dat mijn katten het niet doen om me te pesten. Piesen heeft een hele andere betekenis in kattenland. Buiten het ledigen van de blaas, staat het ook garant voor het uitzetten van een lekkere geurvlag…..

kattenkwaad, ONDEUGENDE POESJES, stoute katten, kattenrug, poezen met streken

Mijn lapjeskat vertoont dit gedrag altijd als ze krols is. Zij was dan ook direct hoofdverdachte nummer 1. Maar zelfs als ik haar dagen ver van mijn slaapkamerdeur houdt, is er toch weer gepiest. Op dezelfde plek, nota bene. Is dat piskrengetje nu toch naar binnen geslipt op een onbewaakt ogenblik? Ik besluit nog beter op te letten.

noa

Een derde keer stap ik in een zeikbed. Getverderrie. Bijna jankend van ellende verschoon ik midden in de nacht voor de zoveelste keer de hele boel. Binnenkort moet ik met die tijk naar de wasserette. Want dit gaat niet meer goedkomen zo. Er is nu blijkbaar een soort kattenbak in mijn matras ontstaan!

Dus mijn volgende hoofdverdachte is de Zwarte Panter. Hij is de enige kat, die ik daar nog binnen heb gelaten de laatste dagen. Hoewel het niet zijn stijl is. Ik heb hem nooit eerder op dit soort gedrag betrapt……

Kattenkwaad-logo

Vanmorgen echter, als ik even naar de keuken ben geweest en terugkeer in mijn slaapkamer, piept opeens Pippi tevoorschijn vanonder het bed. Ze heeft zich blijkbaar een hele dag schuil gehouden in deze kamer…. Aha, ik miste haar gisteren inderdaad al tijdens het avondeten. Zij is dus de boosdoener. Deze misschien zwangere poes. Ik zal haar ver van mijn bed moeten houden!

kattenkwaad, ONDEUGENDE POESJES, stoute katten, kattenrug, poezen met streken

Zo ben ik dan al de hele week aan het wassen. Vanwege deze uit de hand gelopen hobby, mijn grenzeloze kattenliefde. ‘Het zijn er wel heel erg veel, Heksje,’ zei Cowboy afgelopen woensdag aan de telefoon. Ik weet het. ‘Twee vind ik al veel,’ vervolgt mijn lief, ‘Maar zeven!’ Hij is er intussen wel een beetje aan gewend. Ook vindt hij het eigenlijk wel heel gezellig, die beestenbende hier in huis. Maar dit soort dingen maakt het wel zwaar bij tijd en wijlen.

froot-katten-die-beroemd-zijn-door-hun-typische-markeringen-8-560x420

Als Frogs de vuilniszakken buiten zet, neemt hij Varkentje gelijk mee voor een wandelingetje. Bij terugkomst kijkt mijn goede vriend me met een vies gezicht aan. ‘Er ligt iets heel erg smerigs in de gang, Heks,’ snuivend trekt hij zijn neus op, ‘Toen ik het eens goed bekeek, ging ik bijna over mijn nek. Het stinkt ook verschrikkelijk!’

kattenkwaad, ONDEUGENDE POESJES, stoute katten, kattenrug, poezen met streken

Oh jee, dat kan wel eens door de Zwarte Panter zijn achtergelaten. Misschien een reactie op een wormenkuurtje dat ik hem gisteren heb gegeven….

Als een haas vertrek ik naar de gewraakte plek, gewapend met een stoffer en blik, schoonmaakmiddelen, plastic zak, kranten en een psychologische knijper op mijn neus. Eerst zet ik alle deuren naar buiten open. Dan ga ik aan de slag met mijn beproefde methode om dit soort shitklusjes tot een goed einde te brengen. Geloof me: ik kan zonder probleem met deze hulpmiddelen dit soort viezigheid opruimen.

kattenkwaad, ONDEUGENDE POESJES, stoute katten, kattenrug, poezen met streken

Frogs kijkt verbaasd op, als ik geheel intact, zonder smurrie aan handen of instrumentaria, weer bovenkom. Ja, je wordt er handiger in met de jaren. Maar een kat, die in je bed piest went nooit. Er komt voorlopig geen kat meer in de buurt van mijn slaapkamer. Ik ben er klaar mee.

kattenkwaad, ONDEUGENDE POESJES, stoute katten, kattenrug, poezen met streken

Behalve de Panter dan, die verdenk ik niet langer. Het zijn zonder twijfel de hormonale damespoesjes. Als er geen nestjes komen, gaan ze onder het mes. En daarna ga ik maar eens naar de wasserette met mijn tijk. Dat is de enige manier, om die markeerluchtjes echt uit mijn matras te krijgen. Tot die tijd blijft het een beetje tobben. Alle deuren dicht. En eventjes geen grote kattenfamilie gezellig ’s avonds in mijn bedje…..

kattenkwaad, ONDEUGENDE POESJES, stoute katten, kattenrug, poezen met streken

 

73249715kattenkwaad, ONDEUGENDE POESJES, stoute katten, kattenrug, poezen met streken kattenkwaad kattenkwaad, ONDEUGENDE POESJES, stoute katten, kattenrug, poezen met streken kattenkwaad, ONDEUGENDE POESJES, stoute katten, kattenrug, poezen met streken kattenkwaad, ONDEUGENDE POESJES, stoute katten, kattenrug, poezen met streken kattenkwaad, ONDEUGENDE POESJES, stoute katten, kattenrug, poezen met streken kattenkwaad, ONDEUGENDE POESJES, stoute katten, kattenrug, poezen met streken kattenkwaad, ONDEUGENDE POESJES, stoute katten, kattenrug, poezen met streken kattenkwaad, ONDEUGENDE POESJES, stoute katten, kattenrug, poezen met streken kattenkwaad, ONDEUGENDE POESJES, stoute katten, kattenrug, poezen met streken kattenkwaad, ONDEUGENDE POESJES, stoute katten, kattenrug, poezen met streken kattenkwaad, ONDEUGENDE POESJES, stoute katten, kattenrug, poezen met streken kattenkwaad, ONDEUGENDE POESJES, stoute katten, kattenrug, poezen met streken

 

kattenkwaad, ONDEUGENDE POESJES, stoute katten, kattenrug, poezen met streken

 

Wandelen met mijn hondje: Landen in het nu. Zorgen lijken minuscuul. Ieniemienie Chiwawa-pup met hazenlip is groter! Kwetsbaarheid versierd met grappig neusje!

vrouw me hondje, chiwawa met hazenlip, gehandicapt puppy, pup, hazenlip, gek neusje bij hond

‘Agressieve of vervelenden mensen hebben zelf gewoon ergens last van. Die zitten niet lekker in hun vel,’ aldus mijn hondenvriendin.

Als ik laat in de avond de deur uit loop met mijn hondje lanceert de Zwarte Panter zich onder een geparkeerde vrachtwagen vandaan voor onze voeten. ‘Ha vrouw! Ik loop even gezellig mee!’ Hij geeft Ysbrandt een kopje en rent vrolijk achter ons aan. Met enige regelmaat zigzagt hij voor mijn hondje langs. Soms geeft hij hem een speelse poeier op zijn natte hondenneus……

vrouw me hondje, chiwawa met hazenlip, gehandicapt puppy, pup, hazenlip, gek neusje bij hond

Dit ventje heeft een hazenlipje….

 

Terwijl ik zo loop glijden alle ergernissen van me af. Gedachten komen tot stilstand. Een diep besef, dat het zo ook kan doet zich aan me voor. Dit is dus wat er bedoeld wordt met loslaten.

Niet één of ander actief proces, waarbij je al je problemen nog eens de revue laat passeren. Ze zodoende aandacht gevend. Als water aan zaad. Nou ja, je weet wat er gebeurt als je zaadjes gaat besproeien. Dan gaat er van alles groeien….

vrouw me hondje, chiwawa met hazenlip, gehandicapt puppy, pup, hazenlip, gek neusje bij hond

Met het flesje groot gebracht…

 

Maar gewoon lopen wandelen met je huisdieren, terwijl alle beslommeringen nihil worden. Alsof je er naar kijkt door een omgekeerde verrekijker!

Afgelopen weekend zie ik met Cowboy een vrouw op televisie. Een hippe hoogleraar hersenkunde. Ze legt uit, hoe je je hersenen kunt foppen met betrekking tot pijn. Als je met een vergrootglas naar een pijnplek kijkt, bijvoorbeeld een muggenbult, ervaar je die vele male pijnlijker. Als je daarentegen met een verkleinglas kijkt, verminderd je pijn.

De vrouw lacht koket in de camera. Ze heeft in elk item een nieuw outfitje aan. Ze heeft ook een goeie kleding-engel zo te zien!

vrouw me hondje, chiwawa met hazenlip, gehandicapt puppy, pup, hazenlip, gek neusje bij hondvrouw me hondje, chiwawa met hazenlip, gehandicapt puppy, pup, hazenlip, gek neusje bij hond

Op het moment, dat ik het zie, erger ik me dood aan de kort door de bocht verbanden-leggerij. Met een lijf als het mijne, kan ik wel bezig blijven met dat verkleinglas. En de meeste pijnplekken zijn met het blote oog niet waarneembaar…..

Maar dat zaadjes-water-geef-verhaal draagt wel ditzelfde principe in zich…..

vrouw me hondje, chiwawa met hazenlip, gehandicapt puppy, pup, hazenlip, gek neusje bij hond

Onafscheidelijk!

 

Later zien mijn lief en ik nog een programma rond de ijsman, Wim Hof. Cowboy is stiekem een fan van deze man. Het spreekt hem aan, dit ‘Wilskracht beheerst het zenuwstelsel’. 

De man is in het dagelijks leven best een stressventje. Maar zodra hij bewust gaat ademen in een grote bak ijs, in zijn zwembroek, verandert hij in een evenwichtig wezen. Hij heeft ook een leuke manier om anderen te bewegen om hetzelfde te doen. Tragiek in zijn persoonlijk leven jaagt een passie aan om zijn lijdende medemensen te helpen in balans te komen. Deze extreme manier is de zijne. Het past bij zijn karakter….

En het is nu ook wetenschappelijk bewezen, dat zijn methode werkt! Hij is er vol van.

vrouw me hondje, chiwawa met hazenlip, gehandicapt puppy, pup, hazenlip, gek neusje bij hondvrouw me hondje, chiwawa met hazenlip, gehandicapt puppy, pup, hazenlip, gek neusje bij hond

Nou ja, ik zie mezelf niet in een ijsbad zitten. Maar in het nu komen lukt me wel. Met behulp van mijn have bijvoorbeeld.

Het heerlijke heilzame nu, waar leven is. Waar we weer communiceren met onze pijnappelklier, aldus Wim Hof. Waarin pijn naar de achtergrond verdwijnt. Van je afglijdt. Het nu laaft en troost. Het nu is er altijd. Het nu heeft geen einde en geen begin. Het is er gewoon. Elke dag weer.

vrouw me hondje, chiwawa met hazenlip, gehandicapt puppy, pup, hazenlip, gek neusje bij hond

Ik een rare neus?

 

vrouw me hondje, chiwawa met hazenlip, gehandicapt puppy, pup, hazenlip, gek neusje bij hond

‘Opereren is geen optie!’

 

vrouw me hondje, chiwawa met hazenlip, gehandicapt puppy, pup, hazenlip, gek neusje bij hond

vrouw me hondje, chiwawa met hazenlip, gehandicapt puppy, pup, hazenlip, gek neusje bij hond

 

 

Een dag uit mijn hondenleven. En wat voor’n dag! Een kies getrokken, een ooglidcorrectie en tot besluit loop ik voor gek…..

Ysbrandt, hond met lampenkap, kraag, witte kraag, balende hond, rode kat met hond en kraag

Getverdrie prutteldepruttel baal baal

Vanmorgen: Grote schrik! De Vrouw gaat met me naar de dokter. Ik ruik het op een kilometer afstand: Foute boel!

Ik krijg in no time een prik en mijn bil. Daarna neemt Heks me mee naar de wachtkamer. Ik kwijl en hijg en laat een stinkende protestwind. Ik hoor de Vrouw zacht mopperen over de rekening. Nou moe, wat is nu erger? Een financiële aderlating of mijn positie? Geen idee wat er boven m’n hoofd hangt, maar ik vrees het ergste…..

Ysbrandt, hond met lampenkap, kraag, witte kraag, balende hond, rode kat met hond en kraag Ysbrandt, hond met lampenkap, kraag, witte kraag, balende hond, rode kat met hond en kraag

Uiteindelijk gaat mijn baasje gewoon weg! Ze laat me achter bij die slagers. Als een lam laat ik me naar de slachtbank leiden. Ik krijg nog een prik en val in een diepe slaap.

Bloementuinen en loopse teefjes. Enorme kluiven en overal tennisballetjes. Ik waan me in de hondenhemel……

Ysbrandt, hond met lampenkap, kraag, witte kraag, balende hond, rode kat met hond en kraag

Ja, ik heb het helemaal gehad!

Als ik wakker word, heb ik stampende koppijn. Ik voel me misselijk en draaierig en heb een raar ding om mijn nek. Ik lijk verdorie wel een schemerlamp!

In de verte hoor ik de Vrouw praten. Oh, ze is dus teruggekomen. Nou, dat valt me weer alles mee. Ik strompel achter 1 van mijn beulen aan in de richting van haar stem. Flauw kwispel ik ter begroeting. Is ze nog druk in gesprek op de koop toe. Hallo baas! Ik wil aandacht! Ik ben zielig!

Ysbrandt, hond met lampenkap, kraag, witte kraag, balende hond, rode kat met hond en kraagYsbrandt, hond met lampenkap, kraag, witte kraag, balende hond, rode kat met hond en kraag

Op weg naar huis mag ik voorin de auto zitten. Een hele eer. Maar ik baal als een stekker. Kan m’n kop niet kwijt met die lampenkap erop. Gelukkig aait de Vrouw me af en toe lekker over mijn bolletje. Als we stil staan voor het zoveelste rode stoplicht bijvoorbeeld.

Ysbrandt, hond met lampenkap, kraag, witte kraag, balende hond, rode kat met hond en kraag

Mijn rode familielid houdt met gezelschap

Thuis probeer ik in m’n bench te gaan liggen. Nou, vergeet het maar! Ik bots keihard met mijn scheepstoeter tegen het hekwerk. Ik heb het helemaal gehad. Overal stoot ik tegenaan met m’n trechterkop. Je had me eens de trap op moeten zien kruipen. Bonkend tegen elke tree…. En dan ben ik ook nog zo wiebelig als wat van die drugs of wat ze me dan ook hebben toegediend….

Gelukkig nemen we de rest van de middag rust. Hoewel… Krijgt die baas van me het ineens in d’r kop, dat ik nog even naar buiten moet. We proberen een rondje met die toeter op, maar dat is geen succes. Ik ga tegenhangen, vertik het om te piesen en drijf die heks tot wanhoop.

Later neemt ze me nog een keertje mee, zonder kap, helemaal naar een park. Ik wil niet. Ik wil zielig met m’n kop onder een deken liggen. Maar toch doe ik een paar wankele plasjes en draai wat keutelige drolletjes. En ik volg heel even een spoor. Dan gaan we goddank weer naar huis.

Ysbrandt, hond met lampenkap, kraag, witte kraag, balende hond, rode kat met hond en kraagYsbrandt, hond met lampenkap, kraag, witte kraag, balende hond, rode kat met hond en kraag

Ysbrandt, hond met lampenkap, kraag, witte kraag, balende hond, rode kat met hond en kraag

Mijn vriendinnetje neemt poolshoogte

Daar krijg ik een bak eten voor m’n neus. Bah. Water dan? Nee, dank je de koekoek. Ik voel me zo beroerd als wat.

De Vrouw gaat lekker in bed liggen schrijven en ik lig aan het voeteneind, op de grond. Soms sta ik op en kijk mijn baasje verwijtend aan. ‘Kijk mij eens balen, Vrouw, allemaal jouw schuld. Jij kwam op het onzalige idee om naar de dierenarts te gaan. Jij hebt net die kap opnieuw om mijn nek gesnoerd!’

Ysbrandt, hond met lampenkap, kraag, witte kraag, balende hond, rode kat met hond en kraagYsbrandt, hond met lampenkap, kraag, witte kraag, balende hond, rode kat met hond en kraag

Ysbrandt, hond met lampenkap, kraag, witte kraag, balende hond, rode kat met hond en kraag

Ze weet me toch een beetje op te beuren

Dan gaat de bel. ‘Wruf’, murmel ik. En strompel zwabberend en zwaaiend en stotend tegen de deurpost, naar de voordeur. Het is de buurvrouw. Ze komt die zwarte panter brengen. ‘Ach’, roept ze uit, ‘lieve schat! Wat ben je zielig, oh Ys. Ach mannetje. Wat hebben ze met je gedaan?’

Ze kriebelt lekker achter mijn oren en bewondert mijn hechting. Ja, ik heb soort paars spinnetje op mijn voorhoofd. Best cool! Jammer dat het jeukt.

IMG_4610 - versie 2

Ik heb een geweldige paarse hechting boven mijn oog

En nu komt zometeen Ome Frogs op ziekenbezoek. Daar kijk ik echt naar uit. Hij is mijn Suikeroompie! Ik heb intussen alweer een klein bakje voer verorberd. Misschien ben ik straks wel in voor ‘iets lekkers’.

Ysbrandt, hond met lampenkap, kraag, witte kraag, balende hond, rode kat met hond en kraag

Die rooie geeft me nog een heerlijke knuffel

De Zwarte Panter slaat toe. Heks wil geen muis in haar huis! Automobilist neemt risico’s: Voor de kat z’n viool. Goed beschouwd!

boze heksRik van boeckel

Rustdag in Huize Heks. Na een doeltreffende acupunctuurbehandeling heb ik werkelijk de hele middag geslapen. Maar wat een wonder: Mijn linkerarm laat zich weer aanraken! Mijn acupuncturist weet wat hij doet. Met vier luttele naalden zet hij de boel weer in beweging. Als bizar bijverschijnsel lopen er tranen uit mijn ooghoeken. Een heel plasje ligt er naast mijn hoofd tegen het einde van de subtiele marteling.

‘Heb je weer je drupnaalden gezet?’ vraag ik hem terwijl hij aan de naalden draait. Mysterieuze glimlach: ‘Als het eruit moet: Alleen maar goed’.

Op de terugweg zie ik een platgereden knalgeel speelgoedautootje langs de weg liggen. Even later ontsnap ik weer eens aan de dood, als een busje me meent te moeten inhalen op de drukke Stompwijkse weg. In een onoverzichtelijke bocht. Denk nu niet, dat ik heel zachtjes rijd. Je mag daar tachtig en dat rijd ik ook.

Tot aan mijn huis blijft het busje voor me rijden. ‘HEEZEN’ lees ik. De naam van de eigenaar staat er schaamteloos op.  Olympiaweg in Rotterdam. Het is weer een sterk staaltje van onnodig jezelf en anderen in gevaar brengen louter om voor de ander bij een stoplicht te staan!

Rik van Boeckel

Op het eerste terras zaten we in een blinde hoek te verhongeren.

Gisterenmiddag dook mijn zwarte panter op in de tuin van mijn buurvrouw. Ik had hem al dagen niet gezien en maakte me zorgen. Nu is dit monster voortdurend op pad, maar deze keer was het mis. Hij zat ergens vast. Ik voelde het aan mijn kattenradar…. En dat met die hitte! En de halve binnenstad op vakantie…..

Dus rondfietsen en roepen bij opslagruimtes en schuurtjes…. Dagenlang!

Zo snel als ik kon probeerde ik hem te pakken te krijgen. Hij liet zich niet verbakken. Ook typisch. Normaal gesproken is hij heel blij om me te zien. Eindelijk liep ik met een worstelend bakbeest in mijn armen mijn huis binnen. Ik sloot hem op in de slaapkamer en verwende hem met heerlijk eten en fris water. Hij viel er op aan. Terwijl ik hem aaide, voelde ik ribbetjes. Zijn enorme lijf had een jasje uitgedaan. Nu wist ik het zeker. Meneer had beslist minstens vijf nachten ergens vastgezeten.

blije heks

Heks ook weer blij

Hij at en sliep en ’s avonds laat vond hij het mooi geweest. De zwarte ridder wilde weer op pad. Ook nu begon hij te worstelen in mijn armen. Maar eenmaal buiten kwam hij nog eens terug om uitgebreid kopjes te geven. ‘Je weet hoe ik ben, lieve Heks. Ik heb gewoon heel veel ruimte nodig. En vrijheid. Na zo’n gevangenschap moet ik even mijn gezicht laten zien in de buurt. Mijn territorium veilig stellen!’

Een paar uur later klinkt er een enorm kattengeschreeuw in de steeg. Tien krolse poezen bij elkaar kunnen nog niet tippen aan dit geluid. Ik steek mijn hoofd uit het raam en zie ThayThay op het dak naast met meekijken. De andere katten springen her en der in  raamkozijnen. Beneden zien we Ferguut aan komen stormen. Mauwend en grommend. Plotseling zie ik een kleine muis in zijn bek. Trots laat hij hem zien.

Speelt er even mee. “Kijk eens mooie Toverheks. Voor jou. Omdat ik zoveel van je hou!’ Hij smeekt me hem binnen te laten. Met veel misbaar. Heks heeft er geen oren naar. Haar maag draait om bij het zien van de arme muis. Ooit heb ik er eentje geprobeerd te redden. Laat ik er dit over zeggen: Die muis was genadiger af geweest zonder mijn ingrijpen.

zwarte kat

Mijn panter valt aan op zijn eten

Uiteindelijk weet ik hem duidelijk te maken, dat ik zijn gebaar zeer waardeer, maar dat het beter is niet met de buit binnen te komen. Hij verschanst zich in de binnentuin en heeft daar een klein feestmaal. Vermoed ik. Aan de geluiden te horen. Ook heb ik geen dode muis aan mijn voeteneind gevonden deze ochtend.

Mijn buren zijn blij met deze muizenvanger. Ik hou van hem met zijn hele kattennatuur. Maar ik hou ook van muisjes. Ze zien er zo lief uit. Behalve als ze in mijn voorraadlkast gaan wonen natuurlijk……

Zwarte kat

Even knuffelen en dan

Heks gaat naar het strand met haar hondje. Het is er heerlijk. En dan…… Zeehonden Ambulance en dode Bruinvis.

Zeehonden Ambulance

Zeehonden Ambulance

Het was weer zo’n nacht. Heks viel geheel gekleed in slaap en liep daarna om vier uur ’s nachts haar hondje nog uit te laten. De zwarte panter voegde zich bij ons…. Vanouds.

Zeehonden Ambulance, dode bruinvis

Dode bruinvis

Gelukkig vond ik ook een mooie mail in mijn postbus. Dat maakte de nacht direct zoeter en aangenamer. Daarna ben ik in slaap gevallen om pas weer wakker te worden van de bel. Ysbrandt blafte als een gestoorde. Wie was daar aan de deur? Hoe laat was het eigenlijk? Al bijna elf uur!

bek van de bruinvis

Bek van de bruinvis

Een lauwe dag, vol potentie. Zomer zet door. Heks bivakkert in hangmat. Leest een ongelofelijk slecht vertaald en matig geschreven boek. Een verslag van het verblijf in Plumvillage van een yogalerares. Er staan woorden in als ‘vioolspeler’. Waarschijnlijk heeft het betrekking op een violist…. Heks ergert zich en herkent ook veel in de verhalen.

Zeehonden Ambulance, dode bruinvis

Kleine vin

Als de avond valt spoed ik me naar het strand. Eerst even de duinen in en dan een flink stuk lopen, terwijl varkentje zich in allerlei bochten wringend op de bal stort. Heks heeft een thermosfles thee bij zich. Chillen met op de achtergrond mijn geliefde Noordzee.

Zeehonden Ambulance

Mensen verzamelen zich om de Ambulance

Op de terugweg zie ik van verre een busje op het strand staan. Mensen turen in de zee. Ik meen een zwart beest te zien zwemmen, met mij vele anderen. Een zeehond? Als ik bij het busje arriveer, zie ik een dode bruinvis op een takel aan de achterkant liggen. Ysbrandt wordt direct enthousiast.

Zeehonden Ambulance

Warme banden met Pieterburen

Een man, Kees blijkt hij te heten, begint een afschuwelijk verhaal te vertellen. Hij had meegemaakt, dat een hond stiekem van zo’n bruinvis had lopen snoepen. En lekker in het zand op de plek had rondgerold, waar de vis was gevonden…..Kortom: De eigenaren hadden er een doodzieke hond aan overgehouden. Daarnaast hadden ze een vloerkleed en een bank moeten vervangen. Vanwege de lucht. Hun schatje was er met z’n bruinvislucht lekker op gekropen!

Zeehonden Ambulance

Vrijwilligers

Ik ken mijn varkentje. Hele koeienvlaaien heb ik uit zijn vacht gepoetst. Vanmorgen wilde hij nog studentenkots opeten. Ik was er gelukkig op tijd bij! Honden zijn smeerlappen.Ik hou hem in de gaten!

Terwijl ik om de bus loop te fotograferen brengt Kees me een folder. Samen met zijn maat Rinus bemannen ze deze zeehonden-ambulance. Ik vertel van mijn blog. Vol overgave poseren ze voor hun geliefde bolide. Perongeluk maak ik weer een paar filmpjes in plaats van foto’s. Wat is dat toch? Ik moet daarmee ophouden!

Zeehonden Ambulance

Kees in het geel en Rinus

Wat een bijzondere heren, om zo geheel vrijwillig op een mooie zomeravond een aangespoelde bruinvis op te pikken! Soms vinden ze ook zeehonden. Die brengen ze naar Pieterburen.

‘Kom je uit Noordwijk?’ , vraagt Kees. ‘Mijn moeder wel, maar ik woon in Leiden.’  HIj imiteert perfect een vet Leids accent. Glibberdeglibber….Maar Heks laat zich niet kennen! Ze gooit een Noordwijkse volzin in de strijd. Met woorden als verskrikkuluk. Kees is onder de indruk!

Zo glijdt als zand deze dag door mijn hand. Een gouden zandstraal in Noordwijks zomeravondlicht.

De zeehondencreche krijgt geen subsidie en is aangewezen op giften. Help een huiler! Lees meer op

http://www.zeehondencreche.nl/wp/

GETUIGENISSEN VAN VERBLIJF GROTE POES IN NIBBIXWOUD. Meer tipjes van de sluier van queeste polderridder Ferguut opgelicht.

Vandaag kreeg ik foto’s van de man, die Ferguut heeft opgevangen. De slaapplaats van het monster en het zonneterras waar de Zwarte Schaduw graag rond hing. Een uitgelopen paadje in de achtertuin. Sporen van mijn panter. Er zat een leuke brief bij. Ik denk, dat ze die moorkop missen.
Katman Harry schreef:
Hier lag de Zwarte Schaduw lekker te slapen....
“Dit was de slaapplaats van Ferguut ,op de motor
en soms stiekem mee geslopen op zolder vertelde buurvrouw en zoon.
Een keer in de auto dat was ook een prima slaapplaats volgens Ferguut, tot grote schrik van buurvrouw, toen ze de volgende morgen weg wilde gaan.
Zo hebben we samen zonder het van elkaar te weten Ferguut van bed & breakfast voorzien.”
hangpoesjongeren....
“Het terras van Ferguut nu met de poes van buurman Sjaak.”
Uitgelopen paadje in Katman Harry's tuin
“Het pad dat Ferguut elke dag liep om bij zijn eten te komen.
Ik ga vanmiddag of morgen nog een foto maken van Ferguuts slaapplaats.
En ook aan buurman Sjaak vragen wat zijn rol was in deze katten film.
Ik wens je nog veel plezier met die ridder ik zal hem niet snel vergeten.
Groeten Harry en buurman Sjaak.”

echte alfa

Grote Poes is een heerschap

Tipjes va de sluier van de rooftocht van ridder Ferguut. Hij ligt nog steeds op apegapen naast me in bed. Wat is ie blij om thuis te zijn, maar hij is veranderd. Hij straalt gezag uit. Een soort natuurlijk overwicht. Moeiteloos wijst hij ThayThay op zijn plek. Maar hij laat hem ook rustig zijn bak leeg eten. Dat is echt alfagedrag. Pick your fights…

PICK YOU FIGHTS

Ik zeg altijd

altijd baas boven baas

Grotere Poes

 

KATMAN, de handlanger en bondgenoot van de Zwarte Dolende Boerenridder, spreekt: Tipjes van de sluier van queeste Ferguut opgelicht…

en stond op internet

Deze poster hing bij de Albert Heijn in Nibbixwoude

Wie mist mij?

Ik loop op de dorpsstraat   59 – 69

Vanmorgen heel vroeg is die kleine ThayThay onder het mes geweest. Hij lijkt er weinig last van te hebben. Vanmiddag was hij een beetje zielig, maar nu dartelt hij alweer door het huis en observeert Ferguut.

runnen de tent

Enthousiaste vrijwilligers

Aan het eind van de ochtend belde ik met de dierenambulance in Hoorn. De vrouw, die ik sprak werd helemaal enthousiast van het verhaal van de dolende ridder. En het wonder van zijn thuiskomst. Ze heeft mijn blog van gisteren op hun Facebookpagina gezet. Dat heb ik gemerkt. Half Noord-Holland is het verhaal van deze wonderboy komen lezen….

behalve als je hem opsluit...

Mijn ridder is een heer en geen ongelikte beer

Ze vertelde me, dat het nog een hele klus was geweest om mijn schatje te vangen. De eerste poging mislukte, hij wist weer te ontsnappen. Uiteindelijk is het met heel veel moeite bij de tweede poging toch gelukt. Ze benadrukte nog extra het belang van een chip. Dat onderschrijf ik volledig. In het dierentehuis in Hoorn kost het een appel en een ei. Nog geen 15 euro meen ik me te herinneren.

Dus chippen

je katten, honden en kippen

Daar kan geen zoeksite aan tippen….

Zij gaven me ook het adres van de man, waar Ferguut toevlucht had gezocht in de barre omstandigheden van zijn queeste.

en vise versa

Katman houdt van katten

Vanavond sprak ik de man, die Ferguut heeft gevonden. Of beter gezegd: De panter heeft hem uitgekozen. Brutaal sloop hij op een nacht binnen door het kattenluik en richtte een enorme kattenbrokkenravage aan tijdens zijn vreetfestijn.  Een whiskasorgie. Hij was natuurlijk uitgehongerd. De vinder heeft zelf katten. Er stonden dus een aantal bakjes voer. Het contact was gelegd.

of heeft Katman iets met muziek?

Een tuinder?

Hierop volgde een periode van aarzelend aftasten. De Katman uit Nibbixwoude zette iets te eten buiten, de Ridderkat at zijn buikje rond. Begon steeds vaker te komen. Kwam dichterbij. Liet zich voorzichtig aanhalen. Maar niet oppakken en in een mandje stoppen. Katman wilde naar de dierenarts gaan om het monster te controleren op een chip. Onmogelijk. Zodra hij probeerde Ferguut in een vervoersmand te stoppen, brak de pleuris uit. Het gitzwarte bakbeest liet zich niet verbakken. “Jee, wat is hij sterk’, verzuchtte de man aan de telefoon.

in miniformaat, Ferguut niet zo mini....

Tijgers en panters zijn het

Zo had Ferguut de laatste twee maanden een bondgenoot. Een vriend in nood en iemand, die dol op hem was. Wat een geluk bij een ongeluk had die gozer!

Wat hij de maanden daarvoor allemaal heeft uitgespookt blijft een raadsel…

Katman heeft twee katten en die hebben wel eens mot. Ferguut kon het prima met allebei vinden! Ze hadden het gewoon gezellig met z’n drietjes! Hopelijk gaan ze hem niet teveel missen…

Echt een heer, die ridder

We prefereren gewoon een triootje

Uiteindelijk is de dierenambulance gekomen om het monster te temmen. Katman voelde zich wel een verrader, toen de kamerplanten om zijn oren vlogen. Ferguut gaf zich niet zonder slag of stoot over. De kat raakte gestrest en dat had zijn nieuwe vriend hem graag bespaard. Hij wilde gewoon zeker weten of er geen baasje liep te zoeken naar deze speciale kater.

En er liep een kattevrouwtje te zoeken. Al ruim vier maanden. Dagelijks stuurde ze in gedachten magische heksen-smsjes naar haar vermiste kater en schietgebedjes naar de Heilige Grote Kat. Zonder resultaat. helaas….

In het asiel hebben ze de chip ontdekt en dit baasje gebeld. Wat was ik blij!!!!

van alle zwarte monsters

Slaap lekker

Katman zei, dat hij Grote Poes, zoals hij hem noemt, weer uit het asiel had gehaald, als niemand zich had gemeld. Hij houdt van mijn monster. En ik weet zeker, dat het wederzijds is.

Misschien komt hij hem een keertje bezoeken. Dan kunnen we hier allemaal de Grote Vriend van Grote Poes zien. Zijn handlanger in al die avonturen. Zijn tijdelijke thuishaven.

   Afbeelding - versie 2