Krachtdier daar, krachtdier hier. Wie oh wie is mijn krachtdier? Leven slaat hints om mijn oren. Wil ik horen? Wil ik zien? Misschien heb ik wel vele vrienden die me helpen. Niet één of twee, maar pakweg tien……..

Op een dag nam mijn opa me tijdens ons wekelijkse zondagse bezoek mee naar de grootouderlijke slaapkamer. Heks was nog maar een piepklein heksje! Ik drentelde op tuimelvoetjes achter mijn grootvader aan. Nieuwsgierig gevolgd door mijn moeder en zusje.

Achter in de kledingkast lag een cadeautje voor me. Ik mocht het zelf gaan pakken. Ik verdween helemaal tussen de kostuums, jurken en corseletten. Ik weet het nog goed, ondanks het feit, dat ik nog maar nauwelijks kon lopen. Het heeft enorm veel indruk gemaakt.

Mijn opa gaf nooit cadeautjes aan de kleinkinderen. Dat was het terrein van oma. Zij kocht de presentjes en deelde ze uit. Ik heb het mijn opa dan ook ooit meer zien doen. Noch bij mezelf, noch bij enig ander kleinkind. En dat waren er genoeg. Heks komt uit een grote clan.

Het was dus een bijzondere aangelegenheid.

Uit de kast kwam een pak. Uit het pak kwam een beer. Een echte ouderwetse teddybeer. Ik noemde hem BEER, want zo heette hij. Sinds die eerste dag waren we onafscheidelijk. Beer ging overal mee naar toe. Met een onzichtbaar koord zat hij aan me vast. Je kon me uittekenen met mijn duim in mijn mond en Beer aan een poot slepend over de grond achter me aan.

Mijn moeder heeft hem later weggegooid. Hij zal wel een arm of been hebben gemist. Zij had geen last van sentimenten omtrent dierbaar speelgoed. Ergens in de loop van mijn vierde of vijfde levensjaar is Beer uit mijn bestaan verdwenen.

Nu we op de Heksenopleiding met krachtdieren bezig zijn komt mijn oude vriend plotseling weer regelmatig in mijn gedachten. Niet dat hij ooit helemaal weg is geweest. Met enige regelmaat tik ik een beer ergens op de kop. Ik heb nog steeds een enorm zwak voor dit type knuffels. En met enige regelmaat eet een hond van me dan zo’n speelgoedbeer weer op.

Ik heb overigens nooit meer een teddybeer gevonden, die sprekend op het exemplaar uit mijn jonge jaren lijkt……

Afgelopen winter, vlak voordat ik me opgeef voor de sjamanistische jaaropleiding, vind ik een lief prentje van een beer in de kringloop. Het blijkt een genummerd exemplaar te zijn uit de serie ‘Sporting Bears’ van Sue Willis, een mijn tot dan toe onbekende kunstenares. Het is niet heel veel waard, dat is dan weer het gekke. Maar voor mij is het goud: Heks is direct dol op het plaatje.

Na de tweede lesdag zit die oude honingsnoeper naast me in de auto. Eenmaal thuisgekomen is hij zeer aanwezig in mijn belevingswereld. Mijn oude vriend. Mijn grote beschermer. Ik voel hoe hij als een duffelse jas om mijn schouders glijdt. De term ‘I have your back’ schiet door me heen.

Toch heb ik een gigantisch probleem met mijn gigantische vriend. Hij houdt er niet van om Beer genoemd te worden. En laat dat nu net de naam zijn, waaronder hij me jaren heeft vergezeld. Het is het eerste wat in mijn hoofd op komt, als ik aan hem denk.

Ik oefen met zijn andere namen. Honingsnoeper, hij die op 2 benen loopt, Besseneter…… Het beklijft niet.

Mijn queeste naar mijn krachtdieren is in volle gang. Want wat bijvoorbeeld te denken van al die kikkers, die mijn heksenhuisje sinds jaar en dag bevolken? En heb ik ook niet eens een hert net niet op mijn bumper gehad? Tot twee keer toe? In dezelfde vakantie!

De eerste keer midden in de nacht in een uitgestrekt bos in Noord Frankrijk. Heks was op vakantie met haar hondje Ysbrandt. Ik ging mijn stem bevrijden in dat prachtige geitenwollensokkenoord Ecolony.

Plotseling spring er een enorm hert uit de struiken pal voor mijn auto. Ik zie in een fractie van een seconde alle details van het dier in het licht van mijn koplampen. Een halve meter voor mijn bumper…….Het volgende moment is de schoonheid met een elegante reuzensprong in het bos aan de overkant van de weg verdwenen…….

En heb ik niet een paar jaar geleden een uil gered? Ben ik hevig verliefd geworden op die schat! Staan er nu ook allemaal uilen in mijn huis. Hertjes ook trouwens…….

En ben ik niet dol op draken en eenhoorns? Woont er niet sinds jaar en dag een groene draak van een draak in mijn hart? En heb ikzelf niet een magische achternaam? Een mythologisch dier zomaar voor het oprapen?

Zondag vind ik een prachtige steen op een warenmarkt hier om de hoek. Het is een Septarie, ofwel een Drakenei. Heks ziet er een afbeelding van de Zwarte Madonna in. Ik raak in gesprek met de verkoper.

Een heel leuk heksengesprek verder loop ik met de steen onder mijn arm weer naar huis.

De Zwarte Madonna was de eerste gedaante, die mijn innerlijk landschap bevolkte. Tijdens mijn initiatie als toverkol werd ik op pad gestuurd in de Ardennen om haar te zoeken. Samen met een bevriende regressietherapeut. We kregen tips uit andere dimensies…….

We vonden haar uiteindelijk in een klein museum in een stadje in België. Een minuscuul beeldje. Sindsdien woont ze in mijn hart.

Kristallen zijn ook vrienden van me. Helpers. Ze roepen me vanuit obscure winkeltjes, waar je hen nooit zou verwachten. Ze komen op wonderbaarlijke wijze op mijn pad soms. Ik heb wel eens een mooie hanger tussen mijn sierraden gevonden, die ik nooit heb aangeschaft. Op een of andere mysterieuze manier is die daar in die lade terecht gekomen.

Groene Draak woont ook al jaren in mijn hart!

Zo kwam Beer ook naar me toe middels iemand, die nooit cadeautjes gaf. Zelfs niet aan zijn eigen vrouw. Ik moet me dan ook maar geen zorgen maken over wie mijn krachtdieren zijn. Ze laten zich echt niet tegenhouden als ze bij je willen komen.

Vorige week ontdekken mijn hulp en ik een nest muizen in de berging. Muis is net begonnen met het verzamelen van zachte lapjes. Hiertoe heeft ze een antieke Russische winterjas in stukjes geknaagd.

Er zijn nog geen jonge muisjes te bekennen in het nest, dus we zetten het opklapbed, waar het nest in zit, buiten voor de deur. Muis moet haar huisvesting maar elders voortzetten.

Als we het bed verplaatsen gaat de muis er vandoor. Snel rent ze de hoek van de steeg om richting museum. Daar is het prima toeven voor muizen weet ik van mijn kat Ferguut. Het is een uitstekende locatie voor de muizenjacht. Mijn panter laat zich met enige regelmaat expres insluiten voor een bacchanaal.

Zondag aan het eind van de middag fiets ik naar Kras. We gaan weer heerlijk mediteren. Onze Pop Up Sangha loopt als een tierelier. Als we de spirit krijgen en we hebben genoeg energie bellen we elkaar op. Vervolgens komt ze hierheen of ga ik naar haar huis. Ook afhankelijk van onze fysieke mogelijkheden op dat moment; MEDITEREN OP MAAT!

Ik heb mijn nieuwe steen meegenomen. Sinds enige tijd is Kras ook helemaal verslingerd aan kristallen. We zetten de steen neer met een kaarsje erbij. Dan lees ik een willekeurige tekst van Thay. Die is echter zo ongelofelijk to the point voor ons allebei. Ik heb em zomaar lukraak uit een pak kaarten met teksten gegrist!

Het leven zit vol magie. Vaak zien we het niet. Moet je eerst om de oren worden geslagen met hints……..

 

Kikkers, worteltjes, etalagepoppen: Obsessies geven kleur aan het bestaan. Soms letterlijk…..

etalagepop

Kop als een gymschoen

Goeie hemel, ik heb een hoofd als een gymschoen. Al dat geslaap heeft me geen goed gedaan. Ben helemaal appelig. Zometeen komt Frogs het hondje terugbrengen. Hij heeft nog vakantie, dus is lekker met dat varken naar het strand gereden. Iedereen blij!

etalagepoppen

Stel je zwoor, dat dit in je huis staat

Als ik zo halvezolig ben kijk ik veel TV, om niet aan mijn lichaam herinnerd te worden…. Soms zie je raarste programma’s voorbij komen. Een aflevering over obsessies bijvoorbeeld. Een man helemaal geobsedeerd door etalagepoppen. Wel 300 exemplaren staan, zitten en liggen in zijn appartement. Een bizar gezicht.

etalagepoppen

Ik heb maar 1 etalagepop

Hij heeft hen allemaal namen gegeven en praat met hen als goede vrienden. Zijn vriend vindt het maar niks, want hij krijgt nauwelijks aandacht. Die moet steeds weer die poppen poetsen. Zo’n twee keer per maand. Ook achter de oren. Wat een leven.

wortelteef

Wortelteef in middelnederlands betekent groentevrouw

Dan is er ook nog Carrotwoman. Huh? Iemand identificeert zich met een wortel? Ja, het bestaat. De vrouw in kwestie heeft haar hele huis vol staan met worteldingen, zoiets als ik met mijn kikkers. Ze houdt gewoon enorm van dat oranje gewas, dat groeit in de grond. Ze eet ook kilo’s wortelen. Waar een normaal mens zo’n zes kilo per jaar verstouwt weet Carrotwoman zeker tweehonderachtenzestig kilo weg te werken.

wortelvrouw

Die wortel schrikt zich rot

Als bijverschijnsel is ze redelijk oranje geworden. Ze heeft een zoon en raad eens? Hij heeft knaloranje haar. Een wonder, hij is de enige in de hele familie.

carrotwoman

Carrotwoman

Ach, obsessies. Het komt in de beste families voor. En het geeft kleur aan het bestaan. Soms letterlijk, kijk maar naar Carrotwoman.  Maar als ik kilo’s kikkerbillen ga eten tot ik groen zie, moeten jullie me wel waarschuwen hoor. Die kleur flatteert me niet……

wortelvrouw

Maar ik heb ook aanleg…..

‘When you were born you cried and the world rejoiced. Live your life so that when you die the world cries and you rejoice’

op een theeplantage

Koloniaal verleden

LIEVE FAMILIE EN VRIENDEN VAN TANNEKE,

WAT DROEVIG OM AFSCHEID TE NEMEN VAN ONZE GELIEFDE MOEDER, SCHOONMOEDER, OMA EN VRIENDIN. WE HADDEN HAAR GRAAG NOG LANG IN ONS MIDDEN GEHAD.

IK KEN TANNEKE PAS 7 JAAR, SINDS IK MET MIJN HONDJE DAGELIJKS LANGS HAAR HUIS LIEP. BEERTJE ZAT DAN FANATIEK IN HET RAAMKOZIJN TE BLAFFEN EN WIJ ZWAAIDEN NAAR ELKAAR. AL SNEL STONDEN WE NAAR ELKAAR TE GEBAREN EN OP EEN GOEDE DAG NODIGDE ZE ME AL GEBAREND UIT OP DE KOFFIE.

naar jeugd

Eeuwig heimwee

VANAF DIE DAG WAS HET “AAN” . TUSSEN ONS WAS SPRAKE VAN EEN GROTE HERKENNING: IK EEN HUIS VOL KIKKERS, TANNEKE’S HUIS WAS AFGELADEN MET OLIFANTEN. GEKSCHEREND NOEMDE IK HAAR ALTIJD HEKSJE, OMDAT ZE MET PLANTEN EN DIEREN SPRAK. EN OVERLEDEN DIERBAREN. TWEE HEKSJES ONDER ELKAAR DUS….

stille kracht alom

Mysterieus landschap

VAAK VERTELDE ZE VERHALEN OVER VROEGER, HAAR JEUGD IN DE GORDEL VAN SMARAGD KWAM REGELMATIG TER SPRAKE. ZIJ IS NOG ECHT OP EEN OUDERWETSE THEEPLANTAGE OPGEGROEID! HAAR BELEVENISSEN STAMDEN UIT EEN ANDER TIJDPERK. ZE ILLUSTREERDE HAAR VERTELLINGEN MET DE AFBEELDINGEN VAN VOOROUDERS AAN DE MUUR.

doorspekt met magie

Rijke culturele geschiedenis

ONDANKS HAAR KOLONIALE JEUGD ONTWIKKELDE ZE ZICH TOT EEN VRIJGEVOCHTEN TANTE. MET HAAR GELIEFDE MAN HOKTE ZE OP EEN WOONBOOT IN DEN HAAG! EN DAT IN DIE TIJD! ZE HAD 18 KATTEN EN DAT VOND HAAR MAN ALLEMAAL GOED. EEN HELE GOEIE MAN VERZEKERDE ZE MIJ.

dit had har vast heel mooi gestaan

Tanneke hield van dansen

LATER ZIJN ZE WEL GETROUWD, TOEN ER KINDERTJES KWAMEN. ZE WAREN ZO ARM, ER WAS GEEN GELD VOOR EEN TROUWFOTO. JAREN LATER KWAM VIA EEN VREEMDE OMWEG TOCH EEN FOTO VAN HUN HUWELIJK NAAR HEN TOE. EEN HEEL ONWAARSCHIJNLIJK VERHAAL, EEN ECHT WONDERTJE. DIT SOORT KLEINE WONDEREN KONDEN TANNEKE IN VERRUKKING BRENGEN. HAAR LEVEN ZAT ER VOL MEE.

vertellen hun verhaal

Wajanpoppen

IK HEB HAAR NOOIT IN HAAR KRACHTIGE JAREN GEKEND, TOEN IK HAAR ONTMOETTE WAS ZE AL BROOS EN BREEKBAAR. MAAR DAT WILLETJE ZAT ER NOG STEEDS IN, TOT HET LAATST! ZO GING ZE ALTIJD NAAR HAAR BUURMAN, EEN GEPENSIONEERDE KAPPER. HIJ KAPT ALLE DAMES IN HET HOF TOT VOLLE TEVREDENHEID MET PRACHTIGE KRULLENKAPSELS. TANNEKE WILDE DAT NIET. ZE HIELD TEGEN ALLE LOKALE MODEREGELS IN VOET BIJ STUK EN BEHIELD HAAR STEILE EIGEN STIJL. SOMS ZAT IK HAAR TE PLAGEN: NEEM TOCH OOK EEN LEUKE PERMANENT! MAAR NEE, HAAR HAAR NIET GEZIEN….

liet ze op haar negende levensjaar achter zich

Haar vaderland

OP TWEEDE KERSTDAG BRUNCHTEN WE ALTIJD SAMEN OP FEESTELIJKE WIJZE. VROEGER KWAM ZE DAN BIJ MIJ ONDER MIJN ENORME BOOM ZITTEN. DE LAATSTE JAREN LUKTE HET HAAR NIET MEER OM DE TRAP TE BEKLIMMEN. DUS VERHUISDEN WE DE FESTIVITEITEN NAAR HAAR POPPENPANNEKOEKENHUISJE, DE HELE KEUKENTAFEL STOND DAN VOL LEKKERE DINGETJES, WE GAVEN ELKAAR EEN CADEAUTJE EN GENOTEN VAN HET HEERLIJKE SAMENZIJN. HET IS NOG MAAR ZO KORT GELEDEN, DAT ZE ME OP KWARTELEITJES UITSTUURDE VOOR DE KERSTBRUNCH…..

en geliefd landschap

Beeldschoon

HET WAS EEN DAME, DIE WIST WAT ZE WILDE EN OOK HOE ZE HET WILDE. HET MOET ERG FRUSTREREND ZIJN GEWEEST, DAT ZE ZO AFHANKELIJK WAS. HET LAATSTE JAAR WAS PITTIG WAT DAT BETREFT. ZE VIEL EN SCHEURDE EEN PEES, ZE WERD OOK NOG EEN KEER IN HET ZIEKENHUIS OPGENOMEN. MAAR ELKE KEER KRABBELDE ZE WEER OVEREIND. MET EEN IJZEREN DISCIPLINE WIST ZE ZICHZELF WEER MOBIEL TE KRIJGEN. TOEN HAAR THUISZORG IN NOVEMBER WERD GEHALVEERD WERD HET WEL ERG MOEILIJK VOOR HAAR OM ZICH ZELFSTANDIG TE REDDEN. HET WERD HAAR VAN OVERHEIDSWEGE BIJNA ONMOGELIJK GEMAAKT.

overal aanwezig

Geliefde olifant

ZE WILDE 93 WORDEN, DAT HEEFT ZE NIET GERED HELAAS. WEL IS ZE OP 9/3 GESTORVEN, ZE HIELD ZICH TOCH MIN OF MEER AAN HAAR EIGEN VOORSPELLING. ALS IK LANGS HAAR HUISJE FIETS NU IS HET LEEG ACHTER HET RAAM. GEEN VRIENDINNETJE, DAT BLIJ NAAR ME LACHT EN ZWAAIT. GEEN GEBARENTAAL DOOR HET VENSTER. GEEN ONVERWACHTE KOPJES KOFFIE. DAT IS VOORBIJ.

aan andere tijden

Herinnering

ELKE WINTER KOOK IK ZELF MARMELADE. MIJN GROOTSTE AFNEMER WAS TANNEKE. IK HEB DE SINAASAPPELS EN BERGAMOT AL IN DE KOELKAST KLAARLIGGEN. HELAAS KAN IK MIJN GROOTSTE FAN GEEN POTJE MEER BRENGEN.  IK ZAL MIJN LIEVE VRIENDIN HEEL ERG MISSEN EN MET MIJ VELEN. ZE WAS VOOR ONS EEN HELE BIJZONDERE EN DIERBARE REISGENOOT IN DIT LEVEN. ZIJ IS AL AANGEMEERD IN HAAR EINDSTATION…WIJ MOETEN NOG EEN STUKJE ZONDER HAAR.

is favoriet

Wajang olifant

BOVENAAN DE KAART STOND DE TEKST: DE DODEN ZIJN DE ONZICHTBAREN, MAAR NIET DE AFWEZIGEN. DAT VOND IK HEEL TREFFEND. EN ZO OP TANNEKE VAN TOEPASSING. IK REKEN ER DAN OOK OP, DAT ZE NOG VAAK GEZELLIG EVENTJES KOMT RONDSPOKEN. MAAR VOORAL GUN IK HAAR DANSEN EN SPRINGEN IN HET LICHAAM VAN DE JONGE MEID, DIE ZE VANBINNEN ALTIJD GEBLEVEN IS.

in een nieuw lichaam

Dansend

‘When you were born you cried and the world rejoiced. Live your life so that when you die the world cries and you rejoice’

CHEEROKEE WISDOM

The Ancient Indian saying means to live a noble life so that your death will mean as much to your life as your birth did. ChaCha!

dankbaar voor onze tijd samen

twee heksjes

Tanneke houdt van olifantjes, zoals ik van kikkers. Laatste aanwinst voor haar: een olifantenballpoint…..

gekregen van Anneke

MAAR IS ER NOG TIJD OM DIE PEN AAN HAAR TE GEVEN?

Voor mijn lieve Tanneke Toverheksje, Jet en Pieter

Soms leeft geliefde

eindig leven

jaren worden maanden

weken verbleken

bij fletse wangen

dagen verglijden uren

en klokt tikt weg

al tijd

mond flardt mistig

orakeltaal

ergens wiegt eeuwig

kind

in armen

Een bloem tussen de bloemen

KERSTBRUNCH 2012

vieren feestje

TWEE HEKSJES

Kabouter schrijft licht kikkergedicht: FROGLESSNESS OOK MOGELIJK VOOR KIKKERS!!!!

jump!

Frogless? Ik?

van Toos

Lig lekker lui in hangmat

van Elva

Hier een dekentje…

ook van Elva

Yes!

een oogje of 4

Heb een oogje op je…

Het verhaaltje over mijn magische ontmoeting met de skiënde kabouter afgelopen week heeft heel wat teweeg gebracht. Eerst bleek hij een goede bekende te zijn van een paar van mijn vriendinnen.  Vervolgens werd mijn blog bestormd door weet ik wie allemaal om het verhaal te lezen en de foto’s te bewonderen. Met het nodige commentaar….Het is een hele populaire kabouter! En tot slot stond er opeens een prachtig nieuw kikkergedicht, door hem geschreven, tussen de heksen en kikkerrijmpjes:

Mijn geest is als een kikker
Op een lelieblad
Wetend, alleen,
Maar nooit eenzaam.

Mijn geest is groen,
En stralend,
Springend zonder weg te glijden
Van lelieblad-gedachte
Naar gedachte.

Mijn geest zit glimlachend
In de vijver van mijn wezen
‘s Ochtends en ‘s avonds,
Altijd wetend hoe laat het is,
En toch zonder daar
een klok
voor nodig te hebben

Daar heeft die kabouter me heel blij mee gemaakt. Ik hou ontzettend van kikkers. Iedereen, die wel eens in huize heks is geweest weet dat overal in mijn huis kikkertjes wonen. Dat proces is al heel lang aan de gang…

Van Kees, van Maarten, van AJ, van ......

Kikkerbejaardenplank

ieder kwaakt eigen lied

Het is een gezellige boel

Op een gegeven moment namen ze het huis over en struikelde je werkelijk over de kikkers hier. Dus besloot ik jaren geleden om ze allemaal op een plank in een kast te zetten. Het heeft niet geholpen. Intussen vind je overal weer nieuwe kikkers. Op de boekenplanken, in de keuken tussen het serviesgoed, op mijn balkon, in de badkamer, in de slaapkamer, aan mijn sleutelbos, aan mijn voeten….Ze sluipspringen s’nachts op kikkerkousenvoeten door het kattenluik naar binnen. Sommigen verstoppen zich in tassen van bezoekers en springen uit cadeaupapier tevoorschijn….Anderen vermommen zich als een gebruiksvoorwerp, een kopje, douchemuts, asbak.

Van Trudy, van Rian, van Anneke, van Wenjun

Van boekenkast tot piano, overal vind je ons….

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ik heb me erbij neergelegd, kikkers horen bij de heks. En een incidentele pad….

Toen ik jaren geleden voor het eerst in Plumvillage was en les had van die kleine zenboeddhist, Thich Nhat Hanh, kreeg ik de schrik van mijn leven: Froglessness!!!! Volgens hem moesten we frogless worden. Zet een kikker op een bord met de bedoeling hem daar te houden. Het zal je niet lukken, hij springt alle kanten op. Zo is het ook met de geest. En het is juist de bedoeling, dat die geest rustig op dat bord blijft zitten…Of op een op een meditatiekussentje. Dus moeten we ons bevrijden van het innerlijke gekikker. Ja, leuk is dat.  Moet ik me een beetje gaan bevrijden van mijn identificatie met mijn lievelingsdier! Dat zag ik natuurlijk helemaal niet zitten…

Van Anneke

Kleurrijke kikkergezin

Kwaak,kwaak

Sleutelkastje is ook bewoond

Van Rian

En kijk hier eens in de vensterbank….

Van Monique

Kikker met gouden hart

Van Marjolein

Soms vermommen we ons als kopje…

kwakelend gefluister

Onderonsje

. OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Maar het hoeft niet! Kijk maar naar het kikkergedicht van de kabouter. Een frogless kikker. Het is mogelijk!

Zo was ik op vele manieren heel blij met deze prachtige kikkerpoëzie. Echt een cadeautje.  Ik zal het straks aan mijn huisgenoten voorlezen, wat zullen ze zich gelukkig prijzen met de boodschap. Want je zal maar een kikker zijn en frogless willen worden!

Heks woont in huis met kikkers

kan gewoon niet laten.

s’nachts als alles zwijgt,

hoor

zacht kwakend praten….

Vangen ook menig vlieg

Wasbakkikkers

Kwakelend gefluister

Nog een onderonsje

Spetter spat

Kikkers voelen zich echt thuis in badkamers…

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

KERSTIMPRESSIES VAN DE TOVERHEKS….

vriendinnen door dik en dun

Love you. Twee heksjes

Traitioneel heb ik met Tanneke gelucht op 2e kerstdag. Ik ken haar nu zo’ 6 of 7 jaar. Sinds ik met Ysbrandt dagelijks langs haar huisje kwam en we begonnen te zwaaien naar elkaar. En gebaren. En onze hondjes gingen blaffen, het zijn geen vrienden, helaas.

Ik ken haar familiegeschiedenis nu aardig...

Koloniaal verleden

Waar je ook kijkt

Olifantjes

Op een goede dag, de ochtend na het inwijdingsfeest van Frogs nieuwe huis, liep ik brak richting parkje, toen ze me binnen wenkte voor koffie. Sindsdien is het aan. Regelmatig vertoef ik in haar huisje. Heel soms gaan we er op uit, Krak en Mik. En 2e kerstdag brunchen we samen. Vroeger hier in mijn mooie kersthuisje. Ze hees zich dan tegen alle regels van de zwaartekracht in eigenhandig mijn trap op. En dan genoten we een heerlijke maaltijd  samen. Ze heeft zelfs wel eens een groot feest hier meegemaakt. Onverstoorbaar zat ze tussen vogels van allelei pluimage, ik heb een kunstzinnige vriendenkring, te genieten.

En ze praten terug!!

Tanneke praat met haar Orchideeën

We hebben het gewoon naar ons zin...

Ze krijgt haar plantenvrienden altijd weer in bloei

Het is een heksje, net als ik. Geboren in de mysterieuze gordel van smaragd. Met een hele rij koloniale voorouders aan de muur. We hebben nog iets gemeen. In mijn huis wonen overal kikkers, Tanneke’s huis is bevolkt met olifanten. We gaven elkaar een kerstcadeautje, drie keer raden… Een olifantenmok voor haar en prachtige kikkers voor de heks!

Tanneke houdt van tradities

Speeldoos uit 1961

wat een fijne sfeer

Inkijkje in de keuken

Kwarteleitjes op verzoek van Tanneke

Elk jaar komt er meer op tafel

hallo lief heksje

Boterkerstmannetje van Tanneke

Tanneke is er klaar voor

We kleden ons altijd feestelijk

De schaduw is mijn hand met dat lekkers...

Beertje ziet lekkers

uit 1640

Oude, zeer oude tegeltjes

Toen ik de foto’s, die ik van haar had gemaakt achter haar raam, liet zien, herkende ze zichzelf niet. In haar beleving is ze nog piepjong. Je kunt dat zien in haar ogen! Vroeger had ze 17 katten en een hele lieve man.: Hij vond dat prima. Nu heeft ze alleen nog Beertje, een heel klein, heel lief manneke van een hondje. Met een dik Boeddhabuikje van alle lekkere dingetjes, die hij krijgt. Hij is alweer veertien. Hij blaft niet meer in het raamkozijn, zoals vroeger. Die sprong is te hoog. Maar de stoel op lukt nog wel. Voor een snoepje….

Na een comateus middagdutje was het alweer tijd voor een andere traditie: Het familiediner! Bij een Italiaan in Sassenheim kwamen uit alle windstreken leden van de clan samen. We vulden een hele zaal met onze luidruchtige aanwezigheid. Een ingehuurde muzikant probeerde er kerstmuzak bovenuit te brullen. Maar wij wonnen! Het is altijd leuk om iedereen bij elkaar te zien. De neven en nichten worden zo groot, er zijn al achterkleinkinderen!

Blablablabla

De familie vult de zaal

Voor zieke opa, die er niet bij is

Maar er wordt ook hard gewerkt aan een tekening

Beterschap mooie nicht

Lief

bladiebla, hahaha

Er wordt druk bijgepraat links en rechts

er is altijd weer zoveel bij te praten...

Fijn om elkaar weer te spreken

met die haren een wandelende reclame voor vuurwerk!

Toverfee met haar vader

Alweer haar derde baby!

Mijn hoogzwangere nichtje Fiederelske…

Hij schopt!!

En mijn zwangere neven….

Hoe meer zielen....

Trotse overgrootmoeder

De vuurwerkneven en nicht werden met hun bagage over de auto’s verdeeld en voldaan vlogen we weer uit, naar onze eigen levens. Ik vloog voornamelijk richting bed, helemaal kapot van al die tradities.

Dus

Vandaag

leef ik traag

als slak

op teerton

reptiel onder

hoogtezon

Aafje nadat ze zo'n 25 ballen uit de kerstboom heeft gemept...

De onschuld zelve in de stilte van de nacht