Rutte moet weg. De moderne Robin Hood, die steelt van de armen en geeft aan de rijken moet ophoepelen. We zijn flauw van zijn onnozele lachebekje, zijn wufte wegwuiven, zijn gebagatelliseer van zijn rol in wat ons Nederlanders pijn doet. De man veegt intussen verwoed zijn stoepje schoon voor de camera. Zijn stoepje met daarop zijn meutige fiets.

‘Het kabinet is gevallen, hoera,’ roept een oude dame met een boodschappentas op wieltjes, als ze de biowinkel in dreutelt. Het nieuws ligt vandaag op straat. Als ik een kwartiertje later thuis kom, krijg ik het goede nieuws nog een keertje aangeboden.

‘Heb je net een harde knal gehoord?’ vraagt mijn thuiszorg. Ik kijk hem verbaasd aan. Alweer illegaal vuurwerk? Houdt het dan nooit op? Maar nee, het is het gevallen kabinet. Met een reuzenklap op de grond gedonderd.

Later zit ik op naar de televisie te kijken naar het extra lange journaal. ‘Rutte blijft lijsttrekker,’ komt er in de banner onderin voorbij. Intussen staat Rutte schijnheilig te keuvelen over hoe vervelend het allemaal is. En hoe er in de toekomst in de politiek beter moet worden gecommuniceerd naar boven toe over dit soort zaken.

De lul staat dus direct zijn stoepje weer schoon te vegen. De kwal. De slijmbal.

Heks is klaar met die gast. Ik zou het een enorme schande vinden, als hij gewoon weer een nieuw kabinet zou gaan leiden.

Hij is niet jaren onterecht voor fraudeur uitgemaakt. Hij is niet alles kwijt geraakt. Hij is geen tien jaar van zijn leven kwijt geraakt. Hij heeft geen psychische klachten door deze affaire. Hij heeft geen kinderen in armoede groot moeten brengen. Hij heeft nooit een centje pijn gehad van dit verhaal.

Zelfs nu niet. Hij stapt symbolisch op en komt direct weer terug.

Maar hij was wel hoofdverantwoordelijke. En dat kan hij niet afdoen met dat er in de toekomst beter gecommuniceerd moet worden. Hij moet in de toekomst verdwijnen. Gewoon weer geschiedenisleraar worden en dan les geven over hoe het niet moet in de politiek. Met als voorbeeld zijn eigen verprutste toeslagenaffaire.

Heks zit zich weer eens te verbijten voor haar televisietoestel. Die het gelukkig momenteel doet. Goddank. Want er is momenteel de ene storing na de andere bij Ziggo.

‘Het is helemaal niet chic, om voor het kamerdebat over deze kwestie op te stappen,’ zegt een interviewer op een gegeven moment tegen iemand, die ik nog nooit gezien heb. Laatstgenoemde beaamt dat. Minister Kwibus ontspringt zo toch maar weer mooi de dans. Die kan niet meer worden aangesproken op wat hij heeft aangericht, want hij is weg.

Rutte wordt nog wel door de 2e kamer doorgezaagd volgende week. Ik hoop, dat het geen flauwe goocheltruc wordt, dat doorzagen. Hij moet echt worden aangepakt. Hij moet weg.

De laan uit. Oprotten.

Heks vindt het sowieso bezopen, dat een premier maar eindeloos kan aanblijven. Ik dacht dat Befbekje Balkenende met zijn vier kabinetten de kroon spande qua irritant lang aan de macht blijven. Maar bij nader inzien heeft hij slechts acht lange jaren onze beeldbuis vervuild met zijn moralistisch geleuter.

Die stomme Rutte is al tien jaar bezig met het ontmantelen van onze verzorgingsstaat. Ik vind het genoeg geweest. Maar de leiperd staat nog steeds bovenaan in de peilingen. Hoe is dat mogelijk?

Wat ik vooral niet begrijp, is hoe die man het moreel aan zichzelf kan verkopen om aan te blijven. Heeft hij een gaatje in zijn hoofd? Heeft hij geen hart? Spoort hij niet?

Wat moet ik er verder over zeggen? Er valt niets meer te zeggen. Blijkbaar vindt het gros van de Nederlanders nog steeds, dat het niks geeft dat hun landgenoten jarenlang in de shit hebben gezeten door toedoen van het onmenselijke beleid van dit kabinet. Ze hebben er zelf geen last van gehad, dus wat kan het schelen.

Dagelijks zijn er mensen aan het woord in de media, die slachtoffer zijn geworden van deze miskleun van jewelste. Het zijn geen misselijke verhalen. Misselijkmakend zijn ze wel.

Maar Heks wordt nog misselijker van de grote klonten boter op de hoofden van onze bewindvoerders. Rutekutte spant de kroon. Losjes staat hij zijn stoepje schoon te vegen. Hij denkt er niet over om op te stappen. Bah.

Bah, bah, bah.

Wat laat die man zich kennen.

BAH,  BAH,  BAH!

BLEGHHEHHHHHghGHEHGHGEHGHHHGGG!

GETSIEDERRIE!!!!!

BAH, BAH, BAH!!!!!

Druktemaker maakt zich druk. Fuck, fuck, fuck. Krijg de huk. Hik bedoel ik. Heks in de clinch met medische stand, wat is er aan de hand? Het oude liedje. Het verdriet van alle ME patiënten. Ze sturen ons met een kluitje in het riet. En Marcel van Roosmalen is een meutend stuk verdriet.

druktemaker

Hopla. Het is weer dag. Weer een dag. Dag dag.

Heks rent verwilderd naar de voordeur, wakker geworden door de bel? Door iets? Nee, niets. Het is nog niet eens licht. Net als ik weer slaap, gaat de telefoon. Iemand van de psychologenpraktijk, waar ik therapie volg. Belt veel te vroeg, ik ben nog helemaal niet aanspreekbaar.

druktemaker

Mijn vorige afspraak was begin december. De rest is afgebeld of viel op een feestdag. En ook in oktober en november viel er om de haverklap een afspraak uit. ‘Uw consult vrijdag gaat niet door. Eind januari staat de volgende gepland…..’ Dat duurt nog weken!

Godver!

Alsof ik niet zwaar depressief word van eenzame feestdagen. Alsof ik niet herhaaldelijk heb aangegeven, dat ik enorm baal van de gang van zaken. Alsof ik niet geweldig veel last krijg na een EMDR sessie met de daardoor losgewoelde emoties.

Alsof mijn mening er helemaal niet toe doet. Heks is ook maar een mens. Een mens met 1 wens: Weg met de shit en hier met menselijk contact.

vdruktemaker

Ik ben te moe om te reageren. ‘Krijg de klere,’ denk ik, terwijl ik me nog een keertje om draai. Ik ben aan het bijslapen van niets. Het hele weekend heb ik horizontaal doorgebracht. Met af en toe een uitlaatronde met de hondjes.

Ja, hoe gaat het? Niet slecht, niet goed. Meer van hetzelfde.

druktemaker

Zaterdag wandel ik met een vriendin en haar dochter door een overbevolkt Cronesteijn. Het zonnetje schijnt. Half Leiden marcheert gezellig met ten minstens drie idioten naast elkaar over de smalle paadjes.

Men wijkt geen millimeter bij tegenliggers. Heks springt om de haverklap in de bosjes. Ik wil geen vreemde adem in mijn gezicht gewasemd krijgen. Ik wil me verre houden van mijn ademhalende medemensen. Minstens anderhalve meter.

druktemaker

Ik ben heel moe na een slapeloze week. Mijn rechterschouder hangt uit de kom en mijn rechterheup ook. Ik crepeer van de pijn. Het trekt niet weg, maar wordt erger. Ondanks een enorme hap pijnstillers.

Een uitslaande binnenbrand. Al mijn zenuwbanen op tilt. Chagrijn welt op in mijn lamme lijf. Waarom loop ik hier? Waar ben ik aan begonnen? Hoe kom ik zo snel mogelijk weg uit deze mensenmassa? In de verte nadert een jogger.

De man vindt het een goed idee om dwars door al die mafkezen rennend, hard hijgend, zijn dwangmatige sportactiviteiten te ontplooien. Heks springt opnieuw een belendend modderveld in om de man te ontwijken.

Minstens acht meter wil ik tussen ons in hebben. Ik wil ’s mans aerosolen niet in mijn systeem. ‘Asociale eikel,’ schreeuw ik vanaf veilige afstand. De man is het er niet mee eens. ‘U loopt hier toch ook?’

druktemaker

Ja, maar ik hijg geen tien meter in de rondte. Ik ga hier niet vanuit mijn tenen iedereen recht in de bek toezingen bijvoorbeeld. Mijn vriendin staat me perplex aan te kijken. Zij en haar dochter zijn verbijsterd door mijn machteloze geschreeuw, hoor ik achteraf.

Ik vind al die hardlopende idioten verbijsterend. Dwars door alles en iedereen heen. De nietsontziende heilige dodelijke gang van de Hollandse jogger. Verantwoordelijk voor wie weet hoeveel besmettingen. Als ze het onder de leden hebben zijn het superbesmetters. En mondkapjes dragen? Ho maar.

druktemaker

Nu zit Heks natuurlijk al een jaar thuis te koekeloeren. Ik durf echt nergens te komen. Ik ben bang, dat ik eindig in een verpleegtehuis, als ik dat ellendige virus krijg. Of op het kerkhof. En daar heb ik geen zin in. ME is een postviraal syndroom. Ik weet niet wat mijn lijf gaat doen, als er nog een niet te hanteren virus in huishoudt.

Maandag bel ik met mijn huisarts. Ik wil hem er van doordringen, dat ik tot de absolute risicogroep behoor. En opnieuw krijg ik een zeer onverkwikkelijk gesprek met de man, van wie ik altijd dacht, dat hij me serieus nam.

‘Toen je me afgelopen najaar zei, dat griepprikken alleen voor kwetsbare mensen zijn en mij er geen wilde geven, omdat er een tekort was, schrok ik. Ik behoor namelijk tot de kwetsbare groep en het verbaast me, dat je dat niet weet. Je hebt zelf jarenlang met eigen ogen kunnen zien, hoe vreemd mijn lichaam reageert op van alles en nog wat…..’

druktemaker

‘We weten nog helemaal niet, hoe het zal gaan met dat vaccineren. De echt kwetsbare mensen worden in eerste instantie thuis gevaccineerd, naar het schijnt. Maar jij bent 60, dus jij krijgt ergens in maart of april waarschijnlijk bladiebladiebla….’ De man is volstrekt onwillig om naar me te luisteren. Geen speciale behandeling voor Heks. Stel je niet aan. Met jou is niks aan de hand.

Pas na heel veel vijven en zessen zegt hij toe aan me te denken, als de vaccinaties er eenmaal komen. Maar Heks gelooft hem al niet meer. Hij heeft me iets te vaak gezegd, dat er bij mijn niks aan de hand is. Dat ik, met mijn halvezolige niet functionerende immuunsysteem, niet tot de kwetsbare groep behoor. Ik ben er klaar mee.

druktemaker

‘Ik ga een andere huisarts zoeken en vinden. Deze weet helemaal niets over ME, hij heeft zich er nog nooit 1 seconde in verdiept. Hij wilde me ooit vol stoppen met morfine, dat leek hem nu een goed idee, grrrrr’ mopper ik nog uren door. Zelfs nu de ziekte erkend is loop ik nog tegen dit soort geëikel aan. Bah.

Vanmorgen zet ik de televisie aan. Na een eindeloze storing bij Ziggo heb ik eindelijk weer beeld op mijn beeldbuis. Een akelig aartslelijk mannetje staat te oreren over Diederik Gommers. ‘Druktemaker’ staat er op de achtergrond. Het kereltje gaat maar door en door. Niets is er goed aan de man, die Heks als nationale held beschouwt. Hij brandt mijn held volledig af.

Wie is die druktemaker? Al snel heb ik hem gevonden, het is Marcel van Roosmalen. Een mij volstrekt onbekend figuur. Onbemind ook en niet alleen bij mij. Zijn naam googelen levert een hele reeks weinig lovende artikelen over de man op.

druktemaker

Hijzelf heeft het ook moeilijk met zijn zure zelf. Vooral met hoe anderen tegen hem aankijken.

Schrijver Marcel van Roosmalen wordt vaak neergezet als nationale zuurpruim, maar worstelt met die karikatuur. ‘Ik zit niet de hele dag te mopperen op de mensheid en hoofdschuddend te balen van alweer een kutdag.’

Verbijsterd kijkt Heks naar die fulminerende man. Mijn voorland als ik niet uitkijk! Ik ben blij, dat ik probeer een andere richting in te slaan in mijn bestaan. Schelden is niet voor helden. Venijn voelt niet fijn.

Snel zap ik weg van die nijdige vent. Die zelf nog nooit in de vuurlinies is gesignaleerd, maar wel de mond vol heeft van iemand, die elke dag zijn leven waagt. Al een levenslang jaar lang.

De man, die ons wakker probeert te schudden over dit virus. Die goddank in elke kutterige talkshow het gesprek weer aan gaat. De man, die domme idioten zoals die druktemaker, altijd respectvol te woord staat. De man, die probeert ons te verbinden.

druktemaker

Als ik online naar het gescheld van Marcel van Roosmalen op Gommers zoek, ontdek ik dat het oud nieuws is. Van Roosmalen heeft al in oktober 2020 zo dom lopen oreren. Krijg de klere. Waarom word dit nog steeds uitgezonden? Zucht.

Het zijn moeilijke tijden en een aanval van spontane antipathie ligt voortdurend op de loer. Joggers, die in je gezicht rochelen. Druktemakers, die de verkeerde op de korrel nemen. Heks is gelijk klaar met die lui….

Ik moet weer terug, naar ‘iedereen is mijn partner’. Maar het lukt voor geen meter. Alleen al hier in de straat wonen mensen, die ik totaal niet meer kan uitstaan. En ook in de omliggende gemeenten bevindt zich een handvol aartsvijanden van Heks. En ook verder in Nederland wonen nog een paar persoonlijke minkukels.

Voor dat predikaat hebben die mensen enorm hun best gedaan. Sommigen doen nog steeds hun gloeiende best. Een enkeling is niet langer in staat om enorm haar best te doen, maar die heeft haar zaakjes zo geregeld, dat iemand anders zijn gloeiende best voor haar doet om Heks te treiteren. Diegene wordt daar dan rijkelijk voor beloond.

druktemaker

Terug naar ‘iedereen is mijn partner’ zit er eventjes niet in, ben ik bang. Maar ik blijf het proberen. Waar een wil is, is een weg, toch?

Wat wel mogelijk is, is het verschil maken in een mensenleven ergens op de wereld. Dat kan ik doen. En dat doe ik dan ook. Afgelopen slapeloze nacht. Om een uurtje of 4.

Heks adopteert een kind.  Ze mag lekker blijven wonen waar ze woont. Maar Heks verbindt zich aan dit mensenkind. Ik ga financieel zorg dragen voor dit meisje. En dat voelt goed.

druktemaker

 

 

Geheim Marokkanennetwerk op het gemeentehuis van Amsterdam? Daar wist Heks helemaal niks van. Maar nee, het is de Grijze Campagne van wijlen Eberhart van der Laan, gehuld in een verstikkend rookgordijn, waar Heks zich in verslikt. Een levensgevaarlijke wolf in schaapskleren, die man. Ja, daar weet Saadia Ait-Taleb intussen alles van.

 

Vandaag zoek ik maar eens op, wat het begrip rechtsstaat nu eigenlijk precies inhoudt. Dit naar aanleiding van het televisieprogramma Medialogica van afgelopen donderdag over de zaak Ait-Taleb. Stomverbaasd heeft Heks zitten kijken naar de inhoud van de postume beerput van wijlen voormalig burgermeester van Amsterdam Eberhart van der Laan.

Van der Laan, overdadig bewierookt, vooral toen hij aan kanker bleek te lijden, komt in een heel ander daglicht te staan. De heilige blijkt een schijnheil. Een liegbeest. Een stoker. Iemand met een behoorlijke stoornis, anders maak je je medemensen niet zo rücksichtlos kapot. Naar alle waarschijnlijkheid was het een rasnarcist.

Nu ben ik niet van zins om die van de Laan hier zwart te gaan zitten maken. De man is dood. Over de doden niets dan goeds, toch? Maar wat was het een gestoorde eikel, zeg. Geheime missies om terrorisme te bestrijden middels fake filmpjes over een Islamitische jongere, gespeeld door een acteur, die in rap tempo radicaliseert en vervolgens weer spontaan deradicaliseert…….

Een influencer moest het worden, die jonge acteur. Ook al zo’n idioot verschijnsel. Heks zag de afgelopen week het over de top huwelijk van een paar puissant rijke Aziaten op televisie voorbijkomen: Dertig miljoen had dit gestoorde paar uitgegeven aan deze bezopen mooiste dag van hun leven. Hard nodig volgens hen, want zij zijn kei-belangrijke influencers. Wereldberoemd in Indonesië. Heks heeft nog nooit van hen gehoord. Oh jee. Tel ik nu nog wel mee?

Het lijkt me, dat ze hun geld wel beter kunnen besteden, maar ja, wie ben ik? Niemand luistert ooit naar Heks. Waarom zou je ook? Ik heb geen enkele invloed op wat of wie dan ook. Ikzelf zeg: Houden zo. Ik wil geen influencer zijn. Bedenk maar lekker zelf wat je met je leven wilt doen. Of wat je aan trekt. Wat je eet. Hoe je stupide stulpje er uit ziet.

Gebruik je fantasy nu eens. Zet die verstokte rechterhersenhelft aan het werk. Kook eens iets nieuws op in dat verweekte hersensop. Sla eens een inspirerende vlam in je muffe hersenpan….

Of bezondig ik me nu ook aan influencen? Is er gewoon geen ontkomen aan, dit komen en gaan van mensen, die we massaal na-apen?

Maar goed. Amsterdamse gemeentepolitiek. Het is overal wat. Mijn grootvader zat vroeger in de gemeentepolitiek. In een klein kut-kustplaatsje. Een roofdier was het. Hij zette de boel genadeloos naar zijn hand.

Wist met name in oorlogstijd veel voor elkaar te boksen, het kut-kustplaatsje was opeens strategisch belangrijk geworden en zat bomvol Duitsers, hetgeen hem een ridderorde opleverde. Maar je moest de man niet tegen je krijgen, daar is Heks van overtuigd.

Van der Laan moest je ook niet tegen je krijgen heb ik ontdekt. Eberhart bedacht een super geheim grootheidswaanzinnig project om radicalisering en terrorisme te bestrijden. Zelfs zijn gemeenteraad was niet op de hoogte. Noch de medewerkers, behalve een piepklein ingewijd team. Waaronder Saadia Ait-Taleb.

De bedenker van dit project, de radicaliseringsdeskundige David Kenning, is een bekakte Ier met een geelgrijs matje in zijn nek. Hij heeft naar eigen zeggen ervaring met dit soort infiltratie in de wereld van de getroebleerde Moslimjongeren. We nemen het maar aan, want hij noemt geen concrete voorbeelden. Want het is allemaal super geheim.

Nog voor het project de Grijze Campagne (naar analogie van de Grijze Wolven?) van start gaat wordt de stekker er uit getrokken. Gevolgd door een misleidend rookgordijn. Een rookgordijn, zo dik, dat het de betrokken mensen verstikt.

Het eerste en tevens grootste slachtoffer is mevrouw Ait-Taleb. Zij krijgt van alles in haar schoenen geschoven, er wordt over haar gelekt naar de pers bij het leven, maar het is allemaal niet waar. Nee, deze onschuldige  vrouw wordt geofferd, om het stoepje van Eberhart schoon te vegen.

Om het allemaal wat sappiger te maken voor krantlezend Nederland, is er al snel sprake van een duister Marokkanennetwerk in het gemeentehuis van Amsterdam. Ze spelen elkaar de bal toe, houden elkaar uit de wind, bezorgen elkaar baantjes……. Met als spil de zichzelf verrijkende zondebok Saadia Ait-Taleb!

Niets van dit alles is waar. Mensen uit het vermeende netwerk zijn soms gewoon vrienden van de vrouw. Niet eens werkzaam bij de gemeente Amsterdam! De man van haar beste vriendin heeft inderdaad een baan bij de gemeente bemachtigd, maar heeft daar gewoon bij iemand voor gesolliciteerd. Niet bij Saadia Ait-Taleb, nee, bij een geheel ander persoon. De man van haar vriendin is inderdaad aangenomen, maar zonder haar inmenging.

De klacht, dat ze de acteur van de beoogde vlogs had ingehuurd, omdat ze verliefd op hem was is ook al gelul. Ja, ze heeft hem ingehuurd. En daarna is ze verliefd op hem geworden. Kan gebeuren. Heks wordt ook wel eens verliefd op deze of gene. Het is een vrij normaal verschijnsel tussen mensen. En: Het is vast een heel lekker ding, die jongen!

Ze heeft overigens niets gedaan met die verliefdheid. Dus waarom moet dat erbij worden gehaald? Omdat er van alles bij is gehaald, wat als kut op Dirk slaat. Ik zeg maar geen tang op varken, want ja, ik wil niemand beledigen……

Of misschien toch wel. Heks houdt van godslastering. Altijd al dol op geweest. Meestal is mijn eigen soort, de christenhondenmeute, het haasje. Maar ik mag ook graag grapjes maken over andere religies. Met name de leiders moeten het ontgelden. Ik kan het gezever over die cartoons dan ook niet uitstaan. Get a life! Maak een grap over de Geilige Maagd! Doe iets!

Met weemoed denk ik terug aan Monty Python en hun ‘Life of Brian’. De tranen heb ik me gelachen om die film. En toch zing ik elk jaar vol overtuiging mee in de Matthäus Passion. Het 1 sluit het ander niet uit. We hebben humor nodig om het kaf van het koren te scheiden. Geloof is geen statisch gegeven, het is altijd in ontwikkeling.

Het zijn de rigide religies, die op de schop moeten. En een goeie grap wil daarbij nog wel eens helpen. Ik ben voorstander van lachen om jezelf. Als je niet meer kunt lachen om jezelf heb je echt een probleem. En dat is dan niet mijn probleem.

Eberhart kan helemaal niet om zichzelf en zijn Geheime Grijze Missie lachen. Zij mislukte missie, die veel geld heeft gekost. Geld, dat niet terug te voeren is op iets concreets. Want het is allemaal in het geniep uitgegeven. Door Mevrouw Ait-Taleb. Met toestemming van van der Laan. In opdracht van die malloot zelfs.

Maar opeens weet niemand daar meer iets van. De vrouw wordt beschuldigd van fraude en zelfverrijking. Vriendjespolitiek en zelfs een heus Marokanennetwerk. Het wordt breed uitgemeten in de pers. Met name Jannie Groen van de Volkskrant maakt het bont. Ze citeert een stuk of 10 anonieme bronnen in haar krant, om haar verhaal kracht bij te zetten.

Als jaren later Ait-Taleb is vrij gesproken van alle blaam, presteert Groen het nog om te zeggen, dat haar 10 bronnen zo uitermate betrouwbaar waren. De oud burgermeester zeker? En z’n vrouw? En een paar van zijn corrupte ambtenaren wellicht…..?

Dit is dan Jannie Groen, die zegt nooit aan vriendjespolitiek te doen…….

‘Ja,’ mekkert Jannie Groen in de camera, ‘Er is niet gezegd, dat ze niet aan vriendjespolitiek heeft gedaan tijdens die rechtszaak…’ ze doelt op de rechtszaak, waarin mevrouw Ait-Taleb van alle beschuldigingen aan haar adres werd vrij gesproken, ‘Dus dat ze aan vriendjespolitiek heeft gedaan zou best eens kunnen volgens mijn zeer betrouwbare anonieme bronnen…’

Nu raakt Heks in de war. Wat zegt dat gekke mens nu? Die Jannie Groen? Onderzoeksjournaliste bij een gerenomeerd dagblad? Dat Ait-Taleb zich schuldig heeft gemaakt aan vriendjespolitiek omdat dat niet uit de rechtszaak is gebleken? Huh?

Hoe durft dat mens haar mond nog open te doen, nadat ze die arme vrouw volledig de grond in heeft geschreven? Gebaseerd op obscure anonieme bronnen, die ook nu nog niet bekend zijn?

‘Ja,’ zemelt Groen verder met haar van ergernis vertrokken smoelwerk,’ Saadia Ait-Taleb moet dan zelf maar bewijzen, dat ze niet aan vriendjespolitiek deed….’ Onnavolgbaar, die Jannie Groen.

Volgens mij hoor ik haar nu beweren, dat zij kan lukraak schrijven wat ze wil over haar medemensen, dat ze ze aan de schandpaal kan nagelen als ze daar zin in heeft. Dat ze anonieme bronnen van stal kan halen, tot ze een ons weegt. En als iemand daar een probleem mee heeft, in dit geval Saadia, moet die persoon maar eens bewijzen, dat deze ONDERZOEKSjournalist het uit haar goed ontwikkelde dikke vette duim heeft gezogen.

Heks is voorstander van journalistieke vrijheid, maar hier wordt dit fenomeen wel eventjes helemaal op de verkeerde manier geïnterpreteerd. Mevrouw Groen bezondigt zich aan kwaad spreken. Roddelen. De plank misslaan. Weigeren een excuus te maken, gewoon doorgaan met je malafide banaan.

Volgens mij is dat strafbaar!

Ier met vergeeld matje

Heks zit weer te suizebollen voor de televisie. Wat is er toch veel mis in onze rechtstaat, als een burgervader het ongestraft zo bont kan maken. Want samen met Ait-Taleb is een heel legertje betrokken mensen ten gronde gericht. De man, die verantwoordelijk was voor het maken van de filmpjes, is bijvoorbeeld zijn gehele bedrijf kwijt geraakt door de affaire.

‘Ik kom nauwelijks in de annalen van het verhaal voor, omdat ik geen Marokkaanse vrouw ben,’ zegt de man laconiek. Hij, een rasechte Hollander, paste niet in het door de pers opgeroepen plaatje van foute Marokkanen op het stadhuis. Maar hij is evenzogoed wel afgerekend op vermeende betrokkenheid bij de oplichterij.

Saadia is beeldschoon, van binnen en van buiten!

Ach, in de Verenigde Staten hebben ze nu een volwassen baby aan het roer, die de uitslag van de verkiezingen niet erkend. Verkiezingen, die hij toch verpletterend heeft verloren. Want de verschillen zijn voor Amerikaanse begrippen best groot. Het kan dus altijd nog erger in een zogenaamde rechtstaat.

Transpartie. Weg met al die narcisten op topposities. En over alles grappen blijven maken, met name ook over goden en profeten. En halfgoden, presidenten, koningen, keizers, aurtoriteiten, legerleidingen en mensen met centen.

Volgens mij kan het goddelijke een goede grap wel waarderen. De Godin, onze heilige moeder, heeft naast vrouwen en homo’s naar haar evenbeeld, toch ook humor geschapen. Niet lachen is gewoon zonde! Een doodzonde!

Nou dan. Geniet ervan.

Jannie Groen is overigens bevriend geraakt met radicale Moslima’s, las ik net online. Ze moet nu zelf maar eens bewijzen, dat zij niet aan vriendjespolitiek doet, vind je niet?

In bath with Islam

CONFERENTIE

Investigative journalist Patrick Pouw attended orthodox Islam-school form almost a year, and wrote the book Salaam! Janny Groen from de Volkskrant got friendly with radical young Moslim women and wrote Allahs’ Women Warriors (with Annieke Kraneberg). Does going “in Bath wit Islam” lead to succesfull reporting on radicalism?

Speakers: Patrick Pouw & Janny Groen

Vogelvrij zijn de kleurige vogels van onze maatschappij. Nog steeds. Het is altijd zo geweest. Arie Slob is homo, dat kan niet anders. Geen weldenkend mens in de huidige politiek haalt het in zijn slobberige kop om zulke idiote uitspraken te doen. Behalve zo’n homofoob uilskuiken van de ChristenUnie. Heks heeft haar ogen nog niet open, of ze springt al uit haar vel. Alle verworvenheden raken tegenwoordig in het slop. Kom niet aan mijn regenboogzusters en -broeders en alles wat daartussen zit! Met je triest functionerende duistere kop.

Nou, ik ben nog niet wakker of ik ben al uit mijn vel gesprongen. Het journaal. Je kunt er ook beter niet naar kijken op je nuchtere maag. Als je nog niet over je nek kunt gaan, omdat je nog niks binnen hebt. En intussen heb je alweer gegeten en gedronken. God, wat ben ik nijdig.

Nu zit Heks’ familie vol lesbo’s blijkt, nu haar neven en nichten volwassen zijn en hun partner komen voorstellen. Vorig jaar trouwt een geliefd nichtje met haar droomvrouw. Een andere nicht heeft drie lesbische dochters. Met knalrood haar. Die ook alweer aan trouwen toe zijn.

Weer een andere nicht is ook van de verkeerde kant, maar dat komt uitsluitend doordat de opvoeders godsgruwelijk christelijk zijn. En dan krijg je dat, die verkeerde kant. Ook al voelt het zo goed, die liefde voor iemand van je eigen geslacht.

Heks heeft het wel eens aan de stok gehad met zo’n opvoeder. Voor er kindertjes geboren waren. Een onverkwikkelijk gesprek over allerlei vermeend zondige aspecten van de homoseksuele liefde. Een ruzie, die me hevig overstuur maakte. Want ook toen, lang geleden, ging het er bij mij al niet in. Die onzin.

Het was nog voor ik theaterwetenschappen ging studeren. Een studie met louter vrouwen en homo’s. En een incidentele heteroman. Nog voor mijn vriendenkring volstroomde met homo’s en lesbo’s.

‘Ik vindt homo’s smerig, bah, maar lesbische vrouwen vind ik wel ok,’ likkebaardt een aanbidder van Heks alweer 40 jaar geleden. Het is helaas niet de laatste keer, dat ik dit soort idioterie moet aanhoren. ‘Dus jij zou wel tussen een paar potige potten in bed geplet willen worden?’ sneer ik gemeen. De man schrikt zich rot. Dit strookt niet met de erotische beelden, die hij aan de damesliefde heeft gekoppeld.

Mijns inziens is altijd leuker om aan seks te doen, dan om er naar te kijken. Maar ja, ik ben een vrouw. Wij kicken op een mooi verhaal. Een liefdesgeschiedenis desnoods. Wij zijn minder van de plaatjes.

Maar je ziet, hoe belangrijk het is om in het onderwijs een reëel beeld van homoseksualiteit te hanteren. In het onderwijs moeten alle kinderen zich kunnen ontwikkelen, ook op seksueel gebied. In de gevoelige pubertijd. Als de hormonen door je lijf gieren en je soms geen idee hebt, welke kant het op gaat.

Zonder christenen ook

Mijn vingers harken over het toetsenbord. Op zoek naar woorden, om mijn verontwaardiging uit te drukken over deze idioot in de politiek. Waar moet het heen, als onze politieke leiders zich permitteren om een hele groep af te schrijven….

Dus er zijn ChrChrChrCHChristelijke scholen, die ouders verplichten om dit soort zwaar discriminerende paperassen te onderteken. Dat je als ouders onderschrijft, dat homoseksualiteit iets abnormaals is. Bizar.

De laatste tijd is er veel discussie over reformatorische scholen, zoals het Van Lodenstein College in Amersfoort, waar ouders vooraf een verklaring moeten tekenen waarin zij homoseksualiteit afwijzen. Als ouders niet tekenen, kan hun kind niet naar school. De linkse oppositie en coalitiepartij D66 willen dat scholen stoppen met dergelijke verklaringen.

En Nederlanders maar mopperen op bepaald Islamitisch onderwijs hier ter lande. En intussen gebeuren er dit soort dingen in het Christelijk onderwijs. Wat zijn we toch een raar rechts land aan het worden.

Heks schaamt zich dood.

Ik brabbel van verontwaardiging. Ik kan er met mijn extreem verdraagzame heksenhersentjes nauwelijks bij. Waar moet het heen, als we hier in ons piepkleine kikkerlandje mee gaan doen met al dat globale gepolariseer? Als we grote groepen gaan uitsluiten? Als abnormaal gaan betitelen, alleen omdat ze van iemand houden, met hetzelfde geslacht als zijzelf?

Paulus was naar alle waarschijnlijkheid zelf een homofobe homo

Ik kijk nog eens naar Slob zijn kop. Beetje verwijfd eigenlijk. En hoe hij gesticuleert. Zou hij soms zelf…..?

Haha, geintje. Alsof je iemands seksuele voorkeur aan iemands neus kunt zien……

Maar toch, zijn homofobe uitspraken vind ik verdacht in dat opzicht. Geen grotere homohater, dan een christenhomo in de evangelische kast. Ik heb over dit fenomeen treffende verhalen gehoord uit de eerste hand.

Uit de bevrijde mond, beter gezegd pijpleiding, van iemand, die jarenlang een topbaan had bij de EO. Hij joeg alle latente homo’s onversaagd de kast weer in met zijn gloeiende sabel. Totdat hij zelf zijn ware aard erkende.

Maar dit mag dan weer wel…..?

Nu vertelt hij griezelverhalen over zijn vroegere baan bij de EO op luidruchtige flamboyante LHBT-feestjes. Heks heeft de gedetailleerde verhalen echt met haar eigen van verbijstering klapperde oren gehoord.

Ik kijk een stukje van het gewraakte debat. Zijn de dingen soms erg uit verband gerukt? Is er sprake van misvatting? Ik hoor een warrig wazig verhaal. Slob struikelt over zijn eigen woorden, maar veel duidelijker worden zijn uitspraken er niet op. Niet duidelijker, maar dodelijker. Want met het stigmatiseren van deze groep, maak je hen onnodig kwetsbaar voor hun meedogenloze leeftijdgenoten bijvoorbeeld.

Kirsten Van den Hul van de PvdA reageert treffend ‘U zegt: Wegens de vrijheid van onderwijs, staat het de scholen vrij om les te geven naar hun eigen waardepatroon, maar LHBT zijn is geen waardepatroon. LHBT levens afkeuren is geen opvatting. Het is net zo min een opvatting, als dat racisme of antisemitisme een opvatting is. Hoe zouden we het vinden, als daar een verklaring over zou moeten worden afgelegd…..?’

Ja, vogelvrij zijn de kleurige vogels van onze maatschappij. Nog steeds. Het is altijd zo geweest. Op een paar uitzonderingen na, wereldwijd.

 

 

Van de sneeuw in de druppel, die de emmer doet overlopen. Kan gebeuren: Boeings vallen ook zomaar uit de lucht heb ik gehoord. Dat moet je vooral niet vergeten. Je zal dan net boven Noord Italië neerstorten, de ramp overleven en vervolgens Corona krijgen….. Het is altijd wat. Echt waar!

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘O jee, ik heb de deur van de vriezer zeker op een klein kiertje laten staan,’ dondermorgen pak ik iets uit de vriezer, hoofdschuddend bekijk ik de schade. Het valt mee. Ik hoef maar een paar dingen weg te gooien. Gek dat ik het helemaal niet in de gaten heb gehad.

’s Avonds laat open ik de vriezer opnieuw.  Het tartaartje voor Snuitje is helemaal ontdooid. Alsmede het pak brood en de pakjes met pittige merguez worstjes. Ik graaf verder. Naarmate ik dieper in het vriesvak tast raakt de boel iets meer bevroren……..

Het grootste deel is echter half ontdooid. Foute boel.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Het is laat. Ik kan geen kant op met die langzaam ontdooiende inhoud van drie laden. Heks besluit naar bed te gaan. Morgen ga ik er achteraan. Met mijn de dame van Cuprum.  Nu kan ik er even niet tegen. Na wekenlang tegen de bierkaai vechten en bakken geld uitgeven ben ik even klaar met dingen die kapot gaan. Wasmachines en waterkokers. Hondenpoten ook…..

De volgende ochtend ziet er een dikke laag sneeuw in het koelgedeelte van mijn pas drie jaar oude Liebherr. De vriezer is overleden. Grrr.

Samen met Rozenhart, de dame van Cuprum ga ik naar de winkel om de hoek, waar ik het onding gekocht heb. ‘Er werkt een man in die winkel, misschien de eigenaar, want iedereen daar loopt keurig in pak, behalve hij, hij sjokt eigengereid in een sullig kloffie: Die man doet vervelend tegen me….’

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Ik kan er niet de vinger op leggen, maar ik voel het wel degelijk. Ik kocht er onlangs een wasmachine, iedereen krijgt korting daar, behalve ik. Dus daar vroeg ik naar. En kreeg ik korting? Nee. Ik kocht ook nog een waterkoker. Dit alles binnen vijf minuten….’

‘Die waterkoker wordt loeiheet aan de buitenkant, echt honderd graden, blijft dat ook gedurende een half uur. Ik heb er al verscheidene malen flink mijn handen aan gebrand. De blaren stonden er op! Een wanproduct van Inventum.’

‘Kom ik terug met die ketel, negeert die ouwe vent me volkomen. Doet net of ik niet besta. En zijn jongere employee kon de kastanjes uit het vuur halen. Beweerde eerst dat het normaal is, dat dat ding zo heet wordt. Blijkt nog zo te zijn ook. Levensgevaarlijk apparaat natuurlijk. Vooral als je zulke zwabber-armen hebt als ik!’

Gelukkig kreeg de sympathieke medewerker medelijden met Heks en haar rare armen. Hij gaat op zoek naar een geïsoleerd exemplaar. Ik mag de waterkoker omruilen.

En nu dus die koelkast. Benieuwd of ik daar een goeie reactie op krijg. We betreden het pand.

Als we onverrichterzake weer buiten staan is mijn helpende hand ook perplex. ‘Wat een onbeschofte kerel. Met zijn “er vallen ook Boeings uit de lucht, mevrouwtje,”‘ verzucht ze verbijsterd. We zijn uitermate bizar te woord gestaan door deze hofleverancier. Met een lachje op zijn gezicht braakt de man de meest walgelijke onzin uit.

Zo ligt het natuurlijk aan Heks, dat de koelkast het heeft begeven. Na drie jaar. Want er lag water in en daardoor heeft het ding te hard moeten werken. Ik heb hen onlangs gevraagd het gaatje van de afvoer door te prikken, want er lag inderdaad water onder de groentelades. Ze waren toch in Huize Heks om een wasmachine af te leveren…

‘Oh, gaat u zo beginnen? Misschien heeft uw medewerker mijn koelkast wel kapot geprikt!’ pareer ik zijn geneuzel. De man beweert de raarste dingen. Maar het gegeven, dat een koelkast met een beoogde levensduur van 10 jaar niet zomaar na drie jaar kapot mag gaan vindt geen weerklank.

De man gaat het met zijn collega overleggen. Na lang aandringen van onze kant. Hij neemt nog contact op.

‘Die man is inderdaad een erg onbeleefd, Heks,’ verzucht Rozenhart, ‘Hij kan volstrekt niet met mensen omgaan. En dat schampere lachje bij al die vreselijke dingen die hij uitkraamt,  maakt het er allemaal niet beter op.’

‘En jou dan ook nog de schuld in de schoenen proberen te schuiven, weinig professioneel. Dat verwacht je niet van een hofleverancier! Die man moeten ze eigenlijk helemaal niet met klanten laten interfereren….. Liebherr heeft een hele goeie klantenservice, laten we hen gewoon eens bellen….’

Zo gezegd, zo gedaan.

‘Natuurlijk kan dat niet zo maar, daar moeten we een oplossing voor zoeken,’ roept de Liebherr-dame aan de telefoon direct. Ze komt met allemaal coulance-regelingen aanzetten. Niks Boeings vallen ook bij bosjes uit de lucht. Dit mag niet zomaar gebeuren!

Op aanraden van zowel de dame als de winkel schakel ik de koelkast in elk geval een dag helemaal uit. Misschien wekt dat hem weer tot leven. Maar nee, het blijkt de nekslag. Hierna doet het onding helemaal niets meer. Ik gooi voor een godsvermogen eten weg.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Intussen zit Heks alweer bijna een week zonder koelkast. Morgen komt er iemand van de winkel om te kijken of ze er iets aan kunnen doen. Ze hebben geen haast. En intussen maakt het ook niks meer uit. Alles is toch al bedorven.

Met de monteur van Liebherr heb ik voor de zekerheid een afspraak gemaakt voor komende donderdag. De winkel gaat het ongetwijfeld niet oplossen. Ik zie die bui al hangen. ‘Als het aan de fabricage ligt krijgt u een nieuwe koelkast. U betaalt dan alleen de jaren, die u hem al heeft gebruikt, 3,25 in uw geval. We gaan uit van 10 jaar probleemloos gebruik…..’

Er gaat altijd wel weer iets mis in het leven. Ontploft niet je wasmachine, dan raakt je koelkast wel van de kook. Of je hond krijgt iets geks. Je kat raakt zoek. Of je krijgt Corona.

Iets dat ik beter niet kan krijgen. Ik overleef dat waarschijnlijk niet. Met dat ellendige krakkemikkige immuunsysteem van me. Of ik doe er drie jaar over om er bovenop te krabbelen. Ook geen prettig vooruitzicht……

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Heks kijkt een kleine marathon Utopia. Ik wil schrijven over dit gekkenhuis, maar langdurig kijken is bijna niet te doen. De afleveringen hangen van het fenomeen gaslighten aan elkaar. Een normaal woord wordt er zelden gewisseld. Het is de niet-ideale-maatschappij ten voeten uit. Een wereld, waarin niemand een ander iets gunt. En iedereen tegen elkaar loopt te liegen! Op Hiske na dan………

Heks heeft  jullie nog een verhaaltje over Utopia beloofd. Helaas lukt het me nauwelijks om naar dat gekkenhuis te kijken de laatste tijd. Ik heb sowieso al moeite met de mensheid in het algemeen, mezelf incluis. Het stelletje hopeloze narcisten in deze miniatuur heilstaat is echt om te kotsen. Wekenlang trek ik die vreselijke stumper van een Jessie echt niet……

Gisteren begin ik aan een kleine marathon, om opgenomen afleveringen te bekijken. Ik lig met een griepje gestrekt.

De domme Merel vind ik ook nauwelijks te nassen met haar geroddel over Shelley en hoe dom die wel niet is. Hoezo projectie? Als er iemand echt onnozel  is in Utopia, dan is het deze zelfbenoemde diva wel. Haar verliefdheid op de oppernarcist van het kamp maakt haar stekeblind. Niet dat het veel uitmaakt. Ze is sowieso niet echt goed in het monitoren van andermans gevoelens. Daar walst ze liever over heen.

Dan is er nog de dikke Gerrit. Zo dom als een oliebol. Ik hoor op een gegeven moment in een uitzending, dat hij student is. Hetgeen me hogelijk verbaast. Zitten er dan toch hersens in dat enorme holle vat? Is er bij die Holle Bolle Gerrit toch sprake van enig IQ? EQ heb ik nog nooit bij de stumper kunnen ontdekken. Deze flamboyante narcist is gespeend van enige vorm van spiegelcellen in zijn trage brein.

Dan is er nog de zure Adriaan. Tot op het bot teleurgesteld in de mensheid. Hij vergeet evenwel, dat hijzelf ook een mensachtige is. Met alle gevolgen van dien. Hij vindt zichzelf een klasse apart met zijn voorliefde voor varkens. Een gemiddelde moslim zal daar heel anders tegenaan kijken. Ik bedoel maar. Hij heeft bepaald niet de wijsheid in pacht met z’n gefrustreerde geknor.

En dan de treurige Franny. Even uit haar depressie getild door alle aandacht. Maar het is nooit genoeg. Het meisje heeft voortdurend bevestiging en aandacht nodig en dat is gewoon geen haalbare kaart. En dan zoekt ze het ook nog bij de grootste egoïst van het hele terrein, Holle Bolle Gerrit.

Waar Jessie tactisch nog wel eens iets voor een ander doet, doet Gerrit echt nooit iets voor zijn medemensen. Hij lult over anderen of stopt zijn lul in een ander, maar iets bijdragen, los van zure woorden of zuur sperma, is er niet bij.

Shelley wordt voortdurend voor egoïst uitgemaakt door de grootste egoïsten van Utopia. Heks is geschokt door de mate van gaslighten, die Gare Gerrit en de slisnarcist op deze dame loslaten. Met enige regelmaat wordt de arme Shelley in een hoek gedreven over de meest achterlijke zaken. Ik bewonder haar botte reactie op dit geweld. Maar het speelt de heren wel in de kaart over haar vermeende egoïsme.

Echt sociaal vaardig is de dame niet. Maar ze werkt hard en gunt een ander best wat. Behalve Gare Gerrit en Slistige Jessie. Om deze heren gaat ze met een boog heen. En met recht! Ze kan die idioten beter mijden als de pest. Ze vernederen haar graag tot op het bot met hun denigrerende respectloze opmerkingen. Ze hebben intussen alle plezier al uit dit meisje getrokken.

Dan is er nog een scala aan roddelende figuranten in dit drama. Wat zijn mensen toch een verschrikkelijke wezens. Iedereen kletst over iedereen. Ze gunnen elkaar vaak het licht in de ogen niet, dwarsbomen de ander waar mogelijk, halen de ander omlaag op een zwak moment…..

Werkelijk iedereen beschuldigt zich aan dit gedrag. Behalve Hiske. Het enige integere en intelligente mens in Utopia. Een menselijk mens ook.

Hiske kan met iedereen overweg. Ze laat zich door niemand intimideren. Ze ziet dingen helder en scherp. Ze heeft een warm hart in haar donder. Ze roddelt niet, spreekt hooguit haar bezorgdheid uit. Ze helpt anderen bij voortduring uit de brand, maar hoeft niet op de voorgrond. En ga zo maar door. De integere Hiske is een klasse apart.

En daarom vind ik dat deze vrouw moet winnen. Het is sowieso een raar concept, dat winnen van dit programma. Elkaar de tent uitvechten en een ideale samenleving opbouwen zijn nu niet bepaald kanten van dezelfde medaille.

Utopia 1 is ook al gewonnen door een rasnarcist. Ik heb toen niet gekeken, op een paar uitzendingen na. Net toen die winnaar enorm de idioot liep uit te hangen. Zuigen en zeiken dus. Gaslighten ook. Laten we niet weer zo’n lul de behanger laten winnen.

Maar helaas. Mensen houden van narcisten, Onze ideale maatschappij is narcistisch van structuur. Met bij voorkeur een psychopaat aan het roer. Kijk maar naar de Verenigde Staten. Een egocentrische gek aan het hoofd en niemand die het stoort.

Heks zit wel vaak te lachen hoor, tijdens het afspelen van het programma. Bijvoorbeeld als Merel recht in het gezicht van haar geliefde liegt over het feit, dat ze hem een lelijke sloeber heeft genoemd, toen het uit was. ‘Dat ontzettende lekkere stuk, die zoon van Lexy, is echt mijn type. Jessie niet, hij ziet er niet uit, die loopt erbij als een zwerver…..’  heeft iedereen haar horen zeggen op nationale televisie. Maar de dame ontkent dit in alle toonaarden…..

Een kwartier later is ze hevig verontwaardigd, omdat iemand heeft geroepen haar te willen wurgen en het vervolgens ontkent. ‘Ze liegt recht in mijn gezicht,’ schreeuwt ze verontwaardigd, al lobbyend bij de rest van de bewoners.

De afleidingsmanoeuvre werkt. Niemand heeft het meer over het feit, dat ze haar geliefde enorm heeft zitten afkraken ten aanschouwen van iedereen. En het vervolgens ontkent.

Heks hikt ook van de lach als Slissie uitroept: ‘Waarom liegen mensjejen? Ik begrijp daar nietsjsj fan…..’ terwijl hij zelf allerlei stiekeme flirtpartijtjes met Shelley heeft.

‘Vind je haar leuk?’ vraagt de slimme Hiske hem daarom. ‘Af en toe vind ik Sjshelley wel leuk,’ antwoord de lelijke valse Jessie met een pieperig stemmetje. Shelley is ver buiten zijn lead. ‘Heb je aantrekkingskracht?’ informeert de gisse Hiske verder.

‘Eh, Aantrekkingsjskracht, Eh…….,’ de sukkel proeft het woord alsof hij het voor het eerst hoort, ‘We gaan de laatsjste tijd beter met elkaar,’ zegt hij zacht met een heel lief engelengezichtje.  Dit alles heel liefjes uitgesproken.

Let wel: We GAAN de laatste tijd beter met elkaar. Heks hoort het de stumper verschillende malen zeggen tijdens zijn crisis met Merel. Hij heeft zijn dwalende eksteroog op Shelley laten vallen en verkent de mogelijkheden: In zijn optiek is er al iets gaande……

‘Dus dat is niet je geheim, Jessie,’ zegt Hiske. Shelley is overigens bij dit gehele gesprek aanwezig. ‘Nee,…..neee, neee…. ,’ teemt Jessie, ‘eh, of wel…..’ Geheimzinnig listig lachje volgt. ‘Dat sjou sjomaar wel kunnen……’

Ja, wat moet je daar nu mee? De naarling zit het meisje enorm te gaslighten. Shelley reageert laconiek ‘ Ik ga er niks mee doen. Het is vanuit Jessie gekomen, dat hij dat geheim heeft …..

Een ander voorbeeld van het idiote gedrag van Jessie ten opzichte van Shelley ten tijde van zijn crisis met Merel:

‘Jij moet toch echt iets met je haar doen, Jess,’ zegt Shelley. Ze is Gerrit aan het knippen. ‘Nee, ik denk dat JIJ ietsjs met mijn haar moet doen!!!!’ schreeuwt Jessie agressief terug terwijl hij priemend met zijn wijsvinger bijna in Shelleys borst prikt.

Het is nog net geen ongewenste intimiteit, maar hij staat wel onbeschoft in haar persoonlijke cirkel te oreren.

Gerrit kijkt verstoord op en geeft tegelijkertijd een pakje onderhands aan Jessie. Het lijkt wel een uitwisseling van drugs pal onder de neus van een nietsvermoedende huisgenoot.

 

‘Maar,’ stottert Shelley een beetje overdonderd door de heftigheid van Slissies’ geprik en geschreeuw, ’Met toestemming, niet dat ik effe zo….’  Ze zwaait met haar tondeuse alsof ze hem kaal scheert…….

‘Doe maar,’ zegt Jessie en buigt het hoofd in overgave voorover. ‘Wat hoor ik? Toestemming? Goed!’ geint Gerrit, die een kale Jessie voor zich ziet.

 

‘Dat betekent niet dat je het maar bij elkaar moet gaan doen…’ antwoordt Jessie onnavolgbaar. Zowel Shelly als Gerrit zijn perplex.

‘Bij elkaar?’ Gerrit kijkt verbijsterd. ‘Met elkaar,’ zegt Jessie stellig, ‘ Als je……’ zijn stem sterft suggestief weg.

‘Waar gaat dit heen?’ vraagt Shelley op vlakke toon.

Het is doodstil opeens.

Jessie loopt weg als Gerrit hem vraagt ’Shelley en jij bedoel je?’ ‘Nee hoor, Gert,’ en een stuk verderop buiten hun gehoor, louter voor ons, de kijkers thuis… ’Nee hoor Gert…’ een diepe zucht. Onbegrepen Jessie….

Vervolgens komt Jessie Shelley in de badruimte tegen. Het is intussen alweer aan met de domme Merel. Die hij eigenlijk te dik vindt. Hij heeft zeker al een tijdje niet naar beneden gekeken, want zijn minuscule gereedschapje hangt tegenwoordig ook onder een flink afdak. Weer begint hij te zuigen over een eventuele relatie tussen hen. Het feit, dat ze hem opnieuw afwijst valt niet goed.

‘Maar maakt het dan helemaal geen indruk als ik sjeg, dat ik met je wil trouwen en kinderen met je wil krijgen?’ lispelt de griezel, terwijl hij zonder kleren een halve meter bij zijn onbereikbare liefde vandaan staat te rukken. Of douchen, dat kunnen we natuurlijk niet zien.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Shelley kamt haar haar voor de wastafel. Ze zegt helemaal niks meer. Ja, wat moet je zeggen op dit soort gegaslight? Intussen is Gerrit binnen gekomen. De ex van Shelley. Jessie heeft niks door, hij lanceert net die zin over trouwen en kinderen krijgen…..

 

Gerrit is verbijsterd. Zegt echter niets.

Als iedereen weer weg is uit het badhok, komt Jessie de douche uit, loopt naar buiten, naar zijn vriendin Merel en kust haar….

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Ook informeert dit nare mannetje op zeker moment bij zijn boezemvriend in het kwaad, Gerrit, of hij met diens ex Shelley mag gaan. Hij vraagt als het ware toestemming…..

Dus Heks lacht zich dan ook dood om zijn gejammer, dat mensen niet eerlijk zijn. Hilarisch echt. Wat een kwibus.

Dan is er nog de film van Shelley, waar Slissie geen rol in krijgt. Hij kan het niet uitstaan. Vanuit zijn machtspositie gaat hij haar nu echt dwars zitten. Eindeloos zit hij aan haar kop te zeiken. Ik zou de idioot ook niet in mijn film laten spelen. Je wilt toch geen slissende zeikerd van een gangster. Het is tot daar aan toe dat hij probeert te rappen, maar er zijn grenzen.

Als Slis zijn zin niet krijgt weigert hij zijn bescheiden figurantenrolletje te spelen. Op het laatste moment. Louter  om haar een hak te zetten. De dame laat zich niet kennen en huurt pardoes de zoon van Lexy in, het lekkere stuk, waar Slissie niet aan kan tippen.

Slissie is dus op Shelleyjacht. Niet goedschiks, dan kwaadschiks. Dagelijks probeert hij haar in een kwaad daglicht te stellen, maar eigenlijk wil hij haar hebben. Voor een narcist, die slist is er geen lekkerder hapje, dan een dame, die tegenstand biedt……

Mensen, laat die afschuwelijke Slissie, Holle Bolle Gerrit en Merel Utopia niet winnen. Gooi ook de geslepen Jens en knorrige Adriaan ter zijde. Kies ook niet voor 1 van die dames met gebrek aan zelfrespect. Of de sociaal gemankeerde types. Kies die leuke roodharige vrouw, Hiske. De enige echte schat in dat hopeloze oord. Een meid met hersens. En een hart!

 

 

 

 

Hoera voor LHBTI deel 3: Johan Derksen heeft gelijk: Weg met slachtofferschap, het heeft lang genoeg geduurd. Laat je niet meer bullyen door types zoals hij! Heks heeft hier wel wat verfrissende ideeën over. Kom massaal uit de kast bij Voetbal Inside bijvoorbeeld. Geen slappe hap, maar een reuzenklap!

Als ik het programma van Ellie Lust zit te kijken, met Johan Derksen in de hoofdrol, een echte slachtofferrol intussen, want heel weldenkend Nederland valt over hem heen, begint mijn bloed te koken.

Ik weet natuurlijk wel, dat iemand als Johan Derksen, dat misogyne lelijke trol-achtige mannetje, eigenlijk zelf is waar hij iedereen voor uitmaakt. Een slapjanus. Een zeurkous. Een zeiksnor. Dat laatste draagt hij ook fysiek echt uit…….

Dus waarom zou je je druk maken om die kerel?

Nou, precies om de reden, die Ellie Lust hem aan zijn beperkte verstand probeert te peuteren. Want hoe lelijk en onaantrekkelijk en viezig wij dames die ranzig riekende man ook vinden, er zijn hele volksstammen, die ademloos (door de stank?) aan ’s mans schmutzige lippen hangen.

En ook al levert het gevaar op voor de levensduur van de gemiddelde beeldbuis, de man is wel degelijk op televisie. Waar hij commentaar levert op het oudste vruchtbaarheidsritueel in spelvorm ter wereld. Vanonder een onaangenaam aangroeisel, zijn zogenoemde snor. Dit slachtoffer van sliertige genen,- onder zijn neus, op zijn hoofd en wie weet waar al niet meer, -is regelmatig kamerbreed op breedbeeld. Met zijn onnavolgbare homofobe en misogyne  uitspraken.

Helaas bereikt Ellie de sukkel niet in haar programma. Hij luistert niet eens. Wentelt zich in zijn eigen gelijk. Brult nog wat extra domme uitspraken, om alles nog een beetje erger te maken…..

Ik vindt dat Ellie Lust zich geweldig houdt oog in oog met dit sujet. Ze blijft rustig, probeert steeds om de man tot rede te brengen. Eindeloos geduld tegenover domheid in persona. Want dit is domheid ten top.

Het is vast een narcist die Johan Derksen, Heks, hoor ik jullie roepen. Vanuit de verte. En ja, ik denk dat ook. Zo volstrekt gevoelloos zijn is slechts weggelegd voor de ras-narcisten onder ons. Het verklaart ook direct zijn verslaving aan het vruchtbaarheidsspel. Voetbal bedoel ik. Die verheven vorm van sublimatie speciaal uitgevonden voor narcisten in het impotente spectrum.

Kijk maar eens goed naar die voetbalprogramma’s. Er zitten altijd dit soort minne mannetjes in. En een incidentele flamboyante narcist. En Hans Kraaij Junior. Pispaal van dit soort lieden. Hun eigen pindakaas homo. Alleen maar omdat het een aardige vent is. Met gevoel in zijn donder.

Ellie interviewt ook nog wat supporters op de tribune over homoseksualiteit. ‘Ik rijd op een taxi. Er zat een keertje een stel kerels te zoenen op de achterbank, die heb ik zo mijn auto uit geslagen. Gatver, dat vind ik vies…’ de lomperik trekt een vies gezicht. Dan klaart zijn varkenssnoet opeens op. Een brede geile grijns trekt van oor naar oor, ‘Maar twee dames vind ik wel lekker hoor, daar heb ik geen moeite mee.’

Ik hoop dat hij een keer klem komt te zitten tussen een paar ketsende potige potten. Met stekeltjeshaar en tuinbroek. Dat hij geplet wordt in hun pret. Als ze flink zweten en keten in bed. Kijken of hij nog zo te spreken is over lesbische seks.

Ach, smeer toch pindakaas op je lul. En laat je afzuigen door een slak.

Tot besluit wil ik de hele LGBTI-gemeenschap  oproepen om massaal uit de kast te komen in het programma van Johan Derksen en er vervolgens direct bovenop te slaan. Op zijn neus welteverstaan, die lelijke haak boven die hap gare zeurkool.

Want geef toe, de man heeft gewoon gelijk! Homo’s zijn lang genoeg zielige slachtoffers geweest van mensen zoals Johan Derksen! En allerlei andere homohaters. Ja haters! Liefde en respect zijn hetzelfde. Respectloos met deze grote, enorme, kleurrijke groep mensen omgaan staat gelijk aan hen haten. Dat voelen zij ook zo!

Het is genoeg geweest. Weg met die slachtofferrol! In 1 massale reuzenklap!

Hoera voor LHBTI deel 2. Voetbal is geil, een hele grote teil vol spermatozoïden, waarmee de spelers schieten. Het eitje is het doel. Klaarkomen op je smoel is meer iets voor een Johan. Die begrijpt hier niks van. Van scoren en genieten met jongens of met grieten.

Voetbal is oorlog? Nee, voetbal is geil. Voetbal is seks. Geen wonder, dat mensen als Johan Derksen er de hele tijd over willen praten. Sublimatie van je driften voor als je zelf niks voor elkaar krijgt. In bed. Met een vrouw. Of man. Of wat dan ook in zijn geval.

Ach, arme homofobe Johan Derksen. Doodsbang voor die gasten en geheel onterecht! Geen weldenkende homo met ogen in zijn hoofd en een werkzaam reukorgaan daaronder zal het in zijn kop halen om Johan Derksen te begeren. Zelfs zijn hardcore hangsnor zal geen man over de streep trekken. Dat geef ik je op een briefje.

Homofobie bij heren is over het algemeen direct gelieerd aan een zwak mannelijk zelfbeeld. Daarom zie je het doorgaans bij jonge mannen. Pubers en adolescenten. En bij zekere voetbalminnende mannen. Dat slag, dat nooit volwassen is geworden. Zoals Johan Derksen en René van de Gijp. Pijperdepijp!

Voetbal is dan ook een sport, ontworpen voor gemankeerde mannen. Impotente Meneertjes Koekepeertjes. Ik zal het je uitleggen. De kans bestaat, dat je vanaf nu nooit meer naar dit spel kunt kijken, zonder beregeil te worden, maar dat moet je er maar voor over hebben. Om Johan Derksen te kunnen begrijpen. Iets, dat we intussen allemaal willen. Ja toch, niet dan?

 

Het stadion is eigenlijk een grote baarmoeder, waar we allemaal veilig bij elkaar in opgeborgen zitten. In de heilige schoot van de voetbalclub. Veel stadions hebben duidelijk een baarmoederlijke vorm. Of die van een grote cloaca desnoods. Wachtend op een bevrucht ei.

Door een soort geboortekanaal marcheren de spelers het stadion binnen. In een lange rij. In het gelid. Een groot lid, als het ware, bestaande uit vele leden. Begin je nu ook te begrijpen, waarom mannen vaak vinden, dat voetbal niks is voor vrouwen? Marcherende dames als groot lid in het gelid vinden ze maar niks. Onbewust…….

Johan houdt van zijn snor!

Want bedreigend. Vrouwen met een piemel-associatie. De vrouw met de baard alla. Maar van de vrouw met de penis willen de heren verre blijven.

De bal is een verwarrend gegeven in deze context. Tenminste als je aan het woord bal wilt vasthouden. Dan begrijp je al snel geen bal meer van dit verhaal. Teelballen, ofwel zaadballen met bijballen in balzakken genoeg op het veld. In geval van een mannelijk team. En dan is er nog de bal, waarmee wordt gespeeld.

Mijns inziens staat de voetbal eigenlijk symbool voor een zaadje. Of een hele ejaculatie…..En het doel is dan het ei.

Hoe dan ook: Een doelpunt scoren is het enige doel van het spel. Het enige dat telt. De meeste goals worden gescoord door spitsen. Die zijn dan ook vanouds altijd oneindig populair bij de dames. Want ze kunnen scoren. Ook wij vrouwen zijn dus gevoelig voor de symboliek van dit vruchtbaarheidsspel…….

En EEN DAG MET SEKS , JOHAN? KUN JE JE DAT NOG HERINNEREN? HAHAHAHA. ECHT GRAPPIG!

Heks kijkt al jaren zo naar voetbal. Ik ben dan ook niet verbaasd, dat volwassen homofobie zich in deze kringen het sterkst manifesteert. En dan met name bij de stumperds, die in therapeutische programma’s als ‘Voetbal Inside’ proberen weer zin aan hun seksloze leven te geven. Zoals Johan Derksen en Rene van der Gijp, pijperdepijp.

Slachtoffers van hun slecht functionerende uitwendig gedragen kleine hersentjes.

Ja, ze kunnen het echt niet helpen, dit soort dom gebral. Je weet ook niet wat er allemaal aan ten grondslag ligt. Misschien zijn ze ooit in handen gevallen van een schimmelige goedheiligman. Of Zwarte Piet. Wat vindt Johan Derksen daar eigenlijk van?

‘Het is sterker dan mezelf, mijn homofobie, ik zit weer bij Sinterklaas op zijn knie. Op de voetbal, als kind, die kindervrind…. Misschien ben ik transgender of wellicht bi. Verder weet ik het ook niet, Wat ben ik toch een Johan, een flapdrol. Zit ik weer in de slachtofferrol…..’

Love yourself even more: Het toeval neemt een tussenweg naar ’t doel…. Via olifantenpaadje zomaar op mijn smoel! Als dit gaargekke hamstertje bek open trekt wordt het een rare boel. Weg met de korte lontjes. Adem in. Adem uit, Heks……

Dinsdag fiets ik een flinke ronde met mijn hondje. De dag nadat ik heb zitten schrijven over van jezelf houden. Over thuiskomen bij je eigen adem. Over interzijn……..

En heeft het geholpen?

Eerst ga ik naar de fysiotherapeut. Ik heb er een paar. Deze schat is net bevallen van een dochtertje. En alweer aan het werk. Vorig jaar zag ik haar buik gestaag tussen ons in komen staan. Tot ik durfde te vragen of er soms een kleine op komst was.

Ja, altijd voorzichtig zijn met zo’n vraag. Voor je het weet heb je een heiter voor je knetter te pakken. Sommige vrouwen eten er zo vijftien kilo aan rond de feestdagen. En dan wordt zo’n opmerking niet gewaardeerd……

Na de fysio beluit ik een flink end te fietsen met mijn monster. Eerst door het Leidse Hout. Maar oh jee. Processierupslinten alom. Ik ben er dus zo weer uit. Ik heb net VikThor weer een beetje kriebelvrij. De afgelopen weken is hij waarschijnlijk links en rechts wat brandharen tegen gekomen……

Dus kachel ik richting Warmond. Vervolgens via de Haarlemmertrekvaart weer naar de stad. Net als ik wil afbuigen naar huis zie ik Viks teleurgestelde koppie. Ach, vooruit. Ik ben op mijn elektrische vouwfiets. Dat ding fietst zichzelf. Laat ik nog eventjes een rondje golfbaan doen…..

Vik dartelt voor me uit. Blij als een kind. Bij het Joppe stort hij achter een balletje aan het water in. En nog eens. En nog eens. En nog eens……..

Uiteindelijk fietsen we dan echt naar huis. Heks is hartstikke moe nu. Maandag ben ik flink aan mijn tandvlees geopereerd. Mijn bek zit vol hechtingen. Mijn wang staat bol van de genezingsprocessen. Au, au. Ik heb het meest weg van een grote fietsende hamster met eenzijdige mondvoorraad. Niet echt lekker.

Ik ga niet naar het koor vanavond, of toch wel? Twijfeldetwijfel. Heks is zo trouw als een hond. Betrouwbaar als een koe. Zelden sla ik een repetitie over. Maar de laatste tijd ben ik om de haverklap ziek, zwak en misselijk. Het is al de derde keer in twee maanden dat ik verstek zal laten gaan.

Zo dub ik op weg naar huis of ik me nog een keertje zal oppeppen vandaag.

Vik rent opgewekt voor me uit over het viaduct de stad in. Dan cross ik via een olifantenpaadje over een stukje grasveld richting alweer een parkje langs een grachtje. Zo snijd ik lekker een stukje af.

Let wel. Dit fietsen op gras mag dus niet.

En hoewel  loslopende honden in dat park aan de orde van de dag zijn, staat er nergens een bordje hondenuitlaatgebied. Dus officieel mag VikThor daar niet los lopen. Het mag namelijk nergens meer in dat kutterige mutsenstadje waar ik woon.

Toeristen worden massaal vanuit de overvolle hoofdstad de prachtige Leidse grachtjes op gejaagd, lopen ons lallend voor de voeten, piesen en kotsen in portieken en steegjes……

Maar onze eigen hondjes worden uit het centrum geweerd. Alle poepzakautomaten zijn verwijderd.  De volgende stap is een verplichte kurk in hun kont……

Uit mijn linkerooghoek zie ik die kloterige Drentse Patrijs, een draak van een hond met twee hele foute baasjes, die het beest totaal niet onder appel hebben. Ik zie hoe hij zich zoals altijd probeert los te rukken. Daarin slaagt…… Hoe er alweer een stevige tante Betje trappelend op het asfalt naar de riem ligt te graaien.

Waarop het mormel mij opnieuw omver loopt in een poging mijn hondje te grazen te nemen….

Snel zet ik mijn voet op zijn riem, terwijl ik flink tegen het mormel schreeuw. De vrouw komt aanlopen en begint accuut Heks de mantel uit te vegen. Want mijn hond loopt los. En dat mag niet van Onze Lieve here Jezus Christus. Of zoiets.

Mijn tegenwerpingen, dat ze haar hond eens onder controle moet leren houden, dat ze die contraproductieve rolriem zo snel mogelijk moet weggooien, dat mijn hond niks misdaan heeft, omdat hij met een grote boog om hen heen gaat en hen volkomen negeert, dat ze…… Aan dovenvrouwsoren.

Het wijf begint nu echt uit te pakken. Het is dit en het is dat en het is allemaal niet waar. Haar hond is een engel. Als Heks vervolgens begint te schelden, sommeert ze me naar haar hand te kijken, die is blijkbaar geschaafd door haar losrukkende rukhond .

Heks ontploft. Echt. Zo voelt het. Ik peuter haar rolriem uit mijn kettingkast en probeer het wanproduct in de gracht te gooien. Hetgeen niet lukt. ‘Die hand van jou interesseert me geen zak. Jouw hond loopt me omver. Ik heb een blauwe knie. Krijg de volle laag. Je vraagt niet eens of ik me soms pijn heb gedaan. En dan moet ik naar jouw pathetische schaafhandje kijken? De groeten…..’

Weer begint het mens me uit te kafferen. Heks heeft het zo gehad. Stoom komt uit mijn oren. ‘Hoer! Hondenhoer!’ schreeuw ik plots. Een afschuwelijk scheldwoord, dat ik nog nooit heb gebuikt…….De vrouw valt stil. Kijkt me verbijsterd aan. Ja, je zal het maar naar je kop krijgen…….

De Don moet er later vreselijk om lachen. ‘Het is een lesbisch stel, Don. Het laatste wat die vrouw zal doen is met een vent gaan wippen voor geld. Nog voor geen miljoen…. Maar ik bedoelde eigenlijk, dat die hond de baas is bij dat stel. Als de eerste beste pooier. Ze hebben werkelijk niks in te brengen.’

‘Het is op zich best een leuke hond, maar totaal niet opgevoed. Ze doen werkelijk alles fout. Als meneer de Koekenpeer besluit iemand aan te vallen, krijgt hij bijvoorbeeld niet op zijn kop. Nee, zijn slachtoffer krijgt een grote smoel. Dat beest neemt dus hopeloze beslissingen en ze geven em nog gelijk ook…..’

‘Ja,’ hikt de Don, als hij een beetje is uitgelachen, ‘Je hebt je in elk geval niet op je kop laten zitten. Niet geaccepteerd dat je weer eens ergens onterecht de schuld van krijgt. Hihihi Heks. Wat een verhaal!’

Heks zelf is minder gecharmeerd van haar actie. Ja, ik heb me niet laten doen door dat gekke mens. Maar haar verbijsterde gezicht achtervolgt me nog dagen. Er is toch wel een betere manier om zoiets op te lossen, Heks?

‘Al die mensen met korte lontjes, ik kan er niet meer tegen, Heks,’ zegt mijn vriendinnetje Trui een paar dagen later, ‘Zullen we stukje kuieren?’ We lopen langzaam langs de gracht. Elke stap is vrede.

Ik pak de ademsoetra weer op. Rustig adem ik op mijn kussentje. In. Uit. Iets moet me redden. “Help yourself” zegt de Boeddha.

De kunst van het stoppen

Maar hoe stop je die gewoonte dan? Zolang we zo aan het racen zijn, hebben we namelijk geen innerlijke vrede. En daar kun je zelfs in je slaap last van krijgen (denk aan lastig in slaap komen en nachtmerries). Thich Nhat Hahn omschrijft het als een storm die door ons heentrekt. Die we kunnen stoppen door simpelweg op te letten. Oplettend ademen, oplettend lopen, oplettend glimlachen. Wanneer je oplettend bent, leef je met je volledige aandacht in het huidige moment. 

Kalmeren

Oké, we moeten dus stoppen met haasten en meer opletten. Dit is de eerste stap naar meer rust en meer innerlijke vrede. De tweede stap is kalmeren. Met stabiele emoties kom je minder snel in de verleiding om weer te gaan racen. En te vervallen in die oude gewoontes. In deze top 5 lees je meer over kalmeren.

RUSTEN

Na stoppen en kalmeren komt Thich Nhat Hahn bij de volgende stap: rusten. Hoe verleidelijk het ook is om weer door te willen gaan, raad hij aan om echt te rusten. Écht een stapje terug nemen. Een pilletje tegen hoofdpijn werkt snel, maar of het op de lange termijn ook echt wat doet is maar de vraag. Met rusten wordt overigens niet bedoeld dat je in bed gaat liggen. Zittend mediteren of wandelen is ook rust. 

GENEZEN

Wil je echt af van dat gestress en die eindeloze gedachtegang? Dan ben je met bovenstaande stappen op de juiste weg. Wil je meer in het nu leven? En wil je ‘genezen’ van die eeuwige haast en innerlijke onrust? Dan moet je volgens Thich Nhat Hahn eerste bovenstaande stappen doorlopen. Stoppen, kalmeren en rusten zijn eerste vereisten om de innerlijke strijd op te lossen en meer bewust in het leven te staan. 

Ademsoetra:

  1. ‘Ik adem lang in en ik weet dat ik lang inadem. Ik adem lang uit en ik weet dat ik lang uitadem.’
  2. ‘Ik adem kort in en ik weet dat ik kort inadem. Ik adem kort uit en ik weet dat ik kort uitadem.’
  3. ‘Ik adem in en ben me bewust van mijn hele lichaam. Ik adem uit en ben me bewust van mijn hele
    lichaam.’ Aldus is de oefening.
  4. ‘Ik adem in en breng mijn hele lichaam tot rust. Ik adem uit en breng mijn hele lichaam tot rust.’
    Aldus is de oefening.
  5. ‘Ik adem in en voel me vreugdevol. Ik adem uit en voel me vreugdevol.’ Aldus is de oefening.
  6. ‘Ik adem in en voel me gelukkig. Ik adem uit en voel me gelukkig.’ Aldus is de oefening.
  7. ‘Ik adem in en ben me bewust van mijn mentale formaties. Ik adem uit en ben me bewust van mijn

mentale formaties.’ Aldus is de oefening. 

  1. ‘Ik adem in en kalmeer mijn mentale formaties. Ik adem uit en kalmeer mijn mentale formaties.’
    Aldus is de oefening.
  2. ‘Ik adem in en ben me bewust van mijn geest. Ik adem uit en ben me bewust van mijn geest.’ Aldus is
    de oefening.
  3. ‘Ik adem in en maak mijn geest gelukkig. Ik adem uit en maak mijn geest gelukkig.’ Aldus is de
    oefening.
  4. ‘Ik adem in en concentreer mijn geest. Ik adem uit en concentreer mijn geest.’ Aldus is de oefening.
  5. ‘Ik adem in en maak mijn geest vrij. Ik adem uit en maak mijn geest vrij.’ Aldus is de oefening.
  6. ‘Ik adem in en observeer de vergankelijkheid van alle Dharma’s. Ik adem uit en observeer de
    vergankelijkheid van alle Dharma’s.’ Aldus is de oefening.
  7. ‘Ik adem in en observeer het verdwijnen van begeerte. Ik adem uit en observeer het verdwijnen van

begeerte.’ Aldus is de oefening. 

  1. ‘Ik adem in en observeer de natuur van geen-geboorte en geen-dood van alle verschijnselen. Ik adem
    uit en observeer de natuur van geen-geboorte en geen-dood van alle verschijnselen.’ Aldus is de
    oefening.
  2. ‘Ik adem in en observeer loslaten. Ik adem uit en observeer loslaten.’ Aldus is de oefening.

“De Volledig Bewuste Ademhaling zal lonend zijn en van groot voordeel als hij is ontwikkeld en voortdurend wordt geoefend volgens deze instructies.” 

 

 

‘Ik poets mijn schoenen met eikelsmeer,’ zong de huisband van mijn studentenvereniging bijna veertig jaar geleden tijdens het introductiefeest. Maxim Hartman doet dat waarschijnlijk iedere dag. Dat poetsen. Smeer zat. Laat hij maar uitkijken. Met die kop van em. In het liedje liep dit niet goed af: ‘Ik poets mijn eikel met schoensmeer, au, wat doet dat zeer!!!!!’

Even schrikken bij het wakker worden. Een grote aangeklede penis op televisie bij de herhaling van RTLBoulevard. En hij praat! Nou ja, brouwt. Uit een heel klein slissend spleetje. Slaat wartaal uit, zoals altijd.

Ja, inderdaad, het is Maxim Hartman. Iemand, waar ik al jaren omheen zap. Wat hij onder grappig verstaat is zelden humoristisch. Maar wat kun je verwachten van zo’n grote glimmende kale eikel? Gezeik en af en toe een kleverige ejaculatie. Als zijn uitwendig gedragen kleine hersentjes actief worden. Als hij iemand met borsten ziet bijvoorbeeld!

Vrouwen vormen al jarenlang een enorme uitdaging voor dit miezerige mannetje. Hij is intussen te oud om hen pootje te lichten of om hun vlechten in een inktpot te dopen. Hij wil liever zijn vlechtje in hun inktpotje dopen vermoed ik.

Ik weet het, het is wel een erg eenvoudige verklaring van het debiele gedrag van deze simpele ziel. Nou ja, ziel…… Zielig zal je bedoelen! Heks vermoedt dat hij een narcist is, als ik zo naar zijn Trumpiaanse lege gebral op televisie kijk.

‘Heb je eigenlijk wel invoelingsvermogen?’ vraag Olcay Gulsen, de vrouw met wie hij in de clinch ligt, beleefd. Er is een wereld van verschil tussen de twee kemphanen. De ene leeft in de oertijd voornamelijk aangestuurd door zijn klein geschapen reptielenbrein.

Vandaar ook dat hij om geen enkel paar in zijn beeld deinende tieten heen kan. Hij mist dat vermogen. Misschien als men hem zou castreren, dat het beter zou gaan. Sommige honden knappen er geweldig van op.

De ander is een moderne vrouw. Wel in het bezit van communicatieve vaardigheden. En hersens in haar hoofd zo te zien. En een hart in haar donder. Ze ziet er ook nog eens goed uit met die fillers in haar lippen! Met of zonder make up. Echt heel wat beter dan die kale kwal tegenover haar.

Vroeger moest ik altijd lachen om Maxim Hartman. Toen hij nog kinderprogramma’s maakte met zijn oneindig veel humoristischer collega Theo Wesselo. Rembo en Rembo. Maar sinds hij zelf grappig probeert te zijn is de lol er voor mij wel af. ‘Humor ten koste van’ is nu eenmaal niet echt leuk.

Heks heeft het al lang opgegeven met die kwezel. Ik vind hem vaak grof en bot.

Zelf vindt hij dat overigens niet. Verre van dat. Hij ziet zichzelf als uiterst intelligent en gevoelig. Onbegrepen zelfs! Het vaste riedeltje van elke zichzelf respecterende narcist! Het is alsof ik Trump hoor praten.

Zo zegt hij over een eventuele verzoening met Olcay “Dat gaat waarschijnlijk niet lukken. Heel veel vrouwen steunen mij wél, die vinden mij ook leuk. Dat zijn slimme vrouwen. Vrouwen met minder verstand, die begrijpen me niet.’’

Mag ik even een teiltje?

Maar ja, waar maak ik me druk over? De zoveelste narcistische seksist, die over ons dames heen walst. Zelf denkt dat hij grappig is en geliefd onder vrouwen. De slimme intelligente versie dan. Wat een misvatting! Hoe blind kun je zijn?

‘Ik ben geen seksist,’ roept hij tot slot verontwaardigd. Hij voelt zich enorm gegriefd en onbegrepen door de commotie ontstaan nadat hij zich publiekelijk visueel heeft vergrepen aan de boezem van Dionne Stax.

De wandelende fallus bespringt Olcay nog eventjes aan het eind van het item bij RTL Boulevard. Althans, dat probeert hij. Nadat hij allerlei mensonvriendelijke teksten over haar heen heeft gebraakt, waarbij hij zijn bizarre botheid extra breed heeft uitgemeten, lijkt dat hem wel een goed idee.

Je ziet Olcay in elkaar krimpen tijdens de aanval van die grote blote piemelkop. Peter R. de Vries, zelf toch ook niet gespeend van enig narcisme, spreekt er schande van. En terecht.

Zelfs Heks kruipt in de pen om een tik uit te delen aan deze eikelsmerige snuiter. Ik ken die hele Olcay niet, noch ben ik persoonlijk geïnteresseerd in de dame met de grote bombonella’s. Ik kijk gewoon te weinig van dit soort programma’s om enig zicht te hebben op Bekende Nederlanders.

Maar ik wil wel graag een lans breken voor beide dames. Ze zijn toch maar lelijk besmeurd door die kwibus met zijn rare praatjes!

Trouwens, waar heeft hij het over? Hij staat ongegeneerd met zijn blotebillengezicht in beeld. Een gezicht dat veel weg heeft van een enorme besneden eikel. Compleet met glans.

Van zijn voorhuid zijn succesvol een paar oren en oogleden gemaakt. Het mondgat zat er al. Maxim smegmaalt overigens niet om wat hij met zijn geëikel teweeg brengt: Het ligt natuurlijk aan de ander.

Maar goed. Ik draaf door. Het is natuurlijk televisie. Alles voor de kijkcijfers. En misschien kan Maxime er allemaal niets aan doen. Veranderd hij bij blootstelling aan een camera in een ongeleid projectiel. Wellicht is het thuis een hele lieve jongen.