Lalalalalala, Mien waar is mijn feestneus? Ja, een reisje langs de RijnRijnRijn, Cantabilee-hee lalielalielalielalielalielalielaliela, pompompom. Gaat het wel goed met je, Heks? Jazeker. Nieuw muzikaal hoogtepunt voor jarig Ex Animo en Swift: Het enige echte Leidse Zangfietspad is geopend!

Vrijdagmorgen mis ik mijn prikken. Ik krijg mezelf niet op tijd gereanimeerd om acte de présence te geven bij de doktersassistenten. Nu heb ik de afgelopen maanden bijna alle afspraken gemist wegens opstartproblemen vroeg in de morgen. De dames begonnen zich al ernstig zorgen te maken, want waar zit mevrouw Toverheks toch?

Ik bel de afspraak af. Dat wordt enorme gewaardeerd is me verteld. Dat afbellen. Niet speciaal het feit, dat ze verschoond blijven van het tegen mijn slaperig smoelwerk aankijken……

Net als ik denk, dat het een lekkere rustige start gaat worden piest Snuitje in mijn bed. Sinds ze het aan haar niertjes heeft is dit aan de orde van de dag. Heks heeft speciale geplastificeerde picknickkleden over haar bed uitgespreid. Meestal voorkomt dit verdere problemen.

Niet vandaag. Pontificaal heeft mijn pissebedje precies naast het beschermende kleed gepiest. Scheldend begin ik aan een enorme berg was. Stapels wasgoed. Lakens, dekbedden, matrashoezen……. De wasmachine eet alles gulzig op.

Wat een geluk dat ik zo’n machine heb. Dat we niet meer op de hand aan een stinkende gracht op blote knietjes hoeven te boenen. Met een wasbord. Dat is een ouderwets gebruiksvoorwerp, niet een afgetrainde buikpartij. Dit voor eventuele jonge lezers….

Op de televisie is een dominee aan het woord in ‘Het Vermoeden‘. Het is zondagmorgen. De man vertelt over de betekenis van de naam Abel. ‘Nietigheid, zuchtje wind, kwetsbaarheid.’ En laat God zich nu net over die mensen druk maken, beweert de man. En laat Kaïn dat nu niet kunnen uitstaan. Hij wil die aandacht graag alleen voor zichzelf. Hij slaat zijn broer dood.

Het is een interessante kerel, die dominee, Carel ter Linden. Stokoud. Jong van geest ook. Hij zegt geweldige dingen. Zo helder als glas.

‘Mijn ouders, mijn gestoven vrouw, ze zijn in mij,’ hij zegt precies dezelfde dingen als Thich Nhat Hanh over de dood.

Mooi begin van de dag toch weer. God houdt van kneusjes. Heks boft hier echt enorm mee. Helaas ken ik ook het fenomeen jaloezie. Tot mijn verbijstering zijn de meest succesvolle, rijke, met nazaten gezegende, dik in de spullen zittende en anderszins spekkopende medemensen met enige regelmaat stikjaloers op Heks geweest.

Waarop is me echt een raadsel, maar het is de enige verklaring voor het absurde gedrag van dat pootje lichtende volkje. Maar ik ben nooit dood geslagen. Iemand heeft wel eens halfslachtige pogingen gedaan, dat wel. Ook ben ik regelmatig monddood gemaakt, helaas. Maar daar heb je dan dit soort blogs voor.

Soms vind ik het jammer, dat het niet louter wildvreemden zijn, die het lezen. Ik ben met enige regelmaat op de vingers getikt over de inhoud van mijn schrijfsels door lieden, die vinden dat ik gewoon mijn bek moet houden. ‘Heks in je hok.’

Mijn hulp arriveert vlak nadat ik een smoothie door de keuken heb gelanceerd. Mijn voornemen  ‘Laat ik eens een lekker opbouwend en gezond fruithapje maken voor mezelf’ heeft volstrekt averechts uitgepakt.

Heks tikt met haar ongeleide wapper-armen een glazen potje met medicijnen uit haar keukenkastje. Het geval landt precies op de rand van het Hoegaardenglas vol plakkerige fruitprut.

De boel explodeert. Het glas versplintert in duizend stukjes en vliegt door de hele keuken. De smoothie wordt gelanceerd tot in mijn bestekla. De klodders vliegen om mijn oren. Kleffe glassplinters landen in een spoelbak vol afwas…… Snel dep ik de ergste troep met keukenpapier.

Nu moet ik echt benen maken, want om half twee moet ik de deur uit. We gaan optreden met het koor. We krijgen een fietspad aangeboden, samen met de jubilerende wielerclub Swift.

Gelukkig is het prachtig weer. Niet te warm. Ik neem VikThor mee. Hij draaft opgewekt het hele stuk naar Cronesteyn naast de fiets. Natuurlijk ben ik aan de late kant. Niet dat het al begonnen is, maar er wordt verwoed ingezongen.

Het komt me op de zoveelste zure opmerking te staan van een sopraan. Heks is echter al lang blij, dat ze het weer heeft gered vandaag. Ik ben compleet achterstevoren begonnen vanmorgen…..

Een stoere wethouder in bloemenjurk houdt een vlammend betoog en vervolgens wordt het bord onthuld. ‘Zangfietspad, hier mag je officieel (mee)zingen op de fiets. Geen vreemde pauzes meer in je liedje, omdat er iemand langsfietst.’ 

Zingend fietsen we het hele pad af, de leden van Swift en Ex animo. ‘ja, we rijden op het zangfietspad…….’ op de wijs van ‘Ja, een reisje lang de Rijn Rijn Rijn…..’

Aan de andere kant staat nog een verkeersbord. Ook dit wordt onder luid applaus onthuld. Het pad is officieel geopend!

Swift is echt exact vandaag jarig. We worden uitgenodigd in hun fantastische clubgebouw. ‘Wat een geweldig clubhuis, dat willen wij ook wel voor ons koor,’ grappen we onderling. Heks krijgt zin om lid te worden van deze sportieve vereniging.

Een vrouw van de organisatie houdt een vlammend betoog over de mogelijkheden voor mensen met een beperking. Swift houdt ook van kneusjes, net als God. Er worden allerlei initiatieven voor hen ontplooid binnen hun mogelijkheden. Het duizelt me werkelijk, zoveel aanbod.

Helaas vraagt elk initiatief toch om het investeren van een zekere hoeveelheid energie. Die ik niet heb. Ik wurm me dus uit het gesprek en ga er vandoor. Ik ben meer op mijn plek in het koor. Maar het kriebelt nog steeds, mijn verlangen om te sporten.

Wat een leuke middag toch weer. Wat hebben we toch een geweldig koor. Heks peddelt op haar gemak naar huis. VikThor springt in de eerste beste vaart. Ik laat hem nog eventjes lekker zwemmen. Op weg naar huis sprokkel ik een maaltje bij elkaar. Nog een paar uur met de dame van Cuprum vervelende klusjes doen en dan zit de week er eindelijk op…..

 

Heks gaat weer eens naar de kerk en krijgt een preek over woede voor haar knarsende kiezen. Ook Phil preekt er lustig op los! Tegen een zeer disfunctioneel gezin met een lekkere hopeloze zondebok van een dochter. De ouders hebben hun losse handjes ervan afgetrokken. Ze staan ze druk te wassen in onschuld. Het water kleurt scharlakenrood! Zeer verdacht allemaal……..

© toverheks.com

© toverheks.com

Zondag ga ik naar de kerk. Met mijn korte jakje aan. Ik schuif in de bank voor Jip en Janneke. In mijn oude vertrouwde hoekje. Jeetje, wat ben ik lang niet geweest. Met kerst voor het laatst. En daarvoor ook al een hele tijd niet of nauwelijks.

Elke zondagmorgen neem ik me rond twaalf uur voor om volgende week dan wel te gaan. Nadat het weer eens een keertje mislukt is. Omdat ik m’n bed niet uit kan komen, te kort geslapen heb, mijn ene been niet voor de ander kan krijgen….. Noem maar op. Er is altijd wel wat.

© toverheks.com

© toverheks.com

Het lukt me al tijden niet om op zondagochtend te pieken. Maar vandaag is het wel gelukt. Ik heb de wekker gezet, mezelf daadwerkelijk uit bed gehesen, koffie erin gegooid en pijnstillers, gevolgd door een rondje fietsen met hondje, beesten eten geven……. En ja hoor, daar zit ik dan toch weer in het huis van God. Goddank.

De dominee preekt over woede. Hij zegt vandaag dingen louter voor mij. Althans, daar lijkt het op. Terwijl mijn gedachten afdwalen vertelt hij over een predikante uit de Bronx, die hij ooit op een seminar ontmoette. ‘Als je in zo’n omgeving opgroeit lijkt het alsof er vijf mensen bovenop je liggen, die je het bewegen onmogelijk maken….. Woede is dan noodzakelijk om je eraan te ontworstelen…..’

Heks is zich ook aan het ontworstelen. Het gewicht van een hele clan rust op mijn dodelijk vermoeide lijf. Autonomie is er niet bij, hoezeer ik er ook naar verlang. Hoe meer ik me er hard voor maak, hoe zwaarder dat dode gewicht me plet. Retteketet. Dolle pret, maar niet voor mij.

Woede is een kracht, aldus de dominee. Ja, dat roep ik ook al jaren. Omarm je woede, doe dit, doe dat….. Wees er lief voor, luister ernaar! We moeten altijd af van die woede, maar stilstaan bij het feit, dat je die woede niet voor niets hebt is er vaak niet bij. Het is namelijk zo negatief. Weg ermee is meestal het devies. Of bedek em met de mantel der liefde…..

© toverheks.com

© toverheks.com

Respect voor je woede mag ook wel eens. Gebruik maken van de reinigende kracht van dit gouden vuur. Schoon schip maken. De bezem erdoor! De fik erin!

De fameuze woedeuitbarsting van Jezus richting Farizeeërs komt ook ter sprake. Was de heiland gewoon een heetgebakerd mannetje, die met enige regelmaat uit zijn plaat ging? Of kunnen we toch stellen, dat de zoon van god ons ook dit heeft voorgeleefd? Je stem laten horen, opkomen voor hetgeen juist is. Stelling nemen tegen corruptie en schijnheiligheid, ook al maakt het je impopulair. Kritisch zijn en niet uitsluitend op jezelf…..

Al geruime tijd heb ik moeite met mezelf. Met de woede in mijn hart: Nijd die mijn leven overhoop woelt. Strijdbijl aan de wortels van mijn bestaan. Strijdend ten onder gaan. Allemaal dingen die ik eigenlijk niet wil.

Maar een manier om met mijn realiteit om te gaan, waarin ik mezelf wel kan vinden is er niet. Mijn vergevingsgezinde aard gepaard met vruchteloze pogingen tot acceptatie  hebben me al die moeizame jaren niets opgeleverd. Integendeel: Die houding hield me slechts gevangen.

Plat op de grond met een hele stapel krachtpatsers erbovenop.

Autonomie lijkt verder weg dan ooit. Hoe harder ik knok, hoe meer ik word tegengewerkt….. Overgave is echter geen optie.

Soms is woede je beste vriend. Geeft het je de power om uit te breken, af te breken, los te breken. Nijd scheidt. Snijdt koorden door. Karmische kabels.

© toverheks.com

© toverheks.com

Dr Phil is terug op de televisie. Alweer een maand, maar pas vandaag zit ik er weer eens met een half oog naar te kijken. Een disfunctioneel gezin van heb ik jou daar zit in de studio.

De moeder schreeuwt moord en brand over haar oudste dochter. De vader heeft al een keer in de bak gezeten, omdat hij zijn dochter in elkaar sloeg. Dronken. Hij zuipt wel vaker teveel blijkt. Broers en zusters kiezen de kant van de ouders…..

De gebeten hond, ofwel zwarte schaap, heeft ook al zeven maanden in de bajes doorgebracht. Ze wilde namelijk niet in een kindertehuis…… De politie heeft in feite een deel van de opvoeding overgenomen, concludeert Phil.

En het schaap is ook nog eens zeven weken zwanger………

Heks ziet het circus aan zich voorbij trekken. Het onmogelijke woedende kind, een wandelende bom met een bijzonder kort lontje. De eveneens ontploffingsgevaarlijke vader met een drankprobleem en losse handjes. De slachtofferige loeder van een moeder. De schijnheilige schijterige zuster en broer, die beweren beter af te zijn zonder hun enge waardeloze zus…..

Nou, offer dat kind dan maar op. Gooi op de brandstapel. De fik erin ten bate van het hele gezin. Een slachtoffer voor het grotere geheel. Een brandoffer aan de goden. Wie een beetje wil offeren moet toch echt iets of iemand doden. Afmaken. Elimineren……

Phil baggert manmoedig door dit verwoeste familielandschap. Hij neemt zijn gasten bij de hand. Redden wat er te redden valt. Eerst die ouders maar eens op hun nummer zetten. De brutale onopvoedbare adolescent krijgt ook een flinke veeg uit de pan.

© toverheks.com

© toverheks.com

De broer en zus worden direct ontmaskerd. Hun kritiek zit vol eigenbelang. Zij worden er alleen maar beter van als ze hun zuster afschrijven. Maar is het eigenlijk wel terecht?

Woede. Het meisje heeft een geweldig probleem met woede. Dat is de conclusie van Phil. Een zeer terechte woede overigens. Want ze krijgt van alles de schuld.

Ook heeft ze allerlei diagnoses, ADD, ADHD, Posttraumatische stress disorder en ga zo maar door. Op zeer jonge leeftijd is ze al volgegooid met pillen. Heks herkent het. Ik heb ook vanaf mijn negende aan de valium gezeten, omdat iemand anders  binnen ons gezin zich misdroeg…..

Het wicht wil echter haar pillen niet innemen! Iedereen verontwaardigd, behalve Phil. ‘Je hebt gewoon een enorme misdiagnose gehad en ik begrijp prima, waarom je die pillen niet wilt nemen, daar heb je helemaal gelijk in…’

The Good Doctor gaat het meisje helpen natuurlijk. Al is het maar opdat ze de ellende niet gaat herhalen met haar aanstaande kindje. Want dat is wat er altijd weer gebeurt: De ellende herhaalt zich.

© toverheks.com

© toverheks.com

Hij zet het kind flink op haar nummer en gaat dan iedereen vertellen hoe ze de boel weer op de rit kunnen krijgen…. Het meisje gaat hij herprogrammeren. Zodat ze haar woede kan hanteren. Die prachtige gouden kracht. Die overlever in ons.

‘Jullie manier om problemen op te lossen is niet goed,’ zegt Phil tegen de ouders, ‘Zacht uitgedrukt, want het is echt bar en boos.’ Ook zij krijgen een traject aangeboden. Laten ze maar flink aan die lui sleutelen, denk ik bij mezelf. Een hele grote spiegel voor hun neus zetten…..

Het getroubleerde meisje wil geen hulp. Ze is murw. Het vertrouwen in Jan en Alleman is volledig weg na jarenlang pillen slikken, gevangenis, slaag en ga zo maar door. Maar ja, uiteindelijk lult hij haar toch om. Eind goed, al goed. Mijn dag kan niet meer stuk en hij is nog maar nauwelijks begonnen.

© toverheks.com

© toverheks.com

In de werkelijke wereld zonder bemoeienissen van Doctor Phil, die werkelijkheid waarin grote idioten zich bezig houden met het opvoeden van hun kinderen, waarin zich vaak nog grotere idioten van hulpverleners bevinden die het stokje overnemen als de ouders het verknallen…..

In het echte leven moet zo’n meisje vaak maar zien. De hele familie kan vrolijk verder functioneren bij gratie van hun persoonlijke zondebok. En de hulpverlening heeft ook weer wat te doen. Te verprutsen vaak.

Want zeg nu zelf, dit meisje bij Phil heeft jarenlang pillen geslikt voor een vermeende ADHD. Omdat ze stemmen hoorde op haar zevende! Huh? Dan geef je Ritalin? Wat een sukkels! Bah. Walgelijk.

© toverheks.com

© toverheks.com

 

 

 

Kommer en kwel, tobben tot je erbij neervalt, dweilen met de kraan open: Het zit niet mee in Huize Heks. Volgens mij zit ik intussen wel op de bodem van de put. Nu kan het alleen maar beter gaan……

Afgelopen weekend is het vreselijk weer. Zondagmorgen loop ik met een onwillig hondje te wandelen. Hij is niet vooruit te branden. Sloom sukkelt hij achter Heks aan. Met een sneue snuit heft hij zijn achterpoot en piest lauw tegen een struik. Ellendig draait hij een drolletje. Halverwege geeft hij aan echt weer terug naar huis te willen.

Zuchtend geef ik gehoor aan zijn onuitgesproken wens. We maken er een beschaafde wandeling van. Er komt ook een donkere lucht aanzetten van heb ik jou daar. Varkentje heeft dan wel een regenjasje aan, maar tegen dit soort buien is geen jas gewassen……

Eenmaal thuis wil mijn ventje niet eten. Geen goed teken. Hij ziet er beroerd uit. Sneu ligt hij in zijn mandje. Heks zit hem te observeren. Wat is er aan de hand? Ik zie hem zo ongeveer met het kwartier ellendiger worden. Snel neem ik zijn temperatuur op. Boven de 39 graden. Hij heeft koorts!

Ik bel de dierenarts. We kunnen eventjes langskomen. Ome Frogs gaat mee. Als de bliksem laden we Varkentje in zijn bolide en scheuren naar de waarnemende dierenarts. Daar wordt Ysbrandt op een tafel gehesen. Een thermometer verdwijnt in zijn kleine anusje. Zijn koorts is gestegen. Oh, wat voelt hij zich beroerd.

‘Ik weet niet wat het precies is, zijn buik voelt op zich ok, maar die koorts bevalt me niets. De wond ziet er goed uit, maar misschien zit er toch een ontsteking van binnen….’ Mijn ventje wordt van top tot teen bepoteld. Hij krijgt een shot antibiotica.

Met een pak pijnstillers en een kuur amoxicilline onder mijn arm ga ik naar huis. Aan het begin van de avond begint Ysbrandt als een gek te hijgen. Alsof hij het Spaans benauwd heeft. Hij voelt zo verhit! Hij eet niet, drinkt niet……. In paniek bel ik weer naar de dierenarts. ‘Honden hebben dat soms. Je schrikt je inderdaad een ongeluk. Wacht maar even af totdat de penicilline inwerkt. Dat kan nog wel een dag duren….’

Wat later drinkt mijn monster een bak water leeg en begint zowaar iets te eten. De koorts zakt in de loop van de avond een beetje. Een onrustige nacht volgt. Ook maandag is het nog niks met hem. Die avond begint hij alarmerend te hoesten. De hele nacht word ik uit mijn slaap gehouden door een rochelende oude man. Kokhalzend probeert hij zich te ontdoen van slijm. Slijm? Waar komt dat nu weer vandaan?

Een dag later zit ik weer bij de dierenarts. Mijn eigenste deze keer. Hij maakt een paar röntgenfoto’s van Ys’ torso. Prachtig om te zien overigens. ‘Kijk, zijn hart is een beetje vergroot. Hij hoort zo groot te zijn…’ De dokter wijst aan waar het hondenhartje van mijn hartje hoort te eindigen, ‘Ook zie ik veel slijm in zijn bronchiën. Dat verklaart dat gehoest. Maar waar dat vandaan komt…’

Het zou goed kunnen, dat het hartje van Ysbrandt niet goed werkt, waardoor er wat oedeemvorming in de longen ontstaat. Later bedenk ik me, dat koorts dan natuurlijk funest is. Het hart moet dan zo hard aan de gang…. Dat verklaart misschien de enorme toename van het gehoest. Mijn kereltje rochelt al een tijdje af en toe, maar nooit zo vaak en heftig als nu……

 

Ik krijg wat codeïne mee. En het dringende advies om een echo te laten maken. Weer een rib uit mijn lijf natuurlijk….. ‘Ik mats je met de röntgenfoto’s, Heks, de tweede krijg je van mij.’ Mijn dierenarts krijgt wel een beetje medelijden met mijn portemonnaie.

Oh, oh, wat een getob. De dagen erna boks ik met moeite wat eten en medicatie in mijn ventje. Maar ook ikzelf lig opeens helemaal om. Geveld door een geniepig buikgriepje. Gevolgd door een stevige verkoudheid. Dit in combinatie met mijn zieke hondje en mijn toch al niet geringe depressie van de laatste tijd maakt dat ik het helemaal gehad heb.

Wat een kutleven. Je doet je gloeiende best, maar krijgt niets voor elkaar. In mijn dooie eentje sla ik wat ellendige dagen stuk. Meuh! Blegh! Geef mijn portie maar aan Fikkie.

Buitenkunst eerste dag: Een goed begin is het halve werk. Heks stort zich op dans en theater. Intimiteiten met een boom. Ongewenste intimiteiten van een ouwe taartige tante. Pas een dag op vakantie en al van alles beleefd!!!

  
Het leuke van Buitenkunst in Drenthe is dat je elke dag iets anders kunt doen. Indien gewenst zelfs twee verschillende dingen op 1 dag! Heb je zin in schilderen? Dan kies je het programma van een van de docenten uit deze vakgroep. Wil je zingen? Of muziek maken. Er is ook genoeg keus op dit gebied. Dansen of schrijven. Het aanbod is groot.

Omdat het een drukke week is midden in het hoogseizoen is er nog eens extra veel te doen! Wat een mazzel.

  
 Om tien uur ’s avonds geven de medewerkers een impressie van hetgeen ze de volgende dag aanbieden. Heks vond de presentatie afgelopen zaterdag van een dansdocente erg leuk. ‘Zoveel mensen in dit bos. Dat vind ik een bijna niet te bevatten idee. Het hele bos staat op zijn kop. Hoe is dat voor de bomen? En de dieren? Ik wil een stukje bos afbakenen om mee te werken. Zodat het weer behapbaar wordt.’

  
Zodoende sjok ik zondagmorgen met een hele sliert mensen door het bos op zoek naar een speciale plek. Daar worden we losgelaten op een stel boomstronken. We klimmen en bungelen en leven ons uit. Het blijkt slechts een opwarming voor wat komen gaat.

  
Wat later staan we tussen hoge bomen. Iedereen krijgt de opdracht om drie poses rondom een boom te verbinden. Een minidansje. Later worden die stukjes aan elkaar geplakt. We werken in groepjes. Jong en oud door elkaar. Er volgt een kleine voorstelling. En nog is het niet klaar. Ook die stukken worden weer verbonden. Er ontstaat iets nieuws…..

   
Heks danst met haar boom. Ik hang achterover en kijk door de boomtoppen naar de lucht. Ik omhels mijn boom. Voel zijn wortels in de verende bosgrond. Ik vlei mijn wang tegen zijn ruige bast. Ik adem de boom. Vloeiend draait mijn lijf achter mijn rechtervoet aan om de boom. Ruggelings leun ik zijwaarts. En opnieuw kronkel ik rond mijn nieuwe bomenvriend. Ik hel achterover. De dans begint opnieuw…..

  
Om het extra spannend te maken verstopt mijn groepje zich achter een dikke boom. We zijn voor het publiek onzichtbaar. Plotseling komen we aan alle kanten tevoorschijn. Lopen patronen door het bos. Doen onze individuele bomendans!

  
Het bos is zo stil. Soms tjilpt een vogeltje. ‘Wat heb ik nu aan m’n snavel hangen?’ Elfjes en fauntjes vergapen zich aan onze trage bewegingen. Ze maken ons belachelijk door het tien keer zo snel en honderd keer zo elegant na te doen. Maar dat hebben we toch niet in de gaten. Dus wat geeft het?

  
Na deze heerlijke start ga ik ’s middags theater maken. Gênante scènes. Ik speel een ouwe tante, die haar twintigjarige neef in een houdgreepomhelzing neemt en in zijn wangen knijpt……. Weer worden we onderverdeeld in groepjes. ‘Wie wil er zijn team regisseren?’ Een paar handen gaan omhoog. Mijn mensen houden zich stil. Ik steek mijn hand op. Ik wil wel . Leuk! 

  
Natuurlijk zit er vervolgens een vrouw in mijn groep de boel te traineren. Ja zeg, zelf je hand niet opsteken en dan dit! Ik laat me niet kisten! Heks weet wat ze wil: het eindresultaat is super leuk. 

Ik ben nog geen dag hier! Toch is thuis en alles wat daarbij hoort ver weg. Wat een goed idee om nog een weekje hierheen te gaan! Een absolute aanrader!

  

‘THIS IS IT’ VERSUS ‘IS DIT HET NU HELEMAAL?’ Ziekte noodzaakt getroffene vaak om in het nu te leven, vooral als er geen morgen meer is. Laura Maaskant schreef er een boek over: ‘LEEF!’

THIS IS IT, Dit is het, Thich Nhat Hanh, Thay, leven in het nuIs dit het nou?

Zondagmorgen zie ik een jonge vrouw, Laura Maaskant, op televisie. Ze krijgt een voetwassing van Annemiek Schrijver. Laura heeft kanker, al voor de tweede keer! Haar keuze is om zich niet verder te laten behandelen. Ze gaat voor kwaliteit van leven, ook al duurt het nog maar even. Ze is pas twintig jaar! Onlangs is een boek van haar hand verschenen; ‘Leef!’

Laura Maaskant, Leef, boek over leven in het nu

Ik heb een hele brakke nacht achter de rug. Op mijn bankje in de woonkamer zit ik in het holst daarvan te prakkiseren over een ruzie, die ik onlangs voor mijn kiezen kreeg. Ik blijk niet volmaakt te zijn. Ik sta er niet van te kijken, ik weet dit zelf al jaren. Waar ik wel altijd van op kijk bij zulke conflicten, het is bepaald niet de eerste keer, dat ik dit verwijt krijg, is dat iemand zichzelf totaal niet ziet. Maar wel een groot projectiescherm in de vorm van Heks. Of een pispaal…..

THIS IS IT, Dit is het, Thich Nhat Hanh, Thay, leven in het nu

Mijn leraar Thay heeft het prachtig gekalligrafeerd

‘Ik ga uit van “This is it”‘, denk ik bij mezelf’ ‘Veel mensen leven vanuit “is dit het nou helemaal?” Dat laatste concept heeft teleurstelling al ingebouwd. Je verwacht van alles en dan valt het vies tegen.’

THIS IS IT, Dit is het, Thich Nhat Hanh, Thay, leven in het nu

Mijn leven vanuit wat er is en niet langer van alles najagen en verwachten heeft zijn wortels in het feit, dat ik een invaliderende ziekte heb. Er zijn jaren geweest, dat ik alleen op bed lag, praktisch niemand zag en me heel erg beroerd voelde. Met veel moeite heb ik me naar dit niveau teruggevochten. En nog stelt het geen zak voor. Ik ben voornamelijk druk met mezelf in de lucht houden. Mijn energie is beperkt. Elke activiteit is een keuze, die een andere inspanning uitsluit.

THIS IS IT, Dit is het, Thich Nhat Hanh, Thay, leven in het nuMichael-JacksonTHIS IS IT, Dit is het, Thich Nhat Hanh, Thay, leven in het nu

Bij de jonge vrouw op televisie zie ik dezelfde inzichten. ‘Het gaat niet om wat je overkomt, maar hoe je ermee omgaat’, zegt ze,’ Ook gaat het niet om hoe lang je leeft, maar hoe je je leven leeft. Ik leef zo intens en ben zo gelukkig, ondanks mijn ziekte.’ Naast haar voeten ligt een hulphond, haar trouwe maatje.

Michael-JacksonTHIS IS IT, Dit is het, Thich Nhat Hanh, Thay, leven in het nu

Ik heb ook zo’n lieve viervoetige vriend. Nooit kraakt hij me af, zelfs al is het nog zo’n saaie dag, zoals gisteren bijvoorbeeld. Toen kon ik me nauwelijks bewegen, dus dan zijn de uitlaatrondes bijzonder kort.

Als ik dan rillerig op de bank hang, legt hij zijn grote  hondenkop op mijn knieën en kijkt me trouwhartig aan. Ik kriebel hem lekker achter zijn oren, hij kruipt helemaal tegen me aan. Hij wordt niet kwaad, omdat ik gammel ben. Wel maakt hij zich zorgen. Dat resulteert in verwoed blaffen op straat tegen wildvreemde mensen, die te dicht in mijn buurt komen ’s avonds laat.

Laura Maaskant, Leef, boek over leven in het nuLaura Maaskant, Leef, boek over leven in het nu

Het hele weekend heb ik gepiekerd over een aantal praktische zaken. Ik kreeg opeens allemaal vette rekeningen van de fysiotherapeut toegestuurd. Die kan ik natuurlijk helemaal niet betalen. Ook liep het fotoprogramma op mijn computer vast. Dat gaat me ook geld kosten vrees ik. Zo waren er dan praktische zorgen en gezeik aan mijn hoofd. En daartussendoor verwoede pogingen om in het hier en nu te komen, waar god is en godin.

Vanmorgen kreeg ik een bericht, dat een deel van mijn zorgen weg neemt. Voorlopig ga ik het wel weer overleven. Anderen moeten maar zien of ze prefereren te leven vanuit ‘Is dit het nou helemaal?’ Ik blijf gaan voor ‘This is it!’.

THIS IS IT, Dit is het, Thich Nhat Hanh, Thay, leven in het nu

 

Geheimzinnige krachten aan het werk in Huize Heks. Van alles gaat kapot. Niet alles is te repareren helaas. Maar gelukkig zijn er ook andere tendenzen in onze wegwerpmaatschappij: Leve het Repair Café!

BLIKSEM, vonken, ontploffing

Het knettert in Huize Heks

 

Zondagmorgen gaat Cowboy lekker wat sinaasappelen uitpersen. Ik hoor hem vrolijk neuriën terwijl hij druk in de weer is. ‘Huh, wat krijgen we nu?’ Zijn verbaasde hoofd duikt op vanachter de afscheiding tussen keuken en woonkamer. Hij zwaait met een essentieel onderdeel van mijn Moulinex Keukenmachine. Het ligt in twee stukken. Spontaan doormidden gebroken…… Vreemd.

Heks baalt als een stekker. Dit apparaat vervangt mijn armen. Het hakt en snijdt. Ik heb express een heel gerenomeerd merk gekocht pas twee jaar geleden. Zodat het een leven lang mee kan gaan. Mijn liefje kijkt bedrukt. ‘Ik ga wel op zoek naar dat onderdeel. In Amsterdam heb je een winkel, die daar in gespecialiseerd is.’

lekker stuk, BLIKSEM, vonken, ontploffing, repair cafe, repareren, ontplofte TV, kapotte televisie

De televisie doet ook raar

 

Diezelfde avond geeft ook mijn televisie de geest. Als ik eventjes lekker voor de buis wil gaan hangen, produceert het apparaat een gevaarlijk gebrom. Als je het geluid uitzet, houdt het op. Dus ik kijk tijdelijk televisie zonder geluid. Ook wel eens lekker ontdek ik. Tot ook het beeld vreemd gaat doen vanmorgen. Alles kleurt bloedrood….

Ik duik marktplaats op. Op zoek naar een ouderwetse joekel van een bak ter vervanging van mijn bloederige exemplaar. Ik vind van alles, maar niet in de omgeving. Wel in Friesland, Groningen, Noord Holland en Limburg. Alleen afhalen natuurlijk. Potverdrie.

Terwijl ik het hondje uitlaat loop ik eventjes bij een tweedehandszaakje naar binnen. Ik zoek ook nog een oude laptop. Het gaat me voornamelijk om de tekstverwerkende kwaliteiten van het apparaat. Ze hebben wel iets, maar het is me nog veel te duur.

lekker stuk, BLIKSEM, vonken, ontploffing, repair cafe, repareren

Mijn lekkere stuk

 

Wat is dat toch, dat alles altijd tegelijk komt? Ooit begaven mijn wasmachine, droger en afwasmachine het binnen een week. ‘Gelukkig’ kreeg ik pal daarop een auto-ongeluk. Heks en iemand voor haar stopten voor een zebra, een BMW achter me deed dat niet. De bestuurder zat te bellen. Althans, daar leek het verdacht veel op, toen hij direct al telefonerend uitstapte. Van de schadevergoeding kon ik precies een paar nieuwe apparaten kopen.

De afhandeling van mijn laatste aanrijding loopt nog steeds. Heks stopte weer eens voor een zebra. En alweer een BMW parkeerde zich in mijn nek. De bestuurster zat de andere kant op te kijken, verklaarde ze. Haar auto was totaal loss. De mijne ook. Hoewel ik veel meer lichamelijke schade heb opgelopen en de tegenpartij schuldig is bevonden, is er na jaren en jaren nog steeds niets geregeld. Ik heb er al een tweede team advocaten op gezet.

BLIKSEM, vonken, ontploffing, repair cafe, repareren

Er zijn gelukkig plekken, waar je je spulletjes kunt laten repareren

 

Gelukkig gebeurt er een wonder. Na twee dagen dreigend grommen en een ochtend bloederige beelden uitstoten komt mijn stokoude kijkkast tot rust. Van het ene op het andere moment verdwijnt de brom en normaliseert het beeld.

Tevens krijg ik na een eeuwigheid bericht van het laatste team advocaten betreffende de whiplash afhandeling. Er zit schot in de zaak. Hoera! Er is een meeting gepland met de tegenpartij om te proberen de zaak te schikken. En niet voor het luibedrag, dat ze eerst in hun hoofd hadden. ‘U mankeert toch al van alles, dus we geven u bijna niets.’ Nog dagelijks ondervind ik de gevolgen van dit ‘de andere kant opkijken’ van mijn medeweggebruikster. Daar moet wel iets tegenover staan…..

Voorlopig ben ik blij, dat mijn TV zich heeft bedacht. Ik hoop dat daarmee de tendens van apparaten in mijn huis om het te begeven is gekeerd!

BLIKSEM, vonken, ontploffing, repair cafe, repareren

Leve het Repair Café

 

Autoloze zondag. Cowboy en Heks gaan fietsen. Ze doen wat Prediker preekt. Genieten van wat ze van het leven ontvangen. Onder andere van glutenvrije, lactosevrije, sojavrije pesto van Raapsteeltjes!

, veerpont,veertje Zijldijk, Warmond, knappe man

Mijmeren

Het is zulk prachtig weer, dit weekend. Zondagmiddag besluiten we naar het strand te gaan. Maar dit plannetje wordt snel getorpedeerd. Het is autoloze zondag. Mijn auto staat net een paar meter binnen de zone geparkeerd. Politiemannen, die blijkbaar niets beters te doen hebben bewaken de denkbeeldige lijn, waarachter Leiden autoloos wordt. Voor een paar uur. Niemand schiet er iets mee op. Maar ik kan geen gebruik maken van mijn kleine karretje.

, veerpont,veertje Zijldijk, Warmond, knappe man

Daar is het pontje

Mopperdemopper. Maar het is toch een idealistisch initiatief? ‘Salonidealisten!’ briest Heks, ‘Ze rijden met hun hybride hun groene woonwijk uit, parkeren buiten de Singel, om een uurtje door de autoloze binnenstad te wandelen. Krijgen ze een goed gevoel van…’ Cowboy moet lachen. ‘Kom, we gaan fietsen,’ zegt hij, ‘daar heb ik zin in.’

, veerpont,veertje Zijldijk, Warmond, knappe man

Eerst moeten er nog wat passagiers uitstappen

Zondagmorgen in mijn kerk, waar god ook een vrouw is, preekte Johan Goud, professor in de filosofie en religiewetenschap met als opdracht religie en zingeving in literatuur en kunst (theologische esthetica), over Prediker, de sceptische mopperkont uit het Oude Testament.

, veerpont,veertje Zijldijk, Warmond, knappe man, veerpont,veertje Zijldijk, Warmond, knappe man, veerpont,veertje Zijldijk, Warmond, knappe man

We zwoegen en zijn druk met niets. We rennen achter onze eigen staart aan. En het leidt nergens toe! Er is niets nieuws onder de zon. Alleen als je blij bent met wat je ontvangt (van god) heeft het leven zin. Dansend door het leven is het devies van de voorganger. We krijgen een videokunstwerk te zien van Arent Weevers, Travelling of the Heart. Een dansend paar. Naakt. Hun bewegingen zijn afhankelijk van de hartslag van de bezoekers van de voorstelling.

Heks heeft een zwak voor Prediker. Ze herkent de venijnige toon, maar ook de dankbaarheid, de lichtheid. Het is een prettig tegengif tegen het credo van deze tijd, dat het leven één grote leerschool is. Er is niets nieuws! Dat ontslaat ons direct van alle verbeten pogingen om vernieuwend bezig te zijn. En van onze ervaringen te leren. Kunnen we eindelijk achteroverleunen en van het leven genieten. Nu heb ik makkelijk praten vandaag. Er valt namelijk genoeg te genieten!

, veerpont,veertje Zijldijk, Warmond, knappe man, knappe vrouw, veerpont,veertje Zijldijk, Warmond, knappe man, knappe vrouw, bekken trekken

 

, veerpont,veertje Zijldijk, Warmond, knappe man, knappe vrouw

Cowboy en Heks

, veerpont,veertje Zijldijk, Warmond, knappe man, knappe vrouw, bekken trekken, veerpont,veertje Zijldijk, Warmond, knappe man, knappe vrouw, bekken trekken, veerpont,veertje Zijldijk, Warmond, knappe man, knappe vrouw, bekken trekken, veerpont,veertje Zijldijk, Warmond, knappe man, knappe vrouw, bekken trekken, veerpont,veertje Zijldijk, Warmond, knappe man, knappe vrouw, bekken trekken, veerpont,veertje Zijldijk, Warmond, knappe man, knappe vrouw, bekken trekken

 

Zo fietsen we met Varkentje aan de lijn de stad uit. Potje thee mee. Picknickkleed. Er is een mooi fietspad richting Merenwijk, een oud boerenlandweggetje met knotwilgen. Dwars door een woonwijk. We fietsen rond de golfbaan. Heks gaat lekker hard op haar elektrische vouwfiets.

‘Ik ben nog lang niet uitgefietst’, laat mijn lief weten. ‘Laten we het pontje nemen,’ stel ik voor. Het is een lief klein schuitje, dat je voor een habbekrats overzet naar de Zijldijk. Geduldig wachten we tot het bootje aanmeert. Wat leuk, ik fiets hier zo vaak langs, maar nog nooit heb ik dit pontje genomen!

, veerpont,veertje Zijldijk, Warmond, knappe manveerpont,veertje Zijldijk, Warmond, knappe man, fietsen

veerpont,veertje Zijldijk, Warmond, knappe man

De kapitein

veerpont,veertje Zijldijk, Warmond, knappe man veerpont,veertje Zijldijk, Warmond, knappe man

Aan de overkant buffelen we tegen de wind in tot het eindpunt. Hier begint de Kaag. Het is een drukte van belang op het water, overal bootjes vol mensen, die nog een dagje genieten van het mooie weer. ‘Kijk, daar woont Appeltje’, wijs ik naar een klein heksenhuisje op een eilandje. Ik tuur of ik haar zie lopen. ‘Als je schreeuwt, komt ze je halen in haar bootje….’ We zien haar niet.

, veerpont,veertje Zijldijk, Warmond, knappe man, veerpont,veertje Zijldijk, Warmond, knappe man

Het waait hard. We willen picknicken, maar Heks heeft geen jas aan. En blote benen onder haar zomerjurk. Brrrr. We vinden een plekje, enigszins uit de wind. Met een mooi uitzicht op een stukje water. We hebben allemaal lekkere smeerseltjes meegenomen. Buiten de thee komt er ook nog een staartje wijn uit de fietstas. Prediker zou trots op ons zijn! ‘Wat hebben we het weer slecht!’ grijnzen we naar elkaar.

Gelutenvrije, lactosevrije, sojavrije Pesto van Raapsteeltjes:

Was een bos raapsteeltjes, laat ze goed uitlekken. Meng in een keukenmachine de raapsteeltjes, een deciliter olijfolie, 3 tenen knoflook, vijf eetlepels verse basilicum, een hand pijnboompitten, een hand walnoten en het sap van een kleine citroen. Pureer tot het helemaal fijn is. Lekker op van alles……

ZIJLDIJK, ZIJL, JOPPE, HOND, FIETS, BOOTJES, ZONLICHT, WOLKENLUCHTENZIJLDIJK, ZIJL, JOPPE, HOND, FIETS, BOOTJES, ZONLICHT, WOLKENLUCHTEN

ZIJLDIJK, ZIJL, JOPPE, HOND, FIETS, BOOTJES, ZONLICHT, WOLKENLUCHTEN

Ik heb de tijd van mijn leven

ZIJLDIJK, ZIJL, JOPPE, HOND, FIETS, BOOTJES, ZONLICHT, WOLKENLUCHTENZIJLDIJK, ZIJL, JOPPE, HOND, FIETS, BOOTJES, ZONLICHT, WOLKENLUCHTEN

ZIJLDIJK, ZIJL, JOPPE, HOND, FIETS, BOOTJES, ZONLICHT, WOLKENLUCHTEN

Vanaf het Joppe komen allemaal bootjes de Zijl opvaren

ZIJLDIJK, ZIJL, JOPPE, HOND, FIETS, BOOTJES, ZONLICHT, WOLKENLUCHTEN

Buurtontbijt op de Wallen in Amsterdam. Gevolgd door feestelijke dag met ouderwetse kermisattracties en een scala aan muzikale bijdragen.

FESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014, bandje
Zondagmorgen is er een buurtontbijt op de Nieuwmarkt in Amsterdam. Heks heeft daar niets te zoeken op zich, maar als geliefde van Cowboy is haar aanwezigheid toch gewenst. Dus laat ik me verleiden tot een maaltijd, waar vast weinig eetbaars binnen mijn dieet te verkrijgen is. Met een rol rijstwafels onder mijn arm volg ik mijn vriend de grote tent in, waar het geheel plaatsvindt. ‘Meestal is het buiten’, vertelt mijn lief, ‘lekker in het zonnetje’.

FESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014, bandje FESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014, bandje
Vandaag miezert het, de lucht is grauw. Binnen in de tent is het een geroezemoes van heb ik jou daar. De buurtbewoners hier op ‘de Wallen’ zijn uitermate kleurrijk. Velen hebben er een schepje bovenop gedaan in een poging nog wat extravaganter uit de hoek te komen, lijkt het.

We worden naar een tafel geloodst, waar nog net twee plekjes vrij zijn. Dan krijgen we koffie en een gekookt eitje. Naast me roept een vrouw hartstochtelijk om roerei. ‘Dat ei loopt telkens onze tafel voorbij’, vertrouwt ze me toe. Al snel brullen we met haar mee en ja hoor: de smeekbede wordt verhoord.

FESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014, zweefmolen, ouderwetse zweefmolenFESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014, zweefmolen, ouderwetse zweefmolen
Onze tafelgenoten blijken bijzonder aangenaam gezelschap te zijn. Een kletskous en een stille Willy , net als Cowboy en Heks. Al zou je dat laatste niet zeggen als mijn lief privé weer eens de oren van mijn hoofd kletst…..Al snel gaat het gesprek over filosofie en schone kunsten. We hebben veel raakvlakken! Hartstikke leuk, zo’n buurtontbijt!

FESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014, architectuur van Nieuwmarkt in Amsterdam. Oude gebouwen naast nieuwe gebouwen
En dat is pas het begin van een hele leuke dag. We pendelen een beetje heen en weer tussen het huis van Cowboy en de Nieuwmarkt. Met de ramen wijd open genieten we mee van de verschillende bandjes. Als het erg goed klinkt gaan we even kijken.

Ook wagen we ons in de zweefmolen, een heel ouderwets geval. Naast ons neemt een ouder stel plaats. Ze krijsen en gillen nog harder dan Heks. Iedereen wordt weer een beetje kind in deze mallemolen….. De uitbater geeft ons af en toe een flinke zwieper, zodat we alle kanten opvliegen onder het motto : Zweven is leven.

FESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014, zweefmolen, ouderwetse zweefmolenFESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014, zweefmolen, ouderwetse zweefmolenFESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014, zweefmolen, ouderwetse zweefmolen
Als mijn lief thuis lekker aan het koken is, golven de eerste maten van de volgende band naar binnen, ‘Dat is mijn oude drumleraar, jammer dat we het niet redden, om te gaan luisteren…’ Het eten is zo goed als klaar…..

FESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014,ouderwets reuzenrad, oude kermis
Ter plekke besluiten we de ‘Penne met zalm en tomaatjes’ gewoon mee te nemen. Glaasje wijn erbij. Zo gezegd, zo gedaan. Even later zitten we helemaal achterin de enorme tent te genieten van onze maaltijd met muziek. Het geluid is oorverdovend . Ik vrees, dat weer veel mensen gehoorbeschadiging hebben opgelopen die avond, Wij niet, we zorgen dat we onze oorschelpen net een beetje buiten de tent houden.

Wat een heerlijk dagje. Helemaal tevreden loop ik nog een laatste rondje met Varkentje. Op de achtergrond dendert de volgende band nog een paar uurtjes door. Totdat het om middernacht opeens doodstil wordt. Maar dan liggen wij al lang op 1 oor.

FESTIVAL NIEUWMARKT AMSTERDAM 2014, optreden van kinderen, muziekduo, kinderen maken muziek

Rondje om de kerk in Ouderkerk aan de Amstel en dat dan 45 keer. Repairman draait er zijn hand niet voor om. Heks kijkt bewonderend toe, wat een benen…..

Ouderkerk aan de Amstel, wielerronde, 15 juni 2013

Start en finish

Heks is wel wat gewend als het om bewonderende kreten betreffende haar eigen benen gaat. Vanmorgen verlokten ze nog een koor bouwvakkers in de steeg tot kreten in de trant van ‘Lekker ding, Joehoe’, en nog wat Leidse woorden met veel W’s. Maar nu ligt ze zelf in aanbidding voor een paar benen. Mannenbenen wel te verstaan. Prachtige gespierde fietskuiten….

knappe wielrenner, Konijn, mooie benen knappe wielrenner, Konijn, mooie benen knappe wielrenner, Konijn, mooie mannenbenenknappe wielrenner, Konijn, mooie benen

Zondagmorgen werden deze exemplaren eerst vakkundig geschoren. in elke andere tak van sport ben je natuurlijk een ongelofelijk watje als je als man je benen scheert. Niet onder wielrenners echter. Deze helden van het asfalt pronken graag met gladgeschoren geoliede onderdanen onder hun strakke wielerspeelpakjes. Geen ondergoed natuurlijk…. Het is een heerlijk gruizig gebeuren al met al.

knappe wielrenner, Konijn, mooie benen

Helm op lekkere kop

Zo ook Bicycle Repairman. Trots paradeert hij naast zijn fiets in zijn vlekkeloze outfit. Van top tot teen past het allemaal bij elkaar. Daar kan Heks met haar uitgekookte verkleedpartijen nog een puntje aan zuigen. Als laatste gaat de helm op het ontspannen koppie van deze wielrenner. Hij heeft er zin in.

IMG_0978Afbeelding 2

Bij de start is het een gedrang van jewelste, maar al na een paar rondes is de helft afgevallen. Gedeeltelijk door een valpartij veroorzaakt door een overstekende gek. Gelukkig zie ik Repairman nog steeds voorbijkomen. Met zijn mond wagenwijd open zo tegen de helft van de koers. Happend naar lucht als een vis op het droge. Zichzelf voortsleurend en de glazen wijn van de avond ervoor betreurend.

Ouderkerk aan de Amstel, wielerronde

Het is dringen aan de start

Ouderkerk aan de Amstel, wielerronde Ouderkerk aan de Amstel, wielerronde

Na een flinke dip trekt hij toch nog onverwachts bij en eindigt als zevende. Heks trots natuurlijk, maar Konijn is niet tevreden. Hij is gewend dit soort wedstrijden te winnen, op zijn sloffen. Ach ja, moet je maar op tijd gaan slapen en niet lekker gaan dineren in een heksenhol. Dat is vragen om problemen.

Ouderkerk aan de Amstel, wielerronde

In de ruit flitst Repairman voorbij

Ouderkerk aan de Amstel, wielerronde, juni 2013 Ouderkerk aan de Amstel, wielerronde, juni 2013

Ouderkerk aan de Amstel, wielerronde, juni 2013

Happend naar lucht

Twee oude mannetjes met gehoorapparaten en brilletjes zitten lekker te roddelen aan een tafeltje naast me. Ze hebben altijd gekoerst en kennen het wereldtje van binnen en van buiten. Bij voortduring nemen ze elkaar in de maling. Dan komen de sterke verhalen. ‘Weet je nog, dat die en die zijn gebit verloor tijdens een tijdrit?’ Haha, ik zie het voor me.

Ouderkerk aan de Amstel, wielerronde, juni 2013 knappe heks

Ouderkerk aan de Amstel, wielerronde, juni 2013

Het gaat al iets beter

Repairman is blij, dat het erop zit. Zilt en verzuurd poseert hij met zijn fiets. Volgende week gaat hij een enorme berg, La Marmotte,  beklimmen op de fiets. Een ander model dan dit exemplaar. Met hele lichte verzetjes…..

Ouderkerk aan de Amstel, wielerronde, juni 2013

Zilt en zuur staat sweetheart te glunderen

Old English BulldogOld English BulldogOld English Bulldog

Ysbrandt is ook gezellig mee. Hij vindt het wel wat, al die drukte. Veel hondjes overal en een goed uitlaatbosje om de hoek. Daar loop ik nog een geweldig mooie Bulldog tegen het lijf. Het bazinnetje vertelt me, dat deze Old English Bulldog gewoon kan ademhalen, zoals het hoort. De platte neus is verleden tijd. Gelukkig maar. Deze viervoetige dame kan rennen en spelen zonder de kenmerkende snorkgeluiden van de platneuzen.

Wat een lekker dagje vol nieuwe indrukken. Heks kijkt altijd de hele Tour de France, maar aan de weg heeft ze nog nooit gestaan. Een primeur dus. Het heeft wel wat. Vooral als er iemand meerijdt met zulke mooie benen als de knappe fietsenmaker.

springer spaniel mix met Epagneul breton

Ysbrandt is goed geluimd