Koor als metafoor. Mijn koor is geweldig hoor! Horen met je oren wat je met hart en ziel zingt samen: Daar doe je het voor!

Vanavond trek ik een cowboypak aan. Althans, daar lijkt het op. Jasje, laarzen, hoed. Heks het staat je goed! Snel gooi ik wat eten in de pan. Ik heb koorrepetitie. We studeren de Matthäus Passion van Bach in, dus ik moet zorgen dat ik in topconditie ben!

Ik heb sowieso een goeie dag. Dat wil zeggen in mijn geval, dat ik aan iets meer toe kom dan aankleden en de hond uitlaten. Ik doe boodschappen, ruim op. Ik kook eten….. Helemaal niet gek.

‘Heks, wat zie je er weer uit! Geweldig! Je lijkt wel een….’ mijn zangmaatjes zoekt naar het woord. Ik schiet denkbeeldig in de lucht en slinger een lasso om haar heen. Dan glijd ik op de stoel naast haar. Om direct weer op te staan. we gaan inzingen.

Op de een of andere manier krijgt Wim de Ru ons daarmee altijd aan het lachen. Vooral bij een oefening om onze migddenrifspieren op te rekken. Onze kleine dirigent  staat dan op zijn podium, grijpt met zijn linkerhand zijn rechterribbenkast beet.

Hij zwaait zijn rechterhand voor zijn gezicht naar links, buigt tegelijkertijd voorover. Om dan met een enorme zwaai omhoog te komen. ‘Hop’ roept hij. Iedereen schiet in de lach. Dan doen we hem na. Nu veert onze rechterarm boven ons hoofd. De linkerhand rust nog steeds op de ribben. Je voelt de rek ter plekke.

We komen omhoog. ‘Houdt je hand nog even op die plek. Voel hoe warm het wordt daar.’

Als ook de andere kant aan de beurt is geweest doet ons middenrif helemaal mee. Nu gaan we glijtonen produceren. Een kakofonie aan geluiden vult de ruimte. We giebelen. Het klinkt zo grappig. Heks zingt stiekem boventonen. M’n maatje voor me staat verbaasd te luisteren. Met oren in haar achterhoofd.

In de pauze kwetteren we er lustig op los. Ik zit altijd met een clubje oudere dames te geiten. Ik vind ze geweldig, ze zitten al een eeuwigheid op dit koor. Ja, ik weet dat er vreselijke mensen zijn in de wereld en ik schrijf er vaak over tegenwoordig, maar er zijn ook zulke schatten te ontdekken. Op mijn koor bijvoorbeeld.

Eén zo’n juweeltje zing dit jaar al voor de 55e keer in de Matthäus mee. Zo lang zit ze al op dit koor! Een ander komt maar tot 44 keer, nou ja, maar…. Heks zingt al weer voor de tweede keer mee. En dat is goed te merken. Het stuk zit er aardig in.

‘Ach,’ zegt de vrouw van de 44 keer, ‘Ik vind het wel prettig om de partituur vast te houden, maar ik kijk er eigenlijk niet meer in……

Heks kijkt wel. Dit jaar zingen de alten van koor twee stukken mee, die vorig jaar door een derde koor werden gezongen. Dus er zijn toch wat passages, die ik vanavond voor het eerst zie….

Aan het eind oefenen we het spreekkoor ‘Was gehet uns das an? Da siehe du zu!‘ Een supermoeilijk onderdeel vol listige lastige syncopen. Vorig jaar rammelde dat nog een beetje bij mij. Vanavond echter krijg ik de swing helemaal te pakken. Fanatiek knal ik mijn partij eruit samen met mijn medealten.

Als we tenslotte met het gehele koor dit gedeelte doorzingen krijg ik kippenvel. Door alle syncopen krijgt de muziek zo’n heftige emotie. Het schuurt en schurkt. Prachtig!

Ik wil leven met de mensheid zoals ik met dit koor ben, bedenk ik me op de terugweg naar huis. Al die individuen. Met sommigen ben je bevriend, anderen staan verder van je af. Heel soms raak je slaags met een paar sopranen……

Is me gebeurd, vorig jaar tijdens de Matthäus. Vanwege mijn muziekstandaard. Daar stoorden zij zich aan. Even later waren we weer aan het zingen! Want samen vormen we een koor. We zingen als uit één keel, met al die partijen en stemmen.

Vanavond zongen we ook nog voor de dirigent. Hij is morgen jarig.

 

Nog meer Buitenkunst. Een dagje klassieke zangtechniek. Ik hoor allemaal nieuwe dingen. Inademend zingen bijvoorbeeld. Of beter gezegd: Zingen voor inademers. Blijkt ook stembevrijdend te werken!

adem, adem is leven, inademen en uitademen, breathe, adem, adem is leven, inademen en uitademen, breathe,

Omdat ik zo vreselijk moe ben halverwege mijn vakantie ga ik een dagje zingen: Klassieke zangtechniek rondom een lied van Mendelssohn. Puur ontspanning natuurlijk! Onze juf is een klein opdondertje met een wat vreemde humor. Heerlijk wat mij betreft.

adem, adem is leven, inademen en uitademen, breathe,

Ze gaat voortvarend aan de slag. Binnen een uur hebben we al heel wat informatie te pakken. Vol passie legt ze uit hoe je van je borstregister naar je kopstem komt. We krijgen allemaal tips en trucjes aangereikt.  De ene nog bruikbaarder dan de andere. Resoneren in je voorhoofd. Zingen naar je nek. Het is al met al een intensieve workshop.

adem, adem is leven, inademen en uitademen, breathe, adem, adem is leven, inademen en uitademen, breathe, adem, adem is leven, inademen en uitademen, breathe,

Ik hoor ook hele nieuwe dingen. ‘Je hebt Inademers en Uitademers. Als je als Inademer uitademend moet zingen ben je niet blij. ‘ Wat hoor ik nu weer allemaal? Inademend zingen? ‘Sinds ik zing vanuit inademen, zing ik veel lekkerder’ vervolgt ze.

adem, adem is leven, inademen en uitademen, breathe,

Nu moet je weten, dat je wordt doodgegooid met uitademen in bijna elke zangtraditie. Want je wordt er rustig van. Ook geeft het je controle over je adem, mits je natuurlijk je middenrif goed gebruikt.

Heks heeft een opleiding tot ademtherapeut gevolgd. Ook daar was inademen zo ongeveer uit den boze. En al helemaal niet hoog in de borst!  Laag in de buik uitademen tot je erbij neervalt was het devies.

Het was sowieso een stomvervelende opleiding. Het stond stijf van de starre denkbeelden. Ik haalde opgelucht adem, toen ik er halverwege de brui aan gaf…..

adem, adem is leven, inademen en uitademen, breathe,

‘Je ziet vaak aan mensen of het inademers of uitademers zijn. Mensen zoals ik met een drukke inslag en hoge energie zijn vaak inademers. Ik haal ook hoog in de borst adem…’ Om haar verhaal kracht bij te zetten strekt ze haar kleine gestalte en zuigt haar bescheiden longen vol lucht. Dan riedelt ze een paar verrukkelijke flierefluiters het verstilde bos in. Als een enorme rossige vogel.

adem, adem is leven, inademen en uitademen, breathe,

Wat een leuke dag toch weer. Aan het eind zingen we het ingestudeerde lied voor een andere groep zanglustigen.

adem, adem is leven, inademen en uitademen, breathe, adem, adem is leven, inademen en uitademen, breathe,

Om een uurtje of vijf ben ik bij de tent. Daar schuif ik iets eetbaars naar binnen. Gapend ga ik een uurtje liggen. Net alsmede avond ervoor wordt ik uren later wakker. Alweer heb ik het gehele avondprogramma gemist.

Het kan me niet schelen. Je kunt nu eenmaal niet alles. Het is al heel wat dat ik hier ben. In feite een klein wonder. Het is me jarenlang niet gelukt om op vakantie te gaan. En als ik al eens ging, dan was het eigenlijk gekkenwerk.

adem, adem is leven, inademen en uitademen, breathe, adem, adem is leven, inademen en uitademen, breathe,

Sinds ik LDN gebruik behoort reizen weer tot de mogelijkheden. Mits met mate. En in goed gezelschap.

adem, adem is leven, inademen en uitademen, breathe, adem, adem is leven, inademen en uitademen, breathe,

De haat-liefdeverhouding van zangers met adem

adem, adem is leven, inademen en uitademen, breathe, adem, adem is leven, inademen en uitademen, breathe,

adem, adem is leven, inademen en uitademen, breathe,

adem, adem is leven, inademen en uitademen, breathe, adem, adem is leven, inademen en uitademen, breathe,

adem, adem is leven, inademen en uitademen, breathe, adem, adem is leven, inademen en uitademen, breathe,

adem, adem is leven, inademen en uitademen, breathe,

adem, adem is leven, inademen en uitademen, breathe,