UNREST 2: Mijn huisarts wordt er maar moe van bij voorbaat, maar Steenvrouw en Heks bekijken de film Unrest. Gemaakt door MEpatiënt Jennifer Brae, bekroond met een Award, verbreekt deze film eindelijk de stilte rondom ME. Het is schokkend om te zien hoe vreselijk die mensen eraan toe zijn. Alsof ik in de spiegel kijk! Zondag kruip ik zelf weer ouderwets van ellende door de kamer. Ha! Ik kan mezelf wel gaan filmen. Dan stuur ik het naar die eikel op Facebook: Voor straf.

Vrijdag om kwart voor zes tref ik Steenvrouw in de hal van het ziekenhuis. We gaan de film Unrest bekijken. Ik sta er helemaal blanco in: Ik heb de trailer gezien, maar dat is ook alles. Dat was ook weer genoeg, want het greep me bijzonder aan.

Als je gewend bent om jezelf altijd groot te houden en te verbergen hoe het echt met je gaat, om geen ellendige op- en aanmerkingen te krijgen en je ziet dan mensen in dezelfde situatie hetzelfde doen. Dezelfde ellende beleven. Overleven beter gezegd……. Zeer confronterend.

We begeven ons naar de locatie waar de film vertoond wordt. Heks heeft de pest aan ziekenhuizen. Het heeft me nooit veel goeds gebracht. Maar ja, alles voor de goede zaak.

We moeten een tijdje wachten, want we zijn vroeg. Er liggen foldertjes en boekwerken over ME. Helaas ben ik mijn portemonnaie vergeten. Eerlijk gezegd ben ik al blij dat ik hier in levende lijve sta, want het moest uit mijn tenen komen.

Langzaam druppelen de andere bezoekers binnen. Of beter gezegd: Kreupelen. Rollen ook wel, maar het degelijke kruipwerk zie ik niet voorbijkomen. Dat bewaren we voor thuis. Voor de slechte dagen. Als niemand ons ziet.

images-83

De zaal is goed gevuld als de bijeenkomst begint. Er is veel belangstelling voor het onderwerp. Nou ja. Vanavond dan. Bij deze mensen. De politiek in Nederland laat het nog steeds koud. Voor hen zijn MEpatiënten nog steeds van lotje getikt. En ze kosten handen vol geld. Al helemaal als je hun probleem erkent. Dus laat maar creperen die handel!

De avond begint met een aantal inleidende lezingen. Praatjes beter gezegd. Of was het aan het eind van de film? Ik weet het niet meer. Zoals ik ook niet meer weet dat we de lift hebben genomen op de heenweg. Pure vermoeidheid heeft gezorgd dat ik alles direct vergeet. Lastig bij zo’n informatieve bijeenkomst…..

Gelukkig kan ik de film online bestellen, zodat ik em nog eens kan terugzien. En stilzetten! Er worden namelijk hele interessante dingen in beweerd. En die wil ik graag onthouden!

Tijdens het inleidende of uitleidende praatje vertelt een wetenschapster over een onderzoek naar het nut van deprogrammeren van MEpatiënten. In het engels. Met allemaal vakjargon. Mijn daze hoofd kan het totaal niet volgen, maar de conclusie begrijp ik wel degelijk. Het maakt geen zak uit voor de inspanningsintolerantie hoe iemand tegen zijn of haar ziekte aankijkt: De resultaten zijn allemaal ruk.

Dus het protocol hier ter lande van cognitieve therapie om die sukkel anders over zichzelf te doen denken en daarnaast de zweep erover zodat ze niet toegeven aan hun bewegingsfobie (ook al naar mijn hoofd gekregen) slaat helemaal nergens op. De enigen die er beter van worden zijn de behandelaars zelf. Er hangt namelijk een lekker prijskaartje aan.

Heks heeft het traject ook doorlopen. Ter evaluatie lieten ze me eindeloos lange lijsten met wauwse vragen invullen. Ik gaf te kennen dat het geen zak geholpen had. Niet in het minst. Hun conclusie op basis van deze gegevens dat ik enorm op vooruit was gegaan verbaasde me dan ook.

Er wordt met enige regelmaat in de zogenaamd wetenschappelijke wereld  geweldig gesjoemeld met gegevens en dat lijkt hier ook weer eens het geval. Volgens hen was ik ongeveer genezen, maar ikzelf voelde me hondsberoerd. Ik heb er voor mijn ziekte echt helemaal niks aan gehad!

Sterker nog: Tijdens het traject kreeg ik van een idioot van een psychiater en passant een dubbele dosis Prozac in mijn klep, die me bijna het leven hebben gekost. MEpatiënten kunnen namelijk helemaal niet tegen dit soort pepmiddelen. En we zijn blijkbaar niet de enigen: ‘Ja, daar raken we mensen op kwijt,’ was het commentaar van deze zak uit het LUMC.

Volgens hem had ik overigens helemaal geen ME. Ik was gewoon bipolair ofzo. Zijn woorden. Geen onderzoek naar gedaan, hij zag het blijkbaar aan mijn neus in de tien minuten dat ik die gevaarlijke gek gesproken heb! En hij ging me uppers en downers geven. vertelde hij me handenwrijvend.

Pas toen ik dreigde hem een proces aan te doen nam hij snel de benen.

En wat denk je? Een paar jaar later proberen ze me vanuit de pijnpoli hetzelfde traject nogmaals door de strot te duwen. Voor ik het weet zit ik bij een hele foute fysiotherapeut in hetzelfde ziekenhuis, die me een heel zwaar fysiek programma aanraadt.

Als ik niet hap ben ik eigenwijs. Ik kan de rambam krijgen, zo eigenwijs ben ik. Opzouten en ophoepelen is het devies. ‘Uw eigenwijsheid zal u wel helpen,’ roept de eikel me na vanuit de deuropening van zijn sneue praktijk.

En inderdaad: Mijn eigenwijsheid heeft me gered in dit geval, want patiënten worden over het algemeen veel zieker van deze behandeling. Zoals gezegd zijn de enigen die er beter van worden de idioten, die er aan verdienen. De arrogante hermetische medische maffia.

Het is dus vrij bijzonder dat we in het hol van de vijand deze voorvertoning hebben. Zouden er ook artsen naar kijken? Er zit wel iemand uit de psychiatrische hoek in het publiek. Ze stelt een vraag achteraf en hoor ik het nu goed? Begint ze weer over het in stand houden van je klachten? Ik kan het niet goed verstaan door de golf van ontzetting, die door de zaal gaat tijdens haar woorden.

De film zelf is een aanrader. Je ziet nu eens eindelijk hoe ons leven eruit ziet achter de geraniums. Er wordt veel informatie gegeven. Ook de eindeloze zoektocht naar verlichting van klachten komt in beeld. Hoe sommigen zich zelfs wagen aan het eten van wormen of een poeptransplantatie…..

Maar een geneesmiddel is er niet. Het is een ongelofelijk complex ziektebeeld, waar ernstig verstoorde immuniteit, disfunctionele mitochondriën en allerhande chronische virale ellende een grote rol spelen. Er wordt ook relatief heel erg weinig onderzoek naar gedaan. Het zijn namelijk vooral vrouwen, die eraan lijden. Als iemands plasser er af zou vallen door dit ziektebeeld, was er allang een remedie.

Tijdens de film heb ik de uitgedeelde zakdoekjes nodig. Het is ongelofelijk confronterend om anderen zo te zien lijden, terwijl je weet wat ze doormaken. Een jongeman huilt op de rand van zijn bed, dat hij het niet meer volhoudt. Dat zijn leven voorbij is. Herkenbaar.

Even later zie je hem prachtig gitaar spelen. Heeft hij even een goed moment. Hij zou altijd moeten kunnen spelen! ‘Ik wil niet dood, maar ik hou het gewoon niet vol,’ zegt een ander. De voornaamste doodsoorzaak onder MEpatiënten is suïcide. Gewoon omdat mensen het niet meer kunnen opbrengen om als een levend lijk in bed te liggen. Jarenlang.

Heks heeft ook jaren in bed gebivakkeerd. De eerste vijf jaar van mijn ziekte waren een absolute hel. Daarna kreeg ik door accupunctuur, wagonladingen orthomoleculaire voedingssupplementen, een straf dieet en een dosis geluk weer een stukje leven terug. Ik ging weer aan het werk. Dat was het eerste wat ik deed en ook jarenlang het enige wat ik deed. In mijn vrije tijd lag ik voornamelijk in bed…….

Met heel veel pijn en moeite had ik na jaren dat stukje leven terug gekregen om het na een paar maanden werken in een ernstig vervuild gebouw waar zonodig een airco op moest worden geïnstalleerd weer kwijt te raken. Heks was weer terug bij af. De toxides waren teveel voor mijn kwetsbare systeem. Ik kwam weer in bed terecht.

Toen Heks ME kreeg studeerde ze theaterwetenschappen in Amsterdam. Ik had er net een leuk huisje betrokken in een buitenwijk. Via via was ik aan een baantje gekomen in het Theatercafé van Amsterdam. Mijn leven kon niet stuk op dat moment. Mijn lijf wel bleek al snel.

Van het ene op het andere moment kreeg ik geen been meer voor het andere. Ik kreeg geen hap meer door mijn keel. Ik lag in bed en veel meer kreeg ik niet meer voor elkaar. Om mezelf eroverheen te helpen probeerde ik te gaan hardlopen. Als ik thuiskwam viel ik in bed om er dagen niet meer uit te komen. Opeens leefde ik op Cup a Soup. Het enige wat ik nog voor elkaar kreeg qua koken.

Mijn toenmalige vriend vond me een zeurkous en met enige regelmaat joeg hij me fysiek behoorlijk over de kling. Ook ging hij op een gegeven moment een maand of drie, vier weg en liet niks van zich horen. Ik lag ongeveer dood te gaan van ellende en hij had de tijd van zijn leven.

Die relatie heeft dan ook geen stand gehouden. Voor hem was ik een blok aan zijn been. Ik was een blok aan mijn eigen been!

Onbegrip. Het heeft me heel veel vriendschappen gekost.

Gelukkig is het tussen ons wel goed gekomen: We zijn nog steeds bevriend. Hij helpt me momenteel zelfs enorm met een aantal praktische zaken.

In die beginperiode van ME had ik een hele heldere droom. Ik liep met vrienden over straat richting mijn nieuwe huisje. Iedereen was druk en met zichzelf bezig. Aan het lachen en schreeuwen. Vrolijk en zorgeloos. Ik liep met een enorme bloedende rauwe hoofdwond en geen mens die het doorhad.

Eenmaal in mijn huisje werd het er niet beter op. Mijn bezoek nam de hele ruimte in beslag. Schreeuwend en lachend vulden ze de ruimtes. In mijn woonkamertje zakte ik tegen de muur in elkaar. Uit mijn mond kwam witte brij met rode stukjes erin. Als een grote kamerbrede witte worst. ‘Dit is helemaal foute boel,’ realiseerde ik me. Toen schrok ik wakker.

Die droom heeft me jaren bezig gehouden. Een vooraankondiging van al het onbegrip dat ik tegen zou gaan komen. Van de eenzame weg die zou volgen. Als ik die droom toen goed begrepen had, had ik vast toen vast de stekker eruit getrokken. Gelukkig had ik geen idee wat me te wachten stond. Het is maar goed, dat je niet altijd je nachtmerries verstaat…..

Steenvouw en Heks zijn kapot moe na het bekijken van de film Unrest. We blijven tot het einde, maar dat is vooral omdat ik per se een boek over ME wil kopen en nog iets moet regelen met de mensen van de organisatie.

De dagen erna ben ik aangeslagen. Heel stom. Zolang ik in mijn eentje loop te tuchten en stumperen met die kloteziekte houd ik mezelf overeind zo goed en zo kwaad als het gaat. Af en toe een flinke depressie, maar ik ben ook zo weer blij met een dooie mus. Een kinderhand is gauw gevuld, maar die van een MEpatiënt ook hoor!

Maar nu ik opeens zoveel begrip, erkenning en herkenning ervaar is het hek van de dam. De sluizen gaan open en ik huil mijn ogen uit mijn kop. Jeetje wat een opgekropt verdriet, ik kan er eventjes geen kant mee op.

Maar ook ben ik blij dat die film er is. Als ik een paar dagen later bij mijn huisarts zit voor alweer een cortisonenprik in een falend lichaamsdeel vertel ik hem over de film. Ik masseer de informatie als het ware bij hem naar binnen.

Prijs hem met zijn voortreffelijke geprik en zeg vervolgens hoezeer ik het zou waarderen als hij eens naar ‘Unrest’ zou kijken. Toen ik hem vertelde over hoe slecht het momenteel weer gaat begon hij alweer over Iscador als medicijn tegen al mijn klachten……  Een soort Haarlemmerolie! ‘Daar heb je toch baat bij gehad, Heks? Ik heb nog een ampul liggen, die mag je wel hebben….’

Ik heb liever dat hij naar die film kijkt. Laat hij er nu eens voor eeuwig en altijd van doordrongen worden dat het hier om een ziekte gaat en niet om aanstelleritis. Of iets psychisch dat wordt omgezet in een fysiek probleem door middel van conversie. Voorzichtig informeer ik hem over de inhoud en vorm van de film.

‘Het zou echt , echt heel veel voor me betekenen, dokter, als je er eens naar wilt kijken. Je krijgt ook goede informatie. Vooral ook over wat niet werkt. Zoals allerlei vormen van therapie om anders tegen je ziekte aan te kijken enzo……’

‘Ah, cognitieve therapie,’ knikt hij goedkeurend. Alsof ik de behandeling aan zit te prijzen. Maar goed. Hij gaat er niet naar kijken vertelt hij me en passant aan het einde van het consult. Na de ellendige gemene prik.

‘Ik houd niet van televisie kijken, Heks. Ik word er MOE van…..’ Ik zweer het. Hij zei het echt. Tegen dit chronisch vermoeide mens. Een vermoeidheid, die met geen pen te beschrijven is. Nergens mee te vergelijken ook, al helemaal niet met het soort loomheid die je zou kunnen overvallen na een uurtje televisie kijken……..

Alsof hij er de draak mee wil steken. Of het er eventjes in wil wrijven…….

Wanhopig probeer ik hem ertoe over te halen om dan in elk geval eventjes naar de trailer te kijken, hoeveel moeite is dat nu helemaal? Of de lezing op internet van Jennifer Brae te beluisteren…… Ik schrijf alles voor hem op een papiertje. Alsof dat helpt tegen onwilligheid en onverschilligheid.

Want hoewel mijn huisarts een schat van een man is en altijd enorm zijn best doet voor Jan en Alleman, ook voor Heks, laat een verhaal over de ziekte ME hem volstrekt koud. Een klap in mijn gezicht. Een natte dweil. De zoveelste.

De film Unrest doet veel stof opwaaien, maar niet in de spreekkamers van artsen en behandelaars. Daar sta ik nog steeds als aansteller te boek. Behalve bij mijn eigen orthopedische fysiotherapeut dan. Die haalt elke week mijn lamme lijf uit de knoop. Hij kan er niet omheen hoe slecht ik in mijn vel zit.

Gisteren heb ik ook over dit onderwerp geschreven. Het zijn geen gezellige verhalen, maar het moet wel gezegd worden. Zeker in mijn geval. Ik spring tegen de muren op met mijn ellende en mijn omgeving is niet bepaald willig om ernaar te luisteren. Op een enkeling na dan.

Ik begrijp het ergens ook wel: Er komt geen einde aan. Voor mij ook niet hoor. Ik zit er na dertig jaar ook nog steeds mee in mijn maag. Vaak letterlijk.

Vannacht zie ik opeens dat er iemand heeft gereageerd op mijn Facebookpagina. Een Poirot-achtig mannetje met zo’n gepommadeerd snorretje maar zonder opgedraaide punten. Geen idee wie het is.

Pas veel later ontdek ik dat ik hem wel degelijk ken uit de wandelgangen. Zijn profielfoto is niet zijn eigen foto, hij wil mensen natuurlijk niet afschrikken…..

Hij blijkt kunstenaar te zijn, maar dan wel een copycat is van jewelste: Hij maakt exact hetzelfde werk als een overleden vriend van Heks. Alleen niet zo mooi en boeiend, maar lelijk en afgezaagd. En nageaapt. Net als de man zelf. Want zeg nu zelf, wat nu volgt is toch weinig origineel:

Ik verkoop ook een hoop zottigheid en onzin op Facebook. Maar ik loop nooit te koop met mijn klachten en persoonlijke ongemakken. Ingebeeld of niet. Ik word een beetje naar over dat geneuzel over ME. Ga wat nuttigs doen,’ schrijft de melkmuil eerst. En dan nog eens ‘Ach kind, je hebt het maar zwaar……..’

Ik kruip alweer drie dagen door mijn huis van fysieke ellende en dit is wat ik van de omgeving terug krijg: Een vriend scheldt me de huid vol, omdat ik niet stante pede naar de huisarts ga. In plaats van de hond eventjes voor me uit te laten.

De huisarts is te beroerd om zich in mijn ziekte te verdiepen, zelfs al krijgt hij het op een presenteerblaadje aangereikt, want daar word hij moe van. En een pedante rasnarcist gebruikt mijn Facebook-account om me te beledigen. Vanuit het blinde niks, ik heb de sukkelaar niks misdaan. Behalve dat ik hem en zijn kunst niet zie staan dan.

Zouden die mensen ook zo hebben gedaan tegen iemand met MS? Of borstkanker? Of Reumatische Artritis? Of een dwarslaesie? Nee dus. Ze zouden het niet in hun hoofd halen.

Het is toch zo hard nodig dat er meer begrip komt voor ME. Ga dus allemaal die film bekijken. Unrest. Er zijn miljoenen mensen over de gehele wereld met deze ernstige invaliderende ziekte. Het zijn niet allemaal vrouwen, een kwart is man. Dit laatste voor diegenen, die anders afhaken……..

 

Ziektewinst?

 

Bekijk de film voordat je ooit weer een opmerking, advies, oordeel of vooroordeel richting een MEpatiënt debiteert. Ze zullen je enorm dankbaar zijn!

Bekijk hier alles over de film Unrest. 

Bekijk hier de film Unrest op Vimeo!

Wat als je een ziekte hebt waarvoor dokters geen diagnose hebben? Een lezing van Jennifer Brae!

 

10 tips van de expert om jezelf futloos, ziek en depressief te voelen! Voor als je ME wilt faken bijvoorbeeld…….Misschien iets voor die eikel op Facebook…….

Hieperdegriep Hoera!!!!!!

 

 

 

Hondje gewond. Bloed spuit in het rond. Ik droom dat ik op weg ben. Ergens naartoe. Maar ik kom nooit aan. Moddersloten doen me wakker schrikken. Heks begrijpt de wereld niet, maar is er wel flauw van…… Ach, teveel alleen zijn is niet gezond. Dat blijkt maar weer…..

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

VikThor is precies een jaar bij me dit weekend. Een jaar alweer! Mijn ouwe knarretje Ysbrandt is alweer een jaar in de hondenhemel. Gelukkig heeft hij binnen een week zijn kleine broertje op mijn pad gezet. Een schatje! Lijkt sprekend op mijn ouwetje, maar heeft een volstrekt ander karakter.

‘Misschien kun je vragen of hij je wil beschermen,’ suggereert mijn homeopaat onlangs als we bij haar zijn voor een consult. ‘Je kunt gewoon met hem praten toch?’ Ja, inderdaad. Maar dat ga ik niet vragen. Ysbrandt heeft me altijd enorm beschermd, maar deze keer ga ik daar zelf voor zorgen. Laat Vik maar lekker dwarrelen. Ik bescherm hem wel….

‘Toen was het ook hard nodig. Ysbrandt kwam in mijn leven, toen ik zat na te stuiteren van een verkrachting. Gevolgd door een in alle opzichten zware operatie. Gevolgd door gerichte aanvallen van een psychopatische idioot van een buurman, die er bovenop wilde bij Heks. Hij heeft me gemolesteerd en daarna drie auto’s systematisch bewerkt. Er viel dus genoeg te beschermen!’

©TOVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM,

Helaas heef die eikel ook mijn hond jarenlang getreiterd. Door hem was Ysbrandt een moeilijke hond. Nu ik VikThor zie opgroeien zie ik pas hoezeer die man mijn hondje te grazen heeft gehad. Twee keer per week in de kerk te vinden maar een ziel zo zwart als de nacht…….

Ik heb veel geleerd van Ysbrandt. Hij had een perfecte neus voor rare types. Loopt VikThor ze gewoon kwispelend tegemoet, Ysbrandt liet direct zijn tanden zien. Met hem was ik overal veilig. Je kwam me niet aan het lijf.

Om te vieren dat mijn hondje al een jaar bij me is neem ik hem mee naar de Coepelduynen voor een lange wandeling. Ze zijn sinds een week weer toegankelijk voor honden. Hoera.

©TOVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM,

Eerst gaan we naar een klein duinmeertje. Hier ligt de as van Yssie onder een omgevallen berk. Ik laat mijn hondje zwemmen en neem zelf een kopje thee. Oh, wat is het hier heerlijk.

De duinen staan te gloeien met bomen en struiken vol bessen. Overal vrolijke hondjes en hun uitgelaten bazen.  Heks slaat af richting Berkheide. Daar kom je niet zoveel mensen tegen. Geweldig. Wat een rust.

VikThor schiet alle kanten op. Hij rent onder prikkeldraad door alsof het niets is. ‘Dat gaat toch maar altijd goed, Ysbrandt heeft zich in al die jaren nooit opengehaald. Wonderbaarlijk…..’

Ik ga lekker op een bankje in de zon zitten en laat mijn hondje nog eens zwemmen in alweer een duinmeertje. Op de terugweg hoor ik een raar geluid als hij onder prikkeldraad door rent. En ja hoor, de draad hangt op halfzeven en daardoor heeft mijn jochie zich opengehaald! Zijn vacht kleurt in no time knalrood.

©TOVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM,

Ik schrik me dood en graaf met mijn handen in zijn vacht op zoek neer een lelijke winkelhaak hier of daar. Maar nee, niks te vinden. Mijn handen druipen van het bloed en ik heb lichte kleren aan. Mooie lichte kleren. Gewoon omdat ik niet altijd als een hobbezak rond wil lopen…..

‘Kom, ik laat je eerst nog eens zwemmen, zodat ik kan zien waar het bloed vandaan komt. Op deze manier is het echt niet te doen….’ We lopen terug naar het meertje. Een klein wit hondje, helemaal rood van het bloed. En daarachter een verwilderde volwassen vrouw met bloed aan haar handen.

Terwijl ik achter mijn bloederige handen aanloop komt er een jogger aan. Hij ziet ons ook, want voor hem komt er een hondje met baasje aan. Onder het bloed. Alsof we net een moordaanslag hebben overleefd. In the middle of nowhere!

Snel kijkt de kerel de andere kant op. Doet alsof hij niks ziet. Rent voor zijn leven!

Nou, van de gemiddelde Christelijke Katwijkse jogger moet je het dus ook niet hebben. Ongelofelijk dat hij doorloopt. Kijk, dat zijn nu dingen die ik niet begrijp. Maar gelukkig is het niet erg. Na een kwartiertje zwemmen is het ergste bloeden gestelpt. We kunnen naar huis.

©TOVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM,

Onderweg kleurt zijn vacht langzaam weer een beetje rood. Thuis stop ik hem onder de douche, op zoek naar de wond. Die vind ik niet. Zelfs een halve dag later is er geen gaatje te ontdekken……..

Die avond praat ik met Don Leo. Hij begrijpt de wereld ook niet. Ook hij doet altijd zijn gloeiende best. Ook hij trekt vaak aan het kortste eind. Krijgt mensen over zich heen. Is gebruikt en afgedankt.

©TOVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM,

Zijn uitspraak: ‘Mensen slaan je met een natte dweil in je gezicht en als je er iets van zegt krijg je te horen dat je niet zo agressief moet reageren’ is een soort lijfspreuk van me geworden.

Heks is juist altijd iemand geweest, die andermans problemen niet schuwde. Heeft iemand het moeilijk? Krijgt een medemens het voor de kiezen? Ik kom langs met soepjes en sapjes. Ik luister en huiver. Ik probeer er te zijn. Ja, ongeveer het tegenovergestelde van zo hard mogelijk doorrennen als je een bebloede vrouw met een rood hondje tegenkomt op een afgelegen plek…….

©TOVERHEKS.COM,

©TOVERHEKS.COM,

De laatste tijd probeer ik het anders te doen. Niet alles en iedereen maar direct in mijn hart te sluiten. Een zekere reserve inbouwen. Gewoon een gezonde hekel aan bepaalde mensen te hebben. In elk geval veel afstand te bewaren ten opzichte van mensen die over me heen rollen.

Ik voel me echter eenzaam. Ik ben zoveel alleen. Dit hele weekend bijvoorbeeld heb ik niemand gezien. Behalve de fysiotherapeut en die foute jogger in de duinen. Dat is toch wel een beetje weinig voor een mensenmens als Heks.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

Maar in mijn oude sociale kringen kan ik niet meer verkeren. Daar ben ik nog steeds het haasje. Die kennen me nog louter als pleaser. De sukkel, die alles goed vindt. Het ei waar je overheen walst. Die domme koe, die haar gloeiende best blijft doen, ook als schijt je haar recht in de bek!

Dan maar een tijdje alleen. Het moet maar.

Gelukkig ben ik lekker op dreef met mediteren. Ik adem en ben. Op mijn kussentje voel ik me verbonden met mijn ademende broeders en zusters. Met mijn non-vriendin in Plumvillage. Met mijn retraite-maatjes Libby en Brigitte in de Verenigde Staten.

©TOVERHEKS.COM

©TOVERHEKS.COM

In mijn auto ligt al meer dan een jaar een lief briefje van Brigitte. Elke keer voordat ik wegrijd lees ik het: ‘Bon voyage, ma très chère soeur, à la prochaine…’

Vannacht droom ik van Libby. En moddersloten. En altijd maar onderweg zijn. Van de tijd nemen. Sommigen reisgenoten reizen sneller zie ik. Die zijn al bijna thuis.

Ben ik echt ergens naartoe onderweg? Jawel.  Maar het gaat om de weg.

©TOVERHEKS.COM

Hihihi, Wrafh, Gnehgnehgneh…..©TOVERHEKS.COM

 

Heks krijgt weer eens de wind van voren en dat frist lekker op. Ik kijk opeens heel anders tegen de zaken aan. Mijn reactie laat misschien nog te wensen over, maar de knop is wel om! Communicerende vaten? Prima. Maar niet als ze gevuld zijn met chagrijn. Troep van een ander is nu eenmaal niet fijn.

‘Kom ik mijn bovenbuurman tegen in de berging. Zegt ie ‘Waarom staat jouw fiets hier?’ Nu is het zo dat je fiets niet in de gemeenschappelijke ruimte mag staan. En sinds kort staat mijn mountainbike daar…..’

Sinds Heks bezig is om het roer om te gooien beginnen me steeds meer dingen op te vallen. Zoals het feit dat mijn buurman me aanspreekt op die fiets, terwijl zijn fiets al zeven jaar in de gemeenschappelijke ruimte staat!

Ook een bezem met zijn naam erop staat al jaren in de hal. Maar er een keertje mee vegen is teveel gevraagd. Het is dan ook interessant om te zien hoe hij het heeft over gedogen als het over mijn spullen gaat. Wat is het toch een zak.

Al jaren doe ik aardig tegen hem, maar het is gewoon een eikel. Geeft luidruchtige feestjes, laat vrienden op je mat kotsen om dat stinkding ondanks verscheiden verzoeken vervolgens niet te vervangen. Een aso dus.

Wat gedogen betreft.

Ook bellen dronken droppies bij nacht en ontij aan om te zien of hij thuis is. Ze draaien hopeloze muziek tot diep in de nacht en stommelen eindeloos door het trappenhuis. Brakend en wel. Ja, hij gedoogt mij!

En Heks maar aardig doen over die lelijke fluttstoelen, die hij zit te macrameeën. Dat moet je toch ook niet willen als man: Macrameeën. Maar goed, nooit belachelijk gemaakt. Altijd geprezen. En dan krijg je een alsnog uitschijter van de man die niet kan lachen. Want dat heb ik hem eigenlijk nog nooit zien doen.

‘Wat ga je met die fiets doen?’ vraagt hij streng. Ik kijk hem perplex aan. ‘Verkopen,’ spuug ik terug. ‘En wanneer dan wel?’

Het is net zoiets als de vrouw met de winkel om de hoek. Een paar weken geleden geeft ze me weer eens een grote bek. Voor de zoveelste keer. Omdat ik de uitpuilende stinkende vuilniscontainer van het louche hotel aan de overkant op hun eigen stoep zet. In plaats van onder mijn keukenraam!

Waar bemoeit ze zich eigenlijk mee?

Let wel: Zij laat haar troep ook in de straat laat slingeren. Een stuk of wat containers. En volle vuilniszakken soms. Regelmatig pluk ik wat weggewaaid afval afkomstig uit haar toko uit ons portiek.

‘Wat is het toch een raar mens. Altijd maar blèren. Het is al de zoveelste keer dat ik een uitschijter van haar krijg. Om niets. Zo is er een keer een pakje bestemd voor Heks afgegeven bij haar. Stond ze met stoom uit haar oren op de stoep. Kreeg ik een eindeloze woedende preek over me heen. Ja, ik heb dat pakket niet verkeerd bezorgd. Je kunt het ook weigeren…… Maar nee, ik werd uitgemaakt voor rotte vis door die azijnpisser,’ denk ik bij mezelf.

En ja, inderdaad. Ze heeft me ook wel eens verrot gescholden omdat ik haar iets vroeg door het open raam. Dat mag niet. Verder praat ze met iedereen door dat raam. Sterker nog, ik hoor haar de hele dag toeteren en loeien tegen de godganse buurt door dat raam. En brullen van de lach. Dus hoe moet ik weten dat  dat raam voor mij taboe is? Fuck toch ff lekker tien kilometer op.

Dus daar ben ik ook opeens klaar mee. Ik ga geen aardige dingen meer zeggen. Of complimenten maken over haar op zich superleuke winkeltje, zoals ik gewoon ben te doen. Ik negeer haar gewoon vanaf nu. Zoveel mogelijk.

De tijd dat ik extra aardig voor je was als je in mijn bek scheet is voorbij. Zoek het uit.

Maar mensen kunnen me nog wel lelijk overvallen met hun domme agressieve gedrag. Sta ik toch weer met mijn mond vol tanden. Zoals bij de buurman. Ik geef toch antwoord. Beloof toch beterschap. En ben dan natuurlijk woest achteraf.

Het gekke is dat ik aan zowel die buurman als de vrouw van de winkel voorheen nauwelijks een negatieve gedachte heb gewijd. Eerder het tegenovergestelde. Het dringt langzaam tot me door, dat ze waarschijnlijk al jaren de pest aan me hebben, zo gedragen ze zich wel in elk geval. Maar Heks maakte er gewoon een mooi verhaal van!

Wanneer is het nu eens eindelijk klaar met dit soort gedoe? Als iedereen weet dat ik haar op mijn tanden heb gekregen waarschijnlijk. Tot die tijd blijven sommigen het gewoon proberen. Waarom? Daar hoef je geen psychologie voor te studeren. Omdat het kan! Ze komen ermee weg! En de wet van communicerende vaten……

Zit je vol chagrijn, dan kun je er over praten, maar effectiever is het om het gewoon te dumpen bij de eerste beste stumper met een goed humeur……

Het atelier van Steenvrouw is een oase van rust en inspiratie in de woestijn van het leven. Ik ben er weer eens even. Hier is altijd wat te beleven. En ook: Hondentanden en de kloten van de bok!

‘Wat ligt daar nu op de grond, het komt uit de bek van je hondje..’ Steenvrouw neemt een snoekduik naar de vloer en vist een klein bloederig dingetje van de tegels. ‘Kijk,’ ze houdt het onder mijn neus. ‘Het is een melktandje!’ Dolblij pak ik het kleinood af, ‘Nee, een kies. Een piepkleine messcherpe melkkies. Joepie, eindelijk heb ik er eentje te pakken.’

Ik geef mijn vriendin een pakkerd en bewonder het kleine kiesje mateloos.

‘Laat je tandjes zien,’ zeg ik tegen VikThor. Dit oefenen we altijd op puppycursus. Ter voorbereiding op de dierentandarts…..Ik frummel met mijn vingers rond zijn bekje. Hij ontbloot een sneeuwwit rijtje tanden en kiezen.

Supersmerig hondje. 

‘Ik zie een bloederig gat!’ Steenvrouw kijkt gebiologeerd in het kleine bekje. Achterin zit inderdaad een vers wondje. Aan de andere kant zie ik een nieuwe kies opkomen naast de oude. ‘Daar moet ik op letten, die oude moet er wel uit. Kijk, de worteltjes lossen op,’ ik wijs op het bloederige kiesje in mijn hand, zonder wortel ‘En daarna vallen ze eruit.’

Al weken is mijn pup bezig om zijn haarscherpe naaldwapens, geen idee hoe het iemand dit geniepige natuurlijke wapen der puppies zo’n onschuldige benaming als melkgebit kan geven, om te wisselen voor een blijvende versie. Minder scherp, maar nog immer venijnig. Het proces verloopt in etappes. Elke keer als ik denk dat we er doorheen zijn begint het monstertje weer overal op te kauwen. Met name op de handen van Heks. Een heftig bijverschijnsel van al dat gewissel.

Maar zo lief!

.We zitten in het atelier van Steenvrouw. Het is voor het eerst dat ik haar op deze locatie bezoek. Ze zit er al meer dan een jaar!

‘Mooie ruimte,’ roep ik bewonderend als ik binnen kom. Het is niet zo groot en hoog als haar vorige loft, maar ze heeft er helemaal haar eigen plekje van gemaakt. Tafels vol kunstwerken in progress. Prachtige experimentele lampen en marmeren beelden in alle stadia van ontwikkeling. Brokken Belgisch Blauw, Amber, marmer. Enorme vijlen, beitels, slijptollen, lijm, verf, kippengaas……

De bok op Boerderij Het Geertje: Aan het werk, mijn baan is ideaal. Seizoenssekswerker……

Ik ben altijd graag in haar atelier. Het feit dat het zo lang geduurd heeft voordat ik haar hier heb opgezocht heeft niets met haar te maken. Noch met mijn beperkte energie, griepaanvallen en extreme vermoeidheid. Van Steenvrouw krijg ik altijd energie! Van een uurtje tussen haar prachtige beelden knap ik geweldig op.

Het komt doordat er in het pand ook een eikel huist, die ik nog ken uit het verleden. Een draak van een kerel, die Heks ernstig verbaal heeft bedreigd nadat ze op veertigjarige leeftijd gedrogeerd  werd en vervolgens te grazen genomen door een hormonaal gestoorde twintigjarige.

Hij heeft zijn dreigementen ook uitgevoerd: Nog steeds gaat Heks vreselijk over de tong in bepaalde kringen en dat komt uit de koker van deze reptielachtige man en zijn gemene dikke pad van een ex.

En dan nu eindelijk: De kloten van de bok!

Ik heb mezelf beloofd nooit meer in de buurt van die engbek te hoeven verkeren. Gemakkelijker gezegd dan gedaan in een dorp als Leiden. Want hoewel de griezel is verstoken van enige artistieke of andersoortige kwaliteiten huurt hij toch een ruimte bij met Heks bevriende kunstenaars. Hij is klusjesman. En een hele slechte hoor ik onlangs en passant.

Want in de sauna van de sportschool zitten twee vrouwen een keer steen en been te klagen over diezelfde man. Wat een toeval toch weer. Heks zit stilletjes te luistervinken.

Valt hier nog wat te neuken?

Ze balen als een stekker van de klier, omdat hun eigen vent voor hem werkt. Zwart natuurlijk.  Want belasting betalen is er niet bij. Ook hoeven zijn werknemers niet verzekerd te zijn. Nergens voor nodig. Wat kan er misgaan met een cirkelzaag en slijptol tenslotte? Stoned op een steiger. Je bent een sukkel als je weigert!

‘Hij betaalt nooit uit. Mijn geliefde krijgt nog duizenden pikzwarte euro’s van hem. We hebben haast geen geld. Juist nu we een baby hebben gekregen,’ aldus een beeldschone yogalerares. Toevallig ken ik haar man ook. Heks kent nu eenmaal half Leiden. Dat die voor de eikel is gaan werken…. Hij moet toch beter weten……

Je aan geen enkele afspraak houden? Het tekent die vent. Ik ken hem al zo’n vijfendertig jaar en heb nog nooit een fris verhaal over hem gehoord. Een pillen slikkende, blowende, zuipende, snuivende,  illegaal werkende sukkel van een vent. Het enige dat hem siert is een mooie bos haar, grijs intussen, maar nog steeds vol.

Vandaag heb ik echter mijn weerstand om in een straal van honderd meter van de lul te komen overwonnen. Voor mijn vriendin. Omdat ze het zo gezellig vindt als ik langskom. Zij kent de zak overigens nauwelijks. Voor haar is hij niet meer dan een medehuurder van dit krottige complex.

We drinken koffie in een plastic tent met een gaskachel erin. Midden in haar atelier! De kachel staat hoog. De temperatuur is aangenaam. We giebelen en kletsen. Zachtjes, want het pand is erg gehorig. Ik wil niet dat die idioot iets kan verstaan. Gelukkig is hij in geen velen of wegen te bekennen.

‘Misschien hij wel veranderd,’ mijn vriendin is altijd hoopvol. Positief. Ze gelooft in verandering ten goede…… Heks op zich ook. Maar doorgaans gaat dat niet vanzelf. Nooit zomaar. Zonder noodzaak.

Mensen moeten enorm gemotiveerd zijn om het roer om te gooien. En zelfs dan valt het nog niet mee om het voor elkaar te krijgen. Ik spreek uit ondervinding. Zelfreflectie. liefde, respect, inzicht. Elementen die daar onlosmakelijk mee verbonden zijn. Termen die die kerel niet kent.

‘Vergeet het maar, schat. Die man is onverbeterlijk. Ik heb onlangs nog een paar ongelofelijke shitverhalen over hem gehoord. Het is een droplul. Het is niet anders.’ We lopen naar buiten. Een andere huurder is bezig een bus uit te laden. Ook deze man vindt Heks tien keer niks. Maar dat is nergens op gebaseerd.

vik14

Alle gekke geiten op een stokje! Wat loopt daar voor’n rare bok?

De man heeft me nooit iets misdaan, behalve een ruimte verhuren aan een eikel, zodat die weer in mijn periferie opduikt. Louter antipathie en vooroordeel dus. En ook overdrachtHij bevindt zich op de verkeerde plek met een klusbus.

Een spontane antipathie: Daar heeft iedereen wel eens last van. Ook Heks.

Thuis stop ik de kies van VikThor in een mooi doosje. Ik koester mijn schat. Mijn gang in het hol van de leeuw is rijkelijk beloond. Deze queeste is goed verlopen. Zodra ik in de atelierruimte van mijn vriendin ben is er niets meer aan de hand. Absoluut voor herhaling vatbaar.

Ja, dit is een vreemde geit in de bijt!

Want hij heeft zwarte oren!

 

 

Respect en liefde is hetzelfde laken een pak. Je kunt niet beweren van iemand te houden als je tegelijkertijd die persoon respectloos behandelt. Toch is dit gedrag aan de orde van de dag…..

Afgelopen week zijn er twee zussen te gast bij mijn dagelijkse ontbijtellendeshow. De ene is woest. Een stevige knol van een blonde dame met een prachtig krachtig gezicht. De ander zit gigantisch te huilebalken. Ze heeft iets kwetsbaars. Lange sluike donkere haren en een grote jammerende rode mond. De twee verschillen als dag en nacht. Toch hebben ze iets gemeenschappelijks: Hun opvoeding.

Die was duidelijk niet om over naar huis te schrijven, maar wel naar Doctor Phil. Een kolos van een vader heeft hen het leven zuur gemaakt. Er volgen filmpjes en interviews met vreselijke feiten over de man. Hij sloeg hen vanaf hele jong leeftijd helemaal in elkaar en ook verbaal timmerde hij er lustig op los. En de moeder? Die stond erbij en keek ernaar. Veel hadden ze niet aan het mens. Maar goed, ze had hen ook uit kunnen leveren aan de man. Of zelf mee kunnen doen!

De moeder neemt het ook nu direct op voor de vader. De arme man heeft pijn in zijn rug. Daarom doet hij zo! Mijn god. Wat een koe. Boe! Heks heeft ook vaak pijn in haar rug, maar ik sla er niet op los en scheldt anderen ook niet uit voor lelijke dikzak of stom varken. Behalve deze mensen dan.

Wat me ook nu weer verbijstert is dat er voor het gemak volledig voorbij wordt gegaan door deze ontaarde ouders aan het feit, dat het kwetsbare kinderen zijn, die ze als boksbal en vuilnisvat gebruiken. Een kind van vier in elkaar rammen omdat het met natte sokken in laarzen  thuis is gekomen uit school? Hoe hoog zijn zulke laarsjes nu helemaal? Een kind een enorme ram voor haar kop verkopen omdat ze de radio aanzet? Of van zender wisselt? Voel je je wel helemaal lekker?

Toen op school ontdekt werd, dat de kids werden geslagen waren de rapen gaar. Blauwe plekken spreken nu eenmaal boekdelen….. Vanaf dat moment werd de verbale mishandeling drie keer zo erg, maar gelukkig durfde onze held geen traceerbare sporen meer op het lichaam van de meisjes achter te laten. Dus fysiek werd de mishandeling minder.

Hij was overigens woest over het gezichtsverlies. Zijn dochters hadden hem te schande gemaakt, toen per ongeluk uitkwam dat ze bont en blauw werden geslagen. Grappig toch hoe zo’n sukkel het weer omdraait. Het is nu eenmaal nooit de schuld van de pleger!

De moeder wordt erbij gehaald. ‘Geef nu eens toe wat er gebeurd is, zo lang jij dat blijft ontkennen komen we nergens… Het feit dat je slechte dingen doet betekent nog niet dat je een slecht mens bent!’ roept de stoere dochter wanhopig.

Moeders echter begint direct haar man te verdedigen. ‘Hij heeft een slechte rug, daarom is hij altijd zo slecht gehumeurd…’ ‘Wat?’ zegt Phil, ‘Je laat hem slaan en schelden en vergoelijkt dat omdat hij rugpijn heeft? Waarom sta je hem toe om zijn dochters in elkaar te slaan?’

‘Sorry,’ zegt ze. En dat is het. Daar moeten de jongedames het mee doen. Echt gemeend klinkt het niet.

In de pauze tussen de opnamen troost mams de vader. De arme man, het wordt allemaal zo overdreven. Dat vindt de eikel zelf ook. OK, hij schold en mishandelde. Nou en? De kinderen begonnen! Het is gewoon een wisselwerking. En zo erg is ook weer niet. Alles wordt zwaar overdreven. Hij wilde zijn dochters gewoon respect bijbrengen voor hun ouders……

Respect en liefde zijn hetzelfde. Hoe denkt die man dat zo voor elkaar te krijgen? Zijn aanpak kweekt haat. De zusters haten elkaar al. Dat heeft hij al voor elkaar gekregen…… Ze zijn gezworen vijanden, maar in elk geval vertellen ze hetzelfde verhaal. Je hebt ook dergelijke gezinnen met 1 zondebok. De rest wordt lekker ontzien, maar dat kind is dan de lul.

‘Parent is a verb,’ zegt Phil. In het Nederlands niet, maar ik vind het toch mooi gezegd. De taak van een ouder is handelend optreden, niet om te reageren. Het idee dat een kind begint is sowieso absurd. Het is een kind! Reageren met een dreun of een poeier, als een olifant in een porceleinkast, slaat echt helemaal nergens op. Dat doet alleen een incompetente ouder.

De stoere dochter mag eigenlijk geen contact hebben met de vader van haar therapeut. Ze is tegen alle adviezen in toch naar de show gekomen. Haar insteek is om de zaken bespreekbaar te maken. Ze wil dat de vader toegeeft wat er gebeurd is. De man vertikt het. Hij wil respect! Zomaar. Vanuit het blinde niks.

‘Waarom kunnen die meiden me niet gewoon vergeven? Waarom doen ze zo moeilijk?’ brult de kerel nijdig. ‘Het is lastig om iemand te vergeven, dat hij over je voet rijdt terwijl ‘ie over je voet rijdt. Stop bullying!  Toon zelf eens een beetje respect.’

Volgens Phil moet de vader wat nieuwe vaardigheden aanleren. De moeder idem dito. De zussen hebben elkaar nodig, dus die haat moet ook weg. Tja.

Je bent sowieso vrij kansloos na zo’n jeugd. Geen gevoel van eigenwaarde, angststoornissen, groot kans op een chronische ziekte, pijnklachten  of een ander probleem. Zoals een eetstoornis.  Anorexia bijvoorbeeld.

De jongste dochter heeft het. De oudste heeft diagnose borderliner. En jammer voor jullie, dames, maar een normale vent zul je waarschijnlijk niet vinden. Vanaf nu val je finaal voor eikels en klootzakken, die in het beste geval niet al teveel op je vader lijken….. Maar waarschijnlijk wel.

Maar goed, de aarde is een leerschool, hoor ik net een spiritueel medium zeggen op TV. Bah natuurlijk. En wat hebben we dan toch weinig geleerd in die miljoenen jaren evolutie. Dat belooft niet veel goeds…..Vanuit deze redenatie zullen de meisjes het wel verdiend hebben. Toch? Zijn wij er weer vanaf. 😦

 

Blamingdad op Twitter

Corruptie is eerder regel dan uitzondering in de sportwereld. De grote bonzen vertonen opvallend veel overeenkomsten met de gemiddelde bankdirecteur: Harken en binnenhalen! Ten koste van alles en iedereen! Fifa voorzitter Blatter heeft natuurlijk een enorme boterberg op zijn hoofd. Heks is totaal niet verbaasd over de schandalen. Ik kijk er eerder van op dat mensen hierdoor geschokt zijn!

Blatter, Fifa, schandalen, grappen, gif, comic,

Blatter, die enorme EI-kel verdedigt zich:

Een boterberg op mijn hoofd? Maar wel met echte boter!

Een boterberg op mijn hoofd? Maar wel met echte boter!

‘Heks, ga je schrijven over die gekke Blatter?’ Een zangmaatje kijkt me ondeugend aan, als ik dinsdagavond op mijn plekje schuif bij het koor. Ik kijk wazig terug. Blatter, wie was dat ook alweer? Er gaan wel belletjes rinkelen, maar mijn klepel hangt op half zeven….

sepp-blatter-fifa-qatar QATAR-2022

حمد بن خليفه آل ثاني، امير قطر و همسر وي

حمد بن خليفه آل ثاني، امير قطر و همسر وي

Oh ja, ik weet het weer. Fifa. Corruptie. Iedereen is verontwaardigd. En waarom? We weten toch allang, dat die hele voetbalwereld vergeven is van corruptie en vieze handeltjes. Expres wedstrijden verliezen, een WK in de tropen, partijdige scheidsrechters, vriendjespolitiek en ga zo maar door. Mijn voetbalplezier wordt al jaren vergald door dit fenomeen. Hypocriet geëikel door een stelletje lamlullen!

images-1

Dagelijks zit een cordon halve zolen pontificaal op televisie om een tafel, in het zoveelste stompzinnige praatprogramma, commentaar te leveren op dit zieke wereldje. De ene lul lult nog dommer dan de andere. De heren in kwestie schijnen ook nog een bloedhekel aan elkaar te hebben, maar dat is weer goed voor de kijkcijfers. Wat kun je daar nu over schrijven?

images-7

En dan die voetballertjes zelf. Met hun sterallures en veel te hoge inkomens. Wat een hopeloos volkje is dat toch. Niets mee aan te vangen…..

Unknown

Of zo’n Blatter. Een hoogbejaarde man, die zonodig nog een keertje verkozen wil worden, terwijl onder zijn leiding de meest walgelijke dealtjes zijn gesloten. ‘Ich habe es nicht gewusst!’ is zijn verdediging. Nou ja zeg, wat een flauwekul. Dan ben je wel een hele erge waardeloze voorzitter, als je niet eens weet wat er in je gelederen speelt.

images-2

Het schijnt wel iets genuanceerder te liggen heb ik intussen begrepen. De Fifa is gewoon een heel vreemd clubje. De constructie is bizar en nodigt uit tot corruptie. Tja. Opdoeken zou ik zo zeggen.

images-8 images-9

Er gaan stemmen op voor een alternatief WK. Heks is voor: Hoe meer WK’s hoe beter. Want hoewel ik niet van de Fifa houd en ook niet van het gekonkel en gemanipuleer rondom al die grote wedstrijden, houd ik wel van voetbal. Als kind zat ik al op mijn vaders knie samen met hem te kijken. ‘Kijk, dat is Johan Cruijff!’ legde mijn vader uit. Hij was een groot fan van deze nationale coryfee!

2008-01-27-hamster_power

Geef mij echter maar FC Groningen. Wat mij betreft organiseren zij het alternatieve WK. Gewoon ergens in de buurt van Oude Pekela. Dan gaan we er met zijn allen op de trekker naartoe. Hartstikke relaxed. De televisierechten komen ten goede van de slachtoffers van aardbevingen, zowel in Groningen als Nepal. En vrouwen hoeven het niet langer te doen met een tweederangs WK: Ze mogen natuurlijk gewoon meedoen.

BLATTER-PLATTER

Sepp Blatte: Joseph Blatter is een Zwitserse sportbestuurder. Hij werd op 8 juni 1998 voorzitter van de wereldvoetbalbond FIFA en werd op 29 mei 2015 herkozen voor zijn vijfde termijn, tot medio 2019.WikipediaGeboren10 maart 1936 (79 jaar), Visp, ZwitserlandOpleiding: Hij heeft leren harken aan de Universiteit van Lausanne(1959), cartoon_zapiro_2010_fifa_world_cup_south_africa

BLATTER-PLATTER

images-4

Unknownimages-3

Bijnieruitputting heeft als bijverschijnsel, dat je medemensen er heel irritant van worden….. Heks loopt schuimbekkend te zoeken naar Het Gele Gevaar. Op haar tandvlees! Misschien kan ze beter op het dak gaan zitten……

bijnieruitputting, James L. Wilson, illustraties

Vanmorgen nog voor acht uur staat er weer een schilder aan te bellen. Ik stop oordoppen in mijn oren, maar het kwaad is al geschied. Ik ben wakker na een veel te korte nacht! Toch heb ik uren nodig om een beetje uit mijn doppen te kunnen kijken.

bijnieruitputting, James L. Wilson, illustraties

Om kwart voor elf verlaat ik mijn huis. Ik zwalk tussen natte deurposten en vervende Mannetjes door naar buiten en ga op zoek naar mijn auto. Als ik de parkeerplek nader zie ik mijn wagentje nergens. Wat gek. Ik weet toch zeker, dat ik em hier heb achtergelaten.

Opeens zie ik iets geels schemeren achter een bestelbusje. Het piepkuiken staat er wel degelijk, maar één of andere gek heeft zijn bus er voor geparkeerd. Ik sta klem. Meuh!

bijnieruitputting, James L. Wilson, illustraties

Ik ga op onderzoek uit op mijn megahoge hakken. Omdat ik niet op een lange-afstandswandeling heb gerekend loop ik op een paar enorme pijlers. Zul je net zien! Ik kijk in de belendende bouwkeet, maar die is leeg.

bijnieruitputting, James L. Wilson, illustraties

Opeens zie ik een schilder lopen, die ik intussen ken. Hij heeft me afgelopen week zijn halve levensgeschiedenis verteld. En zijn politieke inzichten gedeeld. Best schrikken, dat laatste…..

‘Weet jij, wie die bus hier heeft geparkeerd?’ De schilders zijn het niet volgens de man. Waarschijnlijk de dakdekkers. En waar zitten die? Op het dak! Ik zie mezelf toch geen ladder opklimmen op hakken met hondje.

bijnieruitputting, James L. Wilson, illustraties

Wat moet ik nu? Over twintig minuten moet ik al in Zoetermeer op een behandeltafel liggen en ik ben nog geen stap verder gekomen het laatste kwartier….. Ik besluit het op een brullen te zetten.

Met een omcirkelende beweging loop ik om het complex heen, waar de nieuwe daken worden gerealiseerd. ‘Dakdekkers!’ loei ik. Ik ben een beetje schor, want heb last van mijn keel, dus het klinkt laag en keihard. Dat kun je met wel toevertrouwen. ‘Dakdekkertjes!’ Het is geen gehoor.

bijnieruitputting, James L. Wilson, illustraties

Ik krijg geen antwoord. Dat maakt me nijdig. Waar zitten die lui? Ik loop de hoek om. ‘Dakdekker, verdorie, waar zit je?’ Ik hoor iets. Iemand zit rare dingen terug te roepen. Ik word in de maling genomen. Ja, vind je het gek? Het duurt nog zeker vijf minuten, voordat de man zich laat zien. Kijk, dat vind ik dan weer asociaal!

‘Dat kun je toch niet maken, man, om zomaar een paar auto’s klem te zetten.’ Eikel, denk ik erachteraan. ‘Ja, maar ik had een briefje met mijn telefoonnummer achtergelaten in mijn auto.’ Hij wijst naar een minuscuul papiertje ergens op een onopvallende plek. Sukkel.

bijnieruitputting, James L. Wilson, illustraties

Zodoende scheur ik enigszins verlaat de straat uit. Dit gaat niet meer goedkomen vandaag, weet ik uit ervaring. Ik knikker Varkentje uit de auto in de armen van Frogs en spoed me naar mijn afspraak met de acupuncturist.

bijnieruitputting, James L. Wilson, illustraties

Als ik binnen kom schrikt de vrouw van mijn behandelaar van hoe ik eruit zie. ‘Gaat het wel een beetje?’ Ik draai mijn ogen naar binnen en trek een rare bek. ‘ Verbouwingsperikelen zonder einde. Beetje uitgevloerd…’

Ze begint te lachten. ‘Nou, het wordt vast heel mooi.’ ‘Wat interesseert mij dat nou, of de verf in de hal rood of paars is, of mijn balkon een geverfd plafond heeft, of er nieuwe deuren en ramen komen. Het zal me een worst wezen. Ik wil rust!’

bijnieruitputting, James L. Wilson, illustraties

Dezelfde middag arriveert er een dik boek met de post: ‘Bijnieruitputting. Het stresssyndroom van de 21e eeuw.’ Geschreven door de arts James L.Wilson. Heks is weer bezig om zich te verdiepen in mogelijkheden om haar situatie te verbeteren. Zoals altijd moet ik het zelf uitzoeken.

Eigenlijk zou er eens een goede endocrinoloog naar mijn bloedwaarden moeten kijken. Maar dat is niet te realiseren in onze bananenrepubliek.

bijnieruitputting, James L. Wilson, illustraties

Ik schrik van alle informatie. Gelukkig staan er ook richtlijnen in, waar ik iets mee kan. Ik weet, dat mijn stresssysteem voor geen meter werkt. De informatie in het boek is dan ook zeer herkenbaar. Dit syndroom gaat hand in hand met ME en Fibromyalgie.

bijnieruitputting, James L. Wilson, illustraties

‘Maar bij ME moet er eerst behandeld worden tegen de micro-organismen waar de patiënt ziek van is geworden. De afvalproducten daarvan putten de bijnier uit. Dus alleen de bijnier behandelen is niet genoeg.’ Een soort water naar de zee dragen. Dat is wat ik al jaren doe!

bijnieruitputting, James L. Wilson, illustraties

Micro-organismen die me ziek maken. Die moeten worden geëlimineerd. Maar hoe? En wie kan die organismes opsporen? In Nederland moet je het maar uitzoeken met je micro-organismes. Die zitten wat onze medisch opgeleide ‘deskundigen’ betreft tussen je oren! ‘Je moet je niet zo wentelen in je kwaaltjes!’ is me door mijn vorige huisarts wel naar het hoofd gegooid! Grrrr.

Als ik me zo ziek voel als afgelopen week, raak ik altijd in paniek. Ik weet, dat ik het veel beter doe dan een paar jaar geleden, maar de angst zit er goed in. Ik weet namelijk ook, dat alle met grote inzet zorgvuldig opgebouwde verbetering door een simpele stresssituatie weer helemaal onderuit kan gaan. Zoals door een lange intensieve stompzinnige verbouwing bijvoorbeeld.

bijnieruitputting, James L. Wilson, illustraties

Er is niet zoveel voor nodig om mij volledig uit te putten. En dat zet dan vaak weer de deur open voor meer ellende. Maar die weg gaan we niet bewandelen, Heks. Alles uit de kast voor de bijnieren nu! Ik ga maar weer wat speciale voedingssupplementen bestellen om die kleine dappere edoch dodelijk vermoeide organen te ondersteunen.

Een aanslag op mijn financiën natuurlijk, maar ik wil niet verder onderuit! Daarnaast zou ik graag minder chagrijnig zijn. Dat laatste is een heel naar bijverschijnsel van deze vorm van uitputting: Om het minste of geringste wil je iemands kop afbijten, want je ergert je dood aan alles en iedereen……

Vooruit met de geit maar weer: Fingers crossed!

bijnieruitputting, James L. Wilson, illustraties

Heks wordt aangereden! Voor de zoveelste keer. De schuldige probeert eronderuit te komen. Kordaat bel ik de politie, voordat die rat em kan smeren! Eind goed, al goed! Met dank aan oom agent. Een oude bekende zal later blijken…..

botsing, auto, ongeluk, botsen,

Dinsdagmiddag laat ik me weer helemaal uit de knoop halen door mijn fysiotherapeut. Hij heeft hele gemene trucjes om alle vastgelopen spieren en pezen weer in beweging te krijgen.

botsing, auto, ongeluk, botsen, botsing, auto, ongeluk, botsen, botsing, auto, ongeluk, botsen,

Heks ligt te krijsen als een speenvarken tijdens zijn geniepige manipulaties. Of te gieren van de lach, omdat hij in de lachspieren rond mijn middel zit te knijpen. Niet voor de grap overigens, maar om mijn heupen weer in beweging te krijgen. Als het echt te pijnlijk wordt puf ik als bij een zware bevalling.

botsing, auto, ongeluk, botsen,

Intussen kletst mijn fysio zijn onzinverhalen tegen me aan. Wat een gekke vent is het toch! Zijn absurde humor is goed aan me besteed….. Toch ben ik blij dat zijn martelpraktijken maar een halfuurtje duren…..

botsing, auto, ongeluk, botsen,

Goed gehumeurd loop ik de deur uit. Lekker alles uit de knoop. Waarschijnlijk ga ik heerlijk slapen vannacht. Dat is meestal een prettige uitkomst van zo’n sessie bij de fysiotherapeut. Omdat Cowboy er met mijn fietssleutel vandoor is ben ik met de auto gekomen. Ik sta op de Herengracht.

botsing, auto, ongeluk, botsen,

Als ik de gracht af rijd, zie ik dat de brug is afgesloten. Hij wordt gerestaureerd. Ik zie Mannetjes aan het werk. Noodgedwongen sla ik dus maar af de andere kant op. Op mijn gemak rijd ik de Nieuwe Rijn op.

botsing, auto, ongeluk, botsen, botsing, auto, ongeluk, botsen, botsing, auto, ongeluk, botsen,

Ter hoogte van de galerie van True en Trueman schiet er plotseling een grote SUV uit een parkeerplaats. Met een noodvaart! Ik sta direct op mijn rem, maar kan toch niet voorkomen, dat de auto tegen me op knalt!

botsing, auto, ongeluk, botsen,

Zo snel als hij uit zijn parkeerplek tevoorschijn schoot, zo vlug schiet hij er in terug. Alsof hij het ongeval ongedaan wil maken. Knalgele verf op de achterzijkant van zijn auto verraadt echter de botsing. Ik stap uit. Uit de enorme auto komt een miezerig mannetje tevoorschijn. Piepjong. Je vraagt je af of hij eigenlijk wel auto mag rijden qua leeftijd…..

botsing, auto, ongeluk, botsen, botsing, auto, ongeluk, botsen,

‘Je zag me zeker niet,’ zegt Heks doelend op het feit, dat hij achter een paar vrij hoge auto’s vandaan kwam en me in feite niet kon zien……

‘Ik stond daar al de hele tijd, je rijdt zomaar tegen me op!’ schreeuwt het kereltje terug. Vervolgens weigert hij mee te werken aan het invullen van de schadeformulieren….. Getuigen hebben we niet. Precies op het moment suprême was er niemand ter plekke.

botsing, auto, ongeluk, botsen,

Dus laat ik mijn auto staan en bel de politie. Ik negeer het vervelende ventje verder volkomen, maar zorg er zodoende wel voor, dat hij niet weg kan rijden. Hij kan uiteindelijk moeilijk door me heen rijden!

motoragent, politie, diender, smeris, policemotoragent, politie, diender, smeris, police

Als er mensen langs willen, verzoek ik hen een andere route te kiezen. Ik verplaats mijn karretje geen centimeter totdat oom agent de situatie heeft beoordeeld! Niemand doet moeilijk na een blik op het nog immer telefonerende eikeltje. ‘Laat maar staan hoor, je hebt gelijk!’ hoor ik links en rechts.

motoragent, politie, diender, smeris, policemotoragent, politie, diender, smeris, policemotoragent, politie, diender, smeris, policemotoragent, politie, diender, smeris, police

‘De politie wil niet komen,’ miezert het muisje, nadat hij eindeloos allerlei telefoontjes heeft gepleegd. Ik betwijfel of hij werkelijk het politiebureau heeft gebeld. Ik acht het waarschijnlijker, dat hij wat vriendjes heeft ingeseind. Of zijn moeder…… Hij grijnst meesmuilend.

Maar wat een tegenvaller: Er komt wel degelijk een grote stoere motoragent aan. Het duurt even, maar dan heb je ook wat!

motoragent, politie, diender, smeris, police

De diender schat de situatie direct goed in. ‘Geen ruzie maken,’ zegt hij vriendelijk, ‘Jullie verzekering vecht het wel uit voor jullie. Maar eerlijk gezegd lijkt het me wel duidelijk.’ Hij kijkt naar het kleutertje, ‘U bent gewoon zonder te kijken uit de parkeerplaats gereden….’

motoragent, politie, diender, smeris, police motoragent, politie, diender, smeris, police motoragent, politie, diender, smeris, police motoragent, politie, diender, smeris, police

‘Nee, ik stond stil op de weg,’ roept het jong volhardend. Een onwaarschijnlijk en onhoudbaar statement. Zeker gezien de schade. Daaruit maakt de smeris iets geheel anders op!

botsing, auto, ongeluk, botsen,

‘Ik wilde gewoon alles invullen, hoor,’ roept het ventje vervolgens, terwijl hij met een schadeformulier zwaait. ‘Ja nu,’ ik draai mijn ogen dramatisch omhoog en hef mijn handen. De agent verblikt of verbloost niet. Hij wil onze papieren zien.

botsing, auto, ongeluk, botsen, botsing, auto, ongeluk, botsen,

Heks staat zenuwachtig in haar papieren te rommelen. Waar is nu toch mijn rijbewijs? Oh, wat ben ik toch moe. Ik wil naar huis en in bed liggen….. Uiteindelijk vullen we alles in.

De agent zit er bovenop met zijn aandacht. Alsof hij de boel niet helemaal vertrouwd. Hij checkt alles en maakt een tekening van de situatie. Wijst de jongen op inconsequenties in zijn versie van het gebeurde en een knol van een fout in zijn papieren weerslag daarvan. Kortom: Ben ik even blij, dat de man me helpt!

motoragent, politie, diender, smeris, police botsing, auto, ongeluk, botsen, botsing, auto, ongeluk, botsen, motoragent, politie, diender, smeris, police

Als alles rond is vraag ik hem of hij een bootje heeft. We blijken elkaar te kennen van de tijd, dat ik op een scheepswerf werkte. Een hele zomer hebben we zij aan zij in een grote hal aan verschillende bootjes zitten bikken. ‘Dat je dat nog weet!’ straalt de man, ‘Ik heb dat bootje nog steeds. Binnenkort gaat ‘ie weer op de helling!’

motoragent, politie, diender, smeris, police motoragent, politie, diender, smeris, policemotoragent, politie, diender, smeris, police

‘Geef elkaar de hand,’ commandeert hij vervolgens. Ik sluit mijn heksenklauw om het fladderende vogelvlerkje van het joch. Misschien rijdt hij stiekem in de auto van zijn vader en doet hij daarom zo moeilijk. ‘Succes ermee,’ wens ik hem toe. De lamstraal.

Het is al de zoveelste keer dat ik word aangereden. Het feit, dat ik nu in een knalgele auto rijd maakt niet veel uit. Ik lijk nog steeds onzichtbaar! Ik ken niemand met zoveel van dit soort gezeik als ikzelf.

botsing, auto, ongeluk, botsen, botsing, auto, ongeluk, botsen,

En evenzovele keren willen de onverlaten dan niet meewerken aan het afhandelen van het gebeuren. De auto’s zijn zonder uitzondering BMW’s of SUV’s, de bestuurders zijn overwegend Marokkaans, vandaag ook weer…… Allemaal toeval natuurlijk. Er heeft ook wel eens een kakkineuze dame uit Wassenaar haar BMW in mijn nek geparkeerd: Total loss.

botsing, auto, ongeluk, botsen, botsing, auto, ongeluk, botsen, botsing, auto, ongeluk, botsen,

Vandaag valt het mee. Ik kom met de schrik vrij. Mijn auto heeft een paar schrammen.  Maar dat stelt niks voor, het is maar blikschade. Aan de andere kant van de bumper heeft iemand ook wat krassen achtergelaten. Er zit nog een onverklaarbare deuk aan de zijkant. Veroorzaakt door een omgevallen dronken kroegganger?

images-50

En het lijkt erop alsof iemand met zijn sleutelbos het portier te lijf is gegaan. Mijn oude boze buurman Aarsveter? Die eikel heeft jarenlang deuken geslagen in mijn opeenvolgende autootjes, als hij weer eens uit zijn humeur was. Wie weet is hij weer een keertje in Leiden op bezoek geweest.

botsing, auto, ongeluk, botsen,

Het is natuurlijk een eitje om mijn auto op te snorren in zijn oude buurtje. Mijn vorige auto was lastiger. Er stond nog precies zo’n zelfde bolide hier in de buurt. Die kreeg dan ook regelmatig een lekkere deuk van hem…… 🙂

Hoe dan ook, het mooi is wel af van mijn wagentje. Gelukkig rijdt ie nog steeds verrukkelijk! Mijn kleine zuinige piepkuiken: Het Gele Gevaar!

POLITIEAGENT, SOUTHPARK,

Heks is druk bezig. Vertilt zich aan de metamorfose van haar Heksenhuisje. Maar niet getreurd: Het wordt heel mooi, fantastisch en paradijselijk! Gelukkig maar…..

geen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busygeen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busygeen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busy

Nog steeds ben ik te druk voor mijn doen. Ik hol achter de feiten aan, nog meer dan anders. Constant heb ik het gevoel, dat ik van alle moet. Zoals bonnetjes voor de belastingen uitzoeken en optellen. Maar om dat te kunnen doen moet ik eerst mijn werkkamer opruimen. Ik knikker al weken alles wat in huis ligt rond te slingeren gewoon op de hier al aanwezige grote hoop…..

geen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busygeen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busygeen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busy

geen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busy

Net als ik denk, dat ik de boel weer een beetje onder controle heb staan er een paar schilders op het balkon. Ze smijten alle zich daar bevindende troep op het dak van de belendende schuurtjes. Vervolgens schuren en lakken ze er lustig op los. De klodders verf vliegen om mijn oren. Een spoor van witte kattenpootjes wandelt door mijn huiskamer. Goed zichtbaar op mijn donkere vloer…..

geen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busygeen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busy

‘Daar mot je botewrwrwr op smeren,’ zegt de scheldschilder de volgende dag. Ik kijk de man niet begrijpend aan. Boter op mijn houten vloer? Heeft hij boter op zijn hoofd? Maar nee, ik begrijp hem verkeerd. Dit voedselproduct helpt inderdaad bij het verwijderen van verf: Van de kussentjes van kleine kattenpootjes !!!

geen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busy

Heks klimt op het dak van de schuurtjes en zoekt de troep uit. Ik gooi zeker zeven vuilniszakken puin van het dak af de straat op. Frogs zal ze later op de hoek van de straat zetten voor me!

images-14geen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busy

De schilders zijn aardig. En grappig. Eentje kan geweldig kankeren op van alles en nog wat. Hij maakt zich te sappel over de uitvoerder van Portaal. ‘Ik zal em **** en *****, die pleures *****’

Mijn balkonnetje knapt enorm op, dat is wel fijn. Het witgeverfde plafond reflecteert veel meer licht. Dat samen met de verdwenen Meidoorn maakt mijn huis een stuk zonniger…..

geen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busy geen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busy

Terwijl ik me druk maak over de belastingbonnetjes gooien de schilders alles weer terug op mijn balkon. Ze zijn klaar. Als ’s morgens uit het raam kijk zie ik een enorme berg spullen liggen bovenop de kattenbakken. Ik wurm me naar buiten en sjor voorzichtig aan de stapel. Oeps. Dat had ik beter niet kunnen doen! De berg troep tuimelt om en  alles rolt over elkaar heen.

geen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busy

Ik moet orde op zaken stellen. Al is het maar om te zorgen, dat mijn kattenvolkje naar het toilet kan! Maar waar te beginnen? Eigenlijk moeten er eerst een paar nieuwe vlonders komen. Dat betekent een ritje naar het tuincentrum. En zagen, zagen, wielewielewagen……. Zelf zagen wel te verstaan. Met mijn hopeloze armen!

geen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busy

Zodoende ben ik een hele middag bezig om mijn balkon te reorganiseren. Ik leg de tegels op hun plek en vul ze aan met nieuwe exemplaren. Ik zaag er hier en daar een paar doormidden. Ik sleep een enorme Oleander mijn huis in. Die kan mooi bescherming bieden tegen al te nieuwsgierige blikken van mijn naaste buren.

geen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busygeen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busy

Natuurlijk kan ik niet meer bewegen na al deze inspanningen. Mijn balkon ziet er paradijselijk uit, maar ik oog als een wandelend lijk. Mijn buitenplaats is enorm opgeknapt, maar dat kun je van mij niet bepaald zeggen……..

geen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busy

Vandaag race ik alweer door de stad om de volgende klus te klaren: Er moet een pomp komen om mijn waterbed leeg te pompen. In mijn hal staat een enorm pakket met daarin een nieuw bed. Dat kan pas worden geplaatst als het oude matras is verwijderd. En hoewel lek is het nog lang niet leeg. Humbug!

geen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busygeen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busygeen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busygeen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busy

De bonnetjes zijn nog steeds niet af. Ik heb de deadline ruim overschreden. M’n plannen om er vandaag aan verder te gaan vallen in het water, want ik ontdek, dat ik de hele middag moet repeteren met het projectkoor.

geen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busygeen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busy

Bah! Ik heb teveel hooi op mijn bescheiden vorkje! Ik vlieg maar van hot naar haar. Mijn spieren doen pijn. Mijn nek is een vonkende elektriciteitscentrale. Ik zie er uit als een geest. Ik voel me ziek en klammig. Help.

geen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busygeen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busy

Gelukkig krijg ik hulp. Morgen komt Cowboy gewapend met zijn boormachine deze kant op. Dan gaan we weer verder met het geklus. Intussen zitten er genoeg verhaaltjes in mijn hoofd, maar ik kom er niet aan toe. Ik ben of te druk, of te moe!

Te druk en te weinig tijd – 7 inzichten…….

geen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busy

geen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busy

geen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busy geen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busygeen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busy

geen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busygeen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busygeen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busy

geen tijd, te druk , agenda vol, niet nu, busy

Waterig gevoel na natte dweil van medemens. Iedereen is mijn partner, toch? Worstelen en bovenkomen. Heks glimlacht. Ze weet wat haar te doen staat. Je vijanden zijn vaak je beste leermeesters…..

liefde, liefde uitstralen, love, universe, amour, helende liefde, hart,

Oh, wat was ik toch weer nijdig gisteren. Nu heb ik er wel een beetje spijt van. Beter had ik het anders aangepakt, niet gereageerd….. Alhoewel. Soms heb je zo’n ellendige geschiedenis met iemand, dat je helemaal niets meer met zo’n medemens te maken wilt hebben. En hoe valt dat dan te rijmen met mijn levensmotto, dat iedereen mijn partner is?

liefde, liefde uitstralen, love, universe, amour, helende liefde, hart,liefde, liefde uitstralen, love, universe, amour, helende liefde, hart,

Nadat ik de antropoloog een pissig mailtje had gestuurd kreeg ik natuurlijk een uitgebreid antwoord. Op mijn verzoek, daarmee op te houden kwam er weer een zalvend epistel. Zijn weerwoord is, dat hij me er zo gespannen uit vond zien, hij voelde meeleven en wilde me op vrolijken…… ‘ hopend dat je een wat vriendelijker en blijer uitstraling zou hebben

Dus dan zeg je dingen als: ‘En ben je al een beetje innerlijk gegroeid? (smalend) Wat ben je toch een achterlijk mens. Je bent gewoon een stomme trut.’

liefde, liefde uitstralen, love, universe, amour, helende liefde, hart,

Ook beweert hij zich helemaal niet tot me te voelen aangetrokken. Zijn gedrag in het verleden logenstraft die bewering, maar dat deed hij toen ook al af met een verhaal, dat hij me warmte wilde geven. Het zal wel. De manier waarop beviel me niet. Met zijn handen. Op mijn bovenbillen, heupen, flanken en buik.

Vervolgens breekt hij op badinerende toon een lans voor een liefdevolle levenshouding, vanuit het hart. Waar al die warme uitspaken en handelingen van hemzelf naar eigen zeggen ontspruiten. Ik gok, dat ze iets lager hun oorsprong vinden. In zijn zonnevlecht ofwel machtscentrum. En waar de handtastelijkheden vandaan komen laat zich mijns inziens raden. Ook hij is een seksueel wezen. Ook hij heeft behoefte aan aanraking. Maar hij vermomt dat in een verhaal over liefde. Als een wolf in schaapskleren.

liefde, liefde uitstralen, love, universe, amour, helende liefde, hart,liefde, liefde uitstralen, love, universe, amour, helende liefde, hart,liefde, liefde uitstralen, love, universe, amour, helende liefde, hart,

Liefde en respect zijn hetzelfde. Op het moment, dat ik me niet senang voel bij zijn uitingen van liefde, omdat hij daarmee mijn lichamelijke integriteit aantast, mis ik enig respect. Het feit, dat ik dat heb gemeld maakt mij dan uiteindelijk een stomme trut.

Nou ja, wat kan ik over zijn epistels zeggen. De prekerige toon, zijn overtuiging heel goed bezig te zijn. Hoe hij me de les leest over projectie van negatieve gevoelens op hem en ook over compassie. De lulkoekerige zelfingenomenheid, die afstraalt van zijn verhaal. Ik kan er niets mee.

liefde, liefde uitstralen, love, universe, amour, helende liefde, hart,

Toch heeft hij ook gelijk. Ik ben in een negatief gevoel terecht gekomen bij die man. En daar moet ik iets mee doen. Niet met hem, dat zou hij wel willen. Maar met mezelf. Er is een Boeddhistische oefening, die zich hier heel goed voor leent: Liefde sturen naar een dierbare, naar een kennis, iemand die me onverschillig laat en een eikel. Die eikel dus. Die droplul van een partner…..

liefde, liefde uitstralen, love, universe, amour, helende liefde, hart, , BOEDDHA, BUDDHA

Als ik ’s avonds Frogs beloon met een glaasje wijn, omdat hij de vuilniszakken buiten komt zetten, de schat laat ook gelijk de hond voor me uit, vertel ik hem mijn belevenissen met de antropoloog. ‘Ik heb je blog al gelezen, Heks. Je stelt de antropologie wel in een slecht daglicht….’ gniffelt hij, ‘Hihihi een scharrelhaantje…..!’ Al snel zitten we lekker te lachen om het absurde verhaal. ‘Als hij zoiets doe, waar ik bij ben, vliegt hij in no time door de lucht!’ zegt mijn goede vriend. Ik weet het. Ik heb wel eens een hitsige beeldhouwer door de kroeg zien vliegen, die zijn handen niet thuis kon houden….

liefde, liefde uitstralen, love, universe, amour, helende liefde, hart,

Ik laat hem een foto van de man zien op Internet. ‘Oh, ik ken hem wel van gezicht. Komt goed Heks. Ik weet nu wie het is.’ Cowboy heeft niet zoveel begrip voor mijn problemen. ‘Gewoon niet reageren,’ is zijn advies. Ja, laat ik dat nu net al een paar jaar hebben uitgeprobeerd….. ‘Maar ja, ik ben natuurlijk een man, dat is waarschijnlijk anders.’

En of dat anders is. Bij ons dames is het soms net prijsschieten. Als ik een euro zou krijgen voor alle keren, dat een vent met zijn tengels aan me zat of tegen me aanzwom in het zwembad, of vergaande seksueel getinte opmerkingen maakte, dan was ik multimiljonair. En dat is NIET overdreven. Het is een dagelijkse plaag, dat gejat. Maar met de jaren wordt het wel iets rustiger. Niet zoveel als ik had gehoopt, maar toch.

En ik heb Frogs en Ysbrandt. En mijn knietje. Om te geven aan een ieder, die het nu nog niet begrepen heeft!

liefde, liefde uitstralen, love, universe, amour, helende liefde, hart,

Ach ja, die brieven. Opvallend is zijn dreiging, dat het een nederlaag voor me is als ik het niet met hem ga uitpraten. Het kan zelfs lichamelijk gaan woekeren. O jee, krijg ik nog meer klachten…… Mweuh.

liefde, liefde uitstralen, love, universe, amour, helende liefde, hart,

“Beste Heks,

Ik had je niet moeten groeten of moeten vragen hoe het met je gaat.

Het was in wezen meeleven, hopend dat je een wat vriendelijker en blijer uitstraling zou hebben. (Dat was het in het begin, maar sorry, dat ik daarna wat cynischer werd, waarvoor ik m’n oprechte spijt betuig, had m’n tong moeten beheersen)

Het gaat mij niet om je vrouwzijn – nooit geweest ook, ik val totaal niet op jou – maar om je menszijn. Ook met mensen op markt etc heb ik vaak fijne gesprekken, ook de marktmensen zelf, gewoon als mens. Liefde, warmte en compassie zijn immers de krachten van het universum. Leven vanuit het hart en ook vriendelijkheid is immers een kracht.

Natuurlijk mag jij denken, wat je wilt. Percepties zijn vrij, ook de projectie, dus het denken dat het altijd aan de ander ligt en dat die boze bedoelingen heeft etc etc.

Alleen al zelfreflectie kan wat helpen in deze, dus denken dat vergissen ook een mogelijkheid is in onze rationele percepties.

Je keek in de winkel erg strak, iets wat me er toe bracht wat meeleven te tonen. Sorry, ik zal dat niet weer doen.

het ga je goed.

Lieve groet

Hansje Pansje Mestkevertje.

liefde, liefde uitstralen, love, universe, amour, helende liefde, hart,liefde, liefde uitstralen, love, universe, amour, helende liefde, hart,

Heks, Je wilt ’t laatste woord.OKE Alleen nog iets filosofisch. Als iemand iets heeft tegen de ander, kun je kiezen voor 1)  de weg van het ‘boze oog’, zoals ik als antropoloog nogal eens tegenkwam,  dus de ander in gedachten en qua uitstraling bitter en met negatieve zo niet giftige energie bejegenen, wat altijd op zichzelf terugslaat (Kosmische wet van Terugkaatsing +Spiegeling) , dus dat ‘men wordt wat men denkt’. Of 2) de weg van dialoog en uitpraten wat ‘de mens dwars zit’. Ben bereid tot gesprek, je aanhoren en het met elkaar uitpraten. Alleen zo is vorm verzoening mogelijk, althans zuiveren van energie. Als 1 vd partijen een dialoog, wat ik nogmaals hierbij aanbied, bijv in Koetshuis, niet wil, is het een nederlaag. Het kan zelfs lichamelijk gaan woekeren. Iets uitspreken en elkaar daarna normaal een hand geven, is betere weg. Als je dat niet wilt, dit m’n laatste woord

Met  groet

Hansje Pansje Mestkevertje.

Wie een glimlach uitzendt, krijgt die terug.

De magie van dankbaarheid verandert je leven.

dr. Hansje M”

Heks glimlacht. Ze weet wat haar te doen staat. Je vijanden zijn je beste leermeesters…..

liefde, liefde uitstralen, love, universe, amour, helende liefde, hart,