Uit de analen van Pleegzuster Bloedwijn: Bloed aan de paal! Echt niet normaal. Maar waar komt het vandaan? VikThor hinkepinkt verdacht achter me aan. Gewonde hond in Huize Heks.

Donderdagavond tegen elven kom ik thuis uit de bioscoop. Ik vlei me in mijn enorme leunstoel. Daar zit ik een uurtje amechtig bij te komen van hoegenaamd niets, maar dat is nu eenmaal de gang van zaken bij mensen met ME.

Dan schiet ik een jas aan en vis een riem van de kapstok. ‘Kom op Vikkeldebikkel. We gaan een wandeltje doen….’ Wat is dat beest extreem sloom vanavond. Hij is wel eventjes uit zijn luie stoel gekomen om me te begroeten, maar verder heb ik hem niet gehoord.

Normaal gesproken staat hij al lang voor mijn neus te stuiteren met een balletje. Maar vanavond dus niet. ‘Misschien is hij gewoon nog slaperig,’ denk ik bij mezelf, terwijl ik me omdraai. Waar blijft hij nou?

Hinkepinkend kom mijn varkentje de gang in gestrompeld. Heks’ mond zakt wagenwijd open. Wat krijgen we nu? Mijn schatje is gewond! En het moet verrekte zeer doen, want het is een ongelofelijke bikkel. Hij laat pas iets merken als het echt foute boel is!

Snel neem ik hem in de houdgreep en draai zijn rechterachterpoot naar het licht. Zet een bril op mijn neus. Zie bloed op mijn handen. Op de grond. Nauwelijks waarneembaar op die donkere houten vloer….. Hij bloedt als een rund!

 ©Toverheks.com

©Toverheks.com

Aanvankelijk kan ik nauwelijks een verwonding vinden. Hij vindt het niet lekker dat ik hem bepotel, maar laat het zich toch goeiig welgevallen. Dan piept hij een beetje en tot mijn schrik zie ik dat er een kussentje van zijn voetje helemaal los zit. Je kunt het openklappen als een pedaalemmer. Mijn maag draait om.

Oh, wat ziet dat er afschuwelijk uit. Het is intussen een uurtje of 1 ’s nachts. Een beetje laat voor de dierenarts. Bovendien heeft hechten al geen zin meer. Dat moet je binnen een paar uur na het oplopen van de verwonding doen.

Ik maak de wond provisorisch schoon en plak er een flinke pleister op. Met daaroverheen een paar plastic poepzakjes. Eerst maar even naar buiten. Het is smerig nat waterkoud druipweer. VikThor hinkepinkt door de steeg. Doet een plasje hier. Eentje daar. Kijkt eens achterom of we al naar huis gaan…..

Thuisgekomen stop ik zijn pijnlijke pootje in een bak lauwwarm water. Ik spoel de wond grondig uit en druppel er vervolgens een halve fles Betadine overheen. Nu is het zaak om het geheel goed in te pakken, zonder de bloedsomloop af te knellen. Ik heb allerlei verbandgaas tevoorschijn getoverd en zit lekker te knutselen.

‘Dat heb je helemaal niet gek gedaan,’ zegt de dierenarts de volgende ochtend. Ze scheert zorgvuldig de haartjes om het zooltje weg. Dan plakt ze met wondlijm de zool weer aan de voet. ‘Groot kans, dat het zooltje helemaal afsterft trouwens. Hechten heeft over het algemeen weinig zin op deze plek…..’

‘Laat het verband maar een paar dagen zitten,’ vervolgt ze als de poot helemaal is ingepakt. De volgende ochtend echter ligt het verband opeens op de grond. Ik pak de poot opnieuw in. ’s Middags tijdens een wandeling ligt het er opeens weer af. En het voetflapje zit weer los……….

 ©Toverheks.com

©Toverheks.com

En dan ben ik opeens spinnijdig. ‘Kolerehond, doe dan ook eens rustig,’ scheld ik op mijn grote vriend. Als een haas loop ik terug naar de auto met een geïmproviseerd verband om VikThor’s poot. Thuisgekomen was ik zijn voetje uitgebreid in een emmer met sodawater. Weer moet er een een wagonlading Betadine op de wond.

Maar waar zijn die verrekte verbandmiddelen? Waar is de bijenzalf? Waar is die Betadine? Waar zijn de stukken elastisch tape? Ik kan helemaal niets meer vinden. Ik kijk op alle relevante plekken, maar de hele set spulletjes is op miraculeuze wijze verdwenen.

Ik ga dus maar naar de drogist om nieuwe verbandgaasjes en Betadine te kopen. Er komt nog steeds stoom uit mijn oren. Op wie ben ik nu eigenlijk kwaad? Ja, raad eens, op wie denk je?

Op mezelf. Ik ben met enige regelmaat een ongelofelijke halve zool. En daar heeft die zool van mijn hondje onder te lijden. ‘Bescherm je hondje tegen zichzelf, loop hem aan de lijn voorlopig,’ raadt de Don me gisteravond nog aan. En dat was ik eventjes vergeten. Ik liet TrekThor een kort moment los en toen ging het mis…..

‘Ik ga steeds meer op een zeker iemand lijken,’ denk ik somber. Die persoon kon ongelofelijk zijn eigen frustratie op je botvieren. Als hij een slechte bui had, zocht hij geheid een object om die woede op te richten. En Heks was regelmatig de klos. Ik was bovendien een sublieme boksbal. Zwijgend keek ik hem recht aan terwijl hij uit zijn plaat stond te gaan. Olie op het vuur natuurlijk……

 ©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Gelukkig scheld ik alleen maar. Iemand in elkaar rammen is mij vreemd. En ik maak het altijd goed,’ vergoelijk ik mijn boze bui achteraf. Ik zit lekker te knuffelen met mijn hondje. Zijn pootje zit weer keurig in het verband. Wat het gaat worden met dat flapje, geen idee. Maar de wond is in elk geval weer schoon……

Heks is gewoon doodmoe. Ik ben al twee dagen in touw als Pleegzuster Bloedwijn. En ik ben natuurlijk sowieso al moe zonder er iets voor te hoeven doen. En dan ben ik ook nog eens moe omdat ik meer doe. Leuke dingen weliswaar, maar er is dan minder van mijn toch al beperkte energie over.

Als ik moe word word ik bloedlink. Vermoeidheid haalt alle filters weg, dus er komen dan opeens schrikbarende ongefilterde teksten uit mijn heksenbek. Die blebberen dan maar zo’n beetje om me heen. Ik schrik er zelf ook van. Goddank heb ik geen publiek, maar evenzogoed schaam ik me achteraf dood.

Gelukkig is mijn hondje zeer vergevingsgezind. Hij legt zijn zachte snoet in mijn schoot en laat zich lekker achter zijn flappers kriebelen. Wat is het toch een schatje. Mijn ADHD hondje. Mijn grote kleine vriend.

 ©Toverheks.com

©Toverheks.com

De volgende ochtend pak ik zijn verkeerde pootje in. Mijn monster ligt zo te friemelen dat ik me in de poot vergis ergens halverwege de ingreep. Mijn armen zijn ook helemaal naar de kloten door het in bedwang houden van mijn ventje bij de dierenarts. Schouders uit de kom, rib uit de kom, spierpijn……..

VikThor is ook zo sterk. Afgelopen week trekt hij een twee keer zo grote Duitse Staande Langhaar over het grote veld in het Leidse Hout. ‘Vikkie, je bent aan het winnen,’ roepen de omstanders verbluft. En ja, het is zo. De reus legt het af tegen mijn kleine blafbeest. Het is geen gezicht. Iedereen schiet in de lach!

Dus kun je nagaan waar ik de afgelopen dagen mee te maken heb. Waar mijn arme armen mee te maken hebben gehad……

 

 

Bill’s roep om vergeving spant de kroon in The Bold And The Beautiful: ‘Jij kunt zo goed vergeven. Jij vergeeft als geen ander!’ maant hij zijn zoon. Die heilige sojaboon. Maar ook een heilige haalt adem. Lange adem: in en uit. Tot het op is. Over en uit.

Vandaag zit ik weer schaterend te kijken naar The Bold. Ik loop een paar dagen achter, dus ik kan mijn lol op. Maar terwijl ik me suf lach om narcist Bill, die denkt zich overal uit te kunnen leuterkoeken, zelfs uit het feit, dat hij de vrouw van zijn zoon heeft geneukt, genaaid en gepaald, dwalen mijn gedachten af naar herkenbare situaties in mijn eigen leventje.

‘Jij kunt altijd zo goed vergeven, niemand kan zo goed vergeven als jij. Je moet je vrouw vergeven. Je moet mij redden van mezelf, jij bent degene die deze familie bij elkaar houdt,’ schreeuwt Dikbill  wanhopig als hij de strijd niet kan winnen. Welja. Vergeef hem maar weer, voor de zoveelste keer.

Een narcist vergeven heeft totaal geen zin. Hij ziet dat slechts als een uitnodiging om hetzelfde nog eens te doen. En dan erger. En het ergste is: Ze hebben er geen erg in. Het zijn mensen zonder enige vorm van zelfbeschouwing. Alles ligt altijd aan de ander. En als ze er dan niet onderuit kunnen dat ze fout zaten, dan jammeren ze als een klein kind, dan hebben ze het toch zo moeilijk: Je moet hen maar zo snel mogelijk vergeven!

Heks heeft ook heel wat vergiffenis uitgedeeld aan volstrekt onverschillige veelplegers. Een ware aanmoediging om maar door te gaan met die praktijken is gebleken, want ook ik ben meermalen door dezelfde mensen eindeloos diep gekwetst. Respectloos behandeld tot op het bot.

‘Liefde en respect is hetzelfde,’ zei ooit een kruidenmannetje tegen me, toen ik bij hem in behandeling was, ‘Als je familie je respectloos behandelt, kun je niet spreken van liefde. Ook al zeggen ze dat ze van je houden….’ Ik lag finaal in de clinch met mijn clan en was naarstig op zoek naar middelen om de harmonie te herstellen. Een harmonie, die er nooit geweest was overigens. Behalve in mijn heksenhoofd.

Mijn hardwerkende overuren makende drukke heksenhoofd.

Een paar jaar later zat die kruidenkwibus in de bak. Hij had zich vergrepen aan een minderjarig vrouwelijk familielid. Meermalen. Jarenlang. Gewelddadig. En het bleef niet bij dat ene familielid……..

Uiteindelijk deed iemand aangifte. Omdat zijn eveneens zeer kwaadaardige vriendin het gefilmd had, hetgeen de politie natuurlijk terugvond op zijn computer, kwam de incestpleger er niet onderuit. De gelauwerde kruidenman, die zijn mond vol had over respect.

Een typische narcist. Of eigenlijk meer een psychopaat. Bizar toch? Hoe die man jarenlang iedereen voor het lapje heeft gehouden? Inclusief een oude vriendin van Heks, die jarenlang voor de griezel gewerkt heeft. Voor haar is dit een enorme klap geweest. Dat weet ik zeker.

Een psychiatrisch onderzoek heeft uitgewezen dat de gedragingen van de verdachte kunnen worden gerekend tot ‘parafilie’, een verzamelnaam voor uiteenlopende seksuele stoornissen die gekenmerkt worden door terugkerend, sociaal minder aanvaarde fantasieën, drang of gedrag ter opwekking van seksuele opwinding.

Grenzeloze en kwaadaardige mensen. Je vindt hen overal. In alle lagen van de maatschappij. In alle beroepen. Er zijn wel meer mannelijke gevallen, dat is dan wel weer opvallend. Het zou ermee te maken kunnen hebben, dat jongens nog steeds een flinke streep voor hebben in het leven. Een enorme lange en brede streep. Een scheidslijn van jewelste.

En ook is bekend, dat je narcisten kunt kweken. Er zijn aanwijzingen dat er genetische componenten meespelen, maar van je lieve jongen een prins op de erwt maken werkt deze persoonlijkheidsstoornis absoluut in de hand. Dus.

Heks loopt ook al weer tijden met dat vergeef thema te worstelen. Op zich ben ik ook erg goed in vergeven. Ik ben vergeven met vergeven. Maar sinds mijn lange adem op is en ik er geen tandje meer bij kan zetten is de vergeefkoek opeens ook op. ‘Stom kutwijf, achterlijke eikel,’ scheld ik in plaats daarvan op alle ellendelingen, die me een kutgevoel bezorgen.

Vergeven doe je voor jezelf. En daarom moet je je er maar niet te druk om maken als iemand je smeekt om vergeving. Jezelf vergeven is veel belangrijker. En dat kan de smekeling ook best eens ontdekken.

Bovendien: Als je jezelf vergeeft is de kans klein, dat je nog eens in de fout gaat. Daarom is het zo waardevol om jezelf te kennen. En te omarmen. Vast te houden. Te vergeven dat je niet kunt vergeven. Of er eventjes helemaal geen zin in hebt.

 

Die muur moet eruit! Met gepast geweld! Vloekend en scheldend desnoods. Het is niet altijd gemakkelijk hoor ik, maar eind goed al goed. Dus: Ga ervoor Heks! Niet zeuren maar: Yippie-Jaja-Yippie-Yippie-Yeah!!

‘Heks, houdt op met schelden. Niet meer doen. Het helpt niet als je als mantra herhaalt hoezeer je baalt. Je schiet er niets mee op, sterker nog: Het zou wel eens tegen je kunnen werken, al dat gemopper. Je roept er misschien wel allerlei ellendigs mee op.’ Streng kijk ik mezelf aan boven mijn tandenborstel. Dat ik het maar weet.

s’ Nachts draai ik van mijn linkerkant op mijn rechterkant. Au, au. Word wakker. Op de rug proberen dan maar. Lukt niet. Ik ga er uit en doe een half uur later opnieuw een poging. Om te slapen bedoel ik. Die broodnodige bezigheid waar Heks niets mee heeft. Het lukt nooit als ik het wil en op andere momenten kan ik mijn ogen nauwelijks open houden.

Na een brak nachtje probeer ik om op tijd te zijn voor mijn prikken. Ik gooi koffie en pijnstillers naar binnen. Schiet wat kleren aan. Nu nog even mijn hondje aanlijnen, maar waar is de riem. Ik kijk op de kapstok. Of hangt hij over de kastdeur? Of op de stoel bij de piano? Ik check alle plekken, maar het stomme ding is onvindbaar.

‘Scheld, schelder, scheldst,’ ik zal maar niet schrijven wat ik echt zei. Grommend loop ik door het huis. Ik gooi mijn jas, muts, handschoenen en sjaal weer uit, want ik plof bijna in al die warme kleren in combinatie met een woedeaanval.

De lijn hangt op de kastdeur, zoals altijd. Waar ik ook al drie keer gekeken heb, zoals altijd. Meuh, dat gaat weer lekker. Die prikken kan ik wel vergeten, ik heb zeker tien minuten lopen zoeken. Ik ben intussen echt te laat.

Ik bel de thuiszorgorganisatie. Krijg ik nog hulp vandaag of hoe zit het? Sinds ik mijn vaste hulp kwijt ben is het elke week een ander verhaal. ‘Om twaalf uur komt er iemand,’ gelukkig maar. Opeens moet ik me geweldig haasten. Snel ga ik de deur uit. Vooruit, ik neem de elektrische vouwfiets. Die gaat geweldig hard, ben ik snel weer thuis.

Halverwege de steeg houdt de fiets ermee op, althans de motor. Zonder ondersteuning fietst het onding veel zwaarder dan een gewone fiets. ‘Potverdorie, scheld, scheld,’ voor ik het weet ben ik alweer aan het kankeren.

‘Die Beixo klotefiets, altijd wat. Ik heb er nog bijna niet op gereden in de vier jaar dat ik dit kutapparaat heb. Vier nieuwe opladers verder blijkt de plug van de accu gewoon kapot te zijn. Waardoor die opladers het steeds begaven. Niet omdat ik het snoer er verkeerd uittrok, zoals de fietsenmaker steeds beweerde. Die lul. En toen de draad die de motor inloopt kapot ging moest er een hele nieuwe motor komen! Een godsvermogen heb ik daarvoor betaald. Belachelijk toch, zo’n constructie! En nu dit weer……..’

Ik besluit meteen even langs de zaak te fietsen, waar ik die teringfiets heb gekocht. Het bedrijf is intussen overgenomen, inclusief de werknemer. Die ziet me alweer aankomen met die duivelse vervloekte fiets. ‘Hij doet het alweer niet,’ zeg ik somber.

De man duwt tegen de accu. ‘Die zit los, daar komt het door,’ hij kijkt me meewarig aan. Alsof ik iets ongelofelijks stoms heb gedaan. ‘Ik zie het, zo heb ik hem twee weken geleden bij jullie opgehaald….’ Het is waar. Ze hebben die accu er gewoon niet goed ingezet. Zodra het ding op zijn plek zit doet alles het weer.

‘Ik zou minder schelden, nou, dat is vandaag niet echt gelukt,’ denk ik bij mezelf. Blij dat die fiets het weer doet, heb ik spijt van mijn verbale luchtvervuiling.

Opnieuw neem ik me voor om minder te schelden. ‘Nou ja, ik zeur niet,’ troost ik mezelf. Ik denk aan dat liedje van Annie M.G.Schmidt over dit onderwerp. In haar optiek kun je alles maken, schreeuwen van daken, een grote bek geven, zolang je maar niet zeurt.

Ik zie een reclame op televisie, waarin een vrouw met veel geweld met een moker op een dikke stenen muur mept. Ze mept en passant een paar vrouwbeelden aan gort. Letterlijk en figuurlijk. En dat van een man, die bovenop een vrouwenhoofd staat….. Echte beelden. Van steen….

‘We never said it would be easy’, meldt de reclame vlak voordat de vrouw door de nieuw ontstane opening uit haar gevangenis ontsnapt. Gevolgd door het schier onverstaanbare  ajajippiejippiejee van  Hornbach. 

Ik zie het tafereel net op het moment, dat ik heel diep zit na te denken over mijn leven. In gedachten verzonken als het ware. Een soort heldere flits over mijn situatie.

Het is alsof de reclame mijn omstandigheden illustreert. Maar ook: Heks raakt geïnspireerd! Ja, die muur moet eruit!

Bouwmarkt Hornbach – die van de mannenclichés – mengt zich in het feminisme debat

Zalig zijn de schelen, want zij zullen god dubbelt zien! Wat een geluk! Heks is zo loens als een kameel! Kortjakje krijgt een sikje van het op haar rug liggen. Mooie preek in mijn kerk waar god ook een vrouw is: Gezegend zijn alle knuppels en kreukels der aarde. Sukkels, stumperds en sufferds, niet getreurd: Juist de neurotische en onevenwichtige mens vangt af en toe een glimp op van het goddelijke!

MMMMkeurmerkbergrede, Matheus 5, zaligspreking, Jezus, bijbel, gezegen zijn

Altijd is Kortjakje ziek. Midden in de week! Maar ’s zondags niet……. Zodoende zit ik dan zondag toch weer in de kerk, zij het wel zonder boek vol zilverwerk. Maar ja, ik verdien dan ook niet bij, terwijl ik op mijn rug lig. Ik geef alleen maar geld uit…. Aan allerlei veelbelovende medicatie.

want zij zullen vertroost worden

Zalig zijn de armen van geest

Vorige week is het weer zover. Heks ligt gestrekt. Een gemeen virus heeft me in zijn greep. Eerst heb ik het niet eens in de gaten. Ik weiger gewoon toe te geven, dat het einde verhaal is voor dit moment. Voor je het weet lig ik weer maanden plat, dus ontkennen lijkt een betere optie.

bergrede, Matheus 5, zaligspreking, Jezus, bijbel, gezegen zijn

Halverwege de week echter zak ik volledig weg in een moeras van kwalen en pijntjes. Nou ja, pijntjes. Een uitslaande brand in mijn zenuwbanen zul je bedoelen. Snotterend en snikkend heb ik Cowboy aan de telefoon donderdag. ‘Kan ik wat voor je doen?’ oppert mijn lief. Tja, wat kun je doen op afstand. Soepje koken? Hond uitlaten?

want zij zullen de aarde beërven

Zalig de zachtmoedigen,

Zodoende modder ik maar zo’n beetje aan in mijn eentje. Frogs haalt het hondje een paar keer op. Ondanks zijn overvolle werkschema. Helaas is hij zo ontzettend druk, dat het bij die twee keer blijft. Een druppel op een gloeiende plaat.

 want zij zullen verzadigd worden

Zalig zij die hongeren en dorsten naar gerechtigheid

Zo word ik weer eens goed met mijn snotterende neus op de keiharde feiten gedrukt. Zodra ik helemaal onderuit ga, zie ik niemand meer. Tegelijkertijd heb ik juist heel veel behoefte aan een beetje hulp en aandacht. God, wat voel ik me beroerd!

want hun zal barmhartigheid geschieden,

Zalig de barmhartigen

Het ergste is, dat ik zoveel moet. Er ligt een hele stapel kloteklusjes op me te wachten. Door alle verbouwingen van de afgelopen tijd ben ik de grip op mijn amoebe-bestaan volledig kwijtgeraakt. Wat een triest gegeven toch. Gênant eigenlijk. Een volwassen vrouw, die na wat getimmer in en rond haar huis compleet burn out is!

Maar het is de realiteit.

want zij zullen god zien

Zalig de reinen van hart

Vrijdag krijg ik hulp van mijn boekhouddame. Die kolere-bonnetjes zijn nog steeds niet opgeteld en ingeleverd. ‘Ik kom een uurtje!’ Oh jee, dat is veel te kort! En waar haal ik de energie vandaan om te zorgen dat we überhaupt mijn werkkamer in kunnen. Er is daar onlangs een kledingbom ontploft. Althans, daar lijkt het op.

want zij zullen god dubbelt zien

Zalig zijn de schelen

Zo ben ik dan midden in mijn griepaanval druk bezig met opruimen en boekhouden. Met een gloeiende koortskop en een leeg en lam lijf. Ik sta idioot vroeg op en weet in een paar angstige uren de boel zodanig voor te bereiden, dat we dezelfde middag de gehele boekhouding op orde krijgen…..

versmaad en vervolgd en op de brandstapel gesmeten en liegende allerlei kwaad van gesproken

Zalig zijn de toverheksen

Daarna is het natuurlijk echt op bij Heks. Ik kruip in mijn bed en kan geen pap meer zeggen. Laat staan eten. Als een levend lijk breng ik de daaropvolgende dagen voor de televisie door. Ik bekijk stompzinnige programma’s. Iets doen zit er niet meer in.

want zij zullen kinderen Gods genoemd worden

Zalig de vredesstichters

Zo zeg ik dan alles af wat leuk en sprankelend is. Zoals de Indiase zangavond met mijn studiegenoten. Helaas, het gaat me niet lukken. Of de architectuurtocht van mijn lief. Geen denken aan. Ook een etentje met wat oude vrienden zit er niet in. In de oorspronkelijke planning zou ik zondagavond sowieso niet kunnen. Op het laatste moment overweeg ik om toch te gaan. Ik lig uiteindelijk toch maar in bed te stinken. Een uitje lijkt zo aanlokkelijk.

bergrede, Matheus 5, zaligspreking, Jezus, bijbel, gezegen zijn

Maar ja, mijn stomme dieet. Straks is er weer niets eetbaars voor me. Dat blijft een probleem met feestjes en partijtjes. Zelfs als ik aangeef dat ik kom, is er vaak weinig wat ik kan hebben. Het blijft pijnlijk om op olijven te teren, terwijl de rest zich volpropt met gehaktbrood en pastasalades……

zalig

Zondagochtend echter, in mijn kerk, waar god ook een vrouw is, ben ik van de partij. De preek is mooi. Een hart onder de riem. Het gaat over ‘de Bergrede’ ofwel de zaligsprekingen. ‘Zalig zijn de armen van geest’ en dergelijke. Tegenwoordig vertaald als ‘Gezegend zijn de …..’

yesyesyesyes

De tekst doet tranen in mijn ogen prikken. Ik ben warempel diep geraakt door deze oude wijsheid. Soms twijfel ik aan mijn manier van leven. Ik voel me dan zo’n sukkel. Mensen hebben van me gejat, me onheus bejegend, op mijn hoofd gescheten. En niet de eersten de besten! Vaak mensen, die ik vertrouwde. Omdat ze dichtbij me stonden……

bergrede, Matheus 5, zaligspreking, Jezus, bijbel, gezegen zijn

En het lukt me maar niet om verhaal te halen. Ik scheld wel, maar een poeier uitdelen krijg ik niet voor elkaar. En wat schiet je er ook mee op? Oog om oog, tand om tand? Het is toch volledig achterhaald! Dit reptielenbreingedrag……

bergrede, Matheus 5, zaligspreking, Jezus, bijbel, gezegen zijn

De ‘Bergrede’ echter inspireert me weer. Hier gaat het om. Niet om wat een ander je aandoet, of hoezeer een ander het laat afweten…… De wereld zit vol met hongerige manipulatieve en inhalige medemensen…..

bergrede, Matheus 5, zaligspreking, Jezus, bijbel, gezegen zijnbergrede, Matheus 5, zaligspreking, Jezus, bijbel, gezegen zijn

Het gaat erom hoe je jezelf verhoudt tot de wereld. Zachtmoedig, vredelievend, eerlijk. Met een hart vol liefde. Niet dat je er veel mee opschiet! Je delft absoluut het onderspit met deze houding als je je onder de wolven begeeft. Maar je bent wel een gezegend mens! En dat is ook wat waard……

bergrede, Matheus 5, zaligspreking, Jezus, bijbel, gezegen zijn

“Zalig de armen van geest, want hunner is het Koninkrijk der Hemelen,

Zalig zij die treuren, want zij zullen vertroost worden,

Zalig de zachtmoedigen, want zij zullen de aarde beërven,

Zalig zij die hongeren en dorsten naar gerechtigheid, want zij zullen verzadigd worden.

Zalig de barmhartigen, want hun zal barmhartigheid geschieden,

Zalig de reinen van hart, want zij zullen god zien.

Zalig de vredesstichters, want zij zullen kinderen Gods genoemd worden,

Zalig de vervolgden om der gerechtigheid wil, want hunner is het Koninkrijk der hemelen

Zalig zijt gij, wanneer men u smaadt en vervolgt en liegende allerlei kwaad van u spreekt, om mijnentwil. ”

Mattheüs 5 vers 1-12

keurmerkkeurmerkkeurmerkkeurmerkkeurmerk

“Zalig zijn de schelen, want zij zullen God dubbelt zien,” Herman Pieter de Boer en Betty van Garrel.

MMMM

bergrede, Matheus 5, zaligspreking, Jezus, bijbel, gezegen zijn

Chagrijnig wakker worden door ‘Mannetjes van Portaal’. Helaas krijg ik de komende weken nog vaak te maken met de hopeloze praktijken van deze malafide verhuurgigant.

 

WONINGBOUWVERENIGING PORTAAL. LEIDEN, HUIZENMARKT, VERHUREN VAN WONINGEN, PORTAAL, MEDEWERKERS,

Portaal heeft zich ingevroten in de Leidse Woningmarkt

Als je Heks ergens chagrijnig mee krijgt is het haar slaap verstoren. Ik ben al niet zo’n goede slaper. Vooral inslapen is een kolere klus in mijn beleving. Dat komt omdat ik allerlei stofjes mis, om van de wereld te geraken. Zoals tryptofaan bijvoorbeeld. Dat magische stofje, dat ons doet gapen. Bij ME zie je allerlei afwijkingen in de hersenstofwisseling en dit is er één van. En gelijk dan maar één, die je hele leven ontregeld. Want als je niet slaapt voel je je ellendig….

WONINGBOUWVERENIGING PORTAAL. LEIDEN, HUIZENMARKT, VERHUREN VAN WONINGEN, PORTAAL, MEDEWERKERS,

Hun eigen panden zien er duur, gelikt en goed onderhouden uit

Vanmorgen om drie minuten over half negen vergaat de wereld. Het begint in een appartementencomplex in een steeg in Leiden. Mijn huis om precies te zijn. Een hels kabaal vult de lucht, terwijl het gebouw op zijn grondvesten trilt. Ik zit van schrik rechtop in bed, waar ik pas een paar uur van wat zoete slaap heb kunnen genieten. Om me heen staren zeven paar kattenogen me angstig aan. Een onrustig hondje aan het voeteneind completeert mijn geschrokken  roedeltje.

WONINGBOUWVERENIGING PORTAAL. LEIDEN, HUIZENMARKT, VERHUREN VAN WONINGEN, PORTAAL, MEDEWERKERS,

What the fuck is dit? Nijdig strompel ik mijn bed uit. Sinds dit weekend hangt mijn heup uit de kom, dat doet verrekte zeer. Ook heb ik niet al te best geslapen en veel te kort. Dat bepaalt de lengte van mijn lontje vandaag, vrees ik.

Ik open de voordeur en loop het dreunende trappenhuis in. “MANNETJES,’ scheld ik, ‘Het is weer zover, een rampenleger is het leegstaande benedenhuis ingemarcheerd. Om het geluid goed door het hele gebouw te laten dreunen, laten ze natuurlijk de voordeur wijdopen staan. Binnen worden tegeltjes uit de badkamer gebeukt.

Dit nadat mijn voormalige buurvrouw op last van dat achterlijke kutclubje, Portaal, met bloed, zweet en tranen  en een afschuwelijk chemisch middeltje een laag verf van de stokoude oerlelijke tegels heeft moeten verwijderen. Alsof ze niets beters te doen had tijdens haar hectische verhuizing……

WONINGBOUWVERENIGING PORTAAL. LEIDEN, HUIZENMARKT, VERHUREN VAN WONINGEN, PORTAAL, MEDEWERKERS,

Het zie er niet uit als een energiezuinig gebouw, met al die ramen. Badend in het licht.

We hebben een week met een afschuwelijke giftige damp in het trapportaal gezeten. Daar zijn geen ramen, dus zo’n lucht blijft hangen. End dat dus allemaal voor niets. Lang leve die kloteklunsclub van een woningbouwvereniging Portaal. Waar communicatie nog moet worden uitgevonden. Waar ze denken, dat wij er zijn voor hen in plaats van andersom…..

Ach ja, woningcorporatie Portaal. De Grootste Lamlullenclub onder de sociale woonvoorzieningen. Als ze moeilijk kunnen doen, waar het gemakkelijk kan, zullen ze het niet laten.

WONINGBOUWVERENIGING PORTAAL. LEIDEN, HUIZENMARKT, VERHUREN VAN WONINGEN, PORTAAL, MEDEWERKERS,

Zo ook de mannetjes. Ze gaan natuurlijk eerst een minuutje of twintig tekeer. Totdat we allemaal in Shellshock zijn. Niet meer in staat om de komende anderhalve dag te slapen, te denken of anderszins onze hersenpan te gebruiken. Dan gaan ze een anderhalfuur (!) koffie drinken in de voor de deur geparkeerde auto. Je mag daar absoluut niet parkeren, maar daar hebben ze gewoon maling aan.

WONINGBOUWVERENIGING PORTAAL. LEIDEN, HUIZENMARKT, VERHUREN VAN WONINGEN, PORTAAL, MEDEWERKERS,

Betaalbare woningen vindt je bij Portaal. Geheel onderhoudsvrij…..

Het is weer een of ander stom sloopbedrijf. Gelukkig niet de zaagselhoofdenclub, Brehms Sloopwerkzaamheden, die hier abusievelijk mijn mooie gelakte hardhouten vloer heeft gesloopt in het verleden. Door er DUCK tape op te plakken. Ook tijdens het verwijderen van wat tegeltjes en keukenblokken. Je zou verwachten, dat deze professionals wel beter zouden weten. Dat ze ervaring zouden hebben. Dat ze weten wat ze doen. Niets is minder waar. Dat woningbouwverpleeginstelling Portaal capabele mensen inhuurt is een fabeltje.

Dat ze die sufklunzen inhuren is tot daar aan toe. Als het echter misgaat, geeft de woningbouwvereniging niet thuis. Ik heb indertijd zelf met grote moeite door tussenkomst van een advocaat, een paar honderd euro voor die vloer gekregen. Dat is niet eens genoeg om een bus peperdure vloerlak te kopen. Laat staan om iemand in te huren, om de vloer op te schuren en de lak erop te smeren…..De briefwisseling gevoerd door sloopbedrijf Brehms was shockerend, dom, grof, vol taalfouten en bedreigend. Mijn advocaat stond perplex. En waar was Portaal? Nergens te bekennen!

Het enige, wat die sloopgasten kunnen is de beuk erin. En dat zullen we dan weten ook. Ik mag eigenlijk al blij zijn, dat deze jongens pas om half negen met dat inferno begonnen zijn en niet om zeven uur vanmorgen.

WONINGBOUWVERENIGING PORTAAL. LEIDEN, HUIZENMARKT, VERHUREN VAN WONINGEN, PORTAAL, MEDEWERKERS,

Portaal rekent zich rijk.

Om een uurtje of half elf gaat de telefoon. Ik krijg een bandje van de woningbouwvereniging aan de lijn als ik hem oppak. Met een keuzemenu. Huh? Wordt je nu ook al gebeld door een automaat? Hebben ze zelfs de mensen achter de telefoon wegbezuinigd? Is Portaal uiteindelijk dan toch echt helemaal ontmenselijkt?

‘Het gesprek kan worden opgenomen voor trainingsdoeleinden,’ blaat de automaat intussen in mijn oor.

‘Als je niks persoonlijks te melden hebt, zoek je het maar uit,’ riposteer ik nijdig in de hoorn. En verbreek de verbinding. Wat is het toch een hopeloze rampenclub, Portaal,

Ik moet helaas ook weer aan de mannetjes. Ik zie er als een berg tegenop. Gisteren kwam de eerste. Om voegen in de badkamer aan te smeren.  Je word dan geacht een hele ochtend thuis op hen te zitten wachten.

WONINGBOUWVERENIGING PORTAAL. LEIDEN, HUIZENMARKT, VERHUREN VAN WONINGEN, PORTAAL, MEDEWERKERS,

Er werken wel degelijk mensen bij Portaal, hier zijn ze aan het sporten.

De jongeman wierp een blik op het aan te smeren muurtje en belde vervolgens die kloteclub. Dus de hele morgen voor niets zitten wachten. Volgende week komt de opzichter, want die muur moet eruit. Dat wordt weer een ochtendje thuiszitten. Morgen komt de verwarmingsman. Ook weer een ochtend  verplicht huisarrest. Dan moet die muur er nog een keer uit. Ik gok, dat er ook een nieuwe ketel in de maak is en waarschijnlijk een radiator. Dat wordt weken thuiszitten. Terwijl ze er hier een tyfusbende van gaan maken……

Een mens met een normale baan kan maar beter niet bij dit hopeloze sukkelclubje van een Portaal gaan huren. Je zou wel gek zijn. Het kost je al je vakantiedagen.

En leveren ze dan nog een beetje goed werk af?

Nee !!!!

WONINGBOUWVERENIGING PORTAAL. LEIDEN, HUIZENMARKT, VERHUREN VAN WONINGEN, PORTAAL, MEDEWERKERS,

Bobo’s genoeg in dit machtsbolwerk

Twee jaar geleden hebben ze hier een paar weken zitten verbouwen in het toilet. Uiteindelijk werd er een nieuwe toiletpot geplaatst. Daarbij hebben ze zo verschrikkelijk lopen klunzen, dat er na een tijd een haarscheur in de pot verscheen. Spontaan.

Intussen heeft de scheur serieuze proporties aangenomen. Een lekkage is in de toekomst bepaald niet uitgesloten. Maar op mijn telefonade over die defecte pot, werd mij verteld, dat ik de pot op kon. Ik mag zelf een nieuw toilet gaan betalen…… Dat is Heks allerminst van plan. ‘Ik ga die pot op op jullie risico! Mocht er een lekkere lekkage ontstaan, dan merken jullie het vanzelf wel. Ooit. In de berging van mijn aanstaande nieuwe buur. Die is dan direct uit de droom, wat betreft jullie service. Van harte welkom in je nieuwe shitwoning. Lang leve Portaal!.

Heks is niet de enige, die moeite heeft met de praktijken van Portaal:  Portaal ligt weer overhoop met huurders Zeeheldenbuurt…..

WONINGBOUWVERENIGING PORTAAL. LEIDEN, HUIZENMARKT, VERHUREN VAN WONINGEN, PORTAAL, MEDEWERKERS,

 

WONINGBOUWVERENIGING PORTAAL. LEIDEN, HUIZENMARKT, VERHUREN VAN WONINGEN, PORTAAL, MEDEWERKERS,

Alles ziet er gelikt uit, behalve de huurwoningen…..

 

HEKS VERTILT ZICH AAN ARCHETYPEN: Stembevrijden in MuzyQ met Jan-Hendrik Veenkamp en je eigen innerlijke held/in…

nog een end lopen, als je je sleutel bent vergeten...

In de verte staat mijn autootje

Gisterenmiddag  kwam de leergang stembevijding weer samen in MuzyQ te Amsterdam. Het is een enorm gebouw, dat gonst van de activiteiten. Altijd kom je bijzondere mensen tegen in de lift. Zangers en muzikanten. De redactie van PowNews… Tegen de tijd, dat ik in het lokaal op de derde verdieping arriveer heb ik alweer van alles beleefd.

pico bello

Johan Cruijff veldje

Jan-Hendrik maakt er een feestje van met bloemen en kaarsen

Altaartje

Het uitzicht vanuit het gebouw is weids. Je kijkt richting binnenstad over huizen en braakliggende grond. Daar staat mijn autootje gaparkeerd, ik kan em mooi in de gaten houden. Vanuit een ander raam kijken we op een Johan Cruijff veldje. Het ziet er pico bello uit. Regelmatig trappen jonge kinderen daar een balletje. Soms schuift er iets verderop een trein door het beeld.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Binnen gebeurt het natuurlijk allemaal. Eerst verzamelen we ons om de grote tafel en bespreken de lesstof. Dan wordt er traditiegetrouw gedanst. Na een half uurtje lekker bewegen op muziek begint het echte werk. Jan-Hendrik schuift achter de vleugel en we zingen er lustig op los.

we kunnen teringherrie maken

Geluidsabsorberende wanden

op z'n favoriete stek

De maestro himself

In deze opleiding werken we met archetypes. Stem geven aan archtypes in jezelf… Een hele interessante invalshoek. Ons naslagwerk is Awakening the heroes within van Carol S Pearson. In de loop van de middag verdiept de aandacht zich en er volgen zeer stembevrijdende momenten voor deze en gene. Het is bijzonder om te ervaren, dat stem geven aan wat in je leeft zoveel ruimte creëert. Wat is het toch leuk om hiermee bezig te zijn. Ook al voel ik me echt heel beroerd aan het eind van de middag. Zo erg, dat ik erover denk om maar naar huis te gaan.

en lieverd

Wat is het toch een knapperd!

eenvoudig maar doeltreffend

Alle electronica, lampen en computers aanwezig

Gelukkig knap ik na de pauze en wat voedsel en een berg pijnstillers weer een beetje op. De avond verloopt vlekkeloos. Veel te snel is het alweer afgelopen. Doordat ik over m’n grenzen ben gegaan rijd ik opgefokt en vergeetachtig naar huis. Zo loop ik 10 minuten naar de auto, maar ligt m’n sleutel nog in het gebouw, niet echt handig. Ook kom ik er thuis achter, dat ik een hele tas met spullen bij de receptie heb laten staan. Met daarin mijn broodrooster….

brengt hondje terug

Suikeroompie

Ik kan niet zonder broodrooster, het is de enige manier om glutenvrij brood eetbaar te maken. Scheld, scheld!!!! Door de vermoeidheid kan ik niet slapen, daar pluk ik vandaag de wrange vruchten van….

slaap lekker

Welterusten
Foto Rik van Boeckel

Maar goed, het is het waard! Ondanks de dodelijke vermoeidheid en het bijbehorende gescheld, kijk ik terug op een heerlijke en boeiende zangdag. Wat kan Jan-Hendrik dat toch als geen ander: Iedereen aan het zingen krijgen!

Het is druk in de steeg....

Zie ik nu weer allemaal lichtbollen?
Zogenaamde ORBS
Foto Rik Van Boeckel