Het atelier van Steenvrouw is een oase van rust en inspiratie in de woestijn van het leven. Ik ben er weer eens even. Hier is altijd wat te beleven. En ook: Hondentanden en de kloten van de bok!

‘Wat ligt daar nu op de grond, het komt uit de bek van je hondje..’ Steenvrouw neemt een snoekduik naar de vloer en vist een klein bloederig dingetje van de tegels. ‘Kijk,’ ze houdt het onder mijn neus. ‘Het is een melktandje!’ Dolblij pak ik het kleinood af, ‘Nee, een kies. Een piepkleine messcherpe melkkies. Joepie, eindelijk heb ik er eentje te pakken.’

Ik geef mijn vriendin een pakkerd en bewonder het kleine kiesje mateloos.

‘Laat je tandjes zien,’ zeg ik tegen VikThor. Dit oefenen we altijd op puppycursus. Ter voorbereiding op de dierentandarts…..Ik frummel met mijn vingers rond zijn bekje. Hij ontbloot een sneeuwwit rijtje tanden en kiezen.

Supersmerig hondje. 

‘Ik zie een bloederig gat!’ Steenvrouw kijkt gebiologeerd in het kleine bekje. Achterin zit inderdaad een vers wondje. Aan de andere kant zie ik een nieuwe kies opkomen naast de oude. ‘Daar moet ik op letten, die oude moet er wel uit. Kijk, de worteltjes lossen op,’ ik wijs op het bloederige kiesje in mijn hand, zonder wortel ‘En daarna vallen ze eruit.’

Al weken is mijn pup bezig om zijn haarscherpe naaldwapens, geen idee hoe het iemand dit geniepige natuurlijke wapen der puppies zo’n onschuldige benaming als melkgebit kan geven, om te wisselen voor een blijvende versie. Minder scherp, maar nog immer venijnig. Het proces verloopt in etappes. Elke keer als ik denk dat we er doorheen zijn begint het monstertje weer overal op te kauwen. Met name op de handen van Heks. Een heftig bijverschijnsel van al dat gewissel.

Maar zo lief!

.We zitten in het atelier van Steenvrouw. Het is voor het eerst dat ik haar op deze locatie bezoek. Ze zit er al meer dan een jaar!

‘Mooie ruimte,’ roep ik bewonderend als ik binnen kom. Het is niet zo groot en hoog als haar vorige loft, maar ze heeft er helemaal haar eigen plekje van gemaakt. Tafels vol kunstwerken in progress. Prachtige experimentele lampen en marmeren beelden in alle stadia van ontwikkeling. Brokken Belgisch Blauw, Amber, marmer. Enorme vijlen, beitels, slijptollen, lijm, verf, kippengaas……

De bok op Boerderij Het Geertje: Aan het werk, mijn baan is ideaal. Seizoenssekswerker……

Ik ben altijd graag in haar atelier. Het feit dat het zo lang geduurd heeft voordat ik haar hier heb opgezocht heeft niets met haar te maken. Noch met mijn beperkte energie, griepaanvallen en extreme vermoeidheid. Van Steenvrouw krijg ik altijd energie! Van een uurtje tussen haar prachtige beelden knap ik geweldig op.

Het komt doordat er in het pand ook een eikel huist, die ik nog ken uit het verleden. Een draak van een kerel, die Heks ernstig verbaal heeft bedreigd nadat ze op veertigjarige leeftijd gedrogeerd  werd en vervolgens te grazen genomen door een hormonaal gestoorde twintigjarige.

Hij heeft zijn dreigementen ook uitgevoerd: Nog steeds gaat Heks vreselijk over de tong in bepaalde kringen en dat komt uit de koker van deze reptielachtige man en zijn gemene dikke pad van een ex.

En dan nu eindelijk: De kloten van de bok!

Ik heb mezelf beloofd nooit meer in de buurt van die engbek te hoeven verkeren. Gemakkelijker gezegd dan gedaan in een dorp als Leiden. Want hoewel de griezel is verstoken van enige artistieke of andersoortige kwaliteiten huurt hij toch een ruimte bij met Heks bevriende kunstenaars. Hij is klusjesman. En een hele slechte hoor ik onlangs en passant.

Want in de sauna van de sportschool zitten twee vrouwen een keer steen en been te klagen over diezelfde man. Wat een toeval toch weer. Heks zit stilletjes te luistervinken.

Valt hier nog wat te neuken?

Ze balen als een stekker van de klier, omdat hun eigen vent voor hem werkt. Zwart natuurlijk.  Want belasting betalen is er niet bij. Ook hoeven zijn werknemers niet verzekerd te zijn. Nergens voor nodig. Wat kan er misgaan met een cirkelzaag en slijptol tenslotte? Stoned op een steiger. Je bent een sukkel als je weigert!

‘Hij betaalt nooit uit. Mijn geliefde krijgt nog duizenden pikzwarte euro’s van hem. We hebben haast geen geld. Juist nu we een baby hebben gekregen,’ aldus een beeldschone yogalerares. Toevallig ken ik haar man ook. Heks kent nu eenmaal half Leiden. Dat die voor de eikel is gaan werken…. Hij moet toch beter weten……

Je aan geen enkele afspraak houden? Het tekent die vent. Ik ken hem al zo’n vijfendertig jaar en heb nog nooit een fris verhaal over hem gehoord. Een pillen slikkende, blowende, zuipende, snuivende,  illegaal werkende sukkel van een vent. Het enige dat hem siert is een mooie bos haar, grijs intussen, maar nog steeds vol.

Vandaag heb ik echter mijn weerstand om in een straal van honderd meter van de lul te komen overwonnen. Voor mijn vriendin. Omdat ze het zo gezellig vindt als ik langskom. Zij kent de zak overigens nauwelijks. Voor haar is hij niet meer dan een medehuurder van dit krottige complex.

We drinken koffie in een plastic tent met een gaskachel erin. Midden in haar atelier! De kachel staat hoog. De temperatuur is aangenaam. We giebelen en kletsen. Zachtjes, want het pand is erg gehorig. Ik wil niet dat die idioot iets kan verstaan. Gelukkig is hij in geen velen of wegen te bekennen.

‘Misschien hij wel veranderd,’ mijn vriendin is altijd hoopvol. Positief. Ze gelooft in verandering ten goede…… Heks op zich ook. Maar doorgaans gaat dat niet vanzelf. Nooit zomaar. Zonder noodzaak.

Mensen moeten enorm gemotiveerd zijn om het roer om te gooien. En zelfs dan valt het nog niet mee om het voor elkaar te krijgen. Ik spreek uit ondervinding. Zelfreflectie. liefde, respect, inzicht. Elementen die daar onlosmakelijk mee verbonden zijn. Termen die die kerel niet kent.

‘Vergeet het maar, schat. Die man is onverbeterlijk. Ik heb onlangs nog een paar ongelofelijke shitverhalen over hem gehoord. Het is een droplul. Het is niet anders.’ We lopen naar buiten. Een andere huurder is bezig een bus uit te laden. Ook deze man vindt Heks tien keer niks. Maar dat is nergens op gebaseerd.

vik14

Alle gekke geiten op een stokje! Wat loopt daar voor’n rare bok?

De man heeft me nooit iets misdaan, behalve een ruimte verhuren aan een eikel, zodat die weer in mijn periferie opduikt. Louter antipathie en vooroordeel dus. En ook overdrachtHij bevindt zich op de verkeerde plek met een klusbus.

Een spontane antipathie: Daar heeft iedereen wel eens last van. Ook Heks.

Thuis stop ik de kies van VikThor in een mooi doosje. Ik koester mijn schat. Mijn gang in het hol van de leeuw is rijkelijk beloond. Deze queeste is goed verlopen. Zodra ik in de atelierruimte van mijn vriendin ben is er niets meer aan de hand. Absoluut voor herhaling vatbaar.

Ja, dit is een vreemde geit in de bijt!

Want hij heeft zwarte oren!

 

 

Christelijke Oratorium Vereniging Ex Animo zingt weer vol animo de Matthäus Passion van Johann Sebastian Bach onder bezielende leiding van Wim de Ru op woensdag 23 maart 2016.

Woensdag 23 maart 2016 is het weer zover: De Christelijke Oratorium Vereniging Ex Animo zingt weer vol animo de Matthäus Passion van Johann Sebastian Bach onder bezielende leiding van Wim de RuWe zijn volop aan het repeteren: Het wordt weer fantastisch!

De eerste rang is helaas al uitverkocht. Er zijn echter nog wel kaarten verkrijgbaar via de website voor de tweede en derde rang. Ook niet verkeerd hoor.

Dus komt dat zien en vooral horen!

mattheus passion , ex animo, Leiden, oratoriumvereniging, Wim de Ru, 2016

Koor als metafoor. Mijn koor is geweldig hoor! Horen met je oren wat je met hart en ziel zingt samen: Daar doe je het voor!

Vanavond trek ik een cowboypak aan. Althans, daar lijkt het op. Jasje, laarzen, hoed. Heks het staat je goed! Snel gooi ik wat eten in de pan. Ik heb koorrepetitie. We studeren de Matthäus Passion van Bach in, dus ik moet zorgen dat ik in topconditie ben!

Ik heb sowieso een goeie dag. Dat wil zeggen in mijn geval, dat ik aan iets meer toe kom dan aankleden en de hond uitlaten. Ik doe boodschappen, ruim op. Ik kook eten….. Helemaal niet gek.

‘Heks, wat zie je er weer uit! Geweldig! Je lijkt wel een….’ mijn zangmaatjes zoekt naar het woord. Ik schiet denkbeeldig in de lucht en slinger een lasso om haar heen. Dan glijd ik op de stoel naast haar. Om direct weer op te staan. we gaan inzingen.

Op de een of andere manier krijgt Wim de Ru ons daarmee altijd aan het lachen. Vooral bij een oefening om onze migddenrifspieren op te rekken. Onze kleine dirigent  staat dan op zijn podium, grijpt met zijn linkerhand zijn rechterribbenkast beet.

Hij zwaait zijn rechterhand voor zijn gezicht naar links, buigt tegelijkertijd voorover. Om dan met een enorme zwaai omhoog te komen. ‘Hop’ roept hij. Iedereen schiet in de lach. Dan doen we hem na. Nu veert onze rechterarm boven ons hoofd. De linkerhand rust nog steeds op de ribben. Je voelt de rek ter plekke.

We komen omhoog. ‘Houdt je hand nog even op die plek. Voel hoe warm het wordt daar.’

Als ook de andere kant aan de beurt is geweest doet ons middenrif helemaal mee. Nu gaan we glijtonen produceren. Een kakofonie aan geluiden vult de ruimte. We giebelen. Het klinkt zo grappig. Heks zingt stiekem boventonen. M’n maatje voor me staat verbaasd te luisteren. Met oren in haar achterhoofd.

In de pauze kwetteren we er lustig op los. Ik zit altijd met een clubje oudere dames te geiten. Ik vind ze geweldig, ze zitten al een eeuwigheid op dit koor. Ja, ik weet dat er vreselijke mensen zijn in de wereld en ik schrijf er vaak over tegenwoordig, maar er zijn ook zulke schatten te ontdekken. Op mijn koor bijvoorbeeld.

Eén zo’n juweeltje zing dit jaar al voor de 55e keer in de Matthäus mee. Zo lang zit ze al op dit koor! Een ander komt maar tot 44 keer, nou ja, maar…. Heks zingt al weer voor de tweede keer mee. En dat is goed te merken. Het stuk zit er aardig in.

‘Ach,’ zegt de vrouw van de 44 keer, ‘Ik vind het wel prettig om de partituur vast te houden, maar ik kijk er eigenlijk niet meer in……

Heks kijkt wel. Dit jaar zingen de alten van koor twee stukken mee, die vorig jaar door een derde koor werden gezongen. Dus er zijn toch wat passages, die ik vanavond voor het eerst zie….

Aan het eind oefenen we het spreekkoor ‘Was gehet uns das an? Da siehe du zu!‘ Een supermoeilijk onderdeel vol listige lastige syncopen. Vorig jaar rammelde dat nog een beetje bij mij. Vanavond echter krijg ik de swing helemaal te pakken. Fanatiek knal ik mijn partij eruit samen met mijn medealten.

Als we tenslotte met het gehele koor dit gedeelte doorzingen krijg ik kippenvel. Door alle syncopen krijgt de muziek zo’n heftige emotie. Het schuurt en schurkt. Prachtig!

Ik wil leven met de mensheid zoals ik met dit koor ben, bedenk ik me op de terugweg naar huis. Al die individuen. Met sommigen ben je bevriend, anderen staan verder van je af. Heel soms raak je slaags met een paar sopranen……

Is me gebeurd, vorig jaar tijdens de Matthäus. Vanwege mijn muziekstandaard. Daar stoorden zij zich aan. Even later waren we weer aan het zingen! Want samen vormen we een koor. We zingen als uit één keel, met al die partijen en stemmen.

Vanavond zongen we ook nog voor de dirigent. Hij is morgen jarig.

 

‘De Drie Dingen’ waar ik me aan vasthoud in mijn sneue amoebebestaan leiden in het beste geval tot ‘Eén Smaak’. Het zijn niet alleen de drie dingen an sich, die me op de been houden: Het feit dat ze er altijd zijn is geruststellend!

man met instument, marimba, ballofoon, muziek

Jaren geleden was mijn leven ook regelmatig een regelrechte hel. Ik ben tenslotte al heel lang ziek. Om alles een beetje leefbaar te houden probeer ik met name in zulke periodes elke dag drie dingen te ontdekken waar ik blij van word. Het kan van alles zijn. De zon op mijn snoet, een leuk praatje in de trein, een wolk van een baby hier of daar.

‘De Drie Dingen’ komen, naar ik me meen te herinneren, uit de stal van onze opvoedkundig geobsedeerde entertainer uit de jaren negentig: ‘Oprah Winfrey’. Het leven als leerschool: Het maakt niet uit of je er weinig van bakt, als je er maar iets van opsteekt.

man met instument, marimba, ballofoon, muziek

Hele volksstammen lazen dezelfde boeken als zij. Hordes mensen volgden haar diëten en belerende kreten. Miljoenen van ons gingen aan ‘De Drie Dingen’, maar ik denk niet dat iemand het zo lang heeft volgehouden als ik.

Er zijn tijden geweest dat ik ‘De Drie Dingen’ naar Fiederelsje SMSte. Om na een halve dag haar drie dingen terug te krijgen, want zulke bezigheden zijn besmettelijk.

man met instument, marimba, ballofoon, muziek

Het kan ook goed zijn, dat mijn traditie stamt van voor het Oprah tijdperk. Ik heb altijd een groot vermogen gehad om midden in de shit Godins/Gods prachtige schepping te ervaren. De paardebloem op de koeienvlaai.  Bij wijze van kers op de taart….

‘De Drie Dingen’ kunnen eenvoudig leiden tot “Eén Smaak” (Boeddhistische uitdrukking voor de ervaring van Eenheid).

Deze week haal ik mijn Drie Dingen maar weer eens van stal. Het kost me moeite. Ik kan wel honderd dingen bedenken waar ik verdrietig van word. Maar dat is niet de bedoeling.

Frogs stuurt me woensdagmiddag een berichtje na het lezen van mijn depri-blog. ‘Zal ik donderdag het hondje ophalen? Dan neem ik hem de hele dag mee, heb jij even rust. Kom je ’s avonds Spaghetti Bolognese bij me eten?’

man met instument, marimba, ballofoon, muziek

Zo slaap ik donderdagmiddag uren en uren. ’s Avonds laat ik me culinair verwennen door mijn oude vriend. Hij vermaakt me met al zijn gekke verhalen. ‘Kijk eens Heks, wat ik op mijn werk gekregen heb? Gered van de vuilcontainer!’

Hij laat me een prachtige Balafoon zien en een intrigerende driehoekige houten koffer. ‘Daar zit een Marimba in….’ Hij laat me ook nog een hemels tingeltangel-apparaat, waarvan ik de naam vergeten ben, zien. Niet veel later zit mijn kikkervriend op zijn nieuwe instrumenten te spelen. Het klinkt fantastisch.

De Drie Dingen. Het kan van alles zijn. Een glimlach, die oplicht in een somber gelaat. Een dwarse kleuter, die je bij de hand neemt. Een muziekinstrument of een bos bloemen. Een onverwacht mysterieus torentje op een gebouw gewoon in je eigen straat. Een hondje met een balletje. Een dichtende kikker….

‘Kom Frogs, ik maak een paar foto’s van je met je Drie Dingen. Wat een schitterend instrument overigens, die Marimba. Je kan em ook als een soort jas dragen, een muzikaal kledingstuk. Ik zie tal van dramatische mogelijkheden!’

man met instument, marimba, ballofoon, muziek

‘Dat is mooi, Heksje, want ik wil binnenkort weer eens een klankconcert met je geven.’

Als we later samen nog even met Ysbrandt over de Hooglandse Kerkgracht wandelen komen we een hondenvriendin van me tegen met haar geweldige schat van een labrador. ‘Ik kom naar jullie volgende klankconcert hoor,’ roept ze ons enthousiast na bij het afscheid.

Wie weet. Een terugval is nooit leuk en het kan best even duren voordat ik weer wat in mijn mars heb. Maar een klankconcertje ergens hier of daar te zijner tijd moet toch wel lukken…..

man met instument, marimba, ballofoon, muziek

Zomerstorm: Overal gevallen woudreuzen. Treinstoringen natuurlijk. Tramverkeer ligt ook plat. Laverend tussen afgebroken takken fietsen Heks en Cowboy door Amsterdam op weg naar ‘De Nieuwe Anita’ waar Surfer Joe optreedt: Een fantastisch concert!

SENOR SURF, SURFER JOE, SURFROCK, ITALIESENOR SURF, SURFER JOE, SURFROCK, ITALIESENOR SURF, SURFER JOE, SURFROCK, ITALIE

Zaterdagmiddag in de trein naar Amsterdam is het een gekkenhuis. De helft van het treinverkeer ligt plat vanwege de storm. Als ik op het perron sta te wachten zie ik een conducteur met een halve boom op sleeptouw gelaten het station binnen sjokken.

Een luidspreker tettert de meest recente informatie over de uitvalverschijnselen van ons spoornet. Er rijden geen treinen richting Haarlem. We krijgen een kopje koffie of thee aangeboden in de kiosk. Je moet wel een uur in de rij staan, maar dat maakt gezien de omstandigheden toch niet uit…..

SENOR SURF, SURFER JOE, SURFROCK, ITALIE

Als door een wonder komt er een trein het station ingekacheld. Het is een piepklein exemplaar. Net genoeg voor anderhalve man en een paardenkop. Heks heeft nog meer geluk.

De fietscoupé stopt exact voor mijn neus. Snel wurm ik mijn vouwfiets naar binnen. Ysbrandt wipt erachteraan. Ik gooi mijn karretje dubbelgevouwen tegen een paar enorme hutkoffers. Het hele balkon staat vol bagage. Ik kan nog net een plekje veroveren op de deuropener.

SENOR SURF, SURFER JOE, SURFROCK, ITALIE

Op Schiphol proppen zich nog een drietal fietsers naar binnen. Het is werkelijk overvol. Een paar meiden staan zich voor te bereiden op een wild feest in de hoofdstad. Ze zijn al goed in de stemming. Vlak voordat we in Amsterdam arriveren ontdekken ze dat het festival is afgeblazen. Weggeblazen is een betere omschrijving.

Op weg naar Cowboy zie ik nog meer omgevallen bomen. In Leiden was het ook al raak. Doordat de bomen vol in blad staan vangen ze extra veel wind. Arme stakkers.

Vanavond gaan we naar een band kijken in ‘De Nieuwe Anita’. Een hippe club voor alternatieve jongelui met baarden. Cowboy heeft er ook wel eens opgetreden met zijn band. Vanavond Surfrock van Surfer Joe. Een geweldige band uit Italië

Op weg ernaartoe zien we complete bomen geveld op de Rozengracht. Het tramverkeer ligt plat. We moeten omfietsen om op onze bestemming te geraken. Geschokt kijk ik naar een paar enorme omgevallen reuzen bij de Westerkerk. Wat erg!

SENOR SURF, SURFER JOE, SURFROCK, ITALIE

In de uitgaansgelegenheid is het al lekker druk, maar niet stampvol. Als we binnen komen begint de band te spelen. Kijk, dat hebben we mooi uitgemikt. Cowboy staat gefascineerd op de bovenverdieping te kijken en luisteren. Wat een geweldig trio!

Op het achterdoek worden de meest vreemde ouderwetse surffilmpjes geprojecteerd. Heks gaat in de rij staan bij de cocktailbar. Ik heb het in mijn hoofd gehaald om een tropisch drankje te nuttigen. Iets met rum en kokosnoot.

Het duurt een eeuwigheid voor ik aan de beurt ben. Met een half oog kijk ik naar de band. Wat later lopen we naar beneden. De bandleider trakteert ons op een college sufrockmuziek door de eeuwen heen. Hij laat moeiteloos allerlei voorbeelden van andere bands horen, om vervolgens zijn eigen interpretatie ten gehore te brengen. Het publiek gaat uit zijn dak. Heerlijk!

Hyperblaster Surfcowboys,

Na de show gaan we kennis maken met de muzikanten. Cowboy geeft hen allemaal een CD van zijn eigen band, de Hyperblaster Surfcowboys. We prijzen hun verrichtingen en spreken de wens uit een keertje te komen optreden in Italië op het door hen georganiseerde internationaal befaamde surfrockfestival.

Ik klets nog een beetje met de bassist. Hij vertelt me, dat ze nog een heleboel optredens voor de boeg hebben. Zo’n 15 in Duitsland komende week……

Hyperblaster Surfcowboys,

Er zit dus nog steeds muziek in de surfrock! ‘Ik ga mee hoor, naar Italië!’ roep ik enthousiast op de terugweg. Ja, dat zou leuk zijn. Wie weet gaan de Cd’tjes hun werk doen en staan de cowboys plotseling op de internationale surfrockkaart. Wij hebben in elk geval een hele leuke avond gehad. Ondanks het verschrikkelijke beestachtige weer. Tussen de omgevallen bomen door peddelen we voldaan huiswaarts.

Hyperblaster Surfcowboys treden op in het Burgerweeshuis te Deventer. Een swingend concert in een kleine sfeervolle zaal. Heks is er bij en mag hun nieuwe CD verkopen!

Optreden Hyperblaster Surfcowboys, Burgerweeshuis, Deventer, Optreden Hyperblaster Surfcowboys, Burgerweeshuis, Deventer,

Heks zit op het leuke zoldertje van het café in het Burgerweeshuis in Deventer. Beneden me zijn de Surfcowboys aan het soundchecken. Vanavond treden ze op en Heks is er als dolgedraaide groupie natuurlijk bij! Het is een heerlijk plekje hier boven. Er staan een paar riante leunstoelen en een oubollige schemerlamp.

Optreden Hyperblaster Surfcowboys, Burgerweeshuis, Deventer,

Vanmiddag om een uur of vier vis ik Cowboy op bij het Amstelstation met de helft van zijn drumstel. De andere helft zit in een andere auto. Om zes uur wordt de band op de locatie verwacht. Vanwege de kans op file nemen we een ruime marge in de reistijd en dat is maar goed ook. Klokslag zes uur arriveren we ter plekke!

Optreden Hyperblaster Surfcowboys, Burgerweeshuis, Deventer,

Nu is zo’n reisje natuurlijk al genoeg om me drie dagen te vellen, maar ik moet nog eventjes door. En daar hebben we dan koffie voor! Ik heb al een grote beker espresso achter mijn kiezen. En dan blijken ze ook een verrukkelijk bakkie te zetten in dit café. Niet alleen de drankjes zijn prima, we krijgen ook nog eens heerlijk te eten. Zelfs Heks met haar achterlijke dieet zit na de soundcheck te smikkelen van een verrukkelijk bordje verantwoord voedsel.

Optreden Hyperblaster Surfcowboys, Burgerweeshuis, Deventer,

Na het eten ga ik een wandelingetje maken met Cowboy door dit mooie oude stadje. ‘Het stond vroeger in de top tien van meest criminele steden in Nederland. Misschien zelfs wel in de top drie!’ waarschuwt mijn lief me voor zijn geboortestad. Stiekem vindt hij dat wel leuk, hij heeft een broertje dood aan Brave Hendrikjesgedoe. Het idee, dat hij uit een rovernest stamt spreekt hem wel aan……

Optreden Hyperblaster Surfcowboys, Burgerweeshuis, Deventer,

Ik vertel hem maar niet, dat Leiden, mijn geboortestad, lang het laagste IQ van Nederland had. Hoewel ik dat eigenlijk ook wel grappig vind. Het is nog een studentenstad ook, dat maakt die constatering alleen maar schrijnender.

Hoe erg moet het wel niet gesteld zijn met de grijze massa van de gemiddelde Leienaar, als je in aanmerking neemt , dat er nog die grote groep tot de intelligentia behorende import-adolescenten moet worden afgetrokken om een goed beeld te krijgen van het IQ van de echte Leienaar. Waartoe ook Heks behoort. Ben ik trots op ook.

Optreden Hyperblaster Surfcowboys, Burgerweeshuis, Deventer, Optreden Hyperblaster Surfcowboys, Burgerweeshuis, Deventer, Optreden Hyperblaster Surfcowboys, Burgerweeshuis, Deventer,

Maar ja, intelligentietesten. Wat er uit komt hangt volledig af van wie ze maakt. Als je een Leienaar een mooie glibberitest zou laten ontwikkelen, dan kwam de gemiddelde Nederlander er niet al te best van af!

Hand in hand loop ik met mijn mooie man door zijn geboortestad. Hij wijst me het restaurant, waar hij in zijn jeugd jarenlang afwaste voor een zakcentje. Het is een hele chique tent. Voor mijn geestesoog zie ik een dwarse puber met een punkkapsel de afwaskwast als een scepter zwaaien in de keuken van dit etablissement.

Optreden Hyperblaster Surfcowboys, Burgerweeshuis, Deventer, Optreden Hyperblaster Surfcowboys, Burgerweeshuis, Deventer, Optreden Hyperblaster Surfcowboys, Burgerweeshuis, Deventer,

We lopen een kleine ronde. Varkentje is thuis, die wordt straks uitgelaten door zijn suikeroompje, Frogs. We hebben heerlijk onze handen vrij. ‘Kom, we lopen terug, anders ben je nog te laat voor je optreden.’ Gelukkig is het wat drukker geworden in het kleine zaaltje. Het is nog geen Arena, maar wel meer dan anderhalve man en een paardenkop…..

De boys gaan zich omkleden. Ha! Krijgen we die verschrikkelijke mooie armen van Cowboy weer eens te zien in zijn sexy leren vest! Rond negen uur beklimmen de heren het podium. In een lange set van anderhalf uur spelen ze het publiek plat. Vooraan staan een vrouw en een man het hele concert te dansen. Mensen luisteren met aandacht en zijn enthousiast.

Optreden Hyperblaster Surfcowboys, Burgerweeshuis, Deventer, Optreden Hyperblaster Surfcowboys, Burgerweeshuis, Deventer,

En de Hyperblaster Surfcowboys? Die spelen de sterren van de hemel. Ze hebben echt reuze goede zin. Het swingt en rockt. Ze zijn in bloedvorm. Ik hoor allemaal nieuwe dingen. Naast Heks staat de man van het geluid zich uit te sloven. Wat een vakmannetje! Het concert knalt op volle sterkte, maar ik kan het prima zonder oordoppen doorstaan. Geen nafluitende pieptonen in mijn gevoelige oortjes. Helemaal perfect.

Voor het podium staat een doos met CD’s: gisteren van de pers gekomen. Er staan twee prachtige nummers op. ‘Angel on my sofa’ en ‘Chase the last one’. Heks mag ze verkopen aan het publiek!

Optreden Hyperblaster Surfcowboys, Burgerweeshuis, Deventer, Optreden Hyperblaster Surfcowboys, Burgerweeshuis, Deventer,

Rond half elf komt mijn oude jonge vriend Kners kijken, hij woont in Deventer tegenwoordig! Helaas komt hij precies binnen als de laatste tonen wegsterven. Maar het is fijn om hem eventjes te zien en te knuffelen. Dat is alweer veel te lang geleden!

Terwijl de band napraat en de boel weer inpakt, zit ik gezellig met Kners aan een tafeltje bij te praten. We hebben het over van alles en nog wat. Onder andere over dingen, die zijn vader altijd placht te zeggen, toen hij nog onder ons was. Op een gegeven moment kijkt de zoon me aan: ‘Heks, je bent een ongelofelijk mooie vrouw. Maar ook een beetje gek. Heerlijk! Blijf asjeblieft altijd je lekkere zelf.’

Optreden Hyperblaster Surfcowboys, Burgerweeshuis, Deventer,

Kijk, dat was nu precies iets, dat zijn vader ook altijd tegen me zei. In bijna dezelfde bewoordingen. Volgens hem was Heks een beetje anders…..

Op de terugweg zit Cowboy tevreden achterovergeleund naast me. Heks rijdt. Deze dag is een aanslag. Maar ik ben zo vrolijk en blij, mij hoor je niet klagen. Ik zet mijn schat voor de deur af, midden in de rosse buurt van Amsterdam. Dan scheur ik door de lege Randstad naar Leiden. Om twee uur stap ik mijn huis binnen. Het duurt nog uren, voordat ik slaap. Morgen heb ik alweer iets bijzonders. maar dat is om de hoek. In de Schouwburg. Daar kan ik desnoods heen kruipen……

Optreden Hyperblaster Surfcowboys, Burgerweeshuis, Deventer, Optreden Hyperblaster Surfcowboys, Burgerweeshuis, Deventer,

Optreden Hyperblaster Surfcowboys, Burgerweeshuis, Deventer,

 

Glutenvrij, Lactosevrij, Sojavrij Stoofpotje à la Heks. Cowboy is er ondersteboven van. De liefde van een man gaat door de maag en na gedane arbeid is het goed eten……

kruiden, basilicum, bieslook, koriander
Vrijdagmiddag komt mijn liefje al bijtijds naar Leiden. ‘Zullen we naar het strand gaan?’ Sms’t hij vanuit de trein. Heks staat zich net af te drogen op dat moment. In de kleedkamer van het zwembad. Het is me eindelijk gelukt om twee keer te zwemmen afgelopen week. Helaas is de batterij nu wel helemaal leeg voor vandaag. Het strand zal moeten wachten……
Cowboy is ook aan het eind van zijn latijn, hij heeft afgelopen week zijn ondernemingsplan gepresenteerd. Hij heeft zich een slag in de rondte gewerkt om alles op tijd af te krijgen. Als hij binnenkomt smijt hij een exemplaar op de keukentafel. Het is een compleet boekwerk!
kruidige stoofpot, kruiden, basilicum, bieslook, koriander, groenten, worst
‘Je kunt altijd nog les gaan geven in het schrijven van ondernemingsplannen’, grapt Heks. Intussen raak ik behoorlijk onder de indruk, als ik de vrucht van zijn gezwoeg doorneem. Goeie hemel, wat een klus. En dit is nog maar de voorbereiding. Het plan. Het echte werk moet nog beginnen. Dat laatste zeg ik maar niet, want mijn schatje ziet er zo afgeknoedeld uit.
Terwijl hij een frisse neus gaat halen met mijn hondje, begin ik met het schoonmaken van spruitjes. Wat een klereklus is dat toch! Ik herinner me echter een gerecht, dat ik vroeger met enige regelmaat op tafel toverde. Ik heb zoveel groenten in huis, op deze manier kan ik al die gekke knollen en wortelstokken en andere vergeten groenten uit mijn groentepakket verwerken.
amandelroom
Als Cowboy zich weer bij me voegt helpt hij me met het zwaardere hak-en snijwerk. Na een klein uur staat er een enorme pan vol ‘stoofpotje’ op het vuur te pruttelen. Wij zitten intussen aan de wijn met chips.
‘Ik ga een kop opscheppen, ik rammel.’ Cowboy houdt het wachten niet langer vol. Even later zitten we met een dampend bord voor onze neus. Mijn lief neemt een hap. ‘Mmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmm jammie, mmmjammie…..,’ brengt hij uit, met volle mond, ‘Jeetje Heksje, wat is dit ongelofelijk lekker, ik word er helemaal warm van!’
man eet, amandelroom, kruidige stoofpot, kruiden, basilicum, bieslook, koriander, groenten, worst
Magisch stoofpotje à la Heks:
Fruit zes middelgrote uien en tien tenen knoflook.  Voeg drie liter water toe en zes bouillonblokjes. Hak een halve knolselderij vier schorseneren en een knolraap in stukken en gooi de stukken in de bouillon. Schil vier aardappelen en snij ze in blokjes. Vijf wortelen, een pond kleine spruitjes, halve bloemkool, halve broccoli en drie stengels bleekselderij in stukjes gesneden toevoegen. Een pond herenboontjes erbij. En wat je verder nog overtollig hebt liggen in de groentelade van je koelkast…..
Het belangrijkste ingrediënt van dit gerecht is het kruidenbouquet. Heks strooit met royale hoeveelheden oregano, marjolijn, rozemarijn en tijm. Twee theelepels mosterdzaad. Twee theelepels pittige paprikapoeder. Twee theelepels nigellazaad. Eventueel paar blaadjes laurier. Flinke scheut citroensap, deciliter rode wijn, halve liter gepureerde tomaten er doorheen roeren.
Breng aan de kook en zet op een plaatje op een klein pitje. Laten stoven. Worst wellen in heet water, in stukken snijden, toevoegen en mee laten sudderen.
Het gerecht is ook heerlijk in de vegetarische variant. Worst weglaten en vervangen door gekookte eieren.
In keukenmachine vier eetlepels amandelmeel tot room kloppen met wat water. Een pak zure room uit de winkel kan natuurlijk ook, als je lactose verdraagt.
Serveren met een flinke lepel room.
kruidige stoofpot, kruiden, basilicum, bieslook, koriander, groenten, worst

Juf komt eten! Dhrupadbitch, Dhrupadwitch, Frogs en Cowboy genieten van godenmaal in Huize Heks!

DHRUPAD

Vrijdag is het dan eindelijk zover. Mijn Juf Indiase zang komt eten! Het zit al een hele tijd in de pen, maar het kwam er maar niet van. De moeilijkheid was om het zo te plannen, dat Frogs ook kon komen. Hij gaat haar interviewen over haar nieuwste CD. Binnenkort komt die recensie in het wereldmuziekblad Jazzism. Later komt er ook een interview op een website voor wereldmuziek.

DHRUPAD

Mijn vriend de recensent heeft zich goed voorbereid. Afgelopen woensdag liep hij hier de deur uit met een enorme stapel boeken over Dhrupad, de Noord-Indiase muziekstijl, die mijn docente beoefent. Hem kennende leest hij zich eerst goed in.

DHRUPAD

Terwijl ik nog snel het hondje uitlaat en wat laatste boodschappen doe, gaat mijn Iphone. Het is mijn juf. ‘Heks, we zijn er al bijna. We hebben nergens in de file gestaan en rijden nu Leiden in. Tot zo!’

DHRUPAD

Vrijdagmiddag zonder langzaam rijdend of stilstaand verkeer. Hoe is het mogelijk? Ze zijn drie kwartier eerder dan gepland! Ik moet de sokken erin zetten. Ik gooi mezelf en mijn hondje in een hogere versnelling en doe in een kwartier, waar ik een uur voor had uitgetrokken…..

DHRUPAD

Ik ben nog geen vijf minuten thuis, of mijn vrienden melden zich. Oh, wat gezellig! We drinken thee en kwetteren er lustig op los. Terwijl ik ga koken, neem Frogs zijn interview af. Ik hoor de stem van Juf vertellen over deze bijzondere muziekbeoefening. Waarna mijn vriend nieuwe vragen afvuurt.

Een uurtje later voegt Cowboy zich bij ons. Heks zet een blad met hapjes in de woonkamer en Frogs maakt de wijn open. We klinken. Geanimeerd zitten we te praten. En vooral ook te luisteren naar al die verhalen, die de ander in zich meedraagt.

DHRUPAD

Heks heeft zich enorm uitgesloofd met het eten. Aan tafel wordt het dan ook eindelijk eventjes doodstil. Het mooiste compliment voor de kok. Maar al snel laaien de verhalen weer op. Juf vertelt over haar reizen als jonge vrouw in India. Ze zijn vaak hilarisch. Een onverschrokken jong meisje met een beer van een beschermengel raakt in allerlei vreemde toestanden verzeild.

Om uiteindelijk te landen bij een leraar Dhrupad. ‘Had je niet gedacht hè, Heks? Dat ik zoveel wilde avonturen heb beleefd? Je dacht natuurlijk, dat ik zo saai en suffig en netjes was?’ Nou, dat dacht ik helemaal niet, daar is ze veel te ondeugend voor! Wel ben ik onder de indruk van haar tomeloze gang door het leven. Met die passie van haar, Dhrupad!

DHRUPAD

‘Maandag vertrek ik naar India, lekker zelf een paar weken les nemen.’ Vergenoegd kijkt Juf me aan, ‘Wat een heerlijke avond Heks. Dat gaan we gauw weer doen, dan neem ik mijn man mee!’

We hebben namelijk ontdekt, dat Frogs op vrijdag vaak aan het eind van de middag vanuit Spijkernisse naar Leiden vertrekt. Het is dan een fluitje van een cent voor hem om Juf in Barendrecht op te halen. Vandaag heeft hij dat ook gedaan, de schat.

DHRUPAD

Na het eten brengen we mijn lieve gekke docente  met z’n allen naar het station. Ze gaat terug met het openbaar vervoer. Eerst de trein, dan de metro en tot slot de bus. Dan nog een stukje lopen…..

DHRUPAD

DHRUPAD

 

 

Twee vriendinnen gedenken oude vriend met whisky en Tom Waits. Ontmoeting in een nachtelijk park met gevaarlijke hond en vriendelijke baasje. Burgermeester Van der Werff waakt over ons, dus dat zit wel snor…….

 

Burgermeester van der Werff, Leiden, met snor, snor op beeld in het van der Werffpark , grappig beeld met snor

Toen ik onlangs door het van der Werffpark liep viel me iets op aan het beeld

 

Vrijdag ga ik dan eindelijk met Trui aan de zuup om onze oude strijdmakker Rooie te herdenken. Om te zorgen, dat we niet onder de tafel belanden zorg ik voor een fantastisch maaltje. Terwijl ik druk bezig ben met de voorbereidingen, komt mijn vriendin binnen met een enorme fles whisky en een stapel CD’s van Tom Waits.

We beginnen met wijn, hapjes en een soepje. Tom kreunt op de achtergrond. We kwebbelen over van alles en nog wat. Intussen staat er een enorme Tajine Lamsvlees op het fornuis te pruttelen. Een zalige geur vult de ruimte.

Burgermeester van der Werff, Leiden, met snor, snor op beeld in het van der Werffpark , grappig beeld met snor

De burgervader heeft zijn snor laten staan!

 

‘Volgens mij vindt Rooie het wel prima daar in het licht’, verzucht Heks. Hij is wel heel jong overleden, maar het leven was toch altijd een enorm gevecht voor hem. Maar ja, ik kan me vergissen. Uiteindelijk hangen mensen altijd enorm aan het leven. En dat is maar goed ook. die diepe levensdrang houdt ons als mensheid gaande. Zonder die drive zie ik het somber in voor de mensheid….

Na het eten gaan we dan toch werkelijk aan de Famous Grouse. Onze favoriete blended. De beste ook. ‘Proost!’ roepen we. We klinken op Rooie en halen herinneringen op. In ons hoofd horen we zijn gortdroge commentaar op onze verhalen. We kunnen niet meer zo goed tegen dit goedje als in onze jonge jaren. De fles gaat niet leeg, we komen zelfs niet in de buurt……

Burgermeester van der Werff, Leiden, met snor, snor op beeld in het van der Werffpark , grappig beeld met snor

In bepaald licht valt het nauwelijks op

 

Om een uurtje of half 1 breng ik mijn vriendin naar de bus. Helaas, er rijdt vanavond geen bus. ‘Blijf slapen!’ roept Heks enthousiast. Net als mijn vriendin haar man zover heeft gekregen om haar even op te halen, komt er toch nog een bus aanrijden. Giechelend stapt ze in. Ik zwaai haar uit en besluit nog eventjes met Ysbrandt naar een park te lopen. Hij heeft nog wel een klein extra wandelingetje verdiend.

In het park raak ik aan de praat met een alleraardigste meneer met hond. ‘Mijn hond heeft een ander hondje gepakt afgelopen week,’ vertelt de heer in kwestie. ‘Oh, was het soms een klein wit hondje?’ Heks weet er al van. Ze kent de eigenaar. Hij heeft het verhaal in geuren en kleuren vertelt. Zijn hondje is door het oog van de naald gekropen….

‘Mijn hond komt uit Griekenland. Ik heb hem nog niet zo lang, dus ik weet niet wat er in het beestje zit.’ Ik vertel hem van het zeer speciale Nederlandse echtpaar met een hondenopvoedingsinstutuut, de Roedel, in de Belgische Ardennen. Zij hebben me enorm geholpen, toen Ysbrandt de ballen van de wijkagent te pakken had gehad. ‘Toen ik het akelige verhaal hoorde van mijn hondenvriend, dacht ik direct, dat deze mensen jou en je hond wel zouden kunnen helpen.’

Burgermeester van der Werff, Leiden, met snor, snor op beeld in het van der Werffpark , grappig beeld met snor

Het misstaat de goede man niet

 

We wandelen al pratend het park weer uit en lopen door de stille stad. Het is intussen al hartstikke laat.  Voor de deur van zijn huis nemen we afscheid. Ik krijg een zoen op allebei mijn wangen. Grappig toch weer. Ik ken hem net!

‘Misschien kunnen we een keertje in de Vlietlanden gaan wandelen met de monsters,’ stelt de man voor. Onze hondjes kunnen namelijk prima overweg. Dat is toch altijd zoiets wonderlijks, de soms onnavolgbare sympathieën en antipathieën van onze viervoetige vrienden…

Burgermeester van der Werff, Leiden, met snor, snor op beeld in het van der Werffpark , grappig beeld met snor

En het is echt van deze tijd, zo’n snor

 

 

Heks ontdekt een geweldig slaapmiddel! Je hebt er boeren voor nodig en Yvon Jaspers. En wat welwillende vrouwen. Ik weet niet of dit middel ook bij mannen werkt……

BOER ZOEKT VROUW, BOER ZOEKT VROUW, BOER ZOEKT VROUW,

Maandagmorgen om kwart over zeven gaat de wekker. Heks ontwaakt uit dromenland. Waar ben ik? Wat is er aan de hand? Eventjes zoek ik versuft naar mijn wekker en zet hem uit. Dan weer ik het weer: Het is maandag, ik ga Indiaas zingen!

BOER ZOEKT VROUW,

Nadat ik nachtenlang waardeloos heb geslapen, was de afgelopen nacht zo slecht nog niet. Wel een beetje kort, maar ik heb geslapen! Wel vijf hele uren achter elkaar! en dat allemaal door gewoon twee afleveringen van ‘Boer zoekt vrouw’ te kijken op programma gemist. Het landelijke leven maakt landerig. Het feit dat het nergens over gaat ontspant de hersenpan. Het zien van de gemiddelde boer doet je beseffen hoezeer je het hebt getroffen met je eigen partner. Dat stemt tevreden en dankbaar!

BOER ZOEKT VROUW, BOER ZOEKT VROUW,

BOER ZOEKT VROUW, BOER ZOEKT VROUW,

Ik zet de televisie aan en kijk naar de verkeersinformatie. Mijn goede stemming krijgt een oplawaai: Het stormt, windkracht 8 in de kustgebieden en een extra waarschuwing voor enorme windstoten …. Oeps. Het Gele Gevaar rijdt wel heel erg zuinig, maar weegt dan ook niets! En de arme armen van Heks zijn niet bepaald haar sterkste punt. Ik krijg visioenen van een onbedoeld Vliegende Kanariepiet…..

BOER ZOEKT VROUW, formcartoon_7650_7296e55c3a08d3aca12a74096c93e7c3b5378f5f

 

Ik moet zeker een uur rijden naar Barendrecht, want het is ook nog eens heel erg druk op de weg. Overal files. Ik bekijk de kaart op Internet. De ring rond Rotterdam is een dikke rode streep. Rond Leiden is het ook helemaal mis. Er zijn een paar ongelukken gebeurd. Misschien zijn er wat andere superzuinige autootjes door de lucht gevlogen…..

BOER ZOEKT VROUW, BOER ZOEKT VROUW,

Met een paar koppen sterke koffie en een gloeiendhete douche masseer ik weer wat leven in mijn lijf. Eerst maar eens die hond uitlaten, dan zien we wel weer. Eenmaal buiten vind ik  het enorm meevallen met de wind. Hier in de stad dan. Ik besluit gewoon te gaan rijden. Ik zie wel waar het schip strandt. En wie schetst mijn verbazing: Zonder enig oponthoud arriveer ik bij het kleine dijkhuisje. “Wat ben je vroeg Heks’, begroet mijn juf me.

BOER ZOEKT VROUW,

We zijn met een superklein clubje vandaag. Heel knus. We zingen een paar uur onafgebroken. Daarna kwetteren we ons een slag in de rondte. Een heerlijke lunch en een al even fijne namiddag volgen. Omdat Frogs mijn hondje uitlaat, kan ik direct om vier uur weer naar huis gaan rijden. Geen files. Windstoten vallen me niet op. Om even over vijven ben ik thuis!

BOER ZOEKT VROUW, BOER ZOEKT VROUW,

Als Frogs het hondje terugbrengt vertel ik hem over mijn nieuwe ontdekking. ”Boer zoekt vrouw’ is een geweldig slaapmiddel! Ik heb in geen tijden zo heerlijk geslapen als vannacht. Ik denk, dat het iets met je hersengolven doet. Al dat groen, die beesten met hun gezonde shit, de boeren zelf…. Het slaapverwekkende commentaar van Yvon Jaspers. Het is een ideaal programma voor de slechte slapers onder ons.’

BOER ZOEKT VROUW,

‘Ik heb dan ook besloten om de programma’s op te sparen voor als ik weer eens iets belangrijks heb en zeker goed wil slapen…. Dan zorg ik gewoon, dat er een paar afleveringen klaarstaan!’

BOER ZOEKT VROUW,

 

BOER ZOEKT VROUW,

Frogs zit me een beetje bevreemd aan te kijken. Hij is een man natuurlijk. En mannen hebben niets met dit soort neuzel-TV. Die hebben hun eigen favoriete programma’s. Zoals Top Gear bijvoorbeeld…. Over het algemeen hebben ze juist een bloedhekel aan ‘Boer zoekt Vrouw’! en ik begrijp nu ook waarom. Als je partner er naar heeft zitten kijken is er in bed niets meer mee aan te vangen! Ben je als man zelf juist lekker geil geworden na het kijken naar grote auto’s bijvoorbeeld. Ligt je vrouw in coma!

BOER ZOEKT VROUW,

BOER ZOEKT VROUW,

 

BOER ZOEKT VROUW, BOER ZOEKT VROUW,

BOER ZOEKT VROUW,

BOER ZOEKT VROUW,

BOER ZOEKT VROUW, BOER ZOEKT VROUW, BOER ZOEKT VROUW, BOER ZOEKT VROUW, BOER ZOEKT VROUW, BOER ZOEKT VROUW,