Geheimzinnige krachten aan het werk in Huize Heks. Van alles gaat kapot. Niet alles is te repareren helaas. Maar gelukkig zijn er ook andere tendenzen in onze wegwerpmaatschappij: Leve het Repair Café!

BLIKSEM, vonken, ontploffing

Het knettert in Huize Heks

 

Zondagmorgen gaat Cowboy lekker wat sinaasappelen uitpersen. Ik hoor hem vrolijk neuriën terwijl hij druk in de weer is. ‘Huh, wat krijgen we nu?’ Zijn verbaasde hoofd duikt op vanachter de afscheiding tussen keuken en woonkamer. Hij zwaait met een essentieel onderdeel van mijn Moulinex Keukenmachine. Het ligt in twee stukken. Spontaan doormidden gebroken…… Vreemd.

Heks baalt als een stekker. Dit apparaat vervangt mijn armen. Het hakt en snijdt. Ik heb express een heel gerenomeerd merk gekocht pas twee jaar geleden. Zodat het een leven lang mee kan gaan. Mijn liefje kijkt bedrukt. ‘Ik ga wel op zoek naar dat onderdeel. In Amsterdam heb je een winkel, die daar in gespecialiseerd is.’

lekker stuk, BLIKSEM, vonken, ontploffing, repair cafe, repareren, ontplofte TV, kapotte televisie

De televisie doet ook raar

 

Diezelfde avond geeft ook mijn televisie de geest. Als ik eventjes lekker voor de buis wil gaan hangen, produceert het apparaat een gevaarlijk gebrom. Als je het geluid uitzet, houdt het op. Dus ik kijk tijdelijk televisie zonder geluid. Ook wel eens lekker ontdek ik. Tot ook het beeld vreemd gaat doen vanmorgen. Alles kleurt bloedrood….

Ik duik marktplaats op. Op zoek naar een ouderwetse joekel van een bak ter vervanging van mijn bloederige exemplaar. Ik vind van alles, maar niet in de omgeving. Wel in Friesland, Groningen, Noord Holland en Limburg. Alleen afhalen natuurlijk. Potverdrie.

Terwijl ik het hondje uitlaat loop ik eventjes bij een tweedehandszaakje naar binnen. Ik zoek ook nog een oude laptop. Het gaat me voornamelijk om de tekstverwerkende kwaliteiten van het apparaat. Ze hebben wel iets, maar het is me nog veel te duur.

lekker stuk, BLIKSEM, vonken, ontploffing, repair cafe, repareren

Mijn lekkere stuk

 

Wat is dat toch, dat alles altijd tegelijk komt? Ooit begaven mijn wasmachine, droger en afwasmachine het binnen een week. ‘Gelukkig’ kreeg ik pal daarop een auto-ongeluk. Heks en iemand voor haar stopten voor een zebra, een BMW achter me deed dat niet. De bestuurder zat te bellen. Althans, daar leek het verdacht veel op, toen hij direct al telefonerend uitstapte. Van de schadevergoeding kon ik precies een paar nieuwe apparaten kopen.

De afhandeling van mijn laatste aanrijding loopt nog steeds. Heks stopte weer eens voor een zebra. En alweer een BMW parkeerde zich in mijn nek. De bestuurster zat de andere kant op te kijken, verklaarde ze. Haar auto was totaal loss. De mijne ook. Hoewel ik veel meer lichamelijke schade heb opgelopen en de tegenpartij schuldig is bevonden, is er na jaren en jaren nog steeds niets geregeld. Ik heb er al een tweede team advocaten op gezet.

BLIKSEM, vonken, ontploffing, repair cafe, repareren

Er zijn gelukkig plekken, waar je je spulletjes kunt laten repareren

 

Gelukkig gebeurt er een wonder. Na twee dagen dreigend grommen en een ochtend bloederige beelden uitstoten komt mijn stokoude kijkkast tot rust. Van het ene op het andere moment verdwijnt de brom en normaliseert het beeld.

Tevens krijg ik na een eeuwigheid bericht van het laatste team advocaten betreffende de whiplash afhandeling. Er zit schot in de zaak. Hoera! Er is een meeting gepland met de tegenpartij om te proberen de zaak te schikken. En niet voor het luibedrag, dat ze eerst in hun hoofd hadden. ‘U mankeert toch al van alles, dus we geven u bijna niets.’ Nog dagelijks ondervind ik de gevolgen van dit ‘de andere kant opkijken’ van mijn medeweggebruikster. Daar moet wel iets tegenover staan…..

Voorlopig ben ik blij, dat mijn TV zich heeft bedacht. Ik hoop dat daarmee de tendens van apparaten in mijn huis om het te begeven is gekeerd!

BLIKSEM, vonken, ontploffing, repair cafe, repareren

Leve het Repair Café

 

Slapeloosheid: Kommer en kwel van de ME-patiënt. Of ben ik op jonge leeftijd met een ander virus besmet? Het ‘Ubbeltje-van-de-bakker-syndroom’ ?

Van je hela, hola, houd er de moed maar in….

knappe man met baardIMG_4569

Vannacht kan ik niet in slaap komen. Ik heb al een paar dagen last van dit fenomeen. Sterker nog, het speelt al ruim 25 jaar. Het is een bijverschijnsel van ME, dat niet kunnen inslapen. Wij missen stofjes om dit te bewerkstelligen. Ik kan compleet kapot en verrot zijn en toch volledig wakker. Mijn lijf stampt en bonkt. Mijn spieren staan op scherp. En ik slaap niet.

Amsterdam, skyline, gebouwen in dreigend lichtAmsterdam, skyline, gebouwen in dreigend licht

Als piepklein kind maakte ik furore met het voordragen van een gedicht van Annie M.G.Smidt: ‘Ubbeltje van de bakker wil niet slapen gaan.’ Ik was pakweg drie jaar, maar stond onverschrokken voor een afgeladen zaal met mensen en maakte er een hele show van. In die tijd sliep ik nog, maar niet veel later was het mis. Alsof het gedicht me had besmet met dit Ubbeltje-virus. Als ik sliep had ik vreselijke nachtmerries. Van het kaliber dat ik me nu nog levendig herinner. Dus bleef ik wakker als het even kon. Overigens niet bewust hoor. Daar was ik veel te jong voor.

Amsterdam, skyline, gebouwen in dreigend licht

Toen ME z’n intrek nam in mijn lijf werd er nog een fysiologische oorzaak toegevoegd aan het ontstaan van deze doorwaakte nachten. Het inslapen werd nog moeilijker en doorslapen was er niet meer bij. Jarenlang heb ik nacht in, nacht uit lopen spoken. Ziek als een hond, alleen, doodmoe en wakker, wakker, wakker. Het is geen wonder, dat mijn veestapel zo is uitgebreid. Zij houden me dan gezelschap.

Een paar jaar geleden kwam ik op het ‘Vermoeidheidscentrum’ in Lelystad terecht. Veel wijzer werd ik er niet van, maar het slapen is verbeterd door de hele lage dosering Amitriptyline, die ik sindsdien slik. Hierdoor word ik niet om de haverklap wakker. Heel fijn, als je moeite hebt met inslapen. Eenmaal in slaap wil ik nog wel eens uren achter elkaar doortukken. Iets dat daarvoor onmogelijk was.

De gevolgen van die verstoringen in je slaappatroon zijn drastisch en dramatisch: Een chronische jetlag en een zeer moeizaam humeur…… Om nog maar te zwijgen van de falende nachtelijke regeneratie van het lichaam.

Amsterdam, openbare bibliotheek

Intussen zijn er nog een paar middelen toegevoegd aan mijn inslaapritueel: Melatonine, 5-HTP en LDN. In geval van nood worden daar nog Passiflora en Valeriaan aan toegevoegd. Wil het dan nog niet lukken, dan kijk ik naar een saai TV programma…..

Helaas is het een wankel evenwicht. Zodra zich een virus meldt aan de verzwakte poorten van mijn immuunsysteem ligt het op z’n gat. Zo heb ik vorige week weer nachtenlang lopen spoken, te moe voor woorden. Nijdig, omdat ik juist zo’n behoefte heb aan slaap op zo’n moment. Vannacht was daar een uitloper van. Gelukkig had Cowboy ook last van slapeloosheid. In elkaars armen is het veel minder erg. Ik voel m’n onrustige stampende lijf wel, maar het deert me niet. ‘Ik lig toch goed zo’, peinst Heks, ‘Ik kan me geen betere plek bedenken om wakker te liggen dan juist hier, in de omhelzing van mijn baardige lief!’

knappe man met baardknappe man met baard

Steenvrouw Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014. Heks neemt een kijkje…..

Tentoonstelling Rian Geurts bij roeivereniging Die Leythe

Dinsdag komt Steenvrouw me ophalen. We gaan een kijkje nemen op de roeiverenging. Er hangen een paar kunstwerken van haar hand. Enorme knalrode beelden. Ik heb ze wel eens eerder gezien, maar deze locatie spreekt tot de verbeelding. Het moet een mooi gezicht zijn, ik ben benieuwd.

Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014

Eerst zitten we natuurlijk aan de koffie. Dan gaan we even in de uitverkoop bij Didi kijken. Onverstandig natuurlijk, maar oh zo leuk. Uiteindelijk belanden we dan toch in het gebouw van Die Leythe, een echte Leidse roeivereniging. Al 100 jaar. En dat vieren ze, onder andere met een tentoonstelling met kunstwerken van leden. Hetgeen betekent, dat er van alles en nog wat hangt. Van ‘leuk geprobeerd’ tot ‘wauw!’.

Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014

Het is prachtig weer. Als we de sociëteit binnenlopen knettert het zonlicht schitterend over de Rijn het gebouw binnen. Het werk van mijn vriendin springt er uit. Het hangt op een geweldige plek helemaal in de punt van de ruimte. Met op de achtergrond het glinsterende water.

Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014

We hebben het rijk alleen, dus ik kan op mijn gemak wat foto’s maken. Ik ga er helemaal onder liggen en dat vindt Steenvrouw een goed idee. Goed voorbeeld doet volgen en zo liggen we dan om de beurt ondersteboven op grond en banken de boel te fotograferen. Na een tijdje ontdek ik, dat de sluitertijd is ingesteld op kaarslicht, dus ik kan weer helemaal overnieuw beginnen. Gek genoeg zijn er bij de kaarslichtfoto’s toch een paar geslaagde exemplaren….

In de loods kijken we een tijdje naar de boten. Wat een prachtig gezicht. Rekken vol met roeiboten in alle soorten en maten. Ik krijg gewoon zin om lid te worden van deze club. Helaas moeten je armen dan wel een beetje meewerken. Je schijnt het voornamelijk uit je benen te doen, maar Heks betwijfelt of het helemaal zonder handen kan…..

http://www.galeriefrederiekvdvlist.nlRian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014

Mijn vriendin Trui is ook lid hier. Van haar hoor ik ook al de meest geweldige verhalen. Uitstapjes en picknicktochten. Of gewoon lekker een rondje stad roeien. Ik heb jarenlang gemediteerd met een vrouw, die sinds haar studententijd had geroeid. Ze was al tachtig, maar ging nog regelmatig het water op. Ook zij maakte allerlei uitstapjes en reisjes met haar Skiff, of hoe die boten ook heten.

Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014

Tot slot maak ik nog een foto van mijn gedicht. Ja, Belgisch Blauw is uitverkoren om op tafel te liggen. In het boek van Steenvrouw met toelichting op haar werk. Leuk toch!

Werk van Steenvrouw ( Rian Geurts ) is momenteel ook te zien bij Galerie Frederiek van der Vlist!

Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014Rian Geurts exposeert bij roeivereniging Die Leythe, februari 2014

Tevreden Heks na dag van kutklusjes. Schouderklopje, schouderklopje: Na gedane arbeid is het goed rusten……

heksen en regen heksen en regenheksen en regen

Het is al laat. Ik ben net terug van een rondje wandelen door de stad. Het was heerlijk rustig op de grachten, geen zuchtje wind en geen regen…… Na diverse keren een nat pak halen vandaag had ik het helemaal gehad met hond uitlaten. Maar ja, het varkentje moest toch nodig nog een echte uitlaatronde hebben.

heksen en regen

Wat vlerkt daar?

Vandaag had ik een ouderwetse minkukeldag. Spierpijn, hoofdpijn, hier pijn, daar pijn…. Gelukkig kon ik vanmiddag terecht bij mijn fysiotherapeut. Die heeft mijn hoofd er weer opgezet, mijn rug ontknoopt en mijn armen weer aan mijn lijf bevestigd. Zo, ik kan er weer een weekje tegenaan.

heksen en regen, duveltje

als duveltjes uit doosjes vallen de buien uit de lucht

heksen en regenheksen en regen

Omdat er toch al niet veel te redden viel aan deze dag, heb ik een aantal kutklusjes ter hand genomen. Nota’s sturen naar mijn zorgverzekeraar, rekeningen betalen, een brief schrijven in het kader van de afhandeling van die whiplash. Het is hard werken hoor, dit halvezolenbestaan….

Mandragora Tacuinum Sanitatis, plantmannetjes

Lekker voor moeder aarde?

Mandragora plantmannetjes plantmannetjes

Dus wie schetst mijn verbazing: Ik ben content. Schouderklopje, schouderklopje lieve Heks. Je hebt je kranig geweerd vandaag. Morgen hoop ik er weer een beetje te zijn. Als het dan ook nog ietwat opdroogt buiten, hoor je me niet meer klagen. Dan ga ik lekkere dingetjes halen op de markt en eens flink koken. Misschien wel roti. Dat is lang geleden. Mijn ingevroren voorraad is helemaal op. Wie weet, eerst maar eens een nachtje goed slapen…..

heksje, plantmannetje, heksje, katten, nacht

Nu iedereen mijn partner is, voel ik me alweer een stuk beter.

halloween92hc1

Het is schitterend weer. Over een uurtje ga ik naar het strand met Trui. Lekker flaneren en een terrasje pakken. Deze week kenmerkt zich door heftige toestanden. Maar gisterenavond bespeurde ik een kentering in hetgeen op me afkomt.

images-24

Ik liep in een parkje met Ysbrandt. Een groepje jongelui zat te chillen op een bankje. Een jongemannetje, ja hij was heel klein, versperde de weg met zijn fiets. Ik wilde er net omheen gaan lopen, toen hij  met veel Leidse beleefdheidsfrasen de weg voor me vrijmaakte. ‘Ja, anders weet ik het wel weer, wat ze gaan zeggen…’ zei hij. ‘Oh, wat dan?’ Ik wilde het wel eens horen, wat hij allemaal om zijn oren kreeg van andere parkbezoekers.

bruxinha

Glijend en glibberend deed hij een paar kwaaie Leienaars na. Ik lag dubbel. Er gingen nog wat kwinkslagen heen en weer. Kijk, opeens weer contact met één van mijn partners in deze wereld, waar iedereen mijn partner is. Voor het ontvangen van liefde ben je echt niet aangewezen op het hebben van één relatie. Bij het geven ook niet trouwens.

transparentes_halloween_0011

In een volgend park werd ik aangesproken door één van onze stadsjunkies, of alco’s, of gewoon warhoofd. Soms is het niet helemaal duidelijk, maar hij zat met een paar maten op de alcoholbank. Muziekje erbij.

Met deze Antilliaanse heer, Rob, heb ik al eerder wat gesprekken gevoerd. Vandaag begon hij me te bejubelen. Ik was de meest fantastische, meest intelligente,  meest elegante, meest lieve vrouw van….. Hij spreidde zijn armen wijd uit alsof hij het  hele park wilde omvatten. Maar nee, dat was nog niet genoeg, de hele stad. De mooiste en meest elegante nog wel. Yes. Dat willen we horen van onze partners!

‘Je lijkt wel zo flamboyant als Burgermeester Rembrandt, zo met je hoed!’, zei hij nog, terwijl hij naar het beeld van Burgermeester van der Werf wees….

bruxa-1

‘Hoe heet je ook alweer?’ ‘Heks’ Er ontstond een discussie over mijn naam. Het is een rare naam en ik ben er veel mee gepest. Maar eerlijk gezegd heeft me dat nooit zoveel gedaan. Ik ben trots op mijn naam en op het feit, dat niemand em meer vergeet. ‘Goed zo, Heks!’ zei de man. Hij was verontwaardigd over het pesten en trok een gezicht alsof hij die pestkoppen postuum nog een opstopper wilde verkopen.

Vanmiddag rende mijn buurvrouw uit de bloemenwinkel achter me aan. ‘Heks, wat ben je mooi, geweldig die hoed, filmsterrenbril en die fladderrok. Heerlijk, dat het eindelijk zomer is!’

bruxa

Dus na een week vol rake klappen, is het weer tijd voor de goede kanten van de liefde. Mijn verbinding met alles en iedereen. En vooral ook die met mezelf. Iedereen is mijn partner! Sinds ik jaren geleden ontdekt heb, dat liefde en begrip genereren de sleutel tot een gelukkig leven is, is mijn leven een stuk leuker geworden.

Dat laten we toch niet verknallen door wat tegenslag hier en daar? Door de verwarring, die ontstaat en het lijden, dat daaruit voortvloeit? Alles gaat voorbij. Ook dit.

Maar iedere dag brengt nieuwe partners. Zolang er mensen zijn!

heksen-12823

FERGUUT DE ENORME ZWARTE BOERENRIDDERKAT VERBLIJFT IN RIDDERZAAL IN DIERENTEHUIS HOORN

vol verwachting klopt mijn hart

Aankomst in het asiel van Hoorn

Aan het eind van de ochtend meld ik me bij Steenvrouw. Vandaag gaan we Ferguut halen!!!! Ik typ het adres in mijn TomTom en we gaan op pad. Onderweg verbazen we ons over de enorme afstand, die kattenridder Ferguut heeft afgelegd. En ik vertel Steenvrouw het verhaal van ridder Ferguut van de ronde tafel. Hoe hij als telg van de lage adel het land aan het bewerken was, toen hij in de verte koning Arthur en zijn gevolg voorbij zag denderen. Blinkende schilden en prachtige paarden. En het magische zwaard Excalibur.

ofwel met tekening versierde hoofdletter

Ferguut, gehistorieerde initiaal.

Ferguut had ter plekke zijn roeping gevonden en ging op zijn schilleboerenknollepaard achter dit rondtrekkende circus aan. Eenmaal aan het Hof gekomen, trof hij de koning en zijn gevolg aan de ronde tafel. Hij werd flink uitgelachen om zijn ambities, maar uiteindelijk kreeg iemand medelijden met de ongelikte pummel. Hij kreeg een opdracht. Het doden van de Zwarte Ridder.

superleuk boek, een aanrader

Superleuk boek, een aanrader

Bij zijn eerste overnachting op een kasteel onderweg kwam hij een schone jonkvrouw tegen, Galiëne, waar hij uiterst lomp tegen was. Uit onbekendheid met de hoofse liefde. En ook begreep hij geen goeie hint. Ze probeerde hem in bed te lokken….Maar ja, zijn hoofd stond naar afgronden overbruggen en zwarte ridders verslaan.

dapper en moedig

Op zijn schilleboerenknollepaard

Gelukkig maakte hij het later goed met nog een queeste: Het vinden van het Witte Schild. Zo hield hij er ook uiteindelijk ook nog een relatie aan over. Maar bovenal had hij zijn doel bereikt. Hij werd een ridder van de ronde tafel en koning van een groot land.

Ik heb die tafel wel eens bij toeval gezien, toen ik door het zuiden van Groot-Brittannië aan het liften was. Ik kreeg een hele leuke lift van een vrouw. We raakten aan de praat over deze verhalen en ze nam me spontaan mee naar een stokoude kathedraal. Daar hing een enorme houten schijf aan de muur: De Ronde Tafel….

behoorlijk groot

De ronde tafel

het wordt nu echt spannend!!!!!

HIJ ZIT IN DE VLEUGEL AAN DE ANDERE KANT VAN HET COMPLEX

Het is dan ook niet verbazingwekkend, dat mijn Ferguut op queeste is gegaan. Hij is zelf  tevens een Zwarte Ridder, hetgeen de opdracht er niet bepaald gemakkelijker op heeft gemaakt. Want jezelf verslaan vereist sublieme gevechtstechnieken. Deze Galiëneheks is maar wat blij, dat zijn tocht voorbij is. Ik kan niet wachten, tot ik hem weer in mijn armen sluit.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Bij het asiel worden we door een alleraardigste dame te woord gestaan.  Ook zij zijn blij, dat de baas gevonden is van deze zwarte schat. Het was zonder chip nooit gelukt. Ga maar eens een totaal zwarte kat beschrijven op een zoeksite. Onmogelijk. En ook: Door de enorme afstand, die hij heeft afgelegd, had geen sterveling in West Friesland de associatie gelegd met een vermiste kat uit Leiden……. OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ferguut zit in een gebouwtje aan de andere kant van het terrein; “De Ridderzaal”. Huh? Ja, echt waar. Geschonken door de familie Ridder aan dit opvanghuis voor zwervers. Hoe is het mogelijk? Opnieuw een wonder…. Daar zit mijn schat, in een ruim en schoon hok. Met kattengrit aan zijn neusje. Natuurlijk is hij heel blij om me te zien. Zachtjes kroel ik in zijn nek en laat hem rustig snuffelen. De vrouw geeft me alle tijd. Steenvrouw maakt foto’s. Als hij lekker gaat snorren, til ik hem op. Eindelijk heb ik zijn lekkere katerkop weer tegen mijn wang.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Buiten ga ik nog even voor het bordje Ridderzaal poseren. We nemen afscheid van de vrouw na vele woorden van dank. Wat fijn, dat ze zo goed voor hem hebben gezorgd. Hij ziet er overigens fantastisch uit. Hij lijkt wel twee kilo zwaarder, allemaal spieren. Zijn vacht glanst. Hij doet het goed op een dieet van veldmuizen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

In de auto zit Ysbrandt geduldig te wachten op zijn grote zwarte vriend. In het verleden liep Ferguut altijd ’s avonds mee met de laatste uitlaatronde. Enthousiast besnuffelt hij de mand met kat en later thuis lebbert hij zijn katervriend nog even lekker af. OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

De terugweg gaat drie keer zo snel en voor ik het weet zit ik met de zwarte panter in mijn bed. Hij installeert zich op z’n favoriete kussen en wast zich eens grondig. Dan eet hij een enorme bak met brokjes. De rest van de middag en avond ligt hij lekker naast me te snorren. En af en toe geeft hij een klein mauwtje. Soms droomt hij en schrikt wakker. Dan komt hij een knuffel halen en wast zich nog maar eens een keertje.

Wat gaat er in dat koppie om? Wat heeft hij allemaal beleefd? Is hij in een vrachtwagen beland? Of heeft hij het hele traject lopend afgelegd? Waar heeft hij rondgehangen, wie heeft hem eten gegeven? Hij heeft in een dierenambulance gereden. Is gevonden bij een tuinder. Veel meer weet ik niet.

Frogs heeft het hondje meegenomen, dus ik heb alle tijd met de verloren zoon. Morgen wordt de vette vis geslacht…..

Morgen gaan ook de balletjes van ThayThay eraf. Anders gaat het nooit lukken om Ferguut weer in dit kattenhuishouden te integreren. Snuitje is blij en Pippi ook. Leonora heeft het al nooit zo op haar halfbroer. En Aafje en ThayThay waren nog peutertjes, toen hij vertrok.

. OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA   Ook ga ik de heren tryptofaan door hun voer geven voorlopig. Dat schijnt in zulke situaties heel goed te helpen om de vijandelijkheden te bedaren.Vannacht houdt ik hem apart van de rest. Behalve zijn geliefde Snuitje natuurlijk. Zij heeft hem echt gemist. Vooral nu ThayThay zo pubert en haar vanuit alle hoeken en gaten bespringt. Uit klierigheid. Ferguut zal haar wel verdedigen. Hij is zeker twee keer zo zwaar als Thay. En streetwise. ThayThay  begon helemaal te loeien van frustratie, toen hij hem in het oog kreeg.

De heks is de komende tijd wel zoet met haar kattenhuishouden. Maar ook heel gelukkig, dat alle beestjes weer veilig thuis zijn. Eindelijk. OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Tanneke houdt van olifantjes, zoals ik van kikkers. Laatste aanwinst voor haar: een olifantenballpoint…..

gekregen van Anneke

MAAR IS ER NOG TIJD OM DIE PEN AAN HAAR TE GEVEN?

Voor mijn lieve Tanneke Toverheksje, Jet en Pieter

Soms leeft geliefde

eindig leven

jaren worden maanden

weken verbleken

bij fletse wangen

dagen verglijden uren

en klokt tikt weg

al tijd

mond flardt mistig

orakeltaal

ergens wiegt eeuwig

kind

in armen

Een bloem tussen de bloemen

KERSTBRUNCH 2012

vieren feestje

TWEE HEKSJES