Het is weer bijna zo ver: De jaarlijkse uitvoering van de Matthäus Passion van Johann Sebastian Bach door C.O.V. Ex Animo! Komt dat zien! En vooral horen natuurlijk. De repetities zijn in volle gang. Heks kent het stuk inmiddels uit haar hoofd…… Het wordt prachtig!

Het is weer bijna zover! Ons jaarlijkse concert: de Matthäus Passion. De eerste rang is al bijna uitverkocht, maar er zijn nog genoeg kaartjes beschikbaar voor de tweede en derde rang. Maar wacht niet te lang met bestellen: Vorig jaar moesten we zelfs extra stoelen bij zetten!

Ex Animo is al maanden druk aan het repeteren. Het wordt weer een prachtig concert!

Het is weer zo ver! Ex Animo voert de Matthäus Passion van Johann Sebastian Bach uit op woensdag 12 april in de Pieterskerk te Leiden. Dirigent: Wim de RU. Aanvang: 19.30!!! Er zijn nog kaarten verkrijgbaar!!!

ex animo zingt de Mattheus passion

Gisterenavond zingen we de hele Matthäus door. Van voor naar achter, van links naar rechts. Goddank klinkt het fantastisch. Een week eerder zongen we allemaal vals…. Het kan ook aan mijn gemene valse oortjes gelegen hebben natuurlijk, maar onze dirigent Wim de Ru had ook veel commentaar toen. Vandaag oogt hij uiterst tevreden.

‘Ik maak me totaal geen zorgen,’ grapt hij vrolijk nadat we het slotlied eruit hebben geknald. ‘Haha,’ giebelen de alten, ‘Dat zou ook iets nieuws zijn, Wim die zich druk maakt!’ We zijn dol op onze relaxte dirigent. Nooit gaat de zweep erover. Zelden raakt hij uit zijn hummetje. En zelfs dan doet hij het af met een rake grap of scherts. Geweldig toch?

Naast me staat An al de hele avond fantastisch te galmen. Ondanks haar respectabele leeftijd heeft ze nog een juweel van een stem. Wat een mazzel dat ik naast haar sta! Het is de derde keer dat ik meezing met dit stuk en het zit er goed in. Komend weekend ga ik nog wat puntjes op de i zetten, maar goddank heb ik een geweldig muzikaal geheugen.

matthaus passion, johann sebastian bach

Staat een stuk eenmaal op de harde schijf in mijn kop, dan blijft het daar staan tot het einde der tijden. Vaak heel vervelend. Er staan enorme oorwurmen op die interne schijf. Dit meesterwerk van Bach echter vind ik geen probleem. Ik ben stapel op dat stuk. Heks is een echt Matthäusmeisje.

‘Nou, lieve mensen, dat wordt weer een fantastisch concert volgende week,’ de voorzitter is ook zeer te spreken over het niveau vanavond. Er volgen nog wat mededelingen. We klappen uitgebreid voor onze pianist, Wybe Kooijmans.

Die zit toch maar maandenlang de sterren van de hemel te spelen. Hij schudt die ingewikkelde fuga’s zo uit zijn mouw lijkt het wel. Maar ja, het is dan ook niet de eerste de beste. Die man heeft zijn sporen in orgelland ruim verdiend. Dan is het alweer tijd om naar huis te gaan.

handtekening johann sebastian bach

‘Bedankt hoor, voor je geweldige pianospel. We hebben je echt gemist laatst bij een klein concert. De ingehuurde organist zat enorm te harken. Vooral bij het ‘erbarme dich’, is ook best lastig natuurlijk. Ik had echt medelijden -erbarmen- met die alt. Haha!’ Heks moet nog lachen als ze er aan denkt. Begeleiden is ook een vak!

‘Oh, wat jammer, nou ja zeg, ik kon helaas niet,’ verontschuldigt onze vaste pianist zich in alle toonaarden. Hij kan natuurlijk zijn collega niet openlijk afkraken. ‘Nou ja, zie het maar als een compliment! We kunnen je echt niet missen!’ We raken in een leuk gesprek verwikkeld over orgels en begeleiden. Ik heb natuurlijk een ver verleden met mijn dwarsfluit en orgelspel. ‘Oh, nou, dan weet je het wel.’

Inderdaad. In mijn jonge jaren speelde ik regelmatig in de kerk. Steeds met andere organisten. Amateurs meestal, net als Heks. En niet allen even getalenteerd…. Zo was er de dorpsbakker, die zich al knedend door menig partituur sloeg. Bijkans onnavolgbaar. Mijn  vader moest altijd vreselijk lachen om die verwoed knedende man naast een zwetende Heks. Mijn hoofd rood van de inspanning in een poging om te blijven samenspelen was ik blij als ons optreden er weer op zat.

‘Ken je het stuk al uit je hoofd?’ informeert een bas met een dikke klankkast van een buik als ik op weg naar buiten ben. ‘Bijna,’ Heks maakt zich ook geen zorgen over volgende week. Althans niet daarover.

matthaus passion, johann sebastian bach

Ik moet zorgen dat ik mijn stem niet kwijtraak. Ik ben immers altijd verkouden. Ook ben ik chronisch een beetje schor. Er is voortdurend sprake van lichte keelpijn. En bij het minste geringste zuchtje vermoeidheid raak ik mijn stem helemaal kwijt. Het hoort bij ME.

Buiten wappert het koor uitgelaten alle kanten op. Iedereen is een beetje eufoor na deze laatste repetitie. Je hoort overal mensen lachen of vrolijk zingen. Heks loopt ook te galmen. Jubelend zit ik in de auto. Thuis stuiter ik nog een tijdje door de woonkamer. Pas na een uitgebreide ronde met VikThor wordt het wat rustiger in mijn koppie.

JOHANN SEBASTIAN BACH

Wat is zingen toch fantastisch. Wat is Ex Animo toch een geweldig koor. Wat is de Matthäus Passion toch een prachtig stuk muziek.

Er zijn nog kaarten voor de tweede en derde rang. Verkrijgbaar via de website. Komt allen! Het wordt prachtig!

Kaartverkoop Matthäus Passion van Johann Sebastian Bach uitgevoerd door Ex Animo in de Pieterskerk te Leiden op 12 april.

matthaus passion,  handtekening johann sebastian bach

 

Zingen maakt blij. Wees niet bang voor samenzang, zet je zorgen opzij: Valt er ergens iets te zingen? Wees er als de kippen bij!

Amandel/abrikozentaart van Nigella, glutenvrij, lactosevrij, sojavrij. Heks vervangt de pistachenootjes door peccannoten en de abrikozenjam door kweeperngelei en doet er aanmerkelijk minder suiker in.

‘Kijk eens, lieverd, kweeperenjam!’ Heks diept een pot van dit gouden goedje op in haar handtas. Mijn zangmaatje kijkt stomverbaasd. ‘Waar heb ik dat aan te danken?’ glundert ze: Het heeft zo zijn voordelen om naast Heks te zitten in het koor. Je zit direct eerste rang bij haar magische kookpot.

Ook mijn achterbuurvrouw krijgt een pot. Zij heeft hem op vele manieren verdient. Ten eerste is ze enorm goedlachs. Elke gortdroge grap van Wim de dirigent beantwoordt zij met vrolijk geschater. Geweldig aanstekelijk. Ons koorhoekje is zodoende wekelijks een epicentrum van virale pretexplosies: De lachsalvo’s zijn niet van de lucht!

Naast deze geweldige aangeboren lachspierversterkende  kwaliteiten bezit deze dame ook het vermogen om ongezien veel voor anderen te doen. Onder andere voor Heks en haar naaste zangmaatje. Even een CDtje branden of wat partituren kopiëren? Ze doet het vanzelfsprekend en met veel plezier voor ons. Het geheel wordt dan ook nog mooi in plastic hoesjes afgeleverd. Fantastisch toch!

Ik weet het. Ik zit met enige regelmaat te schelden op mijn medemensen, terwijl er genoeg te genieten valt natuurlijk. Als je er maar oog voor hebt! Yep!

In de pauze zit ik met mijn vaste clubje dames te giebelen en te kletsen. ‘Waar is je hondje? Hoe gaat het met hem?’ Sommige zanglijsters vinden het wel erg jammer dat VikThor er niet bij is vanavond. Het is toch wel erg leuk zo’n jachthondje als publiek wanneer je ‘Hört das laute Getön’ ofwel ‘Het Jagerslied’ van Haydn aan het instuderen bent!

Vanavond storten we ons op het ‘Juhe, Der Wein Ist Da’: Het Wijnlied. We worden er heel vrolijk van. ‘Ik ben niet ontevreden, maar met een glaasje op zou het vast nog beter gaan…….’ grapt Wim, onze onvolprezen dirigent. Hij vertelt een anekdote over een beroemde contratenor die er zeker drie noten in de hoogte bij pakte met een borrel op. ‘Hij weigerde ooit een altpartij te zingen om die reden. Zonder borrel was er geen beginnen aan…..’

Kweebpeerjam/gelei: Kook de kweeperen met schillen en pitten. Door een roerzeef halen en nog eens koken met wat geleisuiker en een scheut kirsch. Mmmmmm…….

Wat heb ik het toch weer naar mijn zin vanavond. Na drie dagen in mijn eentje rondsmurfen is het heerlijk om weer onder de mensen te zijn. Ik geniet met volle teugen. Een heksenhand is gauw gevuld.

Later haal ik mijn kleine hondje op bij Frogs. Suikeroompje is al helemaal verkikkerd op mijn Kleutertje Luister. Lachend vertelt hij wat kleine anekdotes over VikThor. Ze hebben een lekkere wandeling gemaakt. ‘Vorige week heeft hij op weg naar huis stiekem die hele bak voer leeggevroten,’ antwoord ik. Mijn kikkervriend hikt van de lach. Oh, wat een ondeugend hondje.

Heel ondeugend, maar zo lief!

Nigella’s Amandeltaart met abrikozen, kardemon en rozenwater. Glutenvrij, lactosevrij, sojavrij. 

kweepeertjes uit de oven: Gewoon anderhalf uur op 150 graden. Heerlijk snoepgoed!

Ex Animo zingt Matthäus met bevindelijke en vitale momenten, aldus de lovende recensie van Lidy van der Spek. Heks heeft een heerlijke bevindelijke dag en avond met dit prachtige meesterwerk van Johann Sebastian Bach. Ik ben fit genoeg: Het kan en mag! Elke dag wat mij betreft……

Doorkijkje door de enorme kerk

Matthäus Passion, woensdag 23 maart 2016, Pieterskerk te Leiden. Koor: Christelijke Oratorium Vereniging Ex Animo. Dirigent: Wim de Ru. Solisten: Tetsje van der Kooi, Ingeborg Bröcheler, Pascal Pittie, Laurens-Alexander Wyns, Joep Bröcheler , David Greco. Begeleiding: Holland Orkest Combinatie, m.m.v. Jeugdkoor BplusC, Thijs Kramer, orgel-continuo en Takeshi Sudo, Viola da gamba.

Het orkest zit klaar, het koor staat opgesteld, de generale kan beginnen

Woensdagmorgen schrijf ik een blogje in bed. Ik spaar mijn krachten, want ik moet de hele dag aan de bak met de Matthäus Passion. Eerst generale en dan uitvoering. Het blog gaat over de aanslagen, want daar is mijn bewustzijn van vergeven.

Om twaalf uur race ik naar de mondhygiëniste. Een ongelukkig geplande afspraak. Nou ja, ik zing vanavond in elk geval met een stralend gebit! ‘Er is een stukje van mijn kies afgebroken,’ vertel ik haar. Ze kijkt in mijn mond. ‘Oh nee, iet ies ein kroon gebroken!’ Mijn mondverzorgster is Oost Europees. Ze roept de tandarts erbij. Die maakt snel een foto en een vervolgafspraak.

’s Avonds hebben we natuurlijk allemaal mooie zwarte jurken en pakken aan…….

Dure grap hoor, zo’n gebroken kroontje. Deze prinses op de erwt is er in elk geval niet blij mee. Als een haas ga ik ervandoor. Ik ben door dit gedoe hartstikke laat voor de generale repetitie. Lunchen sla ik dan ook maar over.

Als ik in de kerk kom staat iedereen al klaar. Heks heeft een plekje buiten het koor. Krijg nou wat! Samen met mijn maatje zijn we aan de andere kant van het gangpad geposeerd, aan de rand van de te kleine tribune, waarop het koor zit. ‘We zitten op de strafbank,’ fluister ik in haar oor. Ze kijkt me berustend aan, maar baalt als een stekker.

kroonluchtertje

Door onze ongelukkige positie hoor ik de alten niet goed, behalve een paar alten achter me, waarvan er eentje enorm zit te broddelen hier en daar. Wel knallen via een pilaar de tenoren in mijn oor. Echt lekker zingen is er dus niet bij die middag. Maar ja, ik vind het al weer heel wat dat ik hier sta. En dat ik bij stem ben. Om dat te bewerkstelligen heb ik een hele week absolute rust gehouden: Het heeft gewerkt!

Na de generale repetitie scheur ik naar huis. Ik moet nog van alles, maar ik ben doodop. God, wat heb ik toch weinig energie. Hopeloos. Mijn lichaam vertoont slakkengedrag. Traag worstel ik me onder de douche door. En ik moet nog een hele avond knallen. Ik zorg dat ik op tijd terug ben in de kerk. Maar oh jee, extra pijnstillers innemen vergeten. En er is geen koffie voor ons vooraf!

Mijn maatje balend op de strafbank

Een koorvriendinnetje van me diept paracetamol op in haar van alle gemakken voorziene handtas. Ook trakteert ze me op een kopje koffie aan de bar. Zodoende trek ik net genoeg bij om er vol tegenaan te gaan. Onze inzingsessie doet de rest. Giebelig staan we even later aan weerszijden van de kerk opgesteld om in ganzenpas naar voren te marcheren.

Ik neem plaats op mijn strafstoel. De kerk zit stampvol. Er zijn nog maar een paar lege plekken. ‘Zo druk heb ik het nog nooit meegemaakt,’ sist mijn zangmaatje. Zij zingt al zeker voor de dertigste keer mee, dus dat zegt wel iets.

Even later komen de solisten en dirigent binnen. Het geroezemoes verstomt. Onze vice voorzitter neemt het woord. We gaan een minuut stilte houden voor de slachtoffers van de aanslagen bij onze zuiderburen.

bevriende sopranen

Even schrik ik, want ik heb soms moeite met het zich toe eigenen van allerlei leed door Jan en alleman. Tegelijkertijd gaat onze uitvoering van vanavond natuurlijk juist over onschuldige slachtoffers en foute politiek. Het wordt muisstil. De minuut duurt eindeloos. Heks kijkt vanuit haar hoge positie door doodstille kathedrale kerk. De kroonluchters verspreiden hun gouden licht kwistig door de enorme ruimte. Rond de eeuwenoude pilaren branden waxinelichtjes.

Dan is het zover. Onze dirigent, Wim de Ru,  zwaait zijn baton door de lucht. Het orkest begint zijn slepende eindeloos modulerende melodielijn. De spanning bouwt op. We halen diep adem en beginnen. ‘Kommt, Kommt,  Kohohohommt, ihr Töchter, helft mir klahahahahahahahahahahahagen,’ zingt Heks op volle sterkte vanuit haar strafbank. Mijn hart zwelt op in mijn borstkas. Heerlijk! We knallen het eerste deel eruit.

Vrolijke noten in de pauze!

‘Seht! Wohin? Auf unsre Schuld,’ klinkt het om me heen. Boven alles uit zingt het jeugdkoor ‘O Lamm Gottes, unschuldig,’ met hun ijle zuivere hoge stemmen. Dat ontroert me altijd zo. Dat prachtige jongenskoor dwars door alles heen.

De kop is eraf. Het verhaal neemt een aanvang. We zingen en zingen alsof ons leven ervan afhangt. Soms zacht en ingetogen, vooral bij de koralen, dan weer voluit. De gekke spreekkoren…. ‘Herr, bin ich’s?’ zingen we om beurten en tegen elkaar in. Ik hoor een Herr teveel realiseer ik me. Bin ich’s? ‘Nee, ik was het ,’geeft de alt achter me later toe.

‘Ich will bei meinem Jesu wachen,’ de tenor heeft een schitterende stem. ‘So schlafen unsre Sünden ein,’ antwoorden we. ‘Wat is dat toch prachtig dit gedeelte,’ geniet ik al zingende. Dan volgt al snel een favoriet van Heks.

Kwek kwek kwek. Het koor heeft een grote sociale funcie…..

Sind Blitze, sind Donner in Wolken verschwunden?
Eröffne den feurigen Abgrund, o Hölle,
zertrümmre, verderbe, verschlinge, zerschelle
mit plötzlicher Wut
den falschen Verräter, das mördrische Blut.

Oh, wat zingt dat toch lekker weg. Waanzinnig!

Niet veel later is het pauze. Steenvrouw is komen luisteren, maar ook Trui en haar prachtige dochter Vlinder zijn van de partij. Wat een enorme verrassing dat deze jongedame de hele Matthäus komt uitzitten speciaal voor mij! ‘Het is supergoed!’ zeggen mijn vriendinnen.

Engel is er ook, ik zie haar recht voor me op de derde rij zitten. Wat een geweldige plek! Na afloop kunnen we elkaar niet vinden. ‘Wat me zo opviel bij de Matthäus, was dat het trager/wat slepender ging, en met zóveel gevoel….niet alleen bij de solisten of t orkest, maar vooral t koor. Zo zacht en teer er gezongen werd. Was prachtig, voelde me door de muziek omarmd!’ schrijft ze me ’s nachts.

Bas/Bariton David Greco en dirigent Wim de Ru tijdens de generale repetitie

En een paar dagen later ‘Ik zag gisteren een stukje Matthäus op TV…..een beroemd koor en beroemde solisten enzo….het werd afgeraffeld, uptempo, zonder enig gevoel en compassie. Veel en veel liever jullie intonatie….. zó persoonlijk en gevoelig gebracht, alsof jullie het voor mij speciaal zongen. Als t koor begon te zingen, was het ook net alsof een golf van zachte wattenklanken over het publiek uitgerold werd.’

Geweldige recensie toch?

Nog een bevriende alt

De rest van de avond vliegt voorbij. We sterven van verdriet bij het hart van dit beroemde muziekstuk, het ‘Erbarme dich’. En daarna is het een afglijdende beweging naar het graf. Tegen die tijd crepeer ik van de pijn. Al dat opstaan en zitten. Het staan. De lange dag. De virussen die in mijn lijf rondwaren. Ik ben ook aan een wederopstanding toe zo langzamerhand…..

Mijn andere zangmaatje heeft er zin in!

Toch kan de Matthäus me nooit lang genoeg duren. Als we de laatste noten zingen baal ik dat het afgelopen is. Bij onze uitvoering wordt geklapt. Niet direct. Eerst is het zeker een minuut doodstil. Niet voor Brussel dit keer, alhoewel…. Indirect wel. Dan barst er een oorverdovend applaus los, we krijgen een staande ovatie! Het publiek wordt gek. Er komen bloemen voor de solisten en onze onvolprezen dirigent. Iedereen zweeft een paar meter boven de grond van geluk na het volbrengen van deze wereldberoemde lijdensweg…….

Een kwartier later zijn de meesten op weg naar buiten. Muziek ingepakt, vlinderstrikje aan de wilgen, leesbril opgeborgen, jas aan, tot ziens, was fijn, zit er weer op…. Heks drinkt nog een glaasje wijn met Trui en Vlinder in de leegstromende kerk. Daarna tref ik Frogs in mijn huis. Hij heeft voor Varkentje gezorgd. We nemen nog meer wijn en ik vertel over mijn belevenissen.

Ja, we gaan weer beginnen

Lang nadat hij naar huis is stuiter ik nog in de rondte. Ik luister nog naar een stuk of twintig uitvoeringen van ‘Ich will bei meinem Jesu wachen,’ sommigen zo mooi dat de tranen over mijn wangen rollen. Maar bij een licht nichterige balletuitvoering geïnspireerd op de muziek krijg ik de slappe lach. Alhoewel het einde daarvan wel weer prachtig is: Tijdens de laatste tonen van het stuk valt de danser in slaap……

De dagen er op zie ik nog twee fantastische documentaires over onze geliefde Matthäus Passion. Prachtig, allebei. In één ervan,  2Doc: Erbarme Dich’, zit ook veel dans en beweging. Het is een zeer interactieve uitvoering. De muzikanten, het koor, iedereen acteert mee: Fantastisch, heel dramatisch. Zo zou ik em ook wel eens willen zingen. De muziek leent zich er bij uitstek voor!

Nog wat laatste markeringen aanbrengen……

De andere, ‘2Doc: Mijn Matthäus’,  gaat over hoe dit meesterwerk het leven van mensen beïnvloedt. Ook heel mooi en indringend. En herkenbaar voor ons verslaafde amateurzangers…….Een aanrader voor alle Matthäus fanaten……

Tot slot de recensie in het Leidsch Dagblad:

We kregen een geweldige recensie in Leidsch Dagblad! 

Voor degenen die niet weten wat ze met het woordje bevindelijk aanmoeten, kijk eens hier: Wat bedoelt men nou eigenlijk echt met “bevindelijke prediking”? Een antwoord vanuit de reformatorische hoek……

Onze inzingruimte, tevens omkleedruimte

Christelijke Oratorium Vereniging Ex Animo zingt weer vol animo de Matthäus Passion van Johann Sebastian Bach onder bezielende leiding van Wim de Ru op woensdag 23 maart 2016.

Woensdag 23 maart 2016 is het weer zover: De Christelijke Oratorium Vereniging Ex Animo zingt weer vol animo de Matthäus Passion van Johann Sebastian Bach onder bezielende leiding van Wim de RuWe zijn volop aan het repeteren: Het wordt weer fantastisch!

De eerste rang is helaas al uitverkocht. Er zijn echter nog wel kaarten verkrijgbaar via de website voor de tweede en derde rang. Ook niet verkeerd hoor.

Dus komt dat zien en vooral horen!

mattheus passion , ex animo, Leiden, oratoriumvereniging, Wim de Ru, 2016

Koor als metafoor. Mijn koor is geweldig hoor! Horen met je oren wat je met hart en ziel zingt samen: Daar doe je het voor!

Vanavond trek ik een cowboypak aan. Althans, daar lijkt het op. Jasje, laarzen, hoed. Heks het staat je goed! Snel gooi ik wat eten in de pan. Ik heb koorrepetitie. We studeren de Matthäus Passion van Bach in, dus ik moet zorgen dat ik in topconditie ben!

Ik heb sowieso een goeie dag. Dat wil zeggen in mijn geval, dat ik aan iets meer toe kom dan aankleden en de hond uitlaten. Ik doe boodschappen, ruim op. Ik kook eten….. Helemaal niet gek.

‘Heks, wat zie je er weer uit! Geweldig! Je lijkt wel een….’ mijn zangmaatjes zoekt naar het woord. Ik schiet denkbeeldig in de lucht en slinger een lasso om haar heen. Dan glijd ik op de stoel naast haar. Om direct weer op te staan. we gaan inzingen.

Op de een of andere manier krijgt Wim de Ru ons daarmee altijd aan het lachen. Vooral bij een oefening om onze migddenrifspieren op te rekken. Onze kleine dirigent  staat dan op zijn podium, grijpt met zijn linkerhand zijn rechterribbenkast beet.

Hij zwaait zijn rechterhand voor zijn gezicht naar links, buigt tegelijkertijd voorover. Om dan met een enorme zwaai omhoog te komen. ‘Hop’ roept hij. Iedereen schiet in de lach. Dan doen we hem na. Nu veert onze rechterarm boven ons hoofd. De linkerhand rust nog steeds op de ribben. Je voelt de rek ter plekke.

We komen omhoog. ‘Houdt je hand nog even op die plek. Voel hoe warm het wordt daar.’

Als ook de andere kant aan de beurt is geweest doet ons middenrif helemaal mee. Nu gaan we glijtonen produceren. Een kakofonie aan geluiden vult de ruimte. We giebelen. Het klinkt zo grappig. Heks zingt stiekem boventonen. M’n maatje voor me staat verbaasd te luisteren. Met oren in haar achterhoofd.

In de pauze kwetteren we er lustig op los. Ik zit altijd met een clubje oudere dames te geiten. Ik vind ze geweldig, ze zitten al een eeuwigheid op dit koor. Ja, ik weet dat er vreselijke mensen zijn in de wereld en ik schrijf er vaak over tegenwoordig, maar er zijn ook zulke schatten te ontdekken. Op mijn koor bijvoorbeeld.

Eén zo’n juweeltje zing dit jaar al voor de 55e keer in de Matthäus mee. Zo lang zit ze al op dit koor! Een ander komt maar tot 44 keer, nou ja, maar…. Heks zingt al weer voor de tweede keer mee. En dat is goed te merken. Het stuk zit er aardig in.

‘Ach,’ zegt de vrouw van de 44 keer, ‘Ik vind het wel prettig om de partituur vast te houden, maar ik kijk er eigenlijk niet meer in……

Heks kijkt wel. Dit jaar zingen de alten van koor twee stukken mee, die vorig jaar door een derde koor werden gezongen. Dus er zijn toch wat passages, die ik vanavond voor het eerst zie….

Aan het eind oefenen we het spreekkoor ‘Was gehet uns das an? Da siehe du zu!‘ Een supermoeilijk onderdeel vol listige lastige syncopen. Vorig jaar rammelde dat nog een beetje bij mij. Vanavond echter krijg ik de swing helemaal te pakken. Fanatiek knal ik mijn partij eruit samen met mijn medealten.

Als we tenslotte met het gehele koor dit gedeelte doorzingen krijg ik kippenvel. Door alle syncopen krijgt de muziek zo’n heftige emotie. Het schuurt en schurkt. Prachtig!

Ik wil leven met de mensheid zoals ik met dit koor ben, bedenk ik me op de terugweg naar huis. Al die individuen. Met sommigen ben je bevriend, anderen staan verder van je af. Heel soms raak je slaags met een paar sopranen……

Is me gebeurd, vorig jaar tijdens de Matthäus. Vanwege mijn muziekstandaard. Daar stoorden zij zich aan. Even later waren we weer aan het zingen! Want samen vormen we een koor. We zingen als uit één keel, met al die partijen en stemmen.

Vanavond zongen we ook nog voor de dirigent. Hij is morgen jarig.

 

‘Blest Pair of Sirens’: Concert van het projectkoor van Stichting Leidse Koorprojecten onder leiding van Wim de Ru. Samen met een Engels koor, het Fleet Choral Society uit Fleet onder leiding van Gwyn Parry-Jones. Heks geeft haar eigen twist aan de uitvoering. Noodgedwongen……

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

De dirigent van het Engelse koor

Het laatste halfjaar oefent Heks met enige regelmaat op zaterdagmiddag met het SLK-koor. Het projectkoor van Stichting Leidse Koorprojecten. De laatste tijd zelfs ellenlange middagen, omdat we de gekozen muziek er maar niet in kregen.

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Een groot struikelblok bleek het belangrijkste stuk van het concert te zijn: ‘Blest Pair of Sirens’ van Hubert Parry. ‘Zo gek,’ verzucht onze dirigent Wim de Ru tijdens de laatste repetitie, ‘Al jaren raadt iedereen me aan om dit stuk eens uit te voeren. En steevast zeggen ze er dan bij dat het zo gemakkelijk weg zingt!’

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Geobserveerd door onze dirigent!

We kijken de man glazig aan. Makkelijk weg zingt? Hoe komen die mensen er bij? Wie zijn die lui, die dit beweren?  Nou, onder andere de helaas ontslapen vrouw van Wim. En nog zo wat mensen, die beslist weten waar ze het over hebben.

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Sommigen zitten voor de uitvoering met de handen in het haar!

‘Ik moet jullie iets opbiechten,’ vervolgt onze dirigent, ‘het klopt inderdaad, dat het stuk heel goed te doen is, als je de vierstemmige versie aanhoudt. Helaas hebben wij gekozen voor de zeer moeilijke achtstemmige versie. Gewoon, omdat ik niet op de hoogte was, dat er ook een eenvoudiger variant bestond….. Excuses!’

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Anderen maken zich niet zo druk

Foutje, bedankt. Er is niets meer aan te doen. Voor de zoveelste keer worstelen we ons door de lastige passages. Gelukkig hebben we nog een generale repetitie. Maar dan moeten we ook afstemmen op het speciaal uit Engeland overgevlogen koor, Fleet Choral Society uit Fleet onder leiding van Gwyn Parry-Jones, waarmee we dit project uitvoeren!

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Tijdens deze enige oefenmiddag samen met het Engelse koor blijkt dat ik helemaal achteraan sta met naast me twee dames, die er niet al teveel van bakken. Heks blijft ook in gebreke.

Door alle drukte van de laatste tijd is het oefenen er totaal bij ingeschoten. Zo zit ik dan tussen de generale en de uitvoering toch nog bloedig op dit lastige stuk te ploeteren. Iemand moet toch het voortouw nemen….

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Sommigen gaan ook nog een concert geven in Engeland….

Het heeft niet geholpen blijkt tijdens de uitvoering. Ik raak volledig de kluts kwijt halverwege de Blest pair. ‘Wat kan mij het schelen?’ denk ik vervolgens. Vol overgave voeg ik een negende stem toe aan het geheel.

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Sommigen hebben hun hoofddeksel aangepast aan de angelsaksische smaak

Jarenlange muziekpraktijk zorgt ervoor, dat mijn spontane inbreng moeiteloos opgaat in de rijke kakofonie aan stemmen. ‘Ik heb toch betaald om mee te doen? Ik ben toch op alle repetities geweest? Ik heb toch ook nog toegangskaarten gekocht?’ rechtvaardig ik mijn actie, ‘Dus: Vooruit met de geit. Gaan met die banaan!’

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Als ik later in bed lig en aan dit moment terug denk krijg ik een lachaanval. Naast me ligt Cowboy lekker te ronken. Ik schuddebuik zachtjes om hem niet te wekken. Oh, wat grappig. Heerlijk.

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Mijn ondeugende buurvrouw

Tijdens de gezellige borrel achteraf hoor ik links en rechts van mijn koorgenoten, dat ik bepaald niet als enige het spoor bijster was. ‘Thuis lukte het prima, maar elke keer tijdens de repetities raakte ik compleet van de kaart. En ook nu weer! Midden in het concert was ik volledig de kluts kwijt…’ Aldus een tenor.

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Helaas mocht ik mijn hoed niet ophouden tijdens het concert, het zou de akoestiek teveel verstoren……

Gelukkig heeft het publiek er weinig van gemerkt. Volgens mijn hartje klonk het prachtig. Ook Steenvrouw vond het supermooi. Dus al met al toch weer een geslaagd project van Stichting Leidse Koorprojecten!

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Steenvrouw is enthousiast

koor19

Cowboy is onder de indruk

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Jip is er ook!

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Natuurlijk samen met Janneke!

STICHTING LEIDSE KOORPROJECTEN, projectkoor , uitvoering, Hartebrugkerk, Koeliekerk

Stichting Leidse Koorprojecten heeft weer een leuk laagdrempelig project in elkaar geknutseld. Heks oefent met dit Projectkoor onder leiding van Wim de Ru in de Lokhorstkerk te Leiden. Naast me zit een vrouw een trui te breien. Wat een goed idee! Volgende keer neem ik tekenspullen mee!

IMG_7647

Zaterdagmiddag repeteer ik met alweer een ander koor, maar met dezelfde dirigent, Wim de Ru. Dat is mooi, want nu hoef ik niet bang te zijn, dat de repetitieschema’s elkaar kruisen. Bovendien is het een geweldige dirigent. Bij hem hoef ik ook niet te vrezen voor een volstrekt mislukt concert of een zangprestatie ver beneden Nederlands Peil. Hoezeer we ook piepen en kraken tijdens de repetities, uiteindelijk komt het altijd goed. Elke uitvoering in het verleden onder zijn bezielende leiding onderschrijft deze bewering…..

Lokhorstkerk, Leiden, repetite Leidse Koorprojecten, dirigent Wim de Ru

Vanouds oefenen we twee keer per maand in de Lokhorstkerk, een schattig oud schuilkerkje. Het huidige repertoire is een potpourri van van alles en nog wat. Van Händel tot Annie MG Schmidt. En alles wat daartussen ligt. Het geeft een zekere lichtheid aan de samenkomsten, al die gekke liedjes. Heel leuk voor de verandering……

Lokhorstkerk, Leiden, repetite Leidse Koorprojecten, dirigent Wim de Ru

Een paar rijen voor me zie ik een dame van mijn andere koor zitten. Ze had geen uitnodiging ontvangen om hier aan deel te nemen. Waarschijnlijk een probleem met het adressenbestand vermoed ik. We hebben namelijk ontdekt, dat er meer mensen niet op de hoogte bleken te zijn van dit project. We vonden al dat er zo weinig deelnemers waren vergeleken met andere jaren. Normaal gesproken vechten de alten elkaar de tent uit om geplaatst te worden….

Wim de Ru, Leidse koorprojecten, Lokhorstkerk

Ik acht de kans groot, dat van de vijfhonderd verstuurde mailtjes, een aanzienlijk deel in de prullenbak is beland. Ten onrechte aangezien voor ongewenste reclame…… Al die anti-spam programmatuur is natuurlijk prachtig, maar als je niet weet, hoe een adressenbestand listig te verpakken, wordt het door deze beveiliging net als alle bulkpost zonder pardon weg geknikkerd!

Lokhorstkerk, Leiden, repetite Leidse Koorprojecten, dirigent Wim de Ru

Maar het kan ook zijn, dat het gekozen repertoire voor deze leegloop heeft gezorgd. Misschien een beetje te licht voor onze calvinistische basisbehoeften. Bij het andere koor studeren we de Matthäus Passion in. Daar is half zingend Leiden op af gekomen.

IMG_7648

Terwijl we repeteren zit er een vrouw naast me tegelijkertijd een trui te breien. Wat een goed idee. Je zit altijd uren te wachten, terwijl de andere stemmen hun partij doornemen. Vooral in het begin van een project. Bij mijn andere koor zaten van de week een paar piepjonge sopranen voor me een boek over statistieken te bestuderen. Misschien dat ik volgende keer wat tekenspullen meeneem. In de ouderwetse kerkbanken heb je een prima lessenaar, waarop ik met gemak een aquarelblok kwijt kan…..

breien tijdens repetitie,Lokhorstkerk, Leiden, repetite Leidse Koorprojecten, dirigent Wim de Ru

Na de zang stel ik alles in het werk om een trein naar Amsterdam te halen. Ik ga naar mijn liefje. Morgen is mijn Grote Verwendag. Althans, dat in de bedoeling. Er is alweer iets tussen gekomen, liet hij me weten…..

Heks heeft nog een keur aan concerten, etentjes, theatervoorstellingen en andere verwentoestanden op de rol staan van mijn laatste verjaardagen. In de praktijk komt er soms weinig van terecht. Of het duurt een hele tijd voordat het er van komt…. Niet zo lang geleden ben ik uitgeweest in het kader van mijn vijftigste verjaardag! Ik lig gewoon te vaak om en mensen hebben het druk. En een jaar is zo snel voorbij tegenwoordig!

Maar wat in het vat zit verzuurt niet, toch? Dus heb ik veel om naar uit te kijken!

Lokhorstkerk, Leiden, repetite Leidse Koorprojecten, dirigent Wim de Ru

 

Lokhorstkerk, Leiden, repetite Leidse Koorprojecten, dirigent Wim de RuLokhorstkerk, Leiden, repetite Leidse Koorprojecten, dirigent Wim de Ru

 

Lokhorstkerk, Leiden, repetite Leidse Koorprojecten, dirigent Wim de Ru, partituur

 

Lokhorstkerk, Leiden, repetite Leidse Koorprojecten, dirigent Wim de Ru

Heks heeft het druk. En dat gecombineerd met weinig energie geeft al snel stress. Eventjes stil staan bij de Boeddha’s van het Museum van Volkenkunde in Leiden. Ik was er afgelopen zondag nog. Wat een rust gaat er toch uit van deze beelden…..

BOEDDHA'S, MUSEUM VAN VOLKENKUNDE, LEIDEN

Vanmiddag oefenen we voor de laatste keer met het projectkoor. Volgende week is de uitvoering van Misa Criolla van Ariel Ramírez. Een prachtige Zuid Amerikaanse mis. We zingen er van voor naar achter doorheen. Na een uur zijn we klaar. En we kunnen gaan! Hoewel we nog zeker een uur repetitieruimte hebben…..

BOEDDHA'S, MUSEUM VAN VOLKENKUNDE, LEIDENBOEDDHA'S, MUSEUM VAN VOLKENKUNDE, LEIDEN

 

‘Het ging zo goed, Wim ( de Ru, onze dirigent) denkt vast “laten zo”. Als we het nog eens zingen en het lijkt nergens op, worden we zenuwachtig!’ fluisteren we tegen elkaar. Zo heb ik opeens wat extra tijd op deze drukke zaterdag. En dat is maar goed ook. Ik moet een aantal voor mijn zeer zware taken volbrengen. Een optreden van Cowboy in Haarlem vanavond. En daarna een feestje bij de Wilde Boerenzoon. Eerst maar eens een uurtje in bed liggen…..

BOEDDHA'S, MUSEUM VAN VOLKENKUNDE, LEIDENBOEDDHA'S, MUSEUM VAN VOLKENKUNDE, LEIDEN

Ik bel mijn moeder. Komt zij naar het concert? Ik heb geregeld dat Cowboy haar ophaalt en weer thuis brengt. ‘Ja, leuk!’ reageert ze. We maken afspraken over het tijdstip, waarop haar chauffeur voor de deur moet staan. Mooi zo, dat is geregeld.

BOEDDHA'S, MUSEUM VAN VOLKENKUNDE, LEIDEN BOEDDHA'S, MUSEUM VAN VOLKENKUNDE, LEIDEN

Er liggen nog talloze regelklusjes te wachten. Met beperkte energie kom  je altijd tijd te kort! Vandaag vind ik het echter mooi geweest. Nu nog even moed verzamelen voor de volgende programma onderdelen. Zoals hond uitlaten, eten en mezelf optutten voor een avondje uit. Eventjes de ogen sluiten, letterlijk, voor alle dingen waar ik niet aan toe kom. En daarna: Genieten van een heerlijk avondje uit!

BOEDDHA'S, MUSEUM VAN VOLKENKUNDE, LEIDEN BOEDDHA'S, MUSEUM VAN VOLKENKUNDE, LEIDEN BOEDDHA'S, MUSEUM VAN VOLKENKUNDE, LEIDEN BOEDDHA'S, MUSEUM VAN VOLKENKUNDE, LEIDEN BOEDDHA'S, MUSEUM VAN VOLKENKUNDE, LEIDEN

Heks en Cowboy zetten een boom op, maar het komt de communicatie niet ten goede. Gevolgd door een zalige kerstavond onder de aanstichter van dit onheil….

kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboomkerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboomkerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboomkerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom

Kerstavond meldt Cowboy zich in Huize Heks. We hebben recent onze eerste aanvaring  achter de kiezen en de aanstichter daarvan staat levensgroot in mijn woonkamer. Van top tot teen door Heks versierd. Geheel en al in verlichte staat. Mijn andere Grote Liefde: De Kerstboom.

kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom

Mijn lief was zo vriendelijk om me te helpen met het opzetten van deze boom. Dat deed onze communicatie geen goed. Voor wij het wisten lagen we in de clinch. De snoeren met lichtjes wilden niet branden. Overal dozen met pieken en ballen. Vrede op aarde lokaal ernstig bedreigd door megalomane kerstboomaspiraties……

kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom

We hebben er toen maar de brui aan gegeven en samen een goede maaltijd genoten. Met een heerlijk glas wijn. De boom heeft Heks later op haar dooie gemak voorzien van alle versierselen. En dat zijn er nogal wat. Vraag maar aan Mo. Of aan Frogs. Zij hebben het hele traject in het verleden met me doorlopen. Frogs liet expres zoveel mogelijk ballen vallen, om het totale aantal enigszins terug te brengen….. Het mocht niet baten. Heks koopt er elk jaar wel een aantal frutsels bij. Of ze krijgt ze voor haar verjaardag…..

kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom

Tevreden zit ik een dag later te kijken naar mijn prachtige superboom. Alles zit er weer in. Het kerstmannetje van mijn vader, de engel van Ernst, Het stalletje van Frogs, De kikker van mijn vroegere thuiszorg, de kikker van Roos, het vliegend hart van Elfje….. En ga zo maar door. Mijn hele leven in deze heksenboom.

kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom

Dus als Cowboy op kerstavond bij me binnenstapt ziet hij de boom in volle glorie voor het eerst. “Wat een prachtige tafel!’ roept hij uit, als hij de keuken binnenkomt. De boom negeert hij. En terecht. Heks heeft allemaal lekkere dingetjes in huis gehaald. Zij verwent haar vent met een heerlijk soepje, een zalig Italiaans voorgerecht en asperges met ham…..

Als de klokken gaan luiden zetten we het raam open. Wat is het toch heerlijk, de hele stad gevuld met dit prachtige geluid. Muziek voor de ziel!

kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboomkerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboomkerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboomkerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboomkerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboomkerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom

Dan is het alweer tijd om naar de kerk te gaan. Vrolijk jakkeren we door de stad op de vouwfietsjes. Ruim op tijd schuiven we op een plekje achterin de volle kerk. Wim de Ru staat druk te dirigeren en de gemeente zingt uit volle borst mee met de potpourri van kerstliederen.

kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom

Tijdens de dienst wordt er weer een klein kerstoratorium van Huub Oosterhuis en Antoine Oomen opgevoerd. We mogen meezingen! Wat is dit toch een heerlijke kerk. Naast me hoor ik Cowboy zachtjes meebrommen. Hij heeft het ook wel naar zijn zin. Ook al duurt het  wel erg lang, zo’n kerstnachtdienst. Het is ook niet de leukste dienst om hem kennis te laten maken met mijn kerk. De preek is zo’n echte kerstpreek.  Jip en Janneke zijn er niet. Sowieso zie ik relatief weinig bekenden. De koffie met kletspraatjes achteraf ontbreekt…..

kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom

Maar wat is er heerlijker, dan midden in de nacht door de stad weer naar huis te fietsen met je lief en samen onder de boom een heerlijk glas whisky te genieten? Zo zitten we dan bij die verdraaide boom. Heks rommelt wat in de keuken en tovert weer iets lekkers tevoorschijn. Cowboy bestudeert de enorme volle kerstboom. Als ik de kamer weer binnen kom kijkt hij me teder aan en zegt: ‘Heks, ik denk toch echt dat jij de mooiste boom van heel Nederland hebt.’

kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboomkerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom

Dat uit zijn mond, vol overtuiging, na het gekissebis rondom het opzetten van dat gevaarte: Dat betekent heel veel voor Heksje. ‘Wij zitten ook in de boom’, vertel ik hem. Ik wijs op de zwanen, hun hoofden verstrengeld. ‘Verliefd, zoals wij’, beaamd hij……

kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom kerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboomkerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboomkerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboomkerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboomkerstboom, kerst, versierde boom, magische kerstboom