Nachtegaaltje zingt fenomenaal in de enige echte kathedrale kerk die de Bollenstreek rijk is. Maar wat een vreemd concert! Waar is het publiek? Om samen te musiceren hoef je elkaar niet per se te verstaan, maar louter met handen en voeten praten? Daar kleven bezwaren aan……

‘Ik ben gevraagd om solo te zingen in een kerk in Lisse,’ mijn zangmaatje kijkt ons aan met een blik, die het midden houdt tussen trots en ontdaan, ‘Je wordt niet zomaar gevraagd, hoor. Mijn vaste begeleidster kwam ermee aan.’

Wij kijken haar verbluft aan. Enige tijd geleden heeft Anna een Bulgaarse dame op de kop getikt, die haar tegen een redelijk tarief op de piano begeleidt. Onze koorgenoot is lid van een zangvereniging in Den Haag, waarvan de leden regelmatig voor elkaar soleren. Vandaar!

Voorin de kerk zit Anna moederziel alleen te balen

We zijn natuurlijk enorm nieuwsgierig, maar details over het aanstaande optreden kan Anna ons niet geven. ‘Zij spreekt goed Frans, maar ik niet. Dus we praten met handen en voeten, gaat prima hoor!’

Heks komt overeen dat haar zoon me de juiste informatie zal doen toekomen ter zijner tijd, zodat ik kan komen luisteren. Het concert vindt plaats tijdens de zomervakantie en het is vanavond laatste repetitie met ons koor.

De man van de Haagse zangvereniging zit met gesloten ogen te genieten

‘Prettige vakantie,’ galmen we naar elkaar en de koorleden vliegen uit naar alle windstreken. Anna niet. Die blijft thuis. Ik zwaai naar haar, ze zit naast haar onvolprezen zoon in zijn auto. Elke week haalt en brengt hij zijn moeder naar de zang, vandaag niet uitgezonderd. ‘Mail me, ik ben je adres kwijt,’ seint hij door de voorruit. Zo gezegd, zo gedaan.

Een kleine twee weken later is het zover. Op zaterdag middag om 4 uur in de Agathakerk in Lisse gaat mijn zangmaatje zingen bij het orgel in de enige kathedrale kerk die de bollenstreek rijk is.

Heks parkeert haar kanariepiet om even voor vieren pal voor het monumentale bakbeest. Gewapend met een grote flaphoed betreed ik het pand. Binnen is het uitgestorven. Een batterij kaarsen brandt devoot onder een Mariabeeld. Helemaal voorin de kerk ontwaar ik uiteindelijk mijn zangvriendin. Ze zit op de voorste rij zachtjes te mopperen.

Als ze me ziet licht haar gezicht op. ‘Ik snap er niks van, waar is iedereen? Er is helemaal niemand! Zelfs mijn begeleidster is nergens te bekennen….! Wat is dat nou voor’n concert van niks?’

Ze heeft het nog niet gezegd of een man van de Haagse zangvereniging komt naar ons toelopen. We blijken naar boven te moeten, het orgel op. Een eindeloze klim via de metalen wenteltrap in de kerktoren volgt. Goddank is de zoon van Anna intussen ook terug van het parkeren van zijn auto. Hij posteert zich achter zijn moeder, zodat ze niet te pletter kan vallen nog voordat ze een noot heeft kunnen zingen…..

Boven op het orgel zit de dame van de begeleiding klaar. En er zijn zowaar nog een paar mensen komen opdagen om te luisteren! Hoera. Snel zoeken we een plekje op de stoelen tegen de muur.

Het concert begint rommelig op gang te komen. Muziekstukken worden klaargezet. Nog een laatste blik tussen de muziekanten……. Dan galmt Anna’s stem omhoog naar de dakspanten, slaat stuk tegen de orgelpijpen…… Ze staat met haar gezicht naar ons toe!

‘Draai je maar om,’ zegt de man van de zangvereniging, ‘Daar heb je een prachtige klankkast om vol te zingen!’ Zo gezegd, zo gedaan. Mijn maatje komt ook lekker op stoom nu. Haar stemgeluid vult de kathedraal.

‘Ik ga het Ave Maria niet doen, hoor,’ zegt ze tegen het eind van haar optreden, ‘Er zit een hele hoge noot in en ik ben bang dat dat niet gaat lukken door de zenuwen…..’

Goddank kunnen we haar overhalen: Het is prachtig! Heks raakt helemaal ontroerd als ze haar trouwe zangmaatje zo in de weer ziet. Enthousiast zitten we met elkaar te applaudisseren na afloop.

‘Mag ik je kaartje?’ vraag ik aan de organiste. We raken aan de praat. Zo ontdek ik dat vanmiddag eigenlijk een geniale repetitie is om het juiste register te zoeken bij Anna’;s stem! Geen concert dus! Vandaar dat er geen publiek was, behalve de anderhalve man en paardenkop, die met Anna zijn meegekomen……

An zingt FOTO - 3

Achter tegen de muur zit de onvolprezen zoon te luisteren

‘Wat handig dat jij zo goed frans spreekt, Heks!’ roept Anna, als ik haar uitleg dat ze binnenkort nog een keertje voor publiek zal gaan zingen. Dat dit slechts een repetitie was. Dat er daarom niemand is komen opdagen…….

Mijn zangmaatje is sprakeloos en daar is best wat voor nodig! Nog een keertje! En dit was al heel spannend……

Grinnikend rijd ik weer terug naar Leiden. Ik heb een heerlijke middag gehad. Nu nog eventjes met het hondje naar buiten. Zonder flaphoed en hoge hakken….. Gewoon in mijn kloffie.

Ervaren pianolerares, gediplomeerd: Bo Petrova. Voor lessen aan beginners en gevorderden. Tevens begeleiding en concerten. Ze speelt ook fantastisch kerkorgel! 06/30238082 of Borislava Petrova op Facebook, bobipiano@gmail.com, http://www.bobipiano

‘Blest Pair of Sirens’: Concert van het projectkoor van Stichting Leidse Koorprojecten onder leiding van Wim de Ru. Samen met een Engels koor, het Fleet Choral Society uit Fleet onder leiding van Gwyn Parry-Jones. Heks geeft haar eigen twist aan de uitvoering. Noodgedwongen……

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

De dirigent van het Engelse koor

Het laatste halfjaar oefent Heks met enige regelmaat op zaterdagmiddag met het SLK-koor. Het projectkoor van Stichting Leidse Koorprojecten. De laatste tijd zelfs ellenlange middagen, omdat we de gekozen muziek er maar niet in kregen.

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Een groot struikelblok bleek het belangrijkste stuk van het concert te zijn: ‘Blest Pair of Sirens’ van Hubert Parry. ‘Zo gek,’ verzucht onze dirigent Wim de Ru tijdens de laatste repetitie, ‘Al jaren raadt iedereen me aan om dit stuk eens uit te voeren. En steevast zeggen ze er dan bij dat het zo gemakkelijk weg zingt!’

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Geobserveerd door onze dirigent!

We kijken de man glazig aan. Makkelijk weg zingt? Hoe komen die mensen er bij? Wie zijn die lui, die dit beweren?  Nou, onder andere de helaas ontslapen vrouw van Wim. En nog zo wat mensen, die beslist weten waar ze het over hebben.

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Sommigen zitten voor de uitvoering met de handen in het haar!

‘Ik moet jullie iets opbiechten,’ vervolgt onze dirigent, ‘het klopt inderdaad, dat het stuk heel goed te doen is, als je de vierstemmige versie aanhoudt. Helaas hebben wij gekozen voor de zeer moeilijke achtstemmige versie. Gewoon, omdat ik niet op de hoogte was, dat er ook een eenvoudiger variant bestond….. Excuses!’

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Anderen maken zich niet zo druk

Foutje, bedankt. Er is niets meer aan te doen. Voor de zoveelste keer worstelen we ons door de lastige passages. Gelukkig hebben we nog een generale repetitie. Maar dan moeten we ook afstemmen op het speciaal uit Engeland overgevlogen koor, Fleet Choral Society uit Fleet onder leiding van Gwyn Parry-Jones, waarmee we dit project uitvoeren!

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Tijdens deze enige oefenmiddag samen met het Engelse koor blijkt dat ik helemaal achteraan sta met naast me twee dames, die er niet al teveel van bakken. Heks blijft ook in gebreke.

Door alle drukte van de laatste tijd is het oefenen er totaal bij ingeschoten. Zo zit ik dan tussen de generale en de uitvoering toch nog bloedig op dit lastige stuk te ploeteren. Iemand moet toch het voortouw nemen….

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Sommigen gaan ook nog een concert geven in Engeland….

Het heeft niet geholpen blijkt tijdens de uitvoering. Ik raak volledig de kluts kwijt halverwege de Blest pair. ‘Wat kan mij het schelen?’ denk ik vervolgens. Vol overgave voeg ik een negende stem toe aan het geheel.

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Sommigen hebben hun hoofddeksel aangepast aan de angelsaksische smaak

Jarenlange muziekpraktijk zorgt ervoor, dat mijn spontane inbreng moeiteloos opgaat in de rijke kakofonie aan stemmen. ‘Ik heb toch betaald om mee te doen? Ik ben toch op alle repetities geweest? Ik heb toch ook nog toegangskaarten gekocht?’ rechtvaardig ik mijn actie, ‘Dus: Vooruit met de geit. Gaan met die banaan!’

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Als ik later in bed lig en aan dit moment terug denk krijg ik een lachaanval. Naast me ligt Cowboy lekker te ronken. Ik schuddebuik zachtjes om hem niet te wekken. Oh, wat grappig. Heerlijk.

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Mijn ondeugende buurvrouw

Tijdens de gezellige borrel achteraf hoor ik links en rechts van mijn koorgenoten, dat ik bepaald niet als enige het spoor bijster was. ‘Thuis lukte het prima, maar elke keer tijdens de repetities raakte ik compleet van de kaart. En ook nu weer! Midden in het concert was ik volledig de kluts kwijt…’ Aldus een tenor.

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Helaas mocht ik mijn hoed niet ophouden tijdens het concert, het zou de akoestiek teveel verstoren……

Gelukkig heeft het publiek er weinig van gemerkt. Volgens mijn hartje klonk het prachtig. Ook Steenvrouw vond het supermooi. Dus al met al toch weer een geslaagd project van Stichting Leidse Koorprojecten!

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Steenvrouw is enthousiast

koor19

Cowboy is onder de indruk

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Jip is er ook!

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Natuurlijk samen met Janneke!

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk