UNREST 2: Mijn huisarts wordt er maar moe van bij voorbaat, maar Steenvrouw en Heks bekijken de film Unrest. Gemaakt door MEpatiënt Jennifer Brae, bekroond met een Award, verbreekt deze film eindelijk de stilte rondom ME. Het is schokkend om te zien hoe vreselijk die mensen eraan toe zijn. Alsof ik in de spiegel kijk! Zondag kruip ik zelf weer ouderwets van ellende door de kamer. Ha! Ik kan mezelf wel gaan filmen. Dan stuur ik het naar die eikel op Facebook: Voor straf.

Vrijdag om kwart voor zes tref ik Steenvrouw in de hal van het ziekenhuis. We gaan de film Unrest bekijken. Ik sta er helemaal blanco in: Ik heb de trailer gezien, maar dat is ook alles. Dat was ook weer genoeg, want het greep me bijzonder aan.

Als je gewend bent om jezelf altijd groot te houden en te verbergen hoe het echt met je gaat, om geen ellendige op- en aanmerkingen te krijgen en je ziet dan mensen in dezelfde situatie hetzelfde doen. Dezelfde ellende beleven. Overleven beter gezegd……. Zeer confronterend.

We begeven ons naar de locatie waar de film vertoond wordt. Heks heeft de pest aan ziekenhuizen. Het heeft me nooit veel goeds gebracht. Maar ja, alles voor de goede zaak.

We moeten een tijdje wachten, want we zijn vroeg. Er liggen foldertjes en boekwerken over ME. Helaas ben ik mijn portemonnaie vergeten. Eerlijk gezegd ben ik al blij dat ik hier in levende lijve sta, want het moest uit mijn tenen komen.

Langzaam druppelen de andere bezoekers binnen. Of beter gezegd: Kreupelen. Rollen ook wel, maar het degelijke kruipwerk zie ik niet voorbijkomen. Dat bewaren we voor thuis. Voor de slechte dagen. Als niemand ons ziet.

images-83

De zaal is goed gevuld als de bijeenkomst begint. Er is veel belangstelling voor het onderwerp. Nou ja. Vanavond dan. Bij deze mensen. De politiek in Nederland laat het nog steeds koud. Voor hen zijn MEpatiënten nog steeds van lotje getikt. En ze kosten handen vol geld. Al helemaal als je hun probleem erkent. Dus laat maar creperen die handel!

De avond begint met een aantal inleidende lezingen. Praatjes beter gezegd. Of was het aan het eind van de film? Ik weet het niet meer. Zoals ik ook niet meer weet dat we de lift hebben genomen op de heenweg. Pure vermoeidheid heeft gezorgd dat ik alles direct vergeet. Lastig bij zo’n informatieve bijeenkomst…..

Gelukkig kan ik de film online bestellen, zodat ik em nog eens kan terugzien. En stilzetten! Er worden namelijk hele interessante dingen in beweerd. En die wil ik graag onthouden!

Tijdens het inleidende of uitleidende praatje vertelt een wetenschapster over een onderzoek naar het nut van deprogrammeren van MEpatiënten. In het engels. Met allemaal vakjargon. Mijn daze hoofd kan het totaal niet volgen, maar de conclusie begrijp ik wel degelijk. Het maakt geen zak uit voor de inspanningsintolerantie hoe iemand tegen zijn of haar ziekte aankijkt: De resultaten zijn allemaal ruk.

Dus het protocol hier ter lande van cognitieve therapie om die sukkel anders over zichzelf te doen denken en daarnaast de zweep erover zodat ze niet toegeven aan hun bewegingsfobie (ook al naar mijn hoofd gekregen) slaat helemaal nergens op. De enigen die er beter van worden zijn de behandelaars zelf. Er hangt namelijk een lekker prijskaartje aan.

Heks heeft het traject ook doorlopen. Ter evaluatie lieten ze me eindeloos lange lijsten met wauwse vragen invullen. Ik gaf te kennen dat het geen zak geholpen had. Niet in het minst. Hun conclusie op basis van deze gegevens dat ik enorm op vooruit was gegaan verbaasde me dan ook.

Er wordt met enige regelmaat in de zogenaamd wetenschappelijke wereld  geweldig gesjoemeld met gegevens en dat lijkt hier ook weer eens het geval. Volgens hen was ik ongeveer genezen, maar ikzelf voelde me hondsberoerd. Ik heb er voor mijn ziekte echt helemaal niks aan gehad!

Sterker nog: Tijdens het traject kreeg ik van een idioot van een psychiater en passant een dubbele dosis Prozac in mijn klep, die me bijna het leven hebben gekost. MEpatiënten kunnen namelijk helemaal niet tegen dit soort pepmiddelen. En we zijn blijkbaar niet de enigen: ‘Ja, daar raken we mensen op kwijt,’ was het commentaar van deze zak uit het LUMC.

Volgens hem had ik overigens helemaal geen ME. Ik was gewoon bipolair ofzo. Zijn woorden. Geen onderzoek naar gedaan, hij zag het blijkbaar aan mijn neus in de tien minuten dat ik die gevaarlijke gek gesproken heb! En hij ging me uppers en downers geven. vertelde hij me handenwrijvend.

Pas toen ik dreigde hem een proces aan te doen nam hij snel de benen.

En wat denk je? Een paar jaar later proberen ze me vanuit de pijnpoli hetzelfde traject nogmaals door de strot te duwen. Voor ik het weet zit ik bij een hele foute fysiotherapeut in hetzelfde ziekenhuis, die me een heel zwaar fysiek programma aanraadt.

Als ik niet hap ben ik eigenwijs. Ik kan de rambam krijgen, zo eigenwijs ben ik. Opzouten en ophoepelen is het devies. ‘Uw eigenwijsheid zal u wel helpen,’ roept de eikel me na vanuit de deuropening van zijn sneue praktijk.

En inderdaad: Mijn eigenwijsheid heeft me gered in dit geval, want patiënten worden over het algemeen veel zieker van deze behandeling. Zoals gezegd zijn de enigen die er beter van worden de idioten, die er aan verdienen. De arrogante hermetische medische maffia.

Het is dus vrij bijzonder dat we in het hol van de vijand deze voorvertoning hebben. Zouden er ook artsen naar kijken? Er zit wel iemand uit de psychiatrische hoek in het publiek. Ze stelt een vraag achteraf en hoor ik het nu goed? Begint ze weer over het in stand houden van je klachten? Ik kan het niet goed verstaan door de golf van ontzetting, die door de zaal gaat tijdens haar woorden.

De film zelf is een aanrader. Je ziet nu eens eindelijk hoe ons leven eruit ziet achter de geraniums. Er wordt veel informatie gegeven. Ook de eindeloze zoektocht naar verlichting van klachten komt in beeld. Hoe sommigen zich zelfs wagen aan het eten van wormen of een poeptransplantatie…..

Maar een geneesmiddel is er niet. Het is een ongelofelijk complex ziektebeeld, waar ernstig verstoorde immuniteit, disfunctionele mitochondriën en allerhande chronische virale ellende een grote rol spelen. Er wordt ook relatief heel erg weinig onderzoek naar gedaan. Het zijn namelijk vooral vrouwen, die eraan lijden. Als iemands plasser er af zou vallen door dit ziektebeeld, was er allang een remedie.

Tijdens de film heb ik de uitgedeelde zakdoekjes nodig. Het is ongelofelijk confronterend om anderen zo te zien lijden, terwijl je weet wat ze doormaken. Een jongeman huilt op de rand van zijn bed, dat hij het niet meer volhoudt. Dat zijn leven voorbij is. Herkenbaar.

Even later zie je hem prachtig gitaar spelen. Heeft hij even een goed moment. Hij zou altijd moeten kunnen spelen! ‘Ik wil niet dood, maar ik hou het gewoon niet vol,’ zegt een ander. De voornaamste doodsoorzaak onder MEpatiënten is suïcide. Gewoon omdat mensen het niet meer kunnen opbrengen om als een levend lijk in bed te liggen. Jarenlang.

Heks heeft ook jaren in bed gebivakkeerd. De eerste vijf jaar van mijn ziekte waren een absolute hel. Daarna kreeg ik door accupunctuur, wagonladingen orthomoleculaire voedingssupplementen, een straf dieet en een dosis geluk weer een stukje leven terug. Ik ging weer aan het werk. Dat was het eerste wat ik deed en ook jarenlang het enige wat ik deed. In mijn vrije tijd lag ik voornamelijk in bed…….

Met heel veel pijn en moeite had ik na jaren dat stukje leven terug gekregen om het na een paar maanden werken in een ernstig vervuild gebouw waar zonodig een airco op moest worden geïnstalleerd weer kwijt te raken. Heks was weer terug bij af. De toxides waren teveel voor mijn kwetsbare systeem. Ik kwam weer in bed terecht.

Toen Heks ME kreeg studeerde ze theaterwetenschappen in Amsterdam. Ik had er net een leuk huisje betrokken in een buitenwijk. Via via was ik aan een baantje gekomen in het Theatercafé van Amsterdam. Mijn leven kon niet stuk op dat moment. Mijn lijf wel bleek al snel.

Van het ene op het andere moment kreeg ik geen been meer voor het andere. Ik kreeg geen hap meer door mijn keel. Ik lag in bed en veel meer kreeg ik niet meer voor elkaar. Om mezelf eroverheen te helpen probeerde ik te gaan hardlopen. Als ik thuiskwam viel ik in bed om er dagen niet meer uit te komen. Opeens leefde ik op Cup a Soup. Het enige wat ik nog voor elkaar kreeg qua koken.

Mijn toenmalige vriend vond me een zeurkous en met enige regelmaat joeg hij me fysiek behoorlijk over de kling. Ook ging hij op een gegeven moment een maand of drie, vier weg en liet niks van zich horen. Ik lag ongeveer dood te gaan van ellende en hij had de tijd van zijn leven.

Die relatie heeft dan ook geen stand gehouden. Voor hem was ik een blok aan zijn been. Ik was een blok aan mijn eigen been!

Onbegrip. Het heeft me heel veel vriendschappen gekost.

Gelukkig is het tussen ons wel goed gekomen: We zijn nog steeds bevriend. Hij helpt me momenteel zelfs enorm met een aantal praktische zaken.

In die beginperiode van ME had ik een hele heldere droom. Ik liep met vrienden over straat richting mijn nieuwe huisje. Iedereen was druk en met zichzelf bezig. Aan het lachen en schreeuwen. Vrolijk en zorgeloos. Ik liep met een enorme bloedende rauwe hoofdwond en geen mens die het doorhad.

Eenmaal in mijn huisje werd het er niet beter op. Mijn bezoek nam de hele ruimte in beslag. Schreeuwend en lachend vulden ze de ruimtes. In mijn woonkamertje zakte ik tegen de muur in elkaar. Uit mijn mond kwam witte brij met rode stukjes erin. Als een grote kamerbrede witte worst. ‘Dit is helemaal foute boel,’ realiseerde ik me. Toen schrok ik wakker.

Die droom heeft me jaren bezig gehouden. Een vooraankondiging van al het onbegrip dat ik tegen zou gaan komen. Van de eenzame weg die zou volgen. Als ik die droom toen goed begrepen had, had ik vast toen vast de stekker eruit getrokken. Gelukkig had ik geen idee wat me te wachten stond. Het is maar goed, dat je niet altijd je nachtmerries verstaat…..

Steenvouw en Heks zijn kapot moe na het bekijken van de film Unrest. We blijven tot het einde, maar dat is vooral omdat ik per se een boek over ME wil kopen en nog iets moet regelen met de mensen van de organisatie.

De dagen erna ben ik aangeslagen. Heel stom. Zolang ik in mijn eentje loop te tuchten en stumperen met die kloteziekte houd ik mezelf overeind zo goed en zo kwaad als het gaat. Af en toe een flinke depressie, maar ik ben ook zo weer blij met een dooie mus. Een kinderhand is gauw gevuld, maar die van een MEpatiënt ook hoor!

Maar nu ik opeens zoveel begrip, erkenning en herkenning ervaar is het hek van de dam. De sluizen gaan open en ik huil mijn ogen uit mijn kop. Jeetje wat een opgekropt verdriet, ik kan er eventjes geen kant mee op.

Maar ook ben ik blij dat die film er is. Als ik een paar dagen later bij mijn huisarts zit voor alweer een cortisonenprik in een falend lichaamsdeel vertel ik hem over de film. Ik masseer de informatie als het ware bij hem naar binnen.

Prijs hem met zijn voortreffelijke geprik en zeg vervolgens hoezeer ik het zou waarderen als hij eens naar ‘Unrest’ zou kijken. Toen ik hem vertelde over hoe slecht het momenteel weer gaat begon hij alweer over Iscador als medicijn tegen al mijn klachten……  Een soort Haarlemmerolie! ‘Daar heb je toch baat bij gehad, Heks? Ik heb nog een ampul liggen, die mag je wel hebben….’

Ik heb liever dat hij naar die film kijkt. Laat hij er nu eens voor eeuwig en altijd van doordrongen worden dat het hier om een ziekte gaat en niet om aanstelleritis. Of iets psychisch dat wordt omgezet in een fysiek probleem door middel van conversie. Voorzichtig informeer ik hem over de inhoud en vorm van de film.

‘Het zou echt , echt heel veel voor me betekenen, dokter, als je er eens naar wilt kijken. Je krijgt ook goede informatie. Vooral ook over wat niet werkt. Zoals allerlei vormen van therapie om anders tegen je ziekte aan te kijken enzo……’

‘Ah, cognitieve therapie,’ knikt hij goedkeurend. Alsof ik de behandeling aan zit te prijzen. Maar goed. Hij gaat er niet naar kijken vertelt hij me en passant aan het einde van het consult. Na de ellendige gemene prik.

‘Ik houd niet van televisie kijken, Heks. Ik word er MOE van…..’ Ik zweer het. Hij zei het echt. Tegen dit chronisch vermoeide mens. Een vermoeidheid, die met geen pen te beschrijven is. Nergens mee te vergelijken ook, al helemaal niet met het soort loomheid die je zou kunnen overvallen na een uurtje televisie kijken……..

Alsof hij er de draak mee wil steken. Of het er eventjes in wil wrijven…….

Wanhopig probeer ik hem ertoe over te halen om dan in elk geval eventjes naar de trailer te kijken, hoeveel moeite is dat nu helemaal? Of de lezing op internet van Jennifer Brae te beluisteren…… Ik schrijf alles voor hem op een papiertje. Alsof dat helpt tegen onwilligheid en onverschilligheid.

Want hoewel mijn huisarts een schat van een man is en altijd enorm zijn best doet voor Jan en Alleman, ook voor Heks, laat een verhaal over de ziekte ME hem volstrekt koud. Een klap in mijn gezicht. Een natte dweil. De zoveelste.

De film Unrest doet veel stof opwaaien, maar niet in de spreekkamers van artsen en behandelaars. Daar sta ik nog steeds als aansteller te boek. Behalve bij mijn eigen orthopedische fysiotherapeut dan. Die haalt elke week mijn lamme lijf uit de knoop. Hij kan er niet omheen hoe slecht ik in mijn vel zit.

Gisteren heb ik ook over dit onderwerp geschreven. Het zijn geen gezellige verhalen, maar het moet wel gezegd worden. Zeker in mijn geval. Ik spring tegen de muren op met mijn ellende en mijn omgeving is niet bepaald willig om ernaar te luisteren. Op een enkeling na dan.

Ik begrijp het ergens ook wel: Er komt geen einde aan. Voor mij ook niet hoor. Ik zit er na dertig jaar ook nog steeds mee in mijn maag. Vaak letterlijk.

Vannacht zie ik opeens dat er iemand heeft gereageerd op mijn Facebookpagina. Een Poirot-achtig mannetje met zo’n gepommadeerd snorretje maar zonder opgedraaide punten. Geen idee wie het is.

Pas veel later ontdek ik dat ik hem wel degelijk ken uit de wandelgangen. Zijn profielfoto is niet zijn eigen foto, hij wil mensen natuurlijk niet afschrikken…..

Hij blijkt kunstenaar te zijn, maar dan wel een copycat is van jewelste: Hij maakt exact hetzelfde werk als een overleden vriend van Heks. Alleen niet zo mooi en boeiend, maar lelijk en afgezaagd. En nageaapt. Net als de man zelf. Want zeg nu zelf, wat nu volgt is toch weinig origineel:

Ik verkoop ook een hoop zottigheid en onzin op Facebook. Maar ik loop nooit te koop met mijn klachten en persoonlijke ongemakken. Ingebeeld of niet. Ik word een beetje naar over dat geneuzel over ME. Ga wat nuttigs doen,’ schrijft de melkmuil eerst. En dan nog eens ‘Ach kind, je hebt het maar zwaar……..’

Ik kruip alweer drie dagen door mijn huis van fysieke ellende en dit is wat ik van de omgeving terug krijg: Een vriend scheldt me de huid vol, omdat ik niet stante pede naar de huisarts ga. In plaats van de hond eventjes voor me uit te laten.

De huisarts is te beroerd om zich in mijn ziekte te verdiepen, zelfs al krijgt hij het op een presenteerblaadje aangereikt, want daar word hij moe van. En een pedante rasnarcist gebruikt mijn Facebook-account om me te beledigen. Vanuit het blinde niks, ik heb de sukkelaar niks misdaan. Behalve dat ik hem en zijn kunst niet zie staan dan.

Zouden die mensen ook zo hebben gedaan tegen iemand met MS? Of borstkanker? Of Reumatische Artritis? Of een dwarslaesie? Nee dus. Ze zouden het niet in hun hoofd halen.

Het is toch zo hard nodig dat er meer begrip komt voor ME. Ga dus allemaal die film bekijken. Unrest. Er zijn miljoenen mensen over de gehele wereld met deze ernstige invaliderende ziekte. Het zijn niet allemaal vrouwen, een kwart is man. Dit laatste voor diegenen, die anders afhaken……..

 

Ziektewinst?

 

Bekijk de film voordat je ooit weer een opmerking, advies, oordeel of vooroordeel richting een MEpatiënt debiteert. Ze zullen je enorm dankbaar zijn!

Bekijk hier alles over de film Unrest. 

Bekijk hier de film Unrest op Vimeo!

Wat als je een ziekte hebt waarvoor dokters geen diagnose hebben? Een lezing van Jennifer Brae!

 

10 tips van de expert om jezelf futloos, ziek en depressief te voelen! Voor als je ME wilt faken bijvoorbeeld…….Misschien iets voor die eikel op Facebook…….

Hieperdegriep Hoera!!!!!!

 

 

 

Het is weer zo ver! Ex Animo voert de Matthäus Passion van Johann Sebastian Bach uit op woensdag 12 april in de Pieterskerk te Leiden. Dirigent: Wim de RU. Aanvang: 19.30!!! Er zijn nog kaarten verkrijgbaar!!!

ex animo zingt de Mattheus passion

Gisterenavond zingen we de hele Matthäus door. Van voor naar achter, van links naar rechts. Goddank klinkt het fantastisch. Een week eerder zongen we allemaal vals…. Het kan ook aan mijn gemene valse oortjes gelegen hebben natuurlijk, maar onze dirigent Wim de Ru had ook veel commentaar toen. Vandaag oogt hij uiterst tevreden.

‘Ik maak me totaal geen zorgen,’ grapt hij vrolijk nadat we het slotlied eruit hebben geknald. ‘Haha,’ giebelen de alten, ‘Dat zou ook iets nieuws zijn, Wim die zich druk maakt!’ We zijn dol op onze relaxte dirigent. Nooit gaat de zweep erover. Zelden raakt hij uit zijn hummetje. En zelfs dan doet hij het af met een rake grap of scherts. Geweldig toch?

Naast me staat An al de hele avond fantastisch te galmen. Ondanks haar respectabele leeftijd heeft ze nog een juweel van een stem. Wat een mazzel dat ik naast haar sta! Het is de derde keer dat ik meezing met dit stuk en het zit er goed in. Komend weekend ga ik nog wat puntjes op de i zetten, maar goddank heb ik een geweldig muzikaal geheugen.

matthaus passion, johann sebastian bach

Staat een stuk eenmaal op de harde schijf in mijn kop, dan blijft het daar staan tot het einde der tijden. Vaak heel vervelend. Er staan enorme oorwurmen op die interne schijf. Dit meesterwerk van Bach echter vind ik geen probleem. Ik ben stapel op dat stuk. Heks is een echt Matthäusmeisje.

‘Nou, lieve mensen, dat wordt weer een fantastisch concert volgende week,’ de voorzitter is ook zeer te spreken over het niveau vanavond. Er volgen nog wat mededelingen. We klappen uitgebreid voor onze pianist, Wybe Kooijmans.

Die zit toch maar maandenlang de sterren van de hemel te spelen. Hij schudt die ingewikkelde fuga’s zo uit zijn mouw lijkt het wel. Maar ja, het is dan ook niet de eerste de beste. Die man heeft zijn sporen in orgelland ruim verdiend. Dan is het alweer tijd om naar huis te gaan.

handtekening johann sebastian bach

‘Bedankt hoor, voor je geweldige pianospel. We hebben je echt gemist laatst bij een klein concert. De ingehuurde organist zat enorm te harken. Vooral bij het ‘erbarme dich’, is ook best lastig natuurlijk. Ik had echt medelijden -erbarmen- met die alt. Haha!’ Heks moet nog lachen als ze er aan denkt. Begeleiden is ook een vak!

‘Oh, wat jammer, nou ja zeg, ik kon helaas niet,’ verontschuldigt onze vaste pianist zich in alle toonaarden. Hij kan natuurlijk zijn collega niet openlijk afkraken. ‘Nou ja, zie het maar als een compliment! We kunnen je echt niet missen!’ We raken in een leuk gesprek verwikkeld over orgels en begeleiden. Ik heb natuurlijk een ver verleden met mijn dwarsfluit en orgelspel. ‘Oh, nou, dan weet je het wel.’

Inderdaad. In mijn jonge jaren speelde ik regelmatig in de kerk. Steeds met andere organisten. Amateurs meestal, net als Heks. En niet allen even getalenteerd…. Zo was er de dorpsbakker, die zich al knedend door menig partituur sloeg. Bijkans onnavolgbaar. Mijn  vader moest altijd vreselijk lachen om die verwoed knedende man naast een zwetende Heks. Mijn hoofd rood van de inspanning in een poging om te blijven samenspelen was ik blij als ons optreden er weer op zat.

‘Ken je het stuk al uit je hoofd?’ informeert een bas met een dikke klankkast van een buik als ik op weg naar buiten ben. ‘Bijna,’ Heks maakt zich ook geen zorgen over volgende week. Althans niet daarover.

matthaus passion, johann sebastian bach

Ik moet zorgen dat ik mijn stem niet kwijtraak. Ik ben immers altijd verkouden. Ook ben ik chronisch een beetje schor. Er is voortdurend sprake van lichte keelpijn. En bij het minste geringste zuchtje vermoeidheid raak ik mijn stem helemaal kwijt. Het hoort bij ME.

Buiten wappert het koor uitgelaten alle kanten op. Iedereen is een beetje eufoor na deze laatste repetitie. Je hoort overal mensen lachen of vrolijk zingen. Heks loopt ook te galmen. Jubelend zit ik in de auto. Thuis stuiter ik nog een tijdje door de woonkamer. Pas na een uitgebreide ronde met VikThor wordt het wat rustiger in mijn koppie.

JOHANN SEBASTIAN BACH

Wat is zingen toch fantastisch. Wat is Ex Animo toch een geweldig koor. Wat is de Matthäus Passion toch een prachtig stuk muziek.

Er zijn nog kaarten voor de tweede en derde rang. Verkrijgbaar via de website. Komt allen! Het wordt prachtig!

Kaartverkoop Matthäus Passion van Johann Sebastian Bach uitgevoerd door Ex Animo in de Pieterskerk te Leiden op 12 april.

matthaus passion,  handtekening johann sebastian bach

 

De laakbaarheid van maakbaarheid: Doctor Phil breekt een lans voor chronisch zieken. Maarten van der Weijden mag van geluk spreken. En Heks roept de wereld op om zich te laten informeren over de slopende ziekte ME.

vMAAKBAARHEID, MAAKBARE SAMENLEVING, MAAKBAAR GELUK,MAAKBAARHEID, MAAKBARE SAMENLEVING, MAAKBAAR GELUK,

Alweer Doctor Phil? Mijn god, Heks, heb je niks beters te doen dan naar een televisieprogramma te kijken, dat menselijke ellende gebruikt om door de bank genomen volstrekt onverschillige medemensen te entertainen?

Om eerlijk te zijn: Nee. Regelmatig heb ik echt niks beters te doen. Van alle hopeloze shows, series en reality tv is dit vaak nog de beste optie. En ergens naar kijken als ik helemaal voor pampus lig is vaak mijn redding: Het leidt af van malaise in mijn lijf.

MAAKBAARHEID, MAAKBARE SAMENLEVING, MAAKBAAR GELUK,

In spirituele kringen krijgen pijnpatienten vaak het advies om zich te focussen op die pijn teneinde het los te laten. Een waardeloos advies.  En het hoeft geen betoog: Vaak tegen het toch al zere been. Letterlijk.

‘Je moet het een plekje geven,’ zegt mijn therapeut tijdens de eerste sessie, ‘Dat vind ik ook zo’n rottige uitspraak. Waar is dat plekje dan?’ Dit soort levenswijsheden komen vaak uit monden van mensen met weinig inlevingsvermogen en een oordeel als een olympisch stadion.

De laatste dagen zie ik tijdens het levenloos zappen een aantal keer een fragment van de Phil-show voorbijkomen. Steeds hetzelfde stukje. Tot drie keer toe! Het is slechts een klein item over chronisch zieke patiënten. Direct de eerste keer ben ik bijzonder geraakt: Tranen stromen over mijn wangen en ik maak zelfs wat notities voor een blogje…..

MAAKBAARHEID, MAAKBARE SAMENLEVING, MAAKBAAR GELUK, MAAKBAARHEID, MAAKBARE SAMENLEVING, MAAKBAAR GELUK,

Vanmorgen zit ik een heel programma uit. Het gaat over een moeder en een dochter. De dochter heeft al 7 jaar niet met de vrouw die haar gebaard heeft gesproken. ‘Omdat ik de hoorn erop heb gegooid tijden een naar telefoongesprek,’ jammert de moeder. Dat gejammer zit in haar pakket blijkt. Het keert regelmatig terug.

Het grappige is, dat de dochter meer reden tot jammeren heeft. Ze doet dat echter niet. Rustig legt ze uit, dat haar leugenachtige mamaatje jarenlange verwaarlozing, gepaard gaande met verbaal en fysiek geweld alsmede drugsverslaving, onder de mat probeert te vegen.

Dochterlief heeft er maar liefst een gehoorbeschadiging aan over gehouden. En een whiplash…..Er zit een ongelofelijke hoop ellende in moeders persoonlijke doofpot en ze is doof geworden voor herhaaldelijke verzoeken die beerput te openen….

Sterker nog: Ze ontkent haar aandeel volledig. Welke beerput? Ze weet van niets!

levenswijsheden, begrip, understanding is love

Tot overmaat van ramp gaat het ouwe wijf vol in de aanval. Het is een ongelofelijk zelfzuchtig en gemeen mens. Ze gaat maar door met liegen en manipuleren. Contraproductief gedrag natuurlijk. Gelukkig maar dat Phil erbij zit.

Zodoende komt er voor de leden van dit gezin toch nog een voorzichtige toenaderingstherapie voort uit de confrontatie. Hoe is het toch weer mogelijk?

‘Het is je familie,’ zegt de good doctor tegen de mishandelde dochter, ‘Die mensen zijn belangrijk in je leven. We gaan ons best doen.’ Hij ziet blijkbaar nog kansen.

levenswijsheden, begrip, understanding is love

Tja. Dat past wonderwel in de huidige tendens in therapieland om steeds maar te blijven proberen om het menselijke gedrag te veranderen. Als een soort Haarlemmerolie moet een cognitieve benadering ons verlossen van allerlei ellende. Zowel slachtoffer als dader krijgen het advies:  KIJK ER EEN ANDERS TEGENAAN! In plaats van: NEEM EENS WAT GEZONDE AFSTAND……

MAAKBAARHEID, MAAKBARE SAMENLEVING, MAAKBAAR GELUK, MAAKBAARHEID, MAAKBARE SAMENLEVING, MAAKBAAR GELUK, MAAKBAARHEID, MAAKBARE SAMENLEVING, MAAKBAAR GELUK,

Aan het eind van het programma komt er nog een klein item. En wie schetst mijn verbazing? Het is alweer dat stukje over chronisch zieken. Hoe bestaat het? Deze keer ga ik er eens goed voor zitten. Ik pak mijn computer en noteer het gesprek woord voor woord:

Phil: Al jaren verbaas ik me erover. Waarom worstelen chronisch zieke mensen hier zo mee? Als je een ziekte hebt , wat het ook is, maar zeker zoiets als Reumatoïde Artritis, een auto immuunziekte, is het belangrijk om geen façade op te houden, maar eerlijk te zijn tegen familie en vrienden, zodat ze zich erin kunnen verdiepen. 

Het is belangijk om te weten dat er ook psychologische componenten zijn, want zo’n aandoening kan frustrerend zijn en je mentaal uitputten.

Vrouw met RA: Het beïnvloedt me ook in sociaal opzicht met vrienden en familie. Ik hoor mezelf liegen dat het goed met me gaat, maar dat is niet zo. Ik verberg me achter een glimlach. 

Phil: ‘Zo wordt je eenzaam. Vervolgens raak je depressief, Dat leidt tot een isolement. Het ene komt uit het andere voort: Een sneeuwbaleffect! Je eigen houding is zo belangrijk bij de behandeling die je moet ondergaan en alle dingen die je voor je ziekte moet doen.’

Herkenbaar!!!!!!

levenswijsheden, begrip, understanding is lovelevenswijsheden, begrip, understanding is love

Heks heeft het helemaal getroffen met haar chronische aandoening. Officieel ben ik gek. ME, Myalgische Encyphalomyelitis, is volgens de achtergebleven Nederlandse heren en dames doctoren een psychiatrische aandoening.

Buitenlandse onderzoeken worden genegeerd. We krijgen geen behandeling. Geen medicatie. Artsen roepen ons op om ons niet te wentelen in onze kwaaltjes…… Verplegend personeel beklaagt zich, dat deze hopeloze patiënten niet beter willen worden.

MAAKBAARHEID, MAAKBARE SAMENLEVING, MAAKBAAR GELUK,MAAKBAARHEID, MAAKBARE SAMENLEVING, MAAKBAAR GELUK,MAAKBAARHEID, MAAKBARE SAMENLEVING, MAAKBAAR GELUK,MAAKBAARHEID, MAAKBARE SAMENLEVING, MAAKBAAR GELUK,

En dit alles omdat de politiek ons niet wil erkennen. Dat kost te veel geld. Je kunt beter een hogesnelheidstrein naar Brussel aanleggen en laten mislukken. Kosten 11 miljard euro……

MAAKBAARHEID, MAAKBARE SAMENLEVING, MAAKBAAR GELUK,

In mijn privéleven is het helaas al niet veel beter gesteld. Er zijn maar een paar mensen, die een realistisch idee hebben van mijn ziekte. Op 2 handen te tellen. Maar dan wel de handen van iemand, die in een houtzagerij werkt.

levenswijsheden, begrip, understanding is love

Ik heb een grote familie en een uitgebreide vriendenkring. Onder hen is nooit iemand geweest, die zich echt diepgaand in mijn aandoening heeft verdiept. In de zin, dat ze er over lazen, lid werden van de ME-vereniging of anderszins probeerden wat begrip te kweken voor mijn beperking. Wel heb ik regelmatig afschuwelijke dingen naar mijn kop gekregen.

Zoals van iemand met een medische achtergrond: “Goh, mijn collega kreeg ME. Ze lag van de ene op de andere dag compleet omver. Het is dus wel degelijk een ziekte heb ik ontdekt, want deze vrouw is absoluut geen aanstelster. Ook heeft ze altijd hard gewerkt, dus lui is ze niet.’ Heks was toen al 20 jaar ziek. Deze vriend zag me dus al die tijd als een luie aanstelster.

levenswijsheden, begrip, understanding is love

De hoeveelheden ongevraagd en zeer kwetsend advies, dat ik van mijn ongeïnteresseerde medemens in mijn maag gesplitst heb gekregen is echter niet te tellen. Ze weten dus niet waar ze het over hebben, maar vertellen je wel eventjes, dat je beter je best moet doen. Bah.

Op televisie zie ik ook nog Maarten van der Weijden, genezen van kanker, Olympisch Kampioen en schrijver van het boek ‘Beter‘. Hij doet een aantal verfrissende uitspraken:

‘Ik heb ongelofelijk veel geluk gehad, dat ik genezen ben. Dat heeft niets met doorzettingsvermogen, wil of vechtlust te maken. Ik lag op een kamer met drie andere kankerpatiënten. Zij deden hun best met conditietraining en dergelijke. Ik lag lui ziek te zijn. Zij zijn allemaal dood en ik ben er nog…..’

Ook zijn gouden medaille was volgens hem een kwestie van geluk. En voorbereiding. Grappig genoeg verdient hij de kost als motivational speaker. Dat lijkt dan toch weer te wijzen in de richting van een maakbaar leven. ‘Ach, die maakbaarheid. Dat is toch zo’n raar fenomeen,’ beweert hij tijdens het interview.

MAAKBAARHEID, MAAKBARE SAMENLEVING, MAAKBAAR GELUK,

De maakbare mens leidt al snel tot de macabere mens. Met een hart van steen en een fors oordeel over degenen die het niet gemaakt hebben. Terwijl ik dit zit te schrijven zie ik dergelijke praktijken op televisie voorbijkomen in mijn favoriete soap ‘The Bold’.  Daar spelen zich weer tenenkrommende zaken af als de zoon des huizes stiekem een minnares neemt en vervolgens het hele familiebedrijf naar zich toe manipuleert.

Hij heeft het gemaakt ten koste van anderen. En dat is vaak de kern van die maakbare samenleving. Wederkerigheid, liefde en compassie verdwijnen ten koste van doelstellingen, ijskoude cijfers en het belang van een paar zakkenvullen narcistische psychopaten aan de top. Hop!

Lees hier over de gevolgen van de ziekte ME voor de patiënt.

MAAKBAARHEID, MAAKBARE SAMENLEVING, MAAKBAAR GELUK, MAAKBAARHEID, MAAKBARE SAMENLEVING, MAAKBAAR GELUK,

Heks en de toestand in de wereld: Van Oostgoten, Westgoten, Dakloze dakgoten die in de goot belanden tot vluchtelingen in je achtertuin. Er is niets nieuws onder de zon. Wel kun je iedere dag opnieuw kiezen hoe je met jezelf en de wereld wilt omgaan. Vanuit angst of vanuit je liefdevolle hart…..

toverheks op bezemsteel, copyright Cock Griffioen

Hatsjie, hatsjoe ©Toverheks.com

‘Hatsjie, hatsjoe. Het eerste herfstgriepje dient zich aan en wel op de eerste dag van de herfst! Het laatste zomergriepje heb ik net de deur uitgebonjourd. Samen met de zomer zelf. Het regent pijpenstelen. Heks zit in bed. De televisie staat gezellig soaps te pruttelen. Zometeen moet ik naar het boze bos. Wandelen. Buiten. Met Varkentje.

De afgelopen week, na het schrijven van een depri-blog, krijg ik allemaal lieve berichtjes. Kleine zorgzame kattebelletjes om me een hart onder de riem te steken. Kreten van herkenning door lotgenoten. Zomaar een cadeautje in de brievenbus……

Ja, ook dat laatste overkwam me gisteren. Zo leuk! Heks, die regelmatig zelf rare pakkertjes op de bus gooit, vindt een prachtig boek van Thich Nath Hanh tussen de post; ‘Je bent een geschenk aan de wereld!’

toverheks op bezemsteel, copyright Cock Griffioen

Ik ben een geschenk aan de wereld ©Toverheks.com

Tevreden nestel ik me in bed met mijn nieuwe aanwinst. Ik voel wel ergens in de verte een piepklein bodempje onder mijn gestel, maar veel stelt het niet voor. Een avondje zingen met het koor en ik ben terug bij af. Dus ik blijf lekker thuis. Het koor moet nog maar een weekje wachten.

’s Avonds check ik de statistieken van mijn blog. Ze schieten door het plafond vandaag. De op 1 na drukste dag ooit! En ik maar denken dat niemand zit te wachten op mijn geworstel en getob. Zelf schrijf ik liever opgewekte, inspirerende en vooral grappige verhalen….

Toch lees ook ik liever een oprecht stuk, dan zo’n glad en afgeroomd vertelsel over een perfect bestaan. Laten we wel wezen: Het bestaan is verre van perfect. Al die leuterkoek over hoe je je eigen leven creëert wordt toch lelijk ingehaald door de gebeurtenissen in dit tijdsgewricht. De maakbare samenleving legt het loodje met al die vluchtelingen in je achtertuin…

‘Wat me echt ergert is die mensen die er bang voor zijn. Ik ben niet bang hoor, Heks!’ Frogs is er wel uit. We moeten onze medemensen helpen!

‘Ach, ik begrijp die angst wel. Het zijn er wel erg veel! Mensen in een kwetsbare positie kunnen zich terecht zorgen maken. De spoeling op het gebied van sociale voorzieningen in onze afbrokkelende zorgzame samenleving is de laatste jaren al erg dun geworden. Nog meer verdunning zit niemand op te wachten!’

Salarissen aan de top en bonussen blijven onaangetast is de ervaring. De basis van de maatschappij moet over het algemeen het benodigde geld voor dit soort zaken ophoesten.

Er zijn gezinnen, die al nauwelijks rondkomen momenteel. In ons superrijke landje! Als Heks niet vanuit een klein geërfd kapitaaltje haar pillen en behandelingen kon bekostigen, was ze al lang failliet geweest.

Angst. Dat loeder, wat ons uit de slaap houdt. De slechtste raadgever ooit. Weg ermee zou je zeggen!

Vluchtelingen zijn zo oud als de wereld zelf. Mensen hebben elkaar altijd en overal naar het leven gestaan. Broeders hebben vanaf dag 1 het land, geld en goed van hun medebroeders ingepikt. Of elkaar de hersens ingeslagen. Of beiden. Denk maar aan Kaïn en Abel.

Vrouwen zijn sinds jaar en dag verkracht en buitgemaakt. Goed voor de verspreiding van de genen, dat dan weer wel, maar wat een toestanden.

oostgotyen en westgoten, economische vluchtelingen,  volksverhuizingen

Shit, ben ik nu een Oostgoot of een Westgoot? Of een Dakgoot? Of een dakloze dakgoot? ©Toverheks.com

De Oostgoten trokken naar het westen. De Westgoten trokken naar het oosten. Nederlanders vertrokken massaal naar Canada ooit tijdens een crisis. We hebben ons bloed ook grondig gemengd met de volkeren, die we koloniseerden. De onderdrukte stakkers werden ook nog eens gekerstend tegen heug en meug….

Vele Indische mensen ontvluchtten uiteindelijk door onze inmenging hun eigen vaderland. Zo zijn voorouders van ons domme blondje Wilders in Nederland beland….Tienduizenden Joden zijn Duitsland ontvlucht ooit. We weten wat er met de miljoenen achterblijvers is gebeurd….

Ook nu is er reden tot angst en vluchtgedrag genoeg. Het zijn weer griezelige tijden. Onze pyramide van rijkdom met de bonustop heeft een aanzuigende werking op allerlei wanhopige mensen. De verspreiding van de Smartphone schijnt een ook belangrijke schakel te zijn in dit hele proces. Dit gadget der welgestelden blijkt een onmisbaar instrument in deze grote volksverhuizing.

Interbeing. Iedereen is van de wereld en de wereld is van iedereen. We zijn de golf en de oceaan. Waar en hoe we ons manifesteren is volstrekt onbelangrijk. Als we ons maar manifesteren! Toch maken we er met onze enorme ego’s een heel PUNT van.

alleen samen komen we er uit,

Alleen samen komen we er uit ©Toverheks.com

About ME, About ME, About ME, About ME: Die stomme ME- patiënten willen gewoon niet beter worden!!!! About ME, About ME, About ME: Pleidooi voor een beetje begrip voor dit bedlegerige volkje.

ME, about me,

Een paar weken geleden komt Tromvrouw me bezoeken. Altijd een feestje, want het is een zeldzaamheid, dat ze zich kan vrijmaken! Heks zorgt voor een lekkere lunch. Zo kunnen we uren stukslaan samen. Al kwebbelend en babbelend bespreken we onze zeer verschillende levens. Grappend en grollend komt onze zoektocht in de wereld van zang en stem aan bod.

ME, about me,

ME, about me,   ME, about me, ME, about me,

ME, about me,

Heks en Tromvrouw zijn in vele opzichten absolute tegenpolen. Bijvoorbeeld: Waar ik mezelf zonder voorbehoud in het middelpunt van welk gezelschap dan ook kan plaatsen staat mijn vriendin liever bescheiden aan de zijlijn. Een grappige paradox met het gegeven dat mijn vriendin met haar gezin en baan midden in het leven staat waar Heks voor spek en bonen aan de kant bivakkeert….. In de coulissen als het ware. Noodgedwongen!

ME, about me,

In haar nieuwe baan heeft mijn oude zangmaatje te maken met chronisch zieke mensen. De instelling waar zijn werkt maakt het mensen mogelijk min of meer zelfstandig te wonen, terwijl ze intussen de zorg krijgen die ze behoeven. Indien nodig worden ze gewassen, aangekleed, geholpen met eten en ga zo maar door.

ME, about me,

‘We verzorgen ook een ME-patiënt. Ze ligt alleen nog maar in bed. We moeten haar werkelijk met alles helpen. Elke dag wil ze er toch perfect uitzien, maar ze kan zichzelf absoluut niet aankleden. Dat moeten wij dan doen. Een heel gedoe, want ze heeft overal pijn. Echt vrolijk is ze niet hoor. Verre van dat. Ze zit constant tegen ons te zeuren. Het is nooit goed! Zo negatief! Volgens mij wil ze gewoon niet beter worden…!’

Het heeft een paar weken geduurd voordat ik bijgekomen ben van deze opmerking moet ik eerlijk toegeven. Het is iets, dat ik zo vaak heb gehoord uit de mond van behandelaars en ander tuig, dat ik er instant misselijk van word. Helaas is het protocol in Nederland rondom ME- patiënten nog steeds zodanig, dat behandelaars straffeloos dit soort uitspraken kunnen debiteren!

ME, about me, ME, about me,

‘Wat doet u allemaal om uw klachten in stand te houden?’ was de eerste vraag van de gezondheidspsycholoog in het LUMC, waar ik ooit terecht kwam voor cognitieve therapie.

Deze klotemethode om ernstig zieke ME- patiënten definitief over de kling te jagen heb ik jarenlang ondergaan. Omdat het zou helpen volgens een idiote professor in Nijmegen. Zelfs nadat zijn onderzoek corrupt is verklaard en nadat uit niet corrupt onderzoek is gebleken dat de methode juist schade aanricht worden wij nog doodgegooid met deze aanpak. Hoe is dat nu mogelijk? Rara?

ME, about me, ME, about me,

Na de behandeling moest ik lange lijsten invullen over de uitwerking van de therapie. ‘Het hielp geen bal.’ ‘Ik heb er niets aan gehad!’ ‘Het was prettig om dingen van me af te praten, maar voor mijn klachten heeft het niet geholpen.’ Heks is ervan overtuigd dit soort antwoorden te hebben ingevuld!

ME, about me, ME, about me,

De uitkomst van het onderzoek achteraf was dat ik zo goed als van mijn klachten af was! Hoe kan dat? Welke processen zijn op mijn antwoorden losgelaten om tot dit verrassende resultaat te komen?

Laat ik er dit over zeggen: Elk traject levert de behandelaar zo’n 50.000 euro op! Zou het kunnen dat dit de interpretatie van de onderzoeksresultaten beïnvloedt? 😦

ME, about me,

ME- patiënten willen gewoon niet beter worden. Voor hun lol liggen ze jarenlang op een pot in bed te schijten. Omdat het zo lekker is krijgen ze sondevoeding. Vol lactose. Superslecht voor hun poreuze darmen…. En waarom zou je ze leuk aankleden? Veel te veel gedoe! Ze zijn toch al zo irritant bezig, laat ze maar lekker in een soepige joggingbroek gaarkoken….

ME, about me, ME, about me, ME, about me,

Mijn vriendin is een ongelofelijke schat van een vrouw, dus ik het schokt me, dat zelfs zij de mening deelt dat wij niet beter willen worden! Dat wij daar iets in te zeggen hebben! Als zelfs zij dat al doet, wordt het toch echt een hopeloos verhaal.

ME, about me,

Ik moet maar niet denken aan de benadering van deze bedlegerige luilak door andere mensen in dat team, die misschien minder fijnbesnaard zijn… En dan die arme patiënt! Is je lijf al een hel, je hele leven voorbij: Krijg je ook nog eens met deze oordelen te maken van de mensen waar je het op dagdagelijkse basis van moet hebben……

ME, about me, ME, about me,

Stel je voor dat je ligt te creperen door kanker bijvoorbeeld en je krijgt het verwijt, dat je maar niet beter wilt worden….. Nou ja. In zeer spirituele kringen heb ik dat wel eens voorbij zien komen…. Afschuwelijk!

‘Dank je Heks, voor je wijze woorden. Je hebt helemaal gelijk. Die vrouw is gewoon heel erg ziek. Maar ja, ik ben jou gewend. Jij gaat zo anders om met diezelfde ziekte!’ Tromvrouw omhelst me bij het afscheid.

ME, about me,

Heks heeft ook jaren in bed doorgebracht. Ik had geen verzorgers, dus ik at soms dagen niet, laat staan dat ik onder de douche ging om me vervolgens aan te kleden. Veel te vermoeiend!

Iedereen kan ziek worden. Iedereen kan ME krijgen! Optimisten, raszeikerds, idioten, engelen en eikels. Niemand wordt er gezelliger op met deze aandoening. Een bijverschijnsel van deze aandoening is depressie. Ik voer al bijna dertig jaar een dagelijks gevecht hiertegen!

Soms heb ik geen zin meer om zo verder te leven. Maar beter worden wil ik altijd. Elke dag. Al bijna dertig jaar lang!

ME, about me,

Geen mens wil ziek zijn. Zelfs hypochonders niet. Ziektewinst is een zwaar overschat fenomeen. Ik weet gewoon niet wie daar ooit mee op de proppen is gekomen. Vast geen ME-patiënt!!! Het moet iemand geweest zijn met een koud hart en een behoorlijke kronkel in de kop. Een psychopaat bijvoorbeeld….. Die schijnen vaak voor te komen in topfuncties! Is gebleken uit niet corrupt wetenschappelijk onderzoek……..

ME vereniging Nederland

ME, about me, ME, about me, ME, about me, ME, about me,

ME, about me,

ME, about me,

ME, about me, ME, about me, ME, about me,

ME, about me, ME, about me,

ME, about me, ME, about me,

ME, about me,

ME, about me,  ME, about me, ME, about me,

Tact: Zodanig inspelen op de gedachten/ gevoelens / het standpunt / de situatie van de ander dat onnodige irritaties voorkomen of weggenomen worden. Een wonderschone eigenschap! Niet iedereen is er mee behept helaas……

images-22

Tact is ook zo’n dingetje. Een vermogen dat niet iedereen bezit. Het lijkt een onbelangrijke eigenschap. Vooral in ons kikkerlandje waar Koning Botte Boer regeert: Voortgekomen uit ons verleden van puriteinse ploeteraars, onze voorouders. Kort door de bocht zwaait hij zijn scepter over murwgeslagen onderdanen.

tact2-copy

Ik ken mensen met tact. Je vist ze er niet direct uit, want daar zijn ze weer te tactvol voor. Het is meer door het prettige gevoel, dat ze me bezorgen, dat ik hun fijngevoelige aanpak opmerk.

Zaterdagmorgen gaat de telefoon. Het is Hoplala. ‘Ik zit de hele dag keihard te werken achter mijn PC aan mijn eigen bedrijfje. Ik heb iets nodig om naar uit te kijken. Ga jij vanmiddag soms lekker met Ysbrandt wandelen? En mag ik dan mee?’

Heks gaat elke dag met haar hondje wandelen. En deze vriendin mag altijd mee! En is het je opgevallen hoe diplomatiek ze me het gevoel bezorgt, dat ze mij een dienst bewijst? Terwijl ik natuurlijk blij ben met mijn wandelmaatje…..

images-19

Soms moppert Heks op haar eenzame Amoebe-bestaan. Vanaf het begin heb ik grote moeite gehad met het isolement, dat chronisch ziek zijn met zich mee brengt. Vooral deze onzichtbare ziekte, waarbij het grootste deel van je tijd bewegingloos naar het plafond ligt te staren. Of met nietsziende ogen naar de televisie……

Om vervolgens te horen dat je er zo goed uit ziet als je dan eindelijk weer eens de deur uit gaat!

images-20 images-21

Onlangs zijn er een paar vriendinnen in mijn leven bij gekomen, die voor me klaarstaan. Joy verzorgt mijn poezenfamilie als ik er niet ben. Gezien de staat van mijn huis bij thuiskomst vermoed ik dat ze er ook snel een stofzuiger doorheen haalt…… Bij dit alles weet ze me het gevoel te bezorgen, dat ik haar een gunst verleen door haar toe te staan mijn katten te verzorgen: Tact!

images-23

En Hoplala loodst pannen soep en ander groenvoer mijn huis in als ik helemaal omver lig! Vandaag brengt ze een lekker kluifje mee voor Ys. Ook krijgt hij heerlijke gekookte biologische kip van haar! Je begrijpt dat de liefde van Varkentje voor mijn heksenvriendinnetje huizenhoog is. Hij is altijd al dol op haar, maar nu rijst zijn liefde uit de pan.

the-power-of-tact-large

We lopen een heerlijke ronde door de duinen. Mijn hondje zwemt in een zoet vennetje. We drinken thee en snoepen koekjes en zwarte chocolade. Het zonnetje schijnt. De struiken hangen vol bottels en bessen.

Bij thuiskomst staat Cowboy te kokkerellen. Hij heeft heerlijke verse vis meegenomen uit Amsterdam. Heks wordt verwend.

things_andy_sucks_at__tact_by_pimpypants-d38fu9k

Mijn lief is niet altijd even tactvol. ‘Je lijkt wel een bejaarde!’ roept hij bijvoorbeeld meesmuilend als ik rondhompel met heupgewrichten uit de kom. Ja, hij kan me kwetsen zonder het in de gaten te hebben! Het is uiteindelijk een man natuurlijk. Dus dat heeft hij al tegen.

Tact is the ability to tell someone to go to hell in such a way that they look forward to the trip

Vanavond echter bezorgt hij me een heerlijk gevoel. Ik kan lekker op mijn lauweren rusten. Hij neemt de honneurs waar in de keuken. Af en toe hoor ik wel: ‘Waar staat dit of dat? Heb je ook zus of zo?’ Dan sleep ik m’n lamme lijf richting een of ander keukenkastje om het gewenste tevoorschijn te toveren. Verder voer ik niks uit.

Tact-239049_238x238

Later komt Frogs nog even buurten. Hij nodigt mijn lief uit voor een concert in de Melkweg. ‘Ik heb een extra vrijkaartje, Cowboy, omdat ik hen onlangs heb geïnterviewd. Het is prachtige muziek. Ik heb de CD bij me, ik zet em even op.’

samuel-butler-poet-it-is-tact-that-is-golden-not

Helaas slapen we de nacht erop heel slecht. Zowel Heks als Cowboy zijn hopeloze inslapers. Ook doorslapen is niet ons metier. Elkaar uit de slaap houden kunnen we echter als de beste. Potverdorie. Het is niet anders. We moeten er maar tactvol mee omgaan……

tact, THE POWE OF TACT, GRAPPEN OVER TACT, tact, THE POWE OF TACT, GRAPPEN OVER TACT,

images-2

Unknown-2

 

Unknown-15

Heks wordt twee keer wakker gebeld vandaag. De eerste keer om kwart voor negen ’s morgens. Er komt een vriendinnetje op de koffie! De laatste keer om kwart over drie ’s nachts. Door mijn kat! De Zwarte Panter kan blijkbaar bij de bel tegenwoordig……

scootmobiel, grappen over scootmobiel, lachen om

En soms ben je er gewoon klaar mee…..

Vrijdagmorgen vroeg gaat de telefoon. Ik heb geen idee dat het pas kwart voor negen is. Ik lig nog in coma! ‘Met Heks,’ prevel ik schor in de hoorn, terwijl ik gedesoriënteerd naar de oppervlakte van mijn bewustzijn drijf. ‘Ha Heks, met mij!!!!!!’ Een enthousiaste stem juicht in mijn oor, ‘ Met Rakusribut! Ben je thuis vanmorgen? Zal ik op de koffie komen?’

Log vloeien er wat woorden uit mijn mond. Ja, leuk. Maar niet nu. Ik moet mezelf nog reanimeren! Een afspraak wordt gemaakt voor later op de dag. Tussen de prikken en de thuiszorg.

Een paar uur later belt mijn vriendinnetje aan. Haar scootmobiel staat aan de overkant van de steeg geparkeerd. ‘Kan ik mijn spullen erop laten zitten?’ Natuurlijk niet. Veel te gevaarlijk.

‘Mensen staan hier regelmatig te lunchen uit de afvalcontainer van Hotel de Botel tegenover mijn huis. Die arme sloebers kunnen alles gebruiken natuurlijk….. Als je je spulletjes wilt behouden zullen we alles mee naar binnen moeten nemen…’

scootmobiel, grappen over scootmobiel, lachen om

Aan de rommelige keukentafel kletsen we bij. “ik heb je zo lang niet gezien!’ We informeren naar onze wederzijdse dieren. We hebben allebei een huis vol honden en katten….. Dan laat ik mijn nieuwe fototoestel zien. Mijn vriendin heeft ook een hele mooie camera en bovendien verstand van fotograferen.

‘Ik kan je wel les geven, Heks. Ik moet sowieso op vrijdag mijn vrouw naar de stad rijden op dit tijdstip. Ik heb dan twee uur niets te doen, laten we gewoon elke week afspreken!’

scootmobiel, grappen over scootmobiel, lachen om scootmobiel, grappen over scootmobiel, lachen om

Ze vertelt me hoe ze tegenwoordig de beschikking heeft over een enorm atelier in haar eigen huis. ‘Ik ga experimenteren met fotografie en schilderen. Dat laatste moet ik nog een beetje leren. Ik heb een apparaat gekocht, waarmee je van alles kunt op dat vlak.
En een cursus gevolgd bij een vrouw, die al jaren bezig is met die materie. Superleuk was dat overigens!’

‘Ik kan jou wel schilderles geven,’ Heks heeft haar halve leven met haar handen in de verf gehangen. En ook voor het betere fröbelwerk deins ik niet terug……

Het is een heerlijk bezoekje. Deze dame en haar geliefde zijn zelf ook behoorlijk beperkt. In hun geval uiterst zichtbaar. ‘Dat heeft soms zo zijn voordelen, wij krijgen zoveel thuiszorg als we maar willen. Soms moeten we ons met hand en tand verzetten tegen nog meer zorg,’ vertelde ze me ooit.

scootmobiel, grappen over scootmobiel, lachen om scootmobiel, grappen over scootmobiel, lachen om

Na een uurtje kletsen en vooral lachen, mijn visite is gezegend met een geweldig gevoel voor humor, laden we alles weer op de scootmobiel.

Toen ik haar leerde kennen jaren geleden croste ze met dat ding door de meest onmogelijke stukken grasland om ergens aan de slootkant een fantastische foto te schieten. Ik stond echt te kijken van haar stuurmanskunst en lef!

scootmobiel, grappen over scootmobiel, lachen om

Dit is voorlopig mijn versie van scootmobiel

‘Tot volgende week, lieve Heks!’ roept mijn vriendin. ‘Ja, gezellig!’ wuif ik haar na. Deze dag is begonnen met een gouden randje.

’s Nachts  om drie uur gaat de bel. Ik ben net ingeslapen na urenlang pogingen daartoe. Ysbrandt blaft zich een slag in de rondte. Ik steek mijn hoofd uit het raam. Niemand te zien. Alleen mijn zwarte kater. ‘Miauw,’ roept hij klaaglijk. Hij wil naar binnen.

scootmobiel, grappen over scootmobiel, lachen om

Zouden er versies voor op het ijs bestaan?

Heks is een beetje bang als ze naar beneden loopt. Staat er iemand klaar met een staaf ijzer om me knock out te slaan? Wie belt er in godsnaam op dit tijdstip aan? Iemand die bovendien weet, dat die zwarte panter hier woont? Bizar!

Voor de zekerheid laat ik Ysbrandt lekker los in het portiek. Mocht er iemand snode plannen hebben, dat is ie gecastreerd voordat hij het in de gaten heeft…….

scootmobiel, grappen over scootmobiel, lachen om

Lekker ding in scootmobiel

scootmobiel, grappen over scootmobiel, lachen om

Glaasje op? Laat je rijden!

grappen over alcohol, lachen om

scootmobiel, grappen over scootmobiel, lachen om

Met de vlam in de pijp!

scootmobiel, grappen over scootmobiel, lachen om

Nog wat laatste wijze woorden:

scootmobiel, grappen over scootmobiel, lachen om

‘De Drie Dingen’ waar ik me aan vasthoud in mijn sneue amoebebestaan leiden in het beste geval tot ‘Eén Smaak’. Het zijn niet alleen de drie dingen an sich, die me op de been houden: Het feit dat ze er altijd zijn is geruststellend!

man met instument, marimba, ballofoon, muziek

Jaren geleden was mijn leven ook regelmatig een regelrechte hel. Ik ben tenslotte al heel lang ziek. Om alles een beetje leefbaar te houden probeer ik met name in zulke periodes elke dag drie dingen te ontdekken waar ik blij van word. Het kan van alles zijn. De zon op mijn snoet, een leuk praatje in de trein, een wolk van een baby hier of daar.

‘De Drie Dingen’ komen, naar ik me meen te herinneren, uit de stal van onze opvoedkundig geobsedeerde entertainer uit de jaren negentig: ‘Oprah Winfrey’. Het leven als leerschool: Het maakt niet uit of je er weinig van bakt, als je er maar iets van opsteekt.

man met instument, marimba, ballofoon, muziek

Hele volksstammen lazen dezelfde boeken als zij. Hordes mensen volgden haar diëten en belerende kreten. Miljoenen van ons gingen aan ‘De Drie Dingen’, maar ik denk niet dat iemand het zo lang heeft volgehouden als ik.

Er zijn tijden geweest dat ik ‘De Drie Dingen’ naar Fiederelsje SMSte. Om na een halve dag haar drie dingen terug te krijgen, want zulke bezigheden zijn besmettelijk.

man met instument, marimba, ballofoon, muziek

Het kan ook goed zijn, dat mijn traditie stamt van voor het Oprah tijdperk. Ik heb altijd een groot vermogen gehad om midden in de shit Godins/Gods prachtige schepping te ervaren. De paardebloem op de koeienvlaai.  Bij wijze van kers op de taart….

‘De Drie Dingen’ kunnen eenvoudig leiden tot “Eén Smaak” (Boeddhistische uitdrukking voor de ervaring van Eenheid).

Deze week haal ik mijn Drie Dingen maar weer eens van stal. Het kost me moeite. Ik kan wel honderd dingen bedenken waar ik verdrietig van word. Maar dat is niet de bedoeling.

Frogs stuurt me woensdagmiddag een berichtje na het lezen van mijn depri-blog. ‘Zal ik donderdag het hondje ophalen? Dan neem ik hem de hele dag mee, heb jij even rust. Kom je ’s avonds Spaghetti Bolognese bij me eten?’

man met instument, marimba, ballofoon, muziek

Zo slaap ik donderdagmiddag uren en uren. ’s Avonds laat ik me culinair verwennen door mijn oude vriend. Hij vermaakt me met al zijn gekke verhalen. ‘Kijk eens Heks, wat ik op mijn werk gekregen heb? Gered van de vuilcontainer!’

Hij laat me een prachtige Balafoon zien en een intrigerende driehoekige houten koffer. ‘Daar zit een Marimba in….’ Hij laat me ook nog een hemels tingeltangel-apparaat, waarvan ik de naam vergeten ben, zien. Niet veel later zit mijn kikkervriend op zijn nieuwe instrumenten te spelen. Het klinkt fantastisch.

De Drie Dingen. Het kan van alles zijn. Een glimlach, die oplicht in een somber gelaat. Een dwarse kleuter, die je bij de hand neemt. Een muziekinstrument of een bos bloemen. Een onverwacht mysterieus torentje op een gebouw gewoon in je eigen straat. Een hondje met een balletje. Een dichtende kikker….

‘Kom Frogs, ik maak een paar foto’s van je met je Drie Dingen. Wat een schitterend instrument overigens, die Marimba. Je kan em ook als een soort jas dragen, een muzikaal kledingstuk. Ik zie tal van dramatische mogelijkheden!’

man met instument, marimba, ballofoon, muziek

‘Dat is mooi, Heksje, want ik wil binnenkort weer eens een klankconcert met je geven.’

Als we later samen nog even met Ysbrandt over de Hooglandse Kerkgracht wandelen komen we een hondenvriendin van me tegen met haar geweldige schat van een labrador. ‘Ik kom naar jullie volgende klankconcert hoor,’ roept ze ons enthousiast na bij het afscheid.

Wie weet. Een terugval is nooit leuk en het kan best even duren voordat ik weer wat in mijn mars heb. Maar een klankconcertje ergens hier of daar te zijner tijd moet toch wel lukken…..

man met instument, marimba, ballofoon, muziek

Griepje, dipje en het weer werkt ook niet mee. Heks lijdt aan hevige HPDP (Hier Pijn, Daar Pijn) gepaard gaande met algehele uitputting. Niks bijzonders op zich, dagelijkse kost in feite. Maar de ene keer kun je het beter hebben dan de andere……

positive,positief,DIPJE, IN EEN DIP ZITTEN, depressie,

De afgelopen week lig ik volledig gestrekt. Alle spieren in de knoop. Pijn in buik en hoofd. Verkouden, rillerig en ga zo maar door. Hè bah. Wat voel ik me beroerd.

positive,positief,DIPJE, IN EEN DIP ZITTEN, depressie,

De eerste dagen laat ik me niet kisten. Hopla komt langs met een enorme pan soep. Geweldig! Een geheel nieuwe sensatie. Ik heb wel regelmatig bij een paar goede vrienden gegeten tijdens mijn ziekte, maar iemand die als een rechtgeaarde ‘Tafeltje Dekje’  een pan soep binnen mijn dieet op mijn eigen eettafel tovert is wel heel riant!

positive,positief,DIPJE, IN EEN DIP ZITTEN, depressie,

Na een paar dagen sukkelen zit ik er dan toch doorheen. Vooral na een brief waarin ik gesommeerd word om mijn hele huursubsidie van vorig jaar terug te betalen. Verschrikkelijk. Dan krijg ik nog een andere fikse rekening gepresenteerd, waar ik niet op gerekend had. Zwaar boven mijn budget!

positive,positief,DIPJE, IN EEN DIP ZITTEN, depressie, positive,positief,DIPJE, IN EEN DIP ZITTEN, depressie, positive,positief,DIPJE, IN EEN DIP ZITTEN, depressie,

De afgelopen weken kost het me de grootste moeite om te schrijven. Ik begin verhaaltjes, maar maak ze niet af. Er staat een hele rij blogjes klaar. Om nooit gepubliceerd te worden?

‘Ik haat mijn leven!’ snuf ik tegen Cowboy, ‘Ik haat het om altijd ziek te zijn, nooit energie te hebben, altijd te verrekken van de pijn, altijd krap bij kas te zitten, veel te veel alleen te zijn…. ‘

‘En dan al dat onbegrip over mijn ziekte, niet alleen bij vrienden, geliefden en familie, maar ook bij artsen en instanties!  Ik kan niet meer tegen vrienden die het hun reet zal roesten hoe het met me gaat. Om nog maar te zwijgen over naaste familieleden die volledig laten afweten…..  Als ik omver lig is iedereen me zo vergeten! Op een paar uitzonderingen na….. Ik HAAT het!’

positive,positief,DIPJE, IN EEN DIP ZITTEN, depressie,

Zo eens in de zoveel tijd wil ik in aanmerking komen voor euthanasie. Ik vind het dan opeens mooi geweest met mijn dagelijkse knokpartij om aangekleed te geraken, hond uit te laten en binnen mijn gestoorde dieet te koken en het dan ook nog met lange tanden op te eten.

Ik kokhals als ik mijn honderdvijftig dagelijkse pillen probeer te slikken. Ik kan de pijn niet meer verdragen en lig het grootste deel van de dag bewegingsloos op bed. Ik krijg met moeite iets eetbaars door mijn dichtgeknepen keel gewurmd. Eens in de zoveel tijd heeft Heks het helemaal gehad met haar gebrekkige constitutie….

positive,positief,DIPJE, IN EEN DIP ZITTEN, depressie, positive,positief,DIPJE, IN EEN DIP ZITTEN, depressie,

‘Uw ziekte gaat gepaard met chronische terugvallen. Dus als het u is gelukt door jarenlang ploeteren uw conditie te verbeteren, dan kan dat in één klap weer ongedaan worden gemaakt door zo’n remissie. Ingeleid door een virale infectie bijvoorbeeld. Of een stresssituatie. Dat is inherent aan het ziektebeeld. Dat overigens ook progressief is, hoewel vaak anders wordt beweerd.’

‘De kunst is om niet in paniek te raken tijdens zo’n terugval!’ aldus de enige reumatoloog in Nederland met verstand van ME en Fibromyalgie. Ik bezocht hem jaren geleden een keertje in Nijmegen.

positive,positief,DIPJE, IN EEN DIP ZITTEN, depressie,

Vandaag besluit ik om een afspraak te maken met een psychologe. Ik moet toch tegen iemand aanpraten over het feit, dat mijn benen ermee op dreigen te houden. Zoals eerder mijn armen er de brui aan hebben gegeven. En over de angst om weer eens iedereen te verliezen. Om weer jarenlang verstoken van mijn dierbaren in bed weg te liggen rotten. Ik spreek uit ervaring, dus zeg niet dat zoiets ondenkbaar is!

Vannacht zie ik een programma over een man zonder ledematen. Het is een inspirerende kerel. Er gaat iets ontroerend uit van zijn kleine gestalte. Een romp met een hoofd.

article-1196755-058dcdf9000005dc-866_634x784-560x692

Ondanks zijn beperkingen doet hij van alles. Van zwemmen tot golf. Hij is getrouwd, werkt als inspiratie goeroe….. Kortom: Een fantastisch leven, waar het aanvankelijk kansloos leek.

Unknown-2positive,positief

‘HIj heeft genoeg energie zo te zien,’ denk ik jaloers, ‘Hij heeft een geweldige vrouw en een paar prachtige kids. Hij heeft werk!’

Als puber heeft hij serieus overwogen een eind aan zijn leven te maken. Hij werd verschrikkelijk gepest op school en laten we wel wezen? Welke vrouw wil nu trouwen met een hoofd op een romp? Al zijn vrienden kregen verkering…….

Later zie ik een programma over een jochie met een enorm hoofd. Hij wordt geplaagd door wildgroei van allerlei gezwellen. De ouders sjouwen zich een breuk van hot naar haar in de hoop op genezing. Het is een heerlijk kereltje, maar hij ziet er niet uit natuurlijk. En hij kan ook niet bepaald veel. En dan overlijdt hij ook nog net als er zicht is op een behandeling…..

media_xl_7578464

Er is veel leed op de wereld. Velen zouden tekenen voor mijn bestaan op het eerste gezicht. Met een eigen huisje, boompjes en beestjes. In een mooie stad in een vrij land, waar je ook nog eens als vrouw gewoon je bek open mag trekken! Ik kan me dat voorstellen. Mijn gezeur moet onverdraaglijk zijn voor mensen in gevangenissen, oorlogssituaties of op de vlucht.

Mijn leven ziet er prachtig uit aan de buitenkant!

Een mooie rooie appel. Glanzend op de fruitschaal van ons luizenleven. Helaas van binnen helemaal verrot……

positive,positief,DIPJE, IN EEN DIP ZITTEN, depressie,

Maar ja, ik moet toch verder met dit prachtige kloteleven. Ik moet mezelf weer aan mijn haren uit mijn eigen moeras trekken. Ik moet ergens weer de motivatie vandaan halen om al die pillen te slikken en mijn gloeiende best te doen. Ik moet al die stumpers, die me veroordelen en laten barsten vergeven. Ik moet, ik moet……

DIPJE, IN EEN DIP ZITTEN, depressie, positive,positief,DIPJE, IN EEN DIP ZITTEN, depressie,

Maar vandaag hoef ik niets meer. Ik geef mezelf vrijaf van het leven. Lekker in bed onder een paar dikke dekens probeer ik weer wat leven in mijn spierbrouwerij te bewerkstelligen…….

positive,positief,DIPJE, IN EEN DIP ZITTEN, depressie,

DIT WERKT MEESTAL PRIMA

positive,positief,DIPJE, IN EEN DIP ZITTEN, depressie,

UITERAARD

positive,positief,DIPJE, IN EEN DIP ZITTEN, depressie,

positive,positief,DIPJE, IN EEN DIP ZITTEN, depressie,

HET LEVEN ALS LEERSCHOOL. BAH. ZULK SOORT ADVIES KRIJG JE MEESTAL VAN MENSEN DIE NOOIT PROBLEMEN HEBBEN

positive,positief

HIER ZIT JE OOK NIET OP TE WACHTEN ALS JE IN DE PUT ZIT. HET IS EEN KOUDE EN NARE REACTIE, WAARDOOR JE JE ALLEEN MAAR MACHTELOZER EN ELLENDIGER VOELT.

positive,positief

OOK DIT IS WEER TYPISCH ZO’N KORT DOOR DE BOCHT LULKOEKVERHAAL. MEESTAL AFGESTOKEN DOOR MENSEN, DIE zich ZO SNEL MOGELIJK willen distantiëren VAN ANDERMANS ELLENDE: Had je maar niet zo negatief moeten denken, was je nooit ziek geworden!!!!

positive,positief,DIPJE, IN EEN DIP ZITTEN, depressie,

Tja, vooruit maar weer, dooddoener nummer zoveel….

Op ieder potje past een dekseltje. Maar wat als dat dekselse potje gaat bakkeleien met een potige deksel? Of als het leek te passen, maar alsnog gaat schuren? Of als het potje overkookt en daarbij de deksel lanceert? Een aantal effectieve tips om je relatie om zeep te helpen: Baat het niet, schaden doet het zeker!

RELATIES, STRESS, RUZIES, PROBLEMEN, LIEFDESPERIKELEN

Liefde is toch zoiets wonderlijks. Tegelijkertijd wordt veel voor liefde verkocht of versleten, dat er weinig mee van doen heeft. Bijna alle liedjes gaan erover. Bijna niemand bakt er iets van. We hebben er allemaal behoefte aan. Niets groeit of gedijt zonder liefde. Toch delen we het vaak mondjesmaat. Bang om zelf tekort te hebben……

RELATIES, STRESS, RUZIES, PROBLEMEN, LIEFDESPERIKELEN

Het mooie van liefde is, dat tekort niet bestaat. Al denken we van wel. En zo bestaat dat tekort dus ook, maar uitsluitend in ons hoofd. Zodra we weer leven vanuit ons hart is het verdwenen. Er blijkt daar een oneindig bron van liefde aanwezig zijn. Sommigen noemen het Godin, God of afgod, de eeuwige, de onkenbare, onuitspreekbare, het nu, Vader, Zoon, Moedertjelief, Heilige Maagd of Geilige Maagd….

RELATIES, STRESS, RUZIES, PROBLEMEN, LIEFDESPERIKELEN

Zodra we verbonden zijn met deze stroom in ons hart zijn we verbonden met alle stromen uit alle harten. 1 en 1 is opeens drie of vijf. Ruzies verliezen hun scherpe kantjes in het zachte licht van onvoorwaardelijke liefde.

RELATIES, STRESS, RUZIES, PROBLEMEN, LIEFDESPERIKELEN

Nadat ik al deze wijsheden heb opgeschreven fiets ik naar mijn fysiotherapeut. Hij gaat zijn wekelijkse martelpraktijken op me loslaten. Vandaag extra pijnlijk, want ik ben behoorlijk beurs en kreukelig.

RELATIES, STRESS, RUZIES, PROBLEMEN, LIEFDESPERIKELENRELATIES, STRESS, RUZIES, PROBLEMEN, LIEFDESPERIKELENRELATIES, STRESS, RUZIES, PROBLEMEN, LIEFDESPERIKELEN

Terwijl hij me aan het schreeuwen maakt kletst hij over van alles en nog wat. Het onderwerp relaties komt ter sprake. ‘Ik ben daar zo slecht in. Ik ben dus echt de laatste om advies te geven op dat vlak. Tenzij je je relatie naar de knoppen wilt helpen. Dan heb ik nog wel een paar gouden tips!’

RELATIES, STRESS, RUZIES, PROBLEMEN, LIEFDESPERIKELEN

Ik proest het uit. Natuurlijk ben ik ook nieuwsgierig naar die adviezen. Wie weet komen ze nog eens van pas! Al is het maar om eens hartelijk om mezelf te lachen….

RELATIES, STRESS, RUZIES, PROBLEMEN, LIEFDESPERIKELEN

‘Doe altijd alsof je neus bloedt,’ begint Pierewier enthousiast, ‘Als je partner je op iets aanspreekt weet je van niets.’ ‘Niet luisteren is ook een goeie. Je laat de ander gewoon kletsen, werkt altijd.’ Ik luister geboeid. Wat een wijsheid zit er in deze man!

RELATIES, STRESS, RUZIES, PROBLEMEN, LIEFDESPERIKELEN

‘Projecteren is natuurlijk de volgende stap. Alles wat je niet wilt of kunt zien van jezelf projecteer je op de ander. Alsof het een groot wit scherm is. Een onbeschreven blad, waar jij jouw rotzooi op uitsmeert!’ We schateren het uit. Geweldig toch, dit advies.

RELATIES, STRESS, RUZIES, PROBLEMEN, LIEFDESPERIKELEN

‘Eén van de beste methoden om je relatie om zeep te helpen is toch wel: Als de ander je iets aandoet, doe het twee keer zo erg terug!’ ik kijk hem niet begrijpend aan. ‘Nou, als de ander je uitscheldt, schreeuw je gewoon twee keer zo hard terug. Als je partner te laat komt, kom je zelf gewoon helemaal niet opdagen….Of als je geliefde vreemd gaat, neem je zelf een harem…. ‘

RELATIES, STRESS, RUZIES, PROBLEMEN, LIEFDESPERIKELENRELATIES, STRESS, RUZIES, PROBLEMEN, LIEFDESPERIKELEN

We bespreken nog een paar opties in dit kader. ‘Ik weet er ook eentje. Geef altijd de ander van alles de schuld!’ roep ik. ‘Uiteraard, dat spreekt voor zich. Je houdt jezelf natuurlijk buiten schot, als er problemen ontstaan!’

RELATIES, STRESS, RUZIES, PROBLEMEN, LIEFDESPERIKELEN RELATIES, STRESS, RUZIES, PROBLEMEN, LIEFDESPERIKELEN

‘Nooit iets uitpraten. Werkt geweldig.’ ‘Nou, daar heb ik zo mijn twijfels over,’ Heks antwoordt met haar neus in het gat van de massagetafel, ‘Ik ken mensen, die al veertig jaar samen zijn en nog nooit iets hebben uitgepraat…….’ De uitzondering bevestigt de regel in deze, besluiten we.

RELATIES, STRESS, RUZIES, PROBLEMEN, LIEFDESPERIKELEN

Mijn fysiotherapeut had nog een paar goeie tips, maar ik ben het alweer vergeten. Gelukkig maar. Want hoewel bruikbaar, zijn het niet de tips waar ik op zit te wachten. Een relatie verpesten is nu eenmaal niet zo moeilijk. Iets goeds in stand houden en doen groeien vraagt veel meer inzet. En liefde. En vertrouwen.

RELATIES, STRESS, RUZIES, PROBLEMEN, LIEFDESPERIKELEN

Helemaal uit de knoop stap ik van de behandeltafel. De lachsessie heeft me ook behoorlijk goed gedaan. Mijn fysio is een ongelofelijk goeie therapeut met gouden handen. Hij mag dan weinig van liefdesrelaties bakken en vele vrouwen in tranen hebben gebracht. Ook Heks! Maar de mijne waren van het lachen. Lachen is gezond. Daar knapt een mens van op!

RELATIES, STRESS, RUZIES, PROBLEMEN, LIEFDESPERIKELEN

RELATIES, STRESS, RUZIES, PROBLEMEN, LIEFDESPERIKELEN

RELATIES, STRESS, RUZIES, PROBLEMEN, LIEFDESPERIKELEN RELATIES, STRESS, RUZIES, PROBLEMEN, LIEFDESPERIKELEN RELATIES, STRESS, RUZIES, PROBLEMEN, LIEFDESPERIKELEN

 

RELATIES, STRESS, RUZIES, PROBLEMEN, LIEFDESPERIKELEN