Knibbel knabbel krielkip? Heks lacht zich de hik. Over goedgelovigheid en godgeklaagd flauwe grappen. Heeft God humor? Houdt de Godin van een geintje?

©Toverheks.com
©Toverheks.com

Heks heeft zichzelf toegesproken. En ze heeft zichzelf iets beloofd.

Na jaren achterstallige woede oprispen en onmachtig schelden in mijn eentje is het mooi geweest. Ik snap nu eindelijk dat ik er niet aan ontkom om al die onwelkome gevoelens te voelen. Niet als ik wil veranderen. Meer van hetzelfde is geen optie meer, want de schellen zijn van mijn ogen gevallen. In etappes. Langdurige ellendige zeewaterige etappes. Tegen de klippen op. Met tegenwind. Tegenstorm.

Zo dus.

Op televisie is het Carbonara effect bezig. Een goochelaar neemt mensen systematisch bij de neus met allerlei fantastische lulverhalen. Hij verandert bijvoorbeeld zijn vriendin in een kip. Veel heren zouden het verschil niet eens zien, maar de dame, die hij beduvelt is met stomheid geslagen.

‘Dat is je vriendin, denk ik,’ fluistert ze angstig nadat de bewuste vriendin in een creepy kraakpand vol pentagrammen, gedroogde kippenbotjes aan een koord en bloederige teksten op de muur, met mobiele telefoon en al is ontploft voor haar ogen.

Er staat opeens een bruine kip precies op dezelfde plaats. Hekserij natuurlijk. Ze gelooft het direct. Als ik beweer met overleden dierbaren te praten word ik voor gek verklaard, maar je vriendin veranderen in een krielkip is gewoon uitermate geloofwaardig.

©Toverheks.com
©Toverheks.com

Mensen zijn volledig Ver-Harry-Potterd de laatste decennia. Compleet van de pot gerukt natuurlijk.

Als je beweert dat alles energie is en begint over heilige geometrie kijken de meeste mensen je heel glazig aan. Ook het bestaan van leven buiten onze blauwe planeet vinden hele volksstammen uiterst onwaarschijnlijk. Maar idiote denkbeelden over een mannelijke god, die vindt dat seks voor het huwelijk zonde is en beffen niet halal vinden gretig aftrek.

Ook deze gekke illusionist gelooft men graag grif. Negen van de tien mensen, die hij voor het lapje houdt trapt daar helemaal in. Hoe onzinniger het verhaal, hoe dieper hun geloof!

Ik loop een laatste ronde door de wijk met mijn hondje. Het is laat. De maan staat aan de heldere hemel. Ik kijk zo het heelal in. Kijkt het heelal naar mij? Ziet het me hier lopen in die nauwe straatjes?  Op die kleine klinkertje?

Onder de klinkertjes begint nog een wereld. Wat weten we eigenlijk van wat zich allemaal in Moedertje Aarde afspeelt?

De goochelaar op televisie jaagt een jongeman de stuipen op het lijf door een aantal tuinkabouters te verplaatsen. De heren zijn samen een tuintje aan het opknappen. De goochelaar doet zich in dit item voor als hovenier.

De stenen kabouters staan plots in een kring om hen heen. Brrrrrrr……..De jongeman schrikt zich een ongeluk. Doodsbang is hij, vooral als blijkt dat 1 kabouter de autosleutels heeft afgepakt……. Ze zitten stevig vastgeklemd in zijn keramieken knuistjes.

©Toverheks.com
©Toverheks.com

Heks zit te schudden van de lach. Mensen zijn zo goedgelovig. Ik heb me ook jaren laten bedotten. Niet door dit soort onzin, maar door gewone medemensen. Vooral door de meer narcistische variant daarvan.

De kunst is om dingen te zien voor wat ze zijn. En niet verbitterd te geraken.

Geloof je dan helemaal niet in magie, Heks? Juist wel. Het hele leven is magisch als je er oog voor krijgt. Het verandert modder in lotussen. Alleen: Zolang je nog in de shit zit merk je er weinig van.

De wereld is vol magie. Alle werelden. Kabouters zijn vaste bewoners van mijn heksenhuis. Dat gedoe met sleutels ken ik ook van hen. Ze verstoppen de mijne met enige regelmaat! Gewoon voor de grap. Verder zijn het prima huisgenoten. Ook heb ik hier meermalen een geliefde in een stuk pluimvee zien veranderen. Soms een goudhaantje. Meestal haantje de voorste.

En dat terwijl veranderen toch zo ontzettend moeilijk is voor ons mensen. Uit je groef komen. Je ogen openen voor de werkelijkheid. De ander zien en vooral jezelf zien. En dan de hele mikmak vergeven.

©Toverheks.com
©Toverheks.com

Want laten we wel wezen: De mensheid klungelt maar wat aan. Zelfs de ergste narcist is in wezen niet benijdenswaardig. Het zijn misschien klootzakken en stomme mutsen, maar wel verrekt eenzame klootzakken. En godverlaten duivelse dozen.

‘God, wij zijn geschapen naar jouw beeld staat er in de bijbel. Dat zit me dwars. Want kijk naar ons mensen: Onbetrouwbaar, onbebouwbaar, wispelturig, hebberig, afgunstig, geniepig, gemeen en ga zo maar door. Iedereen heeft deze eigenschappen in mindere of meerdere mate. De huidige maatschappij speelt volledig in op die kwalijke kwaliteiten. Alles is een wedstrijd. En valsspelen wordt beloond.’

‘Kijk maar naar dat walgelijke televisieprogramma ‘Utopia’, waar mensen elkaar het licht in de ogen niet gunnen. Ik kan er gemiddeld niet langer dan een kwartier naar kijken. Dan ben ik instant depressief.’

Zijn wij naar Gods beeld geschapen? Of hebben wij God geschapen naar ons beeld? Ziet een vis een geheel andere Schepper? Of een krielkip? Mijn Boeddhistische leermeester Thay beweert het laatste.

Zijn we van nature goed of slecht? Wat gebeurt er bijvoorbeeld als je mensen aan elkaar en aan de elementen overgeleverd met een vlot de zee op stuurt?
 ©Toverheks.com
©Toverheks.com

Hardnekkig vragen van verkeerde aandacht en lozen van allerlei afval in mijn kleine kruidentuintje drukt als een loden last op de pijnlijke schouders van Heks: Ik ben verdorie geen vuilnisvat! En ook: Nieuwe vriendin wandelt mijn leven in met haar Mechelaar!

‘Kom schatje, we gaan naar Baris,’ Ik kriebel mijn hondje achter zijn oren, ‘Baris. Baris, Baris…..’ VikThor spitst zijn flappers. Hoort hij het goed? Hij houdt zijn geinige koppie schuin en zijn ondeugende bekkie gaat open in een soort grijns. Althans, daar lijkt het op. Hoera! We gaan wandelen met mijn vroegere hulp en haar Mechelaar.

Niet veel later zit ik in de auto. Laat ik er nog maar eventjes van genieten, want het ziet ernaar uit dat ik mijn kanariepiet op termijn ga kwijtraken. Of mijn dieren. ‘Breng ze maar naar het asiel,’ zegt de financiële man tegen me, ‘Of houd eens een tijdje op met je medicatie. …’ Alsof ik dat voor mijn lol slik!

Het zal de auto wel worden vrees ik. Heks is bezig om zich financieel te beraden. Dingen zijn toch niet zo goed geregeld als ik dacht. Opeens hang ik aan allerlei touwtjes te bengelen! Ik ben ergens onderweg mijn autonomie op dit gebied volstrekt kwijtgeraakt! En als ik ergens niet tegen kan is het om mijn vrijheid op te offeren voor zoiets stoms en triviaals als geld!

Terwijl ik de stad uit rijd heb ik last van een medeweggebruiker. Hij haalt me in en gaat zo rijden dat ik er niet meer langs kan, ondanks de tweebaansweg. Hij treuzelt voor mijn neus en kijkt in zijn spiegel naar Heks. Ik neem gas terug en doe alsof ik linksaf wil slaan. Op het laatste moment ga ik echter toch naar rechts. De man is dan al in de rij voor het andere stoplicht beland. Mooi zo. Daar ben ik vanaf…..

©Toverheks.com

Maar nee. Niet veel later zit er weer zo’n klever achter me. Zou het dezelfde zijn? Ik heb helemaal niet op het type auto gelet. Noch op de bestuurder. De chauffeur plakt en plakt. Heks kan geen kant op, want voor me zit iemand te sukkelen en naast me rijden ook auto’s. Plotseling haalt de eikel me links in en schiet tussen mijn auto en een voorganger op de andere baan door om pal voor mijn neus schielijk weer in te voegen. Een levensgevaarlijke manoeuvre!

Even later gaat de man vol op zijn rem. Zomaar. Om me te pesten: Er rijdt niks vlak voor hem. Ik knal er bijna bovenop. Hij rijdt tergend langzaam totdat we bij stoplichten komen. Heks heeft geen zin in de engbek. Ik wijs op mijn voorhoofd naar de starende idioot in zijn achteruitkijkspiegel en wissel snel van baan.

Maar als ook ik voor de lichten stop hoor ik plok. Of TOK. O jee. Nu ben ik uit pure nijd tegen mijn nieuwe voorganger aangereden.

Braaf sukkel ik achter de geschonden auto aan naar een loze rijstrook. Daar bekijken we de schade. ‘Jullie zijn gered door jullie afweergeschut,’ lacht Heks opgelucht tegen het uitermate vriendelijke echtpaar dat is uitgestapt. Ik ben alleen maar tegen hun trekhaak aangekomen. En die heeft een luikje in mijn bumper opengeduwd. Niks aan de hand. Goddank!

‘Zagen jullie wat er gebeurde?’ Ze hebben het niet gezien. Hoe weer één of andere kerel aandacht wilde van Heks. Het was niet eens een lelijke vent, maar wel een griezel natuurlijk. Een ongeluk veroorzaken vind ik nu niet bepaald sexy.

‘Heks, jij bent zo’n prachtige superslimme vrouw, sommige mannen kunnen daar niet tegen. Vooral als ze zelf lelijk zijn of oliedom. Of een slecht karakter hebben. Daarom hebben ze een hekel aan je. En dan ben je daarbij ook nog eens een echte schat! ‘ Don Leo troost me als er weer eens zo’n type tegen me heeft staan schreeuwen.

©Toverheks.com

Zoals gewoonlijk was er geen enkele aanleiding is voor dit gedrag behalve mijn existentie. Soms zit iemand zelf vol met louter nijd. En dat wil ‘ie dan zo snel mogelijk kwijt……

Heks wordt dan nogal eens aangezien voor vuilnisvat. Een oude rol, die me niet meer past. Helaas heeft nog niet iedereen dat in de gaten. En sommigen kunnen dat gedrag nu eenmaal niet laten.

Heks was dus weer eens met stomheid geslagen, voor de zoveelste keer in haar leven, maar iets terug zeggen heeft meestal geen zin bij aartschagrijnen. Je kunt beter de plaats poetsen!

Deze prachtige dame rijdt op deze zonnige dag met haar geweldige hondje in haar aftandse maar zeer geliefde autootje naar het strand. Daar staan Baris en zijn vrouwtje ongeduldig op ons te wachten. ‘Ha schat, daar zijn we dan, iets verlaat, want ik werd achtervolgd door een foute kerel’ ik til VikThor uit de auto en grijns ondeugend naar mijn vriendin. We vliegen elkaar om de hals. Voorzichtigjes. Vanwege mijn gekke nek.

©Toverheks.com

Dan lopen we een heerlijk rondje door de duinen. Het stormt, maar we vinden een beschut plekje uit de wind en in de zon. Mijn maatje tovert een thermosfles met thee tevoorschijn. ‘Wil je er ook een lekker sneetje kerststol bij?’

De hondjes zijn toch zo blij. VikThor pakt de bal af van Baris en gaat uitdagend ererondes rennen om de picknicktafel. We liggen in een deuk. Baris staat goeiig te grommen. ‘Leg neer die bal…..’

Op het strand waaien we compleet uit ons hemd. De zee is een grote woeste wit schuimende watermassa. Je kunt tegen de lucht leunen! We worstelen ons een weg tegen de wind in. Helaas zijn alle standtenten gesloten. Maar we vinden nog een zonnige duinpan! Voor een laatste kopje thee.

Op het parkeerterrein bij Duinoord nemen we afscheid. Maar niet voordat we een nieuwe afspraak hebben gemaakt. Volgende week gaan we weer aan de wandel. Op alweer een andere locatie.

Op mijn gemak tuf ik terug naar Leiden. Ik rijd helemaal om, zodat ik via Voorschoten de stad in kom: Ik moet nog eventjes langs de apotheek. Het dorp van mijn jeugd is ook al bezig om zich te laten opstuwen in de vaart der volkeren. Een megalomaan bouwproject verkracht het hart van dit mooie oude plaatsje. Een kniesoor die er op let…..

Wat is het fijn om samen op stap te gaan. Om weer een vriendin erbij te hebben. Ik heb zoveel verliezen geleden de laatste jaren. De laatste tijd ook. Uit elkaar groeien houd je nu eenmaal niet tegen…..

Maar hier groeit iets. Naar elkaar toe. Mooi.

©Toverheks.com

 

 

 

 

Alles is anders in Plumvillage na het wegvallen van hun mannelijke versie van de ‘queen bee’. Toch is Thay nog zeer aanwezig. Heks gaat gewoon met hem mediteren bovenop een berg. Als vanouds!

Ruim anderhalf jaar geleden krijgt mijn hoogbejaarde leraar Thich Nhat Hanh een herseninfarct. Een aantal maanden ervoor bezoek ik zijn seminar met als werktitel: ‘What happens when we die?’ ‘Hij bereidt zijn sangha voor op zijn verscheiden,’ denkt Heks als ze dat van tevoren ergens leest. Ik ben vast niet de enige die dat toen dacht!

Thay overleeft echter zijn infarct en langzamerhand stabiliseert zijn toestand. Praten kan hij helaas niet meer. Deze verbaal zeer begaafde man is met stomheid geslagen. Lesgeven is er dus niet meer bij. Als ik eind mei afreis naar de Dordogne heb ik geen idee wat me te wachten staat. Voorheen draaide zo’n retraite volledig om de virtuoze dharmatalks van Thich Nhat Hanh.

Mijn vriendin de non vertelt me dat hij vroeger wel twee talks per dag gaf. Eentje in het Engels en eentje in het Vietnamees. Die laatste werd je ook geacht te volgen: Er waren gelukkig altijd wel vertalers aanwezig!

‘Misschien komt er wel niemand deze keer,’ mijn vrees blijkt ongegrond. Uit alle windstreken zijn toch weer busladingen leerlingen ingevlogen. De Hamlets zijn afgeladen vol. Niet zo overvol als de vorige keer, maar toch vol.

En ja, het is anders om geen les te hebben van Thay. Het is namelijk zo fantastisch om hem als leraar te hebben. Ik realiseer me hoe bevoorrecht ik ben geweest al die jaren. Ik heb de talks van die verrukkelijke man in levende lijve meegemaakt!

Deze keer moeten we het zonder Thay stellen. Hoewel? Tijdens de eerste talk komt hij plotseling binnen. Zijn verzorgers duwen hem voort in een rolstoel. Het wordt doodstil in de afgeladen meditatiehal. Iedereen is diep ontroerd. Dan zingen we hem toe. Heks voelt tranen langs haar wangen stromen. Wat hou ik toch veel van deze man. Zelfs al zegt onze leraar geen woord, hij is nog steeds zeer aanwezig.

Zo zien we onze geliefde zenmeester toch ook deze keer af en toe: Tijdens de les komt hij regelmatig eventjes binnen. Hij scant de ruimte met zijn ZEN-blik. Een paar keer zit hij maar een halve meter van me af, omdat ik graag helemaal aan de zijkant zit met al mijn kleurpotloden, verf en plakspullen. Zoals altijd kijkt hij dwars door me heen!

Halverwege de derde week hebben we les in New Hamlet. Het weer is een beetje wisselend, om de haverklap valt er een bui op je kop. Na de les is het echter droog. Het zonnetje breekt door. We gaan lekker tegen de berg op wandelen: Walking mediation, iets dat Thay toch zo graag deed. Helaas valt er weinig meer te lopen voor hem…..

Eerst zingen we allemaal liedjes rondom de Belltower. Een dagelijks terugkerend ritueel. De woorden en melodieën zijn vaak uiterst eenvoudig. Kinderlijk bijna. Vroeger zijn er regelmatig mensen geweest, die dat maar niks vonden. Niet serieus genoeg. Ze gingen zich beklagen bij Thay en pleitten voor verandering. Onze leraar echter liet zich niet verbakken, de liedjes bleven.

Nu weten we niet beter. Volwassen mensen maken speels de bijbehorende gebaren in de lucht, terwijl ze vol overgave de eenvoudige woorden zingen. ‘Happiness is here and now’. Eerst in het Engels, dan nemen de Fransen het over. ‘Le bonheur est maintenant…’ Binnen de kortste keren horen we ditzelfde lied in het Fins, Zweeds, Spaans, Portugees, Chinees, Vietnamees, Tagalog en ga zo maar door.

Tot onze vreugde duikt Thay op in zijn rolstoel. Zijn leerlingen beginnen hem tegen de berg op te duwen. Wij volgen als makke schapen. Tussen de pruimenbomen door slingert een lint van blije mensen omhoog. Hoger en hoger gaat het, de monniken hebben er aardig de sokken in gezet.

Bovenaan de heuvel houden ze stil. Wij schapen drommen om hen heen. Onze leraar wordt omgeven door verrukte leerlingen. Sommigen van hen hebben hem nog nooit in levende lijve gezien. Ze gaan vlak voor zijn neus staan en maken een foto. Of ze gaan naast hem poseren en iemand anders maakt een kiekje. Thay kan geen kant op natuurlijk. Hij moet het gelaten over zich heen laten komen….

Dan draaien de verzorgers zijn stoel om. Iemand bedient de bel en het wordt stil. Gezamenlijk mediteren we als vanouds. Ik drink het landschap in. Ik wil niet per se met Thay op de foto, maar dit is wat ik wil. Samen met mijn leraar hier zitten. De lucht inademen, die hij inademt. Het landschap indrinken, dat hij indrinkt. Interzijn met deze grote geest.

Na de meditatie pakken de mensen hun lunchpakket. Het is tijd om te eten, iets waar ze in het klooster nooit de hand mee lichten. Mijn lunch ligt in mijn auto.

Zodoende daal ik achter Thay de berg af. Ik draal nog even onder de moerbeibomen. Op mijn gemak pluk ik er een heleboel. Verzaligd prop ik de zoete vruchten in mijn mond. Overvloed.

Als we die middag dharma-delen komt natuurlijk deze bijzondere wandelmeditatie ter sprake. Wat was het fijn dat Thich Nhat Hanh erbij was!

‘Ik vond het verschrikkelijk dat mensen zomaar foto’s van hem gingen maken. Hoe kun je dat nu doen? Die man kan geen kant op!’ Iemand heeft zich groen en geel geërgerd, ‘Het maakt me zo verdrietig, hebben mensen dan geen fatsoen?’ Heks snapt dit heel goed. Op mij kwam het ook niet prettig over, dat gefotografeer. Maar ik erger me er niet aan. Ik doe gewoon net of ik het niet zie….

De Vietnamese non, die onze familie faciliteert neemt het woord. Ze is een goedlachse schat van een vrouw. ‘Ik zal jullie een beetje invullen over Thay. Hij is niet de zielige man, die sommigen van hem maken. Ik zie hem regelmatig en behalve dat hij niet kan praten is er nog net zoveel contact.’

Ze vertelt hoe ze nog steeds bij hem permissie vraagt om elders een retraite te gaan leiden. Hoe hij nog steeds zeer aanwezig is. Hoe hij geniet van het leven, van een stukje wandelen, de natuur…..

IMG_8838 - versie 2

‘Vroeger had hij een gigantische hekel aan fotograferen. Als je met hem op de foto wilde gaf hij je de ZEN-look!’ Ze trekt een streng gezicht. We liggen dubbel. Thich Nhat Hanh heeft het vermogen dwars door je heen te kijken. Een onthutsende ervaring! Heks heeft ook wel eens de ZEN-look gekregen, toen ze hem van korte afstand probeerde te fotograferen. Van schrik liet ik bijna mijn camera vallen…..

‘Later heeft hij zijn mening herzien. Hij begrijpt dat het voor mensen belangrijk is om een foto van hem te hebben. Sommigen hebben er jaren op gewacht om hun leraar een keertje te mogen zien. Ook met ons is hij uitgebreid op de foto gegaan. Elke monnik of non apart. Eerst een officiële foto,’ ze trekt een heel serieus gezicht en gaat kaarsrecht zitten, ‘en daarna een hele vrolijke of gekke….’

Ach, mijn geliefde leraar. Gevangen in zijn lijf.

Een Vietnamese monnik, een bootvluchteling die in Nederland terecht kwam en dientengevolge vloeiend Nederlands spreekt, geeft op een goeie dag een talk. Hij vertelt over een heldere droom, die hij kreeg na het herseninfarct van zijn leraar. Toen deze in coma lag in het ziekenhuis van Bordeaux.

In de droom ziet hij Thay, heel duidelijk. Deze leest hem iets voor, maar gaat zo snel, dat de monnik het niet kan volgen. ‘Rustig aan, Thay,’ roept hij uit, maar Thich Nhat Hanh is niet te stoppen. Slechts vier regels heeft hij onthouden van hetgeen hem werd gezegd:

  1. Still intact, Still complete, full.
  2. There are ways, there are paths, we need to face by ourselves.
  3. We feel inspired by, we just do it.
  4. We don’t calculate anything.

 

 

 

 

Brave hondjes en vechtende baasjes: Kom niet aan m’n hond en een hoed dragen is niet gezond. De grootste tuttebel is blond. En rond. En Heks is maar een chique stuk stront. Lult die troela uit haar kont…….

Ys ren zand25

Na een paar dagen in mijn bedje ga ik gisteravond toch naar het hondenstrand in Noordwijk. Ik trek een zwierige lange jurk aan, knikker een flinke strohoed op mijn kop en gris op het laatste moment een sjaal van de kapstok. Gelukkig maar, want het is frisjes aan de  kust. Er staat een verkoelend briesje en de zon gaat grotendeels schuil achter wat vage bewolking.

De dunne katoenen sjaal laat zich helemaal uitvouwen tot een enorme omslagdoek. Als ik het strand oploop slaat een stevige frisse wind me tegemoet. Ik wapper de doek in de lucht en een windvlaag vormt em om mijn lijf. Een aantrekkelijke dame loopt me tegemoet. Verrukt wijst ze op mijn outfit: ‘Wat prachtig! Zo mooi bij elkaar gecombineerd!’ Ik geloof dat ik sjans heb van dit lekkere stuk. Ha leuk. Ik bedank haar voor het compliment.

Varkentje heeft er zin in vandaag. Enthousiast jaagt hij achter de bal aan. Als een jonge god sprint mijn bejaarde viervoetige vriend voor me uit. Snorkelend duikt hij door de branding en vist zijn prooi uit de golven. Gnuivend wordt die vervolgens weer voor mijn voeten gegooid. Een spel zonder einde. Als het aan mijn hondje ligt dan….

We zijn al een flink stuk richting Katwijk gelopen als er een kudde joggers van alle leeftijden langs zwoegt. Met rode, oranje, paarse en/of opgezwollen koppen van de inspanning sjokken ze in een sukkeldrafje door het rulle zand. Een groep vrijwilligers deelt bekers water uit.

Dubbel van de lach kijken ze naar een venijnig oud vrouwtje die de inhoud direct verwoed in haar eigen gezicht smijt. Stoom stijgt op vanuit haar permanentje, maar ze houdt stand!

Ik loop naar de duinrand en vlij tussen het helmgras. Ysbrandt rolt zijn natte magere lijfje net zo lang door het zand totdat hij op een gepaneerde slavink lijkt. ‘Goeie hemel, wat zie je er uit, varken,’ Heks moet lachen om haar gekke hondje.

Op de terugweg vraagt hij weer om een balletje. In een poging me zover te krijgen springt hij tegen mijn benen op. Au! Een grote rode kras loopt over mijn bovenbeen. Mijn monster heeft scherpe nagels! ‘Wegwezen nu,’ vermaan ik hem. Hij zigzagt voor mijn voeten. Plotseling voel ik hoe leeg mijn tank is. De wandeling heeft me uitgeput en ik moet nog helemaal terug!

Bij een strandtent strijk ik neer op het terras. Overal mensen met hondjes. Gelukkig is er nog precies 1 plekje vrij voor ons. Als ik wil gaan zitten propt een enorm dik volgevreten zwart bakbeest van een woefer zich tussen het tafeltje en mij. Hij plet me volledig en zet Ysbrandt klem. Die zit ook nog eens aan de riem: Een recept voor moeilijkheden. Als ik niet uitkijk gaat hij mij nog verdedigen tegen deze tientonner.

Ik kan geen kant op. ‘Vort, beest, ga eens weg,’ ik kijk om me heen naar de eigenaars, die zitten een tafeltje verderop. Ze geven geen sjoege. Ongeïnteresseerd zitten ze ieder voor zich naar hun mobiel te staren. ‘Kunt u uw hond alstublieft terugroepen?’ Geen reactie. Ik duw nog eens tegen het gevaarte. Geen beweging in te krijgen. Ik kan geen kant op. Ik kan niet eens gaan zitten….

Nog een keertje verzoek ik de baasjes om die functie waar te maken. Weer laten ze me kletsen. ‘Hup,’ roep ik uiteindelijk keihard tegen de hond, terwijl ik hem wegduw. Eindelijk komt er beweging in het beest. Maar ook in de eigenaars! De vrouw begint opeens tegen me te krijsen. ‘Ken je dat niet ff normaal vragen, stom mens, ik pik het niet, bladiebla, …..’ Ik kijk haar met stomheid geslagen aan.

Als ik mijn stem hervind blijf ik vriendelijk. Een bal van woede vormt zich echter in mijn maag. ‘Ik heb u twee maal beleefd gevraagd om uw hond terug te roepen,’ mijn reactie is aan dovemansoren! Het wijf schreeuwt en schreeuwt. Allerlei rare dingen, ik snap er geen kloot van. Wel ben ik intussen ook razend. Het hele terras geniet lekker mee. Het lijkt wel de climax van een Griekse Tragedie. Met een stelletje geblondeerde Hagenezen in de hoofrol.

Of ik maar ergens anders heen wil gaan, dit is een hondentent, dus honden mogen hier blijkbaar alles. Dat er een bord met een levensgroot verzoek hangt om je hond aan te lijnen geldt blijkbaar niet voor hen. Ze blèrt en blèrt dat het een lieve lust is. ‘Ga weg, ga ergens anders zitten, ophoepelen nu….’ dreigt ze. Ik peins er niet over en vertel haar dat.

‘Ja, jij denkt maar dat je overal maar kan gaan zitten met je sjieke hoed!’ Walgend blikt ze met haar zure kop naar mijn fabuleuze hoofddeksel. Het is inderdaad een prachtig exemplaar, je kunt er zo mee naar een Engelse bruiloft in de high society. Vraag maar aan mijn vriendinnetje Trui, zij heeft hem voor een dergelijk doel geleend ooit.

‘Oh, gaat het daar om,’ opeens is het me duidelijk wat hier speelt. Ouderwetse jaloezie en afgunst. Het mens kan me gewoonweg niet uitstaan: Zo’n superlang supeslank fotomodel in prachtige outfit. Dat ik een halve zachte menopauzale MEpatient ben en op mijn tandvlees loop ontgaat haar volkomen. Ze heeft haar oordeel klaar. Ik besluit er verder het zwijgen toe te doen. Dit is een hopeloos geval!

Dus draai ik hen de rug toe en ga zitten. Vanbinnen ben ik helemaal door elkaar geschud van het verbale geweld. Ik moet moeite doen om niet iets heel verschrikkelijks terug te roepen. ‘Ademhalen, Heks, ga terug naar je adem…’

Achter me hoor ik die stomme troela over me smiespelen. ‘Ze zijn allemaal veel te dik daar,’ fluister ik uit frustratie tegen mijn hond. Uit wraak vooral. ‘Vooral die hond, wat een gestopte worst!’

‘Ga maar lekker naar dat stomme wijf, hoor, van mijn mag je,’ gilt de vrouw dan weer plotseling met haar weinig chique doorrookte stemgeluid. Ze heeft zich helemaal vastgebeten in haar verhaal!

Verwoed probeert ze de goeiige vetgemeste ondefinieerbare zwartharige vuilnisbak mijn richting in te dirigeren. Misschien hoopt ze dat ik bang ben voor grote honden….. ‘Vooruit, jaag haar maar weg, met haar kapsones en haar stomme hoed.’

Enige tijd later stapt de familie Flodder op. Ik kijk hen na vanachter mijn zonnebril. Een mooie gezonde blonde matrone met man, kind en hond. Tel uw zegeningen! Ze draait zich  pontificaal om. Gemelijk kijkt ze terug. Ze gaat er helemaal voor staan. Wijdbeens en met een triomfantelijk minachtend lachje om haar ontevreden mummelmondje.

De mooie avond is bedorven. Ik voel flarden woede door me heen wolken. Ook ben ik opeens verdrietig. En het is plotseling erg koud geworden. De inderhaast verorberde bosbessen-smoothy ligt als een bevroren plas in mijn net van zomergriep herstelde maag. Het is mooi geweest. We gaan lekker naar huis…..

Thuisgekomen ben ik nog steeds uit mijn hummetje. Wat gebeurde daar nu eigenlijk? En waarom raakt het me zo?

Ik besluit te gaan mediteren. Eerst even inspiratie opdoen uit het boek van Thay, ‘Innerlijk vuur.’ Lukraak open ik het. “Als je de pijn van de ander kunt zien, kunt zien hoezeer de ander lijdt, verdwijnt je woede…. blabla.” He getsie, daar heb ik helemaal geen zin in. Het laatste wat ik wil is mededogen hebben met die blonde troela.

Ik ga in de herkansing met het boek.  Opnieuw sla ik het open. “Als je compassie kunt generen verdwijnt je woede als bij toverslag….” luidt de tweede tekst.  Vooruit dan maar, ik ontkom er niet aan…..

Stil op mijn kussentje ademend kom ik er warempel achter wat hier speelt. De vrouw doet me denken aan iemand waar ik veel van houd. Ze bezorgt me exact hetzelfde gevoel! En ik vermoed dat er precies dezelfde motivatie achter haar gescheld op Heks zit als bij die persoon: Jaloezie, afgunst, onzekerheid, zelfhaat.

Want dat is wat ik ook hoor tussen de regels door: Ze haat zichzelf, haar dikke uitgedijde lijf, haar onbeduidende gezicht van 13 in een dozijn, haar middelmatige leventje met man en kind. Dingen waar ik overigens voor zou tekenen! Maar goed.

Zelfafwijzing, die bron van alle kwaad.

We hebben er allemaal last van. Daarom ben ik extra lief voor mezelf vanavond op mijn kussentje. Ik troost mezelf voor alle keren dat mijn medezusters me uit jaloezie onderuit hebben geschopt. Vrouwen kunnen echt monsters zijn onderling, gemene klerewijven, geniepige kuttekoppen!

Ik laat mijn mededogen uitgaan naar al die formidabele dames die denken dat ze niet slank, mooi, slim of sexy genoeg zijn. Ook naar die taart, die vanavond haar laffe ongezouten mening over me heen heeft gebraakt. Opeens begrijp ik dat al die afschuwelijke dingen die ik hoorde in mijn hoofd als reactie op haar gescheld bij haar horen. Het is hoe ze over zichzelf denkt. Niet al te best.

Het dringt tot me door dat ze die mening feilloos om zich heen projecteert. Ze legde me de woorden bijna in de mond, ik kon nog net voorkomen dat ik iets heel onaardigs of verschrikkelijks terug riep naar het mens. Ze heeft van mij een superieur wezen gemaakt, dat op haar neerkijkt. Althans in haar optiek.

IMG_8799

Ik ben er eigenlijk helemaal niet aan toegekomen om me onbevangen een mening over de vrouw te vormen. Ik kom niet verder dan wat ze met haar acties bij me oproept…..

Ja, we moeten af van het meerderwaardigheidscomplex, minderwaardigheidscomplex en gelijkheidscomplex. We moeten af van het afgescheiden zelf!

Rustig adem ik tot alle emoties en floddergedachten zijn gezakt. Dit is praktiseren. Dit is wat Thich Nhat Hanh bedoelt: Je moet oefenen, beoefenen. Pas dan veranderen er dingen, pas dan ga je groeien.

Een hele tijd zit ik met alles wat er is. Tot het genoeg is.

Kalm en tevreden schuif ik later mijn bedje in. Ik zal vast nog wel rare jaloerse dames tegenkomen in mijn leven. Hopelijk komt het dan niet meer zo bij me binnen……

 

Drie oktober, Leids Ontzet: Heks danst op het biljart! Na een heftige week vol leuke verrassingen wordt ze bovendien met stomheid geslagen. Door Cowboy nog wel!

DRIE OKTOBER, feest, leiden,DRIE OKTOBER, feest, leiden,DRIE OKTOBER, feest, leiden,DRIE OKTOBER, feest, leiden,

De tweede helft van vorige week is het zoete inval in Huize Heks. Fiederelsje komt me een enorme roos brengen. Geintje schuift onverwacht aan voor een gezellige lunch. Trui komt een avondje slempen. Rakusribut bakt bananenbrood binnen mijn dieet en brengt het langs. Frogs koopt namens weer een andere vriendin een Cowboyhoed voor me op de drie-otobermarkt….. Heks wordt enorm in de watten gelegd! 

Als klap op de vuurpijl staat Cowboy vrijdag voor mijn neus met een kleurige bos bloemen.  ‘Ik kom je verrassen,’ verklaart hij zijn aanwezigheid, ‘Leuk toch?’

DRIE OKTOBER, feest, leiden,

Heks is inderdaad behoorlijk verrast. Met stomheid geslagen zelfs. Dat geeft Cowboy mooi de kans om zijn zegje te doen. Hij is niet bepaald een prater, behalve als het over architectuur gaat. Of muziek.

‘Deep listening’ is een essentieel onderdeel van elke relatie als het goed is. Echt naar elkaar luisteren. Kop houden en oortjes open. Hart open. Tussen Cowboy en Heks is veel misverstaan. Helemaal niet uitzonderlijk. De wereld staat er bol van!

DRIE OKTOBER, feest, leiden,

Zo blijkt mijn vriend niet te hebben begrepen dat het uit is tussen ons. Hoe is dat nu mogelijk?

Het is prachtig weer. Heks pakt thee en koekjes in. We fietsen naar het bos en wandelen met Varkentje. Daarna strijken we neer op het grote veld. Wat is het toch veel gemakkelijker praten als je niets te verliezen hebt!

‘We kunnen het beste in elkaar wakker maken, maar ook het slechtste. Dat laatste wil ik niet. Ik verdom het. Het is een weg, die ik nooit heb willen inslaan. Ik heb sommige mensen om me heen elkaar jarenlang het leven zuur zien maken. Schelden, elkaar ondermijnen, tegenwerken, vernederen en uithollen. Op zich geen slechte mensen, maar ze geven de verkeerde zaadjes in elkaars tuintje water ….. En in hun eigen tuintje…..Het is mijn schrikbeeld om zo te eindigen met iemand!’

cowgirl, feest, drie oktober, vrouw met hoed,

Foto: Rik van Boeckel

Het is twee oktober, feest in Leiden. Frogs heeft me uitgenodigd op het eten. Als ik hem bel nodigt hij spontaan ook Cowboy uit. Zo eten we vanouds gezellig met zijn drietjes. Daarna kijken we naar de taptoe, die vlak langs het huis van mijn kikkervriend marcheert.

Wat is dat toch een leuk begin van dit jaarlijks terugkerende feest. Alle verenigingen uit Leiden en omgeving lopen mee. Kleine kinderen met rode konen van de slaap maken een radslag of staan op hun kop. De meest fantastische muziekkorpsen verlenen hun medewerking.

DRIE OKTOBER, feest, leiden,

Foto: Rik van Boeckel

Voor ons staat een echtpaar te genieten. De man vertelt, dat ze ieder jaar speciaal naar Leiden komen voor de taptoe. ‘Met name dat gegil van ouders naar kinderen, oma’s naar kleinkinderen, maakt het zo leuk,’ verklaart de man met een onvervalste Rotjeknor tongval.

Wat later lopen we door de stad richting station. We brengen Cowboy naar de trein, een hele onderneming. De stad is stampvol uitzinnige mensen. Heks en Frogs dompelen zich uiteindelijk helemaal onder in de feestelijkheden.

cowgirl, feest, drie oktober, vrouw met hoed,

Foto: Rik van Boeckel

We lopen een grote ronde door de stad, eten friet, drinken bier. Heks danst op het biljart. We dansen ook nog eventjes salsa. Uiteindelijk kan ik echt niet meer op mijn benen staan. Niet vanwege de drank, zoals vroeger, maar vanwege uitgewerkte pijnstillers…. ;-P

DRIE OKTOBER, feest, leiden,

Foto: Rik van Boeckel

Drie oktober zelf houd ik me gedeisd. Alles doet zeer. Met Frogs loop ik een klein rondje door de zonnige stad. We genieten van een bandje. Drinken een biertje.

‘Ik geloof dat ik het wel gezegend vind zo, lieve Frogs,’ zeg ik nadat we een lekker bordje Dahl hebben gegeten in Huize Heks. Zo gaat mijn kikkervriend later die avond alleen op stap. Zijn gestel is zo goed als onverwoestbaar. Hij kan nog wel een avondje feesten lijden!

DRIE OKTOBER, feest, leiden,

Informatieve avond over Medicinale Cannabis, verzorgd door Arno Hazekamp. Georganiseerd door hondenvriendinnen van Heks. Wat een inspirerende man! Gepassioneerd relaas over de heilzame werking van dit oude geneesmiddel. Een serieus pleidooi voor herwaardering van dit ons welbekende hippiekruid…

CANNABIS, comic, grap, cartoon weed,

images-202

Hoi Heks,

Aanstaande woensdag (28 jan.)  komt Arno Hazekamp van het bedrijf Bedrocan bij ons thuis een praatje houden over medicinale cannabis. Bedrocan produceert in samenwerking met het ministerie van VWS diverse soorten medicinale cannabis voor apotheken.
We willen het met Arno vooral hebben over de effectiviteit van de diverse soorten medicinale cannabis bij pijnbestrijding/verlichting. Maar Arno kan uiteraard ook andere vragen over cannabis beantwoorden.
We nodigen bij deze een aantal mensen uit van wie wij denken dat zij misschien interesse hebben in dit onderwerp. Hetzij voor zichzelf, hetzij voor iemand uit zijn of haar omgeving.
We beginnen half acht. Wij zorgen wel voor iets lekkers voor bij de koffie.
Laat je even weten of je wel of niet komt? Als je van te voren al specifieke vragen hebt, stuur ze naar ons, dan sturen wij ze naar Arno.
groetjes,

Raskusribut en Vriendin.

ps.  voel je vrij andere mensen te attenderen.
ps. 2 voor meer info kun je op de website van VWS terecht
http://www.cannabisbureau.nl
http://www.cannabisbureau.nl/doc/pdf/Medicinale%20cannabis%20info%20patienten%20(BM22%2002)_web_15039.pdf

images-203

Een avond over Medicinale Cannabis bij mijn hondenvriendinnen !

Sinds enige tijd gebruikt Heks Medicinale Cannabis. Het was een eindeloos traject om het voor elkaar te krijgen. Met name de onwil om dit voor te schrijven versus het gemak,waarmee men mij Oxycontin, ofwel morfine, wilde verstrekken, heeft mij met stomheid geslagen.

Tijdens de avond krijg ik onverwacht opheldering over dit fenomeen: Huisartsen kennen dit ‘medicijn’ niet. Er is geen waterdichte wetenschappelijke onderbouwing van de werkzaamheid van dit middel en die is er bij die andere, veel zwaardere, middelen wel. Maar er wordt aan gewerkt! Door de man, die ons deze avond inwijdt in de feiten en fabels over Medicinale Cannabis.

CANNABIS, comic, grap, cartoon weed,

Met een klein clubje komen we bijeen in het huis van mijn vriendinnen. Arno Hazekamp houdt een professioneel verhaal, aangevuld met beeldmateriaal, over de ongekende mogelijkheden van dit hippiekruid. Van oudsher is het ingezet als medicijn, tegenwoordig zelfs in pilvorm. Het werkzame bestanddeel dan. THC.

Helaas is deze geïsoleerde THC lang niet zo effectief als de natuurlijke vorm. Dat komt, omdat er nog veel meer stofjes betrokken zijn bij het tot stand komen van de werking. Zoiets als dat het nemen van een Cafeïne-pil ook niet hetzelfde als het drinken van een kop koffie,’ zegt Arno.

CANNABIS, comic, grap, cartoon weed,

Cafeïne werd bij de introductie in Europa overigens ook beschouwd als een drug. Er waren indertijd illegale koffiefeestjes. Vrouwen mochten het al helemaal niet drinken, op zich niet verkeerd, het geeft zekere risioi’s bij zwangerschap.

Bach heeft hier de wereldberoemde wereldlijke cantate ‘Schweigt stille, plaudert nicht’, beter bekend onder de naam Koffiecantate, over geschreven:

De cantate gaat over een man, Herr Schlendrian (Mijnheer Luiwammes), die zich erover beklaagt dat zijn dochter Lieschen verslaafd is aan koffie. Wat Herr Schlendrian ook probeert, het lukt het hem niet om zijn dochter van de koffie af te krijgen. Pas wanneer dochter een echtgenoot wordt beloofd in ruil voor de belofte geen koffie meer te drinken, stemt de dochter toe geen koffie meer te drinken. Maar in het huwelijkscontract laat ze een clausule opnemen, die haar toestaat net zoveel koffie te drinken als zij wil!

Maar goed, dat probleem kennen we niet meer in de tegenwoordige praktijk van bakkie leut of troost. Voor Cannabis hoef je op zich ook niet naar de dokter. Elke zichzelf respecterende stad heeft wel een probleem met overlast door koffieshops. Nederland heeft internationaal een zekere naam op dat gebied……

medical-marijuana, medicinale cannabis

We krijgen uitleg over de verhoudingen van de verschillende bestanddelen in Medicinale Cannabis.

 

`’Cannabis bestaat uit de gedroogde bloemen van de vrouwelijke plant van Cannabis sativa L (hennepplant). Er wordt een onderverdeling gemaakt in cannabis sativa en cannabis indica soorten. Andere namen voor cannabis zijn marihuana of wiet. Cannabis bevat verschillende werkzame bestanddelen, zoals dronabinol (THC) en cannabidiol (CBD). THC is meestal het hoofdbestanddeel, maar ook de andere inhoudsstoffen – zoals CBD – kunnen een bijdrage leveren aan de werkzaamheid. De samenstelling bepaalt de werking en de bijwerkingen van de Cannabis.

De cannabis die via de apotheek verstrekt wordt, voldoet aan de hoogste kwaliteits­ eisen en is alleen bedoeld voor gebruik als medicijn. Daarom spreken we over medicinale cannabis.

Variëteiten

Er bestaan verschillende soorten medicinale cannabis, variëteiten genoemd.
Deze variëteiten verschillen van elkaar in samenstelling en sterkte, en daarmee ook in werking. In de apotheek zijn vier variëteiten verkrijgbaar: Bedrocan, Bedrobinol, Bediol en Bedica. Elk van de vier beschikbare variëteiten heeft zijn eigen vastgelegde sterkte en samenstelling.

Variëteit Gehalte dronabinol (THC) Gehalte cannabidiol (CBD).

CANNABIS, comic, grap, cartoon weed,

Welke variëteit het meest geschikt is, hangt af van de klachten. Zo zijn er aanwijzingen dat cannabis met een hoog gehalte CBD (zoals Bediol) bij inhalatie goed werkt tegen pijn en spasmen, zoals bij patiënten met multiple sclerose (MS). Door de ontstekingsremmende eigenschappen van CBD geeft deze variëteit bij inhalatie mogelijk ook betere effecten dan de andere variëteiten bij aandoeningen die gepaard gaan met ontstekingsreacties.

CANNABIS, comic, grap, cartoon weed,

Cannabis met voornamelijk THC (Bedrocan, Bedica en Bedrobinol) heeft de voorkeur bij aandoeningen zoals het syndroom van Gilles de la Tourette en therapieresistent glaucoom en bij klachten zoals gewichtsverlies, misselijkheid en braken.

CANNABIS, comic, grap, cartoon weed,

Bij chronische zenuwpijnen start men vaak eerst met Bediol (als inhalatie) en bij onvoldoende pijnverlichting stapt men over naar een variëteit met een hoger THC­gehalte. Ook kan men starten met Bedrocan (als thee). De variëteit Bedica ­ een cannabis indica soort ­ heeft naast de bekende effecten van cannabis, zoals vermindering van pijn, een extra sterke ontspannende werking op lichaam en geest. Dit kan voor patiënten die te maken hebben met onrust, slapeloosheid of spasmen een geschikte keuze zijn.

Het is mogelijk om variëteiten en toedieningsvormen te combineren.’

 

Vooral de wetenschap dat er twee verschillende types Cannabis zijn, Sativa en Indica, vind ik interessant. Laatstgenoemde werkt rustgevend. Zeer geschikt dus voor de nacht, vooral als hij wordt toegediend als thee. Hij werkt dan ook langer, erg fijn als je regelmatig wakker wordt van de pijn. Andere soorten kunnen beter door middel van een verdamper worden toegediend. Goh.

Heks wordt op allemaal ideeën gebracht. Ik gebruik een soort met een hoog percentage CBD. Het werkt meer perifeer, (mijn extremiteiten: armen en benen), dan centraal (kop: hersens) op het lichaam. Ideaal voor iemand met pijnlijke armen en benen, zoals Heks. Maar voor de nacht zou iets anders misschien beter zijn.

Eye-opener was dat pijnpatiënten normaliseren in hun lichaamsbeleving na gebruik van Cannabis. Waar een normaal mens stoned wordt voelen zij zich juist normaal. Zoiets als met amfetaminen en ADD/ADHD patiënten. Als Heks die medicijnen zou gebruiken, stuiterde ze door de kamer! Naast met zit vanavond iemand voor wie precies het omgekeerde geldt.

Ik hoor allemaal interessante dingen. Er zijn MS-patiënten, die juist alleen maar auto kunnen rijden, als ze Cannabis hebben gebruikt. Arno vertelt over een man, die vrijwillig zijn rijbewijs overdeed, nadat hij dit middel had gebruikt. Hij slaagde met vlag en wimpel! Heks durft dat niet. Autorijden na inhalatie van Medicinale Cannabis. Overdag slik ik andere pijnstillers…..

En wist je dat Nederland de grootste exporteur van Medische Cannabis is? Hoewel Canada recent ook met de productie begonnen is…..

De jongen, waar Pippi een paar nachtjes uit logeren gaat, het baasje van Kokeshi, gebruikt ook Medicinale Cannabis. Om vergelijkbare redenen als Heks. Als ik dat kleine kokette stoeipoesje kom afgeven wisselen we ervaringen uit. Hij heeft een andere variëteit voorgeschreven gekregen. We ruilen wat van het middel om die andere verhouding der bestanddelen eens te proberen.

Er rust een taboe op deze geurige plant. ‘Vaak zijn het juist mensen, die zelf vroeger hebben geëxperimenteerd met soft drugs, die er het meeste moeite mee hebben,’ zegt Arno, ‘Ze kunnen de switch naar geneesmiddel niet maken. Voor hen blijft het een jeugdzonde. Ik onderzoek de medicinale werking van Cannabis. Er zijn wel degelijk heel wat aanwijzingen, dat het op vele gebieden van het menselijk lichaam gunstig werkt.’ Hij houdt een enthousiast pleidooi gelardeerd met voorbeelden.

CANNABIS CANNABIS CANNABIS

Heks is om. Nou ja, dat was ik al. Maar toch had ik altijd nog een vaag vervelend gevoel bij. (Ik heb ook geëxperimenteerd met soft drugs als jongere. Voor mij heeft het ook steeds dit stigma gehad). Voor chronische pijnpatiënten is dit middel een uitkomst.

Grappig is, dat alle pijnpatiënten in de praktijk over allerlei ziekten verdeeld zijn. Volgens onze spreker van vanavond is het belangrijk om deze groep bij elkaar te brengen. Arno Hazekamp heeft een wetenschappelijk onderzoek opgezet naar de werking van Cannabis.

CANNABIS

Hij doet dit onderzoek onder pijnpatiënten, niet specifiek met 1 bepaalde ziekte. Dat is zijn doelgroep. Gepassioneerd vertelt hij over zijn drijfveren. Hoe belangrijk het is, dat die Medische Cannabis een zekere status krijgt. Spul uit koffieshops zit vaak vol schimmels en pesticiden.

CANNABIS

Bedrijven, die een dure lekenversie van Medische Cannabis leveren, vallen vaak bij analyse van de bestanddelen door de mand. Er zit bij lange na niet in, wat er wordt gepretendeerd.

Hilarisch is zijn oplossing voor het probleem dat hij tegenkwam bij het opzetten van zijn onderzoek. Een objectief verhaal wordt het pas als je werkt met twee groepen proefpersonen. Eén gebruikt het middel, de andere groep krijgt een placebo.

Maar hoe  ga je om met de sterke typische geur van ‘weed’ versus het ontbreken daarvan bij het placebo? Het eureca-moment kwam toen hij zin kreeg in koffie en werd geconfronteerd met het fenomeen Nespresso…..

CANNABIS

Alweer die koffie! Een intussen wereldwijd verspreide drug! Zo zie je, dat de ene drug onderzoek naar de andere helpt. Ja, die drugs, die duivelse pijnstillers, oppeppers en knock-outs! Die magische godenkruiden, die geneesmiddelen van Moedertje Aarde….. Ze helpen elkaar nog ook!

En ons…..

 

Pijnpoli derde ronde. Medicinale weed als medicijn tegen onvrijwillig planken. Het onbegrip in het medische circuit van Nederland voor ME, CVS en Fybriomyalgie. Onbekend maakt onbemind. Laat je medemensen kennismaken met deze vergeten ziektes: Doe mee aan ‘De Natte Dweil Challenge!’

Ik wens Arno Hazekamp alle succes met zijn onderzoek. Het is voor de goede zaak. Het kan het leven enorm verbeteren van mensen met

  • pijn, spierkrampen en spiertrekkingen bij MS of ruggenmergschade
  • misselijkheid, verminderde eetlust, vermagering en verzwakking bij kanker en aids
  • misselijkheid en braken als gevolg van medicatie of bestraling bij kanker,hepatitis C­ of hiv­infectie en aids
  • chronische pijn (voornamelijk als de oorzaak in het zenuwstelsel zit bijvoorbeeld door beschadiging van een zenuwbaan, fantoompijn, aangezichtspijn of chronische pijn die blijft bestaan na het genezen van gordelroos)
  • syndroom van Gilles de la Tourette
  • therapieresistent glaucoom

 

En:      ME, Fybriomyalgie, hypermobiliteitssyndroom…..!

CANNABIS

CANNABISCANNABISCANNABIS

CANNABISCANNABIS

CANNABISCANNABISCANNABISCANNABISCANNABISCANNABIS

CANNABIS, comic, grap, cartoon weed,

CANNABIS, comic, grap, cartoon weed,

 

What happens when we die? ‘Nothing!’ beweert Thich Nhat Hanh. ‘Een heleboel!’ zegt Heks. Het zet de wereld op zijn kop. In memoriam van onze lieve OB-vriendin Carmen.

IN MEMORIAM

Vanmorgen ontvang ik een mailtje van een vriendin. ‘Lieve Heks, het is zo rustig op Toverheks.com. Het gaat toch wel goed met je?’

ROUWVERWERKING
Inderdaad. Zo stil is het nog nooit geweest op mijn blog. En er staan genoeg verhaaltjes klaar. Mijn zwijgen de afgelopen weken heeft een reden. Ik was met stomheid geslagen door de klap, die het leven uitdeelde aan een vriendin van me. Een dodelijke slag.

Soms is een tragedie zo groot, dat er geen woorden voor zijn. Elke poging om er iets over te schrijven is gedoemd te mislukken……

IMG_5732
Met Heks gaat het goed, heel goed zelfs. Ik herstel snel van de vakantie. Cowboy en ik zijn verliefder dan ooit. En supergelukkig. We hebben huissleutels uitgewisseld. Ik heb mijn schoonfamilie ontmoet. So far, so good.

rouw
Twee weken geleden, ik was net terug van mijn retraite over wat er gebeurt als we sterven, kreeg ik een verschrikkelijk telefoontje. Eén van mijn OB-vriendinnen is verongelukt. Een file in Antwerpen werd haar fataal. Ze maakte geen enkele kans tegen de achterop rijdende vrachtwagen.

 
Alle meiden van deze hechte vriendinnenclub raakten volledig van slag. We hebben elkaar veel opgezocht en gezorgd voor een mooi praatje op het afscheid. En een boekje vol teksten van onze hand over onze lieve vriendin. Voor haar man en kinderen. Een schrale troost. Een druppel op een gloeiende plaat. Want niets of niemand kan natuurlijk uitkomst bieden in het aangezicht van dit grote verlies.

rouwROUWVERWERKING
Vandaag ga ik beginnen met het afmaken en plaatsen van de resterende vakantieblogjes. Het is heerlijk druilerig weer. Ik zit in mijn warme bedje, want ik ben erg moe na alle activiteiten van de laatste weken.

 

Vanavond ga ik naar de kwartfinale kijken met mijn vaste voetbalclubje: Frogs, Blonde buurman, zijn vrouw Frisse Friezin, True en Trueman. Cowboy gaat mee. Hij is het nieuwste lid van dit illustere gezelschap.

images-909 images-910
Het gaat goed met Heks. Ze is heel gelukkig. En ook heel verdrietig. Thay heeft dat prachtig verwoord in één van zijn gedichten: ‘My joy and pain are one.’

 
What happens when we die? ‘Nothing!’ riep Thich Nhat Hanh vrolijk. Nou, dat is misschien zo voor hem en het biedt wellicht in de toekomst troost voor zijn Sangha. Wanneer hij sterft. Want zijn retraite was overduidelijk een grondige voorbereiding op dat afscheid.

ROUWVERWERKING

Maar als je midden in het leven staat, daar volop van geniet, zo nodig bent voor je man en kinderen, vader, tweelingzuster en broers, zo geliefd in je vrienden-en kennissenkring, zo gewaardeerd door je collega’s: Dan is het nogal wat om plotseling te sterven. Pijnlijk en niet bepaald ‘nothing’. Het is een nachtmerrie. Een boze droom. Een diepe tragedie.

 

We hebben afscheid genomen. Met een hele grote kerk vol verbijsterde mensen. We hebben haar begraven. Met een lange stoet verdrietige familie en vrienden.

IMG_5728
En nu pakken we de draad van het leven weer op. Zo goed en zo kwaad als het gaat. Het mooie leven. Onze vriendin wist als geen ander hoe daarvan te genieten. Ze leefde ons dat voor. En nu leeft ze dat in ons, door ons heen. Doordrenkt ze ons met het besef, dat we allemaal aan een zijden draadje hangen.

 

What happens when we are alive? That’s the question volgens Thay. Het is onze opdracht om er iets moois van te maken.

ROUWVERWERKING ROUWVERWERKING ROUWVERWERKINGKLEURIGE ROUWKRANSROUWVERWERKING