What happens when we die? ‘Nothing!’ beweert Thich Nhat Hanh. ‘Een heleboel!’ zegt Heks. Het zet de wereld op zijn kop. In memoriam van onze lieve OB-vriendin Carmen.

IN MEMORIAM

Vanmorgen ontvang ik een mailtje van een vriendin. ‘Lieve Heks, het is zo rustig op Toverheks.com. Het gaat toch wel goed met je?’

ROUWVERWERKING
Inderdaad. Zo stil is het nog nooit geweest op mijn blog. En er staan genoeg verhaaltjes klaar. Mijn zwijgen de afgelopen weken heeft een reden. Ik was met stomheid geslagen door de klap, die het leven uitdeelde aan een vriendin van me. Een dodelijke slag.

Soms is een tragedie zo groot, dat er geen woorden voor zijn. Elke poging om er iets over te schrijven is gedoemd te mislukken……

IMG_5732
Met Heks gaat het goed, heel goed zelfs. Ik herstel snel van de vakantie. Cowboy en ik zijn verliefder dan ooit. En supergelukkig. We hebben huissleutels uitgewisseld. Ik heb mijn schoonfamilie ontmoet. So far, so good.

rouw
Twee weken geleden, ik was net terug van mijn retraite over wat er gebeurt als we sterven, kreeg ik een verschrikkelijk telefoontje. Eén van mijn OB-vriendinnen is verongelukt. Een file in Antwerpen werd haar fataal. Ze maakte geen enkele kans tegen de achterop rijdende vrachtwagen.

 
Alle meiden van deze hechte vriendinnenclub raakten volledig van slag. We hebben elkaar veel opgezocht en gezorgd voor een mooi praatje op het afscheid. En een boekje vol teksten van onze hand over onze lieve vriendin. Voor haar man en kinderen. Een schrale troost. Een druppel op een gloeiende plaat. Want niets of niemand kan natuurlijk uitkomst bieden in het aangezicht van dit grote verlies.

rouwROUWVERWERKING
Vandaag ga ik beginnen met het afmaken en plaatsen van de resterende vakantieblogjes. Het is heerlijk druilerig weer. Ik zit in mijn warme bedje, want ik ben erg moe na alle activiteiten van de laatste weken.

 

Vanavond ga ik naar de kwartfinale kijken met mijn vaste voetbalclubje: Frogs, Blonde buurman, zijn vrouw Frisse Friezin, True en Trueman. Cowboy gaat mee. Hij is het nieuwste lid van dit illustere gezelschap.

images-909 images-910
Het gaat goed met Heks. Ze is heel gelukkig. En ook heel verdrietig. Thay heeft dat prachtig verwoord in één van zijn gedichten: ‘My joy and pain are one.’

 
What happens when we die? ‘Nothing!’ riep Thich Nhat Hanh vrolijk. Nou, dat is misschien zo voor hem en het biedt wellicht in de toekomst troost voor zijn Sangha. Wanneer hij sterft. Want zijn retraite was overduidelijk een grondige voorbereiding op dat afscheid.

ROUWVERWERKING

Maar als je midden in het leven staat, daar volop van geniet, zo nodig bent voor je man en kinderen, vader, tweelingzuster en broers, zo geliefd in je vrienden-en kennissenkring, zo gewaardeerd door je collega’s: Dan is het nogal wat om plotseling te sterven. Pijnlijk en niet bepaald ‘nothing’. Het is een nachtmerrie. Een boze droom. Een diepe tragedie.

 

We hebben afscheid genomen. Met een hele grote kerk vol verbijsterde mensen. We hebben haar begraven. Met een lange stoet verdrietige familie en vrienden.

IMG_5728
En nu pakken we de draad van het leven weer op. Zo goed en zo kwaad als het gaat. Het mooie leven. Onze vriendin wist als geen ander hoe daarvan te genieten. Ze leefde ons dat voor. En nu leeft ze dat in ons, door ons heen. Doordrenkt ze ons met het besef, dat we allemaal aan een zijden draadje hangen.

 

What happens when we are alive? That’s the question volgens Thay. Het is onze opdracht om er iets moois van te maken.

ROUWVERWERKING ROUWVERWERKING ROUWVERWERKINGKLEURIGE ROUWKRANSROUWVERWERKING

Heks eet zich een slag in de rondte aan moerbeien, rijp en zoet. Ook koopt ze nieuwe schoenen met bloemetjes erop. Heeft ze ze nodig? Thich Nath Hanh propageerde eenvoud tijdens zijn levenslessen vandaag: ‘I don’t need shampoo, I shave my head! ‘ Speelse dag tijdens Boeddhistische retraite……

Vrijdag 13 juni. Afgelopen nacht was het volle maan. Echt een heksenfeestje dus. Vandaag is het alweer bloedheet. Ik sla de ochtendmeditatie over. Met zo’n lijf als het mijne moet je keuze’s maken. Maar om kwart over acht sta ik toch aangekleed en wel bij mijn autootje. Mijn favoriete zuster en 1 van mijn creatieve vriendinnen staan al klaar om mee te rijden. Op het laatste moment stapt er nog een piepklein chinees zustertje in. Ze spreekt drie woorden engels…..

Als een slak koersen we door het prachtige landschap, want voor ons rijdt een auto met mensen, die wel erg mindful bezig zijn. Er zit geen gang in, na enige tijd hangt er een hele sliert auto’s achter ons. Maar wij vinden het wel best zo. Het is zo ontzettend mooi hier in deze tijd van het jaar. Voordat de velden geel kleuren, geslagen door de koperen ploert……

20140613-203042-73842079.jpg

In New Hamlet, een nonnenklooster op een half uurtje rijden van hier, worden we zoals altijd hartelijk ontvangen. We zijn lekker op tijd, dus Heks heeft een mooi plekje, redelijk vooraan in de zaal. Ik spreid mijn spulletjes om me heen en begin tekenen. Om me heen is het een geroezemoes van jewelste. Ik vang de laatste roddels, nieuwtjes en kletspraatjes op. Van mensen, die ik totaal niet ken. Dan slaat er een non stevig op de enorme bel. Direct is het stil. Een soort TiTaTovenaar-effect.

Om half tien komt Thay de zaal binnen. Hij gaat zitten en iedereen is muisstil. Met zijn voelsprieten scant hij de zaal. Wat leeft er vandaag? Hij past zijn talk daar altijd op aan. Het gekke is, dat iedereen daardoor het gevoel heeft, dat onze leraar speciaal voor hem of haar gesproken heeft…..

De wandel meditatie hou ik voor gezien. Ik heb last van de hitte en blijf liever beneden, dan in de volle zon tegen een heuvel op te klimmen en daar te gaan mediteren. In plaats daarvan pluk ik moerbeien, grote zoete zwarte vruchten. Mijn lengte komt goed van pas. De Vietnamese zustertjes komen niet verder dan anderhalve meter. Daar is dan ook geen rijpe bes meer te vinden. Met haar apenarmen weet Heks tot op grote hoogte zoete kanjers te bemachtigen. Mmmmmmmm…… Heel lekker.

20140613-203128-73888851.jpg

Met mijn reisgenoten lunch ik in de koele tuin van dit klooster, onder de bomen. Er zijn verrukkelijke drankjes voor ons klaargezet. Kamperfoeliewater, lavendelwater, water met frisse munt en melisse. Het is hier heel goed toeven. Helaas slaat de hitte ons zodra we de tuin verlaten als een gloeiendhete deken in het gezicht. In een voorgekookte auto begeven we ons weer naar ons eigen klooster.

Onderweg doen we een schattig stadje aan. Heks heeft medicamenten nodig. Ze is ondanks haar enorme medicijnkist toch dingen vergeten. De apotheek is tot twee uur gesloten. We besluiten te wachten en slaan wat tijd stuk in een schoenen- annex speelgoedwinkel. Hier vind ik geweldige schoenen., met bloemetjes erop! Fijn, want het paar, dat ik aan heb is doormidden gebroken.

20140613-203211-73931846.jpg

Ook kopen we een diabolo voor de zustertjes en een windmolentje voor onze Nederlandse non. Enthousiast demonstreert laatstgenoemde haar kunsten met de diabolo. Heks bakt er niets van. We hebben een heerlijk halfuurtje, terwijl we wachten onder de eeuwenoude stenen arcade voor de winkel van Sinkel.

De rest van de dag haak ik af. De hele Hamlet gaat een grote wandeling maken. Nou, mij niet gezien in deze bloedhitte. Ik zoek de schaduw op en ga lekker in mijn hangmat liggen schrijven. Straks rijd ik naar een stadje wat verderop. Daar kan ik in een koffieshop met airco rustig wat dingetjes online zetten. En verse aardbeien halen. En een beetje bijkomen van al die drukte………

20140613-203250-73970899.jpg

Lome vertellingen over kleine belevenissen in een bloedhete Dordogne. Heks maakt het goed, beetje oververhit, dat wel…….

Donderdag 12 juni

20140613-200705-72425214.jpg

Het is bloedheet. De hele middag lig ik uitgeteld in mijn hangmat tussen de bomen. Mijn tent is een no go area. Ondanks het feit, dat ik em helemaal heb bedekt met slaapzakken en dekens teneinde de warmte buiten te houden. ’s Avonds ga ik mediteren in de grote hal. Het zweet loopt in straaltjes van mijn rug.

Het lezen van de sutra, soort Boeddhistische versie van bijbeltekst, laat ik voor wat het is. Ik moet die hele tent nog organiseren, alle dekens en dergelijke naar binnen. Mijn hangmat ontmantelen. De was binnen halen. Er zou wel eens een heel welkom donderbuitje kunnen ontstaan…..

20140613-200755-72475130.jpg

Ik neem een lauwe douche. Althans, ik probeer het. Het water is dan weer loeiheet, dan weer ijskoud, naar gelang of er iemand in de douches naast me de kraan open of dichtdraait. Dan slenter ik nog even naar de schuur, ingericht als theetafel, annex eetzaal. Het klooster zit midden in een grote verbouwing. Het is een behoorlijk geïmproviseerde retraite….

‘Mauw’, hoor ik achter me. Harmony, een schat van een kat, komt me eventjes begroeten. Ze laat zich lekker achter haar oren kroelen. Ik heb het rijk alleen. Iedereen is uitgevloerd door het warme weer en ligt al op 1 oor.

Op de terugweg naar mijn tent kom ik Little One tegen, ook een kat. Hij begint te snorren, als ik even naast hem neerhurk. Terwijl ik hem lekker over zijn koppie kroel, zie ik in de verte een bekende gestalte met wapperende pij aan komen lopen. haar tred heeft iets van een dans. Het is een mij zeer dierbare zuster. Gisteren tijdens Lazy Day, een soort zondag in de zin van rustdag binnen deze orde, hebben we vier uur lang zitten kletsen. Onder het genot van een kopje koffie. En nog eentje….

20140613-200851-72531918.jpg

“Ik zocht jou!’ roept ze enthousiast. We mogen eigenlijk niet meer praten, behalve als het echt niet anders kan, want na de avondmeditatie heerst er Noble Silence. Kop houden dus. Ik weet al waarvoor ze me zoekt. Morgenochtend gaan we naar een ander klooster, 25 kilometer verderop. Voor het vervoer zijn bussen geregeld. Maar dat is altijd een heel gedoe. Wachten in de hitte, je kunt em ook missen. Ik ben wel eens te laat geweest voor de bus terug….. Ooit.

Maar Heks gaat lekker met de auto. En deze non wil graag meerijden.Samen met nog een paar gegadigden. We spreken af en staan ondanks de verplichte stilte nog even zachtjes te giebelen. Vanmiddag zijn we op excursie geweest samen, naar een huisje waar ze ooit heeft gewoond. Hier in de buurt. Zo kom je op de meest speciale plekjes.

Stel je voor: Een oud bakkerijtje in een middeleeuws dorpje met hooguit twintig huizen. En een kasteel. Bovenop een berg. Uitzicht over de Dordogne. Idyllisch!
De huidige bewoner ontvangt ons allerhartelijkst. We krijgen een rondleiding. Er zijn veel dingen verbeterd intussen. Een grotere kachel, het dak is geïsoleerd….

20140613-201033-72633296.jpg

Wat een schattig huisje. Muren van een meter dik zorgen dat de hitte buiten blijft. In de winter is het er stervenskoud. En het is behoorlijk primitief.

Een paar jaar geleden gaf ik deze non een lichtgevende lotus en een vogeltje cadeau. Allebei werkend op zonne-energie. Het vogeltje fluit, als je er langs loopt. En de lotus verandert van kleur. Ze vond het prachtig. Want ondanks de bruine habijt, is deze dame dol op alles wat kleur en fleur heeft.

‘Weet je dat die lotus en dat vogeltje steeds met me meereizen. En ze doen het nog steeds!’ vertrouwde ze me gisteren tijdens onze koffiesessie toe. ‘Niet iedereen in het klooster kan die dingen waarderen, vaak wordt dat vogeltje verplaatst, of uitgezet…’

We lachen. Ja, ook in een omgeving als deze, waar mensen vanuit idealen werkelijk proberen de wereld een betere plek te maken, ontstaan wel eens spanningen. Maar in plaats van elkaar te lijf te gaan, is er een ander protocol om dit soort dingen op te lossen.

Afgelopen week kregen we daar les in. ‘Opnieuw beginnen’. Maar dat is stof voor een volgend verhaal…….

20140613-201111-72671040.jpg

Heks begraaft samen met familie en vrienden en compleet kerkkoor geliefde Moeders. En hernieuwt oude contacten! Onder andere met een bootvluchteling.

boot op droge

Bootvluchteling arriveert

Vandaag hebben we de moeder van mijn jeugdvrienden begraven. Eerst was er een prachtig afscheid in de kerk. Daar werd gezongen door het koor waar zij tot voor kort deel van uitmaakte. Heel indrukwekkend. Mijn jeugdvriend bracht een hartverwarmend eerbetoon aan zijn moeder. De kerk zat stampvol.

man en vrouw verliefd

Onze foto

Op weg naar de uitgang vloog een oude vriend me om de nek. ‘Ik zie je op het kerkhof’, fluisterde hij. Heks reed in haar bananenauto achter een enorme stoet aan door haar geboortedorp. ‘Goh, wat is het veranderd’, schoot er door me heen. Hoewel het op een steenworp van mijn huidige woonplaats ligt, kom ik er zelden.

actie

Een echte activist ook

Ik bemachtigde een plekje op het overvolle parkeerterrein, het heeft zo z’n voordelen om in een piepklein autootje te rijden….. Terwijl ik mijn benen uit de passagierskant zwaaide, de andere kant stond pal tegen een andere auto aan geparkeerd, hoorde ik iemand roepen:’Ha, schoonheid’. Dat moest wel voor mij zijn…. 🙂

moie man

En heeeeeel knap

Het was mijn eerste lief. We vlogen elkaar om de nek. Hij is niets veranderd, nog net zo knap als immer. ‘Ik las op je blog, dat Moeders overleden is,’ vertrouwde hij me toe. ‘De kaart was op mijn oude adres bezorgd. Zeg Heks, wanneer schrijf je nu eens iets over mij? Ik zie allemaal oude geliefden voorbij komen, maar niets over ons. Behalve gisteren dan….. ‘De laatste zullen de eersten zijn’, antwoord ik.

Protesteren tegen kruisraketten.....

Protesteren tegen kruisraketten…..

Bij deze dan, lieve bootvluchteling. Het was heerlijk je te spreken.

Gezamenlijk liepen we achter de kist aan. Onderweg wisselden we de laatste nieuwtjes uit. En lachten om vele avonturen in het verleden. Na de begrafenis ging ik even bij mijn vader kijken. Mijn jeugdliefde liep met me mee. Wat is het fijn om zo samen zijn graf te bezoeken. En bij te praten. Met deze man ben ik ooit jarenlang heel gelukkig geweest. Het is goedbeschouwd het mooiste en meest pure, dat ik heb meegemaakt in de Samsara van relaties.

mooie man

gepassioneerd

Twee jaar geleden had ik een indringende droom over hem. Heksen en dromen gaan hand in hand, moet je weten. Vannacht bijvoorbeeld heb ik ook een aantal zeer heldere dromen gehad. Onder andere over een wielrenner, die Ysbrandt aanreed…

De droom over mijn eerste vriend was heel simpel. Ik zag hem zitten op een kantoorstoel. Terwijl ik naar hem keek hoorde ik een stem zeggen:’Dit is de ware’. Je begrijpt, dat ik de volgende dag raar stond te kijken van die droom. We waren het contact al jaren grotendeels kwijt en hij was zeer gelukkig getrouwd. Ik heb zelfs gedacht, dat het over een andere man ging met een oosters uiterlijk. Uiteindelijk heb ik de droom gelaten voor wat het was.

gekke vrouw met slaapmuts

24 uur volleyballetoernooi met team Ekeltje

Vandaag begreep ik, dat die onschuldige eerste relatie je ware was. Hoe wij samenvloeiden in verliefdheid en plezier is waar het om gaat. De relatie is uiteindelijk misgelopen door angst en onzekerheid. De keerzijde van een grote liefde. Wanneer we bang worden om uit het paradijs verdreven te worden, steken onze meest donkere kanten de kop op.

Bij Heks speelde ook mee een enorme afkeer tegen de geijkte paden. Ik las sombere boeken van Doris Lessing, zoals ‘De zomer voor het donker’, over hopeloze huwelijken, enigszins geïnspireerd  door Moeders,  en de schrik sloeg om het hart. Het kwartje dat deze week gevallen is in mijn relatieoptiek was toen al in de lucht. Maar ik was te zeer versmolten met de gangbare denkbeelden, om daar een goed verhaal van te kunnen maken.

Mijn eerste liefde is intussen gescheiden. En alweer druk aan het daten! Maar daar had Heks allemaal geen weet van, toen ze die droom kreeg. Het is wel een bizar bijverschijnsel, dat die scheiding zich in dezelfde tijd als mijn droom voltrok. Met sommige mensen heb je nu eenmaal levenslang een lijntje uit liggen. En dat is prachtig!

Na het condoleren kwamen alle oude vrienden bij elkaar. Er werd een datum geprikt voor een gezamenlijke lunch. Er werden nieuwtjes uitgewisseld en herinneringen opgehaald. Ik keek om me heen. Al die vertrouwde gezichten, wat grijzer, wat ouder. Wat hebben we veel gedeeld, ups en downs. Wat is iedereen blij om elkaar weer te zien. Ondanks de droevige aanleiding. Dat heeft Moeders toch maar weer mooi voor elkaar gekregen. Zelfs over haar graf reikt ze uit naar ons en creëert verbinding.

Binnenkort gaan we met elkaar lunchen. Heks kijkt er naar uit!

Later op de avond spreek ik mijn eigen moedertje. Ze is wat verbolgen, dat ik haar niet heb ingelicht en meegenomen naar de begrafenis. “Ik had Staartje heel graag gezien, die lieve bootvluchteling. Zeg maar tegen hem, dat ik zo graag nog eens met hem zou willen lachen! Jullie waren voor elkaar geschapen!’

Ekeltje, mascotte

Ekeltje

‘Ach, mam’, antwoord Heks, ‘Het leven neemt zijn eigen loop. Als ik toen had geweten wat ik nu weet, had ik het nooit uitgemaakt. Als ik mezelf had kunnen verwoorden…. Maar dat kon ik niet.’

Nu wel. In deze week van helderheid en transformatie valt alles op zijn plek.

Dromen, visioenen, synchronisiteit… Heks leeft in een wonderlijk vacuüm. De schaal is leeg.

Tevreden zo, lieve bootvluchteling?

Parijs, geliefden

Parijs

Heks wandelt maar zo’n beetje rond en ontmoetingen vallen haar toe, toevallig!

Roze jas, haarspeld, schoenen, tuigjes, roze vrouw

Roze jas, haarspeld, schoenen, tuigjes

Om half elf vanmorgen stond Fiederelsje al voor m’n neus met een paar planten voor in mijn heksentuin. We dronken koffie en voerden een verrukkelijk gesprek, zoals altijd. Het was maar een bliksembezoek. Heks ging Indiaas zingen in Barendrecht.

Wat is dat toch altijd een feestje. Vandaag oefenden we een techniek om je stem heel snel glijdend naar beneden te laten gaan. Het geluid dat je dan produceert is echt geweldig. Ik bouw het in al mijn liedjes in, die ik zing als ik met hondje door bos en veld fiets.

Zwarte hondjes met roze tuigjes, schattig

Schattige hondjes

Na het zingen liep ik een flink stuk langs de dijk voor het huis van mijn zangdocente. Ik kwam een oude bekende tegen. Iemand over wie ik eens geschreven heb, althans, over zijn hond. We liepen een eindje op. Wat grappig, dat ik overal hondenvrienden heb!

Op een gegeven moment ging Ysbrandt ervandoor. Hij zag twee schattige pikzwarte minihondjes met roze tuigjes. Ze hoorden bij een roze mevrouw. Alles aan haar was gerelateerd aan deze geweldige zoete bloesemkleur. Haar bril, haar lippenstift, jas, haarspeld, schoenen, hondentuig….. Ben ik nog iets vergeten?

roze nagellak

Roze nagellak

Ze lachte vriendelijk naar me, een diamantje schitterde op een parelwitte hoektand. Echt waar. Ik was in een waar sprookje beland. De dame in kwestie had haar rakkertjes, Ushi en Dushi,  pas anderhalf jaar. Hiervoor steeds Duitse Herders. Ze had nooit gedacht ooit voor zulke kleine hondjes te gaan.

Zo te zien gaat ze er totaal voor. Voor het leven in het algemeen. Letterlijk bezien door een roze bril…

vrouw in scootmobiel met kleine zwarte hondjes, roze kleding vrouw in scootmobiel met kleine zwarte hondjes, roze kleding

vrouw in scootmobiel met kleine zwarte hondjes, roze kleding

Vanmiddag in een Leids park sprak ik een Griek. Hij had zijn studie psychologie hier afgerond en werkte op een grote internationale school. Hij liet een piepkleine Franse Bulldog uit, Ajax genaamd. Hij vond dat wel een passende naam voor deze Grieks-Hollandse hond. De oude held wat hem betreft en voor ons een geliefde voetbalclub.

Ik vertelde hem over de naam Ysbrandt. Ys voor het koele aspect van zijn Engelse vader, de Springer Spaniel. En brandt voor het temparament van zijn Franse moeder, de Epagneul Breton. En lekker Oud Hollands ook.

Daarna spraken we over de oude Griekse theaters. in zijn geboortedorp was ook zo’n theater. Daar werden tegenwoordig weer jaarlijks tragedies opgevoerd!

kleine zwart witte franse bulldog, man met hondje kleine zwart witte franse bulldog, man met hondje

Bij mijn allerlaatste wandeling van vandaag met Ysbrandt en Ferguut kwam ik Jippi tegen. Gewoon hier in de straat. Hij kwam wankel uit de kroeg gewandeld en slingerde richting station. Wat leuk om elkaar weer te zien. En wat lang geleden. Jippi en ik gaan heel lang terug. Overigens is die naam zijn geuzennaam uit de tijd, dat hij in de band Ivy  Green speelde. De eerste echte punkband van Nederland. Samen met Ernst. Onze lieve zelfgedode vriend.

We wandelen samen op, Ysbrandt vindt hem heel lief, ondanks zijn bakkie op. Mijn varkentje moet normaal gesproken niet veel hebben van dronken droppies. We praten over koetjes en kalfjes. En over dingen van lang geleden.

Er komt iemand op een fiets de straat in. Ysbrandt zet het op een blaffen. ‘Laat die dame maar passeren, hondje’, zegt Jippi. De dame bromt wat terug, het is een man. Jippi giechelt als vanouds: ‘Oh, een man met lang haar’. De jongeman kijkt verstoord. We beginnen nu echt hard te lachen. Jippi heeft zelf nog steeds zijn lange krullende hippihaar, zeker twee keer de lengte van de fietsende jongen. In het licht van de straatlantarens kan ik niet zien of en hoe grijs hij is. Even zijn we weer rond de  twintig en komt hij langszeilen in mijn eerste eigen kamer. Apothekersijk 26B. Een soort badkamer. Een laag, vochtig en donker heksenholletje. Helemaal van mij!

We geven elkaar een knuffel en nemen afscheid.

Later op de avond gaan mijn gedachten terug in de tijd. Ik herinner me een vervlogen zaterdagavond. Hij kwam met een vriend op bezoek in mijn piepkleine stulpje. Mijn vriendin Zee was er ook. We besloten uit te gaan. Ik had mijn heksenhol opgeruimd een een vracht aan prulletjes stond klaar om weggegooid te worden.

Gezamenlijk verpakten we alles in cadeaupapier. Giebelend bij de gedachte aan de uitdrukking op de gezichten van degenen, die het weer zouden uitpakken…. Tijdens onze tocht door de stad deelden we overal presentjes uit. Soms was iemand er echt blij mee. Ik herinner me een dankbare jongen met een fluitketel zonder bodem. Voor op zijn hoofd.

Ik vrees dat veel van de cadeautjes de volgende dag alsnog in de prullenbak lagen in kroeg of studentenkamer her en der….

Wat een dag vol ontmoetingen. Ik loop maar een beetje rond te wandelen en het leven weet me te vinden.

man met hond, franse bulldog,kleine zwart witte franse bulldog

De Griek met Ajax, de miniheld

kleine zwart witte franse bulldog kleine zwart witte franse bulldog

Elfje 40 !!!!! Het meest fotogenieke feestje van het jaar!!! Komt dat zien: Zangers, dansers, muzikanten, bohémiens, dichters en potsenbakkers….

Feestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaarFeestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaarFeestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaar Wat een leuk feestje was het gisteren! Heks heeft het lang uitgezongen. Frogs moest haar aan de haren naar buiten slepen. En toen ook nog de hele weg de meest uiteenlopende liedjes aanhoren, terwijl hij als Bob zo nuchter als een kalf zat te chaufferen. Dat kon van Heks niet gezegd worden. Zij was heerlijk eufoor. En niet alleen van de wijn. De feestelijke sfeer was me naar het hoofd gestegen…..

Feestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaarFeestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaar Feestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaar Elfjes feestjes zijn altijd gedenkwaardig. Ook nu had ze weer zoveel werk gemaakt van de aankleding. De locatie was een galerie. Dus er hingen al allemaal mooie kunstwerken. En daar had mijn vriendin dan weer prachtige stillevens van kleur tussen gepoot. Met de meest vreemdsoortige objecten in vernuftig uitgekiende opstellingen. Als altaartjes om het leven te vieren. Ja, ook een echt toverheksje hoor, dit Elfje….

Zelf zag ze er natuurlijk weer ongelofelijk mooi uit, met een enorme verentooi als kroon op haar prachtige indianenhoofdje!

Midden in de ruimte stond er een enorme verkleedkist met rare glitterjurken en hoedjes. Er werd gretig gebruik van gemaakt. Om me heen zag ik de meest wilde outfits. Ik had mijn nieuwe zwarte hoed opgezet en zag eruit als een piraat. Althans, dat kreeg ik bij voortduring te horen.

Feestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaarFeestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaarFeestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaar Er werd opgetreden door allerlei mensen met zang en poëzie. Frogs maakte ons gek met zijn opzwepende getrommel. Er werd flink gedanst. Er waren heerlijke hapjes, die ik helaas niet kon eten. Maar ik verzeker je, dat het er prachtig uitzag!

Opeens hing er een vreemde kerel om m’n nek. Huh? Wat krijgen we nu? Maar het bleek een bekende van mijn zangavonturen te zijn. De wereld is zo klein…

Ook was er een heuse striptease! Een prachtige pittige Française, een echte Parisienne, vermaakte ons kostelijk met haar verleidelijke act. Très piquante!!! Wat een verrukkelijk feest.

striptease, feestje, stip act, vrouwelijke stripperstriptease, feestje, stip act, vrouwelijke stripperstriptease, feestje, stip act, vrouwelijke stripper striptease, feestje, stip act, vrouwelijke stripper striptease, feestje, stip act, vrouwelijke stripper striptease, feestje, stip act, vrouwelijke stripperstriptease, feestje, stip act, vrouwelijke stripperstriptease, feestje, stip act, vrouwelijke stripperstriptease, feestje, stip act, vrouwelijke stripper Heks amuseerde zich met schandalig flirten met mannen, vrouwen en kinderen. Van sommigen heb ik een hele leuke foto weten te maken.

Veel te snel was het alweer tijd om naar huis te gaan. Toen ik later m’n kleren uittrok, de dagelijkse terugkerende striptease,  kwam er een hele wolk confetti uit dwarrelen. ‘Oh ja’, bedacht ik me, ‘Ik heb een ook nog confettigevecht gehouden met een leuke jongeman….’

Vandaag had Heks aanmerkelijk minder praatjes, maar ik ben toch braaf naar koorrepetitie geweest. De uitvoering komt eraan en aangezien ik nooit oefen, kan ik geen repetitie overslaan. Ik moet het van die bijeenkomsten hebben….

Zometeen het songfestival. Oh, zou Anouk gaan winnen? Ik heb de TV al aangezet. Er wordt flink voorafgeneuzeld. Pas afgelopen woensdag heb ik het liedje voor het eerst beluisterd. Het is hartstikke goed! Gewoon te goed voor zo’n sjalala-gebeuren. Te goed om te winnen ook, vrees ik…. Ik vind Anouk altijd een leuk wijf. Lekker stoer en tegendraads. Nou ja, we gaan het zien. Het hysterische over de top gedoe. Wel leuk ook. Feestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaarFeestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaar Feestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaarOLYMPUS DIGITAL CAMERAFeestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaarFeestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaar Feestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaarFeestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaar Feestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaarFeestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaar Feestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaar Feestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaarFeestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaarFeestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaar Feestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaar Feestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaarFeestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaarFeestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaarFeestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaarFeestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaarFeestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaarFeestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaar Feestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaarFeestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaarFeestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaarFeestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaarFeestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaarFeestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaarFeestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaarFeestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaar Feestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaarFeestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaarFeestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaarFeestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaarFeestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaarFeestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaar Feestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaar Feestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaarFeestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaarFeestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaarFeestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaarFeestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaar Feestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaar Feestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaarFeestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaarFeestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaarFeestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaarFeestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaar Feestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaarFeestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaarFeestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaarFeestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaar Feestje Elva de Bruijn 2013 mei , 40 jaar

In memoriam: Ustad Zia Fariduddin Dagar zingt niet meer voor ons. Moge zijn ziel voortzingen….

ustad zia fariduddin dagar ustad zia fariduddin dagar
Ustad Zia Fariduddin Dagar
 
15 June 1932 – 8 May 2013
 
“There’s only the soul that needs awakening. 

The sound needs to be born inside. Drown yourself in it.

Feel the note, understand it, sing it”
 

Vandaag bereikte mij het bericht, dat de leraar van mijn lerares Indiase zang overleden is. In februari was hij nog in Nederland te gast op het Drupadfestival in Rasa te Utrecht. Georganiseerd als eerbetoon aan deze bijzondere man. Met als hoogtepunt een masterclass van de master himself.

Gevolgd door een fantastisch concert. Ik heb het ongelofelijke voorrecht genoten om hem te horen zingen.

Zijn krakende stem kwam langzaam op gang. Tranen stroomden over mijn wangen. Later vertelde een bevriende heks me in het kader van zang, dat mensen wiens keelchacra (Ja, het klinkt als cloaca…) helemaal geopend is, recht in iemands hart kunnen zingen.

Dat is wat deze man die bewuste koude dag in februari deed: Hij zong recht mijn hart in en Heks hield het niet droog. Een heel bijzonder mens is heengegaan. Hij zal verschrikkelijk gemist worden. Maar de engelenkoren zijn blij. Die kunnen nog veel van hem opsteken…. Al zijn zijn lesmethoden niet altijd bepaald hemels te noemen. Daar zullen ze behoorlijk aan moeten wennen…

Ik denk aan mijn geliefde lerares en haar gezin. Gelukkig is ze onlangs nog in India geweest. Het zal hen zwaar vallen. Sterkte lieve schatten.

ustad zia fariduddin dagarustad zia fariduddin dagar