Woningbouwvereniging Portaal kapt reusachtige Meidoorn zonder enig overleg met de bewoners van ons pand. Hebben ze eigenlijk wel een kapvergunning? En doet dat er nog iets toe als de boom geveld is? Het is in elk geval wel lekker licht in mijn huis nu……

 

rode Meidoorn, bloeiend, Meidoorn, besjes en bloemetjes

 

broedende vogels, houtduiven, rode Meidoorn, bloeiend, Meidoorn, besjes en bloemetjes broedende vogels, houtduiven, rode Meidoorn, bloeiend, Meidoorn, besjes en bloemetjes broedende vogels, houtduiven, rode Meidoorn, bloeiend, Meidoorn, besjes en bloemetjes

‘Buurvrouw, heb je gezien, dat de boom achter ons huis gekapt is?’ Mijn bovenbuurman kijkt me geschokt aan. Ik ben nog niet helemaal wakker, dus ik kijk wat suffig terug. ‘Gekapt? Door wie? Wanneer?’ ‘Heb je dan niets gehoord vanmorgen? Het was een ongelofelijke teringherrie. Portaal heeft een heel team laten uitrukken om die boom te ruimen. Geen overleg met ons. Ik baal als een stekker. Het is een aantasting van onze privacy!’

rode Meidoorn, bloeiend, Meidoorn, besjes en bloemetjes

Zo, dus woningbouwverenging Portaal, heeft onze geliefde Meidoorn geëlimineerd. De boom, die als een Grote Verzoener tussen alle buren in stond. Die magische elfenboom vol vogels, waarin een koppel houtduiven al jaren twee keer per seizoen een nest heeft. Die enorme struik, die me elk voorjaar trakteert op een wolk aan roze bloemen. Onze vredelievende binnentuinboom, waardoor vijandige buren niet meer in elkaars huis kunnen gluren. Ik ben ook geschokt.

broedende vogels, houtduiven, rode Meidoorn, bloeiend, Meidoorn, besjes en bloemetjes

‘Ik vraag me af of ze er eigenlijk wel een kapvergunning voor hadden. Het is nog niet zo gemakkelijk om zomaar een boom te mogen ruimen!’ Maar ja, wat maakt het nog uit. De boom is weg. ‘Ze gaan wel een nieuwe Meidoorn neerzetten,’ zegt mijn buur. We kijken elkaar aan en trekken een gezicht. Dat zal me het boompje wezen.

rode Meidoorn, bloeiend, Meidoorn, besjes en bloemetjes

En inderdaad: Een paar meter naast de plek van de Meidoorn staat nu een boomsprietje aan een paar palen. De palen zijn twintig keer zo dik als het iele stammetje. In het minuscule kruintje kan nog niet één piepklein vogeltje zitten zingen.

broedende vogels, houtduiven, rode Meidoorn, bloeiend, Meidoorn, besjes en bloemetjes

‘Ja, vreselijk,’ zegt de vogelaar, die een paar huizen verder woont, als ik hem erover spreek. Het was echt de vogelboom van ons buurtje. Gek toch, dat dat zomaar kan….’

Ach ja, Portaal. Dat ongelofelijke asociale kutclubje van een woningbouwvereniging. Waar het hele oorspronkelijke idee van zo’n vereniging allang op de schop is. Jaren heeft mijn buurvrouw gesmeekt om iets aan die boom te doen. Hij werd te hoog. Overwoekerde haar tuin. Nam enorm veel licht weg. Ze lieten haar gewoon tobben. Dus er werd wat geredderd met een snoeischaar. Ook Heks woont al jaren in een donker huis. Mijn zonuren zijn in de loop der tijd teruggebracht naar een paar uur per dag, waar ik vroeger de hele dag zon had. En in een soort lichtbak woonde…..

broedende vogels, houtduiven, rode Meidoorn, bloeiend, Meidoorn, besjes en bloemetjes broedende vogels, houtduiven, rode Meidoorn, bloeiend, Meidoorn, besjes en bloemetjes

De buurvrouw is onlangs verhuisd, dus Portaal ziet zijn kans schoon met die boom in haar tuin. In plaats van een degelijke ouderwetse snoeibeurt hebben ze het hele geval maar omgehakt. We hebben niet eens de kans gehad er iets tegen te brengen. De binnentuintjes liggen er verslagen bij.

rode Meidoorn, bloeiend, Meidoorn, besjes en bloemetjes

Wel is mijn huis in één klap weer helemaal licht. Zonlicht schettert door de vensters naar binnen. Wat zien die ramen er uit trouwens. Een film vuil ligt als een blur over het glas. Ik pak mijn stoomapparaat uit de kast en ga de ramen te lijf. Als ze later brandschoon zijn moet ik stiekem bekennen, dat het wel heel erg fijn is, al dat licht. Jammer, dat het niet in overleg is gegaan. Dan had er nog wel een boom gestaan, maar met een wat minder grote kruin.

Want ik kan nu wel weer hele dagen in het zonnetje zitten, maar niet meer zo privé als in de goeie ouwe tijd met onze geliefde Meidoorn……

rode Meidoorn, bloeiend, Meidoorn, besjes en bloemetjes

Worsteling met Heidense Bezoeker Huize Heks. Dan vindt herkenning plaats. En erkenning. De relatie stabiliseert. Uiteindelijk versier ik die genode gast. Een droom van een kerstboom is het gevolg……

IMG_7345IMG_7307IMG_7312

Na alle drukte van het weekend voor kerst ligt Heks aardig voor Pampus. Toch moet de kerstboom worden opgetuigd. Een heidens karwei. Gelukkig krijg ik hulp van Frogs. Om een uurtje of zes meldt hij zich in Huize Heks. Eerst drinken  we ons moed in met een glas wijn. Daarna gaan we het gevecht aan met de boom. Ik heb sedert enige jaren de grootste kerstboomstandaard, die je je maar kunt voorstellen. Eigenlijk om deze knokpartij te vermijden. Helaas, heeft de Nordmann Spar elk jaar wel weer een verrassing in petto.

IMG_7316

 

Dit exemplaar bijvoorbeeld heeft een idioot dikke stronk. Precies echter waar de metalen bouten de boel moeten vastzetten houdt de verdikking op. Zodoende hebben deze bouten geen grip. Ook groeit de boom vanaf de onderkant direct in een onnavolgbare kronkel. Alsof hij zich in zijn eerste levensjaren kapot is geschrokken en geprobeerd heeft weg te komen van zijn plek. Toch staat het bakbeest kaarsrecht. Aan niets is af te zien, dat ‘ie een kronkel heeft……

IMG_7314

Uiteindelijk staat mijn boom. We hangen de lichtjes er in. Het ene snoer na het andere begeeft het. Heks is enorm handig in het repareren van dit soort mankementen, maar niet nu ik zo enorm gaar ben. Ik probeer wat. Het helpt niet. Ik krijg al nauwelijks die lampenzooi uit de knoop. En dat terwijl ik ze zo keurig opgerold heb opgeborgen. ‘Nou ja, Frogs, dan maar wat minder lampjes in de boom. Het is niet anders. Ik ga iets te eten maken.’

IMG_7315IMG_7319

Ik zet een flinke bak zuurkool in de oven en niet veel later zitten we aan een heerlijke maaltijd. ‘Ik heb gewoon geen zak zin in dat optuigen dit jaar,’ moppert Heks, ‘Ik ben gewoon te moe.’ Terwijl ik het zeg dondert de boom met een enorme klap op de grond. We zien nog net een rood monster vanuit de top wegspringen en vluchten via het kattenluik. De vloer van de woonkamer ligt bezaaid met naalden en water. Ik had de enorme waterbak al gevuld. Binnen een minuut ontstaat er een enorme puinhoop.

IMG_7322

We hijsen mijn heidense huisgenoot weer overeind. Snel vis ik alle nog werkende lampjes uit het water. De stroom gaat van de boom, de stekkertjes stop ik in een plastic zak. We draaien net zo lang met het onwillige stuk naaldhout, tot hij tegen de muur leunt. ‘Ik hou het voor gezien, lieve Frogs. Ik heb er gewoon geen lol in vandaag. Wat mij betreft smijten we dat ding gewoon weer uit het raam. Maar ik ga eerst maar eens een nacht goed slapen. Morgen zien we wel weer.’  Mijn vriend biedt aan de volgende dag nog eens te komen helpen.

IMG_7329IMG_7336 IMG_7334 IMG_7330

Maar dat is niet nodig. De volgende dag komt mijn grieperige hulp. Samen weten we enige stabiliteit te krijgen in dit project. Als ze weg is begin ik met het echte optuigwerk. Nu begin ik er toch plezier in te krijgen. Ik kom allemaal oude vrienden tegen. Het antieke engeltje van Ernst, het gevleugelde hart van Elva, de kerstalbal van Frogs, het kerstmannetje van mijn vader……. Ze krijgen allemaal een mooi plekje in de prachtige boom. Toch blij, dat ik em niet naar buiten heb gesmeten. ‘Ik ben ook blij Heks, ‘ hoor ik zachtjes fluisteren in bomentaal, ‘Alle bomen in het bos hopen door jou te worden versierd. Jouw magische droomboom is een begrip in kerstbomenland…’

IMG_7337

IMG_7343IMG_7339

Zo sluit ik dan vrede met mijn boom. Dat is alvast een begin. Het is een mooie boom. Met een rare stronk. Toch staat hij zo vast als een huis en volledig Cat Proof te stralen in deze Donkere Dagentijd.

IMG_7340 IMG_7342 IMG_7351 IMG_7346IMG_7353

 

IMG_7348

IMG_7344IMG_7317

 

 

 

SCHIMMIGE SCHEMERHEKSJES IN DE MIST

STILLE GETUIGEN

STILLE GETUIGEN

DEZELFDE FOTO MET FLITS

DEZELFDE FOTO MET FLITS MET LICHTBOLLEN!!

Vanmorgen al heel vroeg voor deze heks ging de wekker. ‘Waar ben ik? Wat is er aan de hand?’ Het duurde even voor ik terug was van een verre reis in dromenland. Ik heb werkelijk heel diep en aan 1 stuk door geslapen vannacht. Maar nu was er werk aan de winkel…. Dus een enorme kop hele sterke koffie in mijn keelgat gegoten en iets eetbaars weggekauwd en heel veel kleren aangetrokken…..Het leek me verschrikkelijk koud buiten.

OVERAL LICHTBOLLEN OOK WEL ORKS GENOEMD

HET WAS BEHOORLIJK DRUK

NOG MEER ORBS

WE KREGEN VEEL HULP

Om kwart over 8 fietste ik richting Burcht om me te voegen bij mijn medeheksjes Joaoa en Maan, voor een hele speciale zonnewende ceremonie. Vandaag wordt er een lichtdoorgang -in heksentermen een portal- geopend in de stad Leiden.  Deel 1 speelt zich af op de Burcht, een plek met sowieso al een hele bijzondere energie. Er loopt ook een mysterieus gangenstelsel vanuit de Burcht naar plekken buiten de oude stad…

Mijn lichtvriendinnetjes stonden me al op te wachten in de mistige ochtendschemering. Joaoa leidde de ceremonie en had alles tot in de puntjes voorbereid. Om de boom lag en kring van Danburiet. Er brandde een kaars en we werden overvloedig getrakteerd op een rookbad van Salie.  De oude boom had toestemming gegeven voor de ceremonie en werkte volledig mee. Lady Amber, Feliz en een lief blauw schedeltje van obsidiaan waren stille getuigen. Ook was er heel veel steun en betrokkenheid vanuit andere dimensies. En het was helemaal niet koud….

een cirkel van Danburiet

een cirkel van Danburiet

Danburiet aan het werk

LICHTWERK

Op dagen als deze ben ik toch zo blij, dat ik een heksje ben. Dat al deze mooie dingen niet ongemerkt aan mij voorbij gaan… Dat ik zo’n klein radertje mag zijn in de schepping en de enorme omwenteling waar we met z’n allen doorheen gaan.

De ceremonie is ingetogen, maar krachtig. Even komt er een jong stelletje met groen en paars haar chillen, maar ze laten zich heel gemakkelijk wegsturen…. Vast twee indigo zielen, gezien hun haarkleur. Nieuwetijdskinderen…. Daarna hebben het rijk alleen, nou ja, alleen…..

POORTWACHTER

BLIJE BOOM

Na de ceremonie nog even koffie me Joaoa, er zit een veeg aarde op haar wang. Een kus van onze Grote Moeder…. Ze heeft het geweldig gedaan!

Thuisgekomen blijkt er van alles in het honderd te zijn gelopen. Mijn hulp heeft m’n sms niet gekregen, dus m’n huis is nog heel rommelig. Ik begin te redderen, want ik wil niet het hele weekend in de troep zitten. Maar dan belt ze me goddank op. De schat heeft gewoon haar hele schema omgegooid en komt straks toch nog hierheen om me uit de brand te helpen! Ysbrandt is met Frogs mee ,dus ik heb m’n handen vrij.

HEKSJES AAN HET WERK

HEKSJES AAN HET WERK

LICHTBOLLEN

LICHTBOLLEN

HEKSJES AAN HET WERK

HEKSJES AAN HET WERK

Ik besluit alvast een stukje over deze ochtend te schrijven en zet de foto’s op mijn computer. Wat zie ik toch allemaal voor’n bollen op die foto’s? Het kunnen geen regendruppels zijn, want het was droog. Bovendien zie ik ze op de geflitste foto’s niet. Het zijn natuurlijk Orbs of lichtbollen…We waren bepaald niet alleen daar vanmorgen. Ik voelde een enorme aanwezigheid van allerlei dimensies. En wat leuk, dat jullie dat nu ook een beetje kunnen zien……

LICHTBOLLEN STUITEREN NAAR BUITEN

LICHTBOLLEN STUITEREN NAAR BUITEN

DE RUST IS WEER GEKEERD (GEEN FLITS)

DE RUST IS WEERGEKEERD (GEEN FLITS)