‘Ik ga geen zelfmoord plegen, hoor, Heks,’ placht Ernst altijd te zeggen, als hij weer eens tijdens een bezoekje een half uur lang somber ‘Why does it always rain on me?’ voor zich uit had zitten zingen. ‘Je komt dan terug als kip in een legbatterij. Voor straf.’ En dan schaterend: ‘En daar heb ik geen zin in…..’

‘Hoe vaak ben je intussen al als kip geïncarneerd, Ernstje?’ vraag ik me met enige regelmaat af. Want ja, ook als iemand zegt dat nooit te zullen doen zegt dat niks. 

Onlangs kijk ik naar de documentaire over Joost Zwagerman. Niet omdat ik nu een groot fan van hem was. Ik rol er min of meer in. Het programma pakt me. Het onderwerp grijpt me bij de strot: Suïcide.

Helaas heb ik ook een paar mensen aan dit fenomeen verloren. Zelfdoding. Zelfmoord vind ik een accurater woord. Het dekt de lading beter. Maar dat is persoonlijk. Het geweld waarmee mijn dierbaren zich van het leven beroofden heeft voor altijd dit stempel op deze daad van onmacht gedrukt.

Euthanasie? Geen probleem. Uitzichtloos lijden kan toch niet de bedoeling zijn. Maar ja. Wie bepaalt dan wat uitzichtloos is? Heks zelf wilde in het jaar na haar auto-ongeluk maar wat graag de pijp uit op die manier, maar ik kon natuurlijk geen arts waar ook ter wereld vinden, die mijn lijden uitzichtloos genoeg vond.

Mijn algehele conditie, toch al niet om over naar huis te schrijven, kelderde na het ongeluk dermate achteruit dat ik de wanhoop nabij was. LDN had ik nog niet ontdekt. Ik lag het jaar na het ongeval kotsend van de whiplash en rillend van allerlei bezoekende virussen het grootste deel van mijn tijd in bed te rotten. 

De omgeving had niets in de gaten natuurlijk. Zoals altijd. Ach, die Heks, met haar zeurziekte. Dat wijf heeft ook altijd wat te mekkeren. Heeft ze weer een auto in haar nek gekregen. Een BMW. Total loss. Het zal wel.

‘Oh, dat is toch verzekeringswerk,’ brulboeide iemand uit de familie bars, toen ik paniekerig naar mijn ouderlijk huis belde. Hij vergat natuurlijk om te vragen of ikzelf misschien ook in de kreukels lag. En dan nog: Wat kreukels meer of minder maakt bij zo’n hopeloos figuur ook niet uit.

Dat vond de verzekering van de tegenpartij ook. Het was absoluut hun schuld en mijn werkzame leven hield toen echt definitief op, maar ik mankeerde al van alles voor het ongeluk, dus ze keerden nauwelijks uit. Na vier jaar procederen kreeg ik een wassen neus. Daar heb je niks aan als whiplashpatiënt.

Bovendien: Ik heb al een neus: Mijn prachtige grote heksenhaak!

Dus Heks wilde wel dat het eens een keertje afgelopen was met haar eenzame gestumper tussen de schuifdeuren. Temeer daar genezen van mijn kwaal er ook niet echt in zit. Wat dat betreft kun je nog beter AIDS hebben tegenwoordig. Daar bestaat intussen medicatie voor.

De laatste maanden roep ik bij het opstaan als eerste dat ik helemaal klaar ben met het leven. ‘Ik wil dood,’ zeg ik strontchagrijnig, ‘Nee, nee, nee, God, ik meen het niet hoor,’ eindig ik dan halfslachtig. Stel je voor.

Straks komt er opeens een bliksemschicht uit een stapelwolk hier boven de stad. Grijpt de hand Gods hoogstpersoonlijk in. Kijk, dat is dan weer niet de bedoeling.

Want Heks hangt enorm aan het leven. Dat is het idiote. Ik wil er vanaf zijn, van mijn eenzame gekloot op deze aardkloot. Maar als puntje bij paaltje komt wil ik vooral leven.

Ooit lag ik te sterven op een operatietafel. 4,5 liter bloed werd uit mijn buikholte gevist: Dat ik het overleefd heb mag een godswonder heten

Een hele dag had ik in mezelf leeg liggen bloeden, terwijl niemand van het verplegend personeel me serieus nam. Heks met haar zeurziekte zeker weer. Ik zag de engelen al om mijn bed staan en om de haverklap piepte ik uit mijn kruin mijn lichaam uit. 

Maar oh, wat was ik blij dat ik het had overleefd. Met mijn laatste restjes bewustzijn bleef ik aan mijn lijf hangen. Ik kan me de operatie herinneren, het geschreeuw, de paniek, de herrie, zo bang was ik om dood te gaan. En ik ben op zich totaal niet bang voor de dood. Kun je nagaan…….

Lust om te leven is iets dat we allemaal cadeau krijgen bij onze geboorte. Overlevers zijn we vaak. We ploeteren door de meest afschuwelijke jeugd heen, trouwen dientengevolge een hopeloze partner, krijgen vreselijke moeilijke kutkinderen en/of een afschuwelijke schoonfamilie…….

Of moeten vluchten, lijden honger……. worden gediscrimineerd……. Maar we overleven het.

Of we worden ziek zoals ik. En leven nauwelijks waarneembaar in de kantlijn. Als een aantekening bij ons echte verhaal. We hobbelen maar door, maar waarheen? En waarvoor?

‘Ik ben ervan overtuigd dat hij  het in een opwelling gedaan heeft,’ zegt een vriend van Joost Zwagerman achteraf. De man was volstrekt geobsedeerd door het fenomeen zelfmoord. Mensen om hem heen vielen ook nog eens bij bosjes door de hand aan zichzelf te slaan.

Heks denkt dat suïcide besmettelijk is. Als een gevaarlijke ziekte. Mijn stabiele evenwichtige oom hing zichzelf plotseling op, niemand kon het verklaren. Wel had hij tien jaar eerder zijn goede vriend en buurman hangend aan een touwtje gevonden. Soms hoor je dat ouders het doen en later ook weer hun kinderen.

Heks heeft op dit moment ook een aantal mensen in haar directe omgeving, die met dit onderwerp stoeien. Vreselijk natuurlijk. Ik ken de implicaties van zo’n daad. Hoe het de omgeving jarenlang met allerlei ellende opzadelt. Hoe het een heksenschaduw over alle betrokkenen werpt.

Maar anderen? Je dierbaren? Wat het voor hen betekent? Daar is iemand dan echt al lang niet meer mee bezig…….

‘Het komt door het niet verbonden zijn,’ een vriendin van Heks zat zwaar in de put. Ze overwoog serieus op de bodem aangeland om op te geven, maar krabbelt er nu toch weer uit. ‘Verbonden zijn met anderen is toch zo belangrijk!’

Inderdaad is het ook bij mij eenzaamheid wat me vaak opbreekt.  Als ik helemaal onder de streep raak met mijn zijkziekte. Als het ene na het andere virus mijn systeem overhoop gooit. Als ik alles uit mijn handen laat vallen. Kapot ook nog. Als ik van alles kwijt raak. Fietssleutels, vuilnispas, rijbewijs, bril, Tens-apparaat…… Ik doe maar een recente greep.

Het is die verdomde eenzaamheid, waardoor ik geen zin meer heb om te leven. Het is het alleen zijn, dat me kapot maakt. Het ontbreken van een vangnet. Het steeds meer wegvallen van mijn sociale netwerk. 

Vroeger stak ik al mijn beschikbare energie in het onderhouden van allerlei contacten, maar dat lukt niet meer. En eerlijk gezegd is dat maar beter ook. Want je laatste greintje energie stoppen in de mensen om je heen om maar een netwerk te hebben heeft in mijn geval niet gewerkt.

Sinds ik geen grote verjaardagsfeesten meer geef, of hele uitgebreide kerstdiners,  gezellige nieuwjaarsborrels, feestelijke etentjes voor neven en nichten en wat ik al niet deed tot een paar jaar geleden…… sinds ik dat allemaal niet meer doe is mijn sociale cirkel geëlimineerd tot een handvol trouwe vrienden.

Die allemaal druk zijn met hun eigen leven. Dat is nu eenmaal zo.

Zondagochtend belt Kras. Ze is me net voor. ‘Gaan we poppen?’ brul ik enthousiast in de hoorn. ‘Ja, ja,’ hikt mijn vriendin, ‘Ik kom over een goed uur naar je toe op mijn scootmobiel. Komt dat uit?’

De eerste bijeenkomt van onze Pop -Up-Sangha is een feit. ‘Ofwel de PUS-Sangha,’ giebelen we bij het afscheid. We hebben dan heerlijk een half uur gemediteerd, een kwartiertje darmen (Dharma) gedeeld en ook nog een kop soep gegeten op de koop toe.

Interbeing is zo belangrijk. Maar zelfs in Plumvillage heeft er wel eens een monnik zichzelf van het leven beroofd. Ook daar lukt het niet iedereen altijd om verbonden te blijven. De gemeenschap was er destijds kapot van. 

‘Ik wil dood,’ roep ik vanmorgen gezellig bij het opstaan. Ik ben snotverkouden, in feite ben ik al half dood. ‘Nee, nee,  Godin, ik meen er niks van. Maar ik heb wel de balen van die enorme griepaanval van de laatste tijd. Ik ben godbetert al weer vier maanden bezig……’

Ik wil juist leven. Echt leven, met alles erop en eraan. Dus dingen doen en mensen zien. En laat dat nu allemaal heel erg lastig zijn als je ME hebt.

Travis: ‘Why does it always rain on me?

Kijktip: Hollandse Zaken – Het taboe op zelfdoding

Het zal dit jaar erg lastig worden om appels met peren te vergelijken. Bij gebrek aan appeltjes voor de dorst! Maar peren in alle soorten en maten hangen aan bomen en liggen op straat. Gelukkig heb ik het in de gaten: Plukfestijn met Fiederelsje!

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM Ver van de boom gevallen en een beetje beurs hier en daar……

Zaterdag raap ik een heleboel peren van de grond in een park waar ik vaak kom. Door de storm zijn ze van de oude hoogstamboom gewaaid. In de aangrenzende studententuin liggen er nog veel meer. ‘Mag ik ze rapen?’ vraag ik aan een studente, die haar fiets op slot zet. Ja, het mag.

Zo fiets ik met tassen vol peren weer naar huis. Ik bak een lekkere perenkruimeltaart en stuur een bericht aan Fiederelsje. ‘Kijk een wat ik gevonden heb? Wil je er ook een stuk of vijftig?’

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM En nog meer peren uit de studententuin!

Dezelfde middag fiets ik naar een ander park. Even kijken hoe het met de kweeperen is. Zouden er ook zoveel van de boom gewaaid zijn? Binnenkort moeten we sowieso maar weer eens in die perenbomen klimmen!

Maar oh, wat een schrik. De kweeperen zijn geplunderd. De onderste regionen van de bomen zijn kaalgeplukt. En ik denk dat ik weet wie dat gedaan heeft. Een paar weken geleden stond ik met een paar mensen een park verderop te praten, toen zich een dame bij ons aansloot.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

Ze mengde zich in ons gesprek over bramen en vlier. Toen de kweeperen ter sprake kwamen raakte ze helemaal opgewonden. ‘Meen je dat nou, staan er kweeperen in de stad? Toch niet in het Hupperdepuppark?’

‘Ik ga natuurlijk niet verraden waar die bomen staan,’ grap ik terug, maar dat stomme mens heeft het natuurlijk al geraden. Ze heeft haar logge lijf daarna zo snel mogelijk die bomen in gewerkt en rap alle peren voor onze neus weggekaapt…..

Hetgeen uiteraard niet verboden is. Het staat haar vrij!

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

‘Schat, we moeten niet te lang wachten met die kwee’s. Er is al iemand bezig geweest, maar het is haar niet gelukt om boven in die bomen te komen. En daar hangen nog genoeg peertjes,’  app ik  Fiederelsje. Per omgaande oppert ze een afspraak voor de volgende dag.

Tassen mee en mijn laddertje en gaan me die banaan. Nou ja, peer dan.

Zondagmiddag is het zowaar droog. Het zonnetje piept tevoorschijn als we richting park fietsen. Mijn vriendin met VikThor aan de riem en Heks met haar ladder. Gelukkig ben ik niet ladderzat. Anders werd het niets met deze actie.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

In het park klimmen we beurtelings in de bomen. VikThor rent als een gek rondjes over het veld, terwijl wij tas na tas vullen met die keiharde onappetijtelijk uitziende kweeperen. We worden natuurlijk weer helemaal hebberig en plukken de bomen bijna leeg.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM Hebberig!!!!!

‘Laat er een paar hangen voor die Marokkaanse man,’ pleit Fiederelsje. Ze weet uit mijn verhalen dat er in Leiden een klein aardig baardig kereltje rond loopt die ook van deze vruchten houdt. Vooruit dan maar. Dat mannetje klimt ook zo die bomen in. Helemaal bovenin hangen nog een paar mooie exemplaren. Die laten we voor hem hangen.

Met tassen vol heksengoud fietsen we weer naar Huize Heks. Daar verdelen we de buit. Met blozende wangen staan we ernaar te kijken. Wat een rijkdom. Hier word je toch zo gelukkig van. Wij wel in elk geval.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

‘Kom je binnenkort roerzeven? Dat krijg ik niet voor elkaar,’ het verwerken is ook nog een enorme klus. Daar heeft Heks wel hulp bij nodig. Fiederelsje belooft me te helpen. Maar voor vandaag zit het er op.

Hoewel…..

‘Ik fiets met je mee naar de golfbaan, want ik wil VikThor nog een zwieper geven,’ zegt Heks tegen haar vriendinnetje. ‘Dan kunnen we nog even appeltjes gaan rapen op mijn geheime locatie…’ roept die enthousiast terug. Wat een goed idee!

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

Maar het is een slecht appeljaar. Dat blijkt nu maar. We vinden maar 1 miezerig appeltje, waar we er voorheen honderden vonden. Wat jammer!

Wel plukt Heks nog wat Borage en Chinese kers. Voor in de salade. Fiederelsje heeft me op het eten genodigd. Nadat ik dat eerst bij haar heb geprobeerd.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

Heks laat haar hondje nog even uitgebreid zwemmen, terwijl mijn vriendin de maaltijd voorbereid. Daarna voeg ik me bij haar aan de keukentafel. Heerlijke geuren stijgen op uit de diverse pannen. Niet veel later zitten we aan tafel te smikkelen.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

Wat een heerlijke dag! Een fantastisch weekend zelfs. Met vriendinnen over de vloer en gezamenlijke maaltijden. Zaterdag heeft Steenvrouw uitgebreid bij me gegeten en vandaag is het alweer raak!

Dankbaar en tevreden fiets ik door de vallende schemer weer naar de stad. Met een vrolijk huppelend hondje naast me. Wat is het alweer vroeg donker zeg. Daar moet ik toch weer erg aan wennen.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM, KWEEPEREN PLUKKEN, PERENOOGST, vrouw in boom,

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

Patriottische patriarchale Vaderlandsliefde continueren met een fallus tot in de hemel of toch liever investeren in het gedachtengoed van Charlotte Perkins Gilman’s Moederland? Wat zijn we opgeschoten met een eeuw feminisme? Zijn we iets opgeschoten?

Oh, oh. De Verenigde Staten staan op zijn kop. Overal protesten. Weg met die racist, homohater, idioot….

Toen ik gisteren allerlei beledigende uitspraken debiteerde rondom de gemiddelde Amerikaanse kiezer, dikke Amerikanen in het algemeen en de extreme domheid van de mannelijke blanke Amerikanen die achter Trump aan hangen in het bijzonder, vergat ik even voor het gemak dat een groot deel van de bewoners van de Verenigde Staten faliekant tegen de man gekeerd zijn.

Aan de andere kant stemt een deel van de bevolking sowieso republikeins, omdat ze nu eenmaal altijd hun stem geven aan de behoudende zijde van het politieke spectrum. Al zou den duvel in eigenste persoon voor hun partij een gooi naar het presidentschap doen. Hetgeen maar weer eens is bewaarheid!

Kortom, het ligt iets genuanceerder dan mijn kort door de bocht ‘analyse’….

Wij hebben hier in Nederland ook niet bepaald de minister president die Heks graag zou zien. Onze leider is geen vrouwenhater gelukkig. Hij lijkt sowieso bijzonder weinig interesse in vrouwen te hebben, behalve in zijn moeder dan.

Als het aan mij lag was hier ter lande de Partij voor de Dieren aan de macht. Zelfs al geef je persoonlijk geen klap om andere dieren dan de homo sapiens, dan nog is het te prefereren om in een land te leven waar de rechten van dieren goed worden beschermd. Het schijnt het gehele ethische peil van een beschaving te verheffen. En dan nog: We zijn zelf ook beesten tenslotte. Hoe we ons ook verstoppen onder ons dunne laagje ‘beschaving’.

‘Ha Heks, even snel een kopje koffie? Carlos sleept me al de hele week naar jouw voordeur. Hij wil poesjes zien…..!’ Buurman staat voor de deur met zijn Duitse herder. Het is al een uurtje of tien ’s avonds. Ik heb een paar uur liggen slapen, een uitgebreide after dinner dip. Heb ik wel vaker last van. Dat de dag om is voordat ie echt om is. Dat de energie op is, maar de dag nog niet voorbij….

Al snel zitten we te lachen en flauwe grappen te maken. Natuurlijk komen de Amerikaanse verkiezingen ter sprake. ‘Ach, er is weer ergens een president gekozen, nou het zal me wat. Al die hysterische flauwekul op televisie. Er worden overal mensen verkozen en vaak is het tien keer niks. Neem nu Poetin….. ‘ Hij noemt nog een aantal dubieuze wereldleiders op uit de recente geschiedenis, ‘Het is van alle tijden, slecht leiderschap. Mij zal het in elk geval een worst zijn. Ik hou me er niet mee bezig!’

Hij heeft gelijk. Al sinds jaar en dag zijn er waar ook ter wereld de grootste gekken aan de macht. Af en toe zit er een goeie tussen, de hoofdmoot is echter megalomaan narcistisch. Waarom zou je anders een gooi doen naar de macht? Als je die niet lekker wilt misbruiken? Er zijn maar weinig werkelijk goede evenwichtige mensen, die ook nog eens leiding kunnen geven, de meeste medemensen zijn behoorlijk beschadigd…..

De koning van Thailand was bijvoorbeeld een fijne man naar het schijnt. Enorm geliefd bij zijn onderdanen. Nu is hij helaas dood. Zijn zoon is een darm van een vent. Corrupt tot op het bot, zelfzuchtig en in-en-in-slecht. Toch zitten die Thais nu met hem opgescheept. Je hoort er hier verder weinig over, maar ze balen vast als een stekker daar.

Ach, Donald Trump. Ik had hem beter als gigantische baby kunnen afbeelden. Dat beeld treft de man nog het meest. Een slang aan de borst van de Verenigde Staten. Hij zal het land leeghalen en verzwakken om er zelf beter van te worden. Zoals hij altijd opereert.

Ik ben blij dat wij hier nog geen Trumpachtige aan de macht hebben. Je kunt erop wachten, want we apen de Verenigde Staten sinds jaar en dag na.

Een volwassen baby als wereldleider. Het is blijkbaar een geweldig beroep voor dit menstype. Ook onze premier heeft er als moederskindje wel wat van meegekregen. Alleen is onze versie beduidend minder malafide.

Onlangs las ik het boekje ‘Moederland’ van Charlotte Perkins Gilman uit 1905 opnieuw. Het is een juweeltje van een feministisch boekwerk vol idealistische nonsens. Dertig jaar geleden last ik het voor het eerst. Je had toen een geweldige feministische boekwinkeltje in de Pieterskerkchoorsteeg, waar ik vaak zat rond te snuffelen en heel soms iets kocht van mijn armoedje.

Ik studeerde zonder beurs, bepaald geen aanrader. Word je erg moe van en je kunt geen studieboeken kopen. Laat staan romans. Op een enkele uitzondering na.

Het is een grappig schrijfsel over drie mannelijke ontdekkingsreizigers, die een land vol vrouwen ontdekken. De mannen zijn nogal verschillend van karakter. Een soort Trump,  seksistisch tot en met, daarnaast een romanticus natuurlijk en tot slot de redelijk normale ‘schrijver’. Het boek is geschreven vanuit het perspectief van laatstgenoemde. Een geniale zet om een mannelijke hoofdpersoon te kiezen…..

De vrouwen in ‘Moederland’ krijgen spontaan kinderen. Zonder zaaddonatie. Ze baren louter meisjes. Een soort land vol Heilige Maagden……

Het boekje leest heel lekker weg, maar de inhoud is uiterst onwaarschijnlijk. Hoewel!

Vanaf het moment dat de vrouwen spontaan kinderen zijn gaan baren zijn ze totaal niet meer geïnteresseerd in seks. Dat is in onze wereld ook vaak zo. 😉

Maar die hele seksloze toestand in Moederland is nogal ongeloofwaardig. Alsof vrouwen geen seksuele wezens zijn. Resulteert het feit dat vrouwen er zo weinig plezier aan hebben beleefd door de patriarchale eeuwen heen in een totale afwezigheid van het fenomeen vrouwelijke seksualiteit in dit fantasieverhaal?

Dooft zo’n sterke levenskracht dan zo gemakkelijk uit in een vrouw? Werden er dan helemaal geen lesbische meiden geboren? Doen vrouwen dan alleen maar aan seks voor mannen?

moederland

Als er geen mannen in de buurt zijn verdwijnt de noodzaak tot seksueel contact? In de dagdagelijkse praktijk wijst niets hierop. Kijk eens in onze vrouwengevangenissen, daar gebeurt ook van alles…..

Het boekje is wel ruim een eeuw oud natuurlijk. Een halve eeuw voor de seksuele revolutie onze eierstokken opschudde. Lang voordat we een clitoris bleken te hebben. Waar je ook nog eens plezier aan kunt beleven, als ie niet weggesneden wordt tenminste. Decennia voor ‘baas in eigen buik’. Lichtjaren verwijderd van ‘alle vrouwen lesbisch’.

Maar goed, er staan ook hele waardevolle ideeën in: De vrouwen redden zich prima zonder mannen. Ze hebben een volwaardige maatschappij opgebouwd met alle gemak en techniek nodig voor een comfortabel leven. In die tijd werden vrouwen standaard als minderwaardig en incapabel gezien, dus dit tegengeluid was zeer verfrissend……

Ook het moederschap als centraal gegeven in hun leven maakt het werkje heel waardevol. Door hun dochters een geweldige jeugd te bezorgen, waarbij de opvoeding door de gehele gemeenschap wordt gedragen, kweken de dames een fantastische maatschappij met gezonde participanten.

In die tijd moet het boekje zijn ingeslagen als een bom. Maar ook nu is het zeker een aanrader. Die domme Trump zou het eens moeten lezen. Maar ik betwijfel of hij kan lezen…. Of hij het voor elkaar krijgt, zoveel betekenisgevende lettertjes achter elkaar. Vol nieuwe concepten vanuit een matriarchaal filosofische invalshoek…. Niets in de man wijst er op dat hij zich ooit in iets cultureels heeft verdiept. Al helemaal niet buiten de gebaande patriarchale paden….

Het lezen van tabellen en winstmarges telt niet mee. Zijn toren staat dan wel als een grote fallus in de hemel te prikken, als hij dood gaat kan ook hij niets meenemen. Naakt en zonder pruik zal zijn armzalige geest voor de Godin verschijnen. Opeens blijkt er zoiets als reïncarnatie te bestaan: ‘Je moet onmiddellijk terug naar de aarde als vrouw. Je wordt zo lelijk als de nacht, in die zin verandert er weinig. En Portoricaans of Irakees. Je mag kiezen….’

Ik heb een extra exemplaar van ‘Moederland’ van   Charlotte Perkins Gilman op de kop getikt: Voor de liefhebber. Ik verloot het onder gegadigden. Laat weten of je interesse hebt.

 

 

 

Lente in de lucht. Omgevallen Heks voert weer gek telefoongesprek…… Het medicijnkastje van de apotheek en de muur van onbegrip bij de zorgverzekeraar: Je wordt er tussen heen en weer gestuurd tot je een ons weegt, maar komt geen stap verder !!!

 

lente, bloeiende heesters, bloesem, eerste knoppen gaan open

Lente. De lucht is vol vleugjes bloesem. Heks fietst haar ochtendronde met Varkentje. Het is al middag. Ik heb verschrikkelijk uitgeslapen. En nog ben ik niet bij de les. Gelukkig heb ik vandaag geen programma. Voor het eerst in dagen hoef ik eventjes niets. Heerlijk.

lente, bloeiende heesters, bloesem, eerste knoppen gaan open

Thuisgekomen gooi ik er toch een telefoontje met de zorgverzekeraar tegenaan. Mijn tijdelijke status als man achtervolgt me. Het heeft een kettingreactie aan papieren rompslomp opgeleverd. Ik voer weer eens een uiterst vreemd telefoongesprek in een poging de vergoeding van mijn medicatie LDN weer van de grond te krijgen.

lente, surfers op Amsterdamse grachten, rondvaartboot

Met een surfplank over de Amsterdamse grachten

Het blijft gissen, wat er nu eigenlijk allemaal aan de hand is. ‘De apotheek wil nu, dat ik 220 euro ga betalen voor 120 pillen. Die waren drie jaar geleden nog 25 euro,’ deze informatie draagt alleen maar bij tot meer verwarring blijkt.

lente, bloeiende heesters, bloesem, eerste knoppen gaan open

Ik doe er nog maar een schepje bovenop, ‘Bovendien kreeg ik een bericht van een vriendin van me, die huisarts is: “Ha lieve mopperkont. Op onderstaande site 90 stuks van 1,5 mg voor €33,55. Hoop niet dat het een beunbedrijf is, maar toch….. Of een verouderde site…… Maar leek me goedkoper dan jouw bedragen.”

lente, surfers op Amsterdamse grachten, rondvaartboot

Ik krijg opnieuw de toezegging, dat alles wordt uitgezocht. ‘Er klopt inderdaad iets niet. U bent wel weer een vrouw intussen. Dus dat kan het niet zijn. Het is volstrekt niet duidelijk, wie er nu eigenlijk begonnen is met moeilijk doen. Ik zal de apotheek eens bellen. Misschien weten zij het.’ De vrouw aan de telefoon is echt ter goeder trouw. Heks weet echter al lang, dat de apotheek op haar beurt weer met een beschuldigende vinger richting zorgverzekeraar zal gaan wijzen. Het is een ware uitputtingsslag….

‘Misschien kunt u ook zorgen, dat ik weer op mijn eigen adres kom te wonen, ik woon tegenwoordig bij de buurman. Die stond hier gisteren met een hele stapel post op de stoep,’ gooi ik nog maar eens wat olie op het vuur. Ik blijk in hun systeem inderdaad nu weer spontaan van huisnummer te zijn veranderd. Dit laatste blijkt snel te kunnen worden verholpen…… Althans, dat beweert de vrouw.

Goeie hemel, wat een zootje bij die Amersfoortse!

lente, bloeiende heesters, bloesem, eerste knoppen gaan open

Vandaag hoef ik verder niets meer. Behalve nog een rondje met Ysbrandt, maar dat is geen straf met dit weer. Misschien ga ik nog lekker een uurtje slapen. Eigenlijk moet ik mijn werkkamer opruimen. Morgen komt iemand me helpen met mijn belastingaangifte. Zie je, er moet toch altijd iets. Maar ik besluit het tot morgenochtend uit te stellen. Als ik me een uurtje kwaad maak, is er weer genoeg orde in de chaos om de sterren van de hemel te boekhouden….

lente, bloeiende heesters, bloesem, eerste knoppen gaan open

Het is lekker om mijn hoofd eventjes niet te pijnigen. Mijn lome lichaam strekt zich uit in de broze verloren uren van deze nutteloze dag. Ik moet het hebben van leven per dag. En na vele volle dagen snak ik naar een dag als deze. En hoewel Heks dan toch weer wel in bed ligt met dit mooie weer, is de gedachte, dat mijn verplichte uitlaatronde met hondje door een prille lentestad zal zijn straks een verademing.

Leve de lente!

lente, bloeiende heesters, bloesem, eerste knoppen gaan open

lente, bloeiende heesters, bloesem, eerste knoppen gaan open

lente, bloeiende heesters, bloesem, eerste knoppen gaan open

 

Aartsengelen logeren in Huize Heks. Heel prettig gezelschap, dat kan ik je verzekeren! Er vallen wat kwartjes en Heks vindt voor de zoveelste keer het wiel uit.

Sterrewacht Leiden, hortus botanicus,

Vanmorgen ben ik heel vroeg wakker. In feite slaap ik vederlicht. Een vlinderslaapje. Maar in plaats van de normale beroerde start, zit ik vandaag in no time in het zadel. Nou ja, op het zadel dan. Ik fiets met Varkentje naar de doktersassistenten om me te laten mishandelen met een injectiespuit. Heks is op tijd voor de verandering. Alles gaat van een leien dakje vandaag!

Sterrewacht Leiden, hortus botanicus,

 

Het is heerlijk vriezend weer, Er ligt een laagje ijs op de Singel. De Sterrewacht slaapt in een plas zonlicht, die gaat pas vannacht weer aan de slag…….. Net als Heks. We zijn zielverwanten, dit gebouw en ik! We houden allebei van een reisje in het oneindige universum met onze voeten tegelijkertijd in moedertje aarde.

Sterrewacht Leiden, hortus botanicus,

De voeten van deze Oude Sterrewacht staan in één van de mooiste stukjes van onze Grote Moeder, de Leidse Hortus Botanicus. Ik kan een bezoek zeer aanbevelen. Helaas worden daar geen hondjes toegelaten, dus ik kom er niet meer zo vaak. Wel fiets ik er dagelijks langs, zo op afstand genietend van de schoonheid van deze prachtige tuin!

Sterrewacht Leiden, hortus botanicus,

Terwijl ik in het bevroren gras sta te fotograferen trekt de koude op in mijn rechtervoet. Mijn oude UGG is helemaal kapot. De zool is in de loop der jaren een halve zool geworden. Dat is balen. Het is te koud voor mijn rubberlaarzen. Op weg naar huis besluit ik eventjes bij een schoenwinkel binnen te wippen op instigatie van mijn kleding-engel. En laat ik daar nu net een paar geweldige vervangers vinden met een foute panterprint en gouden glitters. Ze zijn nog steeds wel vrij lelijk, maar niet zo afgrijselijk als de gemiddelde UGG’s.

Sterrewacht Leiden, hortus botanicus,

En ze zitten heerlijk! Joepie! Wat heb ik toch een goed humeur vandaag. Mijn gemoed is zo licht als een veertje. Liefde uitstralen is mijn nieuwe motto. Naar de hele wereld. Maar ik ontvang ook een enorme hoeveelheid liefde de afgelopen dagen, want ik heb de Aartsengelen weer te logeren. En hoewel ik aanvankelijk niet veel merkte van hun positieve aanwezigheid, toch dringt hun licht langzaam door tot in de kern van mijn wezen.

Sterrewacht Leiden, hortus botanicus,

Terwijl ik dit schrijf tettert de televisie op de achtergrond mijn favoriete soap de ruimte in. Yek, wat zijn die mensen toch allemaal vreselijk bezig. Manipulatie en angst, blinde jaloezie, misbruik maken van vertrouwen. Elkaar vliegen afvangen, de wind uit de zeilen nemen en ga zo maar door.

Vaak staat dit programma als een soort achtergrondmuziek aan, als ik zit te schrijven. Zal ik er maar eens een tijdje niet naar kijken? Ik kan opeens niet meer tegen die walgelijke praktijken van het gemiddelde soap-karakter. En ook die geplastificeerde koppen komen mijn strot uit…..Sterrewacht Leiden, hortus botanicus,De laatste tijd zat ik een beetje in zak en as, door de gemene opmerkingen van iemand die me lief is. Net als de akelige antropoloog is het iemand die niet lijkt te lijden aan zelfreflectie. Een andere overeenkomst met dit verwende manneke is, dat deze persoon gewend is haar zin te krijgen…. Wat betreft compassie: Zij beweert veel van mij te houden, terwijl ze me tegelijkertijd in het gezicht spuugt. Goh, ook alweer zo’n treffende overeenkomst! Uit liefde kastijden is niet van deze tijd, lijkt mij. Maar het gebeurt volop. In suffe soaps, het duffe draderige dagelijkse bestaan. Het komt in de beste families voor……

Sterrewacht Leiden, hortus botanicus,

Maar nu het fijne nieuws. Het besef, dat het niet meer vraagt dan oefening in liefde uitstralen naar alles en iedereen, in je hart wonen dus, om je een stuk beter te voelen, heeft me enorm opgefleurd. Het zorgt dat ik niet langer afhankelijk ben van de liefde van anderen. Of wat daar soms voor moet doorgaan. Heks vindt voor de zoveelste keer het wiel uit…..

Sterrewacht Leiden, hortus botanicus,

Zodra ik dan weer in mijn hart verkeer, doet het niet meer zo zeer. Ik vermaak me alweer! En wie schetst mijn verbazing? Ik voel compassie met mijn moeilijke medemensen, die lastige partners…. Zelfs met de antropoloog. (Kijk eens hoe hij me heeft geïnspireerd!) Die zit zichzelf ook maar in de weg bij tijd en wijle.

Komend weekend gaat mijn liefje me een dag in het zonnetje zetten. Volgens hem heb ik het verdiend! Super leuk. Ik kijk er naar uit!

Sterrewacht Leiden, hortus botanicus,

Sterrewacht Leiden, hortus botanicus,

Woningbouwvereniging Portaal kapt reusachtige Meidoorn zonder enig overleg met de bewoners van ons pand. Hebben ze eigenlijk wel een kapvergunning? En doet dat er nog iets toe als de boom geveld is? Het is in elk geval wel lekker licht in mijn huis nu……

 

rode Meidoorn, bloeiend, Meidoorn, besjes en bloemetjes

 

broedende vogels, houtduiven, rode Meidoorn, bloeiend, Meidoorn, besjes en bloemetjes broedende vogels, houtduiven, rode Meidoorn, bloeiend, Meidoorn, besjes en bloemetjes broedende vogels, houtduiven, rode Meidoorn, bloeiend, Meidoorn, besjes en bloemetjes

‘Buurvrouw, heb je gezien, dat de boom achter ons huis gekapt is?’ Mijn bovenbuurman kijkt me geschokt aan. Ik ben nog niet helemaal wakker, dus ik kijk wat suffig terug. ‘Gekapt? Door wie? Wanneer?’ ‘Heb je dan niets gehoord vanmorgen? Het was een ongelofelijke teringherrie. Portaal heeft een heel team laten uitrukken om die boom te ruimen. Geen overleg met ons. Ik baal als een stekker. Het is een aantasting van onze privacy!’

rode Meidoorn, bloeiend, Meidoorn, besjes en bloemetjes

Zo, dus woningbouwverenging Portaal, heeft onze geliefde Meidoorn geëlimineerd. De boom, die als een Grote Verzoener tussen alle buren in stond. Die magische elfenboom vol vogels, waarin een koppel houtduiven al jaren twee keer per seizoen een nest heeft. Die enorme struik, die me elk voorjaar trakteert op een wolk aan roze bloemen. Onze vredelievende binnentuinboom, waardoor vijandige buren niet meer in elkaars huis kunnen gluren. Ik ben ook geschokt.

broedende vogels, houtduiven, rode Meidoorn, bloeiend, Meidoorn, besjes en bloemetjes

‘Ik vraag me af of ze er eigenlijk wel een kapvergunning voor hadden. Het is nog niet zo gemakkelijk om zomaar een boom te mogen ruimen!’ Maar ja, wat maakt het nog uit. De boom is weg. ‘Ze gaan wel een nieuwe Meidoorn neerzetten,’ zegt mijn buur. We kijken elkaar aan en trekken een gezicht. Dat zal me het boompje wezen.

rode Meidoorn, bloeiend, Meidoorn, besjes en bloemetjes

En inderdaad: Een paar meter naast de plek van de Meidoorn staat nu een boomsprietje aan een paar palen. De palen zijn twintig keer zo dik als het iele stammetje. In het minuscule kruintje kan nog niet één piepklein vogeltje zitten zingen.

broedende vogels, houtduiven, rode Meidoorn, bloeiend, Meidoorn, besjes en bloemetjes

‘Ja, vreselijk,’ zegt de vogelaar, die een paar huizen verder woont, als ik hem erover spreek. Het was echt de vogelboom van ons buurtje. Gek toch, dat dat zomaar kan….’

Ach ja, Portaal. Dat ongelofelijke asociale kutclubje van een woningbouwvereniging. Waar het hele oorspronkelijke idee van zo’n vereniging allang op de schop is. Jaren heeft mijn buurvrouw gesmeekt om iets aan die boom te doen. Hij werd te hoog. Overwoekerde haar tuin. Nam enorm veel licht weg. Ze lieten haar gewoon tobben. Dus er werd wat geredderd met een snoeischaar. Ook Heks woont al jaren in een donker huis. Mijn zonuren zijn in de loop der tijd teruggebracht naar een paar uur per dag, waar ik vroeger de hele dag zon had. En in een soort lichtbak woonde…..

broedende vogels, houtduiven, rode Meidoorn, bloeiend, Meidoorn, besjes en bloemetjes broedende vogels, houtduiven, rode Meidoorn, bloeiend, Meidoorn, besjes en bloemetjes

De buurvrouw is onlangs verhuisd, dus Portaal ziet zijn kans schoon met die boom in haar tuin. In plaats van een degelijke ouderwetse snoeibeurt hebben ze het hele geval maar omgehakt. We hebben niet eens de kans gehad er iets tegen te brengen. De binnentuintjes liggen er verslagen bij.

rode Meidoorn, bloeiend, Meidoorn, besjes en bloemetjes

Wel is mijn huis in één klap weer helemaal licht. Zonlicht schettert door de vensters naar binnen. Wat zien die ramen er uit trouwens. Een film vuil ligt als een blur over het glas. Ik pak mijn stoomapparaat uit de kast en ga de ramen te lijf. Als ze later brandschoon zijn moet ik stiekem bekennen, dat het wel heel erg fijn is, al dat licht. Jammer, dat het niet in overleg is gegaan. Dan had er nog wel een boom gestaan, maar met een wat minder grote kruin.

Want ik kan nu wel weer hele dagen in het zonnetje zitten, maar niet meer zo privé als in de goeie ouwe tijd met onze geliefde Meidoorn……

rode Meidoorn, bloeiend, Meidoorn, besjes en bloemetjes

Parende Lepelaars dragen in belangrijke mate bij aan de feestvreugde van 60 jaar Blonde Buurman! Een heerlijk feestje mede dank zij de Smid en zijn vrouw en vogelwerkgroep Cronesteyn.

lepelaar, broedende lepelaar op nest, parende lepelaars

Hier zit een Lepelaar op zijn nest

lepelaar, broedende lepelaar op nest, parende lepelaarslepelaar, broedende lepelaar op nest, parende lepelaars

 

Blonde Buurman wordt zestig. Zaterdagmiddag geeft hij een feestje in ‘De tuin van de smid‘, een nieuwe horeca onderneming in Polderpark Cronensteyn. ’s Morgens is het koud en bewolkt. Cowboy gaat trimmen en neemt de hond mee, dus Heksje kan rustig opstarten.

Gelukkig maar, want ze heeft een slechte dag. Alles doet zeer en mijn hoofd doet het niet. Maar wat koffie en pijnstillers later komt er schot in de zaak. En na een listige laag make up zie je niets meer van mijn valse start. Het enige, dat ik er nog van merk, is dat ik mijn beoogde jurk niet kan vinden in mijn kledingkast. Dus kies ik foeterend voor een ander exemplaar.

lepelaar, broedende lepelaar op nest, parende lepelaars

De Lepelaar lijkt een beetje op een ooievaar, maar aan het einde van zijn snavel zit een grote Oranje schijf.

Geen slechte keuze blijkt, want de complimenten vliegen om mijn oren die middag. Op het feestje kom ik veel mensen tegen uit de tijd, zo’n dertig jaar geleden, dat ik verkering had met deze buurman.  ‘Je bent niets veranderd, Heks, zelfs niet ouder geworden, hoe doe je dat?’ vraagt een voormalig schoonzusje.

Dat is het mysterieuze bij mijn lijf: Hoe krakkemikkig ik ook in elkaar steek, je ziet er niets van. De jaren lijken ogenschijnlijk weinig vat op me te hebben, terwijl ik in feite op mijn zesentwintigste al bejaard was. Qua mogelijkheden en energie dan.

nijlganzennijlgansfuut met jongen op rugfuut met jong op rug

 

Als ik met Cowboy arriveer is het feestje al in volle gang. We worden getrakteerd op koffie en taart. Vanzelfsprekend ga ik er van uit, dat er geen gebakje binnen mijn mogelijkheden is, maar niets is minder waar. Er staan twee verrukkelijke muffins op me te wachten. Glutenvrij en lactosevrij. Fantastisch. Hier word ik toch zo blij van!

De gehele middag kun je instromen in een excursie door dit bijzondere park. Vogeltjes kijken natuurlijk, de grote passie van Blonde Buurman. Mensen van Vogelwerkgroep Cronesteyn leiden ons rond. Als eerste gaan we kijken naar de broedende Lepelaars. De ene zit op het nest en de andere houdt ons in de gaten. Wat een indrukwekkende dieren. Kijk toch eens wat een maffe snavels ze hebben. Geweldig.

Afbeelding 5FEESTJE, mensen samen in 'De tuin van de smid'

mensen op feestje, vrouw met hoed

 

‘Ik heb ze zien paren’, vertelt Frogs later. Hij wel. We zijn allemaal jaloers. Blonde Buurman heeft in al die jaren observatie nog nooit de voortplanting van zijn oogappeltjes te zien gekregen. ‘Het is niet eerlijk!’ roept hij verontwaardigd…..

Na de excursie klets ik bij met mensen uit een ver verleden. Maar ook nagenoeg de gehele OB is aanwezig. En True en Trueman. Ik ontdek zelfs een huidige buurman en buurvrouw, die ik hier nooit had verwacht. Hij blijkt een verwoed vogelaar! Het is beregezellig.

Afbeelding 7FEESTJE, mensen samen in 'De tuin van de smid'lachende vrouwOLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

Ontzettend leuk om de ouders van Blonde B weer te zien. En zijn broers en zusters. We hebben heel wat uitgespookt vroeger. Dat was voornamelijk in de tijd voordat ik ziek werd. Mijn laatste goeie jaren…..

De gehele middag is de hemel strakblauw. We zitten uit de wind in de zon. Na een paar uur wordt er een geweldige maaltijd geserveerd door de smid en zijn vrouw. Ik blijk hen te kennen uit mijn horecaverleden. We zijn collega’s geweest. En de broer van de smid is een vriend van Heks. De wereld is weer klein vandaag.

Als ik hen complimenteer met hun goede zorgen binnen mijn dieet, blijken ze alles te weten van dit soort ellende: Kinderen me coeliakie. Dat verklaart de hoge standaard van mijn aangepaste maaltijd.

FEESTJE, mensen samen in 'De tuin van de smid'FEESTJE, mensen samen in 'De tuin van de smid'FEESTJE, mensen samen in 'De tuin van de smid'

 

De middag vliegt voorbij. Als het zonnetje achter de bomen zakt, wordt het fris. Tegen die tijd is iedereen aan het afscheid nemen van elkaar. Ik fiets met mijn knappe Koejong naar huis. ‘Wat heb jij een bruine kop gekregen!’ roep ik verrukt. Hij grijnst tevreden. Deze zonaanbidder heeft het prima naar zijn zin gehad tussen mijn vrienden. En hij heeft voor het eerst van zijn leven een Lepelaar gezien. Ik ook trouwens!

FEESTJE, mensen samen in 'De tuin van de smid'FEESTJE, mensen samen in 'De tuin van de smid'FEESTJE, mensen samen in 'De tuin van de smid', lekker eten

Het paradijs in ons doen ontwaken; daar waar slapen, wolven met schapen……

Johanna de Haan

Een afdakje van kleur

Vanmorgen ontwaak ik met doctor Phil en zijn grote ergernisshow. Hij is al volop op dreef, tegen de tijd, dat ik mijn ogen een beetje open heb. Vandaag heeft hij een ongewoon stel in zijn programma. Een vrouw van dertig met een jongen van zeventien. Ze zijn al jaren samen en hebben zelfs een kind. Het gezin telt nog een kind van een aantal jaren oud. En ja, ze heeft er ook nog een paar bij een ex. De laatste maand hebben ze zeven keer de politie aan de deur gehad. Vanwege hun ruzies.

Johanna de Haan

Bij de informatie zag ik een zinnetje

De vader en stiefmoeder van de jongen zitten erbij. Ze spreken schande van de situatie. Toch hebben ze tot nu toe de zaak opmerkelijk gedoogd! “It’s against the law’, roept Phil uit. ‘Zijn hersenen zijn nog niet volgroeid! Hij kan nog niet eens zelfstandig beslissingen nemen en mag dat ook niet! Het is nog een kind!’ Zij kan een gevangenisstraf krijgen….

De vrouw ziet eruit alsof ze zelf nauwelijks ouder is dan vijftien. Vinnig valt ze de vader van de jongen aan. Rolt met haar grote ogen. Probeert een lans te breken voor hun situatie. ‘I am not a predator!’  Ze heeft weinig succes met haar argumenten.

Johanna Haan

De hemel met Johanna Haan

De jongen zegt:’ Mijn moeder verliet me toen ik zes was. Dit is zo’n goeie moeder, zij laat haar kinderen niet in de steek! Dus mij ook niet’. (!) Hij is blijkbaar even die kinderen bij haar ex vergeten……

Zo is de dag alweer lekker op gang. Heks moet de deur uit. Prikken halen.

Johanna de Haan

Surfcowboy in gesprek met Johanna de Haan

Goeie hemel, bedenk ik me. Wat een zootje maken mensen er toch van. Wat drijven wanhopige pogingen de gaten in onszelf te vullen ons toch soms tot vreemde acties. Extreem gedrag. Onverstandige keuzes. Predator: Een roofdier, dat zijn prooi actief bejaagd om het te doden. Het zou me niks verbazen, als die vrouw zelf ergens stil is blijven staan in haar ontwikkeling. Ze zag er nu niet bepaald gelukkig uit. Een ongelukkig kind van dertig….. Uitgehongerd…..

Zondag liep ik met Surfcowboy een stukje Kunstroute in Amsterdam. Ik was lui, maakte nauwelijks foto’s. Behalve bij 1 kunstenares, Johanna de Haan Dit kleine frêle vrouwtje had een kleurig magisch plekje gecreëerd in een betoverde binnentuin. Op het eerste gezicht leken haar objecten zeer geschikt als placemat. Toen ik echter even onder haar dak van kleur stond viel mijn oog op een zin, waarin zij dit werk toelicht.

De kleurige transparante ‘placemats’ kun je tegen je raam plakken. Ze laat foto’s zien van huizen, die ze onder handen heeft genomen. Je kunt zelfs wandelingen met haar maken langs deze gelukkige woningen.  De decoraties blijven uit zichzelf kleven. Het licht speelt er dan doorheen en tovert prachtige kleuren in je huis. “Raam als zintuig van ruimte”.  Prachtig!

Ja, er zit een roofdier in de mens. Maar in sommigen slapen de wolven met de schapen……

Johanna de Haan

Hier word je toch blij van?

Heerlijk weer en alweer een uitje! Het wordt een prachtig weekend, vol kunst en gezelligheid!

GELDERSE ROOS

GELDERSE ROOS

Vandaag vliegt Heks van hot naar haar. Op haar bezemsteel. en ze veegt met diezelfde bezem haar huisje aan kant. Maar nu lig ik in de ruststand, want vanavond ga ik op stap. Niet te geloven toch? Alweer een uitje. Zo ga je een keer per jaar uit. Zo is het aan de orde van de dag…..

IMG_2861IMG_2858

Ik kan er nog niet over uit, dat ik het voor elkaar krijg. Maar nu moet ik eigenlijk wel een uurtje slapen, anders wordt het niks vanavond. Frogs is met het varken op stap, dus ik heb eventjes vrij.

IMG_2865 IMG_2860IMG_2851

De sigarenboer speelt in een hele goeie band, Liquid Sun Orchrestra. Lekkere Afro Rock, dus de beentjes kunnen van de vloer. Normaal gesproken spelen ze in het buitenland, maar bij wijze van uitzondering nu eens hier in Leiden. En ongeveer om de hoek, in de Qbus……

KARDINAALSMUTSJES

KARDINAALSMUTSJES

Oh, wat wordt dit een heerlijk weekend. Het weer is prachtig. Het is kunstroute hier in ons sleutelstadje. En heel veel vrienden van Heks doen mee. Dus ik ga beide dagen uitgebreid op pad om al het moois, dat ze hebben gemaakt, te bewonderen.

GELDERSE ROOS

GELDERSE ROOS

 

True en Trueman geven fleurig feestje in hun verborgen paradijs in de periferie van Leiden…..Kunst, nog meer kunst en oude bekenden!!!!

tuin van Molly Ackerman, feest, paradijs, droomtuin

In de verte de Event Tent

IMG_2290

Zondagmiddag geven True en Trueman een feestje. Heks zet een lekker hoedje op en meldt zich halverwege de middag. Helaas wil het weer niet helemaal meewerken. Liggen we regelmatig flauw van de hitte, zondag waait er een zuur windje. Het feest is er helemaal op berekend. Op het terrein prijkt een ‘Event Tent’. Speciaal aangeschaft voor de gelegenheid.

‘Je kunt er ook prima mee kamperen, hebben we ontdekt’, vertrouwt Trueman me toe.’ We zetten em gewoon over onze tent heen!’ Haha, lijkt me een leuk gezicht.

Het is een gezellige drukte. Overal zitten mensen lekker te klessebessen in het struweel. In de Event Tent staat een enorme tafel, afgeladen met bloemen en voedsel. Al snel staat Heks te snoepen van al dat lekkers.

tuin van Molly Ackerman, feest, paradijs, droomtuin

True en Heks

Blonde Buurman en zijn vrouw zijn er ook. We bespreken de mogelijkheden van een strenge winter en nemen ons voor om te gaan schaatsen op de ijsbaan. Bij wijze van voorbereiding. ‘Hou op!’ roepen de omstanders. Zij willen niet herinnerd worden aan kou en narigheid.

Opeens wordt ik aangesproken door een man. Hij herkent me van de studentenvereniging, waar ik ooit lid van was. Toen een links bolwerk. Vol blowende anarchisten. Nu een ballentent….

tuin van Molly Ackerman, feest, paradijs, droomtuin

De Event Tent met een enorme tafel, kroonluchter, bloemen

Hij blijkt mijn toenmalige vriend Staart te kennen, studeerde wiskunde met hem. En mijn hartsvriendinnetje van toen, Appeltje. De zus van Appeltje… Ik weet nog steeds niet wie het is, maar we kennen iedereen om elkaar heen. Grappig is dat. We praten een hele poos over lang vervlogen dagen. Het rakelt allerlei herinneringen op aan die tijd.

tuin van Molly Ackerman, feest, paradijs, droomtuin

Fruit, bloemen

tuin van Molly Ackerman, feest, paradijs, droomtuin

Zomerkoninkjes

Mijn buurman, de fotograaf Willem Overtoom, is er ook. Hij laat ons recent werk zien op een Ipad., SCHIER, HIER & VERWEGGISTAN. Het is afgelopen voorjaar geëxposeerd.

Wauw, wat is het weer smullen. Deze man heeft een zeer speciale persoonlijke belichter: Onze Lieve Here God himself…. Kijk maar naar zijn werk. Spectaculair toch?

tuin van Molly Ackerman, feest, paradijs, droomtuin

De Russische geeft True een prachtig geschenk

tuin van Molly Ackerman, feest, paradijs, droomtuin

Trueman in de struiken

Ik dwaal een beetje door de tuin en zie groepjes mensen in prieeltjes chillen. Achterin de tuin ontdek ik het toilet. Een emmer achter een kamerscherm. Compleet met rolletje papier  en wasgelegenheid met lampetkan. Het ziet er allemaal zo geinig uit. De tafels met drank en eten. De ligbedden met luipaardvellen.

Een enorme teil met flessen wijn en fris staat in de aanslag. Taartjes en aardbeien….. Zelfgemaakte quiche. Links en rechts vang ik wat gesprekken op. Het gaat er soms pittig aan toe. Lachsalvo’s klinken op uit de verspreidde groepjes.

tuin van Molly Ackerman, feest, paradijs, droomtuin

Discussies alom

tuin van Molly Ackerman, feest, paradijs, droomtuin

Wat een prachtplaatje!!!!!

tuin van Molly Ackerman, feest, paradijs, droomtuin

Onde een parasol kun je een tukje doen op dit zebrabed

IMG_2268

The famous Dutch Raccoon

tuin van Molly Ackerman, feest, paradijs, droomtuin

Chillen op luipaardvel

tuin van Molly Ackerman, feest, paradijs, droomtuin

Idyllisch

Ik raak aan de praat met een Russische kunstenares, Olga Romanoff. Zij vertelt een verhaal, dat me niet meer loslaat. Over een icoon, dat zij ooit schilderde, terwijl de onderzeeër de Koersk verongelukte. Hierbij kwamen alle 118 opvarenden om. Een aantal van hen heeft nog een tijd geleefd, terwijl ze niet meer te redden waren.

Tijdens dit afschuwelijke drama stond deze vrouw op het strand van Katwijk in weer en wind te schilderen. Bij wijze van gebed. ‘Een icoon is een gebed, het is voor alle mensen, het hoort in de kerk’, zegt de maakster van dit kunstwerk.

Daarom schonk ze het aan een organisatie, die zou zorgen, dat het in een Russische kerk zou komen te hangen.’Maar het kwam via via (Hier volgt een verhaal, dat ik niet zo 1,2,3 kan reproduceren, vol Russische politiek en intriges) in een Russisch museum terecht.’

In een depot nog wel, waar niemand het kon zien….

Daar was dit werk niet op zijn plaats. Ze vertelt me hoe op wonderbaarlijke wijze het werk uiteindelijk, na allerlei inspanningen van velerlei mensen, toch in een Russische kerk terecht kwam. Als enig modern icoon ooit!!!!

Terwijl ze aan het schilderen was, begon er rode verf over het doek te lopen. Teveel terpentine gebruikt. ‘Ach’, dacht ze, ‘Ik laat dat zo. Het klopt wel.’ Nu komen de berichten uit Rusland. De bewuste kerk is een bedevaartsoord. Het Icoon bloedt….

“Ik heb dat icoon niet geschilderd’, zegt de vrouw. ‘Het is door me heen geschilderd’. Wat heerlijk om eens iemand te spreken, die er zo in staat. Niks ik wil beroemd worden en mezelf blijven. (Dat zeggen mensen er altijd achteraan, zo grappig). Deze kunstenares zet zichzelf opzij. Leent zichzelf uit. Aan iets groter dan haar hart. En schildert een levend icoon! In de harten van haar medemensen…

Helaas kan ik het kunstwerk niet vinden online. Ik heb het op haar telefoontje kunnen bewonderen. Het is prachtig! Binnenkort hoop ik het met jullie te kunnen delen.

tuin van Molly Ackerman, feest, paradijs, droomtuintuin van Molly Ackerman, feest, paradijs, droomtuin

tuin van Molly Ackerman, feest, paradijs, droomtuin

Trueman

tuin van Molly Ackerman, feest, paradijs, droomtuin

In de Event Tent

tuin van Molly Ackerman, feest, paradijs, droomtuin

Mooi he?

tuin van Molly Ackerman, feest, paradijs, droomtuin

Een vuurtje erbij

tuin van Molly Ackerman, feest, paradijs, droomtuin

Ken jij hem Staart? Appeltje wie is dit?

De Russische had overigens ook een geweldig cadeau voor True. Een enorme kristallen sneeuwschudbol met haar voormalige woonplaats New York erin. Zij weet natuurlijk als geen ander hoe het is om heimwee te hebben.

tuin van Molly Ackerman, feest, paradijs, droomtuin

Drank genoeg

tuin van Molly Ackerman, feest, paradijs, droomtuin

mysterieuze vrouw

Aan het begin van de avond wordt het fris. Er brandt een vuurtje en we kruipen eromheen. Na een uurtje ruik ik als een gerookte paling. De lucht hangt een dag later nog in mijn haar. Een smokey herinnering…

Met nog een hondenronde voor de boeg neem ik tegen acht uur afscheid. De gastvrouw knuffelt me plat. Ik neem haar in een heksenberegreep. Dank jullie wel lieve vrienden. Het was heerlijk. Terwijl ik de tuin verlaat zie ik allemaal enorme rode pluchen harten langs het pad liggen.

In dit paradijs, het hart van True’s bloemenhart, is het heerlijk feesten. Met moeite scheur ik me los……

tuin van Molly Ackerman, feest, paradijs, droomtuin

Ruiken heerlijk

tuin van Molly Ackerman, feest, paradijs, droomtuin

I know, Heks, I am loud!!!!!

tuin van Molly Ackerman, feest, paradijs, droomtuin

tuin van Molly Ackerman, feest, paradijs, droomtuin

Bey darling, knuffeldeknuffel