Driemaal is scheepsrecht en voor niets gaat de zon op. Heks gaat een hele dag naar de dierenarts op en neer. Met steeds een ander dier. Het eind is nog niet in zicht. Het is mijn plicht als baasje. Heks is vandaag het haasje…..

Dinsdagavond doet de panter weer vreemd. Hij wil niet eten, maar gelijk na binnenkomst weer naar buiten. Onrustig tijgert hij door het huis. Eet dan toch zijn bak leeg. Er is iets met mijn schat. In een opwelling kijk ik in zijn bek. En ja hoor, er is weer een tand uitgeslagen door die kloterige Bengaalse wilde kat van mijn hopeloze asociale buren.

Mijn grote zwarte kater mist nu zijn rechterhoektand boven en zijn linkerhoektand onder. Hij crepeert van de pijn. Ik geef hem een pijnstiller. Morgen maar eens de dierenarts bellen. Ik neem hem bij me in bed en streel zijn gekwelde koppie.

Pas vrijdagmorgen kan ik terecht. Het is dan ook geen echt spoedgeval. Die tand is er vrijdag ook nog wel uit. Ze hebben nog wel een plekje op donderdagmorgen, maar Heks heeft dan geen auto. Die staat bij de garage voor de jaarlijkse keuring.

Vrijdagmorgen ben ik al vroeg bij de dierendokter. Een piepjonge arts staat me te woord. ‘Dat restant tand en bot moet er waarschijnlijk wel uit worden gehaald,’ ze kijkt me verontschuldigend aan, ‘Anders kan het wel eens flink gaan ontsteken. Ik overleg het nog eventjes met een collega, die iets meer thuis is in gebitten….’

Op weg naar huis valt het me op dat VikThor zo raar doet. Hij doet de hele ochtend al vreemd. Schrikt zich een ongeluk van niks. Stopt zijn staart helemaal tussen zijn poten door tegen zijn buik. Wil niet in de auto springen, zodat ik hem er in moet tillen. Wat heeft hij nu weer?

Samen met mijn  hulp inspecteren we zijn staart. We zien dat zijn anaalklieren nogal vol zitten, zou hij daar zo’n last van hebben? Ook heeft hij zich afgelopen week meermalen versprongen. Is er iets mis in zijn bewegingsapparaat en krijgt hij steeds na inspanning last?

Mijn hondje gaat zo snel achteruit, dat ik rond het middaguur alweer bij de dierenarts zit. Een mij bekende jongeman. Die knijpt de anaalklieren leeg. Een smerige putlucht trekt door zijn spreekkamer.

Vervolgens onderzoekt hij zijn pootjes en heupjes. Strekt en rekt mijn ventje alle kanten op. Niets bijzonders te vinden. Ik krijg een stapel pijnstillers mee. ‘Hou hem maar een paar dagen rustig. Wat het ook is, rust doet altijd goed.’

Intussen heb ik hem ook over Snuitje gesproken. Ik heb volgende week een afspraak voor haar gemaakt, want ik vertrouw het functioneren van haar niertjes voor geen cent. En of de duvel ermee speelt lijkt Snuitje ook precies op vrijdag flink achteruit te gaan. Ze staat alsmaar te drinken uit de waterbak van VikThor.

Ook loopt ze ongelofelijk slecht opeens. En ze lijkt zo slapjes…..

Zo zit ik dan vrijdagavond alweer bij de dierenarts. Een grote naald verdwijnt eerst in Snuitjes nekje en daarna in een pootje. Ze weet nog maar 2.3 kilo. In januari was ze nog 2.6!

Ook heb ik thuis een plasje opgevangen. Alles wordt grondig onderzocht. En ja hoor, het zijn haar niertjes. ‘Geen suiker, schildklier is ook goed, maar haar nierfunctie is ernstig beperkt. Het is nog niet in de acute fase, maar ze moet wel per direct op dieet…..’

Zaterdag slapen we allemaal de hele dag. Tussendoor kijk ik naar een travestieten-talentenjacht. Geweldig programma. Heks heeft er als vrouwelijke travestiet erg van genoten.

Vandaag ontdek ik dat ik mijn prachtige elektrische vouwfiets kwijt ben. Geen idee wat ik ermee gedaan heb, maar hij staat niet meer in de berging. Paniekerig begin ik door de buurt te rennen. Vind em terug bij de slager voor de deur.

Als ik zo moe ben als ik nu ben doe ik dit soort stomme dingen. Hoewel niet met een ketting ergens aan vast heb ik de fiets gelukkig wel op slot gezet. Dat vergeet ik ook nogal eens onder zulke omstandigheden.

En goddank staat mijn peperdure fietsje er nog na een woeste uitgaansnacht in de drukke Haarlemmerstraat.

Dinsdag gaat de panter onder het mes. Dan worden de restanten tand en bot verwijderd, zodat de boel mooi geneest. Altijd spannend. Narcose is geen kattenpis.

Volgend weekend ga ik op koorreis. De helft van mijn beesten zitten in de lappenmand.  Pleegzuster Bloedwijn krijgt last van slijtageverschijnselen. Dat gaat nog wat worden. Op mijn tandvlees op vakantie……

MISSCHIEN EEN KLAPPERTJE VOOR DE PANTER?

 

Babyspecial speciaal voor mij. Midden in de nacht maken ze me blij: Louise en Rosanna en hun pasgeboren zoontje Mikai. Maar ook een vriendinnetje van Heks is in blijde verwachting. Hiep Hoi! De nieuwe generatie maakt zijn opwachting!

© toverheks.com

© toverheks.com en handjes

Vorige week kijk ik naar de babyspecial van Louise en Rosanna. Dit gouden transgenderkoppel heeft een kindje gekregen! Hoera! Een wonder, zoals altijd. Want laten we wel wezen, het is toch niet te geloven dat je een zaadje bij dat eitje in de oven stopt en negen maanden later komt er een schreeuwende koter uit. Compleet met alles erop en eraan.

Nu maar hopen dat de juiste onderdelen erop en eraan zitten, anders moet dat later weer worden rechtgezet. Zoals bij beide ouders. Louisa is al operatief in haar meer passende vorm gegoten. Rosanna gaat na de geboorte van hun kindje onder het mes. Als ze al die vrouwelijke hormonen een beetje te boven is.

© toverheks.com

© toverheks.com Hoera zwanger! Je lichaam verandert nogal…….

De zwangerschap heeft een wagonlading van dat goedje haar lijf ingespoten. Geen prettige ervaring als je je eigenlijk man voelt. Een vent bent. Maar ook goed en geweldig, want zo kunnen die twee toch maar mooi een baby krijgen. Ik vraag me af of dat op een andere manier ooit gelukt was.

Het is voor homo’s al lastig om een kind te adopteren, of een alleenstaande Toverheks. Laat staan voor een transgenderstel. Maar wellicht ben ik abuis. Is er de laatste jaren veel veranderd op dit gebied. Zijn we lichtjaren verwijderd van die paar jaar geleden…..

Heks heeft een groot zwak voor Louisa en Rosanna. Al enige tijd kijk ik trouw naar de afleveringen over hun leven samen. Het zijn toch zulke schatjes. Allebei op hun eigen manier.

© toverheks.com

© toverheks.com Mikai

Rosanna met haar grote stoere lijf en lieve nuchtere koppie. Haar relativerende stamppothumor. Haar ongelofelijke ontroerende eerlijkheid. Ook over deze zwangerschap.

Ze realiseert zich heel goed wat een mazzel ze heeft dat ze überhaupt zwanger is geworden. Niet iedereen heeft dat voorrecht. ‘Veel vrouwen hebben niet het geluk om in verwachting te geraken, ik geniet dus maar van die bijkomende hormonen voor zover het gaat…..’

De glamoureuze Louisa met haar lange zwarte zigeunerharen en lagen glinsterende make up.

© toverheks.com

© toverheks.com Louise en Rosanna en hun beeldschone zoontje Mikai

En enorme opgespoten lippen niet te vergeten. Iets teveel naar mijn smaak, maar ja, Heks heeft al jaren problemen met de vaginale mode op dit  plastisch chirurgische gebied. De schaamlippen lachen je tegemoet in glamourland. Overal waar je kijkt opgespoten lippen. Vlezige schaamlappen in door botox verstilde kaken. Zelfs de president van de VS heeft zo’n kutkop, dan moet het wel goed zijn toch?

Midden in de nacht, ik kan niet slapen, kijk ik naar de babyspecial. Het moment dat het kindje dan eindelijk geboren wordt. Wat prachtig. Nog een keer kijken, want dat kan tegenwoordig. Verschillende malen zie ik de baby geboren worden. De ontroerde ouders. Trillende opgespoten lippen en het nuchtere engelachtige gezicht van Rosanna in opperste aanbidding met haar kleine prinsje aan de platte borst.

© toverheks.com

© toverheks.com Ik heb al tandjes……

De volgende dag komt mijn vriendinnetje X eten. Ze is zwanger! In november zat ik haar al te plagen met vragen of ze soms misselijk was in de ochtenduren. Met nieuwjaar wenste ik haar en haar partner een bijzonder VRUCHTBAAR hihihi jaar toe. En al die tijd zat dit kleine wonderwezen al in haar te groeien! Ja, dat heb je met heksen. Die hebben daar een haakneus voor!

Enthousiast praten we over alle veranderingen in haar lichaam. Bekijken de foto’s van de echo. ‘Hij heeft zijn handjes voor de oren…… Of zij. Ik denk een hij, wat denk jij? Kijk maar……’ Heks denkt het ook, maar pin me er niet op vast. Ik heb nog nooit bewezen dat ik daar kaas van gegeten heb.

© toverheks.com

© toverheks.com Hoera!

Wat is het toch bijzonder, een zwangere vriendin. Ik weet het, het gehele leven is ingericht op voortplanting. Voortbestaan van de soort. Elk levend wezen is daar mee bezig. Vaak louter en uitsluitend. Wij mensen beweren wel dat er allerlei andere dingen belangrijk zijn op aarde, maar in de praktijk zijn we in hoofdzaak hormonaal aangestuurde ongeleide projectielen…..

Toch is elk nieuw leven een wonder. Een delende cel is al iets ongelofelijks. Nieuw leven dat binnenin je eigen lijf groeit is misschien wel het meest bijzondere dat een mens kan meemaken. Man of vrouw. Overwegend vrouw. Met af en toe een aanstaande man om ons er eens extra op te wijzen hoezeer wij dames met onze ingebouwde broedmachine geboft hebben!

© toverheks.com

© toverheks.com Er is altijd een zeker risico op meerlingen

 

Heks heeft een alternatief kerstdiner bij Zwaan. Niet met kerst, met volstrekt onbekende mensen en ook het eten is anders dan anders….. Frivole gesprekken over ernstige onderwerpen. Luchthartig delen over zaken van het hart…..

KERSTTAFEL1

De dag voor kerst ga ik met Frogs naar Amsterdam. Een vriendinnetje van ons organiseert een alternatief kerstdiner met eveneens alternatieve vrienden. We kennen geen van de andere gasten, dus de avond belooft een grote verrassing te worden.

KERSTTAFEL2

Heks heeft zich extra mooi uitgedost. Als mijn vriendin Zwaan echter haar voordeur opent valt mijn outfit in het niet: Ze ziet eruit als een faunachtig engeltje. Helemaal in het wit. Compleet met vleugels en zilveren haren…… Vrolijk fladdert ze voor me uit naar binnen. Daar zitten al een paar mensen te wachten op de dingen die komen gaan.

KERSTTAFEL04

De keukentafel van Heks

Iedereen heeft iets klaargemaakt. Zodoende is er ongelofelijk veel eten. We scharen ons om de grote tafel en slaan ons gang na gang door de berg verrukkelijk voedsel heen. Zwaan heeft een soort bouwpakket voor Vietnamse loempia’s klaargezet. Helemaal volgens het principe van Raw Food.

KERSTTAFEL09

staat nogal vol

De avond staat sowieso bol van verantwoord eten en dito gesprekken. Behalve ons toetje dan: Een door Frogs gerealiseerde werkelijk enorme portie ijs met bosvruchten en slagroom, waar Heks dan weer de fik in heeft gestoken…… Dit toch al ongezonde lekkers wordt ook nog eens uitbundig geflambeerd!

KERSTTAFEL05

met kerststalletjes

Het gezelschap heeft zijn sporen verdiend in het alternatieve circuit. Ik hoor allemaal grappige verhalen. We maken elkaar aan het lachen. Bijna iedereen blijkt bij Dr. Bla te zijn geweest, inclusief Heks. Ik vond het direct al helemaal niets, wat een zelfingenomen toestand, maar nu hoor ik toch echt vreemde dingen.

KERSTTAFEL06

De man ziet zichzelf als een soort god. ‘Hoger dan God zelfs’, aldus één van de aanwezigen. Hoe kun je nu boven God uitstijgen? Zij heeft ons toch geschapen naar haar beeld? Het goddelijke omvat toch alles? Het is toch de Alpha en de Omega? Het scheppend principe, waar wij uit voortkomen? Het woord in den beginne…..

Hoewel: In den beginne zweefde de Geest Gods over de wateren, dus die waren er al.

KERSTTAFEL07

Heks vertelt over Alex Orbito, haar kleine leraar van de Filipijnen. ‘Hij opereert met zijn handen,’ Ik doe het voor. Mijn tafelgenoten kijken er niet eens al teveel van op. Natuurlijk krijg ik het kippenlevertjesverhaal te horen, hoe zulke genezers de boel flessen met een kilo van dat goedje in hun jaszak.

Ach, op de Filipijnen is deze vorm van genezen heel gewoon. En er zitten absoluut charlatans tussen. Ik heb ter plekke wel eens een hele foute kwibus meegemaakt. Met zijn handen opererend klopte hij voornamelijk geld uit de zak van weerloze lieden en goedgelovige sukkels. Zoals Heks…..

Heks weet wat haar geliefde leermeester betreft wel beter. Deze man is zo bescheiden. ‘Love yourself and love God,’ is zijn eenvoudige boodschap. De bedragen, die hij rekent staan niet in verhouding tot de exorbitante bedragen, die Dr.Sha rekent. Helaas komt hij niet meer naar Nederland. Als je hem wilt ontmoeten moet je naar Brussel. Of de Filipijnen….

Het gezelschap van vanavond besluit om een keertje met Heks mee naar Brussel te gaan om dit fenomeen mee te maken. Een soort spiritueel ontdekkingsreisje. Bij het afscheid wordt me op het hart gedrukt om één en ander te regelen.

Toen Heks ooit op zoek was naar Alex bleek hij net in Nederland te zijn geweest. Ik miste em op een haar na. Drie weken later zat ik op de Filipijnen. Niet uit nieuwsgierigheid, maar omdat iets akeligs mankeerde. Voor die kwaal heeft hij uiteindelijk niets kunnen betekenen, ik moest gewoon regulier onder het mes, maar mijn liefhebbende hart is van zijn behandelingen wel geweldig opgeknapt!

KERSTTAFEL02

hertjes en

‘Wat leuk, lieve Zwaan, zo’n avond met wildvreemde mensen. Ik heb het prima naar mijn zin gehad!’ Een paar dagen later kletsen we na over de telefoon. ‘Ik vond het ook zo leuk, Heks, ik ga dat eens vaker doen!’

KERSTTAFEL11

engelen……

KERSTTAFEL12

 

 

Kattenkwaad! Altijd wat met zo’n kat. Leven met zeven van die monsters…. Met zeven levens! Daar moet je toch niet aan denken? Soms niet, nee. Maar door de bank genomen ben ik erg blij met mijn katachtige huisgenoten!

kattenkwaad, ONDEUGENDE POESJES, stoute katten, kattenrug, poezen met streken

Woensdagavond krijg ik een smsje van Frogs. ‘Ik rijd nu weg uit Spijkernisse, zie je zo!’ Hij komt even de vuilniszakken buiten zetten. Hiep hoi. Nu hoef ik ze niet zelf naar de hoek van de straat te slepen. De vuilniswagen rijdt helaas niet langs mijn huis. Het is altijd een heel gedoe om die loodzware zakken vol kattengrit op het juiste moment op de juiste plek te krijgen.

kattenkwaad, ONDEUGENDE POESJES, stoute katten, kattenrug, poezen met streken

Ja, mijn monsters zorgen voor veel troep. Kattenbakken moeten regelmatig geleegd worden. Ze laten een spoor van haren en vieze voetstappen achter. Regelmatig gaat er iets kapot ten gevolge van hun woeste capriolen tijdens achtervolgingen door het huis.  En de laatste weken heb ik ook nog eens last van een katachtige bedplasser. Mijn bed wel te verstaan. Dit levert zo’n gigantische berg wasgoed op! Ik word er helemaal beroerd van….

kattenkwaad, ONDEUGENDE POESJES, stoute katten, kattenrug, poezen met streken 73249715

Het probleem is, dat de kat, die ik verdacht van deze desastreuze actie, uiteindelijk niet de schuldige blijkt te zijn. Althans, niet de enige. Het andere punt is, dat mijn katten het niet doen om me te pesten. Piesen heeft een hele andere betekenis in kattenland. Buiten het ledigen van de blaas, staat het ook garant voor het uitzetten van een lekkere geurvlag…..

kattenkwaad, ONDEUGENDE POESJES, stoute katten, kattenrug, poezen met streken

Mijn lapjeskat vertoont dit gedrag altijd als ze krols is. Zij was dan ook direct hoofdverdachte nummer 1. Maar zelfs als ik haar dagen ver van mijn slaapkamerdeur houdt, is er toch weer gepiest. Op dezelfde plek, nota bene. Is dat piskrengetje nu toch naar binnen geslipt op een onbewaakt ogenblik? Ik besluit nog beter op te letten.

noa

Een derde keer stap ik in een zeikbed. Getverderrie. Bijna jankend van ellende verschoon ik midden in de nacht voor de zoveelste keer de hele boel. Binnenkort moet ik met die tijk naar de wasserette. Want dit gaat niet meer goedkomen zo. Er is nu blijkbaar een soort kattenbak in mijn matras ontstaan!

Dus mijn volgende hoofdverdachte is de Zwarte Panter. Hij is de enige kat, die ik daar nog binnen heb gelaten de laatste dagen. Hoewel het niet zijn stijl is. Ik heb hem nooit eerder op dit soort gedrag betrapt……

Kattenkwaad-logo

Vanmorgen echter, als ik even naar de keuken ben geweest en terugkeer in mijn slaapkamer, piept opeens Pippi tevoorschijn vanonder het bed. Ze heeft zich blijkbaar een hele dag schuil gehouden in deze kamer…. Aha, ik miste haar gisteren inderdaad al tijdens het avondeten. Zij is dus de boosdoener. Deze misschien zwangere poes. Ik zal haar ver van mijn bed moeten houden!

kattenkwaad, ONDEUGENDE POESJES, stoute katten, kattenrug, poezen met streken

Zo ben ik dan al de hele week aan het wassen. Vanwege deze uit de hand gelopen hobby, mijn grenzeloze kattenliefde. ‘Het zijn er wel heel erg veel, Heksje,’ zei Cowboy afgelopen woensdag aan de telefoon. Ik weet het. ‘Twee vind ik al veel,’ vervolgt mijn lief, ‘Maar zeven!’ Hij is er intussen wel een beetje aan gewend. Ook vindt hij het eigenlijk wel heel gezellig, die beestenbende hier in huis. Maar dit soort dingen maakt het wel zwaar bij tijd en wijlen.

froot-katten-die-beroemd-zijn-door-hun-typische-markeringen-8-560x420

Als Frogs de vuilniszakken buiten zet, neemt hij Varkentje gelijk mee voor een wandelingetje. Bij terugkomst kijkt mijn goede vriend me met een vies gezicht aan. ‘Er ligt iets heel erg smerigs in de gang, Heks,’ snuivend trekt hij zijn neus op, ‘Toen ik het eens goed bekeek, ging ik bijna over mijn nek. Het stinkt ook verschrikkelijk!’

kattenkwaad, ONDEUGENDE POESJES, stoute katten, kattenrug, poezen met streken

Oh jee, dat kan wel eens door de Zwarte Panter zijn achtergelaten. Misschien een reactie op een wormenkuurtje dat ik hem gisteren heb gegeven….

Als een haas vertrek ik naar de gewraakte plek, gewapend met een stoffer en blik, schoonmaakmiddelen, plastic zak, kranten en een psychologische knijper op mijn neus. Eerst zet ik alle deuren naar buiten open. Dan ga ik aan de slag met mijn beproefde methode om dit soort shitklusjes tot een goed einde te brengen. Geloof me: ik kan zonder probleem met deze hulpmiddelen dit soort viezigheid opruimen.

kattenkwaad, ONDEUGENDE POESJES, stoute katten, kattenrug, poezen met streken

Frogs kijkt verbaasd op, als ik geheel intact, zonder smurrie aan handen of instrumentaria, weer bovenkom. Ja, je wordt er handiger in met de jaren. Maar een kat, die in je bed piest went nooit. Er komt voorlopig geen kat meer in de buurt van mijn slaapkamer. Ik ben er klaar mee.

kattenkwaad, ONDEUGENDE POESJES, stoute katten, kattenrug, poezen met streken

Behalve de Panter dan, die verdenk ik niet langer. Het zijn zonder twijfel de hormonale damespoesjes. Als er geen nestjes komen, gaan ze onder het mes. En daarna ga ik maar eens naar de wasserette met mijn tijk. Dat is de enige manier, om die markeerluchtjes echt uit mijn matras te krijgen. Tot die tijd blijft het een beetje tobben. Alle deuren dicht. En eventjes geen grote kattenfamilie gezellig ’s avonds in mijn bedje…..

kattenkwaad, ONDEUGENDE POESJES, stoute katten, kattenrug, poezen met streken

 

73249715kattenkwaad, ONDEUGENDE POESJES, stoute katten, kattenrug, poezen met streken kattenkwaad kattenkwaad, ONDEUGENDE POESJES, stoute katten, kattenrug, poezen met streken kattenkwaad, ONDEUGENDE POESJES, stoute katten, kattenrug, poezen met streken kattenkwaad, ONDEUGENDE POESJES, stoute katten, kattenrug, poezen met streken kattenkwaad, ONDEUGENDE POESJES, stoute katten, kattenrug, poezen met streken kattenkwaad, ONDEUGENDE POESJES, stoute katten, kattenrug, poezen met streken kattenkwaad, ONDEUGENDE POESJES, stoute katten, kattenrug, poezen met streken kattenkwaad, ONDEUGENDE POESJES, stoute katten, kattenrug, poezen met streken kattenkwaad, ONDEUGENDE POESJES, stoute katten, kattenrug, poezen met streken kattenkwaad, ONDEUGENDE POESJES, stoute katten, kattenrug, poezen met streken kattenkwaad, ONDEUGENDE POESJES, stoute katten, kattenrug, poezen met streken kattenkwaad, ONDEUGENDE POESJES, stoute katten, kattenrug, poezen met streken

 

kattenkwaad, ONDEUGENDE POESJES, stoute katten, kattenrug, poezen met streken

 

Computerperikelen en familiebanden. Heks blijkt om te komen in achterneven werkzaam in de IT! Hoezee!

airbag,COMPUTERGRAPPEN, programmeren, computerproblemen, vastlopende software,

In de loop van de middag begeef ik me naar de computerwinkel. Het fotoprogramma van mijn Apple is vastgelopen. Telkens wanneer ik de boel bijna aan de praat heb duikt de software in een eindeloze loop. Een alleraardigste jongeman staat me te woord. Als ik mijn computer open ziet hij mijn naam. ‘Goh, misschien zijn we wel familie. Mijn moeder heeft dezelfde achternaam!’

Ik kijk naar zijn olijke kop. Zie ik iets bekends? Ik geloof het wel. ‘Hoe heet je moeder?’ Hij noemt haar naam. ‘Ha, dat is mijn nicht. Jouw opa is de broer van mijn vader!’ Kleine wereld.

In zijn gezicht zie ik trekken van mijn nicht, maar ik zou hem nooit herkend hebben. Ik heb hem slechts als klein kind gezien. Intussen stelt hij vakkundig de diagnose. Hij vindt een manier om het te verhelpen, maar als ik later thuis ben, blijkt het toch niet te werken. Er is meer aan de hand….

COMPUTERGRAPPEN, programmeren, computerproblemen, vastlopende software,

Dus ga ik nogmaals naar dezelfde winkel. Deze keer moet ik lang wachten op mijn achterneef, hij is druk bezig. Als hij dan eindelijk tijd heeft, stelt hij de definitieve diagnose. Mijn computertje is volgelopen met data en zo traag als een slak. Ook heeft ‘ie zich verslikt in de laatste update van het fotoprogramma. Er moet een schijf bij. En flink wat ramgeheugen. En wat blijkt?

virussen, computervirussen,COMPUTERGRAPPEN, programmeren, computerproblemen, vastlopende software,  COMPUTERGRAPPEN, programmeren, computerproblemen, vastlopende software,

Ik heb nog een andere achterneef in de IT. Wordt het al verwarrend? Heks was ook even in de war, want die neef heet hetzelfde als een oom van hem, mijn volle neef…. Het duurt even voor ik door heb over wie hij het heeft. Ik heb een enorme familie!

Thuisgekomen bel ik het bedrijf van mijn andere achterneef. Woensdag gaat mijn apparaat onder het mes. Dan wordt ‘ie weer zo snel als de wind. Leve de familiebanden!

COMPUTERGRAPPEN, programmeren, computerproblemen, vastlopende software,  COMPUTERGRAPPEN, programmeren, computerproblemen, vastlopende software,

KATMAN, de handlanger en bondgenoot van de Zwarte Dolende Boerenridder, spreekt: Tipjes van de sluier van queeste Ferguut opgelicht…

en stond op internet

Deze poster hing bij de Albert Heijn in Nibbixwoude

Wie mist mij?

Ik loop op de dorpsstraat   59 – 69

Vanmorgen heel vroeg is die kleine ThayThay onder het mes geweest. Hij lijkt er weinig last van te hebben. Vanmiddag was hij een beetje zielig, maar nu dartelt hij alweer door het huis en observeert Ferguut.

runnen de tent

Enthousiaste vrijwilligers

Aan het eind van de ochtend belde ik met de dierenambulance in Hoorn. De vrouw, die ik sprak werd helemaal enthousiast van het verhaal van de dolende ridder. En het wonder van zijn thuiskomst. Ze heeft mijn blog van gisteren op hun Facebookpagina gezet. Dat heb ik gemerkt. Half Noord-Holland is het verhaal van deze wonderboy komen lezen….

behalve als je hem opsluit...

Mijn ridder is een heer en geen ongelikte beer

Ze vertelde me, dat het nog een hele klus was geweest om mijn schatje te vangen. De eerste poging mislukte, hij wist weer te ontsnappen. Uiteindelijk is het met heel veel moeite bij de tweede poging toch gelukt. Ze benadrukte nog extra het belang van een chip. Dat onderschrijf ik volledig. In het dierentehuis in Hoorn kost het een appel en een ei. Nog geen 15 euro meen ik me te herinneren.

Dus chippen

je katten, honden en kippen

Daar kan geen zoeksite aan tippen….

Zij gaven me ook het adres van de man, waar Ferguut toevlucht had gezocht in de barre omstandigheden van zijn queeste.

en vise versa

Katman houdt van katten

Vanavond sprak ik de man, die Ferguut heeft gevonden. Of beter gezegd: De panter heeft hem uitgekozen. Brutaal sloop hij op een nacht binnen door het kattenluik en richtte een enorme kattenbrokkenravage aan tijdens zijn vreetfestijn.  Een whiskasorgie. Hij was natuurlijk uitgehongerd. De vinder heeft zelf katten. Er stonden dus een aantal bakjes voer. Het contact was gelegd.

of heeft Katman iets met muziek?

Een tuinder?

Hierop volgde een periode van aarzelend aftasten. De Katman uit Nibbixwoude zette iets te eten buiten, de Ridderkat at zijn buikje rond. Begon steeds vaker te komen. Kwam dichterbij. Liet zich voorzichtig aanhalen. Maar niet oppakken en in een mandje stoppen. Katman wilde naar de dierenarts gaan om het monster te controleren op een chip. Onmogelijk. Zodra hij probeerde Ferguut in een vervoersmand te stoppen, brak de pleuris uit. Het gitzwarte bakbeest liet zich niet verbakken. “Jee, wat is hij sterk’, verzuchtte de man aan de telefoon.

in miniformaat, Ferguut niet zo mini....

Tijgers en panters zijn het

Zo had Ferguut de laatste twee maanden een bondgenoot. Een vriend in nood en iemand, die dol op hem was. Wat een geluk bij een ongeluk had die gozer!

Wat hij de maanden daarvoor allemaal heeft uitgespookt blijft een raadsel…

Katman heeft twee katten en die hebben wel eens mot. Ferguut kon het prima met allebei vinden! Ze hadden het gewoon gezellig met z’n drietjes! Hopelijk gaan ze hem niet teveel missen…

Echt een heer, die ridder

We prefereren gewoon een triootje

Uiteindelijk is de dierenambulance gekomen om het monster te temmen. Katman voelde zich wel een verrader, toen de kamerplanten om zijn oren vlogen. Ferguut gaf zich niet zonder slag of stoot over. De kat raakte gestrest en dat had zijn nieuwe vriend hem graag bespaard. Hij wilde gewoon zeker weten of er geen baasje liep te zoeken naar deze speciale kater.

En er liep een kattevrouwtje te zoeken. Al ruim vier maanden. Dagelijks stuurde ze in gedachten magische heksen-smsjes naar haar vermiste kater en schietgebedjes naar de Heilige Grote Kat. Zonder resultaat. helaas….

In het asiel hebben ze de chip ontdekt en dit baasje gebeld. Wat was ik blij!!!!

van alle zwarte monsters

Slaap lekker

Katman zei, dat hij Grote Poes, zoals hij hem noemt, weer uit het asiel had gehaald, als niemand zich had gemeld. Hij houdt van mijn monster. En ik weet zeker, dat het wederzijds is.

Misschien komt hij hem een keertje bezoeken. Dan kunnen we hier allemaal de Grote Vriend van Grote Poes zien. Zijn handlanger in al die avonturen. Zijn tijdelijke thuishaven.

   Afbeelding - versie 2