Verjaren dit jaar is langzaam garen. Geen knalfeest voor deze nieuwbakken bejaarde. Op het wereldtoneel moeten we ons geduld bewaren. Nog eventjes dan…… Want: Een stokoude bejaarde vervangt een halve gare.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Vannacht kan ik niet slapen. Alweer niet. Het is ook een soort patroon, dat verloopt volgens een bepaald ritme. Wat zeker niet helpt zijn de bloedstollend spannende verkiezingen in de VS. Niet zozeer de uitslag doet ons bloed stollen, maar het vooruitzicht van een zich wrekende Trump.

Hij kan nu eenmaal niet tegen zijn verlies. De man gaat ook nog eens over lijken. Heks ziet allemaal vreemde berichten in de diverse kranten. Zo hangt de man een celstraf boven het hoofd, wegens verkrachting. Echt? Ja, het staat er. Maar nu is hij nog onschendbaar. Dus kan hij zijn leutertje overal in stoppen. Desnoods in een kind. Maar volgens allerlei recente volstrekt gestoorde complottheorieën uit de rechtse hoek is dat meer iets voor de gemiddelde Democraat.

‘Misschien geeft hij zichzelf op de valreep gratie voor alles, wat hij heeft uitgevroten,’ zegt de zoveelste deskundige, ‘En al zijn vriendjes voor zover hij dat al niet gedaan heeft….’ Heks zit er met grote ogen naar te kijken. Wat hoor ik nu weer allemaal?

Ik zie de man stampvoetend roepen, dat ze moeten ophouden met stemmen. Hij wil niet meer, dat er nog stemmen worden geteld. Hij staat namelijk voor, dus nu kappen met dat getel. Al die kloterige poststemmen. Uitgebracht door die kut democraten. Om te zorgen dat dat zogenaamde virus zich niet verder zou verspreiden…. Trump grijpt alles aan.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Hij heeft het zieltogende staatsbedrijf USPS in de pocket en er persoonlijk voor gezorgd, dat er grote vertragingen in de bestellingen zouden ontstaan,’ lees ik ergens anders. Door brievenbussen weg te laten halen, sorteermachines onklaar te laten maken, extra ingewikkelde procedures toe te voegen….. Huh? En dat mag? Ja. Het is gewoon toegestaan in die republiek der Grote Banaan.

“Ze informeerde hiernaar bij haar huisbaas, die bij de USPS werkt, en bij enkele postbezorgers. „Zij bezwoeren me dat de vertraging geen gevolg van hun luiheid was, maar van tegenwerking van bovenaf. De werkdruk was compleet veranderd, er werden extra procedures geïntroduceerd of routes omgelegd. Alles om de bezorging te vertragen.”

Democratie, hihihi. Echt nie.

©Toverheks.com

©Toverheks.com Mooie bossen bloemen stonden voor de deur!!!!

Heks heeft sowieso een aparte week, want ze is zestig jaar geworden. Waar ik een groot swingend feest had gepland, moest ik het doen met een kopje mondkapjeskoffie en een bemondkapt wandelingetje met een vriendin en een mondkapjeswijntje met de deur wagenwijd open met een andere vriendin.

Mijn wereldje staat nog steeds in het teken van de pandemie. Hihihi. Echt nie.

Ik beweeg me vanuit mijn veilige bubbel de boze buitenwereld in. Hardlopers belagen me in de parken en langs de Singel. Ik kom een paar keer een groep van pakweg 30 hijgende joggers tegen in het Leidse Hout de afgelopen dagen. Ik kan nog net op tijd de bosjes in springen. Ja, mensen doen echt hun gloeiende best. Ook om het virus te verspreiden.

De verkiezingen in de VS zijn eigenlijk een prettige afwisseling van de pandemierenneukers hier ter lande. Van de viruswaanzinnigen. De ontkenners, die bij teststraten checken of de daar werkzame mensen soms acteurs zijn. Die nu best een extra centje kunnen gebruiken natuurlijk.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Dat meen je niet,’ Heks ligt in een deuk, als ze dit verhaal hoort, ‘Die mensen zijn compleet van de ratten bezeken! Hahaha…..’ Ja, dit is echt lachen. Echt wel.

Heks neuzelt en treuzelt zich een trage gang door de haar resterende tijd. De wereld neuzelt en treuzelt nog meer.

Dan komt aan het eind van deze trage strontweek toch het verlossende bericht: Joe Biden is verkozen tot nieuwe president van de Verenigde Staten. De Politiek Uiteengeslagen Staten (PUS). De in Alle Staten verkerende Staten (ASS).

De volwassen baby moet het veld ruimen. Hij kan zijn dubieuze pruik aan de wilgen hangen. Maar doet hij dat ook?

Heks kijkt naar de schreeuwerige toespraak van Biden, nadat bekend is geworden, dat hij de beste papieren heeft voor het Witte Huis de komende 4 jaar. Elk woord krijgt evenveel nadruk….. Heeft niemand hem verteld over het belang van prosodie als je wilt dat wat je zegt ook verstaan en begrepen wordt? Of neemt hij de brulboeipraktijken van zijn voorganger over? Teneinde diens kiezers voor zich te winnen?

Trump gaat de uitslag aanvechten. Ja serieus, ik lieg niet. De hele wereld is getuige van de treurige teloorgang van deze onaangenaam opererende kleuter met zijn opgespoten pruillipjes. De loser, die niet van losers houdt. De verpersoonlijking van zelfhaat. De vleesgeworden leugen. Die grote Knuppel in het ooit Verenigde hoenderhok

Ik krijg een leuk filmpje opgestuurd over Trump op een skippybal. Bijna symbolisch ook, dat stuk speelgoed: Zijn eigen grote opgeblazen ego als een enorme teelbal, hangend onder zijn onooglijk minuscule nauwelijks traceerbare kleine uitwendig gedragen hersentjes. Ik lach me de tranen.

Ach, in Nederland kunnen we er ook wat van. Van opportunistische lul-politiek. Zo heeft nu de VVD hun verkiezingsprogramma aangepast. Opeens vinden ze dat de door hen geïnitieerde marktwerking in de zorg iets te ver door geschoten is. De vieze opportunisten.

Iets te ver, laat me niet lachen.

‘Ik ga op Rutte stemmen, ook al ben ik socialist. Bladiebla, zo goed gedaan, meuk meuk,’ mekkert een kerel op de televisie. Hij is niet de enige, die deze merkwaardige swing maakt naar dit rechtse bolwerk, nadat Klaasje Vaak hen zand in de ogen heeft gestrooid. En is slaap heeft gesust.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Even voor de goede orde: Door de VVD is de zorg zo ernstig uitgekleed, dat het dorre hout bij bosjes valt. Door de VVD is het onderwijs verminkt. Door de VVD is ons land een hebzuchtig rechts kutland geworden, gemodelleerd naar ons grote voorbeeld, de VS.

Sinds Rutte komen mensen zonder pardon op straat terecht, als ze hun huur niet kunnen betalen bijvoorbeeld. Moeten bijstandsmoeders eerst een aantal maanden bij de daklozenopvang gaan zitten met hun gezin, om in aanmerking te komen voor een woning. Laten we vluchtelingen creperen in ellendige kampen in verweggistan, want Holland first. Nou ja, de rijke stinkers in Nederland first…..

Sinds Rutte worden de rijken in Nederland alleen maar rijker, terwijl de rest flink inlevert. De kwetsbaren kunnen al jaren de RamBam krijgen, maar dubieuze nationale paradepaardjes worden systematisch gespekt.

Je zou bijvoorbeeld kunnen zeggen, dat wij met zijn allen jaren hebben gespaard om de KLM eindeloos in de lucht te blijven houden. Die vieze vervuilers. Terwijl we moeten beantwoorden aan het klimaatakkoord. Wat maar niet lukt. Je zou werkelijk allemaal dit soort dingen kunnen zeggen.

Dus, waar hebben we het over?

Het wordt pas beter in de wijde wereld, als we de ander liefhebben als onszelf. Nog behoorlijk moeilijk. Vooral als je jezelf zo haat, die eindeloze kwaal der mensheid, soms verkapt in boos gebral. Broos gebral….. Kijk maar naar Trump.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Ik haat mezelf,’ ligt ook Heks tegenwoordig in de mond bestorven. Sinds een paar jaar geleden de schellen me van de ogen vielen rondom zaken, waarvoor ik tot dan toe de ogen sloot. Sinds mijn lange adem op is. ‘Niet meer zeggen, Heksje, je schiet er niks mee op…’

‘Love yourself and love God,’ zei mijn leermeester Alex Orbito altijd. ‘Interbeing, if you can generate love and understanding, everybody is your partner….’ aldus Thich Nhat Hanh, een andere leermeester.

Ja, ik wil terug naar mijn oude wereld, waarin iedereen mijn partner is. Ook de kleuters der schepping, de nauwelijks te verdragen narcisten en psychopaten. De wereld, waarin iedereen mee telt.

Ik wil de weg terug vinden, weer vertrouwen krijgen in de mensheid. Als je maar genoeg op je lazer krijgt is dat moeilijk genoeg. Vergeven doe je voor jezelf. Nog wat kretologie, hihihi.

Maar ik ben er helaas nog niet. Ik doe mijn best. Ik ga in elk geval stopen met roken. En wel morgen. Ik rook niet veel, maar wel regelmatig. De Medicinale Cannabis gaat vanaf nu de lucht in middels een vaporizer. Ik heb een geweldig exemplaar aangeschaft. En ik heb een coach! Wens me maar sterkte.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

 

 

Patriottische patriarchale Vaderlandsliefde continueren met een fallus tot in de hemel of toch liever investeren in het gedachtengoed van Charlotte Perkins Gilman’s Moederland? Wat zijn we opgeschoten met een eeuw feminisme? Zijn we iets opgeschoten?

Oh, oh. De Verenigde Staten staan op zijn kop. Overal protesten. Weg met die racist, homohater, idioot….

Toen ik gisteren allerlei beledigende uitspraken debiteerde rondom de gemiddelde Amerikaanse kiezer, dikke Amerikanen in het algemeen en de extreme domheid van de mannelijke blanke Amerikanen die achter Trump aan hangen in het bijzonder, vergat ik even voor het gemak dat een groot deel van de bewoners van de Verenigde Staten faliekant tegen de man gekeerd zijn.

Aan de andere kant stemt een deel van de bevolking sowieso republikeins, omdat ze nu eenmaal altijd hun stem geven aan de behoudende zijde van het politieke spectrum. Al zou den duvel in eigenste persoon voor hun partij een gooi naar het presidentschap doen. Hetgeen maar weer eens is bewaarheid!

Kortom, het ligt iets genuanceerder dan mijn kort door de bocht ‘analyse’….

Wij hebben hier in Nederland ook niet bepaald de minister president die Heks graag zou zien. Onze leider is geen vrouwenhater gelukkig. Hij lijkt sowieso bijzonder weinig interesse in vrouwen te hebben, behalve in zijn moeder dan.

Als het aan mij lag was hier ter lande de Partij voor de Dieren aan de macht. Zelfs al geef je persoonlijk geen klap om andere dieren dan de homo sapiens, dan nog is het te prefereren om in een land te leven waar de rechten van dieren goed worden beschermd. Het schijnt het gehele ethische peil van een beschaving te verheffen. En dan nog: We zijn zelf ook beesten tenslotte. Hoe we ons ook verstoppen onder ons dunne laagje ‘beschaving’.

‘Ha Heks, even snel een kopje koffie? Carlos sleept me al de hele week naar jouw voordeur. Hij wil poesjes zien…..!’ Buurman staat voor de deur met zijn Duitse herder. Het is al een uurtje of tien ’s avonds. Ik heb een paar uur liggen slapen, een uitgebreide after dinner dip. Heb ik wel vaker last van. Dat de dag om is voordat ie echt om is. Dat de energie op is, maar de dag nog niet voorbij….

Al snel zitten we te lachen en flauwe grappen te maken. Natuurlijk komen de Amerikaanse verkiezingen ter sprake. ‘Ach, er is weer ergens een president gekozen, nou het zal me wat. Al die hysterische flauwekul op televisie. Er worden overal mensen verkozen en vaak is het tien keer niks. Neem nu Poetin….. ‘ Hij noemt nog een aantal dubieuze wereldleiders op uit de recente geschiedenis, ‘Het is van alle tijden, slecht leiderschap. Mij zal het in elk geval een worst zijn. Ik hou me er niet mee bezig!’

Hij heeft gelijk. Al sinds jaar en dag zijn er waar ook ter wereld de grootste gekken aan de macht. Af en toe zit er een goeie tussen, de hoofdmoot is echter megalomaan narcistisch. Waarom zou je anders een gooi doen naar de macht? Als je die niet lekker wilt misbruiken? Er zijn maar weinig werkelijk goede evenwichtige mensen, die ook nog eens leiding kunnen geven, de meeste medemensen zijn behoorlijk beschadigd…..

De koning van Thailand was bijvoorbeeld een fijne man naar het schijnt. Enorm geliefd bij zijn onderdanen. Nu is hij helaas dood. Zijn zoon is een darm van een vent. Corrupt tot op het bot, zelfzuchtig en in-en-in-slecht. Toch zitten die Thais nu met hem opgescheept. Je hoort er hier verder weinig over, maar ze balen vast als een stekker daar.

Ach, Donald Trump. Ik had hem beter als gigantische baby kunnen afbeelden. Dat beeld treft de man nog het meest. Een slang aan de borst van de Verenigde Staten. Hij zal het land leeghalen en verzwakken om er zelf beter van te worden. Zoals hij altijd opereert.

Ik ben blij dat wij hier nog geen Trumpachtige aan de macht hebben. Je kunt erop wachten, want we apen de Verenigde Staten sinds jaar en dag na.

Een volwassen baby als wereldleider. Het is blijkbaar een geweldig beroep voor dit menstype. Ook onze premier heeft er als moederskindje wel wat van meegekregen. Alleen is onze versie beduidend minder malafide.

Onlangs las ik het boekje ‘Moederland’ van Charlotte Perkins Gilman uit 1905 opnieuw. Het is een juweeltje van een feministisch boekwerk vol idealistische nonsens. Dertig jaar geleden last ik het voor het eerst. Je had toen een geweldige feministische boekwinkeltje in de Pieterskerkchoorsteeg, waar ik vaak zat rond te snuffelen en heel soms iets kocht van mijn armoedje.

Ik studeerde zonder beurs, bepaald geen aanrader. Word je erg moe van en je kunt geen studieboeken kopen. Laat staan romans. Op een enkele uitzondering na.

Het is een grappig schrijfsel over drie mannelijke ontdekkingsreizigers, die een land vol vrouwen ontdekken. De mannen zijn nogal verschillend van karakter. Een soort Trump,  seksistisch tot en met, daarnaast een romanticus natuurlijk en tot slot de redelijk normale ‘schrijver’. Het boek is geschreven vanuit het perspectief van laatstgenoemde. Een geniale zet om een mannelijke hoofdpersoon te kiezen…..

De vrouwen in ‘Moederland’ krijgen spontaan kinderen. Zonder zaaddonatie. Ze baren louter meisjes. Een soort land vol Heilige Maagden……

Het boekje leest heel lekker weg, maar de inhoud is uiterst onwaarschijnlijk. Hoewel!

Vanaf het moment dat de vrouwen spontaan kinderen zijn gaan baren zijn ze totaal niet meer geïnteresseerd in seks. Dat is in onze wereld ook vaak zo. 😉

Maar die hele seksloze toestand in Moederland is nogal ongeloofwaardig. Alsof vrouwen geen seksuele wezens zijn. Resulteert het feit dat vrouwen er zo weinig plezier aan hebben beleefd door de patriarchale eeuwen heen in een totale afwezigheid van het fenomeen vrouwelijke seksualiteit in dit fantasieverhaal?

Dooft zo’n sterke levenskracht dan zo gemakkelijk uit in een vrouw? Werden er dan helemaal geen lesbische meiden geboren? Doen vrouwen dan alleen maar aan seks voor mannen?

moederland

Als er geen mannen in de buurt zijn verdwijnt de noodzaak tot seksueel contact? In de dagdagelijkse praktijk wijst niets hierop. Kijk eens in onze vrouwengevangenissen, daar gebeurt ook van alles…..

Het boekje is wel ruim een eeuw oud natuurlijk. Een halve eeuw voor de seksuele revolutie onze eierstokken opschudde. Lang voordat we een clitoris bleken te hebben. Waar je ook nog eens plezier aan kunt beleven, als ie niet weggesneden wordt tenminste. Decennia voor ‘baas in eigen buik’. Lichtjaren verwijderd van ‘alle vrouwen lesbisch’.

Maar goed, er staan ook hele waardevolle ideeën in: De vrouwen redden zich prima zonder mannen. Ze hebben een volwaardige maatschappij opgebouwd met alle gemak en techniek nodig voor een comfortabel leven. In die tijd werden vrouwen standaard als minderwaardig en incapabel gezien, dus dit tegengeluid was zeer verfrissend……

Ook het moederschap als centraal gegeven in hun leven maakt het werkje heel waardevol. Door hun dochters een geweldige jeugd te bezorgen, waarbij de opvoeding door de gehele gemeenschap wordt gedragen, kweken de dames een fantastische maatschappij met gezonde participanten.

In die tijd moet het boekje zijn ingeslagen als een bom. Maar ook nu is het zeker een aanrader. Die domme Trump zou het eens moeten lezen. Maar ik betwijfel of hij kan lezen…. Of hij het voor elkaar krijgt, zoveel betekenisgevende lettertjes achter elkaar. Vol nieuwe concepten vanuit een matriarchaal filosofische invalshoek…. Niets in de man wijst er op dat hij zich ooit in iets cultureels heeft verdiept. Al helemaal niet buiten de gebaande patriarchale paden….

Het lezen van tabellen en winstmarges telt niet mee. Zijn toren staat dan wel als een grote fallus in de hemel te prikken, als hij dood gaat kan ook hij niets meenemen. Naakt en zonder pruik zal zijn armzalige geest voor de Godin verschijnen. Opeens blijkt er zoiets als reïncarnatie te bestaan: ‘Je moet onmiddellijk terug naar de aarde als vrouw. Je wordt zo lelijk als de nacht, in die zin verandert er weinig. En Portoricaans of Irakees. Je mag kiezen….’

Ik heb een extra exemplaar van ‘Moederland’ van   Charlotte Perkins Gilman op de kop getikt: Voor de liefhebber. Ik verloot het onder gegadigden. Laat weten of je interesse hebt.

 

 

 

Vorstelijk uitstapje vol zoete traktaties en weidse vergezichten: Welkome afwisseling van verwoed navelstaren……

We zoeken elkaar regelmatig op

Ik ben nog geen week in het klooster als ik met een lid van mijn internationale familie op stap ga. Een pittige tante uit Missisippi met een heerlijk recalcitrant karakter. Heks gaat een paar boodschappen halen in een ‘Winkel Walhalla’: Een berg supermarchés op een kluitje. Ook wil ik een blogje posten. Eén van de weinige, die ik produceer tijdens mijn reis.

Het is het uitje waarbij een vogel zich doodvliegt tegen mijn auto. Dit werpt natuurlijk een smet op de gezellige middag…..

Daar staat mijn kanariepiet

Mijn nieuwe vriendin trekt regelmatig met me op. Er is sprake van grote sympathie tussen ons. ‘Heks, toen jij die eerste dag binnenkwam met je cowboylaarzen en hoed, dacht ik meteen: “Met die dame kan ik het vast goed vinden!” En kijk eens: Ik had gelijk!’ Tevreden grijnst ze me toe.

Helaas krijgt mijn maatje het na de eerste tien dagen moeilijk. Zo’n retraite duurt best lang. Er zijn dagen dat je helemaal tureluurs wordt van al dat navelstaren. Er komen allerlei emoties los waar je ook niet op zit te wachten, vaak ben je jarenlang druk bezig geweest om die ellende juist te onderdrukken!

Halverwege de rit gaan er bovendien ook nog eens een heleboel mensen naar huis. Er komen weer nieuwe deelnemers bij. Ook onze familie wordt getroffen door dat fenomeen: Een aantal leden zijn opeens weg en er komen wildvreemde mensen voor in de plaats.

Vroeger was dit niet zo, dan bleef iedereen gewoon de volle drie weken. Op een enkele uitzondering na. De opgebouwde energie bleef zodoende intact. Heel belangrijk in groepsprocessen!

Heks heeft minder last van het gebeuren, want ik heb me volledig ingesteld op het feit dat alles altijd weer anders is. Niets is blijvend. Zelfs niet in een klooster. Toch vindt ook Heks het jammer dat zovelen naar huis gaan. Van sommige mensen heb ik niet eens afscheid genomen!

Mijn maatje echter krijgt het echt te zwaar. Zozeer zelfs dat ze een tripje naar Amsterdam plant. Onbezonnen bestelt ze een ticket om vanuit Bordeaux een weekendje heen en weer te vliegen. ‘Kun je me zaterdag naar het station brengen?’ vraagt ze plotseling.

Daar ga ik natuurlijk niet aan meewerken. ‘Vraag maar aan een zuster,’ adviseer ik haar vriendelijk. Ik heb een beter idee: Het is tijd voor een kleine roadtrip met mijn nieuwe vriendinnetje. Uit ervaring weet ik dat je daar geweldig van kunt opknappen.

We besluiten em te smeren als we les hebben in een ander klooster. Na de dharmatalk gaan we ervan tussen in mijn kanariepiet. ‘Oh, wat heerlijk,’ hoor ik naast me een heel blij meisje verzuchten, ‘Ik ben nog geen seconde alleen van het terrein afgeweest, behalve die keer dat we boodschappen gingen doen…..’

Vlak bij het klooster is een klein slaperig plaatsje op een berg. Heks kent het wel. Ik heb er ooit schoenen gekocht met mijn vriendin de non. Schoenen met bloemen. Rare schoenen. Geen exemplaren die je denkt aan te treffen in zo’n suf provinciestadje van niks.

Ik sleep mijn vriendin mee naar dit schoenenparadijs. Stomverbaasd wurmt ze zich door deze volgestouwde winkel van Sinkel. Naast schoeisel verkopen ze ook speelgoed en vishengels. We passen enthousiast een aantal bizarre modellen en natuurlijk vind ik weer een perfect fijn fleurig schoenenpaar.

We halen fruit en andere boodschappen, treuzelen een tijdje in een brocante. Jeetje, wat verkopen ze in Frankrijk toch een prachtige oude spulletjes voor bijna niks. Ik scoor een prachtige koperen kaarsenstandaard vol krullen en bloemen.

Een absolute bezienswaardigheid in Duras is het kasteel. Prominent ligt het aan de rand van de stad, uitkijkend over een enorm dal. We besluiten het te bezoeken. Bij een lieve werkstudente kopen we een toegangsbewijs en een koptelefoon met rondleiding. Op ons gemak slenteren we het hele kasteel rond, van de kelder tot het dak. Daar aanbeland krijgen we als bonus een oogverblindend uitzicht! Een verpletterend panorama. Ademloos laten we het landschap op ons inwerken.

Verder hebben we veel lol samen. Zo’n kasteel spreekt natuurlijk tot de verbeelding. We stellen ons van alles voor, daarin gestimuleerd door de rare verhalen uit onze koptelefoon. Mijn god, wat een idioten hebben hier gewoond. Zoals altijd verbaast Heks zich weer over extreme decadentie en misbruik van macht. De wereld staat er bol van. Nu, vroeger en naar ik vrees ook de toekomst.

Amerika heeft een uitstekend voorbeeld van dit verschijnsel in de race voor de functie van president. De dubieuze Troefkaart van de republikeinen. (Trump betekent troef. Wat mij betreft betekent het Snoef…..)  Een narcist als presidentskandidaat. Idioterie ten top natuurlijk: Een gestoorde gek aan de top……

Jammer dat Trump geen genoegen neemt met een positie als kasteelheer op het franse platteland. Daar kan hij beduidend minder kwaad dan in Washington.

De nieuwe Trumptower?

Als we het hele bouwwerk hebben verkend is het tijd voor een ijsje. In het stadje is een geweldige ijssalon. Wel tachtig soorten liggen uitgestald in een vitrine, ook een flink aantal smaken geschikt voor consumptie door Heks met haar achterlijke dieet. We bestellen een paar enorme bollen en een kopje koffie. Verrukt smikkelen we van het zalige goedje.

‘Ik neem er nog eentje,’ verzaligd likt mijn tafelgenoot langs haar lippen. Zonder problemen werkt ze nog een bol naar binnen. Ik lig intussen al een beetje om van al die suiker, dus ik laat het hierbij. Heks is allang blij dat ze een keertje mee kan doen. Meestal kijk ik de andere kant op als mensen zich te buiten gaan aan zalige zoetigheid zoals taart, toetjes en ijsjes.

Er zit altijd wel iets in dat ik niet mag en bovendien verdraag ik suiker niet goed. Zoals iedereen overigens, maar de meeste mensen hebben dat totaal niet in de gaten….. Die denken dat ze ergens anders zo moe van worden. Of schimmelig. Of dik……

Suf van de suiker en eufoor van ons geweldige uitje rijden we terug naar Lower Hamlet. ‘Dank je wel voor deze heerlijke middag,’ zeggen we tegen elkaar. Mijn vriendinnetje is weer helemaal bijgetrokken. De dag volgend op onze trip is ze druk bezig om haar vlucht naar Amsterdam te cancelen. Ze hoeft niet meer te vluchten.

Ze is net als ik: Arrived. Home!

Duras22