Commissaris Carlos in vreemd gezelschap. ‘Je heet Gijs en Gijs is niet wijs,’ krijgt hij naar zijn hondenkop! Gelukkig maar dat het zo’n goedzak is. Al doet zijn uiterlijk anders vermoeden!

Dinsdag kom ik Buurman met zijn Duitse herder Carlos tegen bij de dierenwinkel. VikThor springt een gat in de lucht als hij zijn grote vriend ontwaart. Even later kuieren we samen door de stad. ‘Laten we ergens een drankje doen, Heks, bijvoorbeeld hier,’ Buurman wijst op een berucht aso-rookterras.

Heks vindt het prima. Even lekker tussen de aso’s, alhoewel, er is niemand te bekennen….

‘Wat wil jij? Ik ga iets halen,’ mijn vriend staat op en kijkt me verwachtingsvol aan. Heks wil wijn. Bij wijze van aangename zelfmedicatie. Ik verrek nog steeds van de pijn en moet nog een hele avond naar het koor. Hoe moet ik dat voor elkaar krijgen?

Zoals altijd zitten we binnen de kortste keren te lachen om iets absurds.

Een jongeman komt naar buiten om te roken. Het is een aardig joch. In zijn kielzog komt een stel. De man is totaal niet opvallend, maar de vrouw springt in het oog. Ze is nog geen dertig, maar gedraagt zich alsof ze het hele terras bezit. En al degenen die er op zitten.

Breed loopt ze rond te paraderen. Zelfs haar gezicht dijt uit. Een breedbekkikker is er niets bij! Ze gaat uitgebreid voor Heks staan en geeft haar een hand. Ze stelt zich voor! Maar de manier waarop geeft te denken. Je verwacht er een flinke oplawaai achteraan……

Wat een rare griet toch weer. Ook Buurman kijkt bevreemd als ze hem met haar kinnebak in de lucht en haar bekken met denkbeeldige penis vooruit zo’n rare hand komt geven. Maar imponeren kun je hem eenvoudigweg niet met zijn enorme Duitse herder. Laat staan intimideren…….

‘Wat een prachtig beest,’ de heren in het gezelschap vragen of ze de hond mogen aaien. Niemand let op VikThor. Zo’n schattige pup interesseert hen totaal niet. Carlos echter met zijn grote kop en imposante lijf krijgt alle aandacht……. Zo’n levensgevaarlijke Duitse herder: Daar kun je hier mee aankomen……

Ook de vrouw is onder de indruk van de hond. Zij wil hem niet aaien. Wel zakt ze door haar knieën en staart de hond recht aan. Gelukkig maar dat deze Duitse herder zo’n goedzak is!

‘Ha Gijs,’ zegt ze tegen het bakbeest. ‘Hij heet Carlos, geen Gijs.’ O jee. Ik heb mijn oude vriend wel eens ruzie zien krijgen met een dronken vrouw, die zijn vorige hond consequent Commissaris Rex noemde. Hoe gaat dit aflopen?

‘Nee hoor,’ zegt het eigenwijze kreng, ‘Dit is een echte Gijs, ha Gijs,’ provocerend kijkt ze Buurman aan. Zie je, ik voelde het al aankomen: Narigheid! ‘Gekke Gijs, kom maar hier Gijs,’ ze is niet meer te stoppen.

‘Ha,’ zegt Buurman, ‘Dat klinkt bijna als Gajus. Zo heette mijn vorige hond. Ook een Duitse herder. Ook een geweldige hond, heel ander karakter dan dit exemplaar. Ja, dat was een fantastische hond, nog veel groter dan deze.’

Buurman vertelt graag. De ene anekdote na de andere vliegt uit zijn mond. Over de Duitse Herder Vereniging. Over de training aldaar. Bewaking, lange afstand lopen, pakwerk……

‘Met onze vorige hond hebben we dat allemaal gedaan, maar Carlos is te gevoelig. Met hem zijn we er niet meer aan begonnen. Dat pakwerk is best heftig. Zo’n ingepakte man, die door een hond te grazen wordt genomen…..’

‘Ik ken een man, die in het veld stond als pakwerker. Allerlei honden gingen op hem tekeer, behalve zijn eigen herder. Die zat in zijn splinternieuwe auto, maar het beest kon zijn baas wel zien. Met al die andere herders in de aanval……. Daar werd die hond helemaal gek van! Heeft hij het interieur van die auto volledig gesloopt, hahaha.’

‘Hahaha….’ echoot zijn publiek. Ja, dat zal je toch gebeuren. Dan ben je niet blij. Maar wel een leuk verhaal. Het wordt zeer gewaardeerd…….

Nadat ons vreemde gezelschap een paar sigaretten heeft weggepaft gaan ze weer naar binnen. ‘Ze zitten lekker met z’n allen te eten,’ zegt Buurman, nadat hij is gaan betalen, ‘Ze hebben hier een heerlijke daghap!’

Heks gaat echter thuis eten. Ik heb een heerlijke Indische maaltijd bij Sjonnie gehaald en zoals altijd heeft hij de bakken extra volgepropt. ‘Ik denk dat hij me gewoon een hele leuke vrouw vindt,’ vertrouw ik Fiederelsje later toe als ik het haar vertel. Ze kent de man toevallig.  ‘Net als jou, je krijgt weer de groetjes. Hij verwent me zo gigantisch. Soms kan ik van 1 maaltijd wel drie dagen eten…..’

Twee vriendinnen gedenken oude vriend met whisky en Tom Waits. Ontmoeting in een nachtelijk park met gevaarlijke hond en vriendelijke baasje. Burgermeester Van der Werff waakt over ons, dus dat zit wel snor…….

 

Burgermeester van der Werff, Leiden, met snor, snor op beeld in het van der Werffpark , grappig beeld met snor

Toen ik onlangs door het van der Werffpark liep viel me iets op aan het beeld

 

Vrijdag ga ik dan eindelijk met Trui aan de zuup om onze oude strijdmakker Rooie te herdenken. Om te zorgen, dat we niet onder de tafel belanden zorg ik voor een fantastisch maaltje. Terwijl ik druk bezig ben met de voorbereidingen, komt mijn vriendin binnen met een enorme fles whisky en een stapel CD’s van Tom Waits.

We beginnen met wijn, hapjes en een soepje. Tom kreunt op de achtergrond. We kwebbelen over van alles en nog wat. Intussen staat er een enorme Tajine Lamsvlees op het fornuis te pruttelen. Een zalige geur vult de ruimte.

Burgermeester van der Werff, Leiden, met snor, snor op beeld in het van der Werffpark , grappig beeld met snor

De burgervader heeft zijn snor laten staan!

 

‘Volgens mij vindt Rooie het wel prima daar in het licht’, verzucht Heks. Hij is wel heel jong overleden, maar het leven was toch altijd een enorm gevecht voor hem. Maar ja, ik kan me vergissen. Uiteindelijk hangen mensen altijd enorm aan het leven. En dat is maar goed ook. die diepe levensdrang houdt ons als mensheid gaande. Zonder die drive zie ik het somber in voor de mensheid….

Na het eten gaan we dan toch werkelijk aan de Famous Grouse. Onze favoriete blended. De beste ook. ‘Proost!’ roepen we. We klinken op Rooie en halen herinneringen op. In ons hoofd horen we zijn gortdroge commentaar op onze verhalen. We kunnen niet meer zo goed tegen dit goedje als in onze jonge jaren. De fles gaat niet leeg, we komen zelfs niet in de buurt……

Burgermeester van der Werff, Leiden, met snor, snor op beeld in het van der Werffpark , grappig beeld met snor

In bepaald licht valt het nauwelijks op

 

Om een uurtje of half 1 breng ik mijn vriendin naar de bus. Helaas, er rijdt vanavond geen bus. ‘Blijf slapen!’ roept Heks enthousiast. Net als mijn vriendin haar man zover heeft gekregen om haar even op te halen, komt er toch nog een bus aanrijden. Giechelend stapt ze in. Ik zwaai haar uit en besluit nog eventjes met Ysbrandt naar een park te lopen. Hij heeft nog wel een klein extra wandelingetje verdiend.

In het park raak ik aan de praat met een alleraardigste meneer met hond. ‘Mijn hond heeft een ander hondje gepakt afgelopen week,’ vertelt de heer in kwestie. ‘Oh, was het soms een klein wit hondje?’ Heks weet er al van. Ze kent de eigenaar. Hij heeft het verhaal in geuren en kleuren vertelt. Zijn hondje is door het oog van de naald gekropen….

‘Mijn hond komt uit Griekenland. Ik heb hem nog niet zo lang, dus ik weet niet wat er in het beestje zit.’ Ik vertel hem van het zeer speciale Nederlandse echtpaar met een hondenopvoedingsinstutuut, de Roedel, in de Belgische Ardennen. Zij hebben me enorm geholpen, toen Ysbrandt de ballen van de wijkagent te pakken had gehad. ‘Toen ik het akelige verhaal hoorde van mijn hondenvriend, dacht ik direct, dat deze mensen jou en je hond wel zouden kunnen helpen.’

Burgermeester van der Werff, Leiden, met snor, snor op beeld in het van der Werffpark , grappig beeld met snor

Het misstaat de goede man niet

 

We wandelen al pratend het park weer uit en lopen door de stille stad. Het is intussen al hartstikke laat.  Voor de deur van zijn huis nemen we afscheid. Ik krijg een zoen op allebei mijn wangen. Grappig toch weer. Ik ken hem net!

‘Misschien kunnen we een keertje in de Vlietlanden gaan wandelen met de monsters,’ stelt de man voor. Onze hondjes kunnen namelijk prima overweg. Dat is toch altijd zoiets wonderlijks, de soms onnavolgbare sympathieën en antipathieën van onze viervoetige vrienden…

Burgermeester van der Werff, Leiden, met snor, snor op beeld in het van der Werffpark , grappig beeld met snor

En het is echt van deze tijd, zo’n snor

 

 

Worsteling met Heidense Bezoeker Huize Heks. Dan vindt herkenning plaats. En erkenning. De relatie stabiliseert. Uiteindelijk versier ik die genode gast. Een droom van een kerstboom is het gevolg……

IMG_7345IMG_7307IMG_7312

Na alle drukte van het weekend voor kerst ligt Heks aardig voor Pampus. Toch moet de kerstboom worden opgetuigd. Een heidens karwei. Gelukkig krijg ik hulp van Frogs. Om een uurtje of zes meldt hij zich in Huize Heks. Eerst drinken  we ons moed in met een glas wijn. Daarna gaan we het gevecht aan met de boom. Ik heb sedert enige jaren de grootste kerstboomstandaard, die je je maar kunt voorstellen. Eigenlijk om deze knokpartij te vermijden. Helaas, heeft de Nordmann Spar elk jaar wel weer een verrassing in petto.

IMG_7316

 

Dit exemplaar bijvoorbeeld heeft een idioot dikke stronk. Precies echter waar de metalen bouten de boel moeten vastzetten houdt de verdikking op. Zodoende hebben deze bouten geen grip. Ook groeit de boom vanaf de onderkant direct in een onnavolgbare kronkel. Alsof hij zich in zijn eerste levensjaren kapot is geschrokken en geprobeerd heeft weg te komen van zijn plek. Toch staat het bakbeest kaarsrecht. Aan niets is af te zien, dat ‘ie een kronkel heeft……

IMG_7314

Uiteindelijk staat mijn boom. We hangen de lichtjes er in. Het ene snoer na het andere begeeft het. Heks is enorm handig in het repareren van dit soort mankementen, maar niet nu ik zo enorm gaar ben. Ik probeer wat. Het helpt niet. Ik krijg al nauwelijks die lampenzooi uit de knoop. En dat terwijl ik ze zo keurig opgerold heb opgeborgen. ‘Nou ja, Frogs, dan maar wat minder lampjes in de boom. Het is niet anders. Ik ga iets te eten maken.’

IMG_7315IMG_7319

Ik zet een flinke bak zuurkool in de oven en niet veel later zitten we aan een heerlijke maaltijd. ‘Ik heb gewoon geen zak zin in dat optuigen dit jaar,’ moppert Heks, ‘Ik ben gewoon te moe.’ Terwijl ik het zeg dondert de boom met een enorme klap op de grond. We zien nog net een rood monster vanuit de top wegspringen en vluchten via het kattenluik. De vloer van de woonkamer ligt bezaaid met naalden en water. Ik had de enorme waterbak al gevuld. Binnen een minuut ontstaat er een enorme puinhoop.

IMG_7322

We hijsen mijn heidense huisgenoot weer overeind. Snel vis ik alle nog werkende lampjes uit het water. De stroom gaat van de boom, de stekkertjes stop ik in een plastic zak. We draaien net zo lang met het onwillige stuk naaldhout, tot hij tegen de muur leunt. ‘Ik hou het voor gezien, lieve Frogs. Ik heb er gewoon geen lol in vandaag. Wat mij betreft smijten we dat ding gewoon weer uit het raam. Maar ik ga eerst maar eens een nacht goed slapen. Morgen zien we wel weer.’  Mijn vriend biedt aan de volgende dag nog eens te komen helpen.

IMG_7329IMG_7336 IMG_7334 IMG_7330

Maar dat is niet nodig. De volgende dag komt mijn grieperige hulp. Samen weten we enige stabiliteit te krijgen in dit project. Als ze weg is begin ik met het echte optuigwerk. Nu begin ik er toch plezier in te krijgen. Ik kom allemaal oude vrienden tegen. Het antieke engeltje van Ernst, het gevleugelde hart van Elva, de kerstalbal van Frogs, het kerstmannetje van mijn vader……. Ze krijgen allemaal een mooi plekje in de prachtige boom. Toch blij, dat ik em niet naar buiten heb gesmeten. ‘Ik ben ook blij Heks, ‘ hoor ik zachtjes fluisteren in bomentaal, ‘Alle bomen in het bos hopen door jou te worden versierd. Jouw magische droomboom is een begrip in kerstbomenland…’

IMG_7337

IMG_7343IMG_7339

Zo sluit ik dan vrede met mijn boom. Dat is alvast een begin. Het is een mooie boom. Met een rare stronk. Toch staat hij zo vast als een huis en volledig Cat Proof te stralen in deze Donkere Dagentijd.

IMG_7340 IMG_7342 IMG_7351 IMG_7346IMG_7353

 

IMG_7348

IMG_7344IMG_7317

 

 

 

MAS: Museum Aan de Stroom in Antwerpen. Handjes op de gevel verwijzen naar Hand werpen in een oude legende over het ontstaan van deze stad. Met in de hoofdrol een reus in een foeilelijk kasteel! Elders in de stad zijn HANDtastelijkheden verplicht……

MAS, Museum aan de Stroom, Antwerpen, alternatief terrasje naast het MAS

Het MAS: Museum Aan de Stroom

Zaterdagmiddag strijken we neer op een heel apart terras naast het MAS,  Museum Aan de Stroom. Het is een aan elkaar geknutseld hippie-gebeuren. Als ik naar binnen loop om iets te bestellen slaat de zoete lucht van gefrituurde linzenburgers me in het gezicht. Helaas is het niet mogelijk om hier te pinnen. Dat wordt weer lopen naar de dichtstbijzijnde pinautomaat. Heks heeft het helemaal gehad na viereneenhalf uur in het museum. Cowboy is ook moe. Toch sleept hij zich nog eventjes naar de geldautomaat.

MAS, Museum aan de Stroom, Antwerpen, alternatief terrasje naast het MAS

handjes op de gevel

MAS, Museum aan de Stroom, Antwerpen, alternatief terrasje naast het MASMAS, Museum aan de Stroom, Antwerpen, alternatief terrasje naast het MAS

 

Ik raak aan de praat met mijn tafelgenoten. Twee leuke meiden uit Brabant. Zomaar een dagje in Antwerpen. ‘Niet vanwege de gay pride hoor’, verzekeren ze me, ‘ hoewel iedereen dat denkt hebben we gemerkt. Twee dames op stap …..’ Ze giebelen vrolijk.
Wij hebben ook al één en ander meegekregen van het homofestijn, dat zich dit weekend in deze stad vol’trekt’. Bij een feestterrein aan de Schelde kwamen we een wel heel bizarre waarschuwing tegen: ‘ betreding van het festivalterrein impliceert instemming met mogelijke aftasting. Bij weigering wordt de toegang verboden.’
Zo!
regalement gay pride Antwerpenregelement gay pride Antwerpen
regelement gay pride Antwerpen
Het MAS is een fantastisch gebouw. Ik had er al over gehoord van mijn goede vriend en buurman, de baas van Duitse herder Carlos. Sindsdien staat het bovenaan mijn verlanglijstje. En vandaag is het dan eindelijk zover.
MAS, Museum aan de Stroom, Antwerpen, alternatief terrasje naast het MASIMG_5965MAS, Museum aan de Stroom, Antwerpen, alternatief terrasje naast het MAS
Het geheel uit rode stenen opgetrokken gebouw maakt aan de buitenkant al een overweldigende indruk. Binnengekomen blijft het genieten. De entreeprijs is extreem laag. De voorzieningen goed. De verschillende exposities divers en boeiend. Helaas zijn er verschillende musea gesloten om dit paradepaardje te realiseren. Hele collecties zijn verdwenen in depots en kelders….. Dit verklaart het gebrek aan diepgang van het tentoongestelde…..
MAS, Museum aan de Stroom, Antwerpen, alternatief terrasje naast het MAS

Een vreemd bouwwerk met horecagelegenheid drijft pal naast het MAS in het water

Op een gegeven momentben ik wel erg moe. Ik ga op de grond zitten om van een filmpje over een Maori-kunstenaa te genieten. Plotseling komt er een klein meisje naast me zitten. Ze babbelt er lustig op los. We sluiten direct vriendschap! Die middag kom ik haar steeds weer tegen. Samen verbazen we ons over de vreemde voorwerpen, die worden geëxposeerd.
MAS, Museum aan de Stroom, Antwerpen, alternatief terrasje naast het MAS MAS, Museum aan de Stroom, Antwerpen, alternatief terrasje naast het MAS MAS, Museum aan de Stroom, Antwerpen, alternatief terrasje naast het MAS
Bij het afscheid zegt ze hoopvol: ‘ Misschien droom ik vannacht van je!’ ‘Ja,’ roep ik enthousiast, ‘dan gaan we samen vliegen!’ Haar prachtige blauwe kijkers glinsteren. ‘Hoog in de lucht….’ Diepe zucht. Een kinderhand is snel gevuld……
MAS, Museum aan de Stroom, Antwerpen, alternatief terrasje naast het MASMAS, Museum aan de Stroom, Antwerpen, alternatief terrasje naast het MAS
Wat een heerlijke dag. De zo’n schijnt. Er staat een verfrissend briesje. We picknicken bovenop het MASGebouw. En nu zitten we op een uitgelezen plekje met wijn en bier. Straks gaan we verrukkelijk uit eten.want het weekend pakt financieel zo gunstig uit, dat het er vanaf kan…. Het leven is een feestje vandaag.
MAS, Museum aan de Stroom, Antwerpen, alternatief terrasje naast het MAS
MAS, Museum aan de Stroom, Antwerpen, alternatief terrasje naast het MAS

Helaas moet dit leuke initiatief binnenkort het veld ruimen. Zoals zoveel in deze leuke stad sinds de enorme verrechtsing

Heks is blij met hoe het is voor mij. Mijn amoebebestaan. Met hondje en Cowboy, onder andere…..Huisdieren en chronisch vermoeide medemensen. Een gouden combinatie….

man met hondje op strand, Ysbrandt en Cowboy, Wassenaarseslag, strand zee, hond , mens, mooi licht op water, ondergaande zonman met hondje op strand, Ysbrandt en Cowboy, Wassenaarseslag, strand zee, hond , mens, mooi licht op water, ondergaande zon

Vrijdagavond laat, heel laat, haal ik Cowboy van het station. Hij schrikt als hij mijn krijtwitte gezicht ziet oplichten onder het beeld van Jan Wolkers.’ Wat ben je bleek’ roept hij uit. Hand in hand wandelen we door de nattige stad. Ysbrandt loopt kwispelend naast ons. We laten hem los in een parkje. Even later zitten we aan de beeldschone lentetafel in de keuken van Heks.

man met hondje op strand, Ysbrandt en Cowboy, Wassenaarseslag, strand zee, hond , mens, mooi licht op water, ondergaande zonman met hondje op strand, Ysbrandt en Cowboy, Wassenaarseslag, strand zee, hond , mens, mooi licht op water, ondergaande zonman met hondje op strand, Ysbrandt en Cowboy, Wassenaarseslag, strand zee, hond , mens, mooi licht op water, ondergaande zon

We drinken wijn en stemmen af. Dat is soms lastig. Nu bijvoorbeeld. Cowboy staat strak van de adrenaline, hij heeft net een paar uur intensief gesport. Een volleybaltoernooi. Heks daarentegen heeft weer een weekje voornamelijk in bed doorgebracht. Het zoveelste virusje was op bezoek. En ter voorbereiding van het weekend heeft ze dan toch haar huis opgeruimd en wat boodschappen gedaan. En een pan soep gekookt.

man met hondje op strand, Ysbrandt en Cowboy, Wassenaarseslag, strand zee, hond , mens, mooi licht op water, ondergaande zonman met hondje op strand, Ysbrandt en Cowboy, Wassenaarseslag, strand zee, hond , mens, mooi licht op water, ondergaande zonman met hondje op strand, Ysbrandt en Cowboy, Wassenaarseslag, strand zee, hond , mens, mooi licht op water, ondergaande zonman met hondje op strand, Ysbrandt en Cowboy, Wassenaarseslag, strand zee, hond , mens, mooi licht op water, ondergaande zon

‘Wil je wat soep?’ vraag ik. Maar Cowboy heeft geen trek. ‘Hoe kom je nu toch weer zo ziek, afgelopen week?’ vraagt hij verwonderd. ‘Oh, een paar jaar geleden was ik altijd zo. Het valt echt reuze mee, ik knap toch wel wat sneller op, volgens mij.’ Terwijl ik hem informeer over bijeffecten van zo’n griepje op mijn nek, grapt hij langs zijn neus weg, dat ik niet moet gaan zeuren.

Ik kijk hem berustend aan. ‘Ik zeur nooit’, zeg ik, ‘Daar schiet je niks mee op. Maar je vroeg hoe mijn week was….’ ‘Je hebt gelijk,’ zegt hij bedachtzaam, ‘Je zeurt inderdaad nooit!’ Je hebt geen idee, denk ik bij mezelf. Hoe kun je nu zo’n amoebe-bestaan uitleggen?

Een paar dagen later zie ik op televisie een programma over mensen en hun huisdieren. Het item gaat over de enorm gestegen dierenartsentarieven, zo’n 40% de afgelopen acht jaar. Mensen met een klein inkomen gaan daarom niet of te laat met hun beestjes naar de dokter. Er is een initiatief ergens om minima hierin te ondersteunen. Er komen allerlei mensen aan het woord.

man met hondje op strand, Ysbrandt en Cowboy, Wassenaarseslag, strand zee, hond , mens, mooi licht op water, ondergaande zon

Een prachtige jonge vrouw zit in haar woonkamer. Een slang en een reptiel resideren op de achtergrond in enorme terraria. Ze heeft ook nog een hond en een kat, een man, drie jonge kinderen en het Chronisch VermoeidheidsSyndroom. Een andere benaming van ME. ‘Ik ben vaak ziek en lig veel op bed. Dan komen mijn dieren bij me liggen. Ik heb er veel aanspraak aan. Ze zijn superbelangrijk voor me.’ Heks begrijpt dat. Herkent het.

‘Mijn man heeft ook CVS’, vervolgt ze haar verhaal, ‘Gelukkig maar, (Huh? Het lijkt mij een ramp, eerlijk gezegd) ik zou met niemand anders kunnen samenleven, het is niet uit te leggen zo’n bestaan. Wij begrijpen elkaar volkomen hierin.’

Ach, helemaal begrijpen zal Cowboy het nooit. Geen enkel gezond mens overigens. Ik kan het zelf soms nauwelijks begrijpen en ik leef er al bijna dertig jaar mee!

Je lichaam laat je in de steek en je bouwt een leven op binnen de mogelijkheden, die er wel zijn. En zorgt zo goed mogelijk voor dat arme lijf. Zo doe ik het. Ik ben blij, dat ik katten heb en geen jonge kinderen. Ik ben blij, dat Cowboy gezond is. En dat hij zijn gloeiende best doet om het te begrijpen! Heks is blij met hoe het is voor mij!

man met hondje op strand, Ysbrandt en Cowboy, Wassenaarseslag, strand zee, hond , mens, mooi licht op water, ondergaande zon

Nelson Mandela sterft op naamdag van goedheiligman. De wereld is een rijk mens armer….. De goede Sint is ons niet vergeten. Alleen werken de weergoden niet bepaald mee. Van uitstel komt niet altijd afstel gelukkig……

images-306 images-304

Vrijdagmiddag vertrek ik met Frogs richting Amsterdam. We gaan Sint vieren bij de Cowboy. Eigenlijk was het de bedoeling het donderdag te vieren, maar onze surfrockende vriend was gestrand op het Centraal Station in Amsterdam. Elk kwartier werd hem een vertrekkende trein beloofd, maar het waren loze beloftes.

Na een paar uur (!) was hij het zat. Zielig en eenzaam zat hij thuis met zijn gedichtjes en cadeautjes. Heks en Frogs vermaakten zich opperbest met heerlijk eten, pepernoten, chocoladetaart en bisschopswijn. Maar we kregen toch een beetje medelijden en hebben toen maar besloten een dagje te wachten met het uitpakken van de presentjes.

Later die avond kijk ik urenlang naar allerlei programma’s naar aanleiding van het sterven van Nelson Mandela. Wat heeft hij toch altijd een vrolijke overhemden aan! De wereld is een rijk mens armer……

images-305 images-308

Zodoende heb ik vrijdag alles in de enorme auto van Frogs geladen. Het eten, de taart, de wijn en alle geschenken. We geven elkaar piepkleine cadeautjes met een lekker gemeen gedicht. Grappig mag ook…. We rijden rond half vijf de stad uit en verwachten een mega-file, maar blijkbaar is iedereen extra vroeg vertrokken vandaag: De weg is zo goed als leeg!

Nadat alles uit de auto is gekieperd, gaat Frogs op zoek naar een parkeerplek. Ook nu vrezen we het ergste, maar hij vindt gewoon een plekje! Vandaag zijn de goden met ons. en dat is maar goed ook, want de Kikker moet alweer om half negen elders zijn.

images-307 images-303

Na een heerlijke maaltijd is het dan zover: We geven elkaar presentjes en nemen malkander in de maling. Heerlijk!!!  Nadat Frogs vertrokken is dweilen Cowboy en Heks voor de TV, op zoek naar een leuke film. We vinden een vrij goeie documentaire over Mandela op BBC, tussen allerlei onuitstaanbaar geëikel in praatprogramma’s in de trant van ‘mijn vriend Nelson Mandela’ bladiebla….. Het wonderlijke fenomeen, dat mensen persoonlijke aandacht slepen uit dood of ongeluk van een ander…..

Ik heb al de grootst mogelijke onzin voorbij zien komen over deze man. Iemand vond Obama zijn opvolger bijvoorbeeld, een giller natuurlijk. Persoonlijk ken ik maar 1 persoon, die in dezelfde orde van grootte valt, mijn leraar Thich Nath Hanh. Toevallig ook een hele bescheiden man……. Tijdens het kijken naar de documentaire word ik weer getroffen door het feit, dat Mandela het voor elkaar heeft gekregen, dat mensen elkaar gingen vergeven. In plaats van te lijf. Hoe is het mogelijk!

images-302 images-301

Het is iets, dat Thay ook predikt, compassie en vergeven. Een essentieel streven  in een mensenleven. Toch is het vaak niet te doen. Vooral als de personen in kwestie geen greintje spijt hebben van hun daden en gewoon door gaan met hun malafide acties.

Unknown-94images-309

De laatste tijd denk ik weer veel na over vergeven, Ik moet weer eens aan de bak met dat begrip. Tot mijn verbazing ontdek ik, dat het soms gemakkelijker is om wildvreemden de meest verschrikkelijke overtredingen kwijt te schelden, dan een dierbare een klein vergrijp. Dat laatste heeft mijns inziens met verwachtingen te maken. Deze bijstellen of helemaal overboord kieperen zou ook wel eens heel erg kunnen schelen in de frustratie voorafgaand aan vergeving…..

Nelson-Mandela-by-Eli-Weinberg-1961-II

True en Trueman geven fleurig feestje in hun verborgen paradijs in de periferie van Leiden…..Kunst, nog meer kunst en oude bekenden!!!!

tuin van Molly Ackerman, feest, paradijs, droomtuin

In de verte de Event Tent

IMG_2290

Zondagmiddag geven True en Trueman een feestje. Heks zet een lekker hoedje op en meldt zich halverwege de middag. Helaas wil het weer niet helemaal meewerken. Liggen we regelmatig flauw van de hitte, zondag waait er een zuur windje. Het feest is er helemaal op berekend. Op het terrein prijkt een ‘Event Tent’. Speciaal aangeschaft voor de gelegenheid.

‘Je kunt er ook prima mee kamperen, hebben we ontdekt’, vertrouwt Trueman me toe.’ We zetten em gewoon over onze tent heen!’ Haha, lijkt me een leuk gezicht.

Het is een gezellige drukte. Overal zitten mensen lekker te klessebessen in het struweel. In de Event Tent staat een enorme tafel, afgeladen met bloemen en voedsel. Al snel staat Heks te snoepen van al dat lekkers.

tuin van Molly Ackerman, feest, paradijs, droomtuin

True en Heks

Blonde Buurman en zijn vrouw zijn er ook. We bespreken de mogelijkheden van een strenge winter en nemen ons voor om te gaan schaatsen op de ijsbaan. Bij wijze van voorbereiding. ‘Hou op!’ roepen de omstanders. Zij willen niet herinnerd worden aan kou en narigheid.

Opeens wordt ik aangesproken door een man. Hij herkent me van de studentenvereniging, waar ik ooit lid van was. Toen een links bolwerk. Vol blowende anarchisten. Nu een ballentent….

tuin van Molly Ackerman, feest, paradijs, droomtuin

De Event Tent met een enorme tafel, kroonluchter, bloemen

Hij blijkt mijn toenmalige vriend Staart te kennen, studeerde wiskunde met hem. En mijn hartsvriendinnetje van toen, Appeltje. De zus van Appeltje… Ik weet nog steeds niet wie het is, maar we kennen iedereen om elkaar heen. Grappig is dat. We praten een hele poos over lang vervlogen dagen. Het rakelt allerlei herinneringen op aan die tijd.

tuin van Molly Ackerman, feest, paradijs, droomtuin

Fruit, bloemen

tuin van Molly Ackerman, feest, paradijs, droomtuin

Zomerkoninkjes

Mijn buurman, de fotograaf Willem Overtoom, is er ook. Hij laat ons recent werk zien op een Ipad., SCHIER, HIER & VERWEGGISTAN. Het is afgelopen voorjaar geëxposeerd.

Wauw, wat is het weer smullen. Deze man heeft een zeer speciale persoonlijke belichter: Onze Lieve Here God himself…. Kijk maar naar zijn werk. Spectaculair toch?

tuin van Molly Ackerman, feest, paradijs, droomtuin

De Russische geeft True een prachtig geschenk

tuin van Molly Ackerman, feest, paradijs, droomtuin

Trueman in de struiken

Ik dwaal een beetje door de tuin en zie groepjes mensen in prieeltjes chillen. Achterin de tuin ontdek ik het toilet. Een emmer achter een kamerscherm. Compleet met rolletje papier  en wasgelegenheid met lampetkan. Het ziet er allemaal zo geinig uit. De tafels met drank en eten. De ligbedden met luipaardvellen.

Een enorme teil met flessen wijn en fris staat in de aanslag. Taartjes en aardbeien….. Zelfgemaakte quiche. Links en rechts vang ik wat gesprekken op. Het gaat er soms pittig aan toe. Lachsalvo’s klinken op uit de verspreidde groepjes.

tuin van Molly Ackerman, feest, paradijs, droomtuin

Discussies alom

tuin van Molly Ackerman, feest, paradijs, droomtuin

Wat een prachtplaatje!!!!!

tuin van Molly Ackerman, feest, paradijs, droomtuin

Onde een parasol kun je een tukje doen op dit zebrabed

IMG_2268

The famous Dutch Raccoon

tuin van Molly Ackerman, feest, paradijs, droomtuin

Chillen op luipaardvel

tuin van Molly Ackerman, feest, paradijs, droomtuin

Idyllisch

Ik raak aan de praat met een Russische kunstenares, Olga Romanoff. Zij vertelt een verhaal, dat me niet meer loslaat. Over een icoon, dat zij ooit schilderde, terwijl de onderzeeër de Koersk verongelukte. Hierbij kwamen alle 118 opvarenden om. Een aantal van hen heeft nog een tijd geleefd, terwijl ze niet meer te redden waren.

Tijdens dit afschuwelijke drama stond deze vrouw op het strand van Katwijk in weer en wind te schilderen. Bij wijze van gebed. ‘Een icoon is een gebed, het is voor alle mensen, het hoort in de kerk’, zegt de maakster van dit kunstwerk.

Daarom schonk ze het aan een organisatie, die zou zorgen, dat het in een Russische kerk zou komen te hangen.’Maar het kwam via via (Hier volgt een verhaal, dat ik niet zo 1,2,3 kan reproduceren, vol Russische politiek en intriges) in een Russisch museum terecht.’

In een depot nog wel, waar niemand het kon zien….

Daar was dit werk niet op zijn plaats. Ze vertelt me hoe op wonderbaarlijke wijze het werk uiteindelijk, na allerlei inspanningen van velerlei mensen, toch in een Russische kerk terecht kwam. Als enig modern icoon ooit!!!!

Terwijl ze aan het schilderen was, begon er rode verf over het doek te lopen. Teveel terpentine gebruikt. ‘Ach’, dacht ze, ‘Ik laat dat zo. Het klopt wel.’ Nu komen de berichten uit Rusland. De bewuste kerk is een bedevaartsoord. Het Icoon bloedt….

“Ik heb dat icoon niet geschilderd’, zegt de vrouw. ‘Het is door me heen geschilderd’. Wat heerlijk om eens iemand te spreken, die er zo in staat. Niks ik wil beroemd worden en mezelf blijven. (Dat zeggen mensen er altijd achteraan, zo grappig). Deze kunstenares zet zichzelf opzij. Leent zichzelf uit. Aan iets groter dan haar hart. En schildert een levend icoon! In de harten van haar medemensen…

Helaas kan ik het kunstwerk niet vinden online. Ik heb het op haar telefoontje kunnen bewonderen. Het is prachtig! Binnenkort hoop ik het met jullie te kunnen delen.

tuin van Molly Ackerman, feest, paradijs, droomtuintuin van Molly Ackerman, feest, paradijs, droomtuin

tuin van Molly Ackerman, feest, paradijs, droomtuin

Trueman

tuin van Molly Ackerman, feest, paradijs, droomtuin

In de Event Tent

tuin van Molly Ackerman, feest, paradijs, droomtuin

Mooi he?

tuin van Molly Ackerman, feest, paradijs, droomtuin

Een vuurtje erbij

tuin van Molly Ackerman, feest, paradijs, droomtuin

Ken jij hem Staart? Appeltje wie is dit?

De Russische had overigens ook een geweldig cadeau voor True. Een enorme kristallen sneeuwschudbol met haar voormalige woonplaats New York erin. Zij weet natuurlijk als geen ander hoe het is om heimwee te hebben.

tuin van Molly Ackerman, feest, paradijs, droomtuin

Drank genoeg

tuin van Molly Ackerman, feest, paradijs, droomtuin

mysterieuze vrouw

Aan het begin van de avond wordt het fris. Er brandt een vuurtje en we kruipen eromheen. Na een uurtje ruik ik als een gerookte paling. De lucht hangt een dag later nog in mijn haar. Een smokey herinnering…

Met nog een hondenronde voor de boeg neem ik tegen acht uur afscheid. De gastvrouw knuffelt me plat. Ik neem haar in een heksenberegreep. Dank jullie wel lieve vrienden. Het was heerlijk. Terwijl ik de tuin verlaat zie ik allemaal enorme rode pluchen harten langs het pad liggen.

In dit paradijs, het hart van True’s bloemenhart, is het heerlijk feesten. Met moeite scheur ik me los……

tuin van Molly Ackerman, feest, paradijs, droomtuin

Ruiken heerlijk

tuin van Molly Ackerman, feest, paradijs, droomtuin

I know, Heks, I am loud!!!!!

tuin van Molly Ackerman, feest, paradijs, droomtuin

tuin van Molly Ackerman, feest, paradijs, droomtuin

Bey darling, knuffeldeknuffel

Impressies van een dagje Buitenkunst. Alle kinderen blij, dus de ouders ook. Dit Heksenmensenkind is heel gelukkig!

20130805-212953.jpg

Vanavond regent het een beetje. In de verte rommelt onweer. Ik heb mijn tent maar extra ingespoten met siliconenspray. Dus ik ga het wel droog houden vannacht….

Weer een hele dag gezongen met onze Belgische juf. Vandaag was jazz aan de beurt. ‘Blue skies’ van Ella Fitzgerald. Wat een heerlijk nummer, helemaal lekker. Gisteren stond ik naast een menselijke stoorzender. Een hele leuke dame, maar wijs houden is niet haar sterkste punt. Vandaag was het perfect. Aan het eind van de middag klonk het fantastisch. Dus hebben we een mini optreden gegeven voor een andere club zangers.

20130805-215708.jpg

Met Tromvrouw heerlijk aan de wijn getoeterd. We kregen gezelschap van een grappige man. Hij probeerde ons te shockeren en uit de tent te lokken met opmerkingen over de boekenreeks ‘Vijftig tinten grijs’. Uit de tent waren we al, letterlijk. En shockerend vinden we deze moderne bouquetreeks ook al niet. Heerlijk zitten lachen, dat wel!

20130805-230547.jpg

Nu zit ik bij de receptie te schrijven. Dat is altijd erg gezellig, want iedereen schuift bij me aan tafel voor een praatje. Vanavond raak ik aan de praat met Ray. Een knappe man uit Curaçao met een Friese achternaam. Cadeautje van onze koloniale voorouders….. Hij is ook aan het zingen: Spaans! Maar in het gewone leven maakt hij Zuid Amerikaanse muziek onder de artiestennaam KeyRay…

20130805-220510.jpg

Net als de muggen me beginnen op te eten, komt mijn nieuwe vriendinnetje Bloem aanlopen met haar fantastische rollator. Helemaal versierd met bloemen, vogels en vlinders. Ze tovert een flesje Deet uit haar tas. Deze heerlijke vrouw heeft dezelfde kwalen als Heks. Alleen zit het bij haar in haar benen. Dus lopen is moeilijk.

20130805-221629.jpg

Met zo’ n vrolijke rollator is het geen straf om met een dergelijk gevaarte rond te lopen. Zij wil dan ook een bedrijfje opzetten om dit soort medische hulpmiddelen op te leuken. Een gat in de markt!

20130805-222157.jpg

Mochten mijn benen het ook begeven, dan wil ik zo’n exemplaar!

Achter me zit een hele club jongelui te chillen. Lekker muziekje erbij. Ze hebben de tijd van hun leven. De kids van Tromvrouw vermaken zich ook prima. Af en toe zien we ze rondschuimen met nieuwe vrienden en vriendinnen. Ons negerend…..

20130805-221918.jpg

Zometeen gaat dit Toverheksje slapen. In mijn tent zal ik dan nog lang geluiden van vrolijke en gelukkige mensen horen. Een man loopt neuriënd voorbij, gevolgd door een fluitend meisje. In de verte tokkelt iemand op een gitaar. Uiteindelijk gaat iedereen toch slapen, want morgen is er weer van alles te beleven!

20130805-223206.jpg

20130805-223154.jpg

20130805-230313.jpg

Impressies van een dagje Buitenkunst. Alle kinderen blij, dus de ouders ook. Dit Heksenmensenkind is ook gelukkig!

20130805-212953.jpg

Vanavond regent het een beetje. In de verte rommelt onweer. Ik heb mijn tent maar extra ingespoten met siliconenspray. Dus ik ga het wel droog houden vannacht….

Weer een hele dag gezongen met onze Belgische juf. Vandaag was jazz aan de beurt. ‘Blue skies’ van Ella Fitzgerald. Wat een heerlijk nummer, helemaal lekker. Gisteren stond ik naast een menselijke stoorzender. Een hele leuke dame, maar wijs houden is niet haar sterkste punt. Vandaag was het perfect. Aan het eind van de middag klonk het fantastisch. Dus hebben we een mini optreden gegeven voor een andere club zangers.

20130805-215708.jpg

Met Tromvrouw heerlijk aan de wijn getoeterd. We kregen gezelschap van een grappige man. Hij probeerde ons te shockeren en uit de tent te lokken met opmerkingen over de boekenreeks ‘Vijftig tinten grijs’. Uit de tent waren we al, letterlijk. En shockerend vinden we deze moderne bouquetreeks ook al niet. Heerlijk zitten lachen, dat wel!

.

20130805-213716.jpg

Nu zit ik bij de receptie te schrijven. Dat is altijd erg gezellig, want iedereen schuift bij me aan tafel voor een praatje. Vanavond raak ik aan de praat met Ray. Een knappe man uit Curaçao met een Friese achternaam. Cadeautje van onze koloniale voorouders….. Hij is ook aan het zingen: Spaans! Maar in het gewone leven maakt hij Zuid Amerikaanse muziek onder de artiestenkamer KeyRay…

20130805-220510.jpg

Net als de muggen me beginnen op te eten, komt mijn nieuwe vriendinnetje Bloem aanlopen met haar fantastische rollator. Helemaal versierd met bloemen, vogels en vlinders. Ze tovert een flesje Deet uit haar tas. Deze heerlijke vrouw heeft dezelfde kwalen als Heks. Alleen zit het bij haar in haar benen. Dus lopen is moeilijk.

20130805-221629.jpg

Met zo’ n vrolijke rollator is het geen straf om met zo’n gevaarte rond te lopen. Zij wil dan ook een bedrijfje opzetten om dit soort medische hulpmiddelen op te leuken. Een gat in de markt!

20130805-222157.jpg

Mochten mijn benen het ook begeven, dan wil ik ook zo’n exemplaar!

Achter me zit een hele club jongelui te chillen. Lekker muziekje erbij. Ze hebben de tijd van hun leven. De kids van Tromvrouw vermaken zich ook prima. Af en toe zien we ze rondschuimen met nieuwe vrienden en vriendinnen.

20130805-221918.jpg

Zometeen gaat dit Toverheksje slapen. In mijn tent zal ik dan nog lang geluiden van vrolijke en gelukkige mensen horen. Een man loopt neuriënd voorbij, gevolgd door een fluitend meisje. In de verte tokkelt iemand op een gitaar. Uiteindelijk gaat iedereen toch slapen, want morgen is er weer van alles te beleven!

20130805-223206.jpg

20130805-223154.jpg

20130805-223216.jpg

Heks gaat noodgedwongen kokkerellen. En nodigt ook en passant wat vrienden uit. Lang leve het groentepakket!

Groentepakket

Groentepakket

Heks heeft een abonnement op een groentepakket. Elke week een hele tas vol verse biologische groenten! Na een paar weken letterlijk onthand te zijn na mijn treffen met de spoorwegbeambten, puilde mijn koelkast uit. Overals groenvoer. Genoeg om een kolonie knaagdieren wekenlang tevreden te houden.

groentepakket

Minstens vijf dagen

Dus heeft mijn hulp al die kolen, broccoli, uien en wat er verder tevoorschijn kwam schoongemaakt, geschild en in stukken gesneden. Heks hoefde alleen nog maar alles in schalen te doen met vis, olijfolie, wijn, pepers en kruiden. En een paar vrienden uit te nodigen. Vanavond een onverwachte dinnerparty in Huize Heks.

Alles staat klaar in de koelkast. Alleen nog even de oven in en we kunnen eten….Er is genoeg, drie enorme ovenschalen vol!

groentepakket

Altijd afwachten wat er in zit

Frogs is lekker met het hondje naar het strand. Ik lig voor pampus. Even opladen voor vanavond. Op de achtergrond de Tour. Contador valt van zijn fiets, Froome vliegt de berm in en Mollema is er net vandoor, het is spannend.

Nog even een klein tukje , met een half oog op de TV. Daarna komen mijn gasten en kan het feest beginnen……

groentepakket

En elke week een verrassing