‘Een vrouwenhand en een paardentand staan nooit stil,’ zei mijn grootvader altijd. Tja. Gelukkig zijn wij dames tegenwoordig beter gebekt. Spontane mutaties zijn zelfs aan de orde van de dag. Zo ontwikkelt Heks zich rap tot botte Haaibaai: ‘Beter 10 haaientanden in je mond, dan eentje in je kont.’

De laatste week houd ik mijn mond. Zoveel mogelijk. Het heeft een oorzaak, dit gezwijg. Deze dagenlange oefening in Noble Silence. Een fysieke oorzaak.

Een paar weken geleden gaat Heks onder het mes bij een parodontoloog. Met veel enthousiasme snijdt de man in tandvlees en bot. Verwijdert lagen sponzig bindweefsel in boven en onderkaak. Naait de boel weer aan elkaar met een stevige hechtdraad. Fröbelt  een waar kunstwerkje achter in mijn heksenmond…..

Ruim een uur is hij aan het knutselen.

‘Zo, wat ben ik tevreden over de ingreep, mevrouw Toverheks. Zo blij, dat er niet allemaal pus in die kraters van je getrokken verstandskiezen zat. Alleen maar bindweefsel. Ik heb het zo mooi weg kunnen snijden. Dit gaat echt veel verschil maken voor de algehele toestand van je mond…..’

Met een verdoofd hoofd, een brief met post operatieve instructies en een fles giftige mondspoeling sta ik even later weer buiten. Daas klim ik op mijn fiets en peddel naar huis. Eerst maar even de hond uitlaten. Voordat de verdoving is uitgewerkt.

Heks is toch een gek gebakkie. Hoe haal ik het in mijn hoofd om na zo’n pijnlijke ingreep gewoon op de fiets te stappen? En nog eventjes een flinke ronde met mijn hond om te gaan? Leer ik het dan nooit? Waarom heb ik mijn omgeving niet ingelicht en om hulp gevraagd? Ik zal je vertellen waarom. Omdat ik dan wel aan de gang kan blijven.

Mijn motto is nog steeds: Wat je zelf kunt doen moet je niet laten, Heks.

‘Wat doet u allemaal om uw klachten in stand te houden?’ vroeg een gezondheidspsycholoog me ooit bij de eerste kennismaking. Het was in feite de eerste zin, die de man richting Heks produceerde. ‘Vraagt u dat ook aan een kankerpatiënt?’ pareerde ik zijn vraag. De man stond met zijn mond vol tanden.

Ik was bij die kwibus terecht gekomen, omdat ik na een forse operatieve ingreep ver beneden zeeniveau was gezakt. Als landwezen. Geen leven dus. Overleven.

Wat doe ik allemaal om mijn klachten in stand te houden? Ja, goeie vraag. Dit dus. Opstaan, eten, hond uitlaten, slapeloos slapen. Hiermee houd ik met gemak al mijn klachten in stand. Appeltje eitje voor de gemiddelde ME-patiënt.

En alhoewel ik ruim dertig ben weggezet als ouwe zeur, ben ik in feite een bikkeltje. Niemand die het ziet. Wat men meent waar te nemen is een aansteller. Iemand, die ziektewinst probeert op te strijken. Ook zo’n rare redenatie.

‘Een collega van me heeft ME gekregen en dat is helemaal geen zeikerd, ik zie nu wel in dat het toch een echte ziekte is….’ kreeg ik ooit van een bevriende arts naar mijn kop. Nadat ik al twintig jaar ziek was. Lekkere opmerking.

Na flink te zijn uitgelachen door een reumatoloog een kleine maand terug waren de rapen goed gaar bij Heks. Verbolgen stuur ik een klacht naar het betreffende ziekenhuis.

Ik wens niet te worden uitgelachen, omdat ik wanhopig op zoek ben naar een arts, die nu eindelijk eens iets voor met gaat doen. En al helemaal wil ik niet horen, dat mijn lichaam toch zo zijn best doet voor me. Teveel zijn best doet. Zeg dan gewoon niks.

Na een week ligt er een excuusbrief in mijn mailbox. Hoogstpersoonlijk geschreven door de betreffende reumatoloog. Hoezeer ze het betreurde en dergelijke. Vooruit maar. Ik ben er toch blij mee.

Aan het begin van de week peutert de parodontoloog de hechtingen uit mijn tandvlees. Mijn tong en verhemelte zijn helemaal rauw van al die loshangende ellenlange draden in mijn mond. Ik kan al dagen nauwelijks praten of eten.

Dik twee weken ellende al, deze ingreep. Halverwege die periode wil  ik mijn hoofd er af zagen. Wegens ondraaglijke pijn. Natuurlijk bereikt de crisis precies op een zaterdagavond het hoogtepunt. Of dieptepunt…….. Ik geraak bijna op het punt om die parodontoloog uit zijn bed te bellen midden in de nacht…..

Gelukkig is de pijn de dag er op een beetje gezakt….. Het scheelt enorm als ik grotendeels in bed blijf ontdek ik.

‘U hebt hoogstwaarschijnlijk een bloedprop in de wond gekregen. Of een bloeduitstorting. Maar het ziet er nu schitterend uit, ik ben dik tevreden…’

Dinsdag zit ik bij mijn huisarts. Mijn handen zijn ontstoken, allemaal kleine zeer pijnlijke brandwondjes. Vervolgens opstaan blaren. Die steeds groter worden…… ‘Nee, het is niet die processierups, Heks, het is iets bacterieels, ik zal je een antibioticazalfje voorschrijven….’

Als vervolgens de aanvraag voor de scootmobiel ter sprake komt, oppert de goede man om zijwieltjes aan mijn fiets te zetten. Snel praat ik hem dat uit zijn hoofd. De halve wereld rijdt op zo’n scootmobiel. En ik moet het maar weer uitzoeken? ‘Begin alsjeblieft niet over zijwielen tegen die WMO-mensen. Je ziet aan mij niets, dokter, maar zo’n mobiel zou wel eens mijn actieradius enorm kunnen vergroten op slechte dagen….’

Die verrekte hopeloze dagen dat het fietsen niet lukt. Die dagen, waarop ik zelfs om de haverklap van mijn fiets flikker of met fiets en al omval…………. Die dagen, dat het laatste rondje hier door de wijk me compleet opbreekt. De avonden, dat ik eindeloos tegen dat laatste uitlaatrondje aan hik…. De keren, dat ik strompelend rond hompel.

Je moet uit gaan van je slechtste moment heb ik geleerd. Door schade en schande.

Vandaag ontmoet ik iemand met deze elektrische step, misschien is dit wel iets voor Heks……

Ik zie me al met bovenmenselijk inspanning die loodzware elektrische fietsen met zijwieltjes de berging in en uittillen. Zonder wieltjes lukt me regelmatig al nauwelijks. Doorgaans gaat dit klusje dan ook gepaard met veel gescheld en gevloek.

Donderdag zit ik weer bij de parodontoloog. Wegens vergaande pijnklachten. ‘Er steekt echt nog iets in mijn mond, ik denk een vergeten hechting…..’ murmel ik benepen. ‘Krijg nou wat, het is een stukje bot, dat door je tandvlees heen je mond is ingegroeid. Heel uitzonderlijk, nog nooit zoiets gezien…’

De man maakt snel een foto voor zijn archief. Een klein haaientandje van bot steekt regelrecht mijn mond in. Prikt in mijn tong. Belet me al weken vrijuit te spreken. Staat aan de wieg van mijn huidig chagrijn……

Vervolgens zaagt hij de punt van de haaientand af. Een hele verhandeling over epitheelweefsel en botweefsel volgt. Groot kans, dat het tandvlees zich over het stukje bot heen gaat vlijen is het idee. ‘Bot groeit veel trager dan epitheel. Best vreemd dus, dat het zo snel je mond in is gegroeid. Heel apart…’

‘Alle wondjes op mijn lichaam raken afgelopen week ontstoken, mijn lichaam reageert altijd heel heftig en raar op dit soort dingen. Na de eerste behandeling hier kreeg ik een waanzinnig abces elders in mijn lijf….’ zeg ik bezorgd. Ik wil niet nog meer ellende.

Met een fles giftige mondspoeling sta ik even later weer buiten. Voorlopig nog maar eventjes goed schoonhouden, die wond. Waarschijnlijke een piepklein gaatje, maar het voelt als een enorme krater met in het midden een stuk blootliggend bot.

Zo dan. Met een rauwe bek vol pijnlijk tandvlees, nog een ingreep voor de boeg, ontstoken handen, geen melktanden maar watertanden……

Komend weekend heb ik een date. Met een leuke kerel met een hond. Kijk, dat is het voordeel van onzichtbaar ziek zijn. Geen mens die het in de gaten heeft. Ook zo’n date niet……

Die muur moet eruit! Met gepast geweld! Vloekend en scheldend desnoods. Het is niet altijd gemakkelijk hoor ik, maar eind goed al goed. Dus: Ga ervoor Heks! Niet zeuren maar: Yippie-Jaja-Yippie-Yippie-Yeah!!

‘Heks, houdt op met schelden. Niet meer doen. Het helpt niet als je als mantra herhaalt hoezeer je baalt. Je schiet er niets mee op, sterker nog: Het zou wel eens tegen je kunnen werken, al dat gemopper. Je roept er misschien wel allerlei ellendigs mee op.’ Streng kijk ik mezelf aan boven mijn tandenborstel. Dat ik het maar weet.

s’ Nachts draai ik van mijn linkerkant op mijn rechterkant. Au, au. Word wakker. Op de rug proberen dan maar. Lukt niet. Ik ga er uit en doe een half uur later opnieuw een poging. Om te slapen bedoel ik. Die broodnodige bezigheid waar Heks niets mee heeft. Het lukt nooit als ik het wil en op andere momenten kan ik mijn ogen nauwelijks open houden.

Na een brak nachtje probeer ik om op tijd te zijn voor mijn prikken. Ik gooi koffie en pijnstillers naar binnen. Schiet wat kleren aan. Nu nog even mijn hondje aanlijnen, maar waar is de riem. Ik kijk op de kapstok. Of hangt hij over de kastdeur? Of op de stoel bij de piano? Ik check alle plekken, maar het stomme ding is onvindbaar.

‘Scheld, schelder, scheldst,’ ik zal maar niet schrijven wat ik echt zei. Grommend loop ik door het huis. Ik gooi mijn jas, muts, handschoenen en sjaal weer uit, want ik plof bijna in al die warme kleren in combinatie met een woedeaanval.

De lijn hangt op de kastdeur, zoals altijd. Waar ik ook al drie keer gekeken heb, zoals altijd. Meuh, dat gaat weer lekker. Die prikken kan ik wel vergeten, ik heb zeker tien minuten lopen zoeken. Ik ben intussen echt te laat.

Ik bel de thuiszorgorganisatie. Krijg ik nog hulp vandaag of hoe zit het? Sinds ik mijn vaste hulp kwijt ben is het elke week een ander verhaal. ‘Om twaalf uur komt er iemand,’ gelukkig maar. Opeens moet ik me geweldig haasten. Snel ga ik de deur uit. Vooruit, ik neem de elektrische vouwfiets. Die gaat geweldig hard, ben ik snel weer thuis.

Halverwege de steeg houdt de fiets ermee op, althans de motor. Zonder ondersteuning fietst het onding veel zwaarder dan een gewone fiets. ‘Potverdorie, scheld, scheld,’ voor ik het weet ben ik alweer aan het kankeren.

‘Die Beixo klotefiets, altijd wat. Ik heb er nog bijna niet op gereden in de vier jaar dat ik dit kutapparaat heb. Vier nieuwe opladers verder blijkt de plug van de accu gewoon kapot te zijn. Waardoor die opladers het steeds begaven. Niet omdat ik het snoer er verkeerd uittrok, zoals de fietsenmaker steeds beweerde. Die lul. En toen de draad die de motor inloopt kapot ging moest er een hele nieuwe motor komen! Een godsvermogen heb ik daarvoor betaald. Belachelijk toch, zo’n constructie! En nu dit weer……..’

Ik besluit meteen even langs de zaak te fietsen, waar ik die teringfiets heb gekocht. Het bedrijf is intussen overgenomen, inclusief de werknemer. Die ziet me alweer aankomen met die duivelse vervloekte fiets. ‘Hij doet het alweer niet,’ zeg ik somber.

De man duwt tegen de accu. ‘Die zit los, daar komt het door,’ hij kijkt me meewarig aan. Alsof ik iets ongelofelijks stoms heb gedaan. ‘Ik zie het, zo heb ik hem twee weken geleden bij jullie opgehaald….’ Het is waar. Ze hebben die accu er gewoon niet goed ingezet. Zodra het ding op zijn plek zit doet alles het weer.

‘Ik zou minder schelden, nou, dat is vandaag niet echt gelukt,’ denk ik bij mezelf. Blij dat die fiets het weer doet, heb ik spijt van mijn verbale luchtvervuiling.

Opnieuw neem ik me voor om minder te schelden. ‘Nou ja, ik zeur niet,’ troost ik mezelf. Ik denk aan dat liedje van Annie M.G.Schmidt over dit onderwerp. In haar optiek kun je alles maken, schreeuwen van daken, een grote bek geven, zolang je maar niet zeurt.

Ik zie een reclame op televisie, waarin een vrouw met veel geweld met een moker op een dikke stenen muur mept. Ze mept en passant een paar vrouwbeelden aan gort. Letterlijk en figuurlijk. En dat van een man, die bovenop een vrouwenhoofd staat….. Echte beelden. Van steen….

‘We never said it would be easy’, meldt de reclame vlak voordat de vrouw door de nieuw ontstane opening uit haar gevangenis ontsnapt. Gevolgd door het schier onverstaanbare  ajajippiejippiejee van  Hornbach. 

Ik zie het tafereel net op het moment, dat ik heel diep zit na te denken over mijn leven. In gedachten verzonken als het ware. Een soort heldere flits over mijn situatie.

Het is alsof de reclame mijn omstandigheden illustreert. Maar ook: Heks raakt geïnspireerd! Ja, die muur moet eruit!

Bouwmarkt Hornbach – die van de mannenclichés – mengt zich in het feminisme debat

Keiharde kinderhoofdjes, kloterige klutsknieën en klierige kotshond bezorgen Heks een ware lijdensweg tijdens de paasdagen. Gelukkig volgt er toch een soort wederopstanding. Enigszins postuum. En ook niet blijvend. Maar het is beter dan niets!

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

Bonggggingggg!!!!!!!!!!!!!!!!!

Met een klap kukel ik met fiets en al op de plaveien. De fietskar blijft min of meer overeind, maar mijn lijf schiet alle kanten op. Het stuur boort zich in mijn ribbenkast. Mijn schouders flapperen in hun sponningen. Mijn rechterhand vangt een deel van de klap op alsmede mijn linkerknie. Mijn slechte knie. Dat geweldige gewricht halverwege mijn been. Sowieso al een half jaar lekker dik door een val van de trap.

O jee. ‘Gaat het wel, kan ik iets voor u doen?’ een geschrokken man stapt uit zijn auto. Hij heeft van het tafereeltje kunnen genieten. Je ziet niet elke dag een toverheks crashen!

‘Laat me maar eventjes,’ roep ik zo vriendelijk als ik kan opbrengen. Gek is dat  toch, die neiging om te doen alsof er niets aan de hand is in zo’n geval. Waar ben ik nou bang voor? Om voor lul te staan met mijn gestuntel? Dat die man me uit gaat staan kafferen zoals mijn vader vroeger als ik mijn wekelijkse val van de trap maakte? Dat ik een oplawaai toe krijg?

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

Ik worstel me overeind en wrijf over de getroffen gebieden. Puffend hijs ik de fiets weer omhoog. Mijn god, wat zijn die e bikes toch zwaar. Ik krijg het nauwelijks voor elkaar. Ik had me toch door die wildvreemde Samaritaan moeten laten helpen…….

Even later fiets ik de hoek om. Au, au. Het gaat voor geen meter.

Als ik mijn broek opstroop zie ik dat mijn knie ontveld is. Bah. Dit wordt niks. Ik ben op weg naar de fysiotherapeut om uit de knoop te worden gehaald en nu lig ik helemaal in de kreukels. Lekker absurd.

‘Ik ben behoorlijk gevallen op weg naar je toe, zit weer thuis, bel me ff,’ Mijn fysio hangt al aan de lijn. ‘Jeetje, Heks, balen hoor,  als je wilt kun je vanmiddag om half drie nog terecht, voor een oplapsessie,’ ze offert haar pauze op.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

‘ik moet er eventjes niet aan denken dat er iemand aan mijn lijf zit,’ piep ik benauwd. Er zit een huilbui dwars in mijn keel. ‘Als je zo onderuit gaat doet dat iets met je. Hebben ze wetenschappelijk onderzocht, je bent dan echt eventjes helemaal van het pad,’ zal een alt later tegen me zeggen tijdens de koorrepetitie.

Maar goed, intussen loopt mijn dag volledig in de soep. Eigenlijk moet ik nu uitgebreid met mijn hondje in het bos lopen. Maar ik zit zieligjes betadine op mijn knie te sprenkelen. Dan ren ik naar de drogist. Werkelijk alle verbandmiddelen en pleisters heb ik er doorheen gejast de laatste maanden met als dat gezaag in vingers en handen. Dat vallen van fiets en trap. En dat abces niet te vergeten……

‘Verbandgaasjes, gewoon hydrofiele gaasjes,’ de vrouw van de drogist kijkt me niet begrijpend aan. Mijn god. Spreek ik soms Spaans? Uiteindelijk komt ze met iets aanzetten, wat vooral duur is. Het lijkt wel op wat ik nodig heb, maar hoe kan het nu zoveel kosten?

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

‘Doe maar,’ met de gaasjes ren ik de deur weer uit. Het blijken een soort betere plakpleisters te zijn. Helaas zijn ze veel te klein om het gehele getroffen gebeid te beslaan. Opnieuw ren ik naar de ouderwetse drogisterij. Met mijn ontvelde knie open en bloot nu: Ik heb er net een hele plas jodium op geknikkerd……

‘Ja, je vroeg toch om die verbandgaasjes,’ de vrouw van de drogist wrijft me mijn vermeende ‘fout’ in. Ondanks het feit dat ik in eerste instantie wel drie keer om hydrofiele gaasjes heb gevraagd en iets anders kreeg…… En daar toen maar genoegen mee nam, omdat mijn geschaafde knie dringend verzorging nodig heeft. Nog steeds trouwens………

Zoals altijd heb ik het weer verkeerd gedaan. Oh, wat word ik toch moe van dit soort gedoe: Een ander de schuld geven. Altijd en overal. Door alles en iedereen. En waarom in godsnaam? Wat schieten we ermee op? En nu heb ik er al helemaal geen tijd voor. Ik crepeer van de pijn. Geef me de goede gaasjes. Verdorie.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM, kotsen, braken, over je zuiger, over je nek, overgeven of spugen: lekker is anders VikThor!

Op zulke momenten mis ik een liefhebbende echtgenoot, die eventjes de honneurs waarneemt. Niet dat ik ooit zo’n exemplaar in huis heb gehad. De mannen in mijn leven lieten zich over het algemeen mijn liefdevolle verzorging lekker aanleunen, maar zelf bakten ze er vaak niet al teveel van…..

Even later heb ik de knie dan eindelijk ingepakt. Joy en haar lief komen het hondje ophalen. Vandaag neem ik vrijaf. Ik ga nog wel naar het koor, we repeteren uiteindelijk hier om de hoek. En ik blijf gewoon zitten. Dat overleef ik wel. Ik kan me stomweg niet permitteren om niet te gaan omdat ik nooit thuis oefen……

Ik moet hoognodig rustig aan doen. slapen en uitrusten.

Die nacht is mijn hondje zo ziek als een hond. Een uur lang braakt hij de sterren van de hemel. Grote plassen hondenkots dropt hij links en rechts in de woonkamer. Na een half uur spuugt hij schuim. Zijn hele koppie zit onder de kledders.

Heks loopt alles geduldig op te dweilen met haar uit elkaar gerukte lijf. Telkens als ik denk dat het voorbij is begint hij weer. Ik kijk op de klok. Half 1. Zaterdagnacht. De slechtste tijd voor een dierenarts consult!

Net als ik erover denk om toch maar iets dergelijks te gaan ondernemen, kalmeert mijn ventje onder mijn handen. Lange tijd behandel ik zijn pijnlijke buik. Ik voel mijn heksenhanden gloeien. Zelf word ik ook eventjes zo misselijk als een kat……

Na een uurtje of twee gaat mijn kereltje water drinken. Hij slobbert een halve bak leeg. Nou, als hij dat binnen houdt heeft hij zeker geen maagtorsie!

©TOVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM,

En hij houdt het binnen.

Even later stop ik hem met zijn koeiendeken in de bench. Heel sneu ligt hij daar onder zijn dekentje. De hele nacht en volgende dag ligt hij te slapen. Heks ook. We maken een paar kleine piesrondjes door de wijk, maar veel meer kunnen we allebei niet opbrengen.

Pas zondagavond beleven we onze persoonlijke wederopstanding en gaan we eens uitgebreid aan de wandel. In het Zeevaartpark treffen we een paar speelse hondjes. Mijn pubertje rolt al snel stoeiend over het grasveld: VikThor is er weer helemaal bovenop!

Voor Heks zal het nog eventjes duren voordat ze weer is bijgetrokken. Pas dagen later is duidelijk dat er van alles van zijn plek geraakt in mijn wervelkolom. En vervolgens is alles min of meer vastgelopen……. Een stevige fysiotherapeutische sessie verder is de boel weer een beetje in beweging. ‘Het zal tijd nodig hebben, Heks.’

‘Ach, die knie valt gelukkig mee. Vorig jaar ben ik ook een keer lelijk gevallen en toen hebben de doktersassistenten het grind er met een pincet uit zitten peuteren. Weken ben ik daar zoet mee geweest voordat het een keertje dicht en korstvrij was,’ mijn fysiotherapeut moet lachen om mijn laconieke verhaal.

Wat moet je anders? Overal maar een drama van maken? Je zou het soms wel denken als je om je heen kijkt.

Die val heeft me in elk geval gedwongen om m’n gemak te houden. Maar volgende keer een minder pijnlijke wake up call graag……

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

 

 

Heilzaam slapen onder een deken van kristallen met Maan in een liefdevolle baan om mijn geschonden universum: Heks wordt enorm verwend met een heel speciaal kerstpresentje!

Donderdagavond stop ik VikThor in mijn auto. We gaan naar Den Haag. Heks gaat een dutje doen onder een deken van kristallen en mijn hondje moet dan eventjes in de auto wachten. ‘We zijn een uurtje bezig,’ Maan instrueert me van tevoren, ‘Trek iets gemakkelijks aan.’

Halverwege de rit komen we in de file terecht. O jee, mijn vriendin houdt niet van te laat komen. De minuten tikken weg. Stapvoets gaat het. Geen idee hoe laat het intussen is. In de rush om weg te komen ben ik mijn telefoon vergeten.

Opeens slaat iedereen linksaf, de Landafscheidingsweg op. Heks rijdt rechtdoor. Binnen een paar minuten parkeer ik mijn auto voor het eeuwenoude nostalgisch sjieke appartementencomplex in de Hofstad. Ik bel aan en spoed me door de monumentale marmeren hal naar de antieke lift. Piepend en krakend vlieg ik naar de eerste verdieping. Een bezemsteel gaat sneller……

Aan het einde van de lange, recent opnieuw gestoffeerde voorname gang staat Maan me met open armen op te wachten. ‘Kom binnen, lieverd, hang je jas maar op. We gaan direct beginnen, alles staat klaar. Straks drinken we wel thee en gaan we lekker kletsen….’

Er is nog een ontvangstcomité in de hal aanwezig: Drie enorme bakbeesten van een Maine Coon katten. Een grote forse rode kater en zijn twee wat bescheidener zusters. Geïnteresseerd zitten ze me op te nemen. Mijn tas wordt grondig besnuffeld. Een gigantische kattenkop verdwijnt half in mijn schoen. De andere helft past er niet bij!

‘Kom,’ maant Maan, ‘We gaan beginnen. Loop maar achter me aan. Neem je tas mee, hoor, want die is niet veilig bij m’n monsters….’ Door de enorme gebeeldhouwde houten deuren volg ik mijn roodharige heksenvriendin naar haar werkkamer. Een kristallen paradijs! overal staan grote stukken bergkristal, staven, scepters, amethist geodes, de meest uitzonderlijke en bijzondere stenen en kwarts, pleiadische schijven en ga zo maar door.

IK heb geen idee wat me te wachten staat. Maan heeft het wel steeds over een kristallen deken, maar ik denk dat dat een metafoor is voor de ervaring, die ze me gaat bezorgen in dit kleine stralende paradijs. Niets is minder waar: Op de behandeltafel ligt een dikke rode vliesdeken, geheel bestikt met kleine zakjes. In die zakjes zitten allemaal kristallen! Het is een uiterst ingenieus stukje huisvlijt!

‘Goeie hemel, Maan, wat een knap staaltje handwerk! Ik wist niet dat je zo handig bent met de naaimachine!’ Maan giechelt ‘Alleen met dit soort klussen, ik kreeg vanuit een andere dimensie de opdracht…… niet met het gewone saaie naaiwerk, blegh.’

Voorzichtig stap ik op de tafel. Als een slang laat ik me onder de deken glijden, zodat de kristallen er niet uit vallen. ‘De middelste banen zijn allemaal stukken citrien. De rest is bergkristal,’ Maan legt de deken weer helemaal recht, er zijn toch wat stenen uitgerold, ‘ik leg nog een Ankh onder je voeten en een bol obsidiaan. Zodat je niet wegvliegt!’

Ik lig intussen lekker te ontspannen onder die speciale deken. ‘Je mag slapen, snurken, dromen, visioenen krijgen, alles is goed….’ Maan zet een stoel bij mijn hoofd en neemt mijn heksenhersenpannetje in haar vaardige heksenhanden. Een heerlijke geur verspreid zich door de ruimte. ‘Dat zijn essences van de geascendeerde meesters. Ik heb ze op mijn handen gesmeerd….’

Op de achtergrond speelt prachtige muziek. Langzaam zak ik in een tranceachtige staat van diepe ontspanning.

Wel een uur lang is Maan met me bezig. Waar haar handen mijn lichaam raken wordt het aangenaam warm. Gloeiend heet soms. De kristallen lijken mijn energie te verdikken. ‘Ken je het gevoel dat je in de verdunning komt bij mensen?’ leg ik de ervaring later uit aan Steenvrouw, ‘Dit is precies andersom. Ik liep vol met energie, een dikke behaaglijke mantel van liefde.’

We zijn al meer dan een uur verder als ik Maan door de kamer hoor scharrelen. Het zit erop! Wat gek! Ze loopt overduidelijk bij het hoofdeinde rond, maar heeft nog steeds mijn voeten vast!

‘Ja, grappig he, er waren een paar engelen aanwezig, dat voelde je dus ook!’ Mijn vriendin staat te grinniken. ‘Wat heb je allemaal beleefd? Kom, dan krijg je een kopje thee. Ik heb speciale glutenvrije koekjes voor je gehaald!’

Even later zitten we in haar royale woonkamer te klessebessen. Heks is helemaal rozig na haar kristallen bad. De beelden en ervaringen dwarrelen nog door mijn hoofd. Intussen geeft Maan me de informatie door, die ze tijdens de behandeling heeft opgepikt.

‘Je moet beter gronden, Heks. Zelfs al ben je de dochter van een vaste plantenkweker en zodoende genetisch geaard. Zelfs als je iedere dag met je hond wandelt. En zelfs al heb je lekkere stevige benen. Die heb ik ook. Juist omdat ik van nature niet zo goed geaard ben. Ook moet je goed je energie reinigen. Elke dag weer. Vooral als je ergens bent geweest!’

‘Ik weet dat je die medicinale cannabis nodig hebt voor je pijn, maar het kan gaten maken in je aura. Je moet daar extra aandacht aan besteden. Zorgen dat je aura intact is.’ Ze geeft me een aantal gouden tips. Ik herinner me opeens dat ik een pleiadische schijf heb voor dit doel. Die zal ik maar weer eens tevoorschijn halen!

‘Als je aura een gatenkaas is, kan er van alles in ploppen. Voor je het weet heb je een lifter. Die leven van jouw emoties. Als jij je rot voelt of kwaad bent zijn zij in hun nopjes, want het is voer voor hen! Je moet je maar eens afvragen of al die woede waar je last van hebt eigenlijk wel van jou is….’

Het is al ruim over tienen als ik bij de auto kom. VikThor zit braaf te wachten, maar hij heeft wel een drolletje gedraaid op zijn ligkussen. Het arme beest heeft weer last van zijn trophozoiet, een hardnekkig parasietje. De behandeling slaat wel aan, maar gaat gepaard met aanvallen van buikpijn en dit soort acties……

Die nacht slaap ik als een roos. Mijn innerlijk landschap schittert en straalt. Ik voel me veilig en geborgen.

‘Heks, wat zie je er goed uit!’ De doktersassistente lacht me de volgende morgen tegemoet, ‘Herboren gewoonweg! Heel wat anders dan een paar dagen geleden, jeetje. Je leek wel een dood vogeltje, zo ellendig. Ik dacht dat het misschien nooit meer goed zou komen met je, maar goddank: Je bent er weer.’

Zij is niet de enige, die het opvalt, dat er een diepe energetische transformatie heeft plaatsgevonden de afgelopen dagen. Ook de buurvrouw heeft het in de gaten. ‘Je zag er echt niet uit, Heks, gewoonweg verschrikkelijk. Maar nu gaat het wel weer. Gelukkig maar!’

Dank je wel, lieve magische Maan. Jouw kristallen deken is een waar wereldwonder.

Maandagmorgen vroeg landt er een Astronaut op het balkon van Heks. Elegant springt hij uit zijn ruimteschip en gaat mijn gevel te lijf! Cowboy scheert van schrik zijn baard af! Zo heeft Heks dan opeens een hele nieuwe man…….Een enorme knappe vent ook nog eens!

HEMUBO, milieutechniek, astronaut, verwijderen van asbest, asbest team, man in wit pak,

Maandagmorgen in alle vroegte barst een kakofonie aan geluiden los in en om het huis, Verschrikt liggen we te luisteren naar dit inferno. We zijn nog helemaal niet uitgeslapen. ‘Zal ik maar een kopje koffie gaan zetten?’ stel ik uiteindelijk voor. Van slapen komt toch niets meer. In de badkamer wordt druk geverfd en gekit.

asbestwagen,HEMUBO, milieutechniek, astronaut, verwijderen van asbest, asbest team, man in wit pak,

 

HEMUBO, milieutechniek, astronaut, verwijderen van asbest, asbest team, man in wit pak, HEMUBO, milieutechniek, astronaut, verwijderen van asbest, asbest team, man in wit pak,

In de woonkamer tref ik een geschokte have aan. De katten kunnen niet naar buiten, want op het balkon zijn ook Mannetjes bezig. Op het dak grenzend aan mijn woning zijn dakdekkers aan het werk. Aan de voorkant van het huis worden latjes rond de ramen vervangen door weer een andere club Mannetjes. Overal lawaai!

asbestwagen,HEMUBO, milieutechniek, astronaut, verwijderen van asbest, asbest team, man in wit pak, asbestwagen,HEMUBO, milieutechniek, astronaut, verwijderen van asnest, asbest team, man in wit pak, asbestwagen,HEMUBO, milieutechniek, astronaut, verwijderen van asnest, asbest team, man in wit pak,

asbestwagen,HEMUBO, milieutechniek, astronaut, verwijderen van asbest, asbest team, man in wit pak,

Met de gordijnen dicht, omgeven door een ongelofelijke teringherrie, maak ik een ontbijtje. Langzamerhand komen we een beetje op gang. Cowboy is nog helemaal gesloopt door zijn Business Bootcamp het afgelopen weekend. Hij vind het ook wel lekker, dit getreuzel.

knappe man, leuke vent, lekker ding

Op het balkon landt een astronaut. In zijn witte pak met helm springt hij in slow motion van een steiger, die als een vreemd ruimteschip is geland in de tuin van de buren. Behoedzaam beweegt hij richting mijn gevel. Hij buigt zich voorover en begint met het verwijderen van mijn muur!

knappe man, leuke vent, lekker ding knappe man, leuke vent, lekker ding knappe man, leuke vent, lekker ding

Snel maak ik een paar foto’s van mijn versie van landing op de maan. De astronaut zwaait door het raam. Hij heeft geen kwaad in de zin!

asbestwagen,HEMUBO, milieutechniek, astronaut, verwijderen van asnest, asbest team, man in wit pak, asbestwagen,HEMUBO, milieutechniek, astronaut, verwijderen van asnest, asbest team, man in wit pak,

Als ik later het hondje uitlaat zie ik hem bij thuiskomst in de steeg staan. Zonder pak. Deze kleine dappere ruimtevaarder! Nieuwsgierig informeer ik naar de werkzaamheden aan mijn gevel.

‘Ach, de voorzorgsmaatregelen zijn vaak nogal overdreven bij het verwijderen van asbest,’ zegt de held, ‘Die vezels, die u door de lucht zag vliegen zijn absoluut niet gevaarlijk. Dat is isolatiemateriaal, glasvezel….. Er zit wel asbest verwerkt in die gevelplaten!’

asbestwagen,HEMUBO, milieutechniek, astronaut, verwijderen van asnest, asbest team, man in wit pak,

 

asbestwagen,HEMUBO, milieutechniek, astronaut, verwijderen van asnest, asbest team, man in wit pak,

Gewillig poseert hij voor zijn ruimteschip. Als ik naar boven kijk zie ik mijn knappe lief uit het raam kijken. Zonder baard! Dat was een hele verrassing hoor, afgelopen vrijdag. Ik heb opeens een andere man. Maar ook al zo’n knapperd!

Van  mijn baardman ben ik gaan houden, maar dit lekkere ding, ziet er precies zo uit als de man waar ik ooit verliefd op werd! Mmmmm…..

knappe man, leuke vent, lekker ding knappe man, leuke vent, lekker ding

Als alle Mannetjes zijn opgehoepeld kunnen we eindelijk naar buiten. We besluiten Chinees te halen en te gaan picknicken in het Leidse Hout. Het wordt uiteindelijk sojavrije Indische rijsttafel. De vrouw in de Toko schept drie grote bakken helemaal vol.

‘Zo, dat is dan 12 euro.’ ‘Volgens mij heeft ze ons gematst,’ concludeert Cowboy als we later op een kleed in het zonnetje van ons eten genieten. Ik weet het wel zeker! We zijn enorm verwend!

knappe man, leuke vent, lekker ding, eten, picknicken, Leidse Houtknappe man, leuke vent, lekker ding, eten, picknicken, Leidse Hout knappe man, leuke vent, lekker ding, eten, picknicken, Leidse Hout

 

ysbrandt, HONDJE MET tong uit bek,

knappe man, leuke vent, lekker ding ysbrandt, HONDJE MET BAL,ysbrandt, HONDJE MET BAL, ysbrandt, HONDJE MET BAL,

Cowboy ontsnapt aan ziedende discuswerpster van Olympische allure. Een drol kan veel teweeg brengen. Maar laten we wel wezen, als hondeneigenaar word je verantwoordelijk gehouden voor elk achtergebleven uitwerpsel van wie dan ook! Ria heeft groot gelijk! Vrolijke treinreis en Wensboom in het Oosterpark in Amsterdam….

Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014

Wensboom in het Oosterpark, Amsterdam

Vanmorgen slaap ik uit. Cowboy laat als verrassing het hondje voor me uit, de schat. Als hij me niet had gewekt lag ik nu waarschijnlijk nog te slapen….. We drinken uitgebreid koffie, maar mijn lief heeft het druk. Ik begin mezelf bij elkaar te rapen. Spullen te verzamelen. Ik wil niet weer van alles vergeten….. Dan drinken we nog meer koffie, Cowboy klessebest….

Free Tibet,Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014Alles wird eintreffen,Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014

‘Ik had geen poepzakjes bij me, toen ik dat varken uitliet’, zegt hij, ‘en toen kwam ik Ria Stalman tegen met haar hondje, net toen Ysbrandt eens eventjes uitgebreid ging poepen.’ Heks grijnst. ‘”Wel opruimen!” riep ze streng’, vervolgt mijn vriend, ‘maar ja, ik had geen zakje, dus ik stond daar maar bij die drol…..’ Ik lig dubbel. Een boze Olympisch Kampioene Discuswerpen. Een hondendrol. En een vertwijfelde Cowboy….

‘Ik zag haar vervolgens met krijt op de stoep schrijven: Ruim uw hondenstront op!’ Daar kijkt Heks toch van op. ‘Naast een andere hoop van een andere hond!’, besluit hij, ‘maar wel zo, dat ik het zag!’

Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014 Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014

‘Maar heb je haar dan niet om een poepzakje gevraagd?’ Dat is mijn truc. Het werkt beide kanten op. Als ik per ongeluk geen zakjes bij me heb, vraag ik het de eerste de beste hondeneigenaar. En andersom roep ik in geval van doorlopen direct:’ Wilt u soms een zakje?’

En inderdaad, mijn lief had ook dat idee. Hij kreeg een zakje van onze Olympisch Kampioene. En kwam er zonder kleerscheuren vanaf. Want reken maar dat ze nog niet voor de poes is. Haha. Ik blijf het voor me zien, een vliegende Cowboy…..

A WORLD WITH NO ARMIES, Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014

Vanmiddag pak ik de trein terug naar Leiden. Ysbrandt krijgt zijn muilband om en dat is maar goed ook, want het is druk met de fietsen in de trein. Direct in Amsterdam stapt er een leuke dame in met een elektrische fiets. Zij heeft een overfitte man, die fietst zo’n 40 kilometer per dag. ‘Zonder een beetje ondersteuning houd ik hem niet meer bij’. Manlief fietst momenteel al ergens in Zeeland. Zij gaat lekker een stukje met de trein….

Ik ken het, ik heb ook zo’n superfit liefje.

Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014MONYPLAY A LESSER ROLE, Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014

Station Schiphol. Twee enorme hybrides schuiven naar binnen. Bagage achterop en een sportief echtpaar in wielerkleding….. Ys gromt waarschuwend tegen al die fietsfanaten. En zit veilig tussen de knieën van Heks geklemd. Ik ga me een beetje zorgen maken over het uitstappen straks in Leiden. Het balkon staat propvol koffers, fietsen en mensen. Gelukkig biedt de man aan om me te helpen.

Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014

‘Ik til die fiets er wel even uit voor je,’ belooft hij. Ze zijn op vakantie geweest in Bulgarije. Het echte werk. Bergen en lange afstanden. Slapen in hotelletjes of wat daarvoor doorgaat. ‘Zo kom je op de gekste plekken’, verzekert hij me. Ze hebben het heerlijk gehad!

Zie je? Je hoeft niet ver te reizen voor een goed verhaal. Van Amsterdam naar Leiden volstaat in mijn geval!

wens je lol en gezelligheid,Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014, ik wens dat ik weer in Middelharnis woon

 

Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014, happy with little thingsWensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014, I wish the world were mineWensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014, i wish for strenght, peace, equality, empathyWensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014, wens mijn familie gezondWensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014, I hope it turns out okWensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014, mir für meine Familie und Freunde viel Gluck, Gesundheit, , Freude, zum träumen Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014, for a more consious society

Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014, ik wens, liefde, slappe lach, knetterende ruzie, , goedmaakseks, dit alles met Anna

In mijn geliefde Sleutelstadje loods ik Varkentje snel de trein uit. Dat valt nog niet mee. Ik wurm me tussen hutkoffers en beautycases door. De man zwaait mijn bepakte vouwfiets nog net niet boven zijn hoofd en zet em opgevouwen en wel op het perron. Hopla! Alleen Ria had het hem verbeterd……

Ys is blij dat het avontuur weer achter de rug is. Voor het station trakteer ik hem op een haringstaart. En een paar stukken kibbeling. Vergenoegd schrokt hij de lekkernijen naar binnen. Hij is de reis alweer vergeten. Nog even door een park wandelen op weg naar huis. En dan een paar uur heerlijk crashen…..

Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014, wens geen grote festivals in Oosterpark

 

Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014, voor iedereen natuurlijk

De katten hebben er een zootje van gemaakt. De pakjes leeg kattenvoer liggen versnipperd door het hele huis. Ik vermoed dat Cowboy ze niet in het vuilnisvat heeft gekieperd…… Toen hij zo lief was ze eten te geven voor vertrek.

De koelkast staat op een kier. Kunnen ze die nu ook al openmaken? Ik vind een pak aangevreten kattenvoer in de kast. ( ?) Niet verklaarbaar. Ook hebben ze mijn glutenvrije brood uit het pak gehaald en door de keuken gesmeten.

Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014, VEEL GELUK, LIEFDE , SON, GEZONDHEID, VREDE, HARMONIE Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014 Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014 Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014, IK WENS DAT IK EEN PRINSES WORD Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014

Ferguut heeft de buurvrouw uit haar slaap gehouden, door ’s nachts keihard in de hal te zitten mauwen. Kortom: Ze hebben me gemist!

Dus lig ik de rest van de middag lekker in bed te dweilen. Met alle poezen om me heen. Even grondig bijkomen van een weekend niets doen!

Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014, HAPPY AS IT ISWensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014Wensboom, Oosterpark, Amsterdam, april 2014

IMG_5087

Koningsdag, de nieuwe Koninginnedag. Ik kan maar niet wennen aan het woord, maar breng het moeiteloos in de praktijk. Heks viert heerlijk feestje met geliefden!

tulpen, zwart oranje rood

Zaterdag slapen we uit. Het is laat geworden na het optreden van de Surfboys. Het plan is om koningsdag in Amsterdam te vieren. Heks ziet op tegen de reis in overvolle trein met bijtgraag hondje. Al die dronken droppies….. Als dat maar goed gaat. Natuurlijk krijgt hij een muilband om. Om elk risico uit te sluiten.

GEKKE BEKKEN TREKKENDE MENSEN, bohemiens GEKKE BEKKEN TREKKENDE MENSEN, bohemiens

 

Maar als we dan uiteindelijk op het station arriveren blijkt het heel rustig te zijn. Heks moet nog een keertje op en neer naar haar huis fietsen, omdat ze haar medicijnen vergeten is. Mijn hoofd doet het niet vandaag. Later blijk ik nog veel meer niet bij me te hebben. Hopeloos.

GEKKE BEKKEN TREKKENDE MENSEN, bohemiens GEKKE BEKKEN TREKKENDE MENSEN, bohemiens

 

GEKKE BEKKEN TREKKENDE MENSEN, bohemiens

De trein is vrijwel leeg op wat oranje figuren na. Heks laat zich wat dat betreft ook niet onbetuigd. Knalroze/oranje rok, enorme oranje sjaal en bijpassende tas. Het ziet er puik uit.

In het buurtje, waar Cowboy woont, is een buurtfeest aan de gang. De hele week zijn er leuke activiteiten op de Nieuwmarkt. Vandaag in combinatie met de nationale feestdag. We dumpen Ysbrand in het huis van mijn lief en storten ons in het feestgedruis. Cowboy komt bekenden tegen, maar Heks ook! Mijn vriendinnetje Elfje loopt rond te paraderen met haar posse….. Wat zien ze er weer geweldig uit allemaal!!!!

GEKKE BEKKEN TREKKENDE MENSEN, bohemiens GEKKE BEKKEN TREKKENDE MENSEN, bohemiens

 

GEKKE BEKKEN TREKKENDE MENSEN, bohemiens

Ik sluit haar in mijn armen. ‘Ha, schat, wat heerlijk om je te zien’.  Ze werpt me een licht beledigde en verdrietige blik toe. ‘Waar was je, Heks, op mijn paasfeest?’ Heks schaamt zich dood. Weer 1 van de vele dingen, waar ik niet aan toe ben gekomen de laatste tijd. Ik leg uit, dat ik teveel aan mijn hoofd heb. ‘Nou, dan kun je dat toch gewoon uitleggen,’ snibt mijn mooie indianenmeisje. ‘Je hebt gelijk, duizend excuses lieverd.’ Ik beloof plechtig beterschap. Ze heeft me al vergeven.

GEKKE BEKKEN TREKKENDE MENSEN, bohemiens GEKKE BEKKEN TREKKENDE MENSEN, bohemiensOLYMPUS DIGITAL CAMERA

Het is heerlijk om deze uitbundige vriendenclub tegen te komen. We slaan een paar heerlijke uurtjes stuk. Maar wij hebben nog een varkentje, dat nodig naar een parkje moet.  Dus we nemen afscheid. Op ons gemak slenteren we door de stad met een snuffelend hondje.Bomen bloeien zoet. Leven geurt goed.

geliefdengeliefden

geliefden

tulpen, zwart oranje rood

 

‘Meedoen is belangrijker dan winnen!’ Dat gaat toch op voor veel meer in het leven dan alleen de Olympische Spelen? Helaas lukt het zelfs op die Spelen al niet om dat gedachtengoed vast te houden……. Of zie ik spoken?

olympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsersolympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsers

Vandaag om negen uur staat mijn hulp op de stoep. Terwijl zij begint met opruimen, drink ik koffie voor de TV. Ik eet wat, neem een hap pijnstillers. Als ze zijn ingewerkt kleed ik me aan. Doctor Phil is op de achtergrond bezig met een hopeloze schoonmoeder. Zij drijft haar zoon en schoondochter tot waanzin met allerlei vreemde acties, maar vindt dat ze in het volste recht staat om zo liefdeloos en gemeen te handelen.Er is geen praten aan.

olympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsers olympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsers

Ik weet niet hoe het afloopt, want we gaan het bed verschonen, een wekelijks terugkerend ritueel. Vanavond slaap ik weer in een heerlijk fris bedje…. Ondertussen kletsen we honderduit. Als de klus geklaard is spoed ik me naar de doktersassistenten voor een paar prikken. Later nog een afspraak bij de huisarts voor pijnmedicatie. Ik loop weer eens tegen gekke dingen aan. Oh, oh, wat moet ik me toch altijd in allerlei bochten wringen om m’n zaken geregeld te krijgen…..

olympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsers olympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsers olympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsersolympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsers

Nu staat zwemmen op het programma. Met ijzeren vuist smijt ik mezelf weer eens in het zwembad. Ik probeer terug te keren naar twee keer per week. Iets, dat ik jaren heb volgehouden. Tot de whiplash. Sindsdien gaat het moeizaam. Maar vandaag lukt het.

Van het zwembad naar de fysiotherapeut. Zo snel mogelijk alles weer uit de knoop en ingetaped. Terwijl ze vakkundig tape aanbrengt, komen de Olympische Spelen ter sprake. Altijd leuke gesprekken met deze blonde Friezin. Haar vader, Jappie van Dijk,  zat in 1972 in de kernploeg. Met Kees Verkerk en Ard Schenk. ‘Al die medailles afgelopen week, niet te geloven toch!’ We kijken elkaar aan. Is het wel zuivere koffie?

olympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsersolympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsers olympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsersolympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsers

We bespreken de dopingschandalen in de wielersport. En de wat minder bekende gevallen in de schaatssport. Sommige van die boefjes zie ik nu weer als trainer langs de baan staan. Hebben ze dokter Pil afgezworen? Houden ze hun pupillen clean? Van de meeste rijders ben ik overtuigd, dat het wel in de haak is. Die presteren al jaren op topniveau. Maar die vreemde outsiders, die opeens uit het blinde niks een wereldtijd rijden en dan weer verdwijnen in de middenmoot……

De Friezin somt een heel rijtje van dit soort schaatsers uit het verleden op. ‘Heb je maandag nog naar Studio Sportzomer gekeken? Mart Smeets had het over mijn vader! Over zijn deelname aan de 500 meter op de Olympische Spelen van 1972 in Saporro. Volgens hem was hij 44ste in een tijd van 46 seconden. Maar hij was 32ste! Ik heb ze nog maar eventjes een mailtje gestuurd.’ We hebben lol. Die betweterige Smeets zat er mooi naast!

Z’n belabberde tijd, zelfs voor toen, vergoelijkt ze met overtuiging: ‘Mijn vader was een echte stayer, daar heeft hij medailles behaald. Hij is Nederlands kampioen geweest. Heeft meegedaan aan Europese en Wereldkampioenschappen….. Maar hij was beslist geen sprinter. Hij deed mee bij gebrek aan…..’

olympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsers

Tegenwoordig rijden ze diezelfde afstand in de 34ers. Maar ja, andere tijden. Betere schaatsbanen. Allemaal overdekt. Superpakken. Klapschaatsen. Snoepjes van dokter Pil. ‘Nou’, `zegt de Friezin, ‘Vroeger gebeurde dat ook! Ze begint een paar sappige anekdotes te vertellen over onze schaatshelden. Eén van hen had een mysterieuze eigen dokter….. Een Noorse halfgod zat altijd te blowen. Er werd ook flink gezopen en gesnoven hier en daar….. ‘

Ja, die geweldige schaatssport. En mijn geliefde Tour. Allemaal mensen op jacht naar topprestaties. Het is een ongezonde bezigheid, dat kan ik je wel vertellen. Een enorme aanslag op je lijf. Met verboden middelen erbij wordt het echt gevaarlijk. Je slaat wel een gat naar de concurrentie, maar in feite is het meten met twee maten. De mensen zonder dat extra zetje zijn in het nadeel.

olympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsers

Tenzij ze ook overgaan op wat chemische ondersteuning. Het is wel leuk, dat het wereldrecord steeds wordt aangescherpt. Maar uiteindelijk zijn het maar getalletjes. Het betekent niets in vergelijking met de Olympische gedachte. “Meedoen is belangrijker dan winnen” is een favoriet onderdeel van me in NOS Studio Sporwinter.

Hier laat Eddy The Eagle, een cult-held vanwege zijn hopeloze prestaties bij het schansspringen in Calgary, ons kennismaken met deelnemers door de jaren heen, die er weinig van bakten, maar het verder goed begrepen hadden. De Jamaicaanse bobsleeërs of een dikke vrouw op een skeleton bijvoorbeeld. Superleuk!

De Friezin heeft de jeugd gehad, die ik me gewenst had. Qua sport dan. Ik wilde alleen maar schaatsen, maar zat vast aan zwemmen, turnen ( Blerg 😦 ), volleyballen, windsurfen….. En als het vroor dan ook eindelijk schaatsen.

olympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsersolympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsersolympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsersolympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsers

Zwemmen doe ik nog steeds graag en windsurfen heb ik heel leuk gevonden. Maar het echte schaatsen kwam pas veel later, toen ik verkering kreeg met Blonde Buurman. Hij had een hele rij schaatsende broers. Op de piepkleine ijsbaan hier in Leiden hebben ze me de techniek uiteindelijk goed bijgebracht. Maar toen was ik al veel te oud voor enige ambitie in de richting van een schaatscarrière. Gelukkig maar. Anders had ik ook zo moeten liegen over dopinggebruik. Of nog geen deuk in een pak boter gereden…..

Nou ja, nu lijkt het net of ik die medailles helemaal niet vertrouw…. Laat ik het zo zeggen. Bij sommigen heb ik vraagtekens. Zullen we over twintig jaar wel weer ergens een bekentenis tegenkomen….

olympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsersolympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsersolympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsersolympische spelen,  schaatsen, medailles, winnen, winnaars, nederlandse schaatsers

Dansend comaslaapmeisje inspireert Heks. Iets maken van je leven. Iets leuks!

dansende vrouw, dansen, dancingdansende vrouw, dansen, dancingdansende vrouw, dansen, dancing

Vandaag ben ik zo gaar als boter. Maar ik heb wel vrij goed geslapen, hoera. Om 10 uur staat Steenvrouw op de stoep. we drinken koffie en kletsen een beetje bij. Ze vertelt over de vernissage van alweer een tentoonstelling. Er hangt nu ook werk van haar op de sociëteit van de roeivereniging. Met op de uitnodiging een gedicht van Heks!slapenenafvallen, ik lig te slapen

Morgen ga ik een kijkje nemen. Samen met mijn vriendin. We prikken een tijd en nemen afscheid. Ze gaat lekker hakken, deze kleine beeldhouwster. En Heks gaat een enorme ronde fietsen met Varkentje. Het is prachtig weer. Hij heeft er zin. Mijn elektrische fiets is eindelijk weer gemaakt. Dus ik laat hem goed rennen. Uitgeteld ligt hij later tevreden in zijn mand op een kluif te kauwen. Zijn dag kan niet meer stuk.

Nu is het zaak om boodschappen te doen. Op maandag geven ze 10% korting in de natuurwinkel. De moeite waard om gebruik van te maken. Ik sleep een hele kar vol gezonde producten m’n huis in. Goeie hemel, wat ben ik alweer moe.

hersenen en slapenhersenen en slapenhersenen en slapen

Even een tukje dan maar. De accu is aardig leeg. Uren later word ik weer wakker. Het is alweer tijd voor een uitlaatronde….

Gisteren zag ik een programma op TV over een meisje met een zeldzame aandoening. Regelmatig valt ze in slaap en blijft dan weken onder zeil. Met grote moeite krijgen de ouders er dan een maaltijd in. De hersenen blijven in de slaapstand. Het arme kind heeft geen leven natuurlijk, want probeer maar eens een schoolopleiding af te ronden, als je om de haverklap verstek moet laten gaan.

dansende vrouw, dansen, dancinghersenen en slapendansende vrouw, dansen, dancing

Toch weet ze er iets van te maken. Ze behaalt haar diploma en gaat dans studeren. Op de momenten, dat ze niet in coma ligt danst ze de sterren van de hemel. Alsof ze al die inertie wil compenseren… Een prachtig gezicht!

\dansende vrouw, dansen, dancing dansende vrouw, dansen, dancing dansende vrouw, dansen, dancingdansende vrouw, dansen, dancing

Heks slaapt ook heel wat af. En een dansopleiding zit er niet in met dit lijf. Maar ik zing! Hoewel ik vandaag een les heb gemist. Ik heb me in de dag vergist. Ja, sinds ik alles in de agenda van mijn Iphone zet gaat het een stuk beter met de afspraken. Maar ik moet het er natuurlijk wel GOED inzetten….

Volgende week echter heb ik weer een hele zangdag. Dansen met mijn stem. Er iets van maken in mijn leven. En wel iets leuks!

dansende vrouw, dansen, dancing dansende vrouw, dansen, dancingdansende vrouw, dansen, dancing

bacardi comabacardi coma

Heks slaapt gat in het nieuwe jaar….. De kerstbomen vliegen laag vandaag, dus morgen mooi weer!

schone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinsesschone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinses schone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinsesschone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinses

Vanmorgen krijg ik met geen mogelijkheid mijn ogen open. Slapen wil ik. Heel lang. Ik laat de kerk schieten, maar moet toch uiteindelijk met Varkentje op stap. Na sterke koffie is het zover. Het is geen straf vandaag. Prachtig weer en vrolijke mensen. Ik loop moed te verzamelen om later vanmiddag de kerstboom af te gaan tuigen. Het moet er maar eens van komen….

Afgelopen week heb ik in een halfslaap doorgebracht. Uitrusten na de feestdagen. Bijkomen van de festiviteiten. Herstellen van vakantie vieren… En een vaag virusje de deur uit bonjouren. Dat gaat me redelijk af tegenwoordig. Voorheen bleef zo’n gast wekenlang hangen en hield dan ook nog eens flink huis. Hetgeen regelmatig leidde tot complicaties.

schone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinsesschone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinsesschone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinses

Nu was ik vrijdag weer op de been. Een avondje naar Amsterdam resulteerde echter weer in een comateuze nacht. Ik lag gisteren al om half zeven te slapen!

Vanmiddag haal ik de lege dozen uit de berging en begin met die enorme klus: Alle versieringen weer uit de boom halen en opbergen. Ik ben net goed op dreef, als Frogs belt. Hij stelt voor Ysbrandt mee te nemen voor een lekkere wandeling. ‘Super!’, roept Heks, ‘dan kun je mooi mijn kerstboom met je pink uit het raam gooien!’

schone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinses schone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinsesschone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinses schone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinses schone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinses

 

schone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinses

Terwijl Heks met haar boom in de weer is, heeft Varkentje de middag van zijn leven. Tegen de tijd, dat Frogs hem weer thuisbrengt is de boom kaal. Er staat een enorme berg dozen klaar om naar beneden te worden gesjouwd. Gezamenlijk werken we de boom het raam uit. Terwijl ik de boel aanveeg sleept mijn vriend het bakbeest naar de hoek van de straat. Dan zet hij alle dozen nog voor me in de berging.

Heks trakteert hem op een pilsje. Blij, dat de klus geklaard is. Elk jaar neem ik me voor het volgend jaar een keertje over te slaan. Maar ergens in december gaat het dan toch kriebelen. Het is zo gezellig in mijn opgetuigde heksenhuisje. ‘Jammer nou toch weer, Ik zou wel zin hebben om nog even onder de boom te zitten met dat biertje’, grapt Heks. We ginnegappen.

schone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinsesschone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinsesschone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinsesschone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinsesschone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinsesschone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinsesschone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinsesschone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinses

Dinsdag komt mijn nieuwe hulp. Die valt direct met haar neus in de dennennaalden. Mijn oude hulp is hier tweeënhalf jaar over de vloer geweest. Helaas kan ze niet meer komen. Heel erg jammer. Het was een fijne rustige verademing na de hectiek met haar voorganger: De stelende thuiszorg….. Het is altijd spannend, of het zal klikken. Met deze dame heeft dat vanaf dag 1 heel goed gezeten. Ze nam me heel veel werk uit handen. Ik ga haar heel erg missen!

Morgen is het weer zangdag. dus er moet geslapen worden. Alweer……

schone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinsesschone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinsesschone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinses schone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinses schone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinses schone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinsesschone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinsesschone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinsesschone slaapster, doornroosje, sleeping beauty, slapen, slapende vrouw, slapende prinses