Ziek, zwak en misselijk gaat ook vervelen. Ben je er zelf al flauw van: Anderen raken hun aandacht echt in no time kwijt. Tenzij ze zelf iets mankeren. Dan is het andere koek. Helaas is er over ME weinig te melden. Je gaat er niet dood aan en het is onzichtbaar. Zelfs als je als een levend lijk tegen een dijk geplakt in het zonnetje zit te vegeteren, net onder je steen vandaan, is de aandoening niet te traceren. Wel zet mijn kwaal de deur open voor het verhaal van de ander. Een wonderbaarlijk bijverschijnsel.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Jezelf aan je haren uit je eigen moeras trekken. Dat is de kunst voor deze amoebe. Een flinke schop onder mijn gammele kont. Niet al te hard natuurlijk, anders vliegt alles uit de kom. Eens goed lachen om mezelf zou ook geen kwaad kunnen. Mezelf eens flink op de korrel nemen is misschien wel een idee! Figuurlijk dan. Niet letterlijk.

De laatste paar dagen krabbel ik langzaam op uit mijn griep-snot-rochelwolk. Ik trek extra veel kleren aan en ga maar weer fietsen met VikThor. Zoals elke dag. Ook ten tijde van die verrekte snotwolken. Ik zoek plekjes uit de wind en in de zon om onder het genot van een kopje thee wat tijd stuk te slaan. Als een reptiel drink ik de zonnestralen in.

Onder mijn kille steen vandaan gekropen.

Op weg naar huis koel ik weer af helaas. Weer binnen achter de geraniums moet ik drie uur in bed opwarmen. Ik kan mezelf niet op temperatuur houden momenteel. Handen en voeten hangen als ijspegels aan mijn looie lijf. Pas als de boel weer doorbloed raakt ga ik eten klaarmaken voor de beestjes.

En voor mezelf. Eenmaal weer warm krijg ik trek. Uitrusten om te kunnen eten. Apart ook. De meeste mensen rusten na het eten uit.

Als ik nog wat puf heb bij thuiskomst neem ik een gloeiend hete douche. Dan warm ik veel sneller op. Maar soms hou ik dan weer geen energie over om de beestjes eten te geven. Krijgen ze pas om middernacht wat te bikken. Schiet ik er zelf helemaal bij in. Keuzes, keuzes……

Dus.

IMG_0294 2

Heks zit in het zonnetje op het dijkje bij het Joppe. VikThor springt sloot in, sloot uit. Hij speelt met alle hondjes, die voorbijkomen. Heks gooit ook af en toe een balletje of een dummy. Maar ik maak ook tekeningetjes op mijn tablet. Heerlijk is het hier. Indian Summer, my favorite!

De opmerking van een vriendin ‘Als je niet ziek was geworden, zou je misschien ook een heel ongelukkig leven hebben….’ spookt weer door mijn hoofd. Alles aan die zin klopt niet. Het is onzin. Ik heb helemaal geen ongelukkig leven. Het is misschien niet het gemakkelijkste en meest glorieuze bestaan, maar ik ken elke dag momenten van puur geluk. En dat heb ik altijd gehad.

Ook als kind was ik kampioen pareltjes waarnemen. De diamantjes zien glinsteren in de shit. Of wat ik aanzag voor diamantjes……

Toegegeven, ik maakte overal een mooi verhaal van, ik zag de shit voor het gemak over het hoofd, maar dat vermogen geluk aan te raken heeft me altijd gered. Mijn grote hart heeft ook mezelf verwarmd.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Maar om mijn leven nu weg te zetten als een volstrekt ongelukkige aangelegenheid, dat gaat me te ver! Alsof geluk een kwestie is van wat je allemaal in de schoot geworpen krijgt! Gelukkig is dat niet zo. Anders kon ik echt wel inpakken met mijn handeltje.

Ik ken mensen, die alles bezitten: Een goede gezondheid, een mooie villa of boerderette, een lieve partner, schatten van kinderen, een geweldige carrière, fantastische ouders, toegewijde familieleden……

En nog is het niet goed! Altijd klagen. Jaloerse opmerkingen richting Heks. Schiet mij maar lek waarom. Oh wacht, iemand zegt het zelfs recht in mijn gezicht. ‘Jij had vroeger al zo’n prachtig figuurtje, daar ben ik altijd jaloers op geweest. Nee, niet jaloers. Nee, nee, uhuhuhhuh…’

En ook: ‘Vrouwen, die hun meisjesfiguur hebben gehouden zijn nooit echt vrouw geworden!’ uit dezelfde mond. Bij wijze van diepe spirituele wijsheid. Ja, echt waar! Zo werd het gebracht.

Leuk om te horen als je kinderwens door allerlei medische ellende net is getorpedeerd. Daar zit je dan echt op te wachten uit de mond van een zelfbenoemde vriendin. Die alles heeft. En altijd zeurt.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Een ongelukkig leven heeft dus niks te maken met je zegeningen. Want de meest gezegende mensen gunnen een ander het licht in de ogen niet en je kunt me niet wijsmaken dat een gelukkig mens een ander niks gunt.

Een ander alles gunnen. Dat is rijkom. En dat lukt me nog steeds aardig. Op een enkele uitzondering na dan. Heks is niet heilig. Er zijn een paar zielen, die wat mij betreft de Rambam kunnen krijgen. Dat zou eens goed voor hen zijn, een paar maanden de volstrekte vliegende Rambam. Krijgen ze misschien een beetje begrip voor mijn lullige lot.

Ik zit aan een dijkje op een bankje in de namiddagzon. Langzaam warm ik weer een beetje op. ‘Ben jij dat, Heks?’ vraagt een voorbijgangster. Ik kan niet zien wie het is door dat laagstaande zonnetje. ‘Ik herken je niet direct met die zonnebril. Kletsklets, bladiebla,,,’

Het is een lid van mijn koor. Ze zit aan de overkant tussen de sopranen. We kijken altijd recht in elkaars gezicht. ‘Ik ben al een paar weken ziek,’ rasp ik vriendelijk terug, ‘Ik heb ME, dus ik val wel eens een paar maanden weg.’ Ik ben al weken niet op het koor geweest……

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Het blijkt dat de dame tegenover me in gekregen tijd leeft. Jeetje! Dat wist ik helemaal niet! Ze heeft net een fatale ziekte overleefd. Volledig hersteld. Opnieuw gekregen en weer overleeft. Heks krijgt het hele verhaal te horen. Hoe een Chinese kruidenarts haar er steeds weer bovenop hielp!

‘Wat zit ik dan te zeuren,’ schiet het door me heen. Ik ga tenslotte niet direct dood aan mijn kwaal. Ik word dan wel regulier totaal niet behandeld en ook allerlei alternatieve behandelingen helpen me er volstrekt niet bovenop, maar ik blijf wel min of meer vanzelf zo’n beetje in leven. Vegeteren vaak…..

‘Gek toch, gaat het toch direct weer over die ander,’ realiseer ik me ook opeens, ‘Ik heb vertelt dat ik ME heb en hop: De ander doet haar verhaal. Zo gaat het eigenlijk altijd.’ Mijn lijden aan die vage kwaal geeft blijkbaar eenieder het recht zijn eigen medische doopceel te lichten.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Hoe kwamen we nu op mijn ziekte en gang door de medische molen?’ vraagt mijn gesprekspartner zich ook verbaasd af. Ze is die ME alweer vergeten.

‘Ik moet gaan, mijn man heeft het eten klaar. Ik zing nog in een ander koor. Daar ga ik straks heen. En ik tennis. En ik wandel veel……’ straalt mijn koorgenoot,  ‘ja, in mijn medisch dossier staat bovenaan: Medisch wondertje!’

Geweldig natuurlijk. Genezen is een wonder. Geen kwestie van je best doen of willen. Zoals hordes gezonde mensen oordelen. Genade is het. Een godsgeschenk!

Heks wil ook een wondertje. Medisch wil maar niet lukken, dan maar iets anders.

Ik koop een staatslot. ‘Laat ik die prijs winnen van 10.000 euro per maand, Godin. Dat zou enorm schelen. Ben ik van allerlei hopeloos gedoe af. Eindelijk verlost van een zekere narcist. Kan ik mezelf ergens grondig laten behandelen. Huur ik iemand in m mijn huis op te ruimen. Koop ik een nieuwe bank. Een chaise longue. Ga ik een maandje naar Plum, om nieuwe energie op te doen….’

Vrijdagavond bel ik in een opwelling een Plumfamilielid in Frankrijk. Ze woont in de Pyreneeën. We kletsen bijna een uur. Het is zo heerlijk om elkaar te horen. Ik ben echt teveel alleen.

IMG_0293 3

 

 

 

 

 

Hondje gewond. Bloed spuit in het rond. Ik droom dat ik op weg ben. Ergens naartoe. Maar ik kom nooit aan. Moddersloten doen me wakker schrikken. Heks begrijpt de wereld niet, maar is er wel flauw van…… Ach, teveel alleen zijn is niet gezond. Dat blijkt maar weer…..

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

VikThor is precies een jaar bij me dit weekend. Een jaar alweer! Mijn ouwe knarretje Ysbrandt is alweer een jaar in de hondenhemel. Gelukkig heeft hij binnen een week zijn kleine broertje op mijn pad gezet. Een schatje! Lijkt sprekend op mijn ouwetje, maar heeft een volstrekt ander karakter.

‘Misschien kun je vragen of hij je wil beschermen,’ suggereert mijn homeopaat onlangs als we bij haar zijn voor een consult. ‘Je kunt gewoon met hem praten toch?’ Ja, inderdaad. Maar dat ga ik niet vragen. Ysbrandt heeft me altijd enorm beschermd, maar deze keer ga ik daar zelf voor zorgen. Laat Vik maar lekker dwarrelen. Ik bescherm hem wel….

‘Toen was het ook hard nodig. Ysbrandt kwam in mijn leven, toen ik zat na te stuiteren van een verkrachting. Gevolgd door een in alle opzichten zware operatie. Gevolgd door gerichte aanvallen van een psychopatische idioot van een buurman, die er bovenop wilde bij Heks. Hij heeft me gemolesteerd en daarna drie auto’s systematisch bewerkt. Er viel dus genoeg te beschermen!’

©TOVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM,

Helaas heef die eikel ook mijn hond jarenlang getreiterd. Door hem was Ysbrandt een moeilijke hond. Nu ik VikThor zie opgroeien zie ik pas hoezeer die man mijn hondje te grazen heeft gehad. Twee keer per week in de kerk te vinden maar een ziel zo zwart als de nacht…….

Ik heb veel geleerd van Ysbrandt. Hij had een perfecte neus voor rare types. Loopt VikThor ze gewoon kwispelend tegemoet, Ysbrandt liet direct zijn tanden zien. Met hem was ik overal veilig. Je kwam me niet aan het lijf.

Om te vieren dat mijn hondje al een jaar bij me is neem ik hem mee naar de Coepelduynen voor een lange wandeling. Ze zijn sinds een week weer toegankelijk voor honden. Hoera.

©TOVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM,

Eerst gaan we naar een klein duinmeertje. Hier ligt de as van Yssie onder een omgevallen berk. Ik laat mijn hondje zwemmen en neem zelf een kopje thee. Oh, wat is het hier heerlijk.

De duinen staan te gloeien met bomen en struiken vol bessen. Overal vrolijke hondjes en hun uitgelaten bazen.  Heks slaat af richting Berkheide. Daar kom je niet zoveel mensen tegen. Geweldig. Wat een rust.

VikThor schiet alle kanten op. Hij rent onder prikkeldraad door alsof het niets is. ‘Dat gaat toch maar altijd goed, Ysbrandt heeft zich in al die jaren nooit opengehaald. Wonderbaarlijk…..’

Ik ga lekker op een bankje in de zon zitten en laat mijn hondje nog eens zwemmen in alweer een duinmeertje. Op de terugweg hoor ik een raar geluid als hij onder prikkeldraad door rent. En ja hoor, de draad hangt op halfzeven en daardoor heeft mijn jochie zich opengehaald! Zijn vacht kleurt in no time knalrood.

©TOVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM,

Ik schrik me dood en graaf met mijn handen in zijn vacht op zoek neer een lelijke winkelhaak hier of daar. Maar nee, niks te vinden. Mijn handen druipen van het bloed en ik heb lichte kleren aan. Mooie lichte kleren. Gewoon omdat ik niet altijd als een hobbezak rond wil lopen…..

‘Kom, ik laat je eerst nog eens zwemmen, zodat ik kan zien waar het bloed vandaan komt. Op deze manier is het echt niet te doen….’ We lopen terug naar het meertje. Een klein wit hondje, helemaal rood van het bloed. En daarachter een verwilderde volwassen vrouw met bloed aan haar handen.

Terwijl ik achter mijn bloederige handen aanloop komt er een jogger aan. Hij ziet ons ook, want voor hem komt er een hondje met baasje aan. Onder het bloed. Alsof we net een moordaanslag hebben overleefd. In the middle of nowhere!

Snel kijkt de kerel de andere kant op. Doet alsof hij niks ziet. Rent voor zijn leven!

Nou, van de gemiddelde Christelijke Katwijkse jogger moet je het dus ook niet hebben. Ongelofelijk dat hij doorloopt. Kijk, dat zijn nu dingen die ik niet begrijp. Maar gelukkig is het niet erg. Na een kwartiertje zwemmen is het ergste bloeden gestelpt. We kunnen naar huis.

©TOVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM,

Onderweg kleurt zijn vacht langzaam weer een beetje rood. Thuis stop ik hem onder de douche, op zoek naar de wond. Die vind ik niet. Zelfs een halve dag later is er geen gaatje te ontdekken……..

Die avond praat ik met Don Leo. Hij begrijpt de wereld ook niet. Ook hij doet altijd zijn gloeiende best. Ook hij trekt vaak aan het kortste eind. Krijgt mensen over zich heen. Is gebruikt en afgedankt.

©TOVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM,

Zijn uitspraak: ‘Mensen slaan je met een natte dweil in je gezicht en als je er iets van zegt krijg je te horen dat je niet zo agressief moet reageren’ is een soort lijfspreuk van me geworden.

Heks is juist altijd iemand geweest, die andermans problemen niet schuwde. Heeft iemand het moeilijk? Krijgt een medemens het voor de kiezen? Ik kom langs met soepjes en sapjes. Ik luister en huiver. Ik probeer er te zijn. Ja, ongeveer het tegenovergestelde van zo hard mogelijk doorrennen als je een bebloede vrouw met een rood hondje tegenkomt op een afgelegen plek…….

©TOVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM,

De laatste tijd probeer ik het anders te doen. Niet alles en iedereen maar direct in mijn hart te sluiten. Een zekere reserve inbouwen. Gewoon een gezonde hekel aan bepaalde mensen te hebben. In elk geval veel afstand te bewaren ten opzichte van mensen die over me heen rollen.

Ik voel me echter eenzaam. Ik ben zoveel alleen. Dit hele weekend bijvoorbeeld heb ik niemand gezien. Behalve de fysiotherapeut en die foute jogger in de duinen. Dat is toch wel een beetje weinig voor een mensenmens als Heks.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

Maar in mijn oude sociale kringen kan ik niet meer verkeren. Daar ben ik nog steeds het haasje. Die kennen me nog louter als pleaser. De sukkel, die alles goed vindt. Het ei waar je overheen walst. Die domme koe, die haar gloeiende best blijft doen, ook als schijt je haar recht in de bek!

Dan maar een tijdje alleen. Het moet maar.

Gelukkig ben ik lekker op dreef met mediteren. Ik adem en ben. Op mijn kussentje voel ik me verbonden met mijn ademende broeders en zusters. Met mijn non-vriendin in Plumvillage. Met mijn retraite-maatjes Libby en Brigitte in de Verenigde Staten.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

In mijn auto ligt al meer dan een jaar een lief briefje van Brigitte. Elke keer voordat ik wegrijd lees ik het: ‘Bon voyage, ma très chère soeur, à la prochaine…’

Vannacht droom ik van Libby. En moddersloten. En altijd maar onderweg zijn. Van de tijd nemen. Sommigen reisgenoten reizen sneller zie ik. Die zijn al bijna thuis.

Ben ik echt ergens naartoe onderweg? Jawel.  Maar het gaat om de weg.

©TOVERHEKS.COM

Hihihi, Wrafh, Gnehgnehgneh…..©TOVERHEKS.COM

 

Heks bezoekt nieuwe woning van kattenvriendin Joy: Wat een gezellig huis. Heel riant! Daar kan nog best een poesje bij wonen! Is Pippi zwanger? Dat is de vraag. Ik weet het niet zeker.

kittens, jonge poesjes, snoezig, lief, moederpoes,

‘Hoe is het met je Heks? En met Pippi? Is ze zwanger?’ sms’t mijn vriendinnetje Joy.’ Ik twijfel. Haar gedrag is wel anders, ze zoekt heel veel contact, graaft holen in een stapel dekens in de kast, is er als de kippen bij zodra ik met brokjes zwaai….. Maar ze is totaal niet dik,’ antwoord ik, ‘Hoe is het met jullie verhuizing?’

kittens, jonge poesjes, snoezig, lief, moederpoes,

Zij, haar lief en poes Siep zijn al verhuisd. Naar een veel grotere woonruimte, daar kan nog wel een poesje bij! We spreken gelijk af voor een kopje thee. Vanmiddag rond een uur of 1 ben ik bij haar. Ze woont net als vroeger weer gezellig om de hoek in een groot pand aan de Oude Singel. Eerst bewonder ik het huis. Wat een verbetering. Haar vorige huisje was ook superleuk, maar wel erg klein voor met z’n tweeën.

kittens, jonge poesjes, snoezig, lief, moederpoes,

 

Dan gaan we aan de thee met glutenvrije(!) koekjes. Heerlijk! Natuurlijk praten we eerst uitgebreid bij over de poezen. ‘Goh, ik herinner me, dat je vorige keer ook zo lang hebt getwijfeld of er wat in die buik van Pippi zat. Misschien zijn het er maar drie of twee, net als toen.’ Oh, mooi. Eentje voor jou en eentje voor mij.’ Dat vindt Joy wel een grappig idee. Alsof Heks nog niet genoeg katten heeft. ‘Haha, wil je er echt nog eentje?’

kittens, jonge poesjes, snoezig, lief, moederpoes,

‘Pippi is wel steeds in mijn buurt te vinden. Gisteren lag ik met mijn kattenfamilie in bed. Ik hoorde Ysbrandt klieren in de hal, maar ik had een slechte dag met mijn lijf, dus geen zin om moeizaam uit mijn waterbed te kruipen. Daarom schreeuwde ik naar hem. Tot groot ongenoegen van Pippi. Die krijst daar dan steeds luid miauwend achteraan, geen gehoor! Net zoals Siep doet, wanneer jullie niezen!’

kittens, jonge poesjes, snoezig, lief, moederpoes,

Siep, de dochter van Pippi, kan niet tegen het gehoest van verkouden mensen. Bij elk kuchje geeft ze luidkeels blijk van haar verontwaardiging. Ik heb er een keer een filmpje van gezien, zo grappig. Maar ze bijkt het van geen vreemde te hebben. Ook haar moeder vertoont deze trekjes…..

kittens, jonge poesjes, snoezig, lief, moederpoes,

Siep rent intussen achter een piepklein belletje aan. Het rinkelt vrolijk terwijl ze het een flinke zwieper geeft. ‘Ze kan daar uren mee bezig zijn. Trap op, trap af met dit favoriete speeltje, ik heb een hele zak van die dingetjes gekocht.’ Dan ziet ze een lieveheersbeestje voor het raam. Al haar jachtinstincten worden geprikkeld. Dat beestje is voor haar, miauw, miauw, prr. prr.’ We schieten in de lach. Wat is het toch een ongelofelijk leuk katje.

kittens, jonge poesjes, snoezig, lief, moederpoes,

‘Ik kan niet beloven dat er nog zo’n knap exemplaar uit Pippi geboren wordt. Bolster is ook een geweldige kat, maar hij heeft een rare puntneus.’ Joy giechelt. Ze kent de broer van Siep ook goed. ‘Die boskattenpuntneus valt nog eens extra op, doordat zijn vacht zo wit is rond zijn neus. Daardoor lijkt het nog erger dan het is!’

kittens, jonge poesjes, snoezig, lief, moederpoes,

Als ik weer thuis kom, ligt Pippi lekker te slapen op de bank. Ik voel aan haar buik. Beweegt daar iets? Groeien daar kleine poesjes in? ‘Mauw, vrouw,’ trouwhartig kijken haar groene kattenogen me aan vanuit haar nuffige snoetje. Wat gaat er om in dat koppie?

kittens, jonge poesjes, snoezig, lief, moederpoes,

kittens, jonge poesjes, snoezig, lief, moederpoes, kittens, jonge poesjes, snoezig, lief, moederpoes, kittens, jonge poesjes, snoezig, lief, moederpoes, kittens, jonge poesjes, snoezig, lief, moederpoes, kittens, jonge poesjes, snoezig, lief, moederpoes, kittens, jonge poesjes, snoezig, lief, moederpoes, kittens, jonge poesjes, snoezig, lief, moederpoes, kittens, jonge poesjes, snoezig, lief, moederpoes, kittens, jonge poesjes, snoezig, lief, moederpoes, kittens, jonge poesjes, snoezig, lief, moederpoes,

kittens, jonge poesjes, snoezig, lief, moederpoes,

 

 

Engel trakteert op ribbetjes van de de Badmeester. ‘Maak een paar leuke kerels van die spareribs! Zoals er in Genesis vrouwen van werden geknutseld’ moedigt Heks haar aan. ‘Ik doe mijn best!’ giebelt Engel. Heerlijke middag vol zomerzotheid aan het strand!

zwemmen, stoel van badmeester, badmeester, lifeguard, reddend zwemmenzwemmen, stoel van badmeester, badmeester, lifeguard, reddend zwemmen

Als Heks het te druk krijgt, gaat ze dingen vergeten. ‘Was je ziek?’ vraagt mijn koormaatje dinsdagavond. Ziek? Waar heeft ze het over? ‘Ik heb je gemist bij de repetitie afgelopen zaterdag!’ Oeps, vergeten! Ik dacht dat het pas komende zaterdag weer zover zou zijn…

Donderdagmiddag bel ik Engel. Ze komt vanavond eten, maar de rek is er bij dit Heksje helemaal uit. ‘Zullen we lekker gaan wandelen met Ysbrandt? Het is heerlijk weer. In plaats van hier eten?’ ‘Wat een goed idee,’ fluistert ze in de hoorn, ‘Kan ik je zo terug bellen, ik zit midden in een medisch onderzoek. Hihi.’

images-394 zwemmen, stoel van badmeester, badmeester, lifeguard, reddend zwemmen

Twintig minuten later vis ik haar op bij het ziekenhuis. We zijn van plan zijn om naar het bos te gaan, maar plotseling wijzigen we die plannen: We gaan lekker naar het strand!

‘Goh, Heks, doe eens rustig, je zit zo te schreeuwen!’ wordt me dringend verzocht door mijn maatje. Inderdaad. Ik hoor mezelf verhalen en toeteren. ‘Ik ben gewoon doodmoe, Engel. En dan word ik altijd heel erg druk! Cowboy klaagt er ook regelmatig over…’ Ik parkeer in de duinen en op ons dooie gemak kuieren we door zonnige duinpannetjes richting strand.

zwemmen, stoel van badmeester, badmeester, lifeguard, reddend zwemmen

We lopen zo langzaam, dat we er zelfs opmerkingen over krijgen. ‘Waar blijft de tijd, dat jullie de hond zonder moeite bij konden houden?’ Ys staat inderdaad geduldig te wachten tot we hem inhalen….. En hij is ook al behoorlijk op leeftijd!

zwemmen, stoel van badmeester, badmeester, lifeguard, reddend zwemmen

Op het strand strijken we neer tegen de duinrand. De wind komt vanuit het oosten en blijft hangen achter de duinen. We zitten volstrekt uit de wind in het zonnetje enorm te genieten van een kopje thee. ‘Oh, wat heerlijk!’ roept Engel, ‘Dit heb ik veel te weinig gedaan de laatste jaren! Wat een feestje!’ Net als Heks is zij jarenlang zwaar onder de pannen geweest met allerlei ernstige lichamelijke klachten.

zwemmen, stoel van badmeester, badmeester, lifeguard, reddend zwemmenzwemmen, stoel van badmeester, badmeester, lifeguard, reddend zwemmen

Als je dan buiten de stad in een saaie woonwijk woont, zie je niet veel mensen meer. En dat voor een mensenmens als Engel! ‘Ik ben gewoon van alles aan het inhalen. Ik ga bijvoorbeeld naar Pinkpop!’ Ze begint te schateren. Er is een band, die ze graag een keertje in levende lijve wil zien. Heks heeft er nog nooit van gehoord. Maar dat zegt niks. Ik heb de ballen verstand van popmuziek.

zwemmen, stoel van badmeester, badmeester, lifeguard, reddend zwemmen

‘Weet je wat, we gaan gewoon lekker in een strandtent eten. Ik trakteer!’ Dat laat Heks zich geen twee keer zeggen. Wat een geweldig plan. Zo zitten we even na zessen aan een tafeltje in ‘De Badmeester‘. Ysbrandt tussen ons in. Er is genoeg keus binnen mijn hopeloze dieet. Ik kies voor gebakken gamba’s. Mmmmm. Engel gaat voor de spareribs.

We eten er frietjes bij, iets waar we allebei dol op zijn. Af en toe valt er eentje van het bord van Engel in de bek van Ysbrandt……

zwemmen, stoel van badmeester, badmeester, lifeguard, reddend zwemmen zwemmen, stoel van badmeester, badmeester, lifeguard, reddend zwemmen

Door donkere duinen lopen we weer terug naar de auto. ‘Oh, Heks, kijk toch hoe mooi het nu is, met die prachtige sterrenhemel. En wij lopen maar te klessebessen. Zonde gewoon.’ Ademloos kijken we het oneindige heelal in. Doordat er nauwelijks omgevingslicht is ziet de sterrenhemel er glashelder uit.

De frisse lenteavond bevat vleugjes bloemengeur als we weer naar de stad rijden. Ik tuf een klein beetje om en drop Engel bij haar voordeur. Ze is compleet uitgevloerd. Heks en haar magische wonderhondje zijn ook helemaal rozig. Dat geeft niks. De dag zit erop. We hoeven niets meer. Wat een heerlijk dagje vakantie in eigen land!

zwemmen, stoel van badmeester, badmeester, lifeguard, reddend zwemmenzwemmen, stoel van badmeester, badmeester, lifeguard, reddend zwemmen zwemmen, stoel van badmeester, badmeester, lifeguard, reddend zwemmen zwemmen, stoel van badmeester, badmeester, lifeguard, reddend zwemmen

 

Dag met tegenslag. Zeikerds van katten worden Pissebed. Beveiligingssystemen keren zich plotseling tegen me. Als ik mijn rug recht ga ik er door…… Maar ook: Een avontuurlijke Engel. En: Cowboy belt met leuk nieuws!

IN HET ZONNETJE ZETTEN, zonnetje, zon, verwennen, sunshine, IN HET ZONNETJE ZETTEN, zonnetje, zon, verwennen, sunshine,

Vandaag gaat niets zoals het moet. De hele dag ben ik bezig dingen te herstellen, terug in zijn oorspronkelijke vorm te gieten en op te lossen. Zowel letterlijk als figuurlijk.

Vannacht begint het er al mee, dat er een kat in mijn bed heeft gepiest. Tel dat op bij een dergelijk incident gisteren en je kunt je de berg wasgoed voorstellen, die deze gestoorde hormoontijgers hebben veroorzaakt.

Bij het opstaan vanmorgen constateer ik, dat ik door m’n rug ben gegaan. Au. Dat krijg je ervan als je als hypermobiel je bed verschoont! Dank je wel, miauwende pissebedden…..

IN HET ZONNETJE ZETTEN, zonnetje, zon, verwennen, sunshine,

Als ik online probeer in te loggen bij mijn bank, blokkeert mijn pas. Ik heb de verkeerde pin ingetoetst. Maar het is pas de eerste poging! Huh? Eerst maar richting het zwembad. Kijken of ik die pijn in mijn rug er een beetje uit kan sporten.

Als ik s’middags, na een moeizame zwempartij in mijn nieuwe badpak, bij de bank verhaal ga halen, word ik geconfronteerd met het feit, dat hun beveiligingssysteem wel degelijk werkt.

IN HET ZONNETJE ZETTEN, zonnetje, zon, verwennen, sunshine, IN HET ZONNETJE ZETTEN, zonnetje, zon, verwennen, sunshine,

 

Ik heb per abuis met mijn passen staan rommelen afgelopen maandag. In de natuurwinkel. Mijn bank- en giropas hebben min of meer hetzelfde uiterlijk. Ik verwissel ze regelmatig. Deze keer echter heb ik de pas niet meer gebruikt na twee mislukte pin-pogingen. De keer, dat ik wilde internetbankieren, was de derde keer, dat ik de verkeerde code intoetste. En BINGO!

Het euvel met mijn betaalpas wordt verholpen. Heks gaat op een holletje naar huis. Gordt haar hondje om haar middel en spoedt zich naar Engel. Voor een kopje thee. In haar nieuwe tijdelijke woning.

IN HET ZONNETJE ZETTEN, zonnetje, zon, verwennen, sunshine, IN HET ZONNETJE ZETTEN, zonnetje, zon, verwennen, sunshine,

‘Jeetje Engel, jouw belevenissen staan haaks op wat ik nu meemaak. Vroeger leefde ik een vrij leventje zoals jij nu! Sinds enige tijd is mijn leven meer zoals het jouwe vroeger, met een vaste relatie! Wat een grappige verhalen vertel je me toch allemaal. Ongelofelijk wat je allemaal meemaakt!’

We zijn allebei door ziekte lange tijd uit de roulatie geweest. Beiden keren we terug in de wereld, in onze huid, in het ware werkelijke leven….

IN HET ZONNETJE ZETTEN, zonnetje, zon, verwennen, sunshine,

Ik luister naar alle spannende verhalen van mijn vriendin. Na jaren ziekte, zware operaties en door het oog van de naald kruipen, is ze nu fysiek weer een beetje onder de mensen.

‘Ik dacht op een gegeven moment: ‘Waarom zou ik niet leven zoals ik wil leven? Het is mijn leven. Ik ben slechts verantwoording schuldig aan mezelf!’

IN HET ZONNETJE ZETTEN, zonnetje, zon, verwennen, sunshine, IN HET ZONNETJE ZETTEN, zonnetje, zon, verwennen, sunshine,

Het is altijd zo wonderlijk. Zodra mensen weer gaan leven vanuit hun hart, wordt hun bestaan zo kostbaar en vervuld. Tegelijkertijd moet je soms al je zekerheden opofferen. Die kooi van vastigheid en voorspelbaarheid. Ook is er altijd een zeker risico aan het gaan van je eigen weg. Het maakt je kwetsbaar.

‘Pas goed op jezelf, lieve Engel. Je kunt gekwetst worden. Het valt niet altijd mee om helemaal op eigen benen te staan….’

IN HET ZONNETJE ZETTEN, zonnetje, zon, verwennen, sunshine, IN HET ZONNETJE ZETTEN, zonnetje, zon, verwennen, sunshine, IN HET ZONNETJE ZETTEN, zonnetje, zon, verwennen, sunshine,

’s Avonds gaat de telefoon. Het is mijn liefje. Het einde van deze dag met gebreken is aangenaam. Mijn lief gaan me eindelijk in het zonnetje zetten. Nadat ik me heb beklaagd, dat het wel erg lang gaat duren, voor hij op de proppen komt met het beloofde uitje.

‘Alles gaat voor, Cowboy, het is al bijna twee maanden geleden, dat je het me beloofde. En die keer, dat je erwtensoep voor me hebt gekookt telt niet. Ik kook elke week een paar keer voor je…..’

IN HET ZONNETJE ZETTEN, zonnetje, zon, verwennen, sunshine,

Heks heeft er genoeg van, dat mensen dingen beloven en net zo gemakkelijk vergeten. Zat ik vroeger stilletjes te wachten (tot ik een ons woog), totdat ik misschien wellicht ooit aan de beurt kwam, nu trek ik mijn mond open! Het werkt niet altijd. Niet iedereen is ontvankelijk voor mijn klachten. Maar mijn liefje wel!

IN HET ZONNETJE ZETTEN, zonnetje, zon, verwennen, sunshine,

Vanavond neemt mijn knappe schat me lekker mee uit eten. En daarna gaan we naar een leuke film. Ik mocht iets uitkiezen: The imitation Game. Over een miskent genie. De uitvinder van de voorloper van de computer…..

IN HET ZONNETJE ZETTEN, zonnetje, zon, verwennen, sunshine,

IN HET ZONNETJE ZETTEN, zonnetje, zon, verwennen, sunshine, IN HET ZONNETJE ZETTEN, zonnetje, zon, verwennen, sunshine, IN HET ZONNETJE ZETTEN, zonnetje, zon, verwennen, sunshine, IN HET ZONNETJE ZETTEN, zonnetje, zon, verwennen, sunshine, IN HET ZONNETJE ZETTEN, zonnetje, zon, verwennen, sunshine,

 

 

Zwemmen is FIJN, maar achteraf ben ik enigszins DOL van vermoeidheid. Toch ben ik zeer tevreden. Ik heb dit kunstje toch maar weer geflikt!

DOLFIJN, ZWEMMEN MET DOLFIJNEN, speciale band mens en dolfijn,

Donderdag staat er niets op mijn programma. Behalve zwemmen. Ik heb de hele dag uitgetrokken om mezelf zo ver te krijgen weer eens het water in te gaan. Jarenlang zwom ik twee keer per week. Als een natte krant soms, maar toch…. De laatste tijd was ik steeds te grieperig, verkouden, moe, uitgeput of anderszins halfzacht.

DOLFIJN, ZWEMMEN MET DOLFIJNEN, speciale band mens en dolfijn, DOLFIJN, ZWEMMEN MET DOLFIJNEN, speciale band mens en dolfijn,

Ook is het zo, dat ik na het zwemmen de rest van de dag tot niets meer kom. Het valt niet te combineren met welke andere activiteit dan ook. Vaak besluit ik dan maar niet te zwemmen, zodat ik ’s avonds nog een beetje aanspreekbaar ben. Vandaag kies ik voor mezelf. Ik ga mezelf mezelf het water in gooien. Rond een uurtje of twaalf ben ik zover.

DOLFIJN, ZWEMMEN MET DOLFIJNEN, speciale band mens en dolfijn,

Bij de kassa van het zwembad laat ik mijn kaart verlengen. Er zit een aardige vrouw, ze maakt er geen punt van gelukkig. Soms doen ze moeilijk over zulke dingen. Dan moet je het in drievoud aanvragen in een persoonlijke brief….. Ter ontmoediging vermoed ik.

DOLFIJN, ZWEMMEN MET DOLFIJNEN, speciale band mens en dolfijn,

Even later spring ik in het instructiebad. De eerste baantjes ploegt mijn piepende pijnlijf met moeite door het koude bad, maar dan warmt het een beetje op. Ha, wat is het toch lekker, een beetje sporten. Het water maakt mijn lichaam lichter dan licht. Langzaam kom ik in een heerlijke cadans. Ik zwem mijn vaste afstand en ga dan heerlijk warm douchen. Heel tevreden, maar ook wel erg moe.

DOLFIJN, ZWEMMEN MET DOLFIJNEN, speciale band mens en dolfijn,

 

In de loop van de middag haal ik een CD op bij een zangmaatje van me. Ze woont gelukkig niet ver weg. ‘Wil je een kopje thee?’ nodigt ze me binnen in haar werkelijk prachtige woning. Goeie hemel, wat een droomhuis. Fantastisch. En of dat nog niet genoeg is, ligt er een prachtige zonnige tuin achter. Van enorme afmetingen! Midden in de stad!

DOLFIJN, ZWEMMEN MET DOLFIJNEN, speciale band mens en dolfijn,

Terwijl we genieten van ons kopje thee, hoor ik mezelf ratelen. Bladiebla. Ik ben gewoon maf van moeheid. Nog even en ik ga wartaal uitslaan. Als ik zelf de vragen stel en haar laat vertellen gaat het beter. Toch schuif ik zodra ik thuis ben een paar uur mijn bed in.  Alwaar ik geheel van de wereld raak. Uren later kom ik bij. Veel gaat het niet meer worden vandaag. Ik ga nog een keertje naar buiten met Ysbrandt en dat is dan dat.

DOLFIJN, ZWEMMEN MET DOLFIJNEN, speciale band mens en dolfijn,

Twee dagen later is dit krakende kwakkellichaam nog steeds helemaal van slag. Stijf en pijnlijk. Je moet er wat voor overhebben, dat gesport. Maar als ik weer wat vaker ga, gaat het steeds iets gemakkelijker. Uiteindelijk!

DOLFIJN, ZWEMMEN MET DOLFIJNEN, speciale band mens en dolfijn,

Heks landt eindelijk weer eens op de Wallen. Lome lummelzondag met live jazz, lekker eten en goed gezelschap!

Wallen, Amsterdam, red light district Amsterdam, ouwehoeren, prostitutie, raamprostitutie,

Zondagmiddag pak ik de trein naar Amsterdam. Natuurlijk ligt het treinverkeer weer plat. Het is niet mogelijk om via Schiphol te reizen. Gelukkig lukt Haarlem wel. Zo reis ik verlaat met een beledigd Varkentje naar onze hoofdstad. Ysbrandt schurkt verongelijkt met zijn muilband langs mijn knieën. Hij vindt het maar niks, dat ding om zijn snoet.

Wallen, Amsterdam, red light district Amsterdam, ouwehoeren, prostitutie, raamprostitutie, Wallen, Amsterdam, red light district Amsterdam, ouwehoeren, prostitutie, raamprostitutie,

Als we bij Cowboy arriveren, is het stralend weer. We besluiten naar het Oosterpark te gaan voor een lekkere wandeling. Ysbrandt rent verrukt achter een balletje. We genieten van het waterige laatste zonlicht. De middag is alweer voorbij. Nou, bijna dan. Tot zeven uur kunnen we terecht voor live jazz in een beroemd schrijverscafé. Varkentje past op het huis. Hij heeft het niet op drukke plekken vol dronken mensen….

Wallen, Amsterdam, red light district Amsterdam, ouwehoeren, prostitutie, raamprostitutie, Wallen, Amsterdam, red light district Amsterdam, ouwehoeren, prostitutie, raamprostitutie,

Vanavond koken we samen een heerlijke maaltijd. Pittige kip met kerrie en gember. De rest van de avond genieten we van elkaars gezelschap. Beetje TV kijken. Nog een rondje met het hondje. Kopje thee….. De hele afgelopen week heeft Heks onze afspraakjes afgezegd. Te gammel, ziek, zwak en misselijk. Eindelijk weer tijd met elkaar. Joepie.

Wallen, Amsterdam, red light district Amsterdam, ouwehoeren, prostitutie, raamprostitutie, Wallen, Amsterdam, red light district Amsterdam, ouwehoeren, prostitutie, raamprostitutie,

Wat kan een mens gelukkig zijn met het juiste gezelschap. En gewone lummelachtige bezigheden. Er is zo weinig voor nodig.

Tevreden zit Heks dit te schrijven. Knappe Cowboy met zijn hippe baard eet de laatste restjes van het overheerlijke eten op. Ysbrandt ligt op zijn eigen plekje. Buiten is het rustig. Wonderlijk toch altijd, zo midden in de stad. Straks lekker slapen!

Wallen, Amsterdam, red light district Amsterdam, ouwehoeren, prostitutie, raamprostitutie, Wallen, Amsterdam, red light district Amsterdam, ouwehoeren, prostitutie, raamprostitutie, Wallen, Amsterdam, red light district Amsterdam, ouwehoeren, prostitutie, raamprostitutie, Wallen, Amsterdam, red light district Amsterdam, ouwehoeren, prostitutie, raamprostitutie,

Heks steekt lekker haar tong uit tegen een behandelaar. Voor straf wordt ze geprikt door alternatief voor spinnenwiel en slaapt de schone slaap der onschuldigen. Om daarna naar huis te gaan met een engel……

Margreet Gobert, engel, glaskunstYvona Mrakotova, engel, glaskunst

Aan het eind van de ochtend gooi ik Varkentje achter in de auto en rijd naar Zoetermeer. Woensdag acupunctuurdag vandaag. Vorige keer was ik het vergeten. Of beter gezegd: Ik dacht dat het een week later was. Deze keer zorg ik, dat ik er op tijd ben. Met een kopje thee schuif ik de behandelkamer in.

Yvona Mrakotova, engel, glaskunstYvona Mrakotova, engel, glaskunst

Als eerste moet ik mijn tong uitsteken. Dat is nu zo lekker aan deze behandeling: Het wordt op prijs gesteld als je het achterste van je tong laat zien! Daarna voelt mijn acupuncturist aan mijn polsen. Hij pakt een heel gevoelig plekje. Au. Als laatste zet ik mijn voeten op een koperen plaat, in mijn handen houd ik twee koperen cilinders.

Alles is met draden verbonden met een enorm apparaat en zodoende ontstaat er een circuit. Met een laserpen meet hij vervolgens mijn vingertoppen en tenen door. Op een scherm kun je dan zien hoe je lijf erbij staat.

Yvona Mrakotova, engel, glaskunst Yvona Mrakotova, engel, glaskunstYvona Mrakotova, engel, glaskunst

Hier geldt de wet van het gulden midden, dus 50 scoren op een schaal van 100 is het beste. Abacadabra en ook een hele wetenschap. ‘Niet gek, Heks!’ roept mijn vriend en behandelaar. Hij is dik tevreden. ‘Ik zie een restant griep en je gewrichten aan de rechterkant van je lichaam scoren slecht. ‘ Dat klopt, maar dat is allemaal niets vergeleken met hoe het geweest is.

De griep zie je terug in overactiviteit van bepaalde organen, de longen bijvoorbeeld. Voorheen was er bij voortduring sprake van onderactiviteit. Het was niet uitzonderlijk, dat mijn waarden tussen de 20 en dertig lagen! Leve LDN!

Yvona Mrakotova, engel, glaskunstYvona Mrakotova, engel, glaskunst

Nu volgt een interessant gedeelte. Als een ware alchimist gaat deze Man met de Gouden Handen in allerlei laatjes rommelen. Buisjes met geheimzinnige inhoud worden in een bakje geplaatst. Dit geheel is verbonden met het circuit, waarin ik me bevind. Hierdoor wordt de ‘informatie’ van deze ‘medicijnen’ op het circuit over gedragen.

Even wordt er gecontroleerd of het plaatje klopt, dat wil zeggen: Of de afwijkende waarden in mijn systeem stabiliseren. Als dat zo blijkt te zijn, word ik enige tijd in een ‘bad’ van medicatie gezet. Tegelijkertijd richt hij nog een paar enorme magneten op mijn dikke hand…..Yvona Mrakotova, engel, glaskunstYvona Mrakotova, engel, glaskunst

Tenslotte stek ik me uit op een behandeltafel in een andere kamer. Daar toont deze genezer zijn vakmanschap met naalden. Met zo weinig mogelijk naalden zoveel mogelijk effect, lijkt zijn credo. Hij prikt systemen tot leven, diep in mijn wezen. Als jaren houdt deze man me aan de praat. Nu met de LDN erbij krijgen we de vinger er meer achter. Langzaam maar zeker is er sprake van een zekere stijgende lijn. Na jaren krabbelen en kwakkelen!

Na het consult strijk ik neer bij zijn vrouw, een heel dierbaar heksenvriendinnetje van me. Ze vraagt naar mijn wel en wee en ik leg haar wat zaken voor , waar ik mee worstel. Wijze woorden spreekt ze weer, dit toverkolletje. Onze gesprekken zijn altijd sprankelend en vol herkenning. Een zielzuster van me.

Opeens zie ik prachtige glazen engeltjes voor het raam hangen.  Beeldschoon zijn ze! ‘Gemaakt door Yvona Mrakotova, een glaskunstenares. Ik ben bij haar op cursus geweest, kijk, die blauwe heb ik gemaakt!’ ‘Ik wil ook op cursus!’ roept Heks. Misschien volgend jaar. Als er genoeg belangstelling is….. Heks kan niet wachten.

Ik ga naar huis met een engeltje naast me in de auto. Die gaat iemand heel blij maken! Een supercadeautje…..

Yvona Mrakotova, engel, glaskunst

Een nieuwe fiets, een jonge hond en afscheid van oude vrienden. De allerlaatste dag van esoterische boekhandel Kailash te Leiden……

Jonge vrouw met Chihuahua-pup , leuke pupJonge vrouw met Chihuahua-pup , leuke pup

Woensdag in de loop van de dag ga ik een proefrit maken op een nieuwe fiets. Een elektrische vouwfiets! Mijn oude fiets begint steeds meer mankementen te vertonen, een nog ouder exemplaar stort langzaam in elkaar. De fietsenmaker heeft dit showmodel in de aanbieding. Het model is verouderd, maar de fiets is gloednieuw. Uitgerust met een kleine elektrische motor klimt ‘ie met het grootste gemak tegen alle steile bruggetjes op, die mijn mooie stadje rijk is.

Jonge vrouw met Chihuahua-pup , leuke pup

Dit opent perspectieven voor de matige dagen, waarop ik me scheldend en vloekend tegen dit soort heuveltjes opwerk. Of halverwege een tochtje niet meer weet hoe ik thuis moet komen vanwege vermoeidheid. Ysbrandt is ook blij. Vrolijk draaft hij naast me. Hij moet wel een tandje bijzetten, maar de motor kan ook uit. Met 1 druk op de knop. Dus zodra het nieuwtje eraf is, zal ‘De Vrouw’ ook weer gewoon gaan fietsen……

 Chihuahua-pup , leuke pupJonge vrouw met Chihuahua-pup , leuke pup

Jonge vrouw met Chihuahua-pup , leuke pup

In het plantsoen kom ik een frisse jongedame tegen met een ongelofelijk schattig puppy. Een Chihuahua. Ze heeft hem al ruim een maand onder haar hoede en doet het fantastisch zo te zien.  Het schatje luistert goed, apporteert al en is zo goed als zindelijk. En bepaald niet bang voor grote honden!

 Chihuahua-pup , leuke pup Chihuahua-pup , leuke pup

Hij heet Boefje, leuke naam toch voor zo’n deugniet. Lekker stoer ook. Zijn bazinnetje en Heks, staan een hele tijd te praten, er is altijd zoveel uit te wisselen tussen hondenfanaten…. Intussen heb ik een afspraak bij de acupuncturist, maar daar ben ik me niet van bewust. In mijn beleving is dat pas volgende week. M’n hoofd doet het nog steeds niet blijkt…….

Ik neem afscheid van m’n nieuwe hondenvriendin en koers richting huis. Onderweg kom ik Pappa tegen. Ik sleep hem mee naar huis voor een kopje thee en een kletspraatje. pas als hij weg is ontdek ik een berichtje van de vrouw van mijn acupuncturist. Waar ik blijf?

Helaas is het te laat om nog te gaan, Heks baalt als een stekker. Dan nog maar eventjes afscheid nemen in mijn lievelingswinkel, de esoterische boekhandel. Het is de allerlaatste dag, dat ze open zijn. Als ik er aankom is het een chaotische toestand. Iedereen rent door elkaar. Dozen met spullen worden de winkel uitgedragen, kasten uit elkaar geschroefd.

 Chihuahua-pup , leuke pup

Ik koop nog een laatste boek en wat wierook. Voor de eigenaar en zijn moeder heb ik een zelfgemaakt lavendelflesje meegenomen. Oh, wat jammer, dat ze ermee ophouden. Dit unieke concept zien we nooit meer terug vrees ik. Gelukkig heb ik nog genoeg ongelezen boeken in de kast staan: De laatste tijd heb ik een voorraadje opgebouwd. Voorlopig kan ik vooruit.

Maar even binnenlopen en rondsnuffelen, een kopje koffie drinken en advies inwinnen: Ik zal het enorm missen. Om nog maar te zwijgen over de leuke gesprekken……

Jonge vrouw met Chihuahua-pup , leuke pup

De schoonheid van een mislukt bestaan en decoratieve zingeving: Vandaag is Heks man…., maar wel een coole !!!!!

poesjes chillen

Ook de poesjes houden van chillen

Mooi weer en heks ligt in bed. Niet de hele dag gelukkig. Maar goeie hemel, wat ben ik moe. Ik pers de hoognodige activiteiten eruit en de rest van de tijd breng ik in de ruststand door. Met naast me de doorlopende snoezepoezen voorstelling van Pippi en haar kroost in de werpkist.

Chillen

Chillen

oude bomen oude bomen oude bomen, kastagne

Vanavond fiets ik nog een rondje door een zwoele stad. Er gaat iets feestelijks uit van de bloeiende bomen en struiken in de parken en drukbezette terrasjes langs de waterkant. In het plantsoen zit een dame op een bankje heerlijk te lezen met een kopje thee erbij. Verderop staan toverheksjes een boom te knuffelen. “Is het wat, deze oude stadspark-reus?’, vraag ik in het voorbijgaan.

oude bomen, korstmossen oude bomen, korstmossen

Er ontstaat een leuk gesprek over praten met bomen. De eeuwenoude kanjers in dit plantsoen en hun wereldwijsheid. Lekkere heksenpraat, daar houdt dit exemplaar wel van. Tevreden zingend loop ik verder. Ik kom in het gedeelte van chillende jongelui. Overal hangen en zitten adolescenten. Muziekje erbij, eten en drinken. Af en toe een weedwalm. Weemoedig denk ik aan vervlogen tijden, toen ik met mijn vrienden de stadsparken onveilig maakte.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

CHILL

CHILL

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Op de Nieuwe Rijn zijn de terrassen afgeladen vol. Geroezemoes klinkt over de gracht. De gemeentefontein spuit water. Er wordt druk geflaneerd. Ergens hoop ik een kreet te horen van één van de terrasjes. Zoals vroeger, in mijn studententijd. ‘We zitten hier, kom erbij!!!’ En dan neerstrijken en uren later rozig je bed inrollen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

weed chillen koninginnedag

Iedereen kan hier chillen

Het carillon klingelt een riedel klassieke muziek over de grachten, als ik langzaam huiswaarts peddel. Ach, zo’n mislukt bestaan heeft ook wel wat. Ik ben toeschouwer van het dagelijkse leven in een klein provinciestadje. Niet gehinderd door succes en daarbijbehorende belangen.

Ik ben hier slechts ter decoratie… Vanavond fiets ik mijn ronde met een cowboyhoed op in een fladderjurkje. Leren jasje, westernlaarsjes. Een lentecowgirl. ‘Coole hoed heb je, man’, roept een voorbijfietsende jongen. ‘Dank je’, zegt de cowgirlheks, nadat ze voor man is uitgemaakt. Ook dat was onderdeel van het compliment geloof ik….

kikker chillen

Chillen