Vreemde vogels vind je overal. Je loopt de hoek om en komt er weer eentje tegen. Soms geven ze je een prachtige roos, maar er zijn ook gevederden, die hopla over je heen schijten. Volgens Chinezen brengt dat geluk. Ik ga dus vast een prachtige jaar tegemoet!

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Zaterdagmiddag spoed ik me naar de markt. Ik neem mijn hondje mee. Ik wil eventjes naar de Griek voor liflafjes. En naar de Marokkaan voor verse kruiden en prijswinnende haring. Thank God voor onze medelanders. Hoeven we niet aan de aardappelen met jus met de feestdagen.

Als ik de Mare op loop, knal ik bijna tegen een scootmobiel op. Mijn schele eksteroog valt op een gigantische bloem, die de achterkant van het voertuig opsiert. Gestoken op de plek, waar je normaliter krukken kunt plaatsen. ‘Wat een prachtige roos hebt u op uw voertuig zitten,’ roept Heks verrukt tegen de bestuurder van de mobiel. Een stevige Roma vrouw draait zich om. ‘Pakken,’ zegt ze streng.

Verbouwereerd kijk ik in twee schitterende gitzwarte ogen. Ze spuwen werkelijk vuur. Vreugdevuur. Iemand heeft die roos daar geplaatst vertelt ze me in rudimentair Nederlands. Zijzelf heeft ook geen idee wie. ‘Pakken,’ beëindigt ze haar verhaal.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Maar mevrouw, die roos is natuurlijk voor U, ik kan em onmogelijk aannemen,’ jeetje, wat gebruik ik veel woorden. Wat een bloemig taalgebruik. Ik hoor mezelf gewoonweg oreren, maar het helpt niet. Mijn gesprekspartner heeft niet veel woorden nodig.

‘Pakken.’

Zo krijg ik op de valreep van 2018 een prachtige roos cadeau van een echte toverkol. Ik bedank haar uitvoerig, maar daar heeft ze allemaal geen geduld voor. Met een zwaai van haar zwaar beringde hand neemt ze afscheid. De scootmobiel draait vliegensvlug de weg op. Ik versnel mijn pas om haar na te kijken.

Maar waar is ze nu gebleven? Ik speur tussen het winkelende publiek. Tuur de hele Lange Mare af. Zo’n mobiel zie je echt niet over het hoofd. Toch is de dame verdwenen. Opgegaan in rook lijkt wel. Geïmplodeerd met scootmobiel en al. Wonderbaarlijk toch weer.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Ik loop de markt op. ‘Wat zou het leuk zijn om de Wilde Boerenzoon tegen te komen,’ denk ik bij mezelf. Als ik alles heb gekocht wat ik nodig denk te hebben verlaat ik de warenmarkt. Op het Gangetje komt een reus me tegemoet. Met open armen. Het is de Wilde in persona. ‘Ik hoopte je al tegen te komen, Heks,’ galmt hij me tegemoet.

We spreken af in een koffiehuis. Heks laat snel eventjes haar hondje uit in het park en mijn vriend haalt zijn boodschappen. Een half uurtje later zitten we samen aan een tafeltje. Al snel zitten we uitgebreid te klessebessen.

Eerst met een dame erbij, die Heks net heeft leren kennen. Ze heeft op tweede kerstdag haar 14 jarige hondje laten inslapen. ‘Natuurlijk op een feestdag, dat is altijd zo. Het was volstrekt onverwacht. Maar ja, ze was natuurlijk wel stokoud voor een labrador/herder combinatie,’ verzucht de vrouw verdrietig.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Intussen kriebelt ze VikThor achter zijn oortjes. Hij gaat er helemaal voor liggen. ‘Dank je wel, dat ik me eventjes heb mogen vergrijpen aan je hondje,’ glimlacht ze bij het afscheid.

Nadat ze is vertrokken neemt een mij onbekende man haar plaats in aan het tafeltje voor het raam. Ik haal snel mijn in de hoek geparkeerde boodschappentas en dikke jas weg. ‘Niet nodig,’ wuift hij, maar ik heb alweer iemand lopen pleasen voor ik het in de gaten heb. Ik zet de spulletjes op de stoel naast me.

Terwijl ik met de Wilde zit te praten schuift er nog iemand aan bij de man aan de tafel naast ons. Een ouwe hipster met een lange baard. Ze gaan samen kranten zitten lezen. Af en toe bespreken ze wat ze tegen komen. Terwijl ook wij doorpraten bekruipt me een naar gevoel.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Uit de rug van de eerste man groeit een bult ergernis. Ik voel het geërgerd tegen me aanschurken. ‘Niks van aantrekken, Heks,’ zeg ik tegen mezelf. Misschien verbeeld ik het me overigens. Ik buig me voorover naar de Wilde. Het is rumoerig in het koffiehuis. Ik kan hem nauwelijks verstaan.

Plotseling schiet de kerel naast ons finaal uit zijn slof. Hij draait zich om met een woeste vuistbeweging. Slaat in de lucht pal naast me. Schreeuwt dat ik mijn stomme achterlijke kutbek moet houden. Brult nog wat zeer onaangename dingen in mijn richting. En als een duveltje verdwijnt hij weer in zijn dozige zelf. Draait zich weer om. Leest gewoon verder.

Alsof hij zich niet zojuist gigantisch heeft misdragen.

Ik zit te shaken van schrik. Al mijn zenuwbanen slaan op tilt. ‘Gaan we ons hier iets van aantrekken?’ zeg ik echter rustig tegen de Wilde, ‘Ik dacht het niet toch? Als hij rust en stilte wil gaat hij maar kranten lezen in de bibliotheek! Hier heb ik geen zin meer in. Ik heb vaak genoeg van dit soort miezerige mannetjes op mijn kloten gekregen!’

De hipster vriend van de idioot draait zich om. Hij begint een heel verhaal over lawaai en dat we misschien toch wel hard praten. Het lijkt me een redelijke kerel. ‘Het is hier uitermate rumoerig, beste man, ik kan mezelf bijna niet verstaan. Ik wil best rekening houden met iemand, die het vriendelijk vraagt. Uw vriend is uitermate onbeschoft.’

©Toverheks.com

Tot mijn verbazing geeft de man dat grif toe. Er ontstaat een gesprek tussen de Wilde en de man over dit soort lompe communicatie en hoe het beter kan. De sukkel naast hem zegt geen woord. Hij zit zogenaamd verdiept in zijn lectuur nadrukkelijk te zwijgen.

Geen excuus. De lul vindt het de normaalste zaak van de wereld om zo uit te halen naar een wildvreemde vrouw. Het is overigens bepaald niet de eerste keer dat ik zoiets meemaak. Is hij beledigd, dat ik hem niet zag staan, toen hij binnenkwam? Waren dat soms avances die hij maakte in eerste instantie? Wil hij wellicht aandacht?

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Wat gebeurde daar nu eigenlijk, ik heb nog nooit zoiets gezien, wat een agressie. En het was echt totaal op jou gericht. Bizar gewoonweg. En ik bleef volledig buiten schot, volgens mij vond hij mij zelfs wel aardig. Volstrekt gestoord. Gaat het weer een beetje? Jij vertelt wel vaker zulke verhalen, Heks, maar nu zag ik het met mijn eigen ogen. Wat een idioot. Ik zat helemaal te trillen na die uitval. Jij ook?’ vraagt De Boerenzoon achteraf bij het afscheid.

Ja, wat zullen we ervan zeggen? Heks heeft een onweerstaanbare aantrekkingskracht op narcistische randdebielen. Altijd gehad. Deze man lijkt sprekend op mijn ex. Zowel qua uiterlijk als qua gedrag. Een mooie man met een slecht karakter. De kunst is om het niet meer binnen te laten komen.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Oudjaarsdag mediteer ik met de schedelheksjes voor de vrede. Precies om 1 uur ’s middags arriveer ik bij Maan. Zij organiseert dit elk jaar. ‘Overal over de wereld doen lichtwerkers mee aan deze meditatie. Om 13.00 lokale tijd. Het gaat als een golf de wereld rond,’ aldus mijn lieve heksenvriendin.

Zoals elk jaar worden we verwend met heerlijke mince pies en koekjes. Op de salontafel staat een prachtig veld vol kristallen. Draken, elfen, raven en heksenvingers….. en heel veel kristallen schedeltjes. Maan plaatst mijn meegebrachte kristallen vrienden in het veld. Even later begint ze met de geleide meditatie.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Ze neemt ons mee de ruimte in. Op drakenruggen rijden we door het universum. We kijken naar die prachtige heksengolf van liefde en vrede, die de aarde omspoelt. Heks knikkebolt, zo ver weg zijn we. Na twee minuten is het alweer klaar. Een lichtflits. Een ademtocht.

‘Hoe lang zijn we bezig geweest, Maan?’ Nou toch zeker drie kwartier. Maar ja, buiten tijd en ruimte. Geen wonder dat je het besef daarvan een beetje kwijt raakt.

‘Lieve Heks, ik was zo blij met je laatste blog. Je bent al drie jaar aan het afgeven op alles en iedereen, maar het wordt tijd om los te laten! Doorzetten hoor, lieverd! Een prachtig jaar toegewenst. Komend jaar ga ik de maandelijkse schedelmeditaties weer oppakken.’

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Ja, het is tijd om los te laten. Alle onterechte agressie. Alle kledders voor mijn kop. Al die keren, dat ik boksbal ben geweest van machteloze mensen. Genoeg moois te beleven in de wereld. Ik hoef de deur maar uit te lopen en ik krijg al een schitterende roos van een levensechte heks bijvoorbeeld!

Het leven kietelt je onder de kin en slaat je om de oren. Het is maar de vraag wat je binnen laat komen. Rumi spoort ons aan om alles welkom te heten. En misschien is dat wel het hele eieren eten.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Ik heb teveel nee gezegd de laatste  jaren. Dit wil ik niet. Dat wil ik niet. NEE, NEE, NEE.

Is het niet eens tijd om JA te zeggen? Uit de grond van mijn hart. Tegen alles wat ik wel wil!

Oud en nieuw vier ik alleen. Steenvrouw kom even eten. Ik bel een uurtje met de Don. Rond tien uur lig ik languit te kijken naar Esio Trot. Een geweldig leuke film over echte liefde. Tussen lieve mensen. En vooral ook over geduld.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Rumi

De herberg

Dit mens-zijn is een soort herberg
Elke ochtend weer nieuw bezoek.

 

Een vreugde, een depressie, een benauwdheid,
een flits van inzicht komt
als een onverwachte gast.

 

Verwelkom ze; ontvang ze allemaal gastvrij
zelfs als er een menigte verdriet binnenstormt
die met geweld je hele huisraad kort en klein slaat.

 

Behandel dan toch elke gast met eerbied.
Misschien komt hij de boel ontruimen
om plaats te maken voor extase…….

 

De donkere gedachte, schaamte, het venijn,
ontmoet ze bij de voordeur met een brede grijns
en vraag ze om erbij te komen zitten.

 

Wees blij met iedereen die langskomt
de hemel heeft ze stuk voor stuk gestuurd
om jou als raadgever te dienen.

Seksuele intimidatie is een wereldwijd probleem. Bijna alle vrouwen krijgen hier in hun leven mee te maken. De grootste seksist ter wereld heeft het zelfs geschopt tot president van de VS! Heks is er flauw van, maar wil niet meer haar woede voeden. Wat schiet je ermee op om als een bermbom door het leven te gaan? Liever word ik een Bodhisattva geïnspireerd door Samantabhadra. En voer ik actie om dit liefdeloze gedrag jegens mijn menssoort te bestrijden. Maar eerst maar eens voor mijn woede zorgen…….

‘Als je huis in brand staat, is het eerste wat je moet doen teruggaan om de brand te blussen en niet achter degene aanhollen die volgens jou het vuur heeft aangestoken.’ Want dat is niet slim. Dan fikt je huis volledig af. ‘Als je wanneer je boos bent tegen de ander blijft ageren en met hem blijft redetwisten, als je probeert hem of haar te straffen, doe je precies hetzelfde als degene die achter de brandstichter aanrent terwijl intussen zijn huis in vlammen opgaat.’

Vredig loop ik op hemelvaartsdag met mijn hondje door bloeiende klavervelden te wandelen. Het is prachtig weer. Ik heb geen zorgen. Ik heb geen haast. Ik ben hooguit een beetje gammel vandaag. Maar dat ben ik wel gewend: Er is geen enkele reden om me op te winden.

Plotseling echter begint Heks enorm te schelden op een oud vrouwtje dat midden in de polder ooievaars en reigers gebakken kip staat te voeren. Eerst probeer ik een gesprek met haar aan te knopen over de gevaren van het geven van brood en restjes afhaalchinees aan in het wild levende vogels.

Maar als het gemene secreet alleen maar domme antwoorden tussen haar valse tanden debiteert verlies ik mijn geduld. Het liefst wil ik het ouwe wijf door elkaar rammelen.

Domheid kan vandaag op weinig begrip rekenen bij deze heks. En oliedom gedrag al helemaal niet. Zelfs al komt het voort uit de beste bedoelingen.

Snel loop ik door, voordat de woede zich een weg naar de oppervlakte heeft gebaand. Als de scheldwoorden zich in mijn mond beginnen te vormen ben ik al bijna buiten gehoorsafstand. ‘Rare ouwe taart’ is het enige wat ze misschien nog hoort. De rest houd ik voor mezelf.

Goh, wat ben je toch weer geweldig je zaadjes van woede water aan het geven, Heks. Gisteren ook al in de supermarkt, toen een jonge dichtgeplamuurde kassatroela je de volle mep liet betalen voor een afgeprijsd product:

‘Er zit geen sticker op,’ meesmuilde ze lijzig, toen je er mee terug kwam. ‘Maar ik heb het uit die bak gehaald met afgeprijsde spullen, het is precies hetzelfde product als die andere pakken met sticker die ik heb gekocht.’

‘Ja, inderdaad,’ omstanders bemoeien zich ermee. Ze hebben ook in die bak staan graaien. Er ontstaat een opstootje bij de kassa van de Spar. ‘Kijk maar uit,’ waarschuw ik hen, ‘Of er wel een sticker op zit…. En jij, geef me dan maar mijn geld terug. Je mag dat afgeprijsde overjarige pak lekker zelf houden.’

‘Domkop. Idiote doos. Wauws wijf. Sukkelaar!’ mopper ik in mezelf op weg naar huis.

Domheid is echter universeel aanwezig. De straten zijn ermee geplaveid. Wat zou je je erover opwinden?

Heks is zo boos. De zaadjes van woede rusten levensgroot in mijn onderbewuste en er is weinig voor nodig om ze wakker te maken. Ik ben er mee volgestopt door mijn voorouders. Bij mijn geboorte had ik al genoeg woede in me om spontaan te ontvlammen.

M’n woede omarmen? Er is geen beginnen aan!

Gisterenavond pak ik daarom dan maar dat boek van Thich Nhat Hanh ‘Innerlijk vuur’. Daarin vind ik bovenstaande tekst. En ja. Ik ben inderdaad bezig achter Jan en Alleman aan te rennen, die mijn woede opwekt. Die brandstichters moeten hangen. Ik zal ze krijgen!

Gisteren zit ik bijvoorbeeld geweldig te schelden op mijn blog op iemand, die me ooit enorm heeft gekwetst. Meermalen zelfs. Zonder zich er ooit voor te excuseren. En dan kom je zo’n mafkees opeens weer overal tegen. Noodgedwongen. Moet je zelfs naar hem gaan zitten luisteren! Hoor je zo’n figuur prijzende dingen zeggen over conflictvermijdende medemensen ……

‘Ja, lekker makkelijk om met zulke mensen om te gaan. Kun je probleemloos op hun hart gaan staan zonder dat je bang hoeft te zijn dat je door hen terug wordt gepakt…..’

Maar goed. Dat is allemaal geweest. Water onder de brug. En heeft hij dan zijn leven dan intussen gebeterd? Nee, zo op het knipoog niet.

Want dat is wat ik van hem krijg: Een ranzige vette knipoog in plaats van respect. Fatsoen zit gewoon niet in die man. Maar om nu gelijk weer zo te gaan schelden over wat hij me ooit allemaal heeft aangedaan….. Zo van

( Een kleine bloemlezing dan maar om je een indruk te geven wat zo’n braakmiddel zoal uitslaat in de wandelgangen:

‘Heks, heb je zin in een lekkere gangbang met mij en mijn vrienden? Lekker lui achterover met je benen wijd en gaan?’ Hij doet het eventjes min of meer voor, z’n geile trollentongetje hangt uit zijn minuscule kaboutermummelmondje, zijn kleine beentjes bengelend over de rand van de barkruk,  gespreid om z’n bescheiden schimmelige paddestoel ……

Of al kwijlend samen met zijn zoveelste vrouw als ik hem feliciteer met zijn zoveelste huwelijk ‘We willen je bij ons in ons in bed als huwelijksgeschenk….’

Als ik kokhalzend bedank voor de eer ‘Maar nee, getverderrie, bah, ik ben toch zeker geen prostituee!’ zegt die nieuwbakken zoveelste vrouw tot mijn verbijstering ‘Ja joh, een wipje maken voor een geeltje, leuk toch!’ 

Waar je mee omgaat word je blijkbaar mee besmet.

Of een paar ongewenste boskabouterhandjes ruggelings vanuit het blinde niks opeens friemelend onder je kleren, als je eventjes niet oplet bij een feestelijke gelegenheid …….etcetera, etcetera, etcetera, etcetera, enzovoort enzoverder…..)

Moet dat nu weer perse? Alleen maar omdat ik weer met die figuur word geconfronteerd? Alleen maar omdat ik ondanks zorgvuldig afstand bewaren toch weer wat gif heb binnengekregen? Moet ik dat gif dan maar weer zijn werk laten doen? Met als gevolg dat ik om van alles en nog wat kwaad word?

Ik besluit de tekst weg te halen. Het is niet op zijn plek temidden van al die goede herinneringen aan een dierbare vriend. Kan hij het helpen dat de wereld vergeven is van dit soort hopeloze seksisten? Die zodra ze geld of macht hebben denken dat ze zich maar van alles kunnen permitteren richting ons vrouwen?

vuist-water

Zelfs de president van de Verenigde Staten komt weg met dit gedrag: Als je maar genoeg geld hebt mag je vrouwen tussen hun benen graaien, dus: Voor een rijke vent is elke vrouw is een hoer. En je hoeft hen niet eens te betalen, al zeker niet als je ook nog eens genoeg macht hebt…….Win Win dus.

Het is een absolute plaag, dit soort kerels. Open en bloot en zonder gêne debiteren ze de ene stompzinnigheid na de andere. Respectloos: Vrouwenemancipatie is tegenwoordig verder te zoeken dan ooit.

images-19

Door me echter zo te ergeren, door gemene dingen te schrijven over kabouter Plop en zijn ranzige paddestoel, voed ik mijn woede. Ik ren achter de brandstichter aan, in plaats van voor mezelf te zorgen.

En hoewel castratie in veel gevallen volstrekt op zijn plek zou zijn, toch moet ik dat dan maar aan anderen overlaten. Ysbrandt heeft tot mijn grote vreugde bij deze man nog wel eens flink naar zijn ballen staan grommen. Maar daar wil ik het dan graag bij laten…….

😉

Deze kaart stuurde Heks: Ook ten tijde van Rembrandt dieven de dames het onderspit......

Deze ansicht kreeg de boskabouter 

‘Heks doet eindelijk weer normaal tegen me,’ zei diezelfde foute koekebakker ooit tegen een vriend van me, nadat ik hem en zijn toenmalige vrouw een ansichtkaart had gestuurd met het verzoek hun seksuele intimidatie te staken, teneinde strafmaatregelen in de vorm van castratie door mijn hond te voorkomen.

Hij draaide de zaken vrolijk om, zoals zo vaak in dergelijke gevallen.

Een beetje narcist doet dat beslist. Een beetje psychopaat weet dat het daarom gaat. Liegen en bedriegen en als je problemen krijgt, gewoon een zielig gezicht trekken….. De zaken helemaal omdraaien. En met nog meer overtuiging liegen!

Heks probeert voor haar woede te zorgen. Daarom ga ik niet meer achter deze boskabouter en zijn waxinelichtachtige paddestoel aanjagen. Ik moet mijn wonden likken. Mezelf onder al die seksuele intimiderende slijmlagen vandaan bikken.

Zien dat ik mooi mag zijn en dat dat niet betekent dat ik gelijk een uitnodiging tot gangbang naar mijn hoofd moet krijgen. Ik hoef mezelf niet te verminken, zodat ik een beetje rust krijg, want die neiging krijg je als zo’n trol zijn paddestoel op je richt…….

Ik mag gewoon mijn prachtige zelf zijn. Ik ga m’n zaadjes van innerlijke schoonheid water geven!

Vandaag begin ik met het omarmen van die oude pijn. Al sinds ik een jonge vrouw was heb ik te maken gehad met kerels die er grensoverschrijdend seksueel gedrag op nahielden.

Mannen, die me bij de tieten pakken. In het kruis tasten. Hun tong met meer of minder succes in mijn mond proberen te stoppen. Vieze teksten naar mijn hoofd gooien over hun gruizige ranzige fantasieën…….. Het is me zo vaak gebeurd! En altijd voel ik me besmeurd. Het went nooit!

En zelfs met het stijgen der jaren blijf ik dit tegenkomen. Bij een beetje seksist houdt dit gedrag pas op als de laatste spijker in zijn kist is geslagen! Kijk maar naar de geile antropoloog. Stokoud, halfdood en nog immer een kleffe vuilbek. Ondanks het spirituele sausje, dat hij over zijn foute acties sprenkelt!

Het is een diepe pijnlijke wond. En telkens als iemand het mes er in zet word ik weer razend.

De zaadjes van woede wegens seksuele intimidatie zijn uniform aanwezig in ons vrouwen. Wereldwijd word onze menssoort het meest gediscrimineerd en gepakt.

Ik zal dan ook immer achter de daders aan blijven jagen! Om te voorkomen dat ze mijn zusters kwaad kunnen berokkenen. Maar niet zo lang mijn huis in brand staat. Eerst de brand blussen. Eerst maar eens voor goed mezelf zorgen.

 

Verdwaald Mannetje mept restanten Boze Buurman met grote klap vanonder de trap weg uit ons portiek. Sommige mensen zijn ziek in hun hoofd. Heks wordt niet geloofd. Behalve door mijn bovenbuurvrouw. Een andere ervaringsdeskundige……

BOZE BUURAN, RUZIE MET DE BUREN, psychopaat als buur

Vrijdagmorgen vroeg gaat de bel. Heks ligt nog op 1 oor. De allerlaatste dag met de Mannetjes heeft alle energie uit me getrokken. Bovendien heb ik een paar nachten slecht geslapen in verband met muggen. Ondanks de klamboe heeft zo’n vampier me weten te prikken. Uitgekookte insecten zijn het. Slim en sluw…..

BOZE BUURAN, RUZIE MET DE BUREN, psychopaat als buurLOESJE, BURENLOESJE, BUREN

De bel gaat nog eens. Langdurig en indringend. Slaapdronken sukkel ik door mijn huis. Ik steek mijn hoofd uit het keukenraam. Er staat een Mannetje! Huh? Wat nu weer? Ik was er toch vanaf?

BOZE BUURAN, RUZIE MET DE BUREN, psychopaat als buur

‘Goedemorgen mevrouw, ik kom uw watermeter vervangen.’ Ik kijk de man glazig aan. Hij komt de watermeter vervangen. ‘U heeft er als het goed is een brief over ontvangen.’ Zal wel. Is me niet opgevallen. ‘Ik ben net terug van vakantie, waarschijnlijk heb ik de brief niet gezien.’

De man biedt aan om later nog eens terug te komen, maar dat lijkt me niet nodig. Liever nu direct. Dan ben ik ervan af!

Ik doe de voordeur open en laat hem in het hok onder de trap, waar de waterhuishouding van dit portiek wordt geregeld. ‘Kijk, dat is mijn meter. Een heel ander exemplaar dan de rest. Stokoud, waar de rest nieuw is. Vreemd toch?’

BOZE BUURAN, RUZIE MET DE BUREN, psychopaat als buurLOESJE, BUREN

De man krabt achter zijn oor. Het is inderdaad raadselachtig. Iedereen heeft een moderne meter, behalve ik. En zo lang staan deze flats er nog niet. ‘Misschien zijn de andere meters eerder vervangen?’ gokt de kerel.

Heks heeft er ander ideeën over. Een paranoïde gedachtegoed. Behorende bij de periode met de Boze Buurman. Technisch was deze psychopaat in staat om stroom en water af te tappen. Wat hij mist aan menselijke trekken wordt ruimschoots gecompenseerd door dit talent.

Nadat hij verhuisd is zijn mijn energie-en waterrekeningen aanzienlijk lager. Ik ben zelfs gebeld door het waterbedrijf met de vraag hoe dat kon. Het leek er volgens hen op, dat ik mijn weedplantage had opgedoekt…..

Maar dat gelooft toch niemand. Behalve mijn bovenbuurvrouw. Zij heeft ook te maken gehad met de geobsedeerde gekte van die man. Ook haar heeft hij ooit op dubieuze wijze het hof gemaakt….. Ook haar is hij fysiek te lijf gegaan, toen ze hem afwees. Ook haar auto heeft het moeten ontgelden.

‘Hij heeft hem zelfs gestolen, Heks. Een tijd later vond de politie m’n wagentje op een onwaarschijnlijke plek terug. Vol deuken! Helaas kon ik niets bewijzen. Het is een sneaky sneu mannetje.’

BOZE BUURAN, RUZIE MET DE BUREN, psychopaat als buurBOZE BUURAN, RUZIE MET DE BUREN, psychopaat als buur

Wat is het toch heerlijk, dat we van hem af zijn! Zelfs Ysbrandt is toch nog een stuk relaxter geworden in de loop der jaren. Van alle dingen, die Aarsveter heeft uitgespookt om mij het leven zuur te maken is dat wel het ergste geweest: Systematisch een weerloze hond treiteren. Jaren heeft hij het kunnen doen zonder dat ik het in de gaten had. Nou ja, ik kreeg een lastige hond. Maar had geen idee waarom.

Tot ik de man betrapte, terwijl hij ermee bezig was…..

mr-bean mr-bean mr-bean

Gods schepping zit vol mislukte pannenkoeken. Ze komen blubberig en rauw uit de goddelijke koekenpan. Smaken nergens naar. Niemand wil ervan eten. Maar het zijn evenzogoed mensen van vlees en bloed.

Al die jaren van treiterpartijen en pesterijen zijn uiterst leerzaam geweest. Hoe zorg je ervoor, dat je de auto van zo’n sujet ongemoeid laat, terwijl hij de jouwe vol deuken slaat? Hoe leef je met het feit, dat zo’n figuur dagelijks de krant uit je brievenbus steelt, om vervolgens de politie op je dak te sturen, met de bewering dat jij zijn krant steelt?

LOESJE, BURENLOESJE, BUREN

Het is slechts een greep uit de duistere praktijken van dit louche type. Twee keer per week naar de kerk gaan en oude dametjes helpen de straat over te steken doet daar niets aan af. Al denkt hij waarschijnlijk van wel……

mr Bean

De enige manier om zelf ongeschonden uit die strijd te komen is om consequent in je hart te blijven. Geen kwaad met kwaad vergelden. Het geschonden kind in de zieke man te blijven zien. Deernis op te brengen voor die eeuwige kleuter in het lijf van een vieze gemelijke gefrustreerde oude man.

mr Bean

Ik moet eerlijk toegeven dat het me heel veel moeite heeft gekost. Op het moment, dat ik ontdekte, dat hij mijn hond te grazen had genomen stond ik plotseling met spuitbussen verf in mijn handen. Wat zou ik graag een paar verfrissende teksten op zijn dure voiture hebben gespoten. Maar ja. Toch maar niet gedaan.

Het principe van oog om oog, tand om tand past prima bij een goed functionerend reptielenbrein. Heks wil echter een volledig mens zijn. Interzijn met anderen. Iedereen als haar partner ervaren.

mr Bean

‘Als je liefde en compassie kunt genereren is iedereen je partner,’ zei mijn leermeester Thich Nath Hanh ooit in mijn bijzijn tegen een jonge vrouw, die ongelukkig was in de liefde en daardoor in haar gehele leven.

Dat zinnetje heeft mijn leven veranderd: Het is waar!

Tegelijkertijd is het de grootste opdracht ooit gebleken in mijn postzegelbestaan. Iedereen mijn partner? Dus ook zo’n eikel? Zo’n lastpak?

mr Bean

Mijn voormalige Boze Buuman is een groot fan van MR Bean, hij beweert veel in hem te herkennen! Er is ook sprake van fysieke gelijkenis!

Natuurlijk ben ik blij, dat hij verhuisd is. Al is het maar voor mijn hond. Toch is het jarenlange gevecht tegen de diepe haat, die de man in me trachtte op te wekken heel leerzaam en inspirerend geweest. Als het me lukt om hem op diep niveau te respecteren en lief te hebben, dan is het met de gemiddelde medemens een eitje!

De antieke watermeter wordt met een grote klap van z’n plek geslagen. Er komt een prachtig modern exemplaar voor in de plaats. De laatste restanten Boze Buurman worden weggemept uit mijn leven. Lekker hoor.

mr Bean

BOZE BUURAN, RUZIE MET DE BUREN, psychopaat als buur

mr Bean

Heks mengt zich in hopeloze Zwarte-Pieten-discussie: Wat hebben Zwarte Piet, Geisha’s, Halloween Heksen, Clowns en Masai gemeen? Ze zijn allemaal een belediging voor een medemens…… ;-)

clown, wit gezicht, pipo,

Deze jongens zijn toch ook niet bepaald de slimsten.

Het is nog steeds zomers weer, maar ’s avonds doe ik de verwarming aan. Het wordt alweer vrij vroeg donker. De eerste blaadjes vallen van de bomen. Langzamerhand laten we de zorgeloze zomer los en richten onze focus naar binnen. De dagelijkse bezigheden raken weer op de rails. Binnenkort zitten we weer rond de kerstboom. Op televisie barst de discussie over Zwarte Piet in volle hevigheid los.

clown, wit gezicht, pipo, clown, wit gezicht, pipo,

 

Heks zit met er met een half oor naar te luisteren. Er zijn weer allemaal mensen aan het woord, die zichzelf graag horen praten. Op één of nadere manier heeft het onderwerp me nooit kunnen boeien. Ikzelf associeer die domme zwarte knecht totaal niet met mijn gekleurde medemens. Net zoals ik die schimmelige bebaarde bisschop niet associeer met mijn Cowboy met hippe baard bijvoorbeeld.

Maar goed. Hele volksstammen vallen over dit thema. Dus ik luister. En moet erkennen, dat sommige argumenten steekhoudend zijn. En als mensen zich er zo sappel over maken, schilder die domkop dan gewoon pimpelpaars.

GEISHA, wit gezicht, Japanse dames, geisha's

Geisha in vol ornaat

Heks heeft een langdurige carriere als Zwarte Piet achter de rug. Jarenlang liep ik minstens twee dagen per jaar in een satijnen pak. Met pruik en zwart geschminkt gezicht. Op de gymnastiekvereniging viel ik uit de ringen en struikelde over mijn eigen koprol. Tot groot vermaak van kinderen in velerlei kleuren. Niemand voelde zich aangesproken….

Met een jeugdvriend maakte ik de kleuterschool van zijn moeder onveilig. We zetten de boel compleet op stelten. Iedereen vond het geweldig, behalve zijn moeder. Wij deden namelijk alles, wat verboden was…..

GEISHA, wit gezicht, Japanse dames, geisha'sGEISHA, wit gezicht, Japanse dames, geisha'sGEISHA, wit gezicht, Japanse dames, geisha's

Heks heeft dus een geweldige herinnering aan haar carriere als Zwarte Piet! Die gewiekste deugniet. Een Paarse Piet, ik vind het best. Zolang hij maar ondeugend blijft!

Maar dan wil ik ook iets doen aan het wereldwijd verbreide fenomeen Halloween en een lans breken voor een kwetsbare groep medemensen, die door dit feest als een stel idioten wordt afgeschilderd. Ook in Nederland steekt dit festijn de laatste decennia de kop op. Winkels leggen pompoenen in de etalage. Griezelparty’s schieten als paddestoelen uit de grond.  Mensen gaan daar verkleed heen. Bijvoorbeeld als heks!!!!

donkere vrouw , wit gezicht, speer door tongdonkere vrouw , wit gezicht

 

En dat is natuurlijk uiterst kwetsend voor mijn beroepsgroep. De Halloweenheksen zijn altijd lelijk, slecht, eng en gevaarlijk. En natuurlijk vrouw. Stokoud. Met een wrat. Alle stereotypen ooit in de wereld gebracht door de inquisitie, ofwel de Rooms Katholieke kerk, dezelfde club van die foute bisschop met zwarte knechtje….. worden van stal gehaald. Deze groep vrouwen, die al zo hebben geleden op de brandstapel, worden weer volledig belachelijk gemaakt. Schande! Ik ga het aanmelden bij het College voor de Rechten van de Mens

Ik heb overigens ook wel eens op TV gezien, dat bij bepaalde Afrikaanse stammen een aantal leden bij rituelen hun gezicht WIT verven. Iedereen is dan doodsbang van hen. Zoals de kinderen dat een eeuw geleden van  Zwarte Piet waren. In de tijd van de roe en kindertransport per zak naar Spanje. Dat lijkt me ook niet in de haak. Met die stam wil ik nog eens een hartig woordje wisselen.

Zwarte Pieten-discussie deel 2. Het gevaar van recente ontwikkelingen in Gouda…….

Ontmoeting met straatdichter en grappenmaker Glenn L. Parami zet met weer aan het denken over die Zwarte Pieten discussie: Deel 3.

Morgen is het pakjesavond! Zullen er rellen uitbreken? Worden er zwarte Zwarte Pieten gemolesteerd? Heks kijkt nergens meer van op na de beruchte intocht in Gouda. Zwarte Pietendiscussie deel 4. Mij een Bietendiscussie finale……

 

masai-ritueel, mannen met witte gezichten,

Masai mannen met wit geverfde gezichten

masai-ritueel, mannen met witte gezichten, masai-ritueel, mannen met witte gezichten,

 

EEN GREEP UIT DE AFRIKAANSE SCHMINCKTRADITIES:

Xhosa-cultuur,-ritueel, mannen met witte gezichten,

Je ziet witte verf natuurlijk veel beter op een donkere huid

Een andere overgangsrite, die in groepsverband wordt uitgevoerd en waaraan Mandela zich ook heeft onderworpen, zijn de riten bij het intreden van de manbaarheid, de overgang naar huwbare man, ulwaluko. Na een rituele besnijdenis trekt het groepje ingewijden, de abakhwetha, zich geruime tijd terug om te genezen. Gedurende deze periode smeren zij hun gezicht in met witte klei (ifutha) en nemen zij diverse taboes in acht.

Een belangrijk onderdeel van de zijn de initiatierituelen. Hierbij leren de jongens en meisjes hoe ze volwassen mannen en vrouwen moeten worden. Jongens verven hun gezicht dan wit om te laten zien dat ze van andere mensen verwijderd zijn. Wanneer deze periode van afzondering voorbij is verbranden ze de hut en nemen zo afscheid van hun kindertijd.

Xhosa boy undertake manhood ceremony in rural Eastern Cape, South AfricaXhosa-cultuur,-ritueel, mannen met witte gezichten, Xhosa-cultuur,-ritueel, mannen met witte gezichten, WIT GEVERFD GEZICHT, VROUW MET GEK HOEDJE, AFRIKA

Soms kom je Masai jongetjes tegen met wit geverfde gezichten. In dit natuurlijk amfitheater ga je op zoek naar de eenzaam rondstruinende neushoorn. Mocht je nog geen leeuwen met welpjes hebben gezien, dan heb je hier weer een kans!

Al duizenden jaren beschilderen de leden van Aboriginalstammen in Australië hun lichaam met witte verf. In eerste instantie diende de verf voor spirituele rituelen, maar langzamerhand kwamen er meer redenen om het lichaam te versieren.Zoals wij tegenwoordig verschillende kledingstijlen hebben en iedereen een ander sieraad wil dragen, beschilderen de Aboriginals hun lichaam op hun eigen manier, om er anders uit te zien dan anderen.

Xhosa boy undertake manhood ceremony in rural Eastern Cape, South AfricaXhosa-cultuur,-ritueel, mannen met witte gezichten, Xhosa-cultuur,-ritueel, mannen met witte gezichten, Xhosa boy undertake manhood ceremony in rural Eastern Cape, South AfricaXhosa-cultuur,-ritueel, mannen met witte gezichten,

Gurdjieff: Zwiep uit je gewoontepatroon! Hou op met die eeuwige herhaling der slaapwandelaars. Herinner……

images-573images-572
Afgelopen week kreeg ik een aantal wonderlijke verzoeken op LinkedIn. De ene van iemand, die ik letterlijk de deur uit heb gesmeten. Een beer van een vent, dus het was best een indrukwekkende actie van Heks destijds. Een actie waar ik met plezier aan terug denk. Hij had het dik verdiend! Maar dus niet bepaald iemand, om in je netwerk op te nemen. Althans niet onder huidige voorwaarden.
images-571images-570
 
‘Misschien wil hij nog eens goed de wind van voren krijgen of een lekkere oplawaai,’ suggereert de vrouw van mijn acupuncturist ondeugend als ik het haar vertel. ‘Hij is vast alweer een paar affaires verder. En er dreigt er weer eentje aan te slaan’, opper ik, ‘ Dat moet je niet hebben als bindingsanstige!’ roept mijn heksenvriendinnetje uit, ‘Dan moet je snel een andere vrouw van stal halen!’ ‘Inderdaad! Dus nu kan hij die toverheks weer niet vergeten…’, grijns ik terug. We giechelen en verwonderen ons gezamenlijk over zoveel kortzichtigheid en miskleun.  
Unknown-158 Unknown-157
 
Later die week krijg ik nog een verzoek van een vrouw, die me jaren willens en wetens buiten een kring dierbaren heeft gehouden. Dit om te voorkomen, dat Heks haar mond voorbij zou praten. Over iets, dat ze me stomdronken had toevertrouwd. Ook iets waar Heks van over haar nek gaat. En iets waar deze heks heel vaak is beschuldigd. Nymfomane toestanden met de mannen van je vriendinnen. Nou ja, mij niet gezien. En mensen, die zo opereren hoef ik niet in mijn nabijheid, vooral niet nu ik zo’n leuke geliefde heb. Zou ze het soms gehoord hebben en een gokje bij hem willen wagen?  
Unknown-156 hoogsensitief
 
De hele week staat een beetje in het teken van het niet herhalen van oude situaties. Het niet meer ingaan op pijnlijke mensen. Niet dezelfde fouten herhalen. Het opkomen voor mezelf en mijn belangen. De ander zien voor wie hij of zij is. Met alle lullige dubbele bodems. Kleinzielige hebbelijkheden, hebberigheid, jaloezie, angst en andere kenmerken gepaard gaand met een exterieur ego. Eigenlijk best triest om zo’n bouwwerk in stand te houden, daar gaat dan al je energie in zitten.  
BE0lRA-CYAEGux_ Coaching-1-300x197
 
Voor het eerst deze week voel ik iets van ontspanning ergens op de bodem van mijn ziel. Ik begin iets te begrijpen, er gaat een kwartje vallen. Mensen en hun manipulaties, hoe ze hun ziel verkopen om de hand te kunnen leggen op de bezittingen van een ander. De wereld zit er vol mee. Deze arme stakkers, de sloebers met hun ziel onder de arm. Want waar moet je em anders laten, als je em verkocht hebt aan de duvel. Die kan em elk moment komen halen…….  
Het kost je je vrijheid, liegen en bedriegen. Dan krijg je er ook nog een lelijke kop van, vol nare ontevreden trekken en gemene plooien. Maar het ergte is, dat je het allemaal moet onthouden. Je zet jezelf gevangen in een web van leugens. Tot je zelf niet meer weet wat waar is. Van jezelf houden kun je wel vergeten. In feite betaal je een gigantische prijs met manipuleren en stelen.  Je lacht wel lekker in je stiekeme vuistje, maar je lacht alleen. Ongedeelde vreugd is een zuur goedje. Het doet het glazuur van je tanden springen en dat ziet er niet uit. Sta je dan, met je mond vol tanden.  
Hoogsensitief-spin
 
 
Weer keer ik terug bij het gevoel, dat ik goed ben met mijn leven hoe het is. Ik lieg en bedrieg niet. Ik doe mijn best. Ik misgun een ander zijn of haar geluk niet. Ik heb geen dubbele agenda. Ik ben alleen erg kwaad over anderen die dat wel doen. Mensen, waar je het niet bepaald van verwacht. De moderne Scrooge. Alleen nog niet in het stadium van ‘A Chistmas Caroll’. Maar ja: Wat niet is kan natuurlijk nog komen. De originele Scroodge was tenslotte ook stokoud, toen hij tot inzicht kwam en deernis kreeg met minderbedeelden. Zich ging bekommeren om een ziek familielid bijvoorbeeld. De vreugde van het gulle geven ontdekte.  
Hoe ontstaat zo’n Scrooge nu eigenlijk? Ja, dat vraag ik me ook wel eens af. Wat bezielt iemand om zich ten koste van anderen te verrijken? Nou, ten eerste natuurlijk weer opportunisme, hij komt ermee weg. Opvoeding? Maatschappelijke tendensen? Als je wint heb je vrienden. Dat wankele vriendenconcept…..  
Maar uiteindelijk toch voornamelijk karakter. Sommige mensen denken gewoon nog grotendeels met hun reptielenbrein. Hebben voordat de ander het heeft. Neerslaan die tegenstander. Pik in, het is winter. Ik heb ook zo mijn behoeftes zei de nymfomane me jaren geleden. Ze ging naar bed met de mannen van haar beste vriendinnen. Wisten die ervan? Die mannen wel natuurlijk, maar die hielden hun mond vol vriendinnenkont wel. Hypocriete kerels. De dames hebben het nooit geweten.
mindfulness-cartoon520121003111455
 
Heks weet het omdat deze tante Betje mij ook inschatte als iemand met behoeftes, die op die manier aan haar trekken kwam. Wat een belediging! Als ik een lekkere vent in mijn bed wilde kon ik heus wel iets leukers vinden dan een bezette kerel. Gezeur over een vrouw, die je niet begrijpt is bij mij altijd aan het verkeerde adres geweest. ‘Als je vrouw je al niet begrijpt, zie ik het somber voor je in’, was mijn geijkte antwoord, ‘Dan gaat het mij al helemaal niet lukken om een touw aan je vast te knopen.. Begrijp je jezelf eigenlijk enigszins?’  
Ach, wat een scheld-canonnades weer. Wat weet ze het weer allemaal goed, deze Heks. Nou, ik heb ook mijn steentje bijgedragen in onnodig drama….Door schade en schande iets wijzer misschien…..
bezinning
In de keuken staat Frogs achter het fornuis. We zijn samen naar een vernissage geweest. Hij heeft mijn hondje uitgelaten en boodschappen gedaan. Ik heb alvast gehakt gebraden. Nu tikt hij de maaltijd af. Binnen mijn dieet!
Voor mijn neus staat een glas ‘Abadia Retuerta’ uit het jaar 2000. ‘Ik vond hem in mijn keukenkast’, verklaart Frogs. 
Geen cent te makken en toch superrijk. Kijk, dat is nu levenskunst. En ik ben gezegend met de grootste beoefenaars van dit genre in mijn vriendenkring!
309253-evenwichtssubsidie-stenen-over-een-witte-achtergrond-met-bezinning

Hier is Han, mijn nieuwe huisgenoot. Stokoud. Dateert uit de Han dynastie, 200 voor tot 220 na Christus. Een magisch geladen artefact. Echt iets voor Heks…..

Han dynastie

Dit is em dan, mijn lieve Han

Het is zover. De verwarming staat weer aan. Twee weken gelden dobberde Heks nog in de lauwe Noordzee, nu slaan de herfstbuien me om de oren. Natuurlijk moet ik door weer en wind met mijn varkentje. Hij vindt het ook niet ideaal. Maar zodra hij los in een perkje loopt is hij de weersomstandigheden helemaal vergeten. Enthousiast is hij in de weer met soortgenoten.

IMG_2789 IMG_2782

Tijdens de ochtendronde zie ik mijn medeheksje Jaoa zitten op een terrasje in de nis van een koffiehuis. Voor zich heerlijke koffie en een dik boek. ‘Oh, dit is zo leuk om te lezen’. Ze bladert erdoorheen en laat me van alles zien.

Michael Newton, zielsbestemming

Zo’n leuk boek, Heks

Er wordt koffie voor me besteld. We wisselen heksennieuwtjes uit. Ik laat me inspireren door haar verhalen. Met een hoofd vol nieuwe ideeën fiets ik naar huis. ’s Middags ga ik het boek bestellen in mijn favoriete winkel: Esoterische boekhandel Kailash.

IMG_2740 IMG_2728IMG_2732

De eigenaar begroet me vrolijk. Hij is de winkel aan het leegverkopen deelt hij me mee. Hij glundert. Ik begrijp het. Hij gaat naar China verhuizen, naar zijn vrouw en kind. Wat zal ik hem en zijn winkeltje missen! En zijn moeder van 86, die er regelmatig de scepter zwaait, als hij in China is.

Zoals altijd zitten we geruime tijd te kletsen. We lopen een ronde door de winkel en bespreken de verschillende invalshoeken van het geschrevene. Zijn kennis is fenomenaal. En je kunt verschrikkelijk met hem lachen!

Han dynastie

Vriendelijk

‘Ja, soms komen hier mensen, best regelmatig eigenlijk, die denken het allemaal te weten. Ze staan overal boven.’ Hij doet ze na. Een perfecte imitatie, We liggen dubbel. ‘ Wat ga je doen in China?’ ‘Nou, mijn vrouw wil een hotel beginnen, ik kan Engelse les geven. En ik ga natuurlijk door met de kunsthandel.’

Je moet weten, dat deze man altijd de meest bijzondere Chinese artefacten in zijn winkel heeft staan. Met pijn en moeite geïmporteerd. Dat doet me denken aan een klein beeldje, dat ik het venster van de winkel zag staan. Het leek me aan te kijken….

Han dynastie

Houdt een kosmisch symbool vast

‘Dat is Han dynastie, het is een halve Bi van Jade. Hij komt uit een serie van vier oorspronkelijk. Er staat een kosmisch symbool op.’ Ik pak het onderwerp van gesprek uit de vensterbank. Het voelt koel in mijn hand.

We bekijken het beeldje samen. Het wezen heeft vleugels. En een heel vriendelijk gezicht. ‘Het is een jongeman’, zegt mijn vriend de boekhandelaar. ‘Dat zie je aan de haardracht.’ Hij wijst nog wat typerende dingen aan, zoals de halve cirkel. ‘Dat is het kosmische symbool, daardoor heeft het bepaalde krachten, dit beeldje.’ Althans, dat beweert een vriend van hem, die helemaal thuis is in die materie. Magisch geladen kunstobjecten.

Han dynastie

Hij zit op zijn knieën,

Ik vraag de prijs. Die valt reuze mee. En ik kan er nog wat van af onderhandelen. ‘Ja,’ zegt hij bijna opgelucht, ‘er is nog een man, die dit beeldje wil kopen, maar ik verkoop het liever aan jou. Het krijgt een heel goed thuis, Heks. Daar ben ik blij om.

Han dynastie

Naargelang de lichtinval is ie meer groen of grijsgroen

Han dynastie

Prachtige steen toch, Jade

Ik ook. Wat een lieverd is het toch. Hij had er meer voor kunnen vangen, maar ja. Deze kosmisch geladen schat van jade gunt hij me gewoon. Hij laat me een prachtig beeld zien van hemzelf. Een Chinese dame, die thee drinkt, zus zo dynasty. Ze heeft enorme hamwangen. Een schoonheidsideaal uit die tijd blijkt. ‘Ik zou het daar geweldig gedaan hebben’, roept Heks uit. Ik streel de dikke bolle toet. ‘Moet dan wel zo’n tien, twintig kilo aankomen…’

‘Ga je nu weer al je mooie spulletjes meenemen naar China?’ vraag ik nieuwsgierig.  Hij begint te grinniken, ja, dat zou wat moois zijn, Doe je al die moeite, neem je het weer mee terug…….

Han dynastie

Prachtig koppie

We lachen. Er volgt nog een kostelijke conversatie over de hypocrisie van het redden van hanen, die worden gebruikt in hanengevechten, Heks zag dat op TV,  en tegelijkertijd gedogen van kippen in legbatterij….. ‘Ze proberen zelfs kippen te fokken zonder veren! Voor Kentucky Fried Chicken’ vertelt hij me,’ Die schuif je zo de oven in. ‘Goh, zouden ze beter gepaneerd kunnen fokken, misschien met een huidziekte…’

Nu zijn we melig. Tijd om afscheid te nemen. Tot slot doet hij nog Chinese politici na. ‘Je kunt altijd nog cabaret gaan maken in China’ geeft ik als gouden tip, ‘maar dan zou ik geen politici gaan nadoen….’

IMG_2772IMG_2780

Nog nalachend fiets ik naar huis. Wat was het weer gezellig in mijn lievelingswinkeltje. Wat heb ik er al veel uurtjes doorgebracht. Snuffelend in boeken, kletsend met de eigenaar. Met andere snuffelaars….. Ik ga hem vreselijk missen. Maar hij heeft gelijk. Er zit een klein kereltje aan de andere kant van de wereld te snakken naar zijn pappa. Emigreren dan maar. Een heel wijs beluit!

Han dynastie en boskat

ThayThay met zijn nieuwe vriend

Han dynastie

Kijkt me aan

Han dynastie

Lacht me toe

Honderd verhalen in een heksenhoofd en niet één op papier. Dat kan niet toch? Een potpourri van belevenissen…

Kristallen schedelmeditatie

Kristallen schedelmeditatie

Vandaag heb ik wel honderd verhalen in mijn hoofd. Ik kan niet kiezen, welke ik op wil schrijven. Ik stoei met verschillende thema’s. Schrijf een stukje zus en zo. Leuk om te doen ook nog. Intussen rijd ik van hot naar haar. Onder andere met een zieke vriendin naar de fysiotherapeut. Een volstrekt zelfzuchtige goede daad, want wij vertoeven met plezier in elkaars gezelschap. En ik zie haar graag! Wachtend zit ik alweer te schrijven. Lang leve de Ipad.

Kristallen schedelmeditatie

vandaag veel met waterkristallen

dolfijnen, Kristallen schedelmeditatie

Dolfijnen natuurlijk

Laat in de middag overvalt me een waanzinnige vermoeidheid. Het was al niet veel, maar nu krijg ik met moeite m’n ene been voor het andere. Lastig als je net de hond moet uitlaten. Ik sjok om het golfveld en gooi een bal voor het monster. In de verte nadert een scootmobiel. Met hond er naast. Mijn vriendinnetje Rakusribut. Bezig met één van haar vele uitlaatrondes. Zij en haar vriendin hebben gewoon heel veel honden.

Kristallen schedelmeditatie

Deze vriend is me zeer dierbaar

Kristallen schedelmeditatie

draken, draken en nog eens draken vanavond

Samen vervolgen we onze weg. Ze vertelt hoe ze geniet van mijn blog. Ze is een trouwe lezeres van het eerste uur. Ik geniet ook van haar blog, een dagelijks cadeautje rond middernacht. Het kiekje van vandaag, elke dag een foto. Een aparte kijk op de wereld. Met heel geestig commentaar. ‘Maar schrijf dat dan eens!’ roept ze uit. Ze bedoelt op haar blog, een reactie. ‘Ik heb het wel eens geprobeerd’, vertel ik haar. Er was iets mee, herinner ik me vaag. Het lukte niet.

Kristallen schedelmeditatie

Je mag de schedels in de buitenste ring oppakken

Kristallen schedelmeditatie

Buitenaardsen

Dus schrijf ik het hier. “Ik heb laatst een hele serie foto’s geschoten hier van een zwanenechtpaar met jong,’ vervolg ik mijn betoog,’ Toen ik ’s avonds thuis de boel op mijn computer zette, kwam jouw kiekje van die dag binnen. Jij had van datzelfde zwanengezin de perfecte foto gemaakt….. Prachtig!’ We lopen duidelijk vaak te wandelen in hetzelfde gebied 🙂

Kristallen schedelmeditatie

Nog meer draken

Kristallen schedelmeditatie

Wat zijn ze knap

Mijn vriendin vertelt, dat ze tegenwoordig een Portugese hebben inwonen. Ze kookt, wast, helpt met van alles en nog wat. En het is nog heel gezellig ook. Ze somt op, wat die Portugese hen allemaal voor’n lekkers voorschotelt. Klinkt goed. ‘Wil ik ook!’ roept Heks. Net als Heks zijn de dames aangewezen op thuiszorg. Deze constructie blijkt heel goed te werken. Het zal voor mij nog niet zo gemakkelijk zijn om iemand te vinden. Wie wil er nu wonen in een klerenkast?

Kristallen schedelmeditatie

En nog zo’n monster

Kristallen schedelmeditatie

Het hart van het veld, met een foto van Emoto

Vanavond eet ik bij Pappa. Zoonlief is er ook. We hebben weer de leukste gesprekken. Deze keer komt het onderwerp Stupa’s aan bod.  Hij heeft een tekening aan de muur hangen van de plek waar Chögyam Trungpa Rinpoche begraven ligt. ‘Zit’. ‘Staat’. We beginnen te lachen. Nu wil Heks natuurlijk het naadje van de kous weten. Pappa vertelt, wat hij weet. Door de jaren heen is hij een beetje ingewijd in de geheimen van Tibetaans Boeddhisme.

Stupa

Kristallen schedelmeditatie

Draken

Kristallen schedelmeditatie

Mijn schatjes met draak

Na het eten vlijen we ons op de bank met een stokoud fotoboek. Zoonlief is nog een kleuter. Samen met de moeder zijn ze een aantal keren door Nepal getrokken. Terwijl ik de bladen omsla, valt het fotoboek uit elkaar. ‘Dit vindt Zoonlief zo’n leuke foto’, zegt Pappa. Ik zie hen beiden hurken voor een Stupa. De grote man ging op zijn hurken om op de hoogte van dat hele kleine mannetje te komen. Die deed zijn vader, zijn grote voorbeeld, natuurlijk na! Inderdaad, het is ontroerend mooi.

Kristallen schedelmeditatie

Een hele bijzondere deelnemer

Kristallen schedelmeditatie

Mik en Mak

Heks ligt in bed. Zometeen moet ik nog even naar buiten met dat varken. De beesten zijn extreem blij, want ik heb vis voor hen gekookt. Toen ik Ferguut ging zoeken in de tuinen achter mijn huis, zag ik een man in de vuilcontainer naar iets eetbaars zoeken. Op mijn fornuis stond een pan soep. Ik mag van mezelf niet iedereen -meer- in huis halen. Maar soms voelt het absurd. Ik dacht aan mijn lieve vriendin Tanneke en haar nasi voor de zwervers op de stoep. Ze haalde ze niet in huis, maar …..  Hoe deed ze dat ook alweer? Het bestek wilde ze terug en het bord mochten ze houden? Of was het nu net andersom?

Terwijl ik mijn hoofd uit het raam steek, met een vaag plan, zie ik hem om de hoek verdwijnen. Onverrichterzake, leunend op een stok.

Kristallen schedelmeditatie

Dank je wel lieve Maan

Droombaan, droomvrouw, droombenen; Dromen zijn bedrog toch? Dromen als richtsnoer en houvast met dit doel; Je eigen essentie beleven……

knappe man

Mijn knappe Fysiotherapeut

Heks heeft al ruim twee jaar twee knappe heren in dienst, die wekelijks haar lijf weer in elkaar flansen. De ene plakt de boel aan elkaar met tape en masseert. De ander heeft gruwelijke doch effectieve martelmethoden om pezen en spieren uit de knoop te halen.

massage

Voor de foto, masseren

Eerstgenoemde gaat emigreren. Zo jammer! Voor ons dan. Voor hem is het leuk, want hij gaat samenwonen met de vrouw van zijn dromen! Heks heeft haar allerlaatste sessie met deze fijne fysiotherapeut….

in tapen. fysiotherapeut

De magische tape

De gouden zomer suddert voort.  Na de behandeling haal ik mijn moedertje op voor een gezamenlijk uitje. Eerst rijden we naar de duinen. Ik weet een heel fijn koel meertje, waar we het varkentje kunnen laten zwemmen. Het is niet zover lopen. Althans, onder normale omstandigheden. Met deze temperaturen valt het vies tegen. En geen zuchtje wind! Enigzins bezwaard hoor ik mijn moeder naast me puffen. Wat doe ik haar aan?

moeder

Goddank, schaduw

Eindelijk zijn we dan in dat kleine duinpanparadijs beland. Ysbrandt stort zich in het verrukkelijke zoete water. Wij strijken neer in het zand. Ik maak foto’s van ons samen. Een heleboel. En bijna allemaal heel leuk!

moeder en dochter

Zelfde bolle toet

Zoals altijd zitten we in no time enorm te lachen om van alles en nog wat. Mijn moeder blijft haar ondeugende streken houden. Ik lig dubbel om een verhaal over hoe ze haar huisarts bij de neus had. Het is me er eentje, mijn mamaatje.

moeder en dochter

Nog maar een foto

Ik bedenk een kortere weg terug, maar dan moeten we wel over een duinrug klimmen. ‘Alles liever, dan dezelfde weg terug,’ hoor ik naast me. Dus sjokken we heuveltje op, weer een stukje omlaag om dan de volgende bult te beklimmen. Goddank waait bovenop het duin wel een heerlijk zeebriesje…..

moeder en dochter

Zelfde lach

Terug in de stad strijken we neer op onze vaste stek. Een restaurantje hier om de hoek. Mijn moeder bestelt altijd hetzelfde, dus ze hoeft helemaal niets te zeggen. Voor Heks wordt een maaltijd aangepast aan haar hopeloze dieet.

Zo slaan we een aantal genoeglijke uurtjes stuk. Na het eten drink ik espresso. Niet erg slim, want nu stuiter ik ’s nachts tot drie uur door het huis. En om negen uur staat mijn onvolprezen hulp alweer op de stoep!

IMG_2373 IMG_2372 Gevolgd door Steenvruw, die spontaan op de koffie komt. Ze loopt in hot pants helemaal lekker te wezen. Dat inspireert Heks tot het dragen van een vergelijkbaar speelpakje. Ja, zo gaat dat met vriendinnen……

Arme Ysbrandt. Hij is daarna pas aan de beurt. We sukkelen naar een parkje. Er zitten een paar kerels te vissen. Als ze mijn blote benen in het vizier krijgen worden ze helemaal blij….. Droombenen…..Als enorm menselijk aas houdt die aanblik hun blik gevangen!!! Hun kleine uitwendig gedragen hersenen raken geactiveerd. Hun dobbertje zijn ze vergeten…

moeder

Ma, niet zo serieus!

Gelukkig treffen we in een volgend park Rosa, net zo’n hondje als Ysbrandt, maar stokoud. En heel lief. Haar baasje ken ik ook al jaren. ‘Hoe is het in de Keukenhof?’, vraagt Heks. Ik weet, dat hij daar als kok werkt. Het blijkt slechts een tijdelijke baan te zijn geweest.

Hij is net terug van een job als archeoloog in Afrika. De eerste/oudste mensen opgraven. Superleuk natuurlijk. ‘Lijken ze een beetje op dolfijnen?’, grap ik, want dat lees ik wel eens in mijn wonderlijke heksenboeken….. Het blijkt een aflopende business te zijn, de archeologie. En weet je waarom? Omdat er niet gebouwd wordt. Elke bouwput levert nieuw onderzoeksterrein op. …..

moeder

Hou op, Heks

De ene crisis instigneert de volgende. En ach, wie ligt er wakker van een werkloze archeoloog? Die opgravingen lopen niet weg. Die liggen er over een paar miljoen jaar ook nog wel.

Ja, zo gaat dat. Heb je een droom, die je jarenlang volgt. Je studeert je suf. Er is werk genoeg. En opeens is het uit met de pret, geen droog brood meer te verdienen met je passie. Gelukkig heeft deze man nog een talent: Koken. Uiteindelijk komt het wel weer goed met hem. Maar leuk is anders….. eten   Heks heeft haar dromen al zo vaak moeten bijstellen. Veel verlangens van het hart zijn nooit waargemaakt. Toch voel ik me heel gelukkig en compleet. Nu lig ik bijvoorbeeld in mijn hangmat te relaxen.

Pure noodzaak ook, want ik heb een avondprogramma. Ergens op mijn pad heb ik het geheim ontdekt. Een schat kostbaarder dan een dikke bankrekening. Kwetsbaarder dan waterglas. Met een receptuur simpeler dan Hollandse stamppot. Maar ja, geheim hè?  Hèhèhè.

moeder

Prachtig toch?

We hebben een koning!!! En Maxima!!! Voorbeelden en boegbeelden in een wereld vol gemene prinsessen op de erwt, zieke zusterlijke verhoudingen en slechte, slappe kerels….

willem Alexander en maxima

Koning Willem Alexander en Maxima

‘Koning Willem Alexander en koningin Miximahuh Maxima’, verspreekt de verslaggeefster zich op TV. Ik lig brak op bed te kijken naar deze nationale poppenkast. Ik voel me beroerd en kan niet zo goed tegen alle emo-momentjes. Ferguut, die kutridder is nog steeds weg. Ik sta doodsangsten uit, met al die drukte en vrachtwagens overal.

erenwacht

Erenwacht

Gisterenavond had een historicus het over praktisch monarchisme. Een soort opportunistisch Oranjevevoel. Wat schuift het? Doen ze genoeg voor het Nederlands belang? Dan is het goed, dan mag het.

Afgelopen week vielen me drie verhalen op. Er was een vrouw op televisie, Antoinette Vlieger, die haar proefschrift over het lot van au pairs in emiraten, heeft omgezet in een boek. Hierin komen allerlei gruwelijkheden aan het licht. De meest Filipijnse,Indonesische en Nepalese meisjes worden mishandeld, verkracht en uitgebuit. Dit is meer regel, dan uitzondering. Hun verwanten offeren hen een aantal jaren op bij wijze van investering in het familiebelang.

boek over au pairs in emiraten

boek over au pairs in emiraten

‘Als au pair hebben ze min of meer de status van slavin. Hun werkgeefsters zijn onwaarschijnlijk rijk. Ze behandelen de meisjes als voetveeg. Wat dat verkrachtingen betreft: In deze streng Islamitische landen hebben jongemannen weinig mogelijkheden tot seksuele  handelingen. De moeders zijn allang blij, dat hun zonen niet op hun eigen dochters springen’, zo zei de onderzoekster.

mensenhandel

Het blijft natuurlijk mensenhandel

Deze puissant rijke dames, prinsesjes op de aardolie-erwt, storten hun zusters willens en wetens in het ongeluk. Veel van de mishandelingen worden door deze gefortuneerde vrouwen zelf toegebracht.

Een ander verhaal, dat bleef hangen is een bijbelverhaal. Afgelopen zondag, in de kerk waar god ook een vrouw is, preekte Christiane van den Berg-Seiffert over Genesis 16:1-16. 21:8-21, 25:7-10. Hier vind je de geschiedenis van Abraham en zijn onvruchtbare vrouw. Zij had ook een au pair, Hagar, een Egyptische slavin. Daar mocht Abraham bovenop van zijn vrouw. Om een zoon (waarom geen dochter?) te verwekken.

Die ouwe vond het geen punt, what’s new? Het lukte, maar voor zijn vrouw Sarah pakte het helemaal verkeerd uit. De zwangere Hagar begon haar te sarren en zieken met haar onvruchtbaarheid. Sarah, ook niet voor de poes, joeg haar zuster met die gekmakende dikke buik de woestijn in, een wisse dood tegemoet.

ismael.Zeer belangrijk in de islam, de zoon van dat kindermeisje!

Zeer belangrijk in de islam, de zoon van dat kindermeisje!

Ze werd gered door god, maar moest van diezelfde redder ook weer terugkeren naar haar rivale….. Daar beviel ze uiteindelijk van Ismaël. Hij wordt beschouwd als de voorvader van de profeet Mohammed. Van alle Arabische Islamieten eigenlijk. Uiteindelijk krijgt Sarah toch nog een kind, Isaäk. Een wonder! Zij en Abraham zijn dan al stokoud en je kon je eierstokken toen nog niet in Italië laten herstarten als vrouw…

Opnieuw wordt Hagar de woestijn in gestuurd. Door Abraham deze keer. Wat een watje, denk je als je het leest. Wat is dit voor’n goedpraterij van allerlei liefdeloos gekonkel? Van machtsmisbruik en gefrustreerde vrouwen met de broek aan. Onzusterlijk gekoketteer met je vruchtbaarheid.

Abraham jaagt de au pair met zijn zoon de woestijn in

Abraham jaagt de au pair met zijn zoon de woestijn in

Ik begrijp Sarah wel een beetje hoor, je moest eens weten wat ik naar mijn hoofd heb gekregen van mijn vruchtdragende zusters door de jaren heen, zelfs tijdens mijn vruchteloze pogingen zelf moeder te worden…. “Een vrouw, die haar meisjesfiguur houdt is nooit echt vrouw geworden’, bijvoorbeeld.

De vrouw in kwestie achtte zichzelf spiritueel zeer ontwikkeld. In die context werd de opmerking ook geplaatst, met een scheef oog naar mijn wespentaille. Dit alles vlak nadat er definitief een streep stond onder mijn moederschap-aspiraties. De spreekster had zelf problemen met haar moederlijke modderfiguur natuurlijk. Wat mij betreft sloeg ze daarnaast ook een figuurlijk modderfiguur.

‘Vrouwen, die nooit moeder zijn geworden kunnen eigenlijk nergens over meepraten’, (Huh, Nergens over? Ja, nergens over!!) zei een oud werkgeefster ooit. ‘Sorry heks,’ klonk het er halfslachtig achteraan. Ik moest het er maar mee doen. Denk nu niet, dat dit zelf briljant slimme vrouwen zijn, of voorbeeldige moeders. Geenszins. Wel zien ze hun vruchtbaarheid als iets dat hen verheft boven hun zielige zusters. De eeuwige meisjes, met hun mooie figuurtjes en onnozele praat…..

Wie praat er nu onnozel, denkt heks dan.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Het derde verhaal ging over miss verkiezingen onder vijfjarigen en tienjarigen. Met verbijstering zag ik weer zo’n over de top Amerikaans gebeuren op de televisie voorbij komen, tijdens één van mijn meltdown bedsessies. Moeders, die hun meisjesfiguur allang hadden ingeruild voor iets angstaanjagend robuusters, drilden hun dochtertjes tot miniatuur kindvrouwtjes. Compleet met pruillip. De meisjes gedroegen zich als verwende prinsesjes met maar één doel: Winnen. Als dat doel niet wordt gehaald, zijn er tranen en frustratie. Woede en achterklap.  Bij de moeders nog veel meer, dan bij de dochters.

Die archetypische drang om je als een prinses te profileren gaat vaak ten koste van onze zusters, lieve zusters. In die zin kunnen we nog een voorbeeld nemen aan onze oude koningin. Zij had het in haar laatste toespraak over de noodzaak ons te verbinden met iedereen in de wereld. Weg met het afgescheiden zelf. Want  innelijk prinses-op-de-erwt-schap kenmerkt zich door loyaliteit met al onze medezusters waar ook ter wereld.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA

Helaas zijn we daar nog ver van verwijderd. We projecteren onze behoefte aan nobel leven op de koninklijke familie, maar zelf gedragen we ons als een beest. We zien andere vrouwen louter als concurrenten en slaan hen om de oren met hun tekortkomingen van vruchtbare aard. En ben je geen moeder, dan ben je een hoer. Ben je lesbisch, dan moet je maar eens goed gepakt worden.  Geef je dienstmeisje aan je zonen, dan zijn je dochters veilig. Geef je man z’n zin met de au pair, dan heb je zelf effe rust.

Ach, er is zoveel banaliteit in de wereld. Ik begrijp die behoefte aan sprookjes wel. Het is ook best leuk om naar te kijken. Nu weer het journaal bijvoorbeeld. De erewacht krijgt druivensuiker tegen het flauwvallen. Als makke schapen openen deze stoere mannen hun mond en laten de druivensuiker als een hostie op hun tong leggen. Bij de weersverwachtingen hebben ze het zelfs over Maxima van dertien graden!

Ik blijf het belachelijk vinden, dat Maxima koningin genoemd wordt. Minachting van de titel koningin wat mij betreft. Walgelijk gewoon. Maar ik ben een roepende in de woestijn. Samen met Hagar…. Vrouwen , die ik ken zijn het unaniem met me eens op één uitzondering na. Hier en daar een incidentele man ook.

KONINGINNEDAG KONINGINNEDAGKONINGINNEDAGKONINGINNEDAG

Emancipatie in Nederland, breek me de bek niet open. We hebben allerlei meningen over hoofddoeken. Dit kleine lapje stof onderdrukt vrouwen en moet dus verboden worden. Een partij, die VROUWENKIESRECHT WIL VERBIEDEN mag gewoon bestaan! Als ik mag kiezen,(ja, het mag nog),  doe mij maar die hoofddoek. Ben je gelijk verlost van Bad Hair Days. Voor veel mannen lijkt het me ook wel wat. Beter dan die kale blotebillenkoppen, die tegenwoordig in de mode zijn.

Sinds het koningschap louter ceremonieel is geworden heeft het een sterk Idolsgehalte gekregen, Het bestaat bij gratie van degenen, die erin geloven. Zoiets als met god….

chupa chups

Chupa Chups: Gezond, want vetvrij

Nu gaan ze straks nog het koningslied zingen. Dat dure lied, waar iedereen wat van vindt. Heks ook natuurlijk. Persoonlijk vindt ik het jammer dat Paul de Leeuw meezingt. Ik ben allergisch voor zijn stemgeluid. En ik vindt het een zeeplied. Met een zeikmelodie. Geef mij maar wat pittigers.

En Daphne Dekkers heeft aan de tekst geschreven. Sinds het optreden  van deze zelfbenoemde opvoedgoeroe in een reclame voor Chupa Chups, vertrouw ik haar uitspraken helemaal niet meer. Een bol bol van de kleurstof staande suiker op een stokje werd aangeprezen als gezond, want gegarandeerd vrij van vet. Duh!!!

Geef ik zelf ook eens een zuster een veeg uit de pan…. Maar ja, had Heks het geschreven, dan had je de poppen pas goed aan het dansen in deze nationale poppenkast…….

Al die controverse rondom dit lied verbroedert ons poldervolkje ook weer, dus in die zin werkt het prima als nationaal bindmiddel….

KONINGINNEDAG KONINGINNEDAG

Na al dit geschrijf heb ik zowaar nog een uurtje met Frogs door de stad gewandeld. Het was koud. Niet heel druk. ‘Toen koning Willem Alexander in Leiden studeerde woonde hij bij me in de buurt’, zegt mijn kikkervriend, ‘Op een dag stond hij opeens naast me bij drogist Bik op de Douzastraat, met zo’n mannetje voor de deur’. ‘Wat kocht hij, Frogs? Condooms?’ suggereer ik ondeugend. Kikker lacht. Hij heeft niet zo’n goed geheugen voor dit soort dingen…. ‘Paracetamol, tegen de kater’, gokt hij. Prins Pils had een zekere naam in dit stadje.

KONINGINNEDAG KONINGINNEDAG

koninginnen binnen in me

wat moet ik ermee beginnen, zusters

ben ik blij?

Ik als koninginnenbij?

Keer me liever

buitenstebinnen…..

POESJES kittens

Kijk eens

POESJES kittens

luister

OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

HEKS GENIET VAN VELE HONDJES, STOKOUD EN PIEPJONG. Zwabberen, zweten en zingen: schoonheid alom!

EEN HELE OUDE BAAS

ALBUS, EEN OUDE VRIEND VAN YSBRANDT

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Vandaag was is zo verschrikkelijk laat op gang, hopeloos. Gelukkig was het prachtig weer. Onderweg naar het park kwamen we langs Albus en zijn baas. Deze oude Golden Boy is een echte vriend van Ys. Hij woont op een boot en heeft de respectabele leeftijd van 14,5 jaar bereikt. Stokoud, zeker voor een Retriever. Misschien valt zo’n schip qua woonomgeving ook wel in een Blue Zone!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Het is altijd een enorm geblaf, als we even aanmeren op dit adres. Ysbrandt rent direct achter de baas van Albus aan de loopplank op, wetende dat er iets lekkers aankomt. Na de nodige snoepjes en knuffels volgt een huilconcert van de twee oude vrienden. Tot slot piest Ys nog even tegen alle paaltjes. En Albus doet daar dan een plasje overheen, hoewel hij daar wel wat nalatiger in is geworden.

KOM HIER MET DIE SNOEPJES

EERST BRAAF ZITTEN

OPPERDEPOP

ALWEER OP

Uiteindelijk moet ik Ysbrandt echt meesleuren, want hij vindt het hier veel te gezellig.

Na deze eerste pleisterplaats op naar de volgende. Sinds mijn oude apotheek de hoofdprijs rekent met medicijnen ben ik verhuisd naar een nieuwe. De  Zuider Apotheek.

Voor de deur kwam ik een nog ouder hondje tegen dan Albus. Deze hoogbejaarde dame van 16,5 jaar heet Quintie. Een ontzettend lieve schat. Nieuwsgierig snuffelde ze aan Ysbrandt, ze zou nog best even met hem willen spelen, zo te zien….Ze is dan ook nog vrij pittig vertelde haar oppas. En dat bleek! Terwijl we binnen op onze beurt wachtten blafte ze fel naar iedereen, die naar binnen wilde!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

In de apotheek bleek, dat het maken van de LDN ook hier was uitbesteed aan een ander bedrijf. Ik schrok en dat is altijd ellendig, want mijn zenuwen zijn raar. Ik krijg dan een overprikkeling en ben in 3 seconden doorweekt door zweetuitbraak. Een  soort eindeloze opvlieger in een eeuwige overgang. Maar dan veroorzaakt door ME. Daarom kijk ik ook nooit naar enge films. Ik kan niet tegen schrik.

Er werd gebeld in de apotheek en overlegd. Ik zag de bui al hangen, dit ging helemaal mis. Hoe moest ik nu toch tegen een redelijke prijs dat middel ergens regelen ? Gelukkig was mijn vermoeden onterecht. Ze hadden het wel uitbesteed, maar het kostte toch maar 39 euro. De rekening was naar mijn zorgverzekeraar gestuurd en ik hoefde helemaal niets te betalen! En dat tegen 106.00 euro in Apotheek ‘de Haven”….

Toen ik dat aan de dame achter de balie vertelde keek ze stomverbaasd. Hoe was het mogelijk? Ja, ik zeg het al jaren, er wordt ongelofelijk veel verdiend in pillenland. In de moeilijke hoek waar ik me in bevind, daar waar de klappen vallen, heerst complete willekeur.

Bravo voor de Zuider Apotheek, ik geef ze een 10 met een griffel.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Even later in het Plantsoen zag ik een schattig vulnisbakkenpuppie. Luna heet ze. Beeldschoon en piepklein. Het baasje was duidelijk zeer verguld met haar. Kijk toch eens wat een leuke witte voorpoten….. En wat een lieve knappe baas! Lente in hondenland.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

En ook kwamen we nog deze stoere kanjer, lady Lila, tegen. Kun je je voorstellen, dat ze wel een jaar in het asiel heeft doorgebracht?

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Gelukkig heeft ze een liefdevol huis gevonden bij deze fleurige dame. Het gaat prima, ze is al helemaal gewend. Wel probeert ze enorme boomstammen mee naar huis te nemen, zoals hier. Hoe groter, hoe beter….

Helemaal in stijl, Lady L

ZE HEEFT LILA HALSBAND

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Vanavond heb ik gezongen in Haarlem bij Jan-Hendrik in het Koor Amor. Wat was ik brak, al dagen trouwens. Zwabberend en zwetend pers ik mijn activiteiten eruit. Het was toch heerlijk. Zo fijn met True. Zij maalt niet om verdwalen en vertraging. Waar we zijn is het goed….