Varkentje is jarig! 15 oktober 2015 bereikt hij de gezegende leeftijd van 11 jaar, ofwel 77 in mensenjaren….. Hij is nog behoorlijk kras, kijk maar! Hieperdepiep! Hoera! Lang zal hij leven in de gloria!

hondje in zee, spelen met bal, strand, branding, hond, jachthond aan het werk

Gooi nog eens een balletje! © Toverheks.com

Elf jaar geleden werd dit ventje geboren. Ergens in de bossen van Frankrijk.

hondje in zee, spelen met bal, strand, branding, hond, jachthond aan het werk

Even een sprintje… © Toverheks.com

Negen weken later koos hij mij uit als zijn ‘De Vrouw’.

hondje in zee, spelen met bal, strand, branding, hond, jachthond aan het werk

Schudden! © Toverheks.com

Sindsdien zijn we onafscheidelijk!

hondje in zee, spelen met bal, strand, branding, hond, jachthond aan het werk

Een echte jachthond! © Toverheks.com

Ik ben al bijna elf jaar verliefd op dit kereltje. Elke dag maakt hij me gelukkig. Doordat hij er is. Helemaal….

Hij houdt onvoorwaardelijk van me. Altijd. Iedere dag. Heel erg veel!

arken10

Onversaagd! © Toverheks.com

Wat ben ik blij dat ik met hem in zee ben gegaan. Ons is geen zee te hoog!

hondje in zee, spelen met bal, strand, branding, hond, jachthond aan het werk

Rennen door de golven… © Toverheks.com

Elf jaar alweer. De tijd vliegt. Nog vele jaren toegewenst lief ventje. In goede gezondheid!

hondje in zee, spelen met bal, strand, branding, hond, jachthond aan het werk

Onstuitbaar! © Toverheks.com

hondje in zee, spelen met bal, strand, branding, hond, jachthond aan het werk

Aan staan. Zoals een echte jachthond betaamd. © Toverheks.com

hondje in zee, spelen met bal, strand, branding, hond, jachthond aan het werk

Mijn mooie vlijtige hondje! © Toverheks.com

Sterke verhalen, schokkend nieuws, Engelen op bezoek, tobbende Transformatieheks en geluk ligt gewoon op straat.

HART, HART VAN GOUD, LIEFDE, COMPASSIE, HOU VAN JE, GROOT LIEFDEVOL HART, ZILVEREN HARTHART, HART VAN GOUD, LIEFDE, COMPASSIE, HOU VAN JE, GROOT LIEFDEVOL HART, ZILVEREN HART

Donderdagmorgen ga ik zoals elke ochtend op stap met mijn hondje. Als ik buiten kom bots ik bijna op tegen de postbode met een gigantisch pakket voor de buurvrouw. Ik maak een geintje en bied aan om het gevaarte in ontvangst te nemen. Daar is de man blij mee. Hij sjouwt de enorme doos de trap op, terwijl hij intussen de oren van mijn hoofd kletst nadat ik geïnformeerd heb naar de drukte rondom de feestdagen.

HART, HART VAN GOUD, LIEFDE, COMPASSIE, HOU VAN JE, GROOT LIEFDEVOL HART, ZILVEREN HART

‘Mensen kopen natuurlijk veel meer online, omdat het goedkoper is’, antwoord ik op zijn verhaal. ‘Ja, maar dat is niet altijd zo. In een winkel kun je onderhandelen met de verkoper. Dat heeft me regelmatig zoveel voordeel opgeleverd, daar kan geen zacht internetprijsje tegen op.’  Hij vertelt een paar sterke verhalen.

HART, HART VAN GOUD, LIEFDE, COMPASSIE, HOU VAN JE, GROOT LIEFDEVOL HART, ZILVEREN HART

Opeens komt het intussen failliete bedrijf ‘De Block’ ter sprake. Nog meer sterke verhalen. Over de droogtrommel, die zijn vrouw er ooit eens kocht. ‘Nou, dat kreng maakte me een teringherrie! Niet normaal. Dus ik terug met die droger, ik had ook nog eens 35 euro bezorgkosten betaald. Ken je nagaan. Kom ik daar. Doen ze gewoon alsof hun neus bloedt. Dus ik stennis maken, “Ik gooi dat ding zo op je computerhoek!” riep ik tegen die eikel in z’n nette pak.’

HART, HART VAN GOUD, LIEFDE, COMPASSIE, HOU VAN JE, GROOT LIEFDEVOL HART, ZILVEREN HART

‘Gelukkig zijn die apparaten helemaal niet zo zwaar, dus ik til em zo op en loop dreigend die kant op. “Nee, nee meneer, u krijgt een nieuwe, ik pak er direct eentje uit het magazijn’, piept die lul Spaans benauwd.’ Hij staat lekker te grinniken om zijn eigen verhaal. Het in herinnering brengen van zijn weerbaarheid doet hem zichtbaar goed.

‘Weet je wat nu nog het ergste was? Toen die man de droger openmaakte om te kijken waarom dat ding zo’n klereherrie maakte bleek het apparaat gebruikt te zijn. Ze hadden me gewoon een tweedehandsje verkocht voor de prijs van een nieuwe!’

HART, HART VAN GOUD, LIEFDE, COMPASSIE, HOU VAN JE, GROOT LIEFDEVOL HART, ZILVEREN HART

Schandelijke praktijken toch weer. En een lekker sappig verhaal. Ik krijg nog een heel pittig verhaal voor mijn kiezen later die dag. In een grote supermarkt loop ik een bevriende fotograaf tegen het lijf. Ik nodig hem uit voor de vaartocht van Cowboy. ‘Neem onze vriend Schilder mee. Gezellig!’ roep ik. Tot mijn grote schrik antwoordt hij, dat onze maat heel erg ziek is. Ongeluk, gebroken rug, ligt in ziekenhuis…..

HART, HART VAN GOUD, LIEFDE, COMPASSIE, HOU VAN JE, GROOT LIEFDEVOL HART, ZILVEREN HART HART, HART VAN GOUD, LIEFDE, COMPASSIE, HOU VAN JE, GROOT LIEFDEVOL HART, ZILVEREN HART

’s Avonds ga ik eventjes langs In het ziekenhuis. ‘Ik miste je al op mijn feestje’, zeg ik tegen de pechvogel. ‘Heks, het is gebeurd terwijl ik op weg was naar je feestje, ik deed eerst nog even een klusje voor iemand en toen ben ik gevallen. Was ik maar direct naar je toe gegaan.’

Tot mijn grote opluchting kan hij gewoon nog lopen en alles bewegen. Een geluk bij een vreselijk ongeluk. Als hij iets ongelukkiger terecht was gekomen, had hij het waarschijnlijk niet na kunnen vertellen. Wel is hij nu een man van staal. Of beter gezegd, titanium. Hij ligt er zelf alweer grapjes over te maken…..

HART, HART VAN GOUD, LIEFDE, COMPASSIE, HOU VAN JE, GROOT LIEFDEVOL HART, ZILVEREN HARTHART, HART VAN GOUD, LIEFDE, COMPASSIE, HOU VAN JE, GROOT LIEFDEVOL HART, ZILVEREN HART

Vannacht kan ik niet slapen. Ik heb gisteren veel te veel gedaan. Boodschappen, boodschappen en nog eens boodschappen. Kerstboom in huis halen, ziekenhuisbezoek…. Mijn lichaam is het er niet mee eens. Het stampt en krampt onrustig. Ik probeer te ontspannen, maar dat werkt averechts. Nu gaat ook mijn adem stokken. Donkere wolken gedachtengoed  spoken door mijn gepijnigde hoofd. Opeens maak ik me over van alles zorgen. ’s Nachts is alles 100 keer zo erg.

HART, HART VAN GOUD, LIEFDE, COMPASSIE, HOU VAN JE, GROOT LIEFDEVOL HART, ZILVEREN HARTHART, HART VAN GOUD, LIEFDE, COMPASSIE, HOU VAN JE, GROOT LIEFDEVOL HART, ZILVEREN HART

Ik spook een beetje door mijn huis. De engelen zijn er. Ze zeggen me me geen zorgen te maken. ‘Geef maar mee, Toverheks. Je zit in een transformatie, weet je nog?’ Dus ik lig het maar uit.  Pas tegen de ochtend val ik een paar uur in slaap. Volledig naar de knoppen.  Enigszins brak sta ik op. Ik moet naar de dokter voor een paar prikken.

Sombertjes fiets ik door de stad. Varkentje draaft naast me. Ik tuur naar het asfalt en dat is maar goed ook. Opeens glinstert een groot zilveren hart me tegemoet. Ik stop en raap het op. Het is zo vreemd. Altijd als ik het moeilijk heb vind ik een hart op straat. Zelfs midden in het bos, half verborgen onder bladeren, heb ik er wel eens eentje gevonden. Ik heb al een hele verzameling op mijn altaartje……

HART, HART VAN GOUD, LIEFDE, COMPASSIE, HOU VAN JE, GROOT LIEFDEVOL HART, ZILVEREN HARTHART, HART VAN GOUD, LIEFDE, COMPASSIE, HOU VAN JE, GROOT LIEFDEVOL HART, ZILVEREN HART

De engelen sturen me een presentje. Dit zilveren hart laat me zien waar het in het leven echt om gaat. Gisteren in gesprek met mijn vriendin True kwam dit thema ook al ter sprake. Leven vanuit een liefhebbend hart, zonder oordeel en met liefde kijken naar je medemens. Vannacht dacht ik aan de in mij woedende woede. En aan compassie en vergeven. Die zachte balsem voor een gepijnigd hart.

HART, HART VAN GOUD, LIEFDE, COMPASSIE, HOU VAN JE, GROOT LIEFDEVOL HART, ZILVEREN HARTHART, HART VAN GOUD, LIEFDE, COMPASSIE, HOU VAN JE, GROOT LIEFDEVOL HART, ZILVEREN HARTHART, HART VAN GOUD, LIEFDE, COMPASSIE, HOU VAN JE, GROOT LIEFDEVOL HART, ZILVEREN HARTHART, HART VAN GOUD, LIEFDE, COMPASSIE, HOU VAN JE, GROOT LIEFDEVOL HART, ZILVEREN HARTHART, HART VAN GOUD, LIEFDE, COMPASSIE, HOU VAN JE, GROOT LIEFDEVOL HART, ZILVEREN HARTengelen, engel in mijn leven, angels, angel in my life, gevederde vrienden, goddelijke afgezanten, engelenhart

 

Blindengeleidehond wordt Ongeleide Blindengeleidehond. Gelukkig geen blinde Geleidehond. De te begeleiden vrouw heeft dan weer wel stevige goed functionerende armen. Ze heeft hem zo weer in bedwang….. En Heks is blij dat haar ogen nog steeds goed werken.

blindengeleidehonden , hulphonden, hond is je beste vriendblindengeleidehonden , hulphonden, hond is je beste vriendblindengeleidehonden , hulphonden, hond is je beste vriend

Als ik vanmiddag met Ysbrandt dravend naast me richting ziekenhuis fiets, doet er opeens een blindengeleidehond een charge naar mijn Varkentje. Oeps! Dat mogen zulke grondig getrainde hondjes helemaal niet doen. ‘Je bent een ongeleide hond!’ roep ik hem inwendig toe. De vrouw die hij geacht is te begeleiden krijgt hem met moeite weer onder controle. Eventjes springt hij alle kanten op. Gelukkig heeft ze een paar ferme armen!

blindengeleidehonden , hulphonden, hond is je beste vriend

Nou ja, denk ik bij mezelf. Beter een ongeleide blindengeleidehond, dan een blinde geleidehond. En dat is dan nog altijd honderd keer beter dan een gemiddelde ongeleide hond. Mweuh…..

Bij het ziekenhuis bind ik mijn hondje aan mijn fiets en die zet ik met een enorm slot vast aan een paal. Voor de hoofdingang. Waar je helemaal niet mag staan!

blindengeleidehonden , hulphonden, hond is je beste vriend, puppy's,

‘Mevrouw Heks, wil je niet je fiets zomaar neerzetten waar het verboden is!’ hoor ik opeens achter me. Een oude vriend duikt plotseling op. We sluiten elkaar in de armen. Wat leuk! Vanmorgen kwam ik een vriendin uit dezelfde oude vriendenkring tegen. We spraken af elkaar binnenkort te zien. Met als het even kan deze meneer erbij! Dus hij komt als geroepen. Snel wisselen we wat gegevens uit.

Hoewel hij werkzaam is in het ziekenhuis, doet hij wat mijn verkeerd geplaatste vervoermiddel  betreft of zijn neus bloedt. Als ik het ziekenhuis inloop roepen een paar verwoed rokende dames, het gebouw is rookvrij vanbinnen, dat ze wel op mijn hondje zullen passen. Mooi zo.

Guide Dog,blindengeleidehonden , hulphonden, hond is je beste vriendGuide Dog,blindengeleidehonden , hulphonden, hond is je beste vriend

Wat is het druk in de apotheek. Na een sprintje door de gangen van het enorme gebouw overzie ik de mensenmassa in de wachtrij. De moed zinkt me in de schoenen. Ik trek een nummertje. Goddank kom ik alleen wat dingen afhalen. Dat scheelt enorm blijkt.

Ik neem plaats op een stoel. Naast me zit een dame, dodelijk vermoeid. Haar krukken slingeren nonchalant tegen haar magere benen. Haar eveneens uitgeputte echtgenoot zit er uitgezakt naast. ‘Goeie hemel, verzucht ze, ‘ Ik ben hier al vanaf vanmorgen 8 uur.’ Het is intussen half zes in de namiddag!!!! Ik betuig mijn medeleven. Verschrikkelijk. ‘Er waren allemaal spoedgevallen tussendoor. Ik was pas vanmiddag aan de beurt. Maar ik ben wel om zes uur vanmorgen opgestaan…….’ Ze komt helemaal uit Zandvoort.

Guide Dog,blindengeleidehonden , hulphonden, hond is je beste vriendGuide Dog,blindengeleidehonden , hulphonden, hond is je beste vriend

We praten eventjes om de tijd te verdrijven. Mijn hart gaat uit naar dit moedige echtpaar. Want erg gezond ziet de vrouw er niet uit. Ze wappert met haar recept door de lucht. Ik maak eruit op, dat haar conditie zorgelijk is.

Guide Dog,blindengeleidehonden , hulphonden, hond is je beste vriend

Ik denk aan sister Chan Kong. Hoe zij altijd zegt in haar prachtige Vietnamese engels, dat je je lichaam moet bedanken voor bewezen diensten. ‘Thank you legs, for carrying me around this blue planet. Thank you, my beautiful arms, thank you my liver, intestines…..’ Enzovoort. Maar ook als er dingetjes niet helemaal lekker werken zegt ze: ‘Your heart still works well, your arms still work well,  Your eyes still work well….’ Nou , mijn armen doen het niet. En de dame van de geleidehond had ogen die dienst weigeren. Maar toch, terwijl ik daar zit realiseer ik me: ‘Heks, je hebt het zo slecht nog niet!’

Als ik het ziekenhuis weer uitloop, zie ik dat Ysbrandt lekker ligt te waken bij mijn fietsje. Er staat geen boze conciërge om me eens eventjes de les te lezen over de verkeerd geparkeerde fiets. Het is al een beetje aan het schemeren. We hebben nog net tijd voor een uitlaatrondje door het bos…..

Guide Dog,blindengeleidehonden , hulphonden, hond is je beste vriend Guide Dog,blindengeleidehonden , hulphonden, hond is je beste vriend Guide Dog,blindengeleidehonden , hulphonden, hond is je beste vriend Guide Dog,blindengeleidehonden , hulphonden, hond is je beste vriend Guide Dog,blindengeleidehonden , hulphonden, hond is je beste vriend Guide Dog,blindengeleidehonden , hulphonden, hond is je beste vriend

Heks bezoekt leuk feestje en raakt aan de praat met lotgenoot. ME is een vreselijke ziekte. Het wordt tijd, dat de wereld compassie gaat tonen met deze groep mensen in plaats van hen voor gek te verklaren en niet serieus te nemen. In Noorwegen krijgt deze groep chemotherapie. 70% geneest…….

keukenkast vol pillen, medicijnenen, voedingssupplementen, poedertjes, pilletjes, vitaminen en mineralen,

Keukenkastje van Heks….

 

Heks is op een gezellig verjaardagspartijtje. De gastvrouw heeft rekening gehouden met mijn dieet, dus ik kan nagenoeg alles mee-eten. En dat is heel fijn, want de hapjes die worden geserveerd zijn uit de kunst. Linzensoep met citroen en munt, burgers met aardappel, ui en kruiden, muntsaus, auberginemousse….  De heer des huizes  komt uit Iran. Hij heeft duidelijk zijn culinaire stempel gedrukt op het feestje!

Als ik met één van de gasten zit te praten komt het onderwerp dieet en het waarom natuurlijk ter sprake. ‘Ik heb ook een ziekte. Je zult het wel niet kennen, zegt ze, ‘ Het heet ME, maar ik noem het tegenwoordig ook wel CVS’. En of ik die ziekte ken! Ik heb de twijfelachtige eer ooit de eerste patiënt in Nederland te zijn geweest met deze diagnose. Als geen ander ken ik bijzonder moeizame weg, die de gemiddelde ME patiënt aflegt.

 voedingssupplementen en vitamines, mineralen, pillen, dosis voor een dag  voedingssupplementen en vitamines, mineralen, pillen, dosis voor een dag

 

Het pad van deze dame is geheel anders verlopen dan het mijne. In feite heeft zij ervaringen opgedaan, waar ik altijd bang voor ben geweest. Veel is hetzelfde. De eenzaamheid, het onbegrip van de omgeving. De ontoereikende reactie in het reguliere medische circuit.

Haar verhaal grijpt me aan. Ik herken de pijn, omdat je er nagenoeg alleen voor staat. Elke dag weer. Jaren achtereen. Familie, vrienden, artsen en behandelaars verklaren je en masse voor gek. Of hebben totaal niet in de gaten, dat je een ernstige en invaliderende ziekte hebt.

Op die paar mensen na dan, die echt van je houden. En die staan vaak machteloos aan de kant.

 voedingssupplementen en vitamines, mineralen, pillen, dosis voor een dag  voedingssupplementen en vitamines, mineralen, pillen, dosis voor een dag

Waar Heks echter al snel weigerde zich verder te laten behandelen binnen de psychiatrie (daar werd ik in eerste instantie geparkeerd door mijn huisarts) , daar is deze dame wel volledig in die hoek verzeild geraakt. Ik had het na een aantal afspraken bij een druiloor van een psychiater wel gezien. Hij stopte me vol met slaapmiddelen. Althans, dat wilde hij. Heks probeerde er een paar en knikkerde de rest in de vuilnisbak.

Als kind ben ik medicijnverslaafd geweest.  Heks had een kleine hersenbloeding opgelopen tijdens één van haar vele valpartijen. Ik was een wild kind, een echte Tomboy. Ik klom overal op en viel wel eens ergens vanaf. Een neuroloog stopte me vol met valium. Op mijn veertiende moest ik ervan afkicken. Met veel moeite. Dientengevolge ben ik wars van dit soort medicatie. Het zijn bepaald geen snoepjes.

 voedingssupplementen en vitamines, mineralen, pillen, dosis voor een dag

Middag portie pilletjes

Ook ben ik er vanaf het begin van overtuigd, dat ME een lichamelijke ziekte is en geen geestesziekte. Die psychiater probeerde me wijs te maken, dat ik een ongemotiveerde luie donder zou zijn. Ik moest streng worden aangepakt.

Heks was intussen zo ziek als een hond. Het lukte me nauwelijks om naar de afspraken te komen. Als ik er dan was, kon ik vaak geen woord uitbrengen van uitputting. Dat ergerde meneer de psychiater. Ik werkte niet bepaald mee, vond hij. De droplul haalde zijn supervisor erbij en samen probeerden ze me helemaal mentaal af te breken. Een beproefde methode in de psychiatrie.

  voedingssupplementen en vitamines, mineralen, pillen, dosis voor een dag

Nog wat pilletjes voor bij het avondeten

Ik zat er verbaasd naar te luisteren. Ik lui? Ik ongemotiveerd? Kwam afspraken niet na? Ik herkende mezelf er totaal niet in.

Na deze afschuwelijke sessie ben ik weggegaan om nooit meer terug te keren. Wat een zelfingenomen randdebielen!!! Ga lekker zelf van die slaapmiddelen slikken!

Goddank heb ik die slaapmedicatie destijds geweigerd, want recentelijk is uit onderzoek naar voren gekomen, dat ze als bijwering vroegtijdige dementie hebben…….

 voedingssupplementen en vitamines, mineralen, pillen, dosis voor een dag voedingssupplementen en vitamines, mineralen, pillen, dosis voor een dag

Dertig jaar later is de medische visie op ME nog niet veel verder. Nog steeds probeert men middels cognitieve therapie die luie varkens weer in het gareel te krijgen, maar de enige die daar beter van worden zij de behandelaars zelf. Ze vangen gemiddeld 50.000 euro per patiënt voor dit traject! In het buitenland is uit onderzoek allang gebleken, dat deze therapie averechts werkt voor deze doodzieke mensen. Schandalige praktijken!

Mijn gesprekspartner is wel in het psychiatrische circuit beland. Ze is een aantal keren opgenomen. ‘Ik zag het soms helemaal niet meer zitten…’, verzucht ze. Dat herkent Heks. Ook ik werd regelmatig wanhopig bij het idee, dat ik nog jaren zou blijven leven. Elke dag dat geploeter om de dag door te komen. Al die pijn. Al die eenzaamheid. Dat eeuwige doodziek zijn. Ik ben een paar jaar geleden in een wanhopige bui zelfs gaan onderzoeken of ik in aanmerking kon komen voor euthanasie…..

keukenkast vol pillen, medicijnenen, voedingssupplementen, poedertjes, pilletjes, vitaminen en mineralen,

Het uitzoeken en klaarzetten is vreselijk veel werk

 

Ik vertel deze bijzondere dame over mijn aanpak van ME ofwel Myalgische Encefalomyelitis. ‘Ik heb het helemaal zelf moeten uitzoeken. Het hele alternatieve circuit heb ik van binnen gezien. Het meeste baat heb ik bij acupunctuur, dat onderga ik al vijfentwintig jaar twee keer per maand. En een paar keer per week laat ik me uit de knoop halen bij de fysiotherapeut. Dan slik ik me nog een slag in de rondte aan voedingssupplementen en volg een streng dieet. Ik heb uiteindelijk een regulier middel ontdekt, LDN ofwel Low Dose Naltrexon,, dat iets doet voor mijn immuniteit.’

wat een gekke kruiden!, voedingssupplementen en vitamines, mineralen

Voor elke dag twee doosjes

Als ik dat allemaal niet had gedaan, zat ik nu waarschijnlijk in een psychiatrische inrichting. Want dat nog steeds het enige antwoord van het reguliere circuit. En ik zou daar volstrekt niet op mijn plek zijn. Sterker nog: ik ben overgevoelig voor dat soort medicatie. Veel antidepressiva hebben als bijwerking suïcide…..

IMG_6613

In mijn badkamer heb ik dozen vol met voorraad

Stop Heks vol met Prozac, Lyrica of iets dergelijks en ze wil tegen bomen aanrijden met haar auto. Of midden in de nacht naar Engeland gaan zwemmen…. Alle soorten gammaboterzuurmedicatie zijn levensgevaarlijk voor mij!!!!

Gelukkig gaat het met mijn gesprekspartner intussen ook weer iets beter. Ze heeft net als Heks weer iets meer actieradius. Herkenbare activiteiten. zoals zingen, samen eten. Sinds kort is ze ook weer verliefd. Het beste medicijn ter wereld! Voor je humeur dan, helaas genees je er geen ME mee……

IMG_6615

Op de dozen staat wat er in zit en hoeveel potten

wat een gekke kruiden! wat een gekke kruiden!

Weekendje Antwerpen met Cowboy: Kunst, cultuur en Vlaamse frieten!

langs de kade ,muurgedicht, Antwerpen, Hermanlangs de kade, aan de Schelde,muurgedicht, Antwerpen, Herman

Vrijdagmiddag, een paar weken geleden, rijd ik met Cowboy de stad uit. We gaan een weekendje naar Antwerpen. Met onze laatste Blokker-coupon. Het zit al een half jaar in de planning. De coupon is bijna verlopen…..

langs de kade, aan de Schelde,muurgedicht, Antwerpen, Herman

‘We gaan vroeg rijden hoor!’, zeiden we gisteren tegen elkaar. Heks had haar spulletjes ingepakt, hondje overgedragen, kattenoppas geregeld. Toch is het al ruim twee uur als we eindelijk op weg zijn. We zijn eerst op goeie schoenen uitgeweest voor mijn lief met zijn moeilijke voeten. Hij heeft een soort eendenflappers: smal van achteren, uitwaaierend in de breedte. Alleen de zwemvliezen ontbreken.
IMG_5949langs de kade, aan de Schelde,muurgedicht, Antwerpen, Herman
In Antwerpen is het verschrikkelijk weer. Het regent bakken van de hemel. Terwijl we de bagage uitladen raken we volkomen doorweekt. We besluiten te picknicken in de hotelkamer. We hebben allemaal lekkere dingetjes in een koelbox gegooid: dat komt nu mooi uit.
langs de kade, aan de Schelde,muurgedicht, Antwerpen, Herman
Heks spreidt een tafelkleedje op het bed en stalt de zalm, pesto, kippenpootjes, avocado, rucola, tomaatjes en radijsjes uit. We vermaken ons prima, terwijl de tropische regenbui nog even aanhoudt.
langs de kade, aan de Schelde,muurgedicht, Antwerpen, Herman
Uiteindelijk lopen we op ons gemak de stad in. Vlak achter ons hotel ligt een Art Nouveauwijk. Wat een mazzel, architectuur onder voetbereik! We lopen en lopen, stadspark, centrum, kathedraal…. Uiteindelijk zijgen we neer op een terrasje. Nu is het onze beurt om mensen te observeren. Onder het genot van een enorm glas sangria.
Later wandelen we langs de Schelde. Ik zie een prachtig gedicht op de muur aangebracht  over een enorme afstand. Fantastisch! Ze zijn hier bepaald niet wars van en beetje cultuur!
langs de kade, aan de Schelde,muurgedicht, Antwerpen, Hermanlangs de kade, aan de Schelde,muurgedicht, Antwerpen, Herman
Tegen de tijd, dat we weer richting hotel bewegen zijn we hongerig. We besluiten een frietje te scoren. Ik bestel een middelmaatje puntzak. Het blijkt genoeg om een vooroorlogs katholiek gezin te voeden! Wat een enorme berg. Geen wonder dat de Belgen ons Nederlanders maar krentenkakkers vinden. Alles is hier goedkoper en de porties zijn enorm!
langs de kade, aan de Schelde,muurgedicht, Antwerpen, Hermanlangs de kade, aan de Schelde,muurgedicht, Antwerpen, Herman
Heks heeft net een vastenkuurtje achter de rug, dus na tien frietjes zit mijn geslonken maagje vol. Cowboy frommelt verwoed zijn puntzak helemaal naar binnen. Kreunend zit hij naast me in het schattige trammetje terug. Om daarna in het hotel op bed te vallen. Bewegingloos blijft hij liggen.  Pas de volgende morgen krijgt hij weer praatjes. Heel veel praatjes. Dat dan weer wel……
  langs de kade, aan de Schelde,muurgedicht, Antwerpen, Hermanlangs de kade, aan de Schelde,muurgedicht, Antwerpen, Hermanlangs de kade, aan de Schelde,muurgedicht, Antwerpen, Herman
langs de kade, aan de Schelde,muurgedicht, Antwerpen, Hermanlangs de kade, aan de Schelde,muurgedicht, Antwerpen, Herman

Lome vertellingen over kleine belevenissen in een bloedhete Dordogne. Heks maakt het goed, beetje oververhit, dat wel…….

Donderdag 12 juni

20140613-200705-72425214.jpg

Het is bloedheet. De hele middag lig ik uitgeteld in mijn hangmat tussen de bomen. Mijn tent is een no go area. Ondanks het feit, dat ik em helemaal heb bedekt met slaapzakken en dekens teneinde de warmte buiten te houden. ’s Avonds ga ik mediteren in de grote hal. Het zweet loopt in straaltjes van mijn rug.

Het lezen van de sutra, soort Boeddhistische versie van bijbeltekst, laat ik voor wat het is. Ik moet die hele tent nog organiseren, alle dekens en dergelijke naar binnen. Mijn hangmat ontmantelen. De was binnen halen. Er zou wel eens een heel welkom donderbuitje kunnen ontstaan…..

20140613-200755-72475130.jpg

Ik neem een lauwe douche. Althans, ik probeer het. Het water is dan weer loeiheet, dan weer ijskoud, naar gelang of er iemand in de douches naast me de kraan open of dichtdraait. Dan slenter ik nog even naar de schuur, ingericht als theetafel, annex eetzaal. Het klooster zit midden in een grote verbouwing. Het is een behoorlijk geïmproviseerde retraite….

‘Mauw’, hoor ik achter me. Harmony, een schat van een kat, komt me eventjes begroeten. Ze laat zich lekker achter haar oren kroelen. Ik heb het rijk alleen. Iedereen is uitgevloerd door het warme weer en ligt al op 1 oor.

Op de terugweg naar mijn tent kom ik Little One tegen, ook een kat. Hij begint te snorren, als ik even naast hem neerhurk. Terwijl ik hem lekker over zijn koppie kroel, zie ik in de verte een bekende gestalte met wapperende pij aan komen lopen. haar tred heeft iets van een dans. Het is een mij zeer dierbare zuster. Gisteren tijdens Lazy Day, een soort zondag in de zin van rustdag binnen deze orde, hebben we vier uur lang zitten kletsen. Onder het genot van een kopje koffie. En nog eentje….

20140613-200851-72531918.jpg

“Ik zocht jou!’ roept ze enthousiast. We mogen eigenlijk niet meer praten, behalve als het echt niet anders kan, want na de avondmeditatie heerst er Noble Silence. Kop houden dus. Ik weet al waarvoor ze me zoekt. Morgenochtend gaan we naar een ander klooster, 25 kilometer verderop. Voor het vervoer zijn bussen geregeld. Maar dat is altijd een heel gedoe. Wachten in de hitte, je kunt em ook missen. Ik ben wel eens te laat geweest voor de bus terug….. Ooit.

Maar Heks gaat lekker met de auto. En deze non wil graag meerijden.Samen met nog een paar gegadigden. We spreken af en staan ondanks de verplichte stilte nog even zachtjes te giebelen. Vanmiddag zijn we op excursie geweest samen, naar een huisje waar ze ooit heeft gewoond. Hier in de buurt. Zo kom je op de meest speciale plekjes.

Stel je voor: Een oud bakkerijtje in een middeleeuws dorpje met hooguit twintig huizen. En een kasteel. Bovenop een berg. Uitzicht over de Dordogne. Idyllisch!
De huidige bewoner ontvangt ons allerhartelijkst. We krijgen een rondleiding. Er zijn veel dingen verbeterd intussen. Een grotere kachel, het dak is geïsoleerd….

20140613-201033-72633296.jpg

Wat een schattig huisje. Muren van een meter dik zorgen dat de hitte buiten blijft. In de winter is het er stervenskoud. En het is behoorlijk primitief.

Een paar jaar geleden gaf ik deze non een lichtgevende lotus en een vogeltje cadeau. Allebei werkend op zonne-energie. Het vogeltje fluit, als je er langs loopt. En de lotus verandert van kleur. Ze vond het prachtig. Want ondanks de bruine habijt, is deze dame dol op alles wat kleur en fleur heeft.

‘Weet je dat die lotus en dat vogeltje steeds met me meereizen. En ze doen het nog steeds!’ vertrouwde ze me gisteren tijdens onze koffiesessie toe. ‘Niet iedereen in het klooster kan die dingen waarderen, vaak wordt dat vogeltje verplaatst, of uitgezet…’

We lachen. Ja, ook in een omgeving als deze, waar mensen vanuit idealen werkelijk proberen de wereld een betere plek te maken, ontstaan wel eens spanningen. Maar in plaats van elkaar te lijf te gaan, is er een ander protocol om dit soort dingen op te lossen.

Afgelopen week kregen we daar les in. ‘Opnieuw beginnen’. Maar dat is stof voor een volgend verhaal…….

20140613-201111-72671040.jpg

Een goed begin is het halve werk! Maar is dit wel een goed begin? Wie zal het zeggen. Vooralsnog ben ik onderweg ondanks tegenslag en pech….. MAAR WEL IN HEEL GOED GEZELSCHAP!!!!

20140601-005821-3501724.jpg

Vanmorgen om negen uur staat Frogs op de stoep. Hij komt alle spullen in de auto stoppen, de engel, zodat ik niet bij voorbaat al kansloos ben om dat hele eind naar de Dordogne te rijden. Om een uur of tien hebben we zowaar het meeste in mijn piepkuiken gepropt. Goeie hemel, wat heb ik weer veel bij me……

20140601-005937-3577909.jpg

Heks moet nog wat laatste regeldingen doen, het neemt meer tijd dan gedacht, maar uiteindelijk steek ik de sleutel in het contact. ‘Prut’, zegt mijn auto. En dat is dat. De accu is leeg. Gek genoeg. De alarmlichten hebben geknipperd….. That’s all!

20140601-010019-3619645.jpg

De ANWB laat even op zich wachten, want iedereen wil vandaag op reis naar het schijnt. En er zijn blijkbaar meer pechvogels, die niet zonder hulp hun eigen straat uit komen…..

Nadat er een nieuwe accu in mijn autootje is gezet, kan ik dan eindelijk op weg. Een goed begin is het halve werk. Wat heeft dit nu weer te betekenen? Ben ik bij voorbaat al helemaal leeg wat betreft energie deze vakantie? Heb ikzelf soms opstartproblemen? Of krijgt mijn lijf ook een nieuwe accu en herkennen jullie me niet meer terug bij thuiskomst?

20140601-010149-3709901.jpg

Nou ja, hoe dan ook, met veel pijn en moeite ben ik dan toch ergens in Frankrijk beland. In een hotelkamer met ligbad. Ik neem het er maar eens lekker van!

De engelen houden de wacht. Ja, ze zijn meegegaan. Gabriël, Michaël, Uriël, Rafaël en Metatron. Tijdens hun recente logeerpartij in huize Heks gaven ze te kennen me te willen vergezellen tijdens mijn retraite in Plumvillage. Gestoord natuurlijk: Een Heks met Aartsengelen in een Boeddhistisch klooster. Het moet niet gekker worden.

20140601-010327-3807786.jpg

Maar eerlijk is eerlijk, het is hartstikke gezellig met dit gevederde gezelschap en route. In mijn toch al overvolle Gele Gevaar.

Af en toe vliegen ze een stukje vooruit. Ook hebben ze een konijntje gered, dat over de snelweg liep. Er reed een vrachtwagen net niet overheen….. En daarna liep het verdwaasde beestje precies de goede kant op, weg van de snelweg! Alsof ‘ie een zetje in de goede richting kreeg……

20140601-010447-3887392.jpg

Morgen nog een uur of vijf rijden en dan ben ik in Lower Hamlet, het klooster van de nonnen. Ik hoop, dat de ontvangst beter verloopt dan twee jaar terug. Toen had ik met een uiterst chagrijnig nonnetje te maken, die me met mijn whiplash en al verzocht mijn spullen over een bobbelig terrein twee kilometer te verplaatsen met een kruiwagen! Ik stond serieus op het punt om direct rechtsomkeer te maken.

Ze heeft me die retraite nog een paar keer het leven zuur gemaakt. Nou ja, zure nonnen moeten er ook zijn, voor het volledige smaakpalet. Maar geef mij toch maar de vrolijke, zonnige exemplaren.

Maar nu moet er geslapen worden. Heerlijk! Eindelijk…..

20140601-010627-3987039.jpg

Allegorische lessen op een zonnige zondagmiddag: ‘Nemen’ is minstens zo belangrijk als ‘Geven’, ‘Woede’ is best een fijne bondgenoot en ‘Angst’ heeft me al meermalen het leven gered……..

Geven en nemen, give and takede balans tussen geven en nemen, give and take Afgelopen zondag is het weer zo ver. Ik neem weer deel aan een middag familieopstellingen. een vreemde vorm van therapie. Niemand weet hoe het werkt, maar het werkt. Het valt onder systemisch werk. Niet dat die term het nu veel duidelijker maakt…… Vandaag legt onze begeleider iets meer uit over deze vreemde tak van sport.

NEMEN EN GEVEN, TEGELTJESWIJSHEID, NEME IS MINSTENS ZO BELANGRIJK ALS GEVEN, GIVE AND TAKE

EN DE MAN NEEMT DE VROUW……

‘Een familie is een systeem, er gelden wetten. Universele wetten, die je in elke familie tegen komt.’

Heks luistert met een half oor. Ze heeft een zoemend hoofd. Straks gaat ze zelf een opstelling neerzetten. ‘Je plek vinden, blabla. Nemen en geven is ook een belangrijk onderdeel van dit systeem. Dit moet in evenwicht zijn. Over het algemeen geldt: Kinderen nemen relatief meer en ouders geven.’ Ja, daarom is het hebben van kids natuurlijk zo vermoeiend. Er moet steeds iets bij…..

NEMEN EN GEVEN, TEGELTJESWIJSHEID, NEME IS MINSTENS ZO BELANGRIJK ALS GEVEN, GIVE AND TAKE

Intussen zit ik toch met gespitste oren te luisteren. Hier is bij mij toch echt iets mis gegaan. Mijn grote probleem is geven en niet genoeg nemen. Ik geef grif. Heb me zelfs met de regelmaat van de klok laten bestelen.

En voel me dan nog schuldig ook, dat ik daar kwaad over wordt! Want natuurlijk word je boos, als je helemaal wordt leeggehaald en geplunderd. Ik geef geen zak om een duur huis met chique spullen, maar dat wil niet zeggen, dat je dan maar met wat ik heb aan de haal mag gaan.

Nemen is minstens zo belangrijk als geven.

logo

Maar ik ben hier eigenlijk vandaag om met mijn woede te werken. De laatste jaren kan deze heks geweldig schelden op van alles. Woede loopt soms als bloed door mijn keel. Maar buiten het gescheld kan ik er niets mee.

De meeste zaken waar ik me over opwind zijn achterhaald of oud nieuws. Of het betreft onverbeterlijke mensen. En dan is mijn kwaadheid gewoon verspilde energie. Tot slot kan ik ook nog buitenproportioneel kwaad worden over het dagelijkse stompzinnige gedrag van medeweggebruikers……

NEMEN EN GEVEN, TEGELTJESWIJSHEID, NEME IS MINSTENS ZO BELANGRIJK ALS GEVEN, GIVE AND TAKE

De middag brengt heel wat verrassingen. Mijn woede wordt uitgespeeld in pure allegorie. Dit boegbeeld van verzet en onverzettelijkheid in mij blijkt heel veel angst af te dekken. Liever boos dan bang. Liever venijnig dan verdrietig. Liever spinnijdig dan lafhartig…..

Maar oh, oh, wat is het vermoeiend, al die woede. Ik kijk naar de vrouw, die mijn woede representeert en krijg gewoon medelijden met haar. Wat een klus! En dan zit ik mijn fantastische vlijmscherpe nijd ook nog af te kraken. Mijn razernij kan geen goed doen!

Aan het eind van de sessie suggereert de begeleider om mijn woede te omhelzen. ‘Doe wat Thich Nath Hanh altijd zegt!’ Thay heeft zelfs een boek geschreven over dit thema: ‘Omarm je woede.’ Eerlijk gezegd werkte dit bij mij net zomin als voor de spiegel zeggen, dat je van jezelf houdt. Bladiebla. Je weet dat het goed zou zijn, maar het komt niet binnen……

NEMEN EN GEVEN, TEGELTJESWIJSHEID, NEME IS MINSTENS ZO BELANGRIJK ALS GEVEN, GIVE AND TAKENEMEN EN GEVEN, TEGELTJESWIJSHEID, NEME IS MINSTENS ZO BELANGRIJK ALS GEVEN, GIVE AND TAKENEMEN EN GEVEN, TEGELTJESWIJSHEID, NEME IS MINSTENS ZO BELANGRIJK ALS GEVEN, GIVE AND TAKE

Vandaag echter sluit ik vol overtuiging mijn woede in mijn armen. Ik trek haar tegen me aan en bedank haar vanuit de grond van mijn hart voor alle bescherming in het verleden. En de talloze malen, dat ze de kastanjes voor me uit het vuur heeft gehaald.

Mijn angst bedank ik ook. Vroeger was ik nooit bang, maar de laatste jaren ben ik niet meer bang om bang te zijn….. Mijn innerlijke wezel heeft me zelfs wel eens het leven gered!

NEMEN EN GEVEN, TEGELTJESWIJSHEID, NEME IS MINSTENS ZO BELANGRIJK ALS GEVEN, GIVE AND TAKENEMEN EN GEVEN, TEGELTJESWIJSHEID, NEME IS MINSTENS ZO BELANGRIJK ALS GEVEN, GIVE AND TAKENEMEN EN GEVEN, TEGELTJESWIJSHEID, NEME IS MINSTENS ZO BELANGRIJK ALS GEVEN, GIVE AND TAKE

De dag na deze bijzondere zondag zit ik verschrikkelijk vast in het verkeer. Ik scheld het hele end van Leiden naar  Barendrecht en weer terug. Ik wordt twee keer bijna doodgereden door medeweggebruikers.

De eerste keer, omdat iemand in de trage verkeersstroom zich genoodzaakt ziet om opeens honderdzestig te gaan rijden. Even lekker plankgas geven in het beetje ruimte onstaan bij een afslag. Invoegende Heks kijkt gelukkig altijd over haar schouder, dus ze zag hem op het laatste moment vanuit het niets opdoemen.

NEMEN EN GEVEN, TEGELTJESWIJSHEID, NEME IS MINSTENS ZO BELANGRIJK ALS GEVEN, GIVE AND TAKE

Daarna vindt iemand het nodig om stil te gaan staan op de snelweg. Omdat hij wil invoegen in een stilstaande baan, die de andere kant op gaat. Ik kan nog net op mijn rem gaan staan. Achter me zie ik iemand slingerend naar de andere baan vliegen, waar gelukkig op dat moment niemand rijdt

. liefde is geven en nemen, take and giveliefde is geven en nemen, take and give

Tot slot knal ik zelf bijna op een auto voor me, als ik probeer te remmen en mijn wielen geen grip krijgen op het wegdek. Ik rijd langs een wegversperring over een brug naar beneden. Mijn indruk is, dat er een stuk plastic of een plas olie op de weg ligt. Door mijn stuur om te gooien stop ik op het nippertje.

Oef, wat een dodenrmansrit. Drie doden sterven en dan toch heelhuids thuiskomen. Dat vraagt gewoon om een potje janken. En dat doe ik dan ook maar. Vol overgave. Zoveel verdriet onder al die razernij.

Een om zichzelf huilende Heks, het gebeurt zelden. Hoewel, met het stijgen der jaren, dalen de waterlanders steeds gemakkelijker……

NEMEN EN GEVEN, TEGELTJESWIJSHEID, NEME IS MINSTENS ZO BELANGRIJK ALS GEVEN, GIVE AND TAKE

Steenvrouw Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014. Heks neemt een kijkje…..

Tentoonstelling Rian Geurts bij roeivereniging Die Leythe

Dinsdag komt Steenvrouw me ophalen. We gaan een kijkje nemen op de roeiverenging. Er hangen een paar kunstwerken van haar hand. Enorme knalrode beelden. Ik heb ze wel eens eerder gezien, maar deze locatie spreekt tot de verbeelding. Het moet een mooi gezicht zijn, ik ben benieuwd.

Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014

Eerst zitten we natuurlijk aan de koffie. Dan gaan we even in de uitverkoop bij Didi kijken. Onverstandig natuurlijk, maar oh zo leuk. Uiteindelijk belanden we dan toch in het gebouw van Die Leythe, een echte Leidse roeivereniging. Al 100 jaar. En dat vieren ze, onder andere met een tentoonstelling met kunstwerken van leden. Hetgeen betekent, dat er van alles en nog wat hangt. Van ‘leuk geprobeerd’ tot ‘wauw!’.

Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014

Het is prachtig weer. Als we de sociëteit binnenlopen knettert het zonlicht schitterend over de Rijn het gebouw binnen. Het werk van mijn vriendin springt er uit. Het hangt op een geweldige plek helemaal in de punt van de ruimte. Met op de achtergrond het glinsterende water.

Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014

We hebben het rijk alleen, dus ik kan op mijn gemak wat foto’s maken. Ik ga er helemaal onder liggen en dat vindt Steenvrouw een goed idee. Goed voorbeeld doet volgen en zo liggen we dan om de beurt ondersteboven op grond en banken de boel te fotograferen. Na een tijdje ontdek ik, dat de sluitertijd is ingesteld op kaarslicht, dus ik kan weer helemaal overnieuw beginnen. Gek genoeg zijn er bij de kaarslichtfoto’s toch een paar geslaagde exemplaren….

In de loods kijken we een tijdje naar de boten. Wat een prachtig gezicht. Rekken vol met roeiboten in alle soorten en maten. Ik krijg gewoon zin om lid te worden van deze club. Helaas moeten je armen dan wel een beetje meewerken. Je schijnt het voornamelijk uit je benen te doen, maar Heks betwijfelt of het helemaal zonder handen kan…..

http://www.galeriefrederiekvdvlist.nlRian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014

Mijn vriendin Trui is ook lid hier. Van haar hoor ik ook al de meest geweldige verhalen. Uitstapjes en picknicktochten. Of gewoon lekker een rondje stad roeien. Ik heb jarenlang gemediteerd met een vrouw, die sinds haar studententijd had geroeid. Ze was al tachtig, maar ging nog regelmatig het water op. Ook zij maakte allerlei uitstapjes en reisjes met haar Skiff, of hoe die boten ook heten.

Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014

Tot slot maak ik nog een foto van mijn gedicht. Ja, Belgisch Blauw is uitverkoren om op tafel te liggen. In het boek van Steenvrouw met toelichting op haar werk. Leuk toch!

Werk van Steenvrouw ( Rian Geurts ) is momenteel ook te zien bij Galerie Frederiek van der Vlist!

Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014