‘Koningsdag 2019? Heks is er net van bijgekomen. De voorbereidingen zijn tien keer leuker dan de dag zelf. Wat een kou. Wat een gesjouw. En: ‘Drie keer niks is toch wel duur, mevrouw.’

‘Zullen we op de koningsdagmarkt gaan staan, Heks?’ Mijn nieuwe heksenvriendinnetje kijkt me verwachtingsvol aan. Ze wil allerlei oude spulletjes gaan verkopen. Heks heeft ook nog wel wat rommel op te ruimen. En een heleboel leuke kettingen en oude kleding…..

Zo gezegd, zo gedaan. Mijn maatje regelt een plek op de Papengracht. Een super leuke locatie. Het is schitterend weer in de week voorafgaand aan de grote dag. De mussen vallen van het dak. Ik haal de dag voorafgaand aan koningsdag dus nog een partijtje gekke zonnebrillen bij mijn geheime adresje.

De man verkoopt oude partijen van van alles en nog wat. Een winkel van Sinkel van heb ik jou daar. Echt een favoriet van Heks. ‘Hier heb je nog wat brillenrekjes. Je moet ze wel eventjes zelf in elkaar zetten,’ hij drukt me een paar kartonnen dozen in de hand.

Mijn heksenmaatje staat alles hoofdschuddend te bekijken. Ze houdt haar hoofd weliswaar stil, maar ik zie haar toch schudden vanuit mijn ooghoeken. Met een etalagepop onder de arm lopen we naar Huize Heks. We zijn al de hele middag saampjes op stap.

Eerst koffie met zelfgebakken koekjes in haar heksenhuisje. ‘Zal ik je de kaart leggen,’ zegt mijn vriendin plotsklaps. Geroutineerd schudt ze het pak tarotkaarten en legt ze op tafel. ‘Eens kijken of die nieuwe aanbidder iets voor je is. Of die mysterieuze man. Of er nog liefde aan komt in je leven….’

Heks is blij met haar nieuwe maatje. We zitten samen op de heksenschool. En toevalligerwijs wonen we in dezelfde stad. Op loopafstand van elkaar!

Tot besluit gaan we de hondjes uitlaten en een staatslot kopen. En vervolgens dus naar de Winkel van Sinkel. En met etalagepop onder arm naar Huize Heks…….

Dan weer terug lopen naar de Haven om mijn fiets op te halen. Nog een hondenrondje langs de Singel en de koek is op. ‘Oh jee, ik geloof dat ik te vroeg gepiekt heb,’ piep ik ’s avonds tegen de Don aan de telefoon. Ik ben helemaal druk van moeheid en dat is over het algemeen een veeg teken…..

Een schier slapeloze nacht volgt. Teveel adrenaline in mijn systeem en tegelijkertijd doodmoe. Ik woel en draai me vast in mijn dekbed. Waakslaap en slaapwaak de nacht door. Word heel vroeg wakker om vervolgens toch nog in coma te geraken.Schrik me dood van de wekker en moet ik er dan toch echt uit.

Ik heb geprobeerd om 1 en ander goed voor te bereiden, maar op het laatste moment neemt mijn chaotische aard het over. Ik ben te moe om verstandige beslissingen te nemen, dus fiets ik met een hondenkar vol spulletjes naar de Papengracht. Volledig kapot en de dag moet nog beginnen.

Mijn vriendin is in geen velden of wegen te bekennen. Het zal nog een klein half uurtje duren, voordat ze zich door de menigte heeft geworsteld. Heks zit dan al met wat troepje op de stoep. Het is gemeen koud weer. Net als we van alles hebben uitgestald klettert een overdreven natte voorjaarsbui over het terrein….

Snel de boel weer op een drol gegooid en een paraplu eroverheen. De volgende bui krijgen we hulp van de buurman en zijn enorme oranje zeildoek. Heks loopt even naar huis om een paar kleine krukje te halen. Ik kan niet meer op mijn benen staan intussen. En het is pas half 12 in de ochtend…..

Terwijl ik heen en weer marcheer voel ik de spierpijn in mijn benen schieten. Een teken aan de wand. O jee, mijn lijf gaat het opgeven. En het is nog niet eens middag! Ik heb nog niks verkocht. Alleen maar ontevreden dames aan mijn kleed, die echt helemaal niks willen betalen voor overigens prima spulletjes.

Mijn vriendin doet goede zaken. Zij heeft dan ook werkelijk prachtige kettingen van agaat en mooie ingewijde gebedskralen uit India. Voor een appel en een ei. Ze is overbodige troep uit haar leven aan het verwijderen. Heks heeft ook iets van haar gekregen.

‘Het is een heilig voorwerp uit India, ingezegend door een monnik. Kijk, onderaan zit een mesje. Om overbodige banden door te snijden….. Ik heb em niet meer nodig…..’

Om een uurtje of 1 houden we het voor gezien. We zijn intussen al tien keer zeiknat geregend. En volgens buienradar was dit de droge periode en komen de echte buien er nu pas aan……

Heks heeft alleen een knaloranje sjaal verkocht, die eigenlijk ter decoratie was meegekomen. Ik wilde em echt niet kwijt. Maar de alleraardigste vrouw tegenover me heeft het koud. En ze heeft haar oog erop laten vallen. Hij is ook prachtig.

Ook heb ik een sjaaltje verkocht aan iemand, die er niks voor wilde geven. Zelfs toen ik de prijs halveerde naar dubbel niks was het nog teveel. Ze geeft me daarvan de helft in stuivers. Kijkt me meesmuilend recht in mijn gezicht. Wat een portret. Niet leuk meer. Zo wordt dit spel niet gespeeld! Het spel is dan ook uit. Ik ben er klaar mee.

Gelukkig verkoop ik nog een lederen portemonnaie voor twee kwartjes aan een schattig meisje. Dat maakt mijn dag enigszins goed.

Steenvrouw komt nog even langs, alsmede mijn hulp met haar hele gezin. Maar dan ben ik alweer helemaal ingepakt. De etalagepop achterin de fietskar. Ze ligt een beetje achterover, waardoor mijn kar aanloopt. ‘Ze lijkt wel zwaarder dan op de heenweg…’

Ja, dat krijg je met die anorectische etalagepopjes. Heeft natuurlijk maanden niks te vreten gehad en heeft zich op de markt stiekempjes aan van alles en nog wat te goed gedaan……

Thuisgekomen ben ik zo kapot, dat ik er chagrijnig van ben. ‘Dit doe ik nooit meer, veel te vermoeiend, veel te zwaar voor mijn gestel….’ pruttel ik, terwijl ik alles weer naar binnen sjouw. Ik smijt het in een hoek en zijg neer in mijn stoel.

Daar zit ik een uur later nog steeds. Bewegingsloos. Verkleumd tot op het bot. Ziek. Misselijk. Ellendig. Alles doet pijn……

Ik kruip zonder lunch of avondeten in bed om er alleen nog uit te komen voor een ijskoude laatste hondenuiltaatronde. Ik fiets een rondje langs de Singel. De kille ijzige wind vreet zich een weg door mijn dikke kleding. Mijn handen veranderen in ijspegels. Het zal een half uur onder een gloeiendhete douche kosten om Heks weer op te warmen.

Koningsdag 2019 is geen succes voor Heks. De voorbereidingen waren echter geweldig. Misschien had ik de dag zelf moeten overslaan en alleen voor de aanloop moeten gaan…. Met mijn nieuwe heksenmaatje met het gouden hart.

Ik slaap ongeveer het klokje rond. En nog steeds ben ik niet vooruit te branden. Ik lig daarna nog een hele dag uitgeblust in bed voor de buis. Te moe om te eten. Alleen voor een paar fietsrondes met VikThor kom ik er even uit.

Maar: Het kleine magische mesje gekregen van de schone Italiaanse heksenprinses is al bezig om zijn werk te doen. Volgende week ga ik met Joy mijn kledingkast aanpakken. Spulletjes uitzoeken voor tweedehandswinkels. En de rest naar het Leger Des Heils. En wat dan over blijft is voor de lompenboer.

 

 

 

Stichting Leidse Koorprojecten heeft weer een leuk laagdrempelig project in elkaar geknutseld. Heks oefent met dit Projectkoor onder leiding van Wim de Ru in de Lokhorstkerk te Leiden. Naast me zit een vrouw een trui te breien. Wat een goed idee! Volgende keer neem ik tekenspullen mee!

IMG_7647

Zaterdagmiddag repeteer ik met alweer een ander koor, maar met dezelfde dirigent, Wim de Ru. Dat is mooi, want nu hoef ik niet bang te zijn, dat de repetitieschema’s elkaar kruisen. Bovendien is het een geweldige dirigent. Bij hem hoef ik ook niet te vrezen voor een volstrekt mislukt concert of een zangprestatie ver beneden Nederlands Peil. Hoezeer we ook piepen en kraken tijdens de repetities, uiteindelijk komt het altijd goed. Elke uitvoering in het verleden onder zijn bezielende leiding onderschrijft deze bewering…..

Lokhorstkerk, Leiden, repetite Leidse Koorprojecten, dirigent Wim de Ru

Vanouds oefenen we twee keer per maand in de Lokhorstkerk, een schattig oud schuilkerkje. Het huidige repertoire is een potpourri van van alles en nog wat. Van Händel tot Annie MG Schmidt. En alles wat daartussen ligt. Het geeft een zekere lichtheid aan de samenkomsten, al die gekke liedjes. Heel leuk voor de verandering……

Lokhorstkerk, Leiden, repetite Leidse Koorprojecten, dirigent Wim de Ru

Een paar rijen voor me zie ik een dame van mijn andere koor zitten. Ze had geen uitnodiging ontvangen om hier aan deel te nemen. Waarschijnlijk een probleem met het adressenbestand vermoed ik. We hebben namelijk ontdekt, dat er meer mensen niet op de hoogte bleken te zijn van dit project. We vonden al dat er zo weinig deelnemers waren vergeleken met andere jaren. Normaal gesproken vechten de alten elkaar de tent uit om geplaatst te worden….

Wim de Ru, Leidse koorprojecten, Lokhorstkerk

Ik acht de kans groot, dat van de vijfhonderd verstuurde mailtjes, een aanzienlijk deel in de prullenbak is beland. Ten onrechte aangezien voor ongewenste reclame…… Al die anti-spam programmatuur is natuurlijk prachtig, maar als je niet weet, hoe een adressenbestand listig te verpakken, wordt het door deze beveiliging net als alle bulkpost zonder pardon weg geknikkerd!

Lokhorstkerk, Leiden, repetite Leidse Koorprojecten, dirigent Wim de Ru

Maar het kan ook zijn, dat het gekozen repertoire voor deze leegloop heeft gezorgd. Misschien een beetje te licht voor onze calvinistische basisbehoeften. Bij het andere koor studeren we de Matthäus Passion in. Daar is half zingend Leiden op af gekomen.

IMG_7648

Terwijl we repeteren zit er een vrouw naast me tegelijkertijd een trui te breien. Wat een goed idee. Je zit altijd uren te wachten, terwijl de andere stemmen hun partij doornemen. Vooral in het begin van een project. Bij mijn andere koor zaten van de week een paar piepjonge sopranen voor me een boek over statistieken te bestuderen. Misschien dat ik volgende keer wat tekenspullen meeneem. In de ouderwetse kerkbanken heb je een prima lessenaar, waarop ik met gemak een aquarelblok kwijt kan…..

breien tijdens repetitie,Lokhorstkerk, Leiden, repetite Leidse Koorprojecten, dirigent Wim de Ru

Na de zang stel ik alles in het werk om een trein naar Amsterdam te halen. Ik ga naar mijn liefje. Morgen is mijn Grote Verwendag. Althans, dat in de bedoeling. Er is alweer iets tussen gekomen, liet hij me weten…..

Heks heeft nog een keur aan concerten, etentjes, theatervoorstellingen en andere verwentoestanden op de rol staan van mijn laatste verjaardagen. In de praktijk komt er soms weinig van terecht. Of het duurt een hele tijd voordat het er van komt…. Niet zo lang geleden ben ik uitgeweest in het kader van mijn vijftigste verjaardag! Ik lig gewoon te vaak om en mensen hebben het druk. En een jaar is zo snel voorbij tegenwoordig!

Maar wat in het vat zit verzuurt niet, toch? Dus heb ik veel om naar uit te kijken!

Lokhorstkerk, Leiden, repetite Leidse Koorprojecten, dirigent Wim de Ru

 

Lokhorstkerk, Leiden, repetite Leidse Koorprojecten, dirigent Wim de RuLokhorstkerk, Leiden, repetite Leidse Koorprojecten, dirigent Wim de Ru

 

Lokhorstkerk, Leiden, repetite Leidse Koorprojecten, dirigent Wim de Ru, partituur

 

Lokhorstkerk, Leiden, repetite Leidse Koorprojecten, dirigent Wim de Ru

Steenvrouw Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014. Heks neemt een kijkje…..

Tentoonstelling Rian Geurts bij roeivereniging Die Leythe

Dinsdag komt Steenvrouw me ophalen. We gaan een kijkje nemen op de roeiverenging. Er hangen een paar kunstwerken van haar hand. Enorme knalrode beelden. Ik heb ze wel eens eerder gezien, maar deze locatie spreekt tot de verbeelding. Het moet een mooi gezicht zijn, ik ben benieuwd.

Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014

Eerst zitten we natuurlijk aan de koffie. Dan gaan we even in de uitverkoop bij Didi kijken. Onverstandig natuurlijk, maar oh zo leuk. Uiteindelijk belanden we dan toch in het gebouw van Die Leythe, een echte Leidse roeivereniging. Al 100 jaar. En dat vieren ze, onder andere met een tentoonstelling met kunstwerken van leden. Hetgeen betekent, dat er van alles en nog wat hangt. Van ‘leuk geprobeerd’ tot ‘wauw!’.

Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014

Het is prachtig weer. Als we de sociëteit binnenlopen knettert het zonlicht schitterend over de Rijn het gebouw binnen. Het werk van mijn vriendin springt er uit. Het hangt op een geweldige plek helemaal in de punt van de ruimte. Met op de achtergrond het glinsterende water.

Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014

We hebben het rijk alleen, dus ik kan op mijn gemak wat foto’s maken. Ik ga er helemaal onder liggen en dat vindt Steenvrouw een goed idee. Goed voorbeeld doet volgen en zo liggen we dan om de beurt ondersteboven op grond en banken de boel te fotograferen. Na een tijdje ontdek ik, dat de sluitertijd is ingesteld op kaarslicht, dus ik kan weer helemaal overnieuw beginnen. Gek genoeg zijn er bij de kaarslichtfoto’s toch een paar geslaagde exemplaren….

In de loods kijken we een tijdje naar de boten. Wat een prachtig gezicht. Rekken vol met roeiboten in alle soorten en maten. Ik krijg gewoon zin om lid te worden van deze club. Helaas moeten je armen dan wel een beetje meewerken. Je schijnt het voornamelijk uit je benen te doen, maar Heks betwijfelt of het helemaal zonder handen kan…..

http://www.galeriefrederiekvdvlist.nlRian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014

Mijn vriendin Trui is ook lid hier. Van haar hoor ik ook al de meest geweldige verhalen. Uitstapjes en picknicktochten. Of gewoon lekker een rondje stad roeien. Ik heb jarenlang gemediteerd met een vrouw, die sinds haar studententijd had geroeid. Ze was al tachtig, maar ging nog regelmatig het water op. Ook zij maakte allerlei uitstapjes en reisjes met haar Skiff, of hoe die boten ook heten.

Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014

Tot slot maak ik nog een foto van mijn gedicht. Ja, Belgisch Blauw is uitverkoren om op tafel te liggen. In het boek van Steenvrouw met toelichting op haar werk. Leuk toch!

Werk van Steenvrouw ( Rian Geurts ) is momenteel ook te zien bij Galerie Frederiek van der Vlist!

Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014

Heks hoopt dat deze MANDALA de stad Leiden uit lijden verlost. Indien geen resultaat: Ook goed. Fijne vermenging van religies op eerste Pinksterdag!!!

Mandala in wording, Tibetaanse monniken, maken ,mandala, in, Hooglandse kerk, te ,Leiden, potjes gekleurd zand, gereedschap Mandala in wording, Tibetaanse monniken, maken ,mandala, in, Hooglandse kerk, te ,Leiden, potjes gekleurd zand, gereedschap

Mandala in wording, Tibetaanse monniken, maken ,mandala, in, Hooglandse kerk, te ,Leiden, potjes gekleurd zand, gereedschap

Vandaag in mijn kerk, waar god ook een vrouw is, ging het over hoop. Terwijl de dominee zijn verhaal hield dacht ik aan iets, dat ik Thich Nhat Hanh, eens over hoop hoorde zeggen.  Volgens hem schuilt er een gevaar in hoop. Het haalt je weg uit het  nu. Het paradijs is hier en nu. Je moet je tijd niet verdoen met hopen op van alles en nog wat.

Mandala in wording, Tibetaanse monniken, maken ,mandala, in, Hooglandse kerk, te ,Leiden, potjes gekleurd zand, gereedschap, altaar Mandala in wording, Tibetaanse monniken, maken ,mandala, in, Hooglandse kerk, te ,Leiden, potjes gekleurd zand, gereedschap Mandala in wording, Tibetaanse monniken, maken ,mandala, in, Hooglandse kerk, te ,Leiden, potjes gekleurd zand, gereedschap

De dominee sprak over hoop ongeacht het resultaat. Hij haalde een prachtig gedicht van Václav Havel aan: De weg van de hoop.

Heks hanteert, als spirituele slettenbak, natuurlijk beide benaderingen. Ik vermaak me tussen de puinhopen en hoop toch nog eens een 11stedentocht te rijden… Maar verwacht geen resultaat.

Mandala in wording, Tibetaanse monniken, maken ,mandala, in, Hooglandse kerk, te ,Leiden, potjes gekleurd zand, gereedschap

Mandala in wording, Tibetaanse monniken, maken ,mandala, in, Hooglandse kerk, te ,Leiden, potjes gekleurd zand, gereedschap

Mandala in wording, Tibetaanse monniken, maken ,mandala, in, Hooglandse kerk, te ,Leiden, potjes gekleurd zand, gereedschap

Mandala in wording, Tibetaanse monniken, maken ,mandala, in, Hooglandse kerk, te ,Leiden, potjes gekleurd zand, gereedschap

Intussen zaten in het schip van de kerk drie Tibetaanse monniken een Mandala te maken van gekleurd zand. Na de dienst gingen alle gemeenteleden natuurlijk kijken. Wat prachtig! Wat een monnikenwerk!

Ik sprak met één van de monniken. Hij vertelde me, dat ze later die dag de hele voorstelling weer door elkaar zouden vegen en verzamelen in een grote pot. Deze kruik met toverzand  wordt daana ritueel in de gracht geleegd. Zodat al ons water gezegend is. En vervuld met wat er verder in dit zand geschreven staat aan magische boodschappen. Een teken van hoop,,,

Mandala in wording, Tibetaanse monniken, maken ,mandala, in, Hooglandse kerk, te ,Leiden, potjes gekleurd zand, gereedschap Mandala in wording, Tibetaanse monniken, maken ,mandala, in, Hooglandse kerk, te ,Leiden, potjes gekleurd zand, gereedschap Mandala in wording, Tibetaanse monniken, maken ,mandala, in, Hooglandse kerk, te ,Leiden, potjes gekleurd zand, gereedschapMandala in wording, Tibetaanse monniken, maken ,mandala, in, Hooglandse kerk, te ,Leiden, potjes gekleurd zand, gereedschap

Dat is toch zo leuk aan Tibetaans Boeddhisme. Die verbondenheid met Moedertje aarde en haar magie. Of wat dacht je van het Tibetaanse Dodenboek? Klinkt lekker toch?  Ze kijken niet op een schedeltje meer of minder. Ook niet in hun recitaties.

Ik heb een tijdje bij Shambhala in Oegstgeest gemediteerd. Daar ken ik Pappa en Steenvrouw van. Ik genoot altijd van die bloederige recitaties. Maar ja, een heks met voorliefde voor voorhoofse gedichten…… Onlangs is de Nederlandse versie gekuist. Het zou mensen kunnen afschrikken… Het is ook slecht te rijmen met wat de meeste mensen van meditatie verwachten, natuurlijk. Maar Heks vindt het jammer.

Mandala in wording, Tibetaanse monniken, maken ,mandala, in, Hooglandse kerk, te ,Leiden, potjes gekleurd zand, gereedschapMandala in wording, Tibetaanse monniken, maken ,mandala, in, Hooglandse kerk, te ,Leiden, potjes gekleurd zand, gereedschap