Roeien met de riemen die je hebt lijkt me geen goed idee. Voor mezelf dan. Hoewel ik me heb laten vertellen dat je roeit met je hele lijf rusten die spanen toch mooi wel in je handen. Heks roeit liever helemaal niet met haar zwabberarmen. Ik kijk er graag naar.

Opnieuw beginnen. Dat kun je elke dag. Ja dag! Alsof het zo gemakkelijk is! Heks zit vol goede voornemens. Maar als puntje bij paaltje komt komt er weinig van terecht. Is de week alweer voorbij. En dan ben je niet blij!

Wat me wel lukt is iedere dag iets nieuws ontdekken. Gewoon hier in de straat bijvoorbeeld. Zo zie ik afgelopen week opeens een heel leuk ouderwets houten venstertje met een allerliefst dakje erboven. Op een steenworp afstand van mijn huis!

‘Daar loop ik nu tien keer per dag langs. Al jaren en jaren. En nog nooit heb ik het een blik waardig gekeurd…..’ Ik probeer oog te hebben voor schoonheid. Balsem voor mijn blote ogen, waar recentelijk de schellen vanaf zijn gevallen. Mijn ongenaakbare naakte blik laten verzachten door pracht. En weet je? Het werkt.

Maandagavond wandel ik met Steenvrouw. We keuvelen en klessebessen. Roeren onderwerpen aan om dan weer te zwijgen. Te lopen. Genieten. Zijn.

Mijn vriendin loert naar de roeiers op het Korte Vlietkanaal. Er is een soort masterclass gaande georganiseerd door haar vereniging. Ze herkent een paar leden. ‘Kijk toch, wat leuk, je kunt er maar 1 keer per jaar aan deelnemen. Het is echt heel bijzonder om te zien!’ We glijden op een bankje en genieten van al die sportieve inspanningen. Van anderen….

‘Oh, die vrouw zit helemaal verkeer in de boot. Ze doet teveel met haar armen. Niet goed,’ merkt Steenvrouw scherpzinnig op. En Heks maar denken dat je die sport vooral met je armen bedrijft. Maar nee. Je hele lijf doet mee.

Vandaag is zo’n dag dat ikzelf ook maar wat ronddobber. Weliswaar niet in een roeiboot. Maar in mijn waterbed. Om de zoveel dagen moet ik een keertje ernstig chrashen.

Daarom fiets ik vanavond nog een ruime ronde met mijn monstertje. En wandel ik vervolgens een uur met mijn vriendin. Mijn hondje dartelt om ons heen. Springt af en toe in een sloot.

Nog een paar weken, dan is dit voorlopig weer voorbij. Schemer keert met rasse schreden terug van weggeweest en eist de avonden weer op.

’s Avonds laat worstel ik toch weer met mijn woede. Ik ben nog steeds een explosief vat vol oud zeer. Dingen waar ik me nooit druk om heb gemaakt maken me plotseling razend. Mensen waar ik normaal gesproken mijn humeur niet door laat bederven knallen helemaal naar binnen met hun chagrijn. En ik heb er geen antwoord op.

De oude manier van piekeren, iets bedenken om de situatie te verbeteren of op zijn minst te harmoniseren, eventueel ten koste van mezelf: Dat gaat allemaal niet meer. Maar om nu woede met woede te beantwoorden. Afgunst met afgunst. Of nog erger: Haat met haat.

Want dat is wat ik met enige regelmaat op m’n brood krijg. Ik snap er natuurlijk geen snars van, maar iets anders kan ik er niet van maken.

We leven niet meer in het stenen tijdperk. We zijn wel iets meer dan ons reptielenbrein, al zou je het niet zeggen als je de gemiddelde politicus hoort oreren….

Een tijdje geleden mediteer ik met de Toverheksen. Eén van ons is tevens leraar binnen een Tibetaanse boeddhistische traditie. ‘Als iemand me heel naar benaderd, me bijvoorbeeld uitscheld op straat, dan bedenk ik me altijd maar dat die persoon zelf enorm lijdt. Door me dat te realiseren heb ik er persoonlijk geen last van. Het is sowieso aan te raden om gereserveerd te zijn naar je medemensen. Open en met compassie. Maar met genoeg afstand…..’

‘Nou,’ dacht ik toen nog, ‘Ik hoop maar dat alle mensen waar ik ooit op heb gescholden op straat zo wijs zijn……’ Tot mijn schande moet ik bekennen, dat ik ook wel eens uit mijn slof ben geschoten.

Ik kan me natuurlijk blijven opwinden over de respectloze benadering van deze en gene, maar ik schiet er weinig mee op. Grenzen stellen: OK. Maar daarna weg ermee. Niet al die zaadjes van woede water geven. Niet mijn nijd cultiveren.

Ik wil weer open en vrij over straat lopen. Op zoek naar iets dat ik nooit eerder heb gezien. Hier om de hoek, op loopafstand. Niet te lang stilstaan bij gefrustreerde familie, vrienden of buren. Ik wil niet verzuren.

 

 

 

Etterbakken en schijtlijsters: Heks is er niet wild van. Toch heb ook ik zo nu en dan met een flinke etterbuil te maken. Geen kruid tegen gewassen natuurlijk. Gelukkig heb ik een handige huisarts…..

‘Vindt je het goed als mijn arts in opleiding meekijkt?’ Mijn huisarts geeft me een ferme handdruk en loopt achter me aan de lange trap op. Ik vind het best. De arts-assistente heeft afgelopen week de intake gedaan, dus ze weet wat haar te wachten staat. Zij liever dan ik….. ‘Waar je zin in hebt,’ grijns ik, terwijl ik haar de hand schud.

Heks zou een slechte dokter zijn. Ik gruw van etter en pus. Kots en vloeibare spuitpoep behoren ook niet tot mijn favorieten. Laat staan open wonden met bloederige blubberige rafelranden. Of een etterbuil zoals zich nu op mijn lijf bevindt………

Eenmaal op de behandeltafel heb ik al snel minder praatjes. Ik ontbloot mijn bovenlichaam en de dokter verwijdert het doorweekte verband. ‘Het ziet er iets beter uit dan gisteren, maar daar is ook alles mee gezegd, ik ga een nieuwe drain aanbrengen.’ Vakkundig bent hij te fröbelen. ‘Heb ik op chirurgie geleerd vroeger, tijdens mijn co-schappen, een drain maken van steriel gaas…..’

Trots wurmt hij de nieuwe drain in een flink wondgat ter hoogte van mijn middenrif. Heks gilt maar een klein beetje vandaag. ‘Het gaat beter, hè, met die Betadine zalf als glijmiddel?’ Goeie hemel, wat een gesprekken toch weer op de behandeltafel. Maar het gaat inderdaad gemakkelijker dan voorgaande dagen.

Vooral het opensnijden en initiële ledigen van de mega-buil was een regelrechte ramp. De oppervlakkige plaatselijke verdoving leek weinig te doen voor Heks. ‘Je kunt wel goed tegen pijn, zeg,’ mijn huisarts is onder de indruk, terwijl ik mijn pijn verbijt. Uiteindelijk, als hij in diepere weefsellagen begint te wroeten, vlieg ik toch tegen het plafond.

‘Laat niet je huisarts met een plaatselijke verdoving in een etterbuil snijden,’ lees ik later op internet. Veel te pijnlijk. En bovendien krijgen ze de rotzooi er vaak niet helemaal uit. Het kan onnodige complicaties geven…..

Nou ja, het is al gebeurd. En in een ziekenhuis kun je ook weer van alles oplopen. Vooral als je geen enkele weerstand hebt zoals Heks.

‘Volgens mij komt het doordat ik een dag voordat die buil de etterige kop opstak grondig onder handen ben genomen door de mondhygiëniste van de parodontoloog. Die heeft allerlei ontstekingen onder een paar kiezen aangepakt en mijn gebit extreem diepgaand gereinigd. Een dag later had ik opeens die buil……’

Mijn antroposofische huisarts vindt het onzin, maar mijn acupuncturist niet. De mondhygiëniste heeft er nog nooit van gehoord. Toch sluit ook zij niet uit dat er een direct verband is. ‘Hartpatiënten moeten van tevoren aan de antibiotica als ze hier worden behandeld,’ ze noemt nog wat patiëntengroepen op, die preventief met dit paardenmiddel worden behandeld, omdat ze risico lopen bij een hen.

MEers zijn echter psychiatrische patiënt hier in Nederland. Dus die buil zal ook wel tussen mijn oren zitten volgens de reguliere geneeskunde. Mooi niet!

‘Als u die ontsteking uit uw mond op uw arm zou projecteren, dan zou het een ontstoken wond van tien centimeter zijn…’ de mondhygiëniste kijkt me opgewekt aan. Langzamerhand begin ik in het stadium te komen om een paar overigens gezonde kiezen uit mijn heksenbek te laten trekken. Omdat de infecties eronder niet over gaan.

Ik ben alsmaar in de lappenmand en zo’n ontsteking zet natuurlijk ook geen zoden aan de dijk…..

Heks heeft teveel brandhaarden in haar lijf momenteel. Een dikke knie, een hypermobiele heup, een gedisloceerde schouder, pijnlijke arm en dode vingers, nek helemaal uit z’n verband, etterbuil op de buik, grote buil op voorhoofd, bronchitis, ontstekingen in de mond, gisten en schimmels in alle ander holten. Ik word er helemaal gek van. De godganse dag ben ik bezig met het blussen van binnenbrandjes.

‘Hoe doe je dat dan met je hondje, Heks?’ zul je je afvragen. Nou, die komt niet elke dag helemaal aan zijn trekken vrees ik. Ik doe mijn best.

Vanmiddag na de fysiotherapeut ga ik naar het bos. VikThor rent lekker over een veldje met een paar andere blaffers. Intussen staat een alleraardigste vrouw al haar ellende over me heen te storten. O jee. Hoe is dat nu weer mogelijk? Heb ik soms een bordje ‘vuilnisvat’ om mijn nek hangen?

Plotseling knalt mijn stevige sterke hondje samen met zijn speelkameraad van voren tegen mijn slechte knie aan. De knie, waar een veel te dikke labrador onlangs volledig het verband uit heeft gerukt.

Scheldend fiets ik naar huis. Die klotehonden. Dat puberige kolerebeest. Kan hij niet uit zijn doppen kijken? De hele wereld is ruk. Geen mens, die het iets interesseert hoe ik het rooi. Ik moet maar zien of ik het trek de komende tijd. Oh, oh, wat ben ik toch zielig.

Bij een brug kom ik tot stilstand met fietskar en al. Ik kom er niet tegenop. Terwijl ik sta te modderen krijg ik een grote bek van een lelijke kerel met een kop alsof hij altijd zo’n humeur heeft als ik nu!

‘Je ziet me toch emmeren,’ roep ik wanhopig tegen de etterbak. Opnieuw krijg ik commentaar. De man begint zowaar een preek. Zijn pathetische zeikgezicht breekt open in een stroom van verwijten. Goeie hemel, wat zijn sommige medemensen toch verschrikkelijk! Wat ik allemaal niet naar mijn geteisterde kop krijg!

Dan zijn de rapen gaar bij Heks. Plotseling vliegen er allemaal stevige scheldwoorden uit mijn mond. De man schrikt zich een ongeluk en gaat er snel vandoor. ‘Zieke eikel, zeikerige zeurkous!’ schreeuw ik hem allitererend na vanaf de Kippenbrug, die ik eindelijk met fietskar en al genomen heb.

Gisterenavond eet ik bij Steenvrouw. Boerenkool met worst. Ik kan zo aanschuiven! Haar adolescente kinderen zijn er ook. We hebben verrukkelijke gesprekken met hen. Daarna lopen mijn vriendin en ik nog een hele ronde langs de Vliet.

Vanavond ga ik naar Maan. Die schat gaat me verwennen met een kristallen bad. Een deken van bergkristal en andersoortig kwarts. Ik mopper wel op de mensheid, maar ik ken genoeg mensen met een hart van goud, die er wel voor me zijn. En goed voor me zijn!

Iets goeds doen voor een ander kan slecht uitpakken voor jezelf. Goed doen is niet altijd een goed idee. Versus: Wie goed doet, goed ontmoet en eind goed, al goed.

© Toverheks.com, boze man, doctor Brul, Doctor Phil

Doctor Brul, © Toverheks.com

’s Morgens kijk ik nogal eens naar Doctor Phil. Het doet me goed om te zien, dat er mensen zijn met veel grotere problemen dan de mijne. Of figuren met minder problemen die er nog minder van bakken in het leven dan ik.

Regelmatig herken ik patronen uit mijn eigen leven. Volledig uitvergroot tot absurde proporties. Tenslotte moet ik ook vaak lachen om de man. Doctor Brul heeft zeker een carrière als komiek aan zich voorbij laten gaan. Hij heeft iets clownesks, die logge grote kerel met zijn kale glimmende kop.

Afgelopen week gaat hij tekeer tegen een ongelofelijke dronkelap van een vrouw. Ze tiranniseert haar gezin en mishandelt haar man. Eén van de dochters is haar persoonlijke pispaal. Niets doet het kind goed. Slechts veertien jaar is het meisje en al volledig naar de knoppen…..

© Toverheks.com, zuipschuit,

Zuipschuit op woeste baren, © Toverheks.com

Het blijkt dat ‘the good doctor’ zelf is opgevoed door een zuipschuit. Regelmatig lag de vader van onze opvoedgoeroe stomdronken in Adamskostuum op het garagepad. Vriendjes mee naar huis nemen deed Phil niet. Het is eigenlijk een wonder dat hijzelf zo goed terecht is gekomen. Daar zal hij flink aan hebben moeten trekken……

Vanmorgen zit er een professor Psychologie met haar studente op de strafstoel. Tussen hen heeft zich een soort horrorstory afgespeeld. De studente is een vergaarbak van de meest ellendige problemen. Een ongeleid projectiel. Een leugenbak van de bovenste plank. Een psychiatrisch geval, zonder meer. Phil behandelt haar uiterst tactvol. Hij ziet ook wel dat dit meisje enorme problemen op haar anorectische medicijnverslaafde schoudertjes meetorst.

© Toverheks.com, professor en haar leerling, dirty professor, moedercomplex, hulpverlenerscomplex

Grensoverschrijdend moedercomplex © Toverheks.com

De professor heeft duidelijk een hulpverlenerscomplex. Ze gaat een intieme band met het meisje aan, fungeert naar eigen zeggen als een soort moeder voor het wurm. Uiteindelijk neemt ze het kind in huis. Goed bedoeld? ‘Het is al de zoveelste verloren student, die ze op sleeptouw neemt. Met uitstekend resultaat tot nu toe…..,’ aldus de echtgenoot van mevrouw de professor.

Vanaf dit punt explodeert de relatie. Het meisje stuurt doodsbedreigingen aan zichzelf via een listige app. Zogenaamd namens de professor. Vervolgens gaat ze naar de politie en doet aangifte tegen haar weldoener. De docent raakt haar baan kwijt. En nog is het niet gedaan. De twee vrouwen raken in een afschuwelijk gevecht gewikkeld.

‘Ik zou u accuut uw baan teruggeven nu gebleken is dat die SMSjes niet van uw telefoon afkomstig zijn!’ zegt Phil tegen de oudere vrouw, ‘maar vervolgens stuurde ik u alsnog per direct de laan uit. Wat denkt u wel? Dit is onacceptabel en grenzeloos gedrag. U bent helemaal niet opgeleid om de therapeut uit te hangen….. Ze is notabene een studente van u.’ En ga zo maar door.

De vrouw kijkt slachtofferig alsof haar leven ervan afhangt. Ze vindt zichzelf heel zielig. Ze had slechts het beste voor met het meisje. Bladiebla. Phil is niet onder de indruk. ‘U moet een voorbeeld geven. Het is helemaal niet aan u om te gaan zitten experimenteren met een leerling met zulke complexe problematiek…’

© Toverheks.com ,kots en braak, ruzie, over iemand heen kotsen

Hungry ghosts: mensen met een klein keelgat kunnen niet al teveel liefde verstouwen, © Toverheks.com

Je doet iets goeds en iemand kotst als bedankje over je heen. Het komt heel veel voor. Brul haalt een paar spreekwoorden aan in de trant van: Iets goeds doen voor een ander kan slecht uitpakken voor jezelf. Goed doen is niet altijd een goed idee. Etc.

Ik ben opgevoed met: Wie goed doet, goed ontmoet. Het is dus niet zo verwonderlijk, dat ik nogal eens de fout in ga als er iemand een beroep op me doet. En ja, ik ken het fenomeen stank voor dank als de beste.

Grenzen stellen is toch zo belangrijk. We zijn de druppel en de oceaan. Als je teveel golf bent en te weinig individu raak je vanzelf van de regen in de drup. En dan ben je weer waar je wezen moet. Terug bij af. Om opnieuw op weg te gaan. Vol goede moed. Op weg naar huis……

Want dat is toch wat we willen, thuiskomen? Ik in elk geval wel: Eind goed; Al goed!

© Toverheks.com, eind goed al goed, heks, goede heks

Wie goed doet is de petoet, © Toverheks.com

PECHWEEK: Bloederige schenen, lange tenen, klutsknieën, geluxeerde heupen, schaafwonden op de rug, bont en blauw na een val van de trap, spit in de bovenrug….. Heks heeft allemaal kleine ongelukjes. En haar autootje is er ook al niet te best aan toe! Gelukkig gaat alles voorbij, ook dit….

images-105Unknown-28

Vanmorgen vroeg gaat de telefoon. ‘Goedemorgen mevrouw Toverheks, we hebben uw autootje nagekeken en de volgende dingen gevonden.’ Er volgt een eindeloze opsomming. Remblokken nagenoeg verdwenen, remvloeistof aan vervanging toe, achterbanden versleten, ruitenwissers, olie, koelvloeistof, dingetje hier, reparatie daar. ‘Als ik alle kortingsbonnen eraf trek kom ik op 795 euro. Is dat goed?’

Unknown-26Unknown-27

Is dat goed? Nee, natuurlijk is dat niet goed. Het is verschrikkelijk veel geld. Maar ik koop er toch geen nieuwe auto voor. Maar oeps, hoe ga ik dit nu weer financieren?

Ik stuur een noodoproep naar de boekhouder. Is er nog een potje voor?

Unknown-30pechvogel, pech, sneu, verdrietig, gewond

De afgelopen week is een beetje een pechweek. Het lijkt erop dat het leven me uitdaagt om er het bijltje bij neer te gooien. Of in elk geval flink in de piepzak te gaan zitten. Of in zak en as….

pechvogel, pech, sneu, verdrietig, gewond

Het begint ermee, dat ik mijzelf op ongelukkige wijze verwond. Mijn hele scheenbeen ligt open. Ontveld en bloederig. Ik plak er een enorme pleister op. Aan het oog onttrokken herinnert de wond mij aan het ongelukkige voorval door te prikken en te trekken. ’s Nachts kan ik er niet van slapen.

pechvogel, pech, sneu, verdrietig, gewond

Dan til ik op zondagmorgen een kopje koffie op. Au au au au au!!!!! Ik ga gigantisch door mijn rug. Mijn hele rechterarm wordt nagenoeg onbruikbaar. Als een hulpeloos vogeltje fladdert hij rond mijn geluxeerde schouder.

Ter hoogte van mijn hart zit een enorme knoop in mijn rug. Een scherpe staak steekt dwars door mijn borstkas een spies richting maag. Omkijken lukt niet meer. Dat is dan weer het mooie ervan: Niet omkijken maar vooruitkijken zegt mijn lijf…..

pechvogel, pech, sneu, verdrietig, gewond

Maandag loop ik nietsvermoedend op mijn rubberlaarzen de betonnen trap af in het trappenhuis van Cowboys wooncomplex. De storm heeft de aanhoudende regen naar binnen gewaaid. Dat maakt de vloer spekglad. Levensgevaarlijk! Het ene moment stap ik voorzichtig met Ysbrand de trap af, het volgende moment glibbert mijn voet weg en stuiter ik ruggelings over de resterende treden naar beneden. Ik schrik me kapot.

pechvogel, pech, sneu, verdrietig, gewondpechvogel, pech, sneu, verdrietig, gewond

Volledig bont en blauw lig ik onderaan de trap. Mijn hand ligt open zie ik. Mijn rug doet zeer. Ik strompel weer naar boven en inspecteer de schade. Een grote schaafwond prijkt op een beurse onderrug. Cowboy plakt er snel een enorme pleister op. Ik heb toevallig drie pakken bij me vanwege dat scheenbeen. Een geluk bij een ongeluk!

Unknown-29

Intussen druppen tranen uit mijn opengesperde ogen. Onstuitbaar. Het gaat zeker een half uur door. Alsof er sluizen open gaan. Oh jee, dat zou wel eens een paar dagen kunnen duren…..

En heeft het zo lang geduurd? Ja, een beetje wel. Zo af en toe heeft een mens dat ook nodig, je lot besnotteren. Soms lukt het niet om te huilen. Dan zijn dingen zo over de top en hectisch dat er geen beginnen aan is. Een beetje achterstallig snotteren kan dan wonderen doen.

_var_websites_cover_LARGE_JKX_0_1_1_1_JKX0111376-A

Maar er gebeuren ook weer de leukste dingen! Gisterenavond kook ik heerlijke Thaise groene curry voor mijn vriendinnetje Joy. We slaan een kostelijke avond stuk omgeven door mijn kattenvolkje. We besluiten de avond met een ronde kattensnoepjes uitdelen. Een feestje!

Zo ben ik dan wel bont en blauw. En licht snotterig. Maar ook erg blij en dankbaar voor al die fantastische lieve mensen in mijn leven.

heks vliegt tegen bom, flying lessons

Onze volstrekt gestoorde maatschappij: Levensreddend potje pillen stijgt 800% in prijs. Elitaire opera krijgt enorme subsidies. Muziekscholen worden afgeschoffeld door gemeentes, terwijl overheid pretendeert banen te willen creëren. De Nederlandse samenleving is zo krom als een hoepel. Je schaamt jezelf zo langzamerhand dood, dat je er onderdeel van uitmaakt…..

onrecht, samen tegen onrecht, stop onrecht

Vrijdagavond zit Heks ijverig te studeren op de alt-partij van koor 1 in de Matthäus-Passion van Johan Sebastián Bach. Pieppiep doet mijn computer. Er komt en berichtje binnen van een vriendin. ‘Glaasje wijn? Rondje met ysbrandt?’ Ik ben enigszins verbaasd over het late tijdstip. Bovendien hebben we elkaar zeer onlangs nog uitgebreid gesproken. Er zal toch niets aan de hand zijn?

onrecht, samen tegen onrecht, stop onrecht

Een half uur later staat mijn maatje voor mijn neus.  We praten over koetjes en kalfjes, de gezondheidsperikelen van familieleden en de zorg daaromtrent. Opeens zegt mijn soulsister: ‘Er is nog iets, ik ben mijn baan kwijt!’ Ik zit haar met open mond aan te kijken. Die mokerslag had ik niet zien aankomen.

onrecht, samen tegen onrecht, stop onrecht

Ik krijg weer zo’n verschrikkelijk verhaal te horen, typerend voor de verrotte samenleving en het tijdsgewricht, waar we in leven. Met zijn klassenjustitie, kastenstelsel en vrouwonvriendelijke tendenzen. En gestoorde beleid  à la Rutte  Kutte Prutte. Die ongelofelijke sukkel van een premier, waar we al een paar jaar last van hebben. Ik dacht dat eerst Balkenende en vervolgens het gedoogkabinet het absolute dieptepunt was, maar we zinken nog verder weg in het moeras van ieder voor zich.

onrecht, samen tegen onrecht, stop onrecht

De gemeente van een stad ergens in de Randstad heeft besloten om hun muziekschool te reorganiseren. Dus ontslaan ze alle medewerkers. Ja, zo kan ik ook reorganiseren. V&D mag de lonen van medewerkers niet verlagen, in een poging de tent draaiende te houden, maar de overheid ontslaat je zonder pardon en dan sta je op straat.

Waar V&D op de voet gevolgd wordt in het nieuws, hoor je hier niets over in de media……

onrecht, samen tegen onrecht, stop onrecht

Wel mogen de ex-werknemers een ruimte huren en als ZZPer zelf hun lessen regelen. Duh. Maar helaas mag je als ZZPer niet bij je oude werkgever werken, de eerste 6 maanden na je ontslag. Dus dit genereuze aanbod om op een andere voet toch aan het werk te blijven is een wassen neus!

‘Weet je wat nu het gekke is, Heks, het recente beleid van de overheid is erop gericht om meer mensen in vaste dienst te krijgen en minder gebruik te maken van ZZPers. Althans, dat zeggen ze. En moet je dan in de praktijk kijken!’

onrecht, samen tegen onrecht, stop onrecht

Ik kijk haar glazig aan. De maatschappij is gek geworden. Alles wordt afgeschoffeld, behalve de voorzieningen van ultra rijk. De muziekscholen moeten op de schop, maar de opera krijgt nog steeds bakken vol geld. 90 % van het beschikbare subsidiegeld, hoorde ik afgelopen week van iemand, die zich met dat soort dingen bezig houdt.

onrecht, samen tegen onrecht, stop onrecht

Ik ben stapeldol op opera, maar dit slaat nergens op. Zou het niet rechtvaardiger zijn om mensen met veel geld zelf voor hun peperdure kaarten te laten betalen? Maak ze bijvoorbeeld zestig keer zo duur. Of 800%! Voor de rest van de bevolking zijn ze momenteel toch al onbetaalbaar. Dus wat maakt het uit?  En stop die enorme som geld, die je zo uitspaart in muziekscholen en andere kunstprojecten in het onderwijs.

Maar ja, de rijken worden rijker en de armen worden armer.

Heks stond afgelopen week in de apotheek voor LDN. De grondstof voor 120 pillen kost ongeveer 4 euro. Dat moet worden vermengd met vulstof tot een lage dosering per tablet. Dit mengsel wordt in capsules gestopt. Het zogenaamde pillen draaien.

onrecht, samen tegen onrecht, stop onrecht

Een potje pillen of Uw leven

 

3 jaar geleden kocht ik zo’n potje voor 25 euro. Plotseling werd het 120 euro. Ik wisselde van apotheek. Daar waren dezelfde pillen opeens gratis. Nou ja, de zorgverzekeraar betaalde plotseling.

Maar nu doet die verzekering weer moeilijk. Het punt blijkt te zijn, dat dezelfde pillen nu 220 euro per potje gaan kosten. En dat allemaal omdat de overheid, met op de achtergrond de pharmaceutische industrie, niet langer toestaat dat apotheken zelf medicijnen maken. Alsof die gediplomeerde pillendraaiers dat niet kunnen. Nee, het moet worden uitbesteed aan zo’n eng farmaceutisch bedrijf. En die verdienen er dan 200 euro extra op per potje. Schandalig!!!!!!

onrecht, samen tegen onrecht, stop onrechtonrecht, samen tegen onrecht, stop onrecht

Het potje pillen van Heks gaat vierenveertig keer over de kop in prijs. De opera krijgt enorme subsidies. De muziekschool wordt afgeschoffeld door de gemeente, terwijl de overheid pretendeert banen te willen creëren. De Nederlandse samenleving is zo krom als een hoepel. Je schaamt jezelf zo langzamerhand dood, dat je er onderdeel van uitmaakt…..

RECHTVAARDIGHEID,RECHTVAARDIGHEID, VREDE, BLIJDSCHAP

Statistieken vervelend? Niet als ze van mijn blog zijn. En al helemaal niet nu ze dagelijks door hun plafond vliegen…… Heks verzoent zich met haar talent!

Statistiek, presentiegegevens , statistisch bewijs,  cartoon, grap

Statistieken van heksenblog

De afgelopen tijd heeft mijn blog vleugels gekregen. Het vliegt de hele wereld over. Plotseling heb ik een lezerspubliek in de Verenigde Staten. Huh? Heks begrijpt het ook niet. Wat lezen deze mensen in vredesnaam? Het kan toch niet nog steeds dat ene Boeddhistische verhaaltje zijn, waar het allemaal mee begon?

Statistiek, presentiegegevens , statistisch bewijs,  cartoon, grap

Het is ingewikkelde materie

Maar ook in Nederland is het aantal lezers meer dan verdubbeld de laatste maanden. Terwijl ik minder verhalen ben gaan produceren. Mijn schrijfsels worden bij voortduring gedeeld. Ik kan dat zien in mijn statistieken: 15.051 delingen. En de meeste zijn redelijk recent.

Statistiek, presentiegegevens , statistisch bewijs,  cartoon, grap

Velen gaat het boven de pet. Toch is het kinderlijk eenvoudig

Ook ben ik afgelopen week over de 50.000 lezers gegaan. Totaal dan, vanaf het begin. Nu bijna twee jaar geleden. Begon ik met een paar lezers per dag, gisteren waren het er 250. Een week levert me 1200 lezers op en er zit nog steeds een stijgende lijn in! Elke week vlieg ik door mijn plafond wat dat betreft. Elke maand weten meer mensen mijn heksenblog te vinden. Na jaren in de schemering van mijn slaapkamer te hebben liggen wegrotten, sta ik nu opeens weer sociaal op de kaart! Hoera!

Statistiek, presentiegegevens , statistisch bewijs,  cartoon, grap

Statistieken worden misbruikt voor van alles

Het fijnste is, dat ik dit ‘baantje’ vanuit mijn bed kan doen. Al voel ik me nog zo halfzacht en miserabel, toch weet ik altijd wel een verhaaltje te verzinnen. Het is iets, waar ik als jong kind al goed in was. Op de lagere school, Heks was pas zeven jaar oud, ontdekte mijn juf dat talent al.

Statistiek, presentiegegevens , statistisch bewijs,  cartoon, grap

Natuurlijk zijn al die tabellen helemaal niet zo objectief als ze eruit zien….

Regelmatig zette ze me voor de klas om de boel te vermaken. Ter plekke zoog ik dan een vreemd verhaal uit mijn duim en verzon er gelijk ook maar een liedje bij. Dat leerde ik dan vervolgens aan de klas. Er moeten mensen van mijn leeftijd zijn, die een paar hele rare jeugdliedjes in hun assortiment hebben……

Statistiek, presentiegegevens , statistisch bewijs,  cartoon, grap

Alles heeft zijn eigen curve

Op de middelbare school verbijsterde ik mijn docenten Nederlands met ongelofelijk goeie opstellen. Daar schreef ik dan direct ook maar een gedicht onder om de boel nog een goed samen te vatten. ‘Waar heb je dat gedicht vandaan, Heks?’ kreeg ik dan als reactie. Men kon niet geloven, dat ik dat zelf schreef.

Statistiek, presentiegegevens , statistisch bewijs,  cartoon, grap

Ha!

Maar ja, voor mij was het de normaalste zaak van de wereld. Ik heb me nooit echt gerealiseerd, dat dit toch wel een uitzonderlijk talent is, dus ik heb er ook nooit echt iets mee gedaan. Mijn gedichten verdwenen in schriftjes in de kast. Mijn verhalen vertelde ik aan mijn neefjes en nichtjes. Op één of andere manier was ik er zelf niet echt van onder de indruk.

Statistiek, presentiegegevens , statistisch bewijs,  cartoon, grap

Statistieken worden op grote schaal misbruikt

Wat ook mee speelde, is dat ik voornamelijk met mannelijke medeschrijvers te maken kreeg in mijn prille literaire leven en die waren meestal in iets anders geïnteresseerd dan mijn schrijftalent. Om indruk te maken kraakten ze me rigoureus af. Hopend zo Heks in hun web of bed te lokken. Het is me regelmatig overkomen. Dan laat je het wel uit je hoofd om hen nog iets te laten lezen.

Statistiek, presentiegegevens , statistisch bewijs,  cartoon, grap

De statistiek van mijn schrijfcarrière rond mijn 20e

Maar gelukkig loste het writersblog in mijn bloedbaan een aantal jaren geleden op. Het schrijversbloed begon weer vrijelijk door mijn dichtersaderen te stromen. Vervelende mannetjes konden me niet meer deren. Ik klom weer in de pen juist door heren! De aanleiding was een aantal briefwisselingen op datingsites. Sommigen waren bijzonder verfrissend en leuk. Afspreken met de heren deed ik nauwelijks, schrijven des te meer. Met heel veel plezier! Dit ontaardde in een paar gedegen penvriendschappen.

Statistiek, presentiegegevens , statistisch bewijs,

Toch geniet ik van de goeie resultaten, die ik boek

Intussen schrijf ik al lang niet meer louter voor mannen. Hoewel ze nog een fors deel van mijn lezerspubliek uitmaken. Ik kan eindelijk echt genieten van mijn eigen talent en wil dat delen met velen. En dat lukt ook!

‘Wanneer ga je een boek schrijven, Heks?’ hoor ik regelmatig in de wandelgangen van mijn amoebe-bestaan. De tijd is er nog niet rijp voor. Voorlopig ben ik heel gelukkig met elke dag een klein stukje. Er borrelen genoeg verhalen in de soep van mijn heksenhersenpannetje. Wie weet kookt er opeens een heel uitgebreid exemplaar uit op. Ooit.

Statistiek, presentiegegevens , statistisch bewijs,  cartoon, grapStatistiek, presentiegegevens , statistisch bewijs,  cartoon, grap

Glutenvrije, lactosevrije, sojavrije Iranese linzensoep: Simone’s SuperLinzenSoep met Munt en Citroen

 

Glutenvrije, lactosevrije, sojavrije Iranese linzensoep: Simone’s SuperLinzenSoep met Munt en Citroen

linzensoep met munt en citroen, glutenvrij, lactosevrij, sojavrije, iranese linzensoep

Garneer met wat verse munt

 

Onlangs was ik op een feestje met heerlijke hapjes. Met name de soep sloeg in als een smaakbom. Het koste me niet eens zoveel moeite om de kokkin het recept te ontfutselen, maar ja, zij is dan ook de jongste zus van Cowboy….. Dus dat schept een band!

Afgelopen week heb ik zelf geprobeerd dit soepje te bekokstoven en het is gelukt! Eigenlijk kan het niet misgaan, het recept is supereenvoudig, maar de smaak is heel geraffineerd…..

linzensoep met munt en citroen, glutenvrij, lactosevrij, sojavrije, iranese linzensoep

250 gram Oranje linzen, drie winterwortels, twee rode paprika’s, vier rode uien, zeven tenen knoflook, 3 eetlepels gedroogde munt, sap van twee citroenen, peper en zout of 2 bouillonblokjes.

Fruit een ui met twee tenen knoflook. Deze stap kun je ook overslaan. Dan begin je direct met een pan kokend water met daarin de linzen, wortels, paprika’s, bouillonblokjes en uien. Zorg dat alles onder water staat. Twintig minuten laten koken. Knoflook erbij doen. Als laatste de gedroogde munt en citroen toevoegen. Staafmixer erop en klaar! Smullen maar.

linzensoep met munt en citroen, glutenvrij, lactosevrij, sojavrije, iranese linzensoep linzensoep met munt en citroen, glutenvrij, lactosevrij, sojavrije, iranese linzensoep linzensoep met munt en citroen, glutenvrij, lactosevrij, sojavrije, iranese linzensoeplinzensoep met munt en citroen, glutenvrij, lactosevrij, sojavrije, iranese linzensoep linzensoep met munt en citroen, glutenvrij, lactosevrij, sojavrije, iranese linzensoep

Heks oefent in ‘Opnieuw Beginnen’, een belangrijk ritueel binnen de Boeddhistische traditie van Thich Nhat Hanh. Voor de slachtoffers van de vliegramp is het ‘Einde Verhaal’. Heks neemt zich voor nog meer haar gloeiende best te doen in het leven, zodat ze minder brokken maakt…..

Boeddha.s. boeddhabeelden in Plum Village, mudra's, handhoudingen, mediteren, contemplatie, beelden, boeddha in het bos, onder de bomen, boeddhaBoeddha.s. boeddhabeelden in Plum Village, mudra's, handhoudingen, mediteren, contemplatie, beelden, boeddha in het bos, onder de bomen, boeddhaBoeddha.s. boeddhabeelden in Plum Village, mudra's, handhoudingen, mediteren, contemplatie, beelden, boeddha in het bos, onder de bomen, boeddha

Een maand nadat ik ben teruggekeerd uit het klooster heb ik een aantal boeken van Thay uit de kast gepakt. Ik ben me aan het verdiepen in het ritueel ‘Beginning Anew’. Op de achtergrond staat de televisie aan. De slachtoffers van de vliegramp in de Oekraïne komen aan op het vliegveld in Eindhoven. Wat een verdriet. Het leger doet er alles aan om de stoffelijke overschotten respectvol uit het vliegtuig te halen. Een treurig ritueel. Aan het eind wordt er voor hen geklapt.

Boeddha.s. boeddhabeelden in Plum Village, mudra's, handhoudingen, mediteren, contemplatie, beelden, boeddha in het bos, onder de bomen, boeddha

Heks heeft zich voorgenomen iemand een brief te schrijven. Met als insteek het ritueel van Opnieuw Beginnen. Maar hoe pak ik het goed aan? Het is nog niet zo gemakkelijk om niet vanzelfsprekend in mijn oude patronen van nijd te vervallen als ik eens goed ga nadenken over hetgeen me dwars zit. Op de televisie blijven ze maar klappen. Heks vindt dat maar raar. Het is toch geen show ofzo?

Boeddha.s. boeddhabeelden in Plum Village, mudra's, handhoudingen, mediteren, contemplatie, beelden, boeddha in het bos, onder de bomen, boeddha

 

 

Boeddha.s. boeddhabeelden in Plum Village, mudra's, handhoudingen, mediteren, contemplatie, beelden, boeddha in het bos, onder de bomen, boeddha

Een maand geleden pas verongelukte onze OB-vriendin. Ook zij moest uit het buitenland komen. Het duurde ook vijf dagen. Wat waren we blij, dat ze uiteindelijk gewoon hier in Leiden was. Wat was het fijn om met de meiden naast haar kist te zitten. Hoewel je weet, dat je er iemand niet mee terug krijgt, toch is het belangrijk, dat hun lichaam naar huis komt.

Boeddha.s. boeddhabeelden in Plum Village, mudra's, handhoudingen, mediteren, contemplatie, beelden, boeddha in het bos, onder de bomen, boeddhaBoeddha.s. boeddhabeelden in Plum Village, mudra's, handhoudingen, mediteren, contemplatie, beelden, boeddha in het bos, onder de bomen, boeddhaBoeddha.s. boeddhabeelden in Plum Village, mudra's, handhoudingen, mediteren, contemplatie, beelden, boeddha in het bos, onder de bomen, boeddhaBoeddha.s. boeddhabeelden in Plum Village, mudra's, handhoudingen, mediteren, contemplatie, beelden, boeddha in het bos, onder de bomen, boeddha

Opnieuw Beginnen. Het is niet voor iedereen weggelegd. Voor de slachtoffers van de ramp is het Einde Verhaal. Terwijl een rouwdeskundige uitlegt hoe goed het is, dat er geapplaudisseerd wordt, probeer ik een aanvang te maken met mijn epistel. De uitleg van de deskundige gaat maar door. Vervolgens komen ze er nog meermalen op terug. Het behoeft blijkbaar wat uitleg….

Boeddha.s. boeddhabeelden in Plum Village, mudra's, handhoudingen, mediteren, contemplatie, beelden, boeddha in het bos, onder de bomen, boeddha Boeddha.s. boeddhabeelden in Plum Village, mudra's, handhoudingen, mediteren, contemplatie, beelden, boeddha in het bos, onder de bomen, boeddha

Als de stoet uiteindelijk gaat rijden springen de tranen in mijn ogen. Al die lijkwagens achter elkaar. Alleen maar omdat er ergens weer mensen oorloogje spelen. Ook het drinkgedrag in de Oekraïne speelt een rol bij het onstaan van de ramp hoorde ik op TV een deskundige verkondigen afgelopen week. Een bezopen zelfbenoemde militair met een stuk wapentuig, dat hij niet naar behoren kan bedienen. Zoiets stel ik me voor…..

Als ze in dit soort brandhaarden een tijdje onder de hoede van Thich Nhat Hanh zouden komen te staan, dan zouden rampen als deze nooit gebeuren……

Boeddha.s. boeddhabeelden in Plum Village, mudra's, handhoudingen, mediteren, contemplatie, beelden, boeddha in het bos, onder de bomen, boeddha

Ik ga me serieus met het ritueel van Opnieuw Beginnen bezig houden. Hoe zwaar het me ook valt. Liever zou ik een oplawaai uitdelen, althans, zo stonden de zaken voor mijn retraite. Maar ik zie wat daaruit voortvloeit. Met eigen ogen. Op de televisie.

Verbeter de wereld, begin bij jezelf dan maar!

Boeddha.s. boeddhabeelden in Plum Village, mudra's, handhoudingen, mediteren, contemplatie, beelden, boeddha in het bos, onder de bomen, boeddha

Lome vertellingen over kleine belevenissen in een bloedhete Dordogne. Heks maakt het goed, beetje oververhit, dat wel…….

Donderdag 12 juni

20140613-200705-72425214.jpg

Het is bloedheet. De hele middag lig ik uitgeteld in mijn hangmat tussen de bomen. Mijn tent is een no go area. Ondanks het feit, dat ik em helemaal heb bedekt met slaapzakken en dekens teneinde de warmte buiten te houden. ’s Avonds ga ik mediteren in de grote hal. Het zweet loopt in straaltjes van mijn rug.

Het lezen van de sutra, soort Boeddhistische versie van bijbeltekst, laat ik voor wat het is. Ik moet die hele tent nog organiseren, alle dekens en dergelijke naar binnen. Mijn hangmat ontmantelen. De was binnen halen. Er zou wel eens een heel welkom donderbuitje kunnen ontstaan…..

20140613-200755-72475130.jpg

Ik neem een lauwe douche. Althans, ik probeer het. Het water is dan weer loeiheet, dan weer ijskoud, naar gelang of er iemand in de douches naast me de kraan open of dichtdraait. Dan slenter ik nog even naar de schuur, ingericht als theetafel, annex eetzaal. Het klooster zit midden in een grote verbouwing. Het is een behoorlijk geïmproviseerde retraite….

‘Mauw’, hoor ik achter me. Harmony, een schat van een kat, komt me eventjes begroeten. Ze laat zich lekker achter haar oren kroelen. Ik heb het rijk alleen. Iedereen is uitgevloerd door het warme weer en ligt al op 1 oor.

Op de terugweg naar mijn tent kom ik Little One tegen, ook een kat. Hij begint te snorren, als ik even naast hem neerhurk. Terwijl ik hem lekker over zijn koppie kroel, zie ik in de verte een bekende gestalte met wapperende pij aan komen lopen. haar tred heeft iets van een dans. Het is een mij zeer dierbare zuster. Gisteren tijdens Lazy Day, een soort zondag in de zin van rustdag binnen deze orde, hebben we vier uur lang zitten kletsen. Onder het genot van een kopje koffie. En nog eentje….

20140613-200851-72531918.jpg

“Ik zocht jou!’ roept ze enthousiast. We mogen eigenlijk niet meer praten, behalve als het echt niet anders kan, want na de avondmeditatie heerst er Noble Silence. Kop houden dus. Ik weet al waarvoor ze me zoekt. Morgenochtend gaan we naar een ander klooster, 25 kilometer verderop. Voor het vervoer zijn bussen geregeld. Maar dat is altijd een heel gedoe. Wachten in de hitte, je kunt em ook missen. Ik ben wel eens te laat geweest voor de bus terug….. Ooit.

Maar Heks gaat lekker met de auto. En deze non wil graag meerijden.Samen met nog een paar gegadigden. We spreken af en staan ondanks de verplichte stilte nog even zachtjes te giebelen. Vanmiddag zijn we op excursie geweest samen, naar een huisje waar ze ooit heeft gewoond. Hier in de buurt. Zo kom je op de meest speciale plekjes.

Stel je voor: Een oud bakkerijtje in een middeleeuws dorpje met hooguit twintig huizen. En een kasteel. Bovenop een berg. Uitzicht over de Dordogne. Idyllisch!
De huidige bewoner ontvangt ons allerhartelijkst. We krijgen een rondleiding. Er zijn veel dingen verbeterd intussen. Een grotere kachel, het dak is geïsoleerd….

20140613-201033-72633296.jpg

Wat een schattig huisje. Muren van een meter dik zorgen dat de hitte buiten blijft. In de winter is het er stervenskoud. En het is behoorlijk primitief.

Een paar jaar geleden gaf ik deze non een lichtgevende lotus en een vogeltje cadeau. Allebei werkend op zonne-energie. Het vogeltje fluit, als je er langs loopt. En de lotus verandert van kleur. Ze vond het prachtig. Want ondanks de bruine habijt, is deze dame dol op alles wat kleur en fleur heeft.

‘Weet je dat die lotus en dat vogeltje steeds met me meereizen. En ze doen het nog steeds!’ vertrouwde ze me gisteren tijdens onze koffiesessie toe. ‘Niet iedereen in het klooster kan die dingen waarderen, vaak wordt dat vogeltje verplaatst, of uitgezet…’

We lachen. Ja, ook in een omgeving als deze, waar mensen vanuit idealen werkelijk proberen de wereld een betere plek te maken, ontstaan wel eens spanningen. Maar in plaats van elkaar te lijf te gaan, is er een ander protocol om dit soort dingen op te lossen.

Afgelopen week kregen we daar les in. ‘Opnieuw beginnen’. Maar dat is stof voor een volgend verhaal…….

20140613-201111-72671040.jpg

Heks landt eindelijk weer eens op de Wallen. Lome lummelzondag met live jazz, lekker eten en goed gezelschap!

Wallen, Amsterdam, red light district Amsterdam, ouwehoeren, prostitutie, raamprostitutie,

Zondagmiddag pak ik de trein naar Amsterdam. Natuurlijk ligt het treinverkeer weer plat. Het is niet mogelijk om via Schiphol te reizen. Gelukkig lukt Haarlem wel. Zo reis ik verlaat met een beledigd Varkentje naar onze hoofdstad. Ysbrandt schurkt verongelijkt met zijn muilband langs mijn knieën. Hij vindt het maar niks, dat ding om zijn snoet.

Wallen, Amsterdam, red light district Amsterdam, ouwehoeren, prostitutie, raamprostitutie, Wallen, Amsterdam, red light district Amsterdam, ouwehoeren, prostitutie, raamprostitutie,

Als we bij Cowboy arriveren, is het stralend weer. We besluiten naar het Oosterpark te gaan voor een lekkere wandeling. Ysbrandt rent verrukt achter een balletje. We genieten van het waterige laatste zonlicht. De middag is alweer voorbij. Nou, bijna dan. Tot zeven uur kunnen we terecht voor live jazz in een beroemd schrijverscafé. Varkentje past op het huis. Hij heeft het niet op drukke plekken vol dronken mensen….

Wallen, Amsterdam, red light district Amsterdam, ouwehoeren, prostitutie, raamprostitutie, Wallen, Amsterdam, red light district Amsterdam, ouwehoeren, prostitutie, raamprostitutie,

Vanavond koken we samen een heerlijke maaltijd. Pittige kip met kerrie en gember. De rest van de avond genieten we van elkaars gezelschap. Beetje TV kijken. Nog een rondje met het hondje. Kopje thee….. De hele afgelopen week heeft Heks onze afspraakjes afgezegd. Te gammel, ziek, zwak en misselijk. Eindelijk weer tijd met elkaar. Joepie.

Wallen, Amsterdam, red light district Amsterdam, ouwehoeren, prostitutie, raamprostitutie, Wallen, Amsterdam, red light district Amsterdam, ouwehoeren, prostitutie, raamprostitutie,

Wat kan een mens gelukkig zijn met het juiste gezelschap. En gewone lummelachtige bezigheden. Er is zo weinig voor nodig.

Tevreden zit Heks dit te schrijven. Knappe Cowboy met zijn hippe baard eet de laatste restjes van het overheerlijke eten op. Ysbrandt ligt op zijn eigen plekje. Buiten is het rustig. Wonderlijk toch altijd, zo midden in de stad. Straks lekker slapen!

Wallen, Amsterdam, red light district Amsterdam, ouwehoeren, prostitutie, raamprostitutie, Wallen, Amsterdam, red light district Amsterdam, ouwehoeren, prostitutie, raamprostitutie, Wallen, Amsterdam, red light district Amsterdam, ouwehoeren, prostitutie, raamprostitutie, Wallen, Amsterdam, red light district Amsterdam, ouwehoeren, prostitutie, raamprostitutie,