Ik bezoek mijn nieuwe vriend met ME. Blijkt toch een heel ander typje te zijn dan Heks! Zijn woning verschilt als dag en nacht met mijn heksenhuis. Hij is gewichtheffer, waar ik placht te duursporten. Kortom: Als ME zou worden veroorzaakt door je karakter, onzinnig geneuzel dat ik vaak te horen heb gekregen, dan zeg ik: Nee! ME veroorzaakt juist karaktermoord!

Zaterdag haal ik een boek op over ME: ‘ME/CVS/PVFS, An Exploration of the Key Clinical Issues’ geschreven door Dr Charles Shepherd en Dr Abhijit Chaudhurt. Eerstgenoemde was gastspreker tijdens de vertoning van Unrest onlangs hier in het LUMC. Ik wilde dat boek direct kopen, maar helaas: Portemonnaie vergeten!

Dan maar via een omweg. De organisator van de middag heeft een stapeltje in huis gehaald om achteraf nog exemplaren aan diverse mensen te kunnen verkopen. Ik heb er gelijk eentje gereserveerd. Wie weet staat er iets bruikbaars voor me in. Direct toen ik het boek opensloeg, tijdens de pauze die avond, zag ik al iets dat me hogelijk verbaasde.

Bepaalde klachten, waar ik eindeloos voor onder het mes ben geweest blijken ook direct verband te houden met ME. Het is voor het eerst dat ik het hoor. Reguliere artsen snapten niet dat ik zo jong dergelijke klachten ontwikkelde. En zo razendsnel! In het alternatieve circuit kreeg ik met enige regelmaat te horen dat ik gewoon te graag een kind wilde. Daar kwam al mijn ellende vandaan.

Alsof dat een abnormale wens is voor iemand rond de dertig. Alsof niet negenennegentig procent van de vrouwen biologisch gedicteerd die wens koestert.

‘Nou ja!’ roept Trui door de telefoon als ik het haar vertel, ‘Belachelijk!’ ‘Toe maar,’ beaamt Don Leo de idioterie van dergelijke beweringen. Maar evenzogoed ben ik er al bijna dertig jaar aan overgeleverd. Goddank heb ik ook altijd hele goeie mensen getroffen in het alternatieve. Maar er lopen ook kuddes absolute draken rond in die wereld. En niet het soort draken waar ik persoonlijk zoveel van houd.

Dat boek moet ik hebben. Ik wil gewoon meer weten over de huidige stand van zaken rondom ME. En hier in Nederland kom je niet veel verder dan stompzinnig geneuzel door niet goed geïnformeerde artsen. Dan maar liever een boek geschreven door een arts, die zelf lang geleden die ziekte kreeg. Hij is in elk geval niet bevooroordeeld.

Als ik aanbel doet een vriendelijke jongeman de deur open. Niets aan te zien. Leuke vent in een schitterend mooi nieuwbouwhuis. Heel smaakvol ingericht. Moderne kunst aan de muren. Lekker leeg, daar ben ik jaloers op. Mijn eigen huis lijkt wel een uitdragerij zo langzamerhand.

‘Wil je thee?’ we praten nederlands en engels door elkaar, zonder het in de gaten te hebben. Mijn nieuwe vriend komt uit de Verenigde Staten. Nadat hij afgestudeerd en gepromoveerd was kwam hij naar ons kikkerlandje voor een geweldige baan. Zijn leven was helemaal fantastisch, totdat hij griep kreeg.

‘Dat is nu vijf jaar geleden. Ik ben nog steeds niet beter. Ik werd eigenlijk alleen maar zieker. Heel raar vond ik dat. Ik was daarvoor altijd super gezond. En dan die vreemde fysieke verschijnselen!  Pas afgelopen januari kreeg ik de diagnose ME. Sindsdien ben ik in behandeling daar en daar. Ik slik Carnitine. Dat helpt een beetje….’

Een druppel op een gloeiende plaat. Heks heeft ook wat dingen die iets doen. Een hele keukenkast vol lapmiddeltjes. Beter word ik er echter niet van.

‘Weet je wat ik nu zo gek vind? Eens in de drie, vier maanden ben ik een dag bijna normaal. Opeens doet alles het weer. Lijkt die ziekte mijlenver weg. Natuurlijk heb ik de neiging om dan van alles te gaan doen. Daar hebben de behandelaars me vanaf geprobeerd te helpen. Middels cognitieve therapie. Dat is ook het enige wat ik aan die therapie heb gehad.’

‘Ik moest ook zwaar sporten en daar werd ik dan weer heel ziek van. Vroeger deed ik aan gewichtheffen, dus ik ben wel wat gewend….’

We zitten intussen gezellig aan de thee. Al snel wisselen we allerlei ervaringen uit. Wat fijn om eens met iemand te praten, die niet kijkt alsof ie water ziet branden als ik het over mijn rare leventje heb. Hij leidt zelf ook zo’n vreemd bestaan. Pas een paar jaar. In mijn optiek nog maar net. Maar als je nooit ziek bent geweest is vijf jaar achter de geraniums echt heel lang!

GIS EN GUITIG IN MIJN GEVAL…..

We gaan een stukje wandelen met VikThor. En daarna is het alweer tijd om naar huis te gaan. ‘Wat fijn dat je zo dichtbij woont,’ mijn nieuwe vriend is in zijn nopjes. ‘Kom lekker een keertje eten,’ Heks is ook blij, ‘Ik kook zonder gluten, lactose en soja. Maar wel met vlees. Voor de carnitine,’ grijns ik erachteraan.

We geven elkaar een hug en nemen afscheid. Het dikke paarse boek vol wetenswaardigheden over de slappe slaapziekte zit in mijn tas. Het blijkt niet misselijk te zijn, dat boek. Niet speciaal bedoeld voor leken. Vol vakjargon dus. En ook nog eens in het engels.

Toch koester ik het exemplaar als een schat. Misschien ontdek ik en passant nog een paar dingen die werken tegen de algehele malaise.

Voorlopig zal ik het moeten doen met de lapmiddeltjes, want alle goede bedoelingen ten spijt heeft het relatief geringe onderzoek naar deze invaliderende ziekte nog steeds geen remedie opgeleverd.

 

 

Nachtegaaltje zingt fenomenaal in de enige echte kathedrale kerk die de Bollenstreek rijk is. Maar wat een vreemd concert! Waar is het publiek? Om samen te musiceren hoef je elkaar niet per se te verstaan, maar louter met handen en voeten praten? Daar kleven bezwaren aan……

‘Ik ben gevraagd om solo te zingen in een kerk in Lisse,’ mijn zangmaatje kijkt ons aan met een blik, die het midden houdt tussen trots en ontdaan, ‘Je wordt niet zomaar gevraagd, hoor. Mijn vaste begeleidster kwam ermee aan.’

Wij kijken haar verbluft aan. Enige tijd geleden heeft Anna een Bulgaarse dame op de kop getikt, die haar tegen een redelijk tarief op de piano begeleidt. Onze koorgenoot is lid van een zangvereniging in Den Haag, waarvan de leden regelmatig voor elkaar soleren. Vandaar!

Voorin de kerk zit Anna moederziel alleen te balen

We zijn natuurlijk enorm nieuwsgierig, maar details over het aanstaande optreden kan Anna ons niet geven. ‘Zij spreekt goed Frans, maar ik niet. Dus we praten met handen en voeten, gaat prima hoor!’

Heks komt overeen dat haar zoon me de juiste informatie zal doen toekomen ter zijner tijd, zodat ik kan komen luisteren. Het concert vindt plaats tijdens de zomervakantie en het is vanavond laatste repetitie met ons koor.

De man van de Haagse zangvereniging zit met gesloten ogen te genieten

‘Prettige vakantie,’ galmen we naar elkaar en de koorleden vliegen uit naar alle windstreken. Anna niet. Die blijft thuis. Ik zwaai naar haar, ze zit naast haar onvolprezen zoon in zijn auto. Elke week haalt en brengt hij zijn moeder naar de zang, vandaag niet uitgezonderd. ‘Mail me, ik ben je adres kwijt,’ seint hij door de voorruit. Zo gezegd, zo gedaan.

Een kleine twee weken later is het zover. Op zaterdag middag om 4 uur in de Agathakerk in Lisse gaat mijn zangmaatje zingen bij het orgel in de enige kathedrale kerk die de bollenstreek rijk is.

Heks parkeert haar kanariepiet om even voor vieren pal voor het monumentale bakbeest. Gewapend met een grote flaphoed betreed ik het pand. Binnen is het uitgestorven. Een batterij kaarsen brandt devoot onder een Mariabeeld. Helemaal voorin de kerk ontwaar ik uiteindelijk mijn zangvriendin. Ze zit op de voorste rij zachtjes te mopperen.

Als ze me ziet licht haar gezicht op. ‘Ik snap er niks van, waar is iedereen? Er is helemaal niemand! Zelfs mijn begeleidster is nergens te bekennen….! Wat is dat nou voor’n concert van niks?’

Ze heeft het nog niet gezegd of een man van de Haagse zangvereniging komt naar ons toelopen. We blijken naar boven te moeten, het orgel op. Een eindeloze klim via de metalen wenteltrap in de kerktoren volgt. Goddank is de zoon van Anna intussen ook terug van het parkeren van zijn auto. Hij posteert zich achter zijn moeder, zodat ze niet te pletter kan vallen nog voordat ze een noot heeft kunnen zingen…..

Boven op het orgel zit de dame van de begeleiding klaar. En er zijn zowaar nog een paar mensen komen opdagen om te luisteren! Hoera. Snel zoeken we een plekje op de stoelen tegen de muur.

Het concert begint rommelig op gang te komen. Muziekstukken worden klaargezet. Nog een laatste blik tussen de muziekanten……. Dan galmt Anna’s stem omhoog naar de dakspanten, slaat stuk tegen de orgelpijpen…… Ze staat met haar gezicht naar ons toe!

‘Draai je maar om,’ zegt de man van de zangvereniging, ‘Daar heb je een prachtige klankkast om vol te zingen!’ Zo gezegd, zo gedaan. Mijn maatje komt ook lekker op stoom nu. Haar stemgeluid vult de kathedraal.

‘Ik ga het Ave Maria niet doen, hoor,’ zegt ze tegen het eind van haar optreden, ‘Er zit een hele hoge noot in en ik ben bang dat dat niet gaat lukken door de zenuwen…..’

Goddank kunnen we haar overhalen: Het is prachtig! Heks raakt helemaal ontroerd als ze haar trouwe zangmaatje zo in de weer ziet. Enthousiast zitten we met elkaar te applaudisseren na afloop.

‘Mag ik je kaartje?’ vraag ik aan de organiste. We raken aan de praat. Zo ontdek ik dat vanmiddag eigenlijk een geniale repetitie is om het juiste register te zoeken bij Anna’;s stem! Geen concert dus! Vandaar dat er geen publiek was, behalve de anderhalve man en paardenkop, die met Anna zijn meegekomen……

An zingt FOTO - 3

Achter tegen de muur zit de onvolprezen zoon te luisteren

‘Wat handig dat jij zo goed frans spreekt, Heks!’ roept Anna, als ik haar uitleg dat ze binnenkort nog een keertje voor publiek zal gaan zingen. Dat dit slechts een repetitie was. Dat er daarom niemand is komen opdagen…….

Mijn zangmaatje is sprakeloos en daar is best wat voor nodig! Nog een keertje! En dit was al heel spannend……

Grinnikend rijd ik weer terug naar Leiden. Ik heb een heerlijke middag gehad. Nu nog eventjes met het hondje naar buiten. Zonder flaphoed en hoge hakken….. Gewoon in mijn kloffie.

Ervaren pianolerares, gediplomeerd: Bo Petrova. Voor lessen aan beginners en gevorderden. Tevens begeleiding en concerten. Ze speelt ook fantastisch kerkorgel! 06/30238082 of Borislava Petrova op Facebook, bobipiano@gmail.com, http://www.bobipiano

Heks is druk bezig. Vertilt zich aan de metamorfose van haar Heksenhuisje. Maar niet getreurd: Het wordt heel mooi, fantastisch en paradijselijk! Gelukkig maar…..

geen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busygeen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busygeen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busy

Nog steeds ben ik te druk voor mijn doen. Ik hol achter de feiten aan, nog meer dan anders. Constant heb ik het gevoel, dat ik van alle moet. Zoals bonnetjes voor de belastingen uitzoeken en optellen. Maar om dat te kunnen doen moet ik eerst mijn werkkamer opruimen. Ik knikker al weken alles wat in huis ligt rond te slingeren gewoon op de hier al aanwezige grote hoop…..

geen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busygeen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busygeen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busy

geen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busy

Net als ik denk, dat ik de boel weer een beetje onder controle heb staan er een paar schilders op het balkon. Ze smijten alle zich daar bevindende troep op het dak van de belendende schuurtjes. Vervolgens schuren en lakken ze er lustig op los. De klodders verf vliegen om mijn oren. Een spoor van witte kattenpootjes wandelt door mijn huiskamer. Goed zichtbaar op mijn donkere vloer…..

geen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busygeen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busy

‘Daar mot je botewrwrwr op smeren,’ zegt de scheldschilder de volgende dag. Ik kijk de man niet begrijpend aan. Boter op mijn houten vloer? Heeft hij boter op zijn hoofd? Maar nee, ik begrijp hem verkeerd. Dit voedselproduct helpt inderdaad bij het verwijderen van verf: Van de kussentjes van kleine kattenpootjes !!!

geen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busy

Heks klimt op het dak van de schuurtjes en zoekt de troep uit. Ik gooi zeker zeven vuilniszakken puin van het dak af de straat op. Frogs zal ze later op de hoek van de straat zetten voor me!

images-14geen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busy

De schilders zijn aardig. En grappig. Eentje kan geweldig kankeren op van alles en nog wat. Hij maakt zich te sappel over de uitvoerder van Portaal. ‘Ik zal em **** en *****, die pleures *****’

Mijn balkonnetje knapt enorm op, dat is wel fijn. Het witgeverfde plafond reflecteert veel meer licht. Dat samen met de verdwenen Meidoorn maakt mijn huis een stuk zonniger…..

geen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busy geen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busy

Terwijl ik me druk maak over de belastingbonnetjes gooien de schilders alles weer terug op mijn balkon. Ze zijn klaar. Als ’s morgens uit het raam kijk zie ik een enorme berg spullen liggen bovenop de kattenbakken. Ik wurm me naar buiten en sjor voorzichtig aan de stapel. Oeps. Dat had ik beter niet kunnen doen! De berg troep tuimelt om en  alles rolt over elkaar heen.

geen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busy

Ik moet orde op zaken stellen. Al is het maar om te zorgen, dat mijn kattenvolkje naar het toilet kan! Maar waar te beginnen? Eigenlijk moeten er eerst een paar nieuwe vlonders komen. Dat betekent een ritje naar het tuincentrum. En zagen, zagen, wielewielewagen……. Zelf zagen wel te verstaan. Met mijn hopeloze armen!

geen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busy

Zodoende ben ik een hele middag bezig om mijn balkon te reorganiseren. Ik leg de tegels op hun plek en vul ze aan met nieuwe exemplaren. Ik zaag er hier en daar een paar doormidden. Ik sleep een enorme Oleander mijn huis in. Die kan mooi bescherming bieden tegen al te nieuwsgierige blikken van mijn naaste buren.

geen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busygeen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busy

Natuurlijk kan ik niet meer bewegen na al deze inspanningen. Mijn balkon ziet er paradijselijk uit, maar ik oog als een wandelend lijk. Mijn buitenplaats is enorm opgeknapt, maar dat kun je van mij niet bepaald zeggen……..

geen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busy

Vandaag race ik alweer door de stad om de volgende klus te klaren: Er moet een pomp komen om mijn waterbed leeg te pompen. In mijn hal staat een enorm pakket met daarin een nieuw bed. Dat kan pas worden geplaatst als het oude matras is verwijderd. En hoewel lek is het nog lang niet leeg. Humbug!

geen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busygeen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busygeen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busygeen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busy

De bonnetjes zijn nog steeds niet af. Ik heb de deadline ruim overschreden. M’n plannen om er vandaag aan verder te gaan vallen in het water, want ik ontdek, dat ik de hele middag moet repeteren met het projectkoor.

geen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busygeen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busy

Bah! Ik heb teveel hooi op mijn bescheiden vorkje! Ik vlieg maar van hot naar haar. Mijn spieren doen pijn. Mijn nek is een vonkende elektriciteitscentrale. Ik zie er uit als een geest. Ik voel me ziek en klammig. Help.

geen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busygeen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busy

Gelukkig krijg ik hulp. Morgen komt Cowboy gewapend met zijn boormachine deze kant op. Dan gaan we weer verder met het geklus. Intussen zitten er genoeg verhaaltjes in mijn hoofd, maar ik kom er niet aan toe. Ik ben of te druk, of te moe!

Te druk en te weinig tijd – 7 inzichten…….

geen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busy

geen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busy

geen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busy geen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busygeen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busy

geen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busygeen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busygeen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busy

geen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busy

Koningsdag 2015: Sloom slenteren door een zonnige stad met Cowboy en Frogs. Het is mijn geluksdag: Heks vindt een kikkerprins, Miss Piggy en een heus stokpaard. Die kan nog goed van pas komen!

meisje met viool, koningsdag 2015, Leiden, viool,

Op Koningsdag spreken we af met Frogs. ‘Hoe laat zal ik komen?’ sms’t hij me s’morgens. We besluiten om twee uur te verzamelen in Huize Heks. Cowboy trekt zijn knaloranje gympen aan en Heks lijkt wel een Sannyasin, zo oranje ziet ze……Of een wortel.

Van onderbroek tot zonnebril: Werkelijk alles wat ik draag heeft deze koninklijke kleur vandaag. Gelukkig maar dat het fris is buiten: Mijn dikke grijze vest werkt enigszins dempend op mijn goeie foute outfit.

meisje met dwarsfluit, koningsdag 2015, Leiden

Na een lekker kopje koffie wandelen we de stad in. Op de Breestraat is een Vrijmarkt. Daar wil ik wel eventjes kijken. De heren hebben niet zoveel met troep. Zij gaan lekker aan het bier.

Bij het eerste kraampje dat ik inspecteer op schatten tref ik het baasje van de hond met de reuzetong. ‘Heb je die leuke foto’s van jezelf met je hondje gezien op mijn blog?’ vraag ik nieuwsgierig. Ze heeft nog niet gekeken. ‘Hoe heette jouw site toch ook alweer?’ Ze kon zich de naam niet herinneren. Kan gebeuren. Heks heeft voortdurend last van dit verschijnsel.

meisje met viool, koningsdag 2015, Leiden

Ik koop een paar mooie Indiase glaasjes bij haar. Roze met goud, lekker bling. Voor thee of wijn. Als ik ze later uit de doos haal rollen er opeens een paar muntjes rinkelend op de grond. ‘Haha, wisselgeld. Wat grappig, kijk nou!’ roep ik uit. Het is mijn geluksdag!

meisje met viool, koningsdag 2015, Leiden

Een stukje verder staat een klein meisje viool te spelen. Haar zusje speelt dwarsfluit. Ze kijken er bloedserieus bij. Geweldig toch? Ik talm genietend en schiet wat plaatjes.

Intussen heb ik al een paar teddyberen gescoord. En een kikkerprins op een grote rinkelende oranje bal. Magisch gewoon. ‘Als je em kust verandert hij misschien in een echte prins!’ grapt de vrouw van het jonge stel dat de kraam runt.

‘He bah, een pluche prins met een enorme bal!’ De man en vrouw liggen dubbel van de lach. ‘Ik heb een echte droomprins van vlees en bloed.’ Ik wapper richting Cowboy. Ook vertel ik hen over mijn kikkerverzameling.

kikkers

KIKKER MET ORANJE BAL! EN EEN VERLEGEN KIKKER VAN STEENVROUW GEKREGEN…..

“Ik ging een keer door Nederland fietsen met een enorme pluche kikker achterop. Hij zwaaide naar de mensen. Ik vroeg iedereen om em te kussen, zodat hij in een prins zou veranderen. Mij was het namelijk niet gelukt.’ Dat was een leuke trip. Werkelijk iedereen waagde een kansje bij mijn mogelijke kikkerprins!

miss Piggy met beer

Niet veel verder ontwaar ik een poppenkastpop van Miss Piggy. Mijn grote rivale en tevens voorbeeld betreffende mijn liefde voor groene koudbloedigen. Geweldig toch! Wat een vangst! Het kan bijna niet worden overtroffen, maar dat gebeurt toch: Ik vind een heus echt stokpaard. Mijn dag kan niet meer stuk.

stokpaardje

Cowboy kijkt het hoofdschuddend aan. ‘Is je huis niet vol genoeg?’ We slenteren de Nieuwe Rijn op. Daar zijn de serieuze kramen met antiek en rariteiten. Plotseling ontwaar ik mijn Afghaanse stenenvriend.

Deze ongelofelijk aardige vent reist regelmatig naar zijn vaderland. Om daarna terug te komen met de meest bijzondere stenen. Vandaag ontdek ik prachtige strengen fluoriet, daar kan ik een prachtige ketting van rijgen! Zoals altijd matst hij me.

nijntje

NIJNTJE IS OOK AL IN STIJL

‘Volgende week, 5 mei, kom ik weer. Dan neem ik een ketting van opaal voor je mee. Zul je prachtig vinden.’ Hij weet waar ik van hou. Ooit kocht ik mijn opalen trouwring bij hem. Voor mijn innerlijk huwelijk. Edelopaal met vuur erin… Fantastisch!

man op terras,  koningsdag 2015, Leiden

Op een bootterras genieten mijn vrienden en ik van het heerlijke zonnetje en de vrolijke voorbijgangers. Later kijken we nog een uurtje naar een Ska band. Wat is dat toch een leuke muziek! Helemaal vrolijk komen we weer terug in mijn Heksenstulpje. Daar smijt ik een heerlijke Soto maaltijd op tafel. ‘Mmmmm, Mmmmmm,’ hoor ik om me heen,’ De heren laten het zich smaken!

man op terras,  koningsdag 2015, Leiden

‘Wat een lekker dagje, Frogs,’ zeg ik, als we nog eventjes samen met het hondje lopen. ‘Het was heerlijk vandaag, schat,’ fluister ik later in het slapende oor van mijn lief.

Mijn oogst van vandaag staat uitgestald in mijn woonkamer. Een stokpaard! Geweldig. Als ik het een paar dagen later veel te enthousiast aan mijn vriendin Elfje vertel reageert ze uitermate begripvol. ‘Ik ga er een eenhoorn van maken!’ schrijf ik bevlogen.

bootje,  koningsdag 2015, Leiden

Er ontspint zich een boeiend Gekkeheksengesprek. Heks: ‘Heb jij ook een stokpaard? Frogs ook!
Kunnen we een keer een buitenrit maken met z’n drieën….’

Elfje: ‘Ik heb er twee! Eentje was heel erg!! Via marktplaats!!  Meisje van 6 doet open!! Dus ik zeg ik kom voor de advertentie!! Komt de moeder met eenhoorn stokpaard!! Gaat t meisje heeeeeeel hard huilen ! Zegt de moeder: Niet huilen!! Je bent nu 6!!!! Veel te oud voor eenhoorns!!!….Das toch crimineel!!!’

glaasjes en afwasborstel dames

We speken onze afschuw uit over deze opvoedkundige praktijken. Wat een naar mens, die moeder! Heks: ‘Je bent nooit te oud voor een eenhoornstokpaard!’ Tevens maken we ons zorgen om de tere kinderziel van het meisje: Die heeft natuurlijk een enorm trauma opgelopen! Heks: ‘Het arme wicht zoekt later vast een man uit met een paardenbek.’ Elf: ‘Ter compensatie natuurlijk!’ Heks: ‘En een rare hinniklach……en een hele lange stok.’

stokpaardje

man en vrouw op terras,  koningsdag 2015, Leiden man en vrouw op terras,  koningsdag 2015, Leiden

Bloedig studeren op de Matthäus-Passion wordt onderbroken door een stormachtige wandeling met Ysbrandt. Door stom toeval ontdek ik in de hondenwandelgangen, dat een Canadese vriend, die ik ken uit Plumvillage, vanavond naar Leiden komt. Hoera! Joepie!

engaged artist, Boeddhist art, Boeddhistische kunst, Plumvillage, 2014, workshop

Vorig jaar in Plumvillage nam ik deel aan een workshop voor geëngageerde kunstenaars

De laatste dagen zit Heks hard te studeren op de Matthäus-Passion van Johann Sebastian Bach. Morgen is de uitvoering en ik moet nodig de puntjes op de i zetten. Een heleboel puntjes op een eindeloos aantal i’s.

Verder kom ik tot niets. Op zich niet zo erg. Buiten is het uitermate herfstig en koud. Het is gewoonweg heerlijk om op de bank in mijn lekkere warme huisje zachtjes voor me uit te zingen! Wat is het toch een prachtig meesterwerk. Terwijl ik ermee bezig ben vallen me steeds meer dingen op in de compositie. Het is een enorme klus om het allemaal in te studeren, maar het is tevens een feestje!

engaged artist, Boeddhist art, Boeddhistische kunst, Plumvillage, 2014, workshop

Conceptuele kunst, alleen ben ik het concept vergeten

engaged artist, Boeddhist art, Boeddhistische kunst, Plumvillage, 2014, workshop engaged artist, Boeddhist art, Boeddhistische kunst, Plumvillage, 2014, workshop

Door de benarde financiën van de laatste weken ben ik er niet toe gekomen om voor Jan en Alleman kaartjes te bestellen deze keer. Ik zal het zonder mijn vaste supporters moeten stellen. True en Trueman komen waarschijnlijk wel. En Steenvrouw misschien ook. Superleuk!

engaged artist, Boeddhist art, Boeddhistische kunst, Plumvillage, 2014, workshop

Al dagen heb ik niets geschreven op mijn blog. Er staan een paar verhaaltjes klaar, maar daar moet nog zoveel aan gebeuren. Ik ben er te moe voor. Sowieso ben ik bekaf momenteel. Alsof alle energie uit me is gezogen. Wat is dat toch irritant. Dat voortdurende gevoel van uitputting. Wat kan ik er nog eens aan proberen te doen?

engaged artist, Boeddhist art, Boeddhistische kunst, Plumvillage, 2014, workshop

Ik zoek een recente Nieuwsbrief van de ME/CVS-Stichting Nederland. Ik herinner me, dat er iets in stond over een wetenschappelijk onderzoek naar de voedingssupplementen NADH en co-enzym Q10. Deze middelen blijken bij dagelijkse toediening in hoge dosis aan ME-patiënten een zekere toename in energie te kunnen bewerkstelligen.

engaged artist, Boeddhist art, Boeddhistische kunst, Plumvillage, 2014, workshop

Ik lees het hele verhaal nog eens door. Q10 slik ik al eeuwen, maar dat andere middel ken ik niet. Ik bestel een paar enorme potten bij een bedrijf in Verenigde Staten. Het is nog geweldig duur, maar het scheelt zeker de helft met de prijzen voor dit soort pillen hier ter lande.

engaged artist, Boeddhist art, Boeddhistische kunst, Plumvillage, 2014, workshop

Deze schat was lid van de ‘Nederlandse familie’

Dan ga ik maar weer een rondje fietsen met mijn hondje. In een park aan de Herensingel kom ik een oude bekende tegen. Ik heb haar een tijdje niet gezien met haar twee poedeltjes. Onlangs hoorde ik, dat ze in het ziekenhuis lag. Ik wilde haar net een kaartje sturen, maar wie schetst mijn verbazing? Ze loopt alweer met haar roedeltje door het park te wandelen!

engaged artist, Boeddhist art, Boeddhistische kunst, Plumvillage, 2014, workshop

Er was een tafel vol materialen, waar we mee konden werken

engaged artist, Boeddhist art, Boeddhistische kunst, Plumvillage, 2014, workshop engaged artist, Boeddhist art, Boeddhistische kunst, Plumvillage, 2014, workshop engaged artist, Boeddhist art, Boeddhistische kunst, Plumvillage, 2014, workshop engaged artist, Boeddhist art, Boeddhistische kunst, Plumvillage, 2014, workshop engaged artist, Boeddhist art, Boeddhistische kunst, Plumvillage, 2014, workshop

‘Hoe gaat het met je?’ Je moet weten, dat deze bejaarde dame een ijzervreter is. Ze houdt niet van gezeur. En ook niet van ziekenhuizen. Ze runt een bloeiend pension hier in de buurt. In de lappenmand zitten is niet haar ding! ‘Oh, alweer een stuk beter. Vandaag ben ik door de scan gehaald. Dus ik ben nog niet genezen verklaard….’

engaged artist, Boeddhist art, Boeddhistische kunst, Plumvillage, 2014, workshop engaged artist, Boeddhist art, Boeddhistische kunst, Plumvillage, 2014, workshop

engaged artist, Boeddhist art, Boeddhistische kunst, Plumvillage, 2014, workshop

We kletsen eventjes over onze hondjes, haar pension, het stormachtige weer. ‘Weet je, vanavond komt er een Canadees bij me logeren. Hij gaat ook altijd naar Plumvillage. Jerry heet hij.’

‘Jerry? Ik ken een Canadees uit Plum, die luistert naar de naam Gerry. Heeft hij lang haar? Is hij supergrappig? Werkt hij met daklozen? Maakt hij prachtige tekeningen? Draagt hij altijd vrolijk gekleurde kleren? Kun je vreselijk met hem lachen?’

engaged artist, Boeddhist art, Boeddhistische kunst, Plumvillage, 2014, workshop

Sister Ocean speelt gitaar en zingt bij de presentatie van ons project

Alle antwoorden worden met ja beantwoord. Het is em. Ik weet het zeker! ‘Vanavond gaat hij naar een concert van Liszt. Daarna komt hij naar me toe. Kom morgen anders gezellig ontbijten!’

Ik beloof morgenochtend te bellen. Zo’n kans om deze schat eventjes in mijn armen te sluiten laat ik niet lopen. Misschien wil hij wel naar ons concert komen luisteren! Ik geef mijn vriendin een folder van ons optreden.

engaged artist, Boeddhist art, Boeddhistische kunst, Plumvillage, 2014, workshopengaged artist, Boeddhist art, Boeddhistische kunst, Plumvillage, 2014, workshop

Terwijl ik naar huis fiets zingt mijn hart van geluk door dit ongelofelijke toeval. Wat is het leven toch wonderlijk. De ene dag schijt er iemand op je kop en voel je je rot. De volgende dag gebeuren er opeens weer dit soort fantastische dingen. Dankbaar laat ik me naar huis blazen door de keiharde storm. Nog 1 keer de hele Matheus doornemen en dan ben ik er klaar voor: Meezingen in Bach’s meesterwerk!

engaged artist, Boeddhist art, Boeddhistische kunst, Plumvillage, 2014, workshop

Aan dit interactieve kunstwerk heeft Heks meegewerkt

engaged artist, Boeddhist art, Boeddhistische kunst, Plumvillage, 2014, workshop

En? Is er een wonder gebeurd? Heeft Heks mee kunnen zingen met het jubileumconcert van de Christelijke Oratorium Vereniging ‘EX ANIMO’ ? Ik heb het op een akkoordje gegooid met het goddelijke. Dat leek me wel gepast!

Pieterskerk Leiden, concert, Ex Animo, bloemen, kroonluchters, oud orgel. kathedrale kerk

Donderdagavond doe ik een schietgebedje voor mijn stem. Na een paar ellendige schorre dagen komt er helemaal geen geluid meer uit mijn keel. Ik baal als een stekker. Morgen is het grote concert en ik voel me helemaal niet jofel. Ik houd dus maar zoveel mogelijk rust. Intussen probeer ik het op een akkoordje te gooien met God en Godin. ‘Ik heb het liever in mijn rug, dan dit, lieve God. Dit monddood zijn is in de huidige omstandigheden, met een concert voor de deur,  echt waardeloos.’

Frogs  biedt aan om een avondronde met mijn hondje te lopen. Als we later nog een kopje thee drinken smeek ik hem om een kaarsje voor me te branden. ‘Jij kunt dat vast heel goed, Frogs. En vraag direct ook aan mijn vriendinnetje Tanneke of ze me wil helpen!’

Pieterskerk Leiden, concert, Ex Animo, bloemen, kroonluchters, oud orgel. kathedrale kerk

Vrijdagmorgen loop ik een enorme ronde met Ysbrand. Bij een ouderwetse drogist koop ik allerhande desinfecterende gorgelmiddelen en zuigtabletten. Al gorgelend zuig ik me richting generale repetitie. Maar eerst komt mijn hulp nog een paar uurtjes langs. Het bed moet verschoond. De keuken is een puinhoop. Vrolijk jaagt ze een stofzuiger door het huis, terwijl ik kattenbakken verschoon. Ik ga door m’n rug. M’n gebed is verhoord.

Tijdens de generale repetitie blijkt er weer een beetje geluid uit mijn gevoelige strotje te komen. Het valt me niet tegen. Voorzichtig zing ik alle stukken mee. Hier en daar rommelt het een klein beetje. Normaal gesproken vis ik de laatste dagen zulke foutjes eruit. Nu ben ik al blij als ik de avond haal….

Pieterskerk Leiden, concert, Ex Animo, bloemen, kroonluchters, oud orgel. kathedrale kerk

We zingen van twee tot vjjf met een kleine pauze. Ik race naar huis. Eigenlijk wil ik nog een uurtje plat, maar daar komt niets van terecht. Cowboy komt ruim drie kwartier te laat opdagen. Ik schiet in de stress. Hij gaat mijn moeder ophalen. Straks is hij te laat bij de kerk. Die gaat klokslag acht uur dicht. Jammer voor de laatkomers…..

Even over zevenen verlaat ik helemaal opgedoft in een wolk parfum m’n huis. Ik heb er zin in. M’n stem is nog niet helemaal optimaal, maar de gebeden van Frogs en mijn dealtje met het Allerhoogste hebben hun werk gedaan.

Pieterskerk Leiden, concert, Ex Animo, bloemen, kroonluchters, oud orgel. kathedrale kerk

In de kerk is het een drukte van belang. De koorleden zijn opgewonden en vrolijk. Boven het getoeter van het zich inspelende blazersensemble uit warmen we onze stemmen op. Opeens is het acht uur. We stellen ons op in de juiste formatie om het podium te beklimmen. In ganzenpas lopen we de enorme ruimte in. Overal branden kaarsjes. Het is compleet uitverkocht. Vergenoegd kijk ik om me heen….

Dan komt onze dirigent op in zijn mooie slippenjas. Plotseling is het doodstil. We gaan beginnen met Kinot, dat supermoeilijke stuk, dat vandaag zijn wereldpremière beleeft! Het koor heeft er anderhalf jaar op zitten ploeteren. Met een ongelofelijk fanatisme hebben ze zich de materie eigen gemaakt. Als het niet zo’n geweldig koor was geweest, met zo’n super dirigent, dan hadden we er ons aan vertild.

Pieterskerk Leiden, concert, Ex Animo, bloemen, kroonluchters, oud orgel. kathedrale kerk

Nu is het best spannend. Zal het allemaal goed gaan? Gaan we het overleven? Raken we door de zenuwen de kluts kwijt of werkt onze stress juist in ons voordeel?

Het gaat goed! Het publiek is volledig overdonderd. Maar ook razend enthousiastst! We krijgen een ware ovatie. De componist en de dirigent omhelzen elkaar. Een hoogtepunt!

In de pauze ontdek ik, dat Cowboy en mijn moeder het concert op het nippertje gehaald hebben. Gelukkig! Het koor zwermt uit tussen het publiek. We krijgen we allemaal fijne complimenten. Maar we moeten nog een heel requiem zingen…..

Mozart is natuurlijk een gebakje na de rauwe, bittere, dissonante maar oh zo prachtige Kinot van Rene Samson. We jassen em er met het grootste gemak doorheen. Het is heerlijk om dit prachtige muziekstuk als toegift te geven. Voor de meeste toehoorders is het een verademing….

Pieterskerk Leiden, concert, Ex Animo, bloemen, kroonluchters, oud orgel. kathedrale kerk

‘Kinot was hard werken voor ons zangers,’ zeg ik later tegen Frogs. ‘Het was voor ons luisteraars ook hard werken, Heks!’

‘Heb je mooie foto’s gemaakt? ‘ vraag ik aan mijn lief. Hij is het straal vergeten. Nou ja. Gelukkig heb ik ’s middags al een paar sfeerplaatjes geschoten in de nog praktisch lege kerk. Denk er dus maar een koor bij. En heel veel publiek!

Later stuiter ik nog uren door het huis. Cowboy ligt al lekker te slapen, als ik eindelijk een beetje kalmeer. Vandaag ben ik mijn stem natuurlijk weer helemaal kwijt. Die heeft dan ook overuren gedraaid gisteren. Maar guess what? Mijn rug is een enorm stuk verbeterd…….

Pieterskerk Leiden, concert, Ex Animo, bloemen, kroonluchters, oud orgel. kathedrale kerk

Geheimzinnige krachten aan het werk in Huize Heks. Van alles gaat kapot. Niet alles is te repareren helaas. Maar gelukkig zijn er ook andere tendenzen in onze wegwerpmaatschappij: Leve het Repair Café!

BLIKSEM, vonken, ontploffing

Het knettert in Huize Heks

 

Zondagmorgen gaat Cowboy lekker wat sinaasappelen uitpersen. Ik hoor hem vrolijk neuriën terwijl hij druk in de weer is. ‘Huh, wat krijgen we nu?’ Zijn verbaasde hoofd duikt op vanachter de afscheiding tussen keuken en woonkamer. Hij zwaait met een essentieel onderdeel van mijn Moulinex Keukenmachine. Het ligt in twee stukken. Spontaan doormidden gebroken…… Vreemd.

Heks baalt als een stekker. Dit apparaat vervangt mijn armen. Het hakt en snijdt. Ik heb express een heel gerenomeerd merk gekocht pas twee jaar geleden. Zodat het een leven lang mee kan gaan. Mijn liefje kijkt bedrukt. ‘Ik ga wel op zoek naar dat onderdeel. In Amsterdam heb je een winkel, die daar in gespecialiseerd is.’

lekker stuk, BLIKSEM, vonken, ontploffing, repair cafe, repareren, ontplofte TV, kapotte televisie

De televisie doet ook raar

 

Diezelfde avond geeft ook mijn televisie de geest. Als ik eventjes lekker voor de buis wil gaan hangen, produceert het apparaat een gevaarlijk gebrom. Als je het geluid uitzet, houdt het op. Dus ik kijk tijdelijk televisie zonder geluid. Ook wel eens lekker ontdek ik. Tot ook het beeld vreemd gaat doen vanmorgen. Alles kleurt bloedrood….

Ik duik marktplaats op. Op zoek naar een ouderwetse joekel van een bak ter vervanging van mijn bloederige exemplaar. Ik vind van alles, maar niet in de omgeving. Wel in Friesland, Groningen, Noord Holland en Limburg. Alleen afhalen natuurlijk. Potverdrie.

Terwijl ik het hondje uitlaat loop ik eventjes bij een tweedehandszaakje naar binnen. Ik zoek ook nog een oude laptop. Het gaat me voornamelijk om de tekstverwerkende kwaliteiten van het apparaat. Ze hebben wel iets, maar het is me nog veel te duur.

lekker stuk, BLIKSEM, vonken, ontploffing, repair cafe, repareren

Mijn lekkere stuk

 

Wat is dat toch, dat alles altijd tegelijk komt? Ooit begaven mijn wasmachine, droger en afwasmachine het binnen een week. ‘Gelukkig’ kreeg ik pal daarop een auto-ongeluk. Heks en iemand voor haar stopten voor een zebra, een BMW achter me deed dat niet. De bestuurder zat te bellen. Althans, daar leek het verdacht veel op, toen hij direct al telefonerend uitstapte. Van de schadevergoeding kon ik precies een paar nieuwe apparaten kopen.

De afhandeling van mijn laatste aanrijding loopt nog steeds. Heks stopte weer eens voor een zebra. En alweer een BMW parkeerde zich in mijn nek. De bestuurster zat de andere kant op te kijken, verklaarde ze. Haar auto was totaal loss. De mijne ook. Hoewel ik veel meer lichamelijke schade heb opgelopen en de tegenpartij schuldig is bevonden, is er na jaren en jaren nog steeds niets geregeld. Ik heb er al een tweede team advocaten op gezet.

BLIKSEM, vonken, ontploffing, repair cafe, repareren

Er zijn gelukkig plekken, waar je je spulletjes kunt laten repareren

 

Gelukkig gebeurt er een wonder. Na twee dagen dreigend grommen en een ochtend bloederige beelden uitstoten komt mijn stokoude kijkkast tot rust. Van het ene op het andere moment verdwijnt de brom en normaliseert het beeld.

Tevens krijg ik na een eeuwigheid bericht van het laatste team advocaten betreffende de whiplash afhandeling. Er zit schot in de zaak. Hoera! Er is een meeting gepland met de tegenpartij om te proberen de zaak te schikken. En niet voor het luibedrag, dat ze eerst in hun hoofd hadden. ‘U mankeert toch al van alles, dus we geven u bijna niets.’ Nog dagelijks ondervind ik de gevolgen van dit ‘de andere kant opkijken’ van mijn medeweggebruikster. Daar moet wel iets tegenover staan…..

Voorlopig ben ik blij, dat mijn TV zich heeft bedacht. Ik hoop dat daarmee de tendens van apparaten in mijn huis om het te begeven is gekeerd!

BLIKSEM, vonken, ontploffing, repair cafe, repareren

Leve het Repair Café

 

HOERA! Eerste bijeenkomst Drupadbitches in het nieuwe schooljaar! Heerlijk zingen, eten en kwetteren. En we steken nog wat op ook! En een prachtige foto van Ganesha!

altaar voor Ganesha, verering ,GANESHA, FOTO, OLIFANTENGOD, altaar voor Ganesha, verering ,GANESHA, FOTO, OLIFANTENGOD, altaar voor Ganesha, verering ,GANESHA, FOTO, OLIFANTENGOD,
Het is zo lang geleden dat ik een dag Indiaas heb gezongen , nog voor mijn retraite in Frankrijk! Ergens in mei. Ik ben dan ook erg blij, dat de lessen weer begonnen zijn. Opgewekt zit ik maandagmorgen in de auto op weg naar Barendrecht. Het had wat voeten in de aarde, om tot dit punt te geraken, want mijn lichaam is zo stijf als een plank van de spierpijn. Ik kon nauwelijks m’n bed uit komen, laat staan aankleden, inpakken en wegwezen.
altaar voor Ganesha, verering ,GANESHA, FOTO, OLIFANTENGOD,
Als ik aankom zit de rest van de dames te zingen. Een uur AAAA. Ik schuif op een kussen in de kring. Binnen een paar minuten ben ik afgestemd.
Na enige tijd gaat de oefening over in andere oefeningen. We beginnen vandaag aan een nieuwe raga. Eerst verkennen we de mogelijkheden van de muzikale afspraken, waar je je aan te houden hebt.
Het is een lastige toonsoort. De bewegingen die je maakt met je stem bepalen of een bepaalde toon verlaagd is of niet. Omhoog bewegend niet. Omlaag ook niet, tenzij je weer omhoog gaat en daarna omlaag. Duh? Ja, voor onze westerse hoempapa-breintjes moeilijk te volgen….
altaar voor Ganesha, verering ,GANESHA, FOTO, OLIFANTENGOD,
Gelukkig is het al snel tijd voor een heerlijke lunch. De man van mijn juf heeft weer iets verrukkelijks op tafel getoverd. Kwetterend doen we de maaltijd eer aan. We ondernemen gerichte pogingen de pannen leeg te schrapen, maar er is genoeg voor een weeshuis…..
‘Hoe was het in Frankrijk, Heks?’ vraagt een één van de dames. Ik vertel over de geweldige tijd in het klooster van Thich Nhat Hanh. ‘Hoe is het nu met hem? Ik las op Facebook, dat hij ziek is. Mensen werden opgeroepen om voor hem te bidden.’ Jeetje, dat is me compleet ontgaan! Als ik later op internet zoek, kan ik er niets over vinden. Maar het zou me niet verbazen, als hij plotseling zijn aardse gedaante inwisselt voor iets vluchtigers!
altaar voor Ganesha, verering ,GANESHA, FOTO, OLIFANTENGOD,

Deze prachtige foto van Ganesha is speciaal voor Heks gemaakt door Staartje

‘Is die leuke non er nog?’ ‘Welke non, de Nederlandse?’ Er zijn bosjes nonnen verbonden met deze leraar, maar zij is mijn favoriet! ‘Zijn vriendin, je weet wel, ze is zo speciaal!’
Oh, sister Chang Khong! Ja, die is nog zeer aanwezig. Ik vertel de dames over deze oersterke vrouw. Ik ben niet de enige met een verhaal over haar: ‘Ik heb haar eens horen praten over woede. Haar advies was om te gaan lopen, totdat je het kwijt bent. Zelf moest ze soms dagen aan de wandel gaf ze toe. Dat vond ik zo fijn. Ze is zo’n gewoon normaal mens. Met flink wat woede van tijd tot tijd!’ Ik geloof het direct. Ik vermoed zelfs,dat deze temperamentvolle non soms weken noodgedwongen op stap is……
altaar voor Ganesha, verering ,GANESHA, FOTO, OLIFANTENGOD,
In ons zangklasje schuiven soms nieuwe leerlingen aan. Vandaag is er een heksje bijgekomen. Om haar hals hangt een zilveren ‘flower of life’ en als ik een beetje doorvraag ontdek ik, dat ze behalve met heilige geometrie ook bezig is met sterrenvolken. Zoals de Hathors. Onze grote vrienden. Leuk!
In de middag gaan we hard aan de slag met de compositie. Met de man van mijn lerares klappen we het ritme. Ook wijdt hij ons in in de verschillende klanken van de pakawaj, het ritme-instrument van deze muzieksoort. ‘De geluiden klinken zoals je de ritmes uitspreekt. ‘Dha, Dhin, Tak, Tite, Kate, Ghade, Ghana…. ‘ Hij doet het voor en inderdaad! De trommel lijkt te praten!
Tot slot improviseren we met elkaar rond deze nieuwe raga. Met een hart vol muziek rijd ik aan het eind van de dag naar huis. Varkentje is bij Frogs. En die gaat ook nog voor me koken. En dat is maar goed ook, want ik kan geen pap meer zeggen. ,!!
altaar voor Ganesha, verering ,GANESHA, FOTO, OLIFANTENGOD, altaar voor Ganesha, verering ,GANESHA, FOTO, OLIFANTENGOD, altaar voor Ganesha, verering ,GANESHA, FOTO, OLIFANTENGOD,

Sterke vrouwen en slangen, waar je voor moet oppassen. Gevaarlijke types in het algemeen. Ondanks richtlijnen van Oprah en Thich Nhat Hanh en gedril van dr. Phil word je meestal door schade en schande wijs. Tenzij je een platworm bent.

OPRAH WINFREY, O, magazine, tijdschrift, blad, cover van O, tijdschrift van Oprah

emptiness?

Ha, het is gelukt om mijn nieuwe modem te installeren. Zonder al teveel problemen. Alleen mijn netwerknaam zorgde voor wat oponthoud. Daar heb ik dan nog maar een telefoontje tegenaan gesmeten. Ondanks het feit, dat de Tele2-medewerker anders beweerde kan zelfs mijn printer het nieuwe modem vinden. Het lijkt erop, dat één en ander beter werkt nu. Ik zit bijvoorbeeld op het balkon te typen en ik heb nog steeds bereik. Maar ja, ik juich niet te vroeg. Voor je het weet worden mijn muren weer dikker….. 😦

OPRAH WINFREY, O, magazine, tijdschrift, blad, cover van O, tijdschrift van OprahOPRAH WINFREY, O, magazine, tijdschrift, blad, cover van O, tijdschrift van OprahOPRAH WINFREY, O, magazine, tijdschrift, blad, cover van O, tijdschrift van Oprah

Gisteren liet ik me intapen bij de fysiotherapeut. Dit is een wekelijkse ritueel bedoeld om mijn gewrichten in de kom te houden. Hoewel het wat knutselclubachtig aandoet, is deze behandeling behoorlijk effectief. Maar hoe het werkt weet niemand. Het lijkt een beetje op de poppendokter: ‘Vooruit, ik plak uw arm er weer aan, Meneer Beer.’ Maar het effect gaat veel verder, dan wat ondersteuning hier en daar. Ook de doorbloeding in het behandelde gebied verbetert. Er wordt zelfs beweerd, dat het iets doet met het bewustzijn van de patiënt rondom de pijnlijke plek.

OPRAH WINFREY, O, magazine, tijdschrift, blad, cover van O, tijdschrift van Oprah

Ach, ik begrijp Oprah wel een beetje, jarenlang een complex over haar uiterlijk

Het feit, dat ik week in week uit mezelf vol gekleurd tape laat plakken spreekt voor zich. Ik heb wel wat beters te doen, dan in de wachtkamer van een fysiotherapeut te zitten. hoewel mijn huidige therapeute heel punctueel is. Bij de vorige zat ik standaard een half uur te wachten.

Toch zit ik deze keer lang genoeg in de wachtkamer om wat tijdschriften in te kijken. Er ligt een exemplaar van het blad O, De Linda van Oprah Winfrey. Het is wel duidelijk, waarop dat  narcistische Nederlandse concept geïnspireerd is. Net als mevrouw de Mol, staat ook Oprah pontificaal zelf op de cover. En ook in dit blad een hoop feelgoodgeneuzel en make-up-advertenties. Zo kun je direct zelf de make-overs, die een groot deel van de rest van de glossy vullen, op je naasten botvieren.

OPRAH WINFREY, O, magazine, tijdschrift, blad, cover van O, tijdschrift van Oprah

Zo’n verkleedpartijtje is natuurlijk ook erg leuk

‘Mag ik het blad een weekje lenen?’ vraag Heks. Iets op de cover heeft haar aandacht getrokken, maar ze kan het in het blad zelf niet terugvinden. Het gaat over 5 typen vrouwen, die je beter kunt vermijden. Of op afstand houden. Of met een gezonde wrok bejegenen.Ik wil dat lijstje wel eens zien. Het riekt naar dr. Phil, maar die heeft dan ook een probleemrubriek in Oprah’s tijdschrift ontdek ik. Daar kijk ik van op. Ik dacht van de internationale roddelpers te hebben begrepen, dat ze elkaar niet uit kunnen staan…..

Met mijn fysiotherapeute ontstaat een hele discussie over sterke vrouwen. En mispunten. De angst van mannen voor stevige tantes. De angst van powerdames voor hun eigen kracht. De neiging om je lamp onder een korenmaat te zetten, omdat een heldere, kordate vrouwengeest mannen afschrikt en je niet alleen wilt blijven.

OPRAH WINFREY, O, magazine, tijdschrift, blad, cover van O, tijdschrift van Oprahimages-1031

‘Jij bent zo sterk, je hebt alleen maar een man nodig voor een beetje zaad. En zelfs dat kun je tegenwoordig bij de zaadbank krijgen.’ Nou, krijgen, je moet er flink voor betalen…… Dit soort dingen krijgen zelfstandige tantes naar hun kop. Alsof er iets mis is met je eigen boontjes doppen!

Voor een krachtige vrouw is er echter niets erger dan een vrouw, die bang is voor haar eigen kracht. Dat zijn de vrouwen waarbij je op je hoede moet zijn mijns inziens. Daarom wil ik dat artikel lezen. Checken of mijn ideeën overeen komen met de inzichten van O en haar team specialisten. Helaas gaat het artikel helemaal niet over vrouwen. Het gaat over mensen in het algemeen, die je maar beter links kunt laten liggen.

OPRAH WINFREY, O, magazine, tijdschrift, blad, cover van O, tijdschrift van OprahOPRAH WINFREY, O, magazine, tijdschrift, blad, cover van O, tijdschrift van OprahOPRAH WINFREY, O, magazine, tijdschrift, blad, cover van O, tijdschrift van Oprah

De eerste categorie zijn de zogeheten platwormen, een zeer primitieve levensvorm. Veel mensen verkeren qua EQ, emotionele intelligentie, nog in dit stadium. Je kunt dus niet al te veel verwachten van hun vermogen zich in te leven in een ander. Ze zijn zich nauwelijks bewust van zichzelf.

Dan de driemaal-is-scheepsrecht-mensen, ze flikken je iets en vervolgens hoor je links en rechts min of meer gelijke verhalen. Je kunt er dan wel vanuit gaan, dat ze systematisch liegen, stoken of waar je ze dan ook op betrapt.

OPRAH WINFREY, O, magazine, tijdschrift, blad, cover van O, tijdschrift van Oprah

Dat kleedt geweldig af!

De derde te vermijden medemens valt onder de zogenaamde gasaanstekers, genoemd naar een beroemde oude film, waarin een man zijn vrouw tot waanzin drijft, door het niveau van gaslicht in huis te manipuleren. Het zijn mensen, waarbij je een onaangenaam gevoel krijgt, maar je kunt er slecht de vinger op leggen. In feite liegen ze de hele boel bij elkaar. Het is de kunst uit hun web van leugens te blijven…

De vierde categorie omvat de goeie ouwe psychopaat, die erop uit is om je medelijden op te wekken. Een normaal mens heeft een hekel aan medelijden, maar deze mens zwelgt erin. En gebruikt het om van alles voor elkaar te krijgen. Ik ken ze wel, deze bloedzuigers. Een zielig gezicht is wereldwijd de meest effectieve methode om anderen te manipuleren. Hoed u voor sneue types!

OPRAH WINFREY, O, magazine, tijdschrift, blad, cover van O, tijdschrift van Oprah

De laatste groep zijn de Dr.Jekyll/Mr.Hyde transformers. Mensen met twee gezichten. Het ene moment zijn ze poeslief, het volgende moment veranderen ze in afschuwelijke monsters, die de meest kwetsende dingen uitbraken. En doen!

Wat zou Thich Nhat Hanh van dit hele verhaal vinden? Is er nog wel sprake van Interbeing, als je een groot deel der mensheid links laat liggen? Kun je met een boog om iedereen heen, die niet bruikbaar is?

OPRAH WINFREY, O, magazine, tijdschrift, blad, cover van O, tijdschrift van OprahOPRAH WINFREY, O, magazine, tijdschrift, blad, cover van O, tijdschrift van Oprah

In het blad ‘O’ wordt een pleidooi gehouden voor een gezonde terughoudendheid richting bovengenoemde variëteiten der mensheid. Houdt ze op afstand. Blijf wantrouwig tot het eind, hoe zielig ze ook kijken of hoe aardig ze ook lijken. Dit lijkt me een gezond advies.

Heks met al haar idealistische oprispingen en haar gevoelige structuur is natuurlijk jarenlang speelbal geweest van zielig kijkende medemensen. Het is nog niet eens zo lang geleden, dat de schellen rondom dit vampierachtige menstype van mijn ogen vielen. Toch probeer ik om geen hekel te hebben aan de wormen, maden, gasaanstekers en treurtakken. Ook goed en kwaad bestaan uitsluitend per gratie van elkaar, ze worden uit elkaar geboren. Mensen met twee gezichten zitten zogezegd ergens halverwege hun eigen bevalling.

OPRAH WINFREY, O, magazine, tijdschrift, blad, cover van O, tijdschrift van Oprah

Haten en hekel slaan vooral terug op jezelf. Een hart, dat bol staat van haat heeft geen ruimte voor liefde. Ook is haat uiteindelijk niets anders dan omgekeerde liefde. Je hart werkt als het ware andersom in zo’n geval. Een stenen hart is het ergste, dat er is!

Maar ik hou ze wel in de smiezen, de mensen, die me iets hebben geflikt, de liegbeesten, jokkebrokken, spoelwormen en Luciferachtigen. Een zielig gezicht werkt tegenwoordig averechts bij mij. En mensen, die heel raar uit de hoek komen, laat ik niet meer toe in mijn huis.

OPRAH WINFREY, O, magazine, tijdschrift, blad, cover van O, tijdschrift van Oprah

Niet gefotoshopt

Maar wat ik me wel afvraag is met wie die mensen het dan wel een beetje leuk kunnen hebben. Misschien met elkaar? Liegen de gasaanstekers tegen de wormen, die dat toch niet snappen. Maken de mensen met twee gezichten, de gasaanstekers gek. Maar dan op henzelf. Doen de drie-maal-is-scheepsrechtachtigen gewoon beurtelings tegen iedereen vervelend…. Wordt het toch nog gezellig!

OPRAH WINFREY, O, magazine, tijdschrift, blad, cover van O, tijdschrift van Oprah

Power woman

 

Uitmarkt Amsterdam 2014. Het Museumplein bruist van de activiteiten. Overal theatrale mensen, muziek, acts. Cowboy en Heks hebben vooral oog voor de boekenmarkt. En elkaar…….

1001 vrouwen uit de Nederlandse geschiedenis, samengesteld door Els Kloek, uitgeverij VANTILT

Zondagmiddag gaan we dan eindelijk naar de Uitmarkt in Amsterdam. We zijn het al twee dagen van plan….. Vrolijk fietsen we door de stad. Vlak voor het Rijksmuseum binden we onze fietsen aan een hek. En aan elkaar. Ook al zijn het ouwe lijken, toch willen we ze niet kwijt.

Hand in hand lopen we onder het museum door. Aan de andere kant is het een drukte van belang. Het krioelt van de mensen, veelal in ravissante outfits. Ik val volledig in het niet. Ook wel eens lekker!

1001 vrouwen uit de Nederlandse geschiedenis, samengesteld door Els Kloek, uitgeverij VANTILT

Cowboy had het al over uitgeverijen, die hun bedrijf presenteren op de markt. Maar dat ze ook allerlei boeken in de uitverkoop gooien had hij er niet bij verteld. Heks koopt een boek over Descartes voor 1 euro. Ik ben ooit doodgegooid met deze filosoof tijdens colleges filosofie. Voor een eurootjes kan ik mooi die kennis eens ophalen.
Iets verder vind ik een boekje over Art Nouveau. Met heel veel plaatjes. Alweer kost het bijna niets. Een perfect boekje om eens door te lezen en vervolgens te slopen. Om nieuwe mooie dingen mee te maken.
1001 vrouwen uit de Nederlandse geschiedenis, samengesteld door Els Kloek, uitgeverij VANTILT
Intussen heeft mijn lief zich op architectuurboeken over Amsterdam gestort. Hij vindt een paar geweldige exemplaren. Eentje met werkelijk alle kaarten, die er van Amsterdam gemaakt zijn de laatste vier eeuwen. Prachtig.
Ik vind ook een mooi boek voor hem. Met de eerste foto’s van deze onvolprezen stad. Sommigen nog gemaakt met een gejodeerde verzilverde koperplaten en kwikdamp, het principe van Daguerreotypie.
En hij vindt een mooi boek voor mij. Over Escher en islamitische kunst…..
1001 vrouwen uit de Nederlandse geschiedenis, samengesteld door Els Kloek, uitgeverij VANTILT
Bij een kraampje kom ik een uitgave met al het verzamelde werk van Paul van Ostaijen tegen. Twee dikke delen! In kleur, prachtig gebonden….. Het laat me niet los. Later ga ik terug om de boeken nog eens goed te bekijken. Wat gek, ik zie geen colofon! Het is volstrekt onduidelijk wie waar wanneer dit werkje heeft gedrukt. Vreemd…..
 –
Paul van Ostaijen, verzameld werk, kleur, niet uitgegeven, Bert Bakker
De man achter het kraampje begint te lachen. ‘Mooi hè? En inderdaad geen colofon! Het is in de jaren zestig gedrukt door Bert Bakker in samenwerking met andere uitgeverijen. Maar ze kregen ruzie. Dus het project werd afgeblazen. Dit boek bestaat officieel niet!’
Paul van Ostaijen, verzameld werk, kleur, niet uitgegeven, Bert BakkerPaul van Ostaijen, verzameld werk, kleur, niet uitgegeven, Bert Bakker
Dat verhaal spreekt me natuurlijk wel aan. ‘Ach,’, antwoordt Heks, ‘Bert Bakker kreeg toch met iedereen ruzie, het was een heel speciale man….. Behoorlijk bipolair en aan de drank.  Ik heb de biografie over zijn vrouw gelezen. Wat een figuur, die man!’ Ik koop het werkje natuurlijk. Zo’n buitenkansje kun je niet voorbij laten gaan! Verguld voeg ik me weer bij Cowboy. We bewonderen elkaars schatten.
Paul van Ostaijen, verzameld werk, kleur, niet uitgegeven, Bert Bakker
Een andere schat, die ik ontdek is een dik boekwerk over 1001 belangrijke vrouwen in de Nederlandse geschiedenis. Hè, eindelijk! Vrouwen zijn volledig afwezig in de geschiedenisboeken, alsof we niet bestaan. Dit werkje probeert één en ander recht te zetten. Een onmogelijke inhaalslag natuurlijk. Maar het is wel een superleuk boek!
ART NOUVEAU, Scala, ART NOUVEAU, Scala,
 De uitgeverij van het laatste boek blinkt sowieso uit in goede keuzes bij het uitgeven van boeken. Helaas ben ik volledig blut intussen, anders had ik de hele kraam leeggekocht…. De verkoper matst me ongelofelijk, zodat ik toch met een paar exemplaren naar huis ga.
Seks, Seks in de negentiende eeuw,  Nop Maas, uitgeverij VANTILT
Seks, Seks in de negentiende eeuw,  Nop Maas, uitgeverij VANTILT Seks, Seks in de negentiende eeuw,  Nop Maas, uitgeverij VANTILT
Na deze succesvolle struinpraktijken genieten we van een lekker kopje thee met cashewnootjes. Een soort minipicjnick. Ook iets waar wij heel goed in zijn samen…..
Dan is het alweer tijd om Ysbrandt op te halen en even lekker te lanceren in een park. Zorgvuldig tel ik zijn drolletjes, hij loopt er een paar achter in mijn optiek. Alsof het eten in zijn buik verdampt dit weekend…… Na een paar rondjes geven we het op. Ik heb waarschijnlijk even niet opgelet vanmorgen, tijdens de zeer uitgebreide uitlaatronde.
We lopen naar de Nieuwmarkt en strijken neer op een terras. Daar koesteren we ons in de laatste zonnestralen.
helene nolthenius, muziek tussen hemel en aarde, de wereld van het GregoriaansEscher meets Islamic Art, THOTH
 Later die avond bladeren we samen door de prachtige boeken over Amsterdam. Cowboy weet veel te vertellen over de geschiedenis van de stad naar aanleiding van de kaarten en oude foto’s. Wat een bofferd ben ik toch met zo’n gepassioneerde leermeester. Nog eventjes en ik kan zelf rondleidingen gaan geven door deze mooie oude stad aan het IJ!
Escher meets Islamic Art, THOTH