Krachtdier daar, krachtdier hier. Wie oh wie is mijn krachtdier? Leven slaat hints om mijn oren. Wil ik horen? Wil ik zien? Misschien heb ik wel vele vrienden die me helpen. Niet één of twee, maar pakweg tien……..

Op een dag nam mijn opa me tijdens ons wekelijkse zondagse bezoek mee naar de grootouderlijke slaapkamer. Heks was nog maar een piepklein heksje! Ik drentelde op tuimelvoetjes achter mijn grootvader aan. Nieuwsgierig gevolgd door mijn moeder en zusje.

Achter in de kledingkast lag een cadeautje voor me. Ik mocht het zelf gaan pakken. Ik verdween helemaal tussen de kostuums, jurken en corseletten. Ik weet het nog goed, ondanks het feit, dat ik nog maar nauwelijks kon lopen. Het heeft enorm veel indruk gemaakt.

Mijn opa gaf nooit cadeautjes aan de kleinkinderen. Dat was het terrein van oma. Zij kocht de presentjes en deelde ze uit. Ik heb het mijn opa dan ook ooit meer zien doen. Noch bij mezelf, noch bij enig ander kleinkind. En dat waren er genoeg. Heks komt uit een grote clan.

Het was dus een bijzondere aangelegenheid.

Uit de kast kwam een pak. Uit het pak kwam een beer. Een echte ouderwetse teddybeer. Ik noemde hem BEER, want zo heette hij. Sinds die eerste dag waren we onafscheidelijk. Beer ging overal mee naar toe. Met een onzichtbaar koord zat hij aan me vast. Je kon me uittekenen met mijn duim in mijn mond en Beer aan een poot slepend over de grond achter me aan.

Mijn moeder heeft hem later weggegooid. Hij zal wel een arm of been hebben gemist. Zij had geen last van sentimenten omtrent dierbaar speelgoed. Ergens in de loop van mijn vierde of vijfde levensjaar is Beer uit mijn bestaan verdwenen.

Nu we op de Heksenopleiding met krachtdieren bezig zijn komt mijn oude vriend plotseling weer regelmatig in mijn gedachten. Niet dat hij ooit helemaal weg is geweest. Met enige regelmaat tik ik een beer ergens op de kop. Ik heb nog steeds een enorm zwak voor dit type knuffels. En met enige regelmaat eet een hond van me dan zo’n speelgoedbeer weer op.

Ik heb overigens nooit meer een teddybeer gevonden, die sprekend op het exemplaar uit mijn jonge jaren lijkt……

Afgelopen winter, vlak voordat ik me opgeef voor de sjamanistische jaaropleiding, vind ik een lief prentje van een beer in de kringloop. Het blijkt een genummerd exemplaar te zijn uit de serie ‘Sporting Bears’ van Sue Willis, een mijn tot dan toe onbekende kunstenares. Het is niet heel veel waard, dat is dan weer het gekke. Maar voor mij is het goud: Heks is direct dol op het plaatje.

Na de tweede lesdag zit die oude honingsnoeper naast me in de auto. Eenmaal thuisgekomen is hij zeer aanwezig in mijn belevingswereld. Mijn oude vriend. Mijn grote beschermer. Ik voel hoe hij als een duffelse jas om mijn schouders glijdt. De term ‘I have your back’ schiet door me heen.

Toch heb ik een gigantisch probleem met mijn gigantische vriend. Hij houdt er niet van om Beer genoemd te worden. En laat dat nu net de naam zijn, waaronder hij me jaren heeft vergezeld. Het is het eerste wat in mijn hoofd op komt, als ik aan hem denk.

Ik oefen met zijn andere namen. Honingsnoeper, hij die op 2 benen loopt, Besseneter…… Het beklijft niet.

Mijn queeste naar mijn krachtdieren is in volle gang. Want wat bijvoorbeeld te denken van al die kikkers, die mijn heksenhuisje sinds jaar en dag bevolken? En heb ik ook niet eens een hert net niet op mijn bumper gehad? Tot twee keer toe? In dezelfde vakantie!

De eerste keer midden in de nacht in een uitgestrekt bos in Noord Frankrijk. Heks was op vakantie met haar hondje Ysbrandt. Ik ging mijn stem bevrijden in dat prachtige geitenwollensokkenoord Ecolony.

Plotseling spring er een enorm hert uit de struiken pal voor mijn auto. Ik zie in een fractie van een seconde alle details van het dier in het licht van mijn koplampen. Een halve meter voor mijn bumper…….Het volgende moment is de schoonheid met een elegante reuzensprong in het bos aan de overkant van de weg verdwenen…….

En heb ik niet een paar jaar geleden een uil gered? Ben ik hevig verliefd geworden op die schat! Staan er nu ook allemaal uilen in mijn huis. Hertjes ook trouwens…….

En ben ik niet dol op draken en eenhoorns? Woont er niet sinds jaar en dag een groene draak van een draak in mijn hart? En heb ikzelf niet een magische achternaam? Een mythologisch dier zomaar voor het oprapen?

Zondag vind ik een prachtige steen op een warenmarkt hier om de hoek. Het is een Septarie, ofwel een Drakenei. Heks ziet er een afbeelding van de Zwarte Madonna in. Ik raak in gesprek met de verkoper.

Een heel leuk heksengesprek verder loop ik met de steen onder mijn arm weer naar huis.

De Zwarte Madonna was de eerste gedaante, die mijn innerlijk landschap bevolkte. Tijdens mijn initiatie als toverkol werd ik op pad gestuurd in de Ardennen om haar te zoeken. Samen met een bevriende regressietherapeut. We kregen tips uit andere dimensies…….

We vonden haar uiteindelijk in een klein museum in een stadje in België. Een minuscuul beeldje. Sindsdien woont ze in mijn hart.

Kristallen zijn ook vrienden van me. Helpers. Ze roepen me vanuit obscure winkeltjes, waar je hen nooit zou verwachten. Ze komen op wonderbaarlijke wijze op mijn pad soms. Ik heb wel eens een mooie hanger tussen mijn sierraden gevonden, die ik nooit heb aangeschaft. Op een of andere mysterieuze manier is die daar in die lade terecht gekomen.

Groene Draak woont ook al jaren in mijn hart!

Zo kwam Beer ook naar me toe middels iemand, die nooit cadeautjes gaf. Zelfs niet aan zijn eigen vrouw. Ik moet me dan ook maar geen zorgen maken over wie mijn krachtdieren zijn. Ze laten zich echt niet tegenhouden als ze bij je willen komen.

Vorige week ontdekken mijn hulp en ik een nest muizen in de berging. Muis is net begonnen met het verzamelen van zachte lapjes. Hiertoe heeft ze een antieke Russische winterjas in stukjes geknaagd.

Er zijn nog geen jonge muisjes te bekennen in het nest, dus we zetten het opklapbed, waar het nest in zit, buiten voor de deur. Muis moet haar huisvesting maar elders voortzetten.

Als we het bed verplaatsen gaat de muis er vandoor. Snel rent ze de hoek van de steeg om richting museum. Daar is het prima toeven voor muizen weet ik van mijn kat Ferguut. Het is een uitstekende locatie voor de muizenjacht. Mijn panter laat zich met enige regelmaat expres insluiten voor een bacchanaal.

Zondag aan het eind van de middag fiets ik naar Kras. We gaan weer heerlijk mediteren. Onze Pop Up Sangha loopt als een tierelier. Als we de spirit krijgen en we hebben genoeg energie bellen we elkaar op. Vervolgens komt ze hierheen of ga ik naar haar huis. Ook afhankelijk van onze fysieke mogelijkheden op dat moment; MEDITEREN OP MAAT!

Ik heb mijn nieuwe steen meegenomen. Sinds enige tijd is Kras ook helemaal verslingerd aan kristallen. We zetten de steen neer met een kaarsje erbij. Dan lees ik een willekeurige tekst van Thay. Die is echter zo ongelofelijk to the point voor ons allebei. Ik heb em zomaar lukraak uit een pak kaarten met teksten gegrist!

Het leven zit vol magie. Vaak zien we het niet. Moet je eerst om de oren worden geslagen met hints……..

 

Vanavond groots optreden van Heks, Tromvrouw en medecursisten onder bezielende leiding van hun fantastische dirigente.

20130804-174544.jpg

Vanmorgen om kwart over tien worden Tromvrouw en ik verwacht In het restaurant. We mogen kiezen tussen het zingen van volksliederen en een lied van David Bowie e.a.: 21 guns. Wij hebben wel zin in wat pit, dus de keus is snel gemaakt.

20130804-175234.jpg

We lopen achter een sprankelende Belgische aan naar een witte tent. Leeg op wat bankjes, muziekstandaards en een elektrische piano na. Binnen een paar minuten zijn we aan het inzingen. Vervolgens duiken we in de geheimen van dit prachtige en ook heftige nummer.

20130804-175554.jpg

Tegen de lunch zijn we al aardig op streek met een meerstemmige versie!!! Vanmiddag worden de finesses aangebracht en vanavond treden we op. Niet in de laatste plaats door de doortastende aanpak van onze docente. Heel verfrissend!!!
Deze vrouw weet waar ze mee bezig is. Terwijl wij ons nog verslikken in delen, die niet willen lukken, weet zij de energie hoog te houden en onze aandacht scherp
Tot onze verbazing klinkt het aan het eind van de middag prachtig. Compleet met crescendo en tempowisselingen……

20130804-180019.jpg

Nu zijn we natuurlijk kapot moe. De hele dag focussen op dit nog best ingewikkelde arrangement. En al die nieuwe indrukken…. Vanavond moeten we er toch weer staan! en ook nog voorafgaand een half uur repeteren.

20130804-181205.jpg

Dit Heksje gaat dan ook eventjes plat. Op een vers luchtbed, want er is er alweer eentje lek gegaan de eerste nacht. Het kan ook zo zijn, dat ik vorig jaar perongeluk de lekke heb ingepakt en de goeie weggegooid. Mweuh….Gelukkig heb ik altijd een reserve exemplaar. Na een rampzalige vakantie op de bobbelige grond een paar jaar geleden….. In the middle of nowhere! Geen vervanging te vinden.
Hoe deed ik dat toch vroeger? Toen sliep ik staande in een kast indien nodig!

20130804-181614.jpg

Wat is kamperen toch leuk! Helemaal gelukkig zit ik een beetje te kokkerellen op mijn gaspitje. Ik heb een superplekje onder de bomen. Iedereen loopt langs mijn kampement. Zwaaien en praatje maken…Over een paar dagen ken ik ze allemaal……

20130804-182404.jpg

Heks wandelt maar zo’n beetje rond en ontmoetingen vallen haar toe, toevallig!

Roze jas, haarspeld, schoenen, tuigjes, roze vrouw

Roze jas, haarspeld, schoenen, tuigjes

Om half elf vanmorgen stond Fiederelsje al voor m’n neus met een paar planten voor in mijn heksentuin. We dronken koffie en voerden een verrukkelijk gesprek, zoals altijd. Het was maar een bliksembezoek. Heks ging Indiaas zingen in Barendrecht.

Wat is dat toch altijd een feestje. Vandaag oefenden we een techniek om je stem heel snel glijdend naar beneden te laten gaan. Het geluid dat je dan produceert is echt geweldig. Ik bouw het in al mijn liedjes in, die ik zing als ik met hondje door bos en veld fiets.

Zwarte hondjes met roze tuigjes, schattig

Schattige hondjes

Na het zingen liep ik een flink stuk langs de dijk voor het huis van mijn zangdocente. Ik kwam een oude bekende tegen. Iemand over wie ik eens geschreven heb, althans, over zijn hond. We liepen een eindje op. Wat grappig, dat ik overal hondenvrienden heb!

Op een gegeven moment ging Ysbrandt ervandoor. Hij zag twee schattige pikzwarte minihondjes met roze tuigjes. Ze hoorden bij een roze mevrouw. Alles aan haar was gerelateerd aan deze geweldige zoete bloesemkleur. Haar bril, haar lippenstift, jas, haarspeld, schoenen, hondentuig….. Ben ik nog iets vergeten?

roze nagellak

Roze nagellak

Ze lachte vriendelijk naar me, een diamantje schitterde op een parelwitte hoektand. Echt waar. Ik was in een waar sprookje beland. De dame in kwestie had haar rakkertjes, Ushi en Dushi,  pas anderhalf jaar. Hiervoor steeds Duitse Herders. Ze had nooit gedacht ooit voor zulke kleine hondjes te gaan.

Zo te zien gaat ze er totaal voor. Voor het leven in het algemeen. Letterlijk bezien door een roze bril…

vrouw in scootmobiel met kleine zwarte hondjes, roze kleding vrouw in scootmobiel met kleine zwarte hondjes, roze kleding

vrouw in scootmobiel met kleine zwarte hondjes, roze kleding

Vanmiddag in een Leids park sprak ik een Griek. Hij had zijn studie psychologie hier afgerond en werkte op een grote internationale school. Hij liet een piepkleine Franse Bulldog uit, Ajax genaamd. Hij vond dat wel een passende naam voor deze Grieks-Hollandse hond. De oude held wat hem betreft en voor ons een geliefde voetbalclub.

Ik vertelde hem over de naam Ysbrandt. Ys voor het koele aspect van zijn Engelse vader, de Springer Spaniel. En brandt voor het temparament van zijn Franse moeder, de Epagneul Breton. En lekker Oud Hollands ook.

Daarna spraken we over de oude Griekse theaters. in zijn geboortedorp was ook zo’n theater. Daar werden tegenwoordig weer jaarlijks tragedies opgevoerd!

kleine zwart witte franse bulldog, man met hondje kleine zwart witte franse bulldog, man met hondje

Bij mijn allerlaatste wandeling van vandaag met Ysbrandt en Ferguut kwam ik Jippi tegen. Gewoon hier in de straat. Hij kwam wankel uit de kroeg gewandeld en slingerde richting station. Wat leuk om elkaar weer te zien. En wat lang geleden. Jippi en ik gaan heel lang terug. Overigens is die naam zijn geuzennaam uit de tijd, dat hij in de band Ivy  Green speelde. De eerste echte punkband van Nederland. Samen met Ernst. Onze lieve zelfgedode vriend.

We wandelen samen op, Ysbrandt vindt hem heel lief, ondanks zijn bakkie op. Mijn varkentje moet normaal gesproken niet veel hebben van dronken droppies. We praten over koetjes en kalfjes. En over dingen van lang geleden.

Er komt iemand op een fiets de straat in. Ysbrandt zet het op een blaffen. ‘Laat die dame maar passeren, hondje’, zegt Jippi. De dame bromt wat terug, het is een man. Jippi giechelt als vanouds: ‘Oh, een man met lang haar’. De jongeman kijkt verstoord. We beginnen nu echt hard te lachen. Jippi heeft zelf nog steeds zijn lange krullende hippihaar, zeker twee keer de lengte van de fietsende jongen. In het licht van de straatlantarens kan ik niet zien of en hoe grijs hij is. Even zijn we weer rond de  twintig en komt hij langszeilen in mijn eerste eigen kamer. Apothekersijk 26B. Een soort badkamer. Een laag, vochtig en donker heksenholletje. Helemaal van mij!

We geven elkaar een knuffel en nemen afscheid.

Later op de avond gaan mijn gedachten terug in de tijd. Ik herinner me een vervlogen zaterdagavond. Hij kwam met een vriend op bezoek in mijn piepkleine stulpje. Mijn vriendin Zee was er ook. We besloten uit te gaan. Ik had mijn heksenhol opgeruimd een een vracht aan prulletjes stond klaar om weggegooid te worden.

Gezamenlijk verpakten we alles in cadeaupapier. Giebelend bij de gedachte aan de uitdrukking op de gezichten van degenen, die het weer zouden uitpakken…. Tijdens onze tocht door de stad deelden we overal presentjes uit. Soms was iemand er echt blij mee. Ik herinner me een dankbare jongen met een fluitketel zonder bodem. Voor op zijn hoofd.

Ik vrees dat veel van de cadeautjes de volgende dag alsnog in de prullenbak lagen in kroeg of studentenkamer her en der….

Wat een dag vol ontmoetingen. Ik loop maar een beetje rond te wandelen en het leven weet me te vinden.

man met hond, franse bulldog,kleine zwart witte franse bulldog

De Griek met Ajax, de miniheld

kleine zwart witte franse bulldog kleine zwart witte franse bulldog