Verveling. Een vervelend onderwerp? Geenszins. Er is bijvoorbeeld een duidelijk verband tussen patriarchaat en verveling. Alle nieuwe technologie met in zijn kielzog de social media maken dat we ons dood vervelen. Is er iets aan te doen? Jazeker! Een lobotomie is bijvoorbeeld een goed begin. En een goed begin is het halve werk tenslotte: Dus laat ook gelijk je linkerhersenhelft verwijderen……

Op een avond zit ik me stierlijk te vervelen. Ik ben te moe om iets te doen. Om de verveling te verdrijven zet ik de televisie aan. Met een paar kussens in mijn rug vlij ik me op bed. Zo. Kom maar op met een leuk programma. Er moet toch iets verteerbaars te vinden zijn tussen al die rotzooi.

Op Z Doc is een documentaire over verveling, ‘De kracht van verveling‘. Nou moe. Komt dat even mooi uit. Met een half oor luister ik naar het vervelende verhaal. Met een half oog open kijk ik naar de oersaaie beelden…..

Een man verliest zijn mobiele telefoon. Heel vervelend natuurlijk. Hij is direct onthand. Zoekt constant in zijn jaszak en broekzak. Voelt zich ongemakkelijk. Weet zich met zijn houding geen raad. Verveeld zich binnen de kortste keren de tyfus.

Hij raakt geïntrigeerd door zijn eigen verveling. Geboeid zelfs. Dan is je verveling verdreven zou je zo zeggen. Je probleem is opgelost. Dan kun je je met zinvolle dingen bezig gaan houden. Want verveling is niet bepaald iets waar we ons mee bezig willen houden. Het is een strontvervelend onderwerp.

Dat blijkt weer uit het feit, dat er niet of nauwelijks wetenschappelijk onderzoek naar is gedaan. Bij toeval is ooit, bij een grootschalig opgezet onderzoek naar iets geheel anders, ontdekt dat er een direct verband is tussen verveling en jong overlijden. Je kunt je dus letterlijk dood vervelen. Gompie!

Maar niemand die op het idee komt om daar dan eens iets mee te gaan doen. Niemand? Nou, een enkeling.

Zo is er een man, Alan Caruba, die het ‘Boring Institute heeft opgericht. Aanvankelijk gewoon bedoeld als een geintje, maar later toch uitgegroeid tot iets. Weliswaar iets vaags. In een heus gebouw. Gerund door de man, die het voor de grap begonnen is.

Hij weet veel van het onderwerp af. Hij houdt er een paar eigenzinnige ideeën op na. Maar gedegen wetenschappelijk onderzoek ontbreekt.

Ben je al afgehaakt? Zit je je al stierlijk te vervelen?

Heks begrijpt nu eindelijk waarom de halve wereld meent te moeten bellen en smsen op de fiets, in de auto, desnoods tijdens seks: Men is verveeld. Het is niet omdat men constant contact wil hebben met de medemens. Het komt niet voort uit ons verlangen naar verbinding. Nee, het is louter stompzinnige verveling.

‘Verveling huist in de linkerhersenhelft. Het analytische deel,’  de Yang kant van ons brein dus. Ofwel het mannelijke deel. Onterecht overgewaardeerd in het al eeuwen aanhoudende patriarchaat, ‘Een vrouw, die bij een operatie die helft is kwijtgeraakt verveelt zich nooit naar eigen zeggen……’ beweert een wetenschapper.

‘In je rechterhersenhelft woont je vermogen om louter te zijn,’ voegt de gehalveerde vrouw daaraan toe. Ze kan iedereen de operatie aanraden. Je knapt er volgens haar geweldig van op.

Het is wat in het Boeddhisme ook wordt gepropageerd. Maak je los van de ratrace. Wees aanwezig in het hier en nu. Concentreer je op je ademhaling. Je hersengolven veranderen dan: Je bent er. Hier en nu. En dat is nooit saai.

 

Een jeugdvriend van me verveelde zich bij alles. Hij deed een paar studies op zijn sloffen en nog was het niet genoeg. Als hij zat te eten las hij de etiketten op flessen ketchup, potten pindakaas, pakken melk en hagelslag….. Tijdens het fietsen las hij onderweg alles wat los of vast zat aan verkeersborden, reclamezuilen en ga zo maar door……

De vader van een andere jeugdvriend liep altijd al lezend te wandelen. Met zijn neus in een dik boek. Een beledigde vrouw naast zich, want dat is dan lekker tijdens een zondagse wandeling met je modelgezinnetje: Loopt je vent er zo bij!

Maar goed, de man verveelde zich blijkbaar. Het is ook een beetje een gewoonte om altijd een object van je aandacht te willen hebben. Afleiding. Iets om achter aan te rennen.

‘Scholen zijn barbaarse instituten, waar verveling hoogtij viert,’ beweert iemand anders. ‘Als je naar de belangrijkste en meest bepalende factoren rond verveling kijkt zijn ze allemaal aanwezig in een klaslokaal…..’

‘Bijvoorbeeld urenlang stil zitten op een stoeltje. En dan de leerstof: Oersaai. En het wordt aangeleerd door herhaling, terwijl uit onderzoek is gebleken, dat herhaling dodelijk is voor de concentratie. De geest wil dat niet, telkens dezelfde ouwe koek.’

Een hele rij redenen om kinderen vooral niet in klaslokalen te gaan zitten vervelen met je hopeloze lesstof passeren de revue. Heks snapt nu eindelijk waarom ik nooit het onderwijs in heb gewild. Ik vind onze lesmethoden barbaars. Een vorm van kindermishandeling zelfs.

‘Klaslokalen zijn saai, scholen zijn saai. Men probeert zo min mogelijk prikkels aan te brengen. Lesstof is saai….’ Dan volgen er twee voorbeelden van kinderen die van school werden gestuurd omdat ze een opstel of spreekbeurt over verveling hadden gemaakt! Toe maar! Een gevoelig onderwerp dus.

Je mag kinderen dus zonder meer suf vervelen, maar als ze er iets van zeggen is dat taboe. Boe! Schandalig toch weer.

Heks is postuum blij dat ze nooit heeft meegewerkt aan deze misdadige praktijken. Kinderen dood vervelen. Vreselijk.

‘Je zou zo’n leuke juf zijn, het is zonde, dat je dat niet gaat doen,’ mijn moeder was er altijd voorstander van, dat ik voor de klas zou gaan staan. Maar zelf wilde ze er als jonge vrouw ook niet aan.

De man, die zijn telefoon kwijt is ontdekt de charme van er gewoon zijn. Om je heen kijken. Adem in, adem uit. Hij voelt zich gered. Bevrijd van zijn eigen verveling. ‘Juist door die telefoon raak ik extra verveeld. Juist dat constante aanbod aan prikkels maakt dat je meer wilt…… Verveling en sociale media gaan hand in hand…

‘Weg met de linker hersenhelft dus. Laten we massaal zo’n operatie ondergaan, dan leven we langer. En er zullen minder rellen zijn, die komen nu eenmaal heel vaak voort uit louter verveling.

Maar ook terrorisme heeft die vervelende component. Jonge mensen, die zich de kolere vervelen vinden hierin een geweldige uitlaatklep voor hun frustraties. Ooit heel goed verwoord  door Doris Lessing in het boek: ‘De barmhartige terroriste’. Eigenlijk verplichte literatuur voor de middelbare school.

Tegenwoordig vervelen Moslimjongeren zich het meest, maar dat is niet altijd zo geweest. De Rote Armee Fraktion bestond uit blanke rijkeluiskinderen. Die zich stierlijk verveelden.

‘Verveel jij je wel eens Heks?’ Niet eens zo vaak. Zelfs al lig ik vaak dagen in bed te dweilen. Maar ik woon dan ook ongeveer in mijn rechterhersenhelft. De linker raadpleeg ik louter voor feiten en analyses…..

Terwijl ik dit schrijf kom ik een andere documentaire over verveling tegen. ‘Bloody mondays & strawberry pies’ Een onderzoek naar het vermogen van mensen om niets te doen. een andere invalshoek dus.

Alles is dus nog niet gezegd over dit strontvervelende onderwerp……

Oh ja, tijd gaat echt langzamer als je je verveelt. Althans dat lijkt zo. Dat komt omdat je hersens dan gek genoeg sneller gaan werken…….

ER IS NOG HOOP! CHECK VERVEELJENIET

Drie oktober, Leids Ontzet: Heks danst op het biljart! Na een heftige week vol leuke verrassingen wordt ze bovendien met stomheid geslagen. Door Cowboy nog wel!

DRIE OKTOBER, feest, leiden,DRIE OKTOBER, feest, leiden,DRIE OKTOBER, feest, leiden,DRIE OKTOBER, feest, leiden,

De tweede helft van vorige week is het zoete inval in Huize Heks. Fiederelsje komt me een enorme roos brengen. Geintje schuift onverwacht aan voor een gezellige lunch. Trui komt een avondje slempen. Rakusribut bakt bananenbrood binnen mijn dieet en brengt het langs. Frogs koopt namens weer een andere vriendin een Cowboyhoed voor me op de drie-otobermarkt….. Heks wordt enorm in de watten gelegd! 

Als klap op de vuurpijl staat Cowboy vrijdag voor mijn neus met een kleurige bos bloemen.  ‘Ik kom je verrassen,’ verklaart hij zijn aanwezigheid, ‘Leuk toch?’

DRIE OKTOBER, feest, leiden,

Heks is inderdaad behoorlijk verrast. Met stomheid geslagen zelfs. Dat geeft Cowboy mooi de kans om zijn zegje te doen. Hij is niet bepaald een prater, behalve als het over architectuur gaat. Of muziek.

‘Deep listening’ is een essentieel onderdeel van elke relatie als het goed is. Echt naar elkaar luisteren. Kop houden en oortjes open. Hart open. Tussen Cowboy en Heks is veel misverstaan. Helemaal niet uitzonderlijk. De wereld staat er bol van!

DRIE OKTOBER, feest, leiden,

Zo blijkt mijn vriend niet te hebben begrepen dat het uit is tussen ons. Hoe is dat nu mogelijk?

Het is prachtig weer. Heks pakt thee en koekjes in. We fietsen naar het bos en wandelen met Varkentje. Daarna strijken we neer op het grote veld. Wat is het toch veel gemakkelijker praten als je niets te verliezen hebt!

‘We kunnen het beste in elkaar wakker maken, maar ook het slechtste. Dat laatste wil ik niet. Ik verdom het. Het is een weg, die ik nooit heb willen inslaan. Ik heb sommige mensen om me heen elkaar jarenlang het leven zuur zien maken. Schelden, elkaar ondermijnen, tegenwerken, vernederen en uithollen. Op zich geen slechte mensen, maar ze geven de verkeerde zaadjes in elkaars tuintje water ….. En in hun eigen tuintje…..Het is mijn schrikbeeld om zo te eindigen met iemand!’

cowgirl, feest, drie oktober, vrouw met hoed,

Foto: Rik van Boeckel

Het is twee oktober, feest in Leiden. Frogs heeft me uitgenodigd op het eten. Als ik hem bel nodigt hij spontaan ook Cowboy uit. Zo eten we vanouds gezellig met zijn drietjes. Daarna kijken we naar de taptoe, die vlak langs het huis van mijn kikkervriend marcheert.

Wat is dat toch een leuk begin van dit jaarlijks terugkerende feest. Alle verenigingen uit Leiden en omgeving lopen mee. Kleine kinderen met rode konen van de slaap maken een radslag of staan op hun kop. De meest fantastische muziekkorpsen verlenen hun medewerking.

DRIE OKTOBER, feest, leiden,

Foto: Rik van Boeckel

Voor ons staat een echtpaar te genieten. De man vertelt, dat ze ieder jaar speciaal naar Leiden komen voor de taptoe. ‘Met name dat gegil van ouders naar kinderen, oma’s naar kleinkinderen, maakt het zo leuk,’ verklaart de man met een onvervalste Rotjeknor tongval.

Wat later lopen we door de stad richting station. We brengen Cowboy naar de trein, een hele onderneming. De stad is stampvol uitzinnige mensen. Heks en Frogs dompelen zich uiteindelijk helemaal onder in de feestelijkheden.

cowgirl, feest, drie oktober, vrouw met hoed,

Foto: Rik van Boeckel

We lopen een grote ronde door de stad, eten friet, drinken bier. Heks danst op het biljart. We dansen ook nog eventjes salsa. Uiteindelijk kan ik echt niet meer op mijn benen staan. Niet vanwege de drank, zoals vroeger, maar vanwege uitgewerkte pijnstillers…. ;-P

DRIE OKTOBER, feest, leiden,

Foto: Rik van Boeckel

Drie oktober zelf houd ik me gedeisd. Alles doet zeer. Met Frogs loop ik een klein rondje door de zonnige stad. We genieten van een bandje. Drinken een biertje.

‘Ik geloof dat ik het wel gezegend vind zo, lieve Frogs,’ zeg ik nadat we een lekker bordje Dahl hebben gegeten in Huize Heks. Zo gaat mijn kikkervriend later die avond alleen op stap. Zijn gestel is zo goed als onverwoestbaar. Hij kan nog wel een avondje feesten lijden!

DRIE OKTOBER, feest, leiden,

‘Blest Pair of Sirens’: Concert van het projectkoor van Stichting Leidse Koorprojecten onder leiding van Wim de Ru. Samen met een Engels koor, het Fleet Choral Society uit Fleet onder leiding van Gwyn Parry-Jones. Heks geeft haar eigen twist aan de uitvoering. Noodgedwongen……

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

De dirigent van het Engelse koor

Het laatste halfjaar oefent Heks met enige regelmaat op zaterdagmiddag met het SLK-koor. Het projectkoor van Stichting Leidse Koorprojecten. De laatste tijd zelfs ellenlange middagen, omdat we de gekozen muziek er maar niet in kregen.

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Een groot struikelblok bleek het belangrijkste stuk van het concert te zijn: ‘Blest Pair of Sirens’ van Hubert Parry. ‘Zo gek,’ verzucht onze dirigent Wim de Ru tijdens de laatste repetitie, ‘Al jaren raadt iedereen me aan om dit stuk eens uit te voeren. En steevast zeggen ze er dan bij dat het zo gemakkelijk weg zingt!’

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Geobserveerd door onze dirigent!

We kijken de man glazig aan. Makkelijk weg zingt? Hoe komen die mensen er bij? Wie zijn die lui, die dit beweren?  Nou, onder andere de helaas ontslapen vrouw van Wim. En nog zo wat mensen, die beslist weten waar ze het over hebben.

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Sommigen zitten voor de uitvoering met de handen in het haar!

‘Ik moet jullie iets opbiechten,’ vervolgt onze dirigent, ‘het klopt inderdaad, dat het stuk heel goed te doen is, als je de vierstemmige versie aanhoudt. Helaas hebben wij gekozen voor de zeer moeilijke achtstemmige versie. Gewoon, omdat ik niet op de hoogte was, dat er ook een eenvoudiger variant bestond….. Excuses!’

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Anderen maken zich niet zo druk

Foutje, bedankt. Er is niets meer aan te doen. Voor de zoveelste keer worstelen we ons door de lastige passages. Gelukkig hebben we nog een generale repetitie. Maar dan moeten we ook afstemmen op het speciaal uit Engeland overgevlogen koor, Fleet Choral Society uit Fleet onder leiding van Gwyn Parry-Jones, waarmee we dit project uitvoeren!

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Tijdens deze enige oefenmiddag samen met het Engelse koor blijkt dat ik helemaal achteraan sta met naast me twee dames, die er niet al teveel van bakken. Heks blijft ook in gebreke.

Door alle drukte van de laatste tijd is het oefenen er totaal bij ingeschoten. Zo zit ik dan tussen de generale en de uitvoering toch nog bloedig op dit lastige stuk te ploeteren. Iemand moet toch het voortouw nemen….

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Sommigen gaan ook nog een concert geven in Engeland….

Het heeft niet geholpen blijkt tijdens de uitvoering. Ik raak volledig de kluts kwijt halverwege de Blest pair. ‘Wat kan mij het schelen?’ denk ik vervolgens. Vol overgave voeg ik een negende stem toe aan het geheel.

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Sommigen hebben hun hoofddeksel aangepast aan de angelsaksische smaak

Jarenlange muziekpraktijk zorgt ervoor, dat mijn spontane inbreng moeiteloos opgaat in de rijke kakofonie aan stemmen. ‘Ik heb toch betaald om mee te doen? Ik ben toch op alle repetities geweest? Ik heb toch ook nog toegangskaarten gekocht?’ rechtvaardig ik mijn actie, ‘Dus: Vooruit met de geit. Gaan met die banaan!’

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Als ik later in bed lig en aan dit moment terug denk krijg ik een lachaanval. Naast me ligt Cowboy lekker te ronken. Ik schuddebuik zachtjes om hem niet te wekken. Oh, wat grappig. Heerlijk.

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Mijn ondeugende buurvrouw

Tijdens de gezellige borrel achteraf hoor ik links en rechts van mijn koorgenoten, dat ik bepaald niet als enige het spoor bijster was. ‘Thuis lukte het prima, maar elke keer tijdens de repetities raakte ik compleet van de kaart. En ook nu weer! Midden in het concert was ik volledig de kluts kwijt…’ Aldus een tenor.

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Helaas mocht ik mijn hoed niet ophouden tijdens het concert, het zou de akoestiek teveel verstoren……

Gelukkig heeft het publiek er weinig van gemerkt. Volgens mijn hartje klonk het prachtig. Ook Steenvrouw vond het supermooi. Dus al met al toch weer een geslaagd project van Stichting Leidse Koorprojecten!

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Steenvrouw is enthousiast

koor19

Cowboy is onder de indruk

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Jip is er ook!

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Natuurlijk samen met Janneke!

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Extase nadat de boel kort en klein is geslagen….. Moet je het verwelkomen? Volgens Rumi wel! En volgens Jan Geurts is de neurotische persoonlijkheid ook nog eens beter af dan de evenwichtige: Eerstgenoemde kan gemakkelijker een glimp van zijn ware wezen opvangen……

Nu, Eckhart Tolle, levn in het nuNu, Eckhart Tolle, levn in het nuNu, Eckhart Tolle, levn in het nuNu, Eckhart Tolle, levn in het nuNu, Eckhart Tolle, levn in het nu

‘Merk je dat ik de laatste tijd een stuk vrolijker ben?’ vraag ik aan Cowboy. Hij knikt bevestigend. Het is hem ook opgevallen! Heks loopt aan één stuk door te zingen. Ze maakt weer met iedereen een praatje en een geintje. En bovendien dank ik het goddelijke dagelijks op mijn blote knietjes voor mijn mooie leven…..

Je bent niet de druppel in de oceaan, maar de oceaan in een druppel, Rumi

‘Het laatste jaar was niet gemakkelijk. Ik ben behoorlijk van slag geweest. Je weet wel waardoor,’ vervolg ik, ‘Boos ook. Woedend. En verdrietig. Depressief zelfs…..’

Ongeveer een jaar geleden werd ik ingehaald door leed uit mijn persoonlijke stenen tijdperk. Het lijkt erop, dat ik door het ergste zeer heen ben. Maar ja, je weet het natuurlijk nooit zeker. Ik had mijn frivole tuimeling van vorig jaar ook niet zien aankomen!

Je bent niet de druppel in de oceaan, maar de oceaan in een druppel, RumiRumi

‘Laat toch los, Heks, dat verleden,’ is hetgeen ik steeds te horen krijg. Cowboy zei letterlijk: ‘Nu ben je vierenvijftig jaar oud en nog steeds zit je te zaniken over dingen van vroeger. Het is voorbij, je kunt er toch niets meer aan veranderen!’ De pot verwijt de ketel natuurlijk! Maar het is wel zo. Bovendien: Gezeur? Je schiet er niets mee op.

outside, inside, insight

Volgens mij ben ik zo aan het piepen, omdat ik dat vroeger niet gedaan heb. Ik was altijd zeer behendig in het incasseren van klappen. Zowel letterlijk als figuurlijk. Als iemand een tik uitdeelde gaf ik geen kik. Al sloeg iemand me half dood: Ik zweeg.

Pure trots natuurlijk. Ik gunde die personen gewoon mijn tranen niet. Het tonen van pijn stond voor mij gelijk aan zwakte. En het tonen van zwakte leek me niet wenselijk, want levensgevaarlijk…..’

verdriet ingehouden, kneust het hart

Al die niet uitgeschreeuwde kreten lagen jarenlang begraven in de modder van de dichtgevroren vijver van mijn niet vergoten tranen. Ergens in mijn borstkas. En nu de boel ontdooit ontsnappen ze als wilde vogels één voor één uit mijn mond. Ik herkende mezelf het afgelopen jaar soms niet terug met mijn geschreeuw en gescheld, gekerm en verontwaardiging, verongelijktheid en verbittering…….

mooi gedicht,

Wat een kinderachtig gedoe! Al die frustratie over ouwe koeien. ‘Blijf toch lekker in die sloot, stelletje overjarig slachtvee!’ Maar nee, zelfs de kleinste verdronken kalfjes, waarmee ik mijn bodemloze put trachtte te dempen, zijn weer tot leven gekomen…..

keer het om, verander negativiteit in positiviteit

‘Maar dat is toch mooi, Heks, al dat nieuwe leven!’ zul je denken. Op zich is het goed en waardevol, dit opschoningsproces. Vanaf het moment, dat ik inderdaad wat dingen heb kunnen loslaten en wat afstand heb kunnen nemen tot bepaalde zaken, gaat het een stuk beter.

woorden, voorzichtig met wat je zegt, vergeten wel, vergeven nietkeep calm, read Rumi

In het prachtige boek ‘Het verstoorde leven’ van Etty Hillesum weet deze jonge Joodse vrouw midden in de oorlogsellende zich te handhaven in het wonderschone nu. Deze dagboeken zijn een verslag van haar inwendige strijd: Een enorme worsteling met zichzelf.

Ik herinner me haar moeite om te stoppen met roken. Het lukt haar maar niet. Of haar relatie met ene S. Een bijzondere maar ook zeer getrouwde man, spiritueel onderlegd. Handleeskundige, een echte heks dus. Met één grote zwakte: Zijn voorliefde voor jonge vrouwen…..

Rumi

Maar ook haar besluit om naar Kamp Westerbork te vertrekken op een moment, dat ze zich er met gemak onderuit had kunnen wurmen. Ze werkte immers voor de Joodse Raad….. Ze had er al vaak mensen bezocht, dus ze wist wat haar daar te wachten stond: Transport naar een vernietigingskamp en uiteindelijk een wisse dood.

Je eigen geweldige licht, als je eenzaam bent

Wat ik nooit begreep was hoe zij haar ouders en schizofrene broer alleen naar Auschwitz liet vertrekken. Zij neemt een andere trein. Dit terwijl ze gemakkelijk had kunnen regelen, om in dezelfde trein te zitten……… Hoe kun je dat nu doen?

Hetty, die zoveel voor alle mensen om zich heen heeft kunnen betekenen kwam volledig in de verdunning zodra ze werd geconfronteerd met al die oude patronen waar ze zich net uit had los geworsteld. Ze ging steeds finaal onderuit na een klein bezoek aan haar familie. Triest natuurlijk. Heel verdrietig. Maar het maakt die laatste keuze uiteindelijk wel begrijpelijk.

afraid, moving forward, standing still, slowly

Hoeveel je ook van je medemensen houdt, je kunt niet altijd met hen verkeren. Sommige mensen trekken gewoon een enorme wissel op je. Zolang je dit ontkent, raak je in de problemen. Het zien en erkennen van de realiteit is een pijnlijk en ontluisterend proces. Het goede nieuws is, dat het ook een zekere bevrijding herbergt.

images-91

Als het je lukt om je in liefde los te maken van de banden, die je binden, zonder wrok en haat, komt er weer ruimte voor extase.

Zoals nu in het leven van Heks. De Prunus in de steeg gaat bijna bloeien. Dagelijks sta ik een tijdje bij mijn oude kale vriend. Langzamerhand verschijnen er kleine bruinige blaadjes met piepkleine roze knopjes ertussen verborgen. Nog een paar dagen en dan baad ik weer in een roze bloesemwolk. Dagelijkse goddelijke extase nadat de boel van binnen eerst volledig kort en klein is geslagen……

nu leven, slakkenhuis, gulden snede

 

Jan Geurtz Verslaafd aan liefde

 

 

Ontmoeting met oude vriend Geintje. We praten over de zorgelijke werkelijkheid en staan in no time alweer te schateren van de lach. Humor is toch zo’n zegen. En deze man doet zijn naam eer aan!

Carrièretijger

Als ik een rondje met Varkentje loop kom ik mijn oude vriend Geintje tegen. Ik krijg een zoen op allebei mijn wangen. ‘Hoe gaat ‘ie Heks? ‘ ‘Prima en met jou?’ ‘Ach, het gaat. Ups en downs.’ Zijn mooie blauwe ogen staan zorgelijk. Zijn spottende lachmond staat zowaar serieus….

Carrièretijger

Zo ken ik hem niet. Hopelijk is er niets ernstigs aan de hand. Op mijn vraag wat eraan scheelt antwoordt hij, dat zijn managementfunctie bij de gemeente wordt wegbezuinigd. ‘Ze halen er voor het gemak gelijk maar liefst twee lagen leidinggevenden tussenuit. In de praktijk komt het er op neer, dat het team op de werkvloer zichzelf moet aansturen!’

CarrièretijgerCarrièretijger

‘Dat kan nog uitermate grappig worden’, zegt Heks. Ik ken zijn ondergeschikten. Regelmatig zie ik één van zijn kleurrijke teams door de stad zwerven op zoek naar zwerfafval bijvoorbeeld. Ik heb uitstekende connecties met hen in de hondewandelgangen. We grijnzen berustend naar elkaar. Het zijn geweldige lieve schatten, maar zonder leiding wordt dit cordon zonderlingen stuurloos. Tja. Het is de zoveelste idiote bezuinigingsactie van onze debiele overheid.

‘Ik ben alweer met een nieuwe opleiding begonnen. Ik vindt wel weer werk.’ Nu ben ik toch nieuwsgierig naar zijn ommezwaai. ‘Wat studeer je dan nu?’ ‘Ik leer voor agoog. Ik ga mensen begeleiden met veranderen. Mijn vrouw doet dezelfde opleiding!’

Carrièretijger

Ik krijg wilde fantasieën van een leuk nieuw bedrijfje, gerund door dit echtpaar, waar je aan de ene kant ingaat. Als in een autowasstraat. Om er vervolgens aan de andere kant helemaal veranderd uit te komen….. ‘Hihi,’ giebelt Geintje, ‘dan maak ik van jou een jongetje…!’ We liggen dubbel. ‘Dat lijkt me wel wat, voor de verandering!’

Nu begint mijn vriend een geweldig verhaal te vertellen over de verandering, die hij ooit in het leven van één van zijn medewerksters heeft bewerkstelligd. ‘De vrouw was bang voor alles. Bijvoorbeeld om over te werken. Of voor hoogtes.’ Hij wijst op een brug tussen twee gebouwen. ‘Ze weigerde daar overheen te lopen. ‘

CarrièretijgerCarrièretijger

Een hilarische geschiedenis volgt over hoe hij haar over al die drempels heen heeft geholpen. Nu werkt ze over tot laat in de avond terwijl ze vrolijk heen en weer loopt over die hoge brug tussen de gebouwen. Haar man moet het huishouden doen. Waar ze vroeger precies om vijf uur de aardappelen op het vuur had staan, doet manlief dat nu.

‘Hij zal je bloed wel kunnen drinken intussen, ‘ grapt Heks. ‘Had hij het helemaal voor elkaar met een onzekere afhankelijke vrouw, verander jij haar in een zelfstandige tante Betje!’

Zo lachen we al onze zorgen weg. Als vanouds. Toen we vroeger samenwerkten in de horeca, haalde deze man altijd allerlei geintjes uit. ‘Til je voet eens op, Heks!’ verzocht hij bijvoorbeeld, tijdens het schoonmaken van de keuken. ‘Goed, zet maar weer neer.’ En daar stond je dan met je geschoeide voet in een emmer water….

Ook hingen er standaard allemaal thee-eieren aan de achterkant van je shirt aan het eind van de avond. Liep je compleet voor emmer, terwijl je in een emmer voor lul stond……

Carrièretijger

Die goeie ouwe tijd. Ik herinner me ook nog een paar wilde feesten, toen Geintje op kamers ging. Kwam ik met mijn vriendinnen als de dames van de Walra Felicitatiedienst hem een koffertje met zijn ‘uitzet’ bezorgen. Je kunt wel raden, dat daar de vreemdste dingen inzaten….. Zo zetten we dan de hele avond op stelten, uit wraak voor al die thee-eieren en natte voeten…..

Carrièretijger

Ook zijn we wel eens een feest binnen gevallen met een horde wilde Schotten verkleed als brandweerman. Uit een zogenaamde brandweerspuit spoten we een wolk confetti van een paar kilo de brandschone ruimte in. De kleurige snippers gingen een interessante alliantie aan met al het verspilde bier, zodat mijn vriend nog maanden op zijn knieën schrobbend de vlekkerige vruchten plukte van deze dolle avond.

Carrièretijger

Grrrrrr

 

Waar blijft de tijd? Nu zijn we braaf en consciëntieus. De hormonale onrust der jeugd is in bezadigde banen geleid. Mijn vriend heeft zelf alweer jongvolwassen kinderen, die misschien ik weet niet wat allemaal uitspoken…..

‘Heerlijk om je eventjes te zien, schat. Doe je iedereen de groeten?’ zegt hij bij het afscheid. Bij deze dan. Allemaal de hartelijke groeten van Geintje! Vooral jij, Trui!

Carrièretijger

Allemaal de groeten

 

Carrièretijger

Carrièretijger

 

‘Mi Rumba’: Het nieuwe nummer van Rik van Boeckel en Gatto Gabriel. Met videoclip!!!!

lachende man en vrouw, Rik van Boeckel

Frogs is altijd in voor en geintje

Mijn goede vriend Frogs is altijd met van alles bezig. Hij heeft van zijn passie, muziek, zijn beroep gemaakt. Zo zagen we hem onlangs voorbijkomen op dit blog met de gelegenheidsformatie Galactic Grooves. Maar ook voor een Spaans programma met ‘Bel Cante‘ draait hij zijn hand niet om. Daarnaast maakt hij hele leuke HipHopnummers!

Voor mij is het natuurlijk erg leuk om op de eerste rij te zitten bij al zijn optredens. Nou alle optredens….. Het is niet bij te houden!

Onlangs heeft hij, Rik van Boeckel, een videoclip opgenomen met 1 van zijn eigen nummers. Samen met Gatto Gabriel. Video: Robert Stomp. Productie: MB MB Ghettoflow. Het is hartstikke leuk geworden. Check it out!

Heks springt verfrissend uit haar vel: Het nieuwe jaar is begonnen! Het leven test mijn goede voornemen…

woede, boosheid, irritatie, uit je vel springenwoede, boosheid, irritatie, uit je vel springen

Vanmorgen ga ik voor de zoveelste keer naar de opticien. Steeds vergeten ze iets rondom het aanmeten van een nieuwe bril. Vandaag zetten ze opnieuw stipjes op de glazen. Vorige week heeft iemand daar een potje van gemaakt, blijkt nu. Nou ja, vooruit. Eindelijk is het rond. Blij loop ik de deur uit. Wat een gedoe.

woede, boosheid, irritatie, uit je vel springenwoede, boosheid, irritatie, uit je vel springen

Een uurtje later ben ik niet meer zo blij. Dit na het zoveelste telefoontje van deze bekende bril-keten. Bij de afhandeling zag ik, dat de bon op 30 januari was gezet, maar het was van cruciaal belang, dat het voor eind december vorig jaar rond kwam. Zoals afgesproken. Ik had alle formaliteiten geregeld, het recept op tijd aangeleverd. Stipjes laten zetten….

Maar helaas hadden ze de bril niet besteld. Bladiebla. Het ligt aan Heks. En haar moeilijke bril. Probeert de man me telefonisch in de schoenen te schuiven. Eerst helemaal geen probleem, toezegging na toezegging. Maar nu toch moeilijk. Maar ik weet wel beter, ze hebben fouten gemaakt. Er zijn veel dingen mis gegaan in die winkel. Misschien door de drukte rondom de jaarwisseling….

woede, boosheid, irritatie, uit je vel springenwoede, boosheid, irritatie, uit je vel springenwoede, boosheid, irritatie, uit je vel springenwoede, boosheid, irritatie, uit je vel springen

Nu is het zo, dat dit geintje me tweehonderd euro scheelt. Nogal een bedrag. Ik heb dan ook het hoofdkantoor op hun dak gestuurd, lang leve de klachtenlijn. De vrouw daar geeft me in eerste instantie groot gelijk. Gelukkig heb ik ook ook een bon in handen, die bewijst, dat ik mijn zaakjes rond had op de 31ste. Nu maar hopen op een goede afloop, dat wil zeggen, dat zij opdraaien voor de foute afhandeling en niet ik.

woede, boosheid, irritatie, uit je vel springenwoede, boosheid, irritatie, uit je vel springenwoede, boosheid, irritatie, uit je vel springenwoede, boosheid, irritatie, uit je vel springen

Door de jaren heen heb ik echter al veel flauwekul meegemaakt. Mensen liegen, dat het gedrukt staat, als het ze zo uitkomt. Ik vecht voor wat ik waard ben, maar reken nergens op. Eens kijken of deze keten doet wat ze beweren: Service leveren…..

Vanavond realiseer ik me, dat mijn enige goede voornemen dit jaar, minder schelden, alweer lelijk in het water is gevallen. Aan het eind van de ochtend treft Steenvrouw een foeterende Heks aan, als ze even op de koffie komt. En ook de rest van de dag blijf ik nijdig pruttelen. Oh, oh, het leven stelt me op de proef met deze ergernissen.

Als ik later nog even naar een park fiets kom ik langs een bushalte. Er zit een dronken tor te wachten, een grote woeste kerel. Ik hoor hem schelden en tieren. Goeie hemel, hij is goed kwaad. Ik loop met Ysbrandt langs de grote molen. Rustig staat hij daar temidden van alle bedrijvigheid. Ik word er ook stil van.

Op de terugweg zie ik de man weer. En hoor hem vooral. Opeens verzacht mijn hart, ik zie niet meer die griezelige dronkelap. Dat ongeleide projectiel, waar Ys al een loerend oog op heeft laten vallen. Ik zie die hele reeks teleurstellingen, leugens, gemelijkheden en geweld, dat de man naar dit bankje heeft gevoerd.

woede, boosheid, irritatie, uit je vel springenwoede, boosheid, irritatie, uit je vel springen

‘God, Godin, lieve engelen, lichtbollen, wie dan ook, luister naar die man asjeblieft. Ik versta er geen zak van, het is ongearticuleerd gebral, plat Leids ook nog, maar in de ‘hemel’ is dat toch geen probleem?’

Het is schokkend, zo’n scheldende bonk vlees in een bushalte. Boosheid voedt boosheid. En als je maar lang genoeg doorgaat krijg je dit. ‘Omarm je woede’, zegt Thay altijd. Een nuttig advies. Maar of deze man er iets aan heeft? Ik hoop dat iets hem omarmt…..

woede, boosheid, irritatie, uit je vel springenwoede, boosheid, irritatie, uit je vel springenwoede, boosheid, irritatie, uit je vel springenwoede, boosheid, irritatie, uit je vel springen