Een kat in het nauw maakt rare sprongen, maar die halen het niet bij de bokkensprong. Door zo’n sprong voel je je weer jong! Vooral als er een groen blaadje mee gemoeid is. Maar pas op voor de minder groene blaadjes. Die hebben praatjes! En die praatjes vullen geen gaatjes! Geenszins! Nee! Daar worden sowieso volstrekt geen gaatjes gevuld……..

Gisteren fiets ik voor het laatst naar Hawk. Ik weet het dan nog niet en hij al helemaal niet. Maar ik heb wel een vaag voorgevoel. Ik heb een beetje genoeg van zijn drang naar fysiek contact. Ik voel me niet meer op mijn gemak.

En ik betwijfel of mijn aanhoudende afwijzing afdoend is. De man heeft beslist een gigantische plaat voor zijn kop. Of het kan hem stomweg niet schelen. Dat is ook goed mogelijk. Misschien probeert hij gewoon maar eens wat. Hoe het ook zij. Ik voel me er niet wel bij.

‘Hawk heeft pikstraf,’ grap ik vorige week tegen mijn hulp, ‘Ik ga onze afspraak komend weekend afzeggen. Ik ben even helemaal flauw van die vent en zijn gedoe. God, wat word je daar moe van.’  ‘Ach,’ roept ze meewarend, ‘Die arme man. Hij mag al niks met dat ding en nu krijgt hij ook nog straf…..’

Maar wie schetst mijn verbazing als mijn oude vriend zelf onze afspraak afbelt: Hij krijgt familie uit het buitenland op bezoek. Dit afzeggen gaat gepaard met een eindeloze reeks telefoontjes en berichten op mijn antwoordapparaat. Dringende verzoeken om toch vooral even terug te bellen. Nog meer berichten.

Heks belt braaf een paar keer terug, maar ik krijg geen gehoor. Een antwoordapparaat heeft Hawk niet, noch een voicemail service. ‘Nou ja,’ denk ik na dagenlang proberen, ‘laat maar even waaien. Ik vind het allemaal best.’

Maar afgelopen woensdag beginnen de berichten weer binnen te stromen. Uiteindelijk krijg ik de man te pakken en ik laat me toch weer vermurwen tot een afspraakje op de oude vertrouwde zaterdagmiddag. ‘Alleen een broodje met haring en een kop koffie, Heks. Ik heb last van m’n hernia. Ik ben al uitgebreid bij mijn manueel therapeut geweest!’

Oh jee. Als hij maar niet weer gaat beginnen over massages en behandelingen van billen en boze bolletjes. ‘Dan is het klaar,’ besluit ik ter plekke, ‘Als de man nu nog niet begrepen heeft dat hij fysiek contact op zijn buik kan schrijven is het echt een hopeloze sukkel….’

Ik moet streng zijn.

Op weg naar Hawk, bij de fysiotherapeut, valt mijn prachtige gecraqueleerde bergkristallen ketting op een stenen vloer. Als een lichtgevende slang kronkelt hij het bureau van mijn behandelaar af. Alsof het ding een eigen leven leidt……

Verbijsterd sta ik ernaar te kijken. Grijp net mis. Hoor de stenen stukslaan op de harde ondergrond. Een ongunstig omen.

Ik ben dus al een beetje voorbereid op een slechte afloop van mijn bezoekje. Maar ja. Je wilt iemand nog een kans geven. ‘Ik vind het dan zo zielig voor zo’n oud mannetje. Hij is toch best veel alleen. Ik wil hem ook niet teleurstellen. En het is echt een grappige kerel. We hadden het toch ook heel gezellig….’ verzucht ik afgelopen vrijdag nog tegen mijn hulp.

Ze kent het. Zij is ook zo. Ook zij heeft al vaak het onderspit gedolven of aan het kortste end getrokken, omdat ze de ander geen pijn wilde doen. De ander, die over je heen walst, pist, kotst of anderszins onwenselijk gedrag vertoont.

‘Ha Heks,’ Hawk staat in de keuken met zijn rug naar me toe bij de gootsteen te rommelen. VikThor pikt een tennisbal uit de bak in de hal. Ik leg mijn fietssleutels op tafel en loop de keuken in met mijn glutenvrije brood en lactosevrije melk.

Nog voor ik mijn jas heb uitgetrokken en nog voor ik mijn vriend met een zoen op de wang begroet heb grijpt Hawk met zijn eigen handen zijn kleine billetjes stevig vast.

Hij steekt ze parmantig een beetje naar achteren. ‘Kom Heks, pak mijn billen even beet voor een lekkere behandeling….’ Hij wrijft er eens goed over. Genietend.

‘Potverdomme Hawk,’ schiet ik uit mijn slof, ‘Hou nou eens op over massages, behandelingen van billen en andere uitnodigingen tot fysiek contact. Ik heb je toch al meermalen heel duidelijk gezegd, dat ik er niet van gediend ben. Ik word hier niet goed van,’ briesend stuif ik de tuin in. Wat een idioot is het toch.

Als ik de keuken weer in kom staat Hawk zich zieligjes te beklagen, dat het pas de tweede keer is, dat hij zoiets voorstelt. ‘Nee,’ zeg ik ferm, ‘Het is al de zoveelste keer en ik ben het zat. Het gaat niet gebeuren. Nooit. Knoop dat maar in je oren. De groeten.’

Nijdig ga ik buiten in een stoel zitten, terwijl Hawk koffie maakt. Ik was al bijna direct weer vertrokken, maar vanwege het ongewenste hoge dramatische gehalte van zo’n aftocht zit ik hier nu nog. De stemming is echter helemaal weg. Moeizaam zit ik de koffie en de haring uit.

Hawk gaat niet mee wandelen en ik wil nog eventjes naar de fietsenmaker, dus we nemen na een goed uur afscheid. Ik weet me eigenlijk geen houding te geven. Het is kapot, maar soms wil je dat nog niet toegeven. Hawk lijkt me zelfs een beetje de deur uit te werken op het laatst….

Wel staat hij me op straat na te zwaaien. ‘Hou je haaks,’ zeg ik hem bij het afscheid. Ik geef hem toch een paar zoenen op zijn ouwe wangetjes. We hebben het toch ook heel gezellig gehad. Allen jammer dat, zo jammer dat…… Hij hele andere dingen in zijn hoogbejaarde koppie  had.

In het Leidse Hout knalt mijn woede er pas echt uit. Vooral als mijn hondje schielijk voor me op een brug springt, waardoor mijn fietskar in de sloot beland. Ik heb echter zo’n noodvaart dat het ding tegen de kant knalt. En vervolgens tegen de achterkant van mijn fiets. Alles in de kreukels.

Ik kan er nog net min of meer mee naar de fietsenmaker reutelen. Die gaat kar en fiets weer helemaal opknappen. Ze waren net gerepareerd!

Ongeluk komt altijd in drieën toch? Nou, dan zit het er voorlopig weer op!

Heks en Hawk spreken weer af. Bepaald geen straf. Nieuwe rituelen schieten als paddestoelen uit de bevroren bosgrond. Een bord veldsla hier, een half glas rode wijn daar……. Of een thermos thee mee! En alweer een bosje bloemen voor mij! Heks geniet met volle teugen en is bij thuiskomst zeer tevree en blij.

Zaterdagmiddag fiets ik naar de fysiotherapeut. Het is heerlijk weer. Stervenskoud met een zonnetje. VikThor loopt naast de fiets te rennen. De grote rode fietskar stuitert leeg achter ons aan. Heks zit zachtjes in zichzelf te pruttelen, want ik kan maar niet op gang komen vandaag.

Geroutineerd haalt Anna Suzanna me uit de knoop. Geniepig rekt ze mijn nek. Duwt tegen mijn heupgewricht en onderrug. Trekt aan mijn benen, zodat ze weer even lang zijn. Haar gemene handjes wandelen langs mijn wervelkolom. Links en rechts ploppen ontspoorde werveltjes weer in hun bedding. ‘Zo,’ verzucht ik tot slot, ‘Zo goed als nieuw. Ik kan er weer eventjes tegen…….’

Heks heeft een compleet fysiotherapeutisch dreamteam intussen. Anna Suzanna voor mijn heupen en rug. Orthopedische Pierrot voor mijn armen en schouders en andere absolute knelpunten. Mevrouw Toverkol met haar fantastische cranio sacraaltherapie voor de subtiele hersenvloeistoffen en soepel bindweefsel.

En sinds kort een piepjongedame, ook orthopedisch, die heel goed is in vastgelopen gewrichten en verknoopte pezen. Resoluut pakt ze Heks op haar meest pijnlijke triggerpoints.

Even later fiets ik door het Bosje van Bosman. VikThor rent door het kale struikgewas. Op een bankje eet ik een boterham bij wijze van lunch. Daar ben ik nog niet aan toe gekomen vanmorgen. Een kop koffie met een crackertje waren het hoogst haalbare.

Zo. En nu naar Hawk. Het is alweer de tweede keer dat ik hem thuis ga opzoeken. ‘Neem je mayonaise mee, Heks,’ drukt hij me van te voren op het hart. Hij gaat een salade maken. Eindelijk. Vorige week stond die al op de rol, maar toen kwamen we er niet aan toe. ‘Ik heb die zak veldsla uiteindelijk weggegooid, Heks,’ vertelde hij me woensdag. Dat gaat hem niet nog eens gebeuren!

Even later parkeer ik kar en fiets op zijn stoep. De voordeur springt open. Hawk zat al op de uitkijk. VikThor vliegt naar binnen. Hij stopt zijn snoet direct in de bak met tennisballen. ‘Hij weet al waar ze staan, Heks, hij is al helemaal thuis hier, grappig he?’

Ik ben ook al helemaal thuis hier. ‘Kijk een bosje bloemen voor je, Hawk.’ Ik geef hem een gevlochten lavendelflesje. ‘Oh, wat heerlijk. Heb je dat zelf gemaakt? Ik heb ook een bos bloemen voor je. Niet vergeten mee te nemen, hoor!’ Heks krijgt alweer een bos bloemen van hem. Vorige week witte papagaaientulpen en nu een waterval roze en witte anjers!

Druk scharrelt mijn vriend in zijn kleine gezellige keukentje. De salade ligt al fijn gesneden op twee borden. Veldsla, wortel, lente uitjes en paprika. Nu moet er nog mayo overheen en olijfolie. ‘En ik maal er nog wat verse walnoot uit eigen tuin overheen, kijk!’ Hawk heeft een ingenieus apparaatje uit Zwitserland speciaal voor dit doel.

Even later zitten we in zijn stampvolle woonkamer. ‘Vind je het hier vol?’ vroeg hij de vorige keer. ‘Het is lood om oud ijzer wie er meer frutsels heeft, Hawk. Mijn huis lijkt wel een uitdragerij, maar jij kunt er ook wat van!’

Geen wonder dat ik me hier zo thuis voel.

We smikkelen van de salade en praten over van alles en nog wat. We hebben nooit gebrek aan gespreksstof. ‘Kom, we gaan met de honden op stap. Ik haal even Charlie de Dalmatiër op. Dan zie ik je in het Leidse Hout.’

Hoe kun je zo snel een nieuwe traditie instellen? Hoe kan het na een paar zaterdagmiddagen in het Hout met Hawk, de Dalmatiër, de Ierse wolfshond en nog wat oude bekenden al een gewoonte zijn geworden? De hondjes rennen en spelen op het grote veld. Wij zitten op de enorme bank in het zonnetje met een kopje thee en een glutenvrij gebakje.

Elke keer als ik met Hawk op stap ga kom ik helemaal blij thuis. Maar ook hij knapt er naar eigen zeggen enorm van op. ‘ Bedankt voor de heerlijke middag. Je hebt me tevens een hele fijne avond bezorgt,’ roept hij altijd bij het afscheid.

Afgelopen donderdag treffen we elkaar in het theehuis voor een half glas wijn. Bij binnenkomst zie ik een oude vaste klant uit mijn horeca-verleden aan een tafeltje bij het raam zitten. De man goot dagelijks een paar stevige Burchtmaatjes whiskey naar binnen onder het uitkramen van allerlei seksistische onzin. ‘Heks. met je goddelijk lichaam, doe mij eens even dit of dat….’

MET EEN HALF GLAS RODE WIJN

‘Dat is die patholoog anatoom uit het ziekenhuis hier tegenover, waar ik weleens mee praat,’ vertelt Hawk me even later, ‘Ken je hem?’ Heks schiet in de lach. ‘Het is geen patholoog, Hawk,’ help ik hem uit de droom, ‘Dat heeft hij je wijsgemaakt. En hij werkt ook niet in dat ziekenhuis op de snijkamer. Nee, dit ouwe lijk is al jaren met pensioen!’

‘Hij is psychiater. En een hele rare ook nog. Schreef gewoon receptjes uit aan de bar voor wie het maar wilde! De grapjas heeft je bij de neus gehad…. Maar: Je bezorgt hem nu een hele slechte dag door hier met mij te zitten. Daar droomt die man al jaren van. Hij heeft me regelmatig mee uitgevraagd vroeger. Zonder succes. En nu heeft hij weer het nakijken! Kijk maar, hij ziet een beetje groen…’

Hawk vindt het prachtig. Vooral nu blijkt dat de man hem voor de gek heeft gehouden. Als we weggaan roept de Psychisch Gestoorde Patholoog hem bij zich. ‘Waar ken je haar van?’ informeert hij pissig. ‘Oh,’ roept Hawk luid, terwijl hij met zo’n fallisch gevormde  ballenwerper zwaait om zijn woorden kracht bij te zetten, ‘We kennen elkaar al eeuwen!’ Hetgeen misschien niet eens gelogen is.

‘Het is vast een oud contact, Heks,’ zegt een toverheksje tegen me als ik haar over deze unieke vriendschap vertel, ‘Vandaar die herkenning.’

Het maakt mij niet uit hoe het zit. Ik ben ontzettend blij met deze kanjer in mijn leven erbij!

Mug of olifant. Sterf en stik: Heks wil een cortisonenprik. Na maanden creperen moet iemand me nu maar eens injecteren….. Maar wel een mens met verstand van zaken. Ik wil niet van de regen in de drup raken……

‘Ik ga naar een orthopedisch arts voor een cortisonen-injectie. Nu wil ik graag weten of dat wordt vergoed? Het is niet helemaal duidelijk en ik wil niet voor verrassingen komen te staan…..’ De beoogde arts heeft de pest aan ziektenkostenverzekeraars.

Die malafide bende heeft veel te veel macht volgens zijn assistente. En het is niet aan hen om te bepalen wat patiënten nodig hebben en of dat wordt vergoed. Al die stomme contracten…. Bah.

‘Komt u sowieso maar, als het niet wordt vergoed, regelen we we iets. Dokter Medemens is van mening dat niemand onnodig pijn hoeft te lijden….’

‘De man is niet eens arts,’ lispelt de dame van de verzekeringsmaatschappij kwaadaardig door haar tanden. Huh? Nu kent Heks toevallig de collega van de behandelaar heel goed uit mijn studententijd. En hij is wel degelijk arts.

‘Goed dat je naar hen toegaat, Heks, zij prikken heel anders en veel beter. Ik ben er wel eens geweest voor een bursitis van mijn schoudergewricht,’ zegt een heksenvriendinnetje tenslotte.

Ik kan snel terecht. Al na een paar dagen. Ook hoef ik niet eerst bij de apotheek injectievloeistof op te halen. Zorgvuldig onderzoekt de dokter mijn rechterarm. Test de kracht met een apparaat. Heks heeft dagenlang haar arme arm ontzien. Ik knijp uit alle macht. Toch scoor ik rechts aanmerkelijk lager dan links. Nog niet de helft van het vermogen.

‘Jeetje,’ denk ik bij mezelf, ‘Vorige week was het nog erger. Toen kreeg ik mijn tandenborstel nauwelijks opgetild. Het is dus echt niet zo raar dat ik hier zit.’ Heks vindt zichzelf al gauw een aansteller. Een oude ingesleten gewoonte.

Ook bij het betasten van de arm, het injecteren van de vloeistof, bij alles eigenlijk krimp ik in elkaar van de pijn. Hetgeen me verbouwereerd commentaar van de behandelaar oplevert. ‘Ja, ik ben pijnpatiënt. Mijn lichaam reageert ook nog eens anders op pijn.’

‘Vannacht heb ik bijvoorbeeld uren wakker gelegen door de prik van een mug. Mijn lijf maakt daar onmiddellijk een olifant van. Die me volspuit met een lading brandend gif. Waar ik vervolgens wakker van wordt…….’ denk ik erachteraan.

Ook mijn antwoord op de vraag hoe de klacht is ontstaan levert me een bevreemde blik op. ‘Ik moest tijdens een concert met mijn koor bladzijden omslaan. De partituur stond op een muziekstandaard, dat wel, maar dit was toch teveel……’

Na het onderzoek tekent de vermeende arts iets af op mijn arm. Hij zegt niet zoals mijn huisarts: ‘Waar zal ik em eens zetten?’ Een alarmerende vraag als je weet dat een verkeerd geplaatste prik meer kwaad dan goed doet.

‘De eerlijkheid gebied me om te zeggen dat dit ook vanzelf over gaat,’ mijn behandelaar kijkt me open aan, ‘alleen kan het wel eens een paar jaar duren.’ Heks weet het. Mijn linkerknie is al een jaar onderweg. Maar daar kan ik mee leven. Ik kom nog steeds de trap op en af. Ook lopen gaat prima.

Maar mijn armen zijn een ander verhaal. Ik moet me aankleden, wassen, eten koken, boodschappen doen…. Ik noem maar een paar terugkerende handelingen, die ik al zoveel mogelijk elimineer. Ik kook bijvoorbeeld maar 1 keer per week. Daar moet ik het dan maar mee doen.

‘Ik moet wel mijn gemak houden na de injectie heb ik begrepen uit de literatuur,’ dat wordt weer een week niet eten…… ‘Welnee,’ zegt de dokter, ‘Uit onderzoek is gebleken dat het niks uitmaakt of je je arm ontziet of gewoon belast achteraf. Wij zetten deze injecties al decennia. De klachten kunnen wel terugkeren en dat doen ze meestal ook…..’

Ik moet weer gaan zwemmen. Daar ga ik nu echt een punt van gaan maken in mijn dagbesteding. Ik besluit ter plekke om mezelf dat zwembad weer in te schoppen……

Ik krijg een rekening mee. Mijn peperdure vervelende verzekeraar gaat een deel vergoeden vanuit mijn pot voor alternatieve geneeswijzen. Ja, je zit tegenwoordig zo in die hoek, zelfs al heb je een studie medicijnen op zak…..

Mij maakt het niet uit. Geef mij maar een lekkere alternatieve behandelaar. Die denken meestal nog zelf na. Zijn niet arrogant. Zijn doorgaans veel zorgvuldiger….. Ze kunnen zich geen fouten veroorloven, want ze hebben geen medisch tuchtcollege die ze vervolgens weer wegpoetst!

‘Dat is toch wel heel raar Heks, dat onze huisarts zo gemakkelijk dingen voorschrijft en nooit controleert of het wel werkt,’ Steenvrouw en ik hebben dezelfde dokter. Hij heeft me jarenlang hele heftige schimmelmedicijnen voorgeschreven. Op mijn verzoek overigens. Omdat ik helemaal beschimmeld was.

Een vervangende arts sommeerde me direct om mijn leverfuncties te laten testen, toen hij het me een keertje voorschreef. ‘Het is nogal belastend voor dat orgaan, die medicatie, dus over een paar weken wil ik dat je het laat onderzoeken….’

‘Dat heeft mijn huisarts nooit gedaan. Ik heb dat spul jarenlang geslikt, terwijl je het meestal maar een paar weken of dagen krijgt. Maar die schimmel is wel redelijk onder controle nu. Ik liet overigens mijn leverfunctie in de gaten houden door mijn acupuncturist. Volgens hem was die schimmel schadelijker voor me dan eventuele bijwerkingen van dat medicijn.’

‘Wat raar,’ merkt dokter Medemens op bij het afscheid, ‘Als ik je prik en het doet pijn ga je lachen, maar als ik die prik eruit trek lach je ook. Hij heeft inderdaad een gierende, hinnikende, trappelende Heks geprikt. ‘Ik kan hier toch moeilijk gaan zitten brullen,’ grap ik op de valreep.

Ik heb al veel kwinkslagen gemaakt vandaag. Zoals mijn reactie op zijn opmerking over de hormonale bijwerkingen van het medicijn. ‘Als dit of dat gebeurt, dan…..’ begint hij. ‘Ben ik zwanger….’ gooi ik er nog een schepje bovenop. De man vertrekt echter geen spier.

’s Nachts heb ik last van de hormonale bijwerkingen. Ik raak helaas niet zwanger, maar beland in een urenlange opvlieger. Met een knalrood gezicht lig ik naar het plafond te staren.

Maar vanmorgen voelt mijn arm veel beter. Ik ontzie em toch nog maar een paar dagen. Met een beetje geluk kom ik definitief van deze ellendige klacht af.

 

 

‘De Drie Dingen’ waar ik me aan vasthoud in mijn sneue amoebebestaan leiden in het beste geval tot ‘Eén Smaak’. Het zijn niet alleen de drie dingen an sich, die me op de been houden: Het feit dat ze er altijd zijn is geruststellend!

man met instument, marimba, ballofoon, muziek

Jaren geleden was mijn leven ook regelmatig een regelrechte hel. Ik ben tenslotte al heel lang ziek. Om alles een beetje leefbaar te houden probeer ik met name in zulke periodes elke dag drie dingen te ontdekken waar ik blij van word. Het kan van alles zijn. De zon op mijn snoet, een leuk praatje in de trein, een wolk van een baby hier of daar.

‘De Drie Dingen’ komen, naar ik me meen te herinneren, uit de stal van onze opvoedkundig geobsedeerde entertainer uit de jaren negentig: ‘Oprah Winfrey’. Het leven als leerschool: Het maakt niet uit of je er weinig van bakt, als je er maar iets van opsteekt.

man met instument, marimba, ballofoon, muziek

Hele volksstammen lazen dezelfde boeken als zij. Hordes mensen volgden haar diëten en belerende kreten. Miljoenen van ons gingen aan ‘De Drie Dingen’, maar ik denk niet dat iemand het zo lang heeft volgehouden als ik.

Er zijn tijden geweest dat ik ‘De Drie Dingen’ naar Fiederelsje SMSte. Om na een halve dag haar drie dingen terug te krijgen, want zulke bezigheden zijn besmettelijk.

man met instument, marimba, ballofoon, muziek

Het kan ook goed zijn, dat mijn traditie stamt van voor het Oprah tijdperk. Ik heb altijd een groot vermogen gehad om midden in de shit Godins/Gods prachtige schepping te ervaren. De paardebloem op de koeienvlaai.  Bij wijze van kers op de taart….

‘De Drie Dingen’ kunnen eenvoudig leiden tot “Eén Smaak” (Boeddhistische uitdrukking voor de ervaring van Eenheid).

Deze week haal ik mijn Drie Dingen maar weer eens van stal. Het kost me moeite. Ik kan wel honderd dingen bedenken waar ik verdrietig van word. Maar dat is niet de bedoeling.

Frogs stuurt me woensdagmiddag een berichtje na het lezen van mijn depri-blog. ‘Zal ik donderdag het hondje ophalen? Dan neem ik hem de hele dag mee, heb jij even rust. Kom je ’s avonds Spaghetti Bolognese bij me eten?’

man met instument, marimba, ballofoon, muziek

Zo slaap ik donderdagmiddag uren en uren. ’s Avonds laat ik me culinair verwennen door mijn oude vriend. Hij vermaakt me met al zijn gekke verhalen. ‘Kijk eens Heks, wat ik op mijn werk gekregen heb? Gered van de vuilcontainer!’

Hij laat me een prachtige Balafoon zien en een intrigerende driehoekige houten koffer. ‘Daar zit een Marimba in….’ Hij laat me ook nog een hemels tingeltangel-apparaat, waarvan ik de naam vergeten ben, zien. Niet veel later zit mijn kikkervriend op zijn nieuwe instrumenten te spelen. Het klinkt fantastisch.

De Drie Dingen. Het kan van alles zijn. Een glimlach, die oplicht in een somber gelaat. Een dwarse kleuter, die je bij de hand neemt. Een muziekinstrument of een bos bloemen. Een onverwacht mysterieus torentje op een gebouw gewoon in je eigen straat. Een hondje met een balletje. Een dichtende kikker….

‘Kom Frogs, ik maak een paar foto’s van je met je Drie Dingen. Wat een schitterend instrument overigens, die Marimba. Je kan em ook als een soort jas dragen, een muzikaal kledingstuk. Ik zie tal van dramatische mogelijkheden!’

man met instument, marimba, ballofoon, muziek

‘Dat is mooi, Heksje, want ik wil binnenkort weer eens een klankconcert met je geven.’

Als we later samen nog even met Ysbrandt over de Hooglandse Kerkgracht wandelen komen we een hondenvriendin van me tegen met haar geweldige schat van een labrador. ‘Ik kom naar jullie volgende klankconcert hoor,’ roept ze ons enthousiast na bij het afscheid.

Wie weet. Een terugval is nooit leuk en het kan best even duren voordat ik weer wat in mijn mars heb. Maar een klankconcertje ergens hier of daar te zijner tijd moet toch wel lukken…..

man met instument, marimba, ballofoon, muziek

Heks koopt een nieuw fototoestel, eindelijk! Vanaf nu is het afgelopen met wazige derderangs foto’s op dit blog. Hoewel, ik moet nog wel een beetje oefenen. Ontmoeting met oude vriend: Vandaag is hij een sexy vriendin. In een tijgerprintje……

Sony Alpha 6000 Sony Alpha 6000

‘Wat maak je toch soms een waardeloze wazige foto’s, Heks. Waarom zet je die dingen in toch op je blog?’ Ik zit aan de koffie met mijn vriendin de beeldhouwster. Steenvrouw windt er bepaald  geen doekjes om, als haar iets opvalt. Zoals een paar uiterst beroerde afbeeldingen ter illustratie van één van mijn verhalen. ‘Oh, omdat het beter is dan geen foto’s. Ik heb nu eenmaal niet zo’n geweldig toestel. Maar daar komt binnenkort verandering in!’

Zaterdagmiddag is het dan eindelijk zover: Heks gaat een nieuw fototoestel kopen. Ik heb het mezelf bijna 4 jaar geleden beloofd: Zodra het whiplashgeld binnen zou zijn. Het heeft dus wel eventjes geduurd……

Tot half vijf ben ik aan het repeteren met mijn koor, maar daarna rep ik me naar de fotowinkel. Een medewerkster heeft één en ander klaargelegd. Ik ben me al een tijdje aan het oriënteren op wat ik precies wil. Een bevriende fotograaf heeft me advies gegeven. Zodoende ben ik bij een Sony systeemcamera uitgekomen. De Sony ALPHA 6000. Een robuust stukje geavanceerde techniek!

Sony Alpha 6000 Sony Alpha 6000

De dame van de winkel weet waar ze het over heeft. Ik heb een bijzonder goede klik met haar. Een collega, die eerder die dag opeens een verkoopverhaal op me losliet, joeg me nog bijna de winkel uit. Ik hou er niet van, als iemand me in een bepaalde richting duwt. Het moet voor mij goed zijn. Aan mijn wensen voldoen. En niet aan die van de verkoper…..

Sony Alpha 6000 Sony Alpha 6000

Met deze charmante flirtende stoere deerne heb ik dat probleem niet. Afgelopen week heeft ze me grondig uitgehoord over wat ik voor ogen heb en een aantal camera’s aanbevolen, die daarbij passen. Geen dwang of druk. Heks heeft alle tijd om de zaken op een rijtje te zetten.

Binnen mijn wensen heeft de verkoopster een mooie scherpe aanbieding in elkaar geflanst. De camera zelf natuurlijk met bijbehorende lens. Voorzetfilters, extra accu, snelle geheugenkaart, tas, telelens, flitser…… We komen tot een prijs, waar we ons beiden in kunnen vinden. Dan vraag ik of ik er nog zo’n bluetooth versterker bij krijg, zoals op het bord naast de kassa wordt beloofd. Ze kijkt me verbaasd aan. Ze blijkt de cheffin te zijn en weet van niets!

images-71 images-72

Maar inderdaad, er staat een wervende tekst op een stuk karton naast prachtige kleine kleurige versterkers. Als je aan de juiste voorwaarden voldoet, krijg je dit presentje. Ik voldoe aan de voorwaarden! Ik mag een mooi kleurtje uitzoeken! ‘Wie heeft dat bord daar neergezet?’ vraagt de vrouw aan haar collega. Ze trekt een gezicht en schudt haar hoofd. ‘Krijg je al zoveel korting en dan ook nog dit peperdure apparaat.’ Heks grijnst van oor tot oor. Heb ik toch mooi een mazzeltje! ‘Leuk voor in de tent, als ik ga kamperen….’

images-74 images-73

Als ik later met het hondje loop. ligt de accu op te laden. Ik moet nog uren geduld hebben, voordat ik met mijn nieuwe aanwinst kan spelen. Jammer. Een prachtige dame wandelt me tegemoet. Daar had ik dan mooi een foto van kunnen maken!

Als ze me passeert zie ik, dat het een ex van me is, een fling van lang geleden. Dit medemens oogde toen nog uitsluitend mannelijk: Een keurige beeldschone jongeman. Tegenwoordig zwabbert zijn uiterlijk tussen de beide polen heen en weer, maar ook als vrouw mag hij er wezen! ‘Je bent je wel gewaagder gaan kleden,’ zegt Heks, doelend op een frivool tijgerprintje onder het modieuze colbertje.

transgender, man verkleed als vrouw, travestiet, opgemaakte man, beroemde mannen als vrouw transgender, man verkleed als vrouw, travestiet, opgemaakte man, beroemde mannen als vrouw

We praten eens goed bij. Ik ben natuurlijk heel benieuwd hoe het met hem gaat. Ik zie hem al jaren door de stad flaneren in steeds vrouwelijker outfits. Zo af en toe spreken we elkaar, het is alweer jaren geleden…

‘Ach, ik ben er nog niet uit wat ik ben. Ik voel me vaak echt een man. Als ik boos wordt is dat op een mannelijke manier. Ik val echt op vrouwen.’ Dat laatste kan ik bevestigen…. ‘ Toch is dit ook wezenlijk voor me. Het maakt het lastig om een relatie aan te gaan. Zodoende ben ik eigenlijk altijd alleen….’

transgender, man verkleed als vrouw, travestiet, opgemaakte man, beroemde mannen als vrouw transgender, man verkleed als vrouw, travestiet, opgemaakte man, beroemde mannen als vrouw transgender, man verkleed als vrouw, travestiet, opgemaakte man, beroemde mannen als vrouw

Wat jammer! Het is zo’n leuke vent! Ik vertel hem over mijn pas onlangs gevonden liefdesgeluk. ‘Wij waren ook beiden lange tijd alleen. Er is vast een vrouw, die jouw verkleedpartijen gewoon heel leuk vindt. Je bent overigens echt niet de enige heteroman, met deze voorkeur. Ik ben het vaker tegengekomen!’

Het is een bijzonder mens, ongelofelijk eerlijk en zuiver in zijn worsteling. En een verrijking van ons straatbeeld!

transgender, man verkleed als vrouw, travestiet, opgemaakte man, beroemde mannen als vrouw, HARTJESDAG

HARTJESDAG IN AMSTERDAM, TRADITIONEEL ZIJN ALLE MANNEN ALS VROUWEN VERKLEED EN VROUWEN ALS MANNEN

‘Behalve je schoenen,’ besluit Heks het gesprek bij het afscheid, ‘Bah, Birkenstocks. Ik kwalificeer dat soort schoeisel altijd als voorbehoedsmiddel.’ Mijn vriend begint te lachen. ‘Ze lopen anders heerlijk, hoor.’ ‘Jij kunt er inderdaad nog vrij elegant op lopen, maar een pump doet toch meer…..!’

transgender, man verkleed als vrouw, travestiet, opgemaakte man, beroemde mannen als vrouw

Helemaal opgefleurd kom ik thuis. Daar zit Cowboy op de bank. Hij is veel eerder gekomen dan verwacht. ‘Wat zie je er vrolijk uit!’ begroet hij me. ‘Ik heb geflirt met twee mensen: twee vrouwen en een man.’ Cowboy kijkt me bevreemd aan. ‘En ik heb mijn nieuwe fototoestel in huis!’

Pas laat die avond is het toestel opgeladen. Cowboy ligt al te pitten, als ik nog zit te spelen met de oneindige mogelijkheden van deze kleine maar fijne camera.

transgender, man verkleed als vrouw, travestiet, opgemaakte man, beroemde mannen als vrouw transgender, man verkleed als vrouw, travestiet, opgemaakte man, beroemde mannen als vrouw transgender, man verkleed als vrouw, travestiet, opgemaakte man, beroemde mannen als vrouw transgender, man verkleed als vrouw, travestiet, opgemaakte man, beroemde mannen als vrouw transgender, man verkleed als vrouw, travestiet, opgemaakte man, beroemde mannen als vrouw

transgender, man verkleed als vrouw, travestiet, opgemaakte man, beroemde mannen als vrouw transgender, man verkleed als vrouw, travestiet, opgemaakte man, beroemde mannen als vrouw transgender, man verkleed als vrouw, travestiet, opgemaakte man, beroemde mannen als vrouw transgender, man verkleed als vrouw, travestiet, opgemaakte man, beroemde mannen als vrouw

Aangrijpend thema in voorstelling ModernLive van Introdans. Heks wordt uitgemaakt voor Cougar. Ook een aspect van het moderne leven. Moet je daar nu trots op zijn of is het eigenlijk een belediging? Ziet mijn Toy Boy er juist te jong uit of heb ik toch ongemerkt een ouwe kop gekregen?

Introdans, de dood en het meisje, ModernLive, ballet, moderne dans

Donderdagmiddag ren ik bij de slager naar binnen. De winkel is helemaal leeg, wat een geluk. Meestal sta je hier wel eventjes te wachten. Ik heb haast, want Fiederelsjes komt eten. Daarna gaan we naar de Schouwburg om een heerlijke dansvoorstelling te bekijken. Mijn vriendin heeft me uitgenodigd, een verlaat verjaardagscadeau…..

Introdans, de dood en het meisje, ModernLive, ballet, moderne dans

‘Ik heb U al een hele tijd niet gezien,’ zegt de slagersjongen, terwijl hij een groot stuk rookworst richting Varkentje gooit. Het is een goeiige jongen met een grappig gezicht. Hij is dol op Ysbrandt en verwent hem altijd verschrikkelijk. ‘Oh,’ Heks is verbaasd, ‘Ik rijd toch constant rond in de buurt met mijn hondje.’ ‘Misschien bent u precies op dagen gekomen, dat ik niet werk.’

Introdans, de dood en het meisje, ModernLive, ballet, moderne dans

‘We hebben wel een meneer gezien!’ roept zijn olijke collega vanachter het hakblok, ‘Hij kwam hier binnen met je hondje.’ ‘Dat is mijn vriend,’ Heks grijnst van oor naar oor. Van trots. Oh, wat zijn ze nieuwsgierig! ‘Dat doe je goed!’ roept de collega. Hij refereert aan het feit, dat mijn liefje jonger is dan Heks. ‘Ja,’ geef ik toe, ‘Ik ben een echte Cougar!’ De heren liggen dubbel.

Introdans, de dood en het meisje, ModernLive, ballet, moderne dans

Er volgt een vreemd gesprek over de worstdraaier, ik ken hem wel, een beer van een kerel. Hij fluit naar alle jonge meisjes, die voorbij komen. ‘Dus ik zeg op een gegeven moment tegen hem: “Die zijn wel erg jong, nog geen twintig,”‘ zegt de slagersjongen,'”Als je er twee op elkaar stapelt zijn ze ook veertig,” zei hij! Die ouwe gek!’

Heks grijnst. Wat een verhaal toch weer. Wel balen, dat ze me zoveel ouder schatten dan mijn Toy Boy. ‘Hij ziet er gewoon heel jong uit!’ mopper ik bij mezelf. Het leven van een Cougar gaat niet altijd over rozen…..

Introdans, de dood en het meisje, ModernLive, ballet, moderne dans

Ik tover een lekker maaltje op tafel voor mijn vriendinnetje. ‘ik vind juist, dat je helemaal niet ziet, dat jullie in leeftijd schelen,’ verzekert mijn zielsmaatje me, als ik me beklaag over mijn plotselinge Cougarstatus. ‘Ze zien me in die winkel ook alleen maar in mijn ouwe kloffie met een kreukelig en onopgemaakt slaaphoofd,’ troost ik mezelf nog maar eens. Snel trek ik een leuk outfitje aan en kwast mezelf tien jaar jonger.

Daarna reppen we ons naar de Schouwburg. Wat is het toch een lief klein theatertje! Fiederelsje heeft geweldige plaatsen geregeld. We kunnen alles zo goed zien. Geweldig. Tot er een man twee rijen voor ons besluit languit als een dweil over de balustrade te gaan hangen. Misschien om niet tegen zijn vrouw aan te hoeven zitten. ‘Hij is gewoon bang voor haar!’ fluister ik in het oor van mijn vriendin. Zij mist daardoor helaas een groot deel van de eerste helft.

Introdans, de dood en het meisje, ModernLive, ballet, moderne dansIntrodans, de dood en het meisje, ModernLive, ballet, moderne dans

Introdans, de dood en het meisje, ModernLive, ballet, moderne dans

In MODERNlive herneemt Introdans Ed Wubbes indrukwekkende meesterwerk De dood en het meisje, magistraal begeleid door het Van Dingstee Kwartet en musici van het Het Gelders Orkest. In hetzelfde programma danst het gezelschap de wereldpremière van Lucinda Childs en creëren twee Introdansers, Jorge Pérez Martínez en Laurent Drousie, beiden een nieuw werk. Introdans, de dood en het meisje, ModernLive, ballet, moderne dans

‘Het ziet er prachtig uit, maar het emotioneert niet of nauwelijks,’ zeggen we in de pauze, terwijl we nippen van een glaasje wijn. Daarna praten we over onze vriendinnenclub en hoezeer we die kleine krachtige vriendin missen, die ons vorig jaar ontvallen is. Door een stom ongeluk….

Na de pauze wordt ‘De dood en het meisje’ gedanst. De voorstelling krijgt plotseling diepgang en heftigheid. Ons pauzegesprek krijgt een artistiek vervolg. Alsof de voorstelling speciaal voor ons is gemaakt. Aan het eind zitten we met tranen in de ogen.

Wat een heerlijke avond. Wat is het toch fijn, om zo te genieten van schoonheid!’ zeggen we bij het afscheid. We bedanken elkaar. Voor het uitje. Voor het eten. ‘We moeten dit vaker doen!’ 

Introdans, de dood en het meisje, ModernLive, ballet, moderne dans

Introdans, de dood en het meisje, ModernLive, ballet, moderne dans

Introdans, de dood en het meisje, ModernLive, ballet, moderne dans Introdans, de dood en het meisje, ModernLive, ballet, moderne dans Introdans, de dood en het meisje, ModernLive, ballet, moderne dans Introdans, de dood en het meisje, ModernLive, ballet, moderne dans

Gratis rookmelders van Portaal: Waar rook is is vuur! Helaas bestaat er geen apparaat, dat waarschuwt voor de rookgordijnen, waar oplichters zich in hullen. Mijn gedupeerde vriendin Zwaan kan erover meepraten……

Zwaan, vogel, zwanen,

Vanmorgen om een uurtje of negen wordt er aangebeld. Mannetjes van Portaal! Maar ik heb hen helemaal niet besteld. Wat krijgen we nu?

‘Een rookmelder!’ roept één van de mannetjes naar boven, als ik mijn hoofd uit het raam steek. ‘U heeft er een brief over ontvangen.’ Ik ben stomverbaasd, maar dan gaat ergens in mijn achterhoofd opeens een belletje rinkelen. Oh ja, Heks heeft inderdaad een brief voorbij zien komen over het onderwerp.

Bah. Ik heb helemaal geen zin in het snoeiharde geluid van een drilboor, die wanhopig poogt een gat in het betonnen plafond te bewerkstelligen. En al evenmin in de daarbijbehorende rommel.

Zwaan, vogel, zwanen,

‘Heeft Portaal een goedkope partij op de kop getikt?’ grap ik als de heren in mijn huis arriveren. Het is altijd verdacht als deze woningcorporatie cadeautjes gaat uitdelen. Best kans, dat ze nu de huur gaan verhogen….. De heren schieten in de lach.

‘Geen idee,’ zegt de bijdehandste van de twee, ‘wij zijn slechts ingehuurd om die dingen op te hangen.’  Terwijl hij het zegt kit hij snel een wit doosje tegen het plafond van de woonkamer. De andere man heeft er intussen eentje in de hal vastgeplakt. Op zo’n drie meter afstand van de eerste…..

Zwaan, vogel, zwanen,Zwaan, vogel, zwanen,

Interessant. De brand moet dus niet in een ander deel van mijn huis uitbreken….. Hebben ze vast niet over nagedacht. Vervolgens geeft hij uitleg over hoe ik over 10 jaar (!) de batterij moet verwisselen. Ik ben benieuwd of ik het me dan nog herinner……

Binnen vijf minuten staan ze weer buiten. Dit twee man sterke team. Met deze geweldig zware klus. Ja, mannetjes…… Ik schenk een kop koffie in en open mijn computer. Er is belangrijke mail!

Zwaan, vogel, zwanen,

Net als ik denk, dat het er nooit meer van komt, krijg ik bericht, dat ik toch nog wat geld ontvang als compensatie voor de kosten, die ik heb gemaakt nadat een BMW zich in mijn nek parkeerde ruim drieënhalf jaar geleden.

Een deel is smartengeld. De rest van het bedrag is opgebouwd uit de meest vreemde kostenposten. Ik vind het best. Zo langzamerhand begon ik me af te vragen, of ik er niet beter aan had gedaan hun veel lagere eerste aanbod te accepteren……

Zwaan, vogel, zwanen,

Omdat ik al van alles mankeer, menen ze me minder te hoeven compenseren. Van gezond naar kreukel is erger, dan van kreukel naar superkrakkemik.

Er valt iets voor te zeggen. Anderhalf jaar na de whiplash sprak ik met mijn huidige advocate. Zij stond ervan te kijken, hoe ik in die betrekkelijk korte periode, me had neergelegd bij het feit, dat mijn lichaam er enorm op was achteruit gegaan na het ongeluk.

Zwaan, vogel, zwanen,Zwaan, vogel, zwanen,

‘Goh, Heks, de meeste mensen doen daar jaren over. Ik hoef je dan ook niet volgens standaard procedure aan te raden, daar therapie voor te gaan volgen. Zelfs het feit, dat je halverwege een zin compleet de draad kwijt bent doet je betrekkelijk weinig!’

Nou ja, leuk is anders natuurlijk. Maar ik heb tegenwoordig een Ipad. Mijn uitwendige geheugen. Daarop kan ik aantekeningen maken indien nodig. En ik rijd regelmatig met een TomTom, zodat ik tussen A en B de weg niet kwijt raak.

De toezegging van de schadevergoeding komt precies op het goede moment. Ik ben door bepaalde medicatie heen. Ook moeten er weer beesten naar de dierenarts. Altijd een enorm dure grap. En ik heb wat mooie jurkjes gekocht in de uitverkoop.

Zwaan, vogel, zwanen,

Gisteren met Zwaan heb ik me vergrepen aan een prachtig chiffon exemplaar. Fluwelig nachtblauw bezaaid met glinsterende stenen: Ik kan zo naar een feestje verkleed als sterrenhemel. Met daarboven mijn ronde bleke wintergezicht glimmend als een grote volle maan! Het is een verrukkelijk niemendalletje.

Vannacht had ik er wel een beetje spijt van. In de zin, dat het geen verstandige uitgave is op dit moment. Het is bepaald geen eerste levensbehoefte, zo’n jurk. ‘Ik heb gewoon teveel kleren,’ vertel ik mijn vriendin, als we met overgave van ons eten zitten te genieten.

We zijn uiteindelijk nooit meer in de sauna beland. Uitgeput van het gewinkel zijn we lekker aan de gezellige keukentafel van Heks blijven plakken, alwaar we ons tegoed doen aan een geïmproviseerd maaltje.

Zwaan, vogel, zwanen,

‘Lange tijd was me leuk aankleden het enige dat lukte en wat ik wel goed kon. Ik dacht in die tijd: Als ik dan toch eindelijk eens mijn bed uitkom, wil ik er wel een beetje leuk uitzien!’ vervolg ik mijn verhaal.

Maar goed. Uiteindelijk heeft het me ook een verlichtingsmoment opgeleverd. Het inzicht, dat ik slechts ter decoratie hier op aarde ben. En dat dat helemaal OK is. ‘Nou, jezelf fantastisch kleden kan jij als de beste, Heks!’

Mijn vriendin kan er zelf ook wat van. ‘Ik ben superkritisch , hoor,’ verontschuldigd ze zich tijdens het winkelen. Ik zie dat anders. Het is een dame, die weet wat ze wil en een goed gevoel heeft voor wat haar mooi staat!

Zwaan, vogel, zwanen,

‘Dank je wel voor de leuke middag, ik kon het goed gebruiken, na wat ik vandaag heb meegemaakt!’ zegt deze lieve schat bij het afscheid. ’s Morgens vroeg kreeg ze een telefoontje van mensen, die haar met naam en toenaam kenden. Haar computer was zogenaamd in gevaar. Op dat moment nog niet, maar een half uurtje later wel degelijk!

Terwijl ze via de telefoon met een lulverhaal aan de praat werd gehouden, kraakten deze criminelen intussen alle codes van haar computer….

Zwaan, vogel, zwanen,

Tegen de tijd, dat ze in de gaten kreeg, dat er iets niet klopte, was het kwaad al geschied…… Haar computer gahacked, alle bestanden gewist en een porno-site op de koop toe als uitsmijter……

‘Hang op, klik weg….’ zegt een man op TV in een voorlichtingsfilmpje, waarin wordt gewaarschuwd voor dit soort praktijken. Ja, maar als je dat niet snel genoeg doet, zit je in de problemen.

‘Hoe kun je nu zo naïef zijn?’ Zullen sommige mensen denken. Zoiets is misschien moeilijk voor te stellen, als je door de wol geverfd in het leven staat.

Zwaan, vogel, zwanen,

Voor Zwaan geldt iets anders: ‘Hoe kunnen mensen zo slecht zijn?’ vraagt zij zich af, als we naar het station lopen ’s avonds. Dat mensen zo verdorven zijn, dat gaat het bij haar gewoon niet in! Wat mij betreft een fantastische eigenschap. Je hoeft nooit bang te zijn, dat Zwaan je zo’n streek levert. Het komt eenvoudigweg niet in haar op!

Cowboy vertelt me later, dat hij ook een keertje iets dergelijks aan de hand heeft gehad. Gelukkig was hij er wel op tijd achter, dat het niet in de haak was. Ook Heks is wel eens genaaid met een lulverhaal. Dit soort foute roofdieren slaan meestal toe net op een moment, dat je niet lekker in je vel zit. Eikels!

Bestond daar maar een soort rookmelder voor…..

Zwaan, vogel, zwanen,

Kattenvriendinnen smeden snode plannen: Nieuwe nestjes vol snorrende kittens. Heks levert een paar krolse poezen. Aan het benodigde kattenzaad wordt hard gewerkt. En kattenkwaad volgt vanzelf…….

 

Cyperse kat, Siep, mooi poesje,  alerte houding

Siep, de dochter van Pippi en ThayThay, de kleindochter van Snuitje en Ferguut, het zusje van Bolster…..

 

‘Hey Heks, ben in de buurt. Zal ik even langs komen voor kopje koffie of thee?’ Ik kijk naar het sms’je van mijn kattenvriendinnetje Joy. Ja, leuk. Ik liep vandaag net aan haar te denken. Het is alweer eventjes geleden, dat we elkaar hebben gezien.

IMG_7681 Cyperse kat, Siep, mooi poesje,  slapend in broodmand
Niet veel later zitten we met thee en koekjes aan de grote keukentafel in Huize Heks. Allereerst worden natuurlijk alle poezenbeesten uitgebreid geaaid en besproken. Joy heeft de dochter van Pippi geadopteerd. Ik kan me geen betere kattenmoeder voorstellen, dan deze lieve schat. Behalve ondertekende dan….. En Trui en Steenvrouw niet te vergeten!

Cyperse kat, Siep, mooi poesje,  in etui

Ze is net zo klein als haar moeder en oma

Ik hoor de laatste nieuwtjes over Siep, dat kleine pittige poesje. En over de aanstaande verhuizing naar een groter pand. ‘Mijn hunk heeft enorm veel punten gespaard, binnen het studentenhuisvesting-systeem. Daardoor kunnen we binnenkort doorstromen naar een royale woning.’ Ze woont nu piepklein, maar wel op een hele leuke plek. In de met kroegjes bezaaide Kaiserstraat.

Cyperse kat, Siep, mooi poesje,  slapend , helemaal uitgerekt

Die zwarte boskattenpoten heeft ze echt van haar vader….

‘We hebben een heel leuk appartementje aangeboden gekregen op de Oude Singel. Kijk!’ Op haar telefoon zie ik een prachtig historisch pand voorbijkomen. ‘Ha, dat is hier om de hoek! Leuk! Bijna op je oude locatie.’ Toen ik haar leerde kennen, woonde ze in een mega studentenhuis, niet ver van mijn huis.

Cyperse kat, Siep, mooi poesje,  alerte houding, oren plat

precies haar oma

‘Als we gaan verhuizen, willen we er eigenlijk nog een poesje bij. Maar helaas is Siep gesteriliseerd nadat ze zo ziek was van een baarmoederontsteking…..’

Alsof ze een punt wil maken komt Pippi met haar buik over de grond schuivend aangekroeld. Ze maak daarbij allerlei geluiden, die ik maar al te goed herken: ze is krols. Gisteren een klein beetje. Maar de woorden van mijn vriendin lijken een verlangen in dit kleine poezenmeisje te hebben wakker gemaakt. Opeens is ze één en al hormoon……

Cyperse kat, Siep, mooi poesje,  alerte houding

Wat is ze toch knap

‘Van mij mag ze nog een nestje, hoor. Ze is zo’n geweldige moeder. Ik vond indertijd haar zwangerschap, bevalling en kraamtijd zo bijzonder! Ze is best eenzelvig vergeleken met mijn andere katten. Maar toen hebben we een hele goeie band gekregen! Maar ja, alle katers in de buurt zijn gecastreerd….’

Cyperse kat, Siep, mooi poesje,  vliegend op voeten van man

Flying Tiger

 

‘Oh, ik weet wel een kater, die niet geholpen is, ik heb hem net eten gegeven. Hij is van een vriendin en woont hier niet ver vandaan, in de Mirakelsteeg.’ Dat vind ik een goed teken. Het is toch altijd een wondertje, zo’ n nest kittens!

Cyperse kat, Siep, mooi poesje,  zit zich te wassen, wijdbeens

Zo zit dit meisje er wel vaker bij, heb ik gehoord

Ze stuurt gelijk een sms’je naar de vriendin. Ook een andere zaadkandidaat, de kat van de bovenbuurman van Joy, wordt benaderd. En een dag later krijg ik bericht, dat er nog een gegadigde dekkater is in de enorme miauwende vriendenkring van dit kattenvrouwtje.

Cyperse kat, Siep, mooi poesje,  in doos

Siepje, wat ben je toch een plaatje

Zo zitten we dan allemaal snode plannetjes te smeden voor nieuwe kattengezinsuitbreiding. ‘We hebben al een naam voor het eventuele nieuwe poesje: Sop! Dan wordt het Siep en Sop!’ ‘Haha, ik ken mensen, die hun katten, broer en zus, Broekje en Rokje hebben genoemd!’ Je kunt je altijd lekker uitleven bij de naamgeving van je have……

Cyperse kat, Siep, mooi poesje,  zittend op theeblad

Ze houdt je graag van het werk

Heks gaat de kittens, als alle plannen slagen tenminste, deze keer allemaal weggeven. Hoe moeilijk dat ook weer zal worden. Ik heb al drie adresjes.

Cyperse kat, Siep, mooi poesje,  op de uitkijk voor het raam

Dit is moeder Pippi, ze kijkt altijd een beetje chagrijnig

‘Die lap mag van mij ook nog een nest. Steenvrouw wil graag een kitten van Leonoor. Meestal wordt ze pal na Pippi krols.’ Het zal bij katten wel net zoiets zijn als bij ons vrouwmensen. Subtiele geurafscheiding zorgt ervoor, dat de vruchtbaarheidscycli gelijk gaan lopen……

Cyperse kat, , Kokeshi,

De mogelijk nieuwe partner van Pippi: Kokeshi

Dus wie weet is het hier binnenkort wel een enorm huishouden van Jan Steen, waar je struikelt over de kittens…..

Bij het afscheid onderhandelt Joy over een terechte tegenprestatie voor het leveren van al dit kattenzaad: ‘ik krijg natuurlijk wel de eerste keus, Heks!’ Dat spreekt voor zich!

Vrolijk samenzijn met kattenvriendin: De dochter van mijn kat Pippi boft maar met haar kattenvrouwtje! Alle poezen geaaid en helemaal bijgepraat. Waarover? Onze monsters natuurlijk!

Cyperse kat, Siep, mooi poesje,  slapend

Cyperse kat, Siep, mooi poesje,

Cyperse kat, SiepCyperse kat, Siep, mooi poesje,  slapend

Ontmoeting met oude vriend Geintje. We praten over de zorgelijke werkelijkheid en staan in no time alweer te schateren van de lach. Humor is toch zo’n zegen. En deze man doet zijn naam eer aan!

Carrièretijger

Als ik een rondje met Varkentje loop kom ik mijn oude vriend Geintje tegen. Ik krijg een zoen op allebei mijn wangen. ‘Hoe gaat ‘ie Heks? ‘ ‘Prima en met jou?’ ‘Ach, het gaat. Ups en downs.’ Zijn mooie blauwe ogen staan zorgelijk. Zijn spottende lachmond staat zowaar serieus….

Carrièretijger

Zo ken ik hem niet. Hopelijk is er niets ernstigs aan de hand. Op mijn vraag wat eraan scheelt antwoordt hij, dat zijn managementfunctie bij de gemeente wordt wegbezuinigd. ‘Ze halen er voor het gemak gelijk maar liefst twee lagen leidinggevenden tussenuit. In de praktijk komt het er op neer, dat het team op de werkvloer zichzelf moet aansturen!’

CarrièretijgerCarrièretijger

‘Dat kan nog uitermate grappig worden’, zegt Heks. Ik ken zijn ondergeschikten. Regelmatig zie ik één van zijn kleurrijke teams door de stad zwerven op zoek naar zwerfafval bijvoorbeeld. Ik heb uitstekende connecties met hen in de hondewandelgangen. We grijnzen berustend naar elkaar. Het zijn geweldige lieve schatten, maar zonder leiding wordt dit cordon zonderlingen stuurloos. Tja. Het is de zoveelste idiote bezuinigingsactie van onze debiele overheid.

‘Ik ben alweer met een nieuwe opleiding begonnen. Ik vindt wel weer werk.’ Nu ben ik toch nieuwsgierig naar zijn ommezwaai. ‘Wat studeer je dan nu?’ ‘Ik leer voor agoog. Ik ga mensen begeleiden met veranderen. Mijn vrouw doet dezelfde opleiding!’

Carrièretijger

Ik krijg wilde fantasieën van een leuk nieuw bedrijfje, gerund door dit echtpaar, waar je aan de ene kant ingaat. Als in een autowasstraat. Om er vervolgens aan de andere kant helemaal veranderd uit te komen….. ‘Hihi,’ giebelt Geintje, ‘dan maak ik van jou een jongetje…!’ We liggen dubbel. ‘Dat lijkt me wel wat, voor de verandering!’

Nu begint mijn vriend een geweldig verhaal te vertellen over de verandering, die hij ooit in het leven van één van zijn medewerksters heeft bewerkstelligd. ‘De vrouw was bang voor alles. Bijvoorbeeld om over te werken. Of voor hoogtes.’ Hij wijst op een brug tussen twee gebouwen. ‘Ze weigerde daar overheen te lopen. ‘

CarrièretijgerCarrièretijger

Een hilarische geschiedenis volgt over hoe hij haar over al die drempels heen heeft geholpen. Nu werkt ze over tot laat in de avond terwijl ze vrolijk heen en weer loopt over die hoge brug tussen de gebouwen. Haar man moet het huishouden doen. Waar ze vroeger precies om vijf uur de aardappelen op het vuur had staan, doet manlief dat nu.

‘Hij zal je bloed wel kunnen drinken intussen, ‘ grapt Heks. ‘Had hij het helemaal voor elkaar met een onzekere afhankelijke vrouw, verander jij haar in een zelfstandige tante Betje!’

Zo lachen we al onze zorgen weg. Als vanouds. Toen we vroeger samenwerkten in de horeca, haalde deze man altijd allerlei geintjes uit. ‘Til je voet eens op, Heks!’ verzocht hij bijvoorbeeld, tijdens het schoonmaken van de keuken. ‘Goed, zet maar weer neer.’ En daar stond je dan met je geschoeide voet in een emmer water….

Ook hingen er standaard allemaal thee-eieren aan de achterkant van je shirt aan het eind van de avond. Liep je compleet voor emmer, terwijl je in een emmer voor lul stond……

Carrièretijger

Die goeie ouwe tijd. Ik herinner me ook nog een paar wilde feesten, toen Geintje op kamers ging. Kwam ik met mijn vriendinnen als de dames van de Walra Felicitatiedienst hem een koffertje met zijn ‘uitzet’ bezorgen. Je kunt wel raden, dat daar de vreemdste dingen inzaten….. Zo zetten we dan de hele avond op stelten, uit wraak voor al die thee-eieren en natte voeten…..

Carrièretijger

Ook zijn we wel eens een feest binnen gevallen met een horde wilde Schotten verkleed als brandweerman. Uit een zogenaamde brandweerspuit spoten we een wolk confetti van een paar kilo de brandschone ruimte in. De kleurige snippers gingen een interessante alliantie aan met al het verspilde bier, zodat mijn vriend nog maanden op zijn knieën schrobbend de vlekkerige vruchten plukte van deze dolle avond.

Carrièretijger

Grrrrrr

 

Waar blijft de tijd? Nu zijn we braaf en consciëntieus. De hormonale onrust der jeugd is in bezadigde banen geleid. Mijn vriend heeft zelf alweer jongvolwassen kinderen, die misschien ik weet niet wat allemaal uitspoken…..

‘Heerlijk om je eventjes te zien, schat. Doe je iedereen de groeten?’ zegt hij bij het afscheid. Bij deze dan. Allemaal de hartelijke groeten van Geintje! Vooral jij, Trui!

Carrièretijger

Allemaal de groeten

 

Carrièretijger

Carrièretijger

 

Vermomde Engel in de kroeg: Don Leo doet Leiden aan. Heks sluit haar goede vriend na jaren in de armen! En vermoeiende koorrepetitie met venijn in de staart……

koorzang, koor, zingen met elkaar is fijn,

Samen zingen is zo heerlijk

Zaterdag heeft Heks de hele dag koorrepetitie. Tot mijn vreugde beginnen de stukken er redelijk in te zitten, ondanks het feit dat ik nooit oefen. Een energiekwestie, geen onwil. ’s Middags  toetert het kopensemble weer vrolijk mee. En ook hier is een enorme verbetering merkbaar. Het koor wordt niet meer compleet weggeblazen, zoals de vorige keer.

koorzang, koor, zingen met elkaar is fijn,

Het is een sociaal gebeuren

Omdat ik thuis niet oefen, moet ik het van de repetities hebben. Heks is dan ook supergeconcentreerd. Om me heen is het vaak een gekakel van jewelste. De alten hebben de naam flink te kunnen klessebessen. En het is waar. Regelmatig maant onze dirigent ons tot stilte.
koorzang, koor, zingen met elkaar is fijn,

Vogels van allerlei pluimage

Naast me zit een vrouw bij voortduring commentaar te leveren op alles wat er mis gaat. Ze praat hard in mijn oor en wijst betweterig in haar partituur. Het leidt enorm af. Ik vraag haar vriendelijk om ermee op te houden. Gek genoeg lijkt ze me helemaal niet te horen. Vrolijk kwebbelt ze verder. Soms vraagt ze me om een reactie. Me op die manier betrekkend in haar praktijken…..
dirigent, dirigeren,

Onze dirigent is geweldig, hij wordt nooit boos,

Aan het eind van de dag krijg ik tot mijn verbijstering plotseling woorden met mijn buurvrouw. Als ik voor de zoveelste keer vraag me met rust te laten, vliegt ze me bijna aan. ‘Weet je wel tegen wie je het hebt?’
koorzang, koor, zingen met elkaar is fijn,

natuurlijk is het onmogelijk om het met iedereen goed te kunnen vinden

Oeps, is het misschien prinses Cristina, die stiekem incognito meezingt in dit koor? Ik begin me een beetje zorgen te maken. Ik wil geen RVD op mijn nek. Maar nee, ze is vast lid en ik? ‘Je bent hier maar te gast!’ fluimt ze me toe. Nou ja, ik betaal net zo hard mee hoor. En wat zij nog niet weet: ik ben sinds kort ook vast lid!  😉
koorzang, koor, zingen met elkaar is fijn,

Yes!,

Na de repetitie scheur ik de stad in. Er moet nog van alles in huis worden gehaald voor mijn feestje op zondagmiddag. Ik loop over de markt en kijk intussen in elke kroeg of ik Don Leo zie. Hij is in de stad! Na bijna vier jaar kan ik hem eindelijk weer eens in mijn armen sluiten.
parfum Deo

PARFUM DON LEO,

In ‘Jantje van Leiden’ zie ik hem zitten met een paar vrienden. We vliegen elkaar om de hals en besnuffelen elkaar langdurig. Hij ruikt weer heerlijk naar dure parfum en hij ziet er weer piekfijn uit in zijn mooie Italiaanse pak. Ik nestel me naast hem op een barkruk en blijf gezellig even plakken.
keurig pak, man in net pak, dandy, fat

Mooi pak, mooie das

‘Kom vanavond eventjes buurten bij me, schat, ‘ fluister ik in zijn oor bij het afscheid, ‘dan kun je mijn liefje bewonderen.’
Thuisgekomen begin ik direct te kokkerellen. Ik maak pittige  Surinaamse kippenpootjes met Hindoestaanse kerrie en limoen. De pan zit tot aan de nok toe gevuld. Nu moet het nog uren sudderen op een heel laag vuurtje. Tot het vlees van het bot valt. Cowboy meldt zich. We eten lekker een paar haringen en kletsen een beetje bij. Dan zet ik hem aan het werk.
uitgaanstenue vrouw en man, net pak, jurk

Heks en de Don gaan graag samen uit. Helemaal opgetut. In een wolk van parfum…..

Urenlang staat hij groenten te snijden voor het volgende gerecht: garnalen in kokosmelk met stinkboontjes, sereh en citroenblad. Dan kook ik nog een pan van hetzelfde zonder garnalen en een pan Thaise groene curry voor de vegetariërs. Ik besluit de bereiding van de pittige pompoentaart met muntsaus tot de volgende dag te bewaren.
keurig pak, man in net pak, dandy, fat keurig pak, man in net pak, dandy, fat
Tegen de tijd, dat alles in pannen en kruiken is belt de Don aan. We hebben even lekker tijd om met elkaar te praten. Bijpraten hoeft niet, want we spreken elkaar praktisch wekelijks door de telefoon. Maar door de slechte conditie van Heks en de zware mantelzorgbaan van mijn goede vriend, lukte het de laatste jaren niet om elkaar eens op te zoeken.
stropdas FC Groningen, groene das,

De das van zijn favoriete Voetbalclub

‘Het heeft veel te lang geduurd,’ zeggen we, ‘we gaan elkaar echt snel weer zien.’ Bij het afscheid geef ik nog een heel mooi cadeautje aan mijn makker. Een enorme antieke asbak prachtig beschilderd met engeltjes. Ergens op de kop getikt. Tussen rommel vandaan gevist. Een juweeltje. Je kunt er zo mee naar ‘Tussen Kunst en Kitsch’. ‘Engeltjes voor een engel’, zegt Heks. Want ondanks zijn reputatie van boefje is deze lieverd absoluut ‘an Angel in Disguise…..’
Angels in Disguise

Boefje in keurig pak