Krachtdier daar, krachtdier hier. Wie oh wie is mijn krachtdier? Leven slaat hints om mijn oren. Wil ik horen? Wil ik zien? Misschien heb ik wel vele vrienden die me helpen. Niet één of twee, maar pakweg tien……..

Op een dag nam mijn opa me tijdens ons wekelijkse zondagse bezoek mee naar de grootouderlijke slaapkamer. Heks was nog maar een piepklein heksje! Ik drentelde op tuimelvoetjes achter mijn grootvader aan. Nieuwsgierig gevolgd door mijn moeder en zusje.

Achter in de kledingkast lag een cadeautje voor me. Ik mocht het zelf gaan pakken. Ik verdween helemaal tussen de kostuums, jurken en corseletten. Ik weet het nog goed, ondanks het feit, dat ik nog maar nauwelijks kon lopen. Het heeft enorm veel indruk gemaakt.

Mijn opa gaf nooit cadeautjes aan de kleinkinderen. Dat was het terrein van oma. Zij kocht de presentjes en deelde ze uit. Ik heb het mijn opa dan ook ooit meer zien doen. Noch bij mezelf, noch bij enig ander kleinkind. En dat waren er genoeg. Heks komt uit een grote clan.

Het was dus een bijzondere aangelegenheid.

Uit de kast kwam een pak. Uit het pak kwam een beer. Een echte ouderwetse teddybeer. Ik noemde hem BEER, want zo heette hij. Sinds die eerste dag waren we onafscheidelijk. Beer ging overal mee naar toe. Met een onzichtbaar koord zat hij aan me vast. Je kon me uittekenen met mijn duim in mijn mond en Beer aan een poot slepend over de grond achter me aan.

Mijn moeder heeft hem later weggegooid. Hij zal wel een arm of been hebben gemist. Zij had geen last van sentimenten omtrent dierbaar speelgoed. Ergens in de loop van mijn vierde of vijfde levensjaar is Beer uit mijn bestaan verdwenen.

Nu we op de Heksenopleiding met krachtdieren bezig zijn komt mijn oude vriend plotseling weer regelmatig in mijn gedachten. Niet dat hij ooit helemaal weg is geweest. Met enige regelmaat tik ik een beer ergens op de kop. Ik heb nog steeds een enorm zwak voor dit type knuffels. En met enige regelmaat eet een hond van me dan zo’n speelgoedbeer weer op.

Ik heb overigens nooit meer een teddybeer gevonden, die sprekend op het exemplaar uit mijn jonge jaren lijkt……

Afgelopen winter, vlak voordat ik me opgeef voor de sjamanistische jaaropleiding, vind ik een lief prentje van een beer in de kringloop. Het blijkt een genummerd exemplaar te zijn uit de serie ‘Sporting Bears’ van Sue Willis, een mijn tot dan toe onbekende kunstenares. Het is niet heel veel waard, dat is dan weer het gekke. Maar voor mij is het goud: Heks is direct dol op het plaatje.

Na de tweede lesdag zit die oude honingsnoeper naast me in de auto. Eenmaal thuisgekomen is hij zeer aanwezig in mijn belevingswereld. Mijn oude vriend. Mijn grote beschermer. Ik voel hoe hij als een duffelse jas om mijn schouders glijdt. De term ‘I have your back’ schiet door me heen.

Toch heb ik een gigantisch probleem met mijn gigantische vriend. Hij houdt er niet van om Beer genoemd te worden. En laat dat nu net de naam zijn, waaronder hij me jaren heeft vergezeld. Het is het eerste wat in mijn hoofd op komt, als ik aan hem denk.

Ik oefen met zijn andere namen. Honingsnoeper, hij die op 2 benen loopt, Besseneter…… Het beklijft niet.

Mijn queeste naar mijn krachtdieren is in volle gang. Want wat bijvoorbeeld te denken van al die kikkers, die mijn heksenhuisje sinds jaar en dag bevolken? En heb ik ook niet eens een hert net niet op mijn bumper gehad? Tot twee keer toe? In dezelfde vakantie!

De eerste keer midden in de nacht in een uitgestrekt bos in Noord Frankrijk. Heks was op vakantie met haar hondje Ysbrandt. Ik ging mijn stem bevrijden in dat prachtige geitenwollensokkenoord Ecolony.

Plotseling spring er een enorm hert uit de struiken pal voor mijn auto. Ik zie in een fractie van een seconde alle details van het dier in het licht van mijn koplampen. Een halve meter voor mijn bumper…….Het volgende moment is de schoonheid met een elegante reuzensprong in het bos aan de overkant van de weg verdwenen…….

En heb ik niet een paar jaar geleden een uil gered? Ben ik hevig verliefd geworden op die schat! Staan er nu ook allemaal uilen in mijn huis. Hertjes ook trouwens…….

En ben ik niet dol op draken en eenhoorns? Woont er niet sinds jaar en dag een groene draak van een draak in mijn hart? En heb ikzelf niet een magische achternaam? Een mythologisch dier zomaar voor het oprapen?

Zondag vind ik een prachtige steen op een warenmarkt hier om de hoek. Het is een Septarie, ofwel een Drakenei. Heks ziet er een afbeelding van de Zwarte Madonna in. Ik raak in gesprek met de verkoper.

Een heel leuk heksengesprek verder loop ik met de steen onder mijn arm weer naar huis.

De Zwarte Madonna was de eerste gedaante, die mijn innerlijk landschap bevolkte. Tijdens mijn initiatie als toverkol werd ik op pad gestuurd in de Ardennen om haar te zoeken. Samen met een bevriende regressietherapeut. We kregen tips uit andere dimensies…….

We vonden haar uiteindelijk in een klein museum in een stadje in België. Een minuscuul beeldje. Sindsdien woont ze in mijn hart.

Kristallen zijn ook vrienden van me. Helpers. Ze roepen me vanuit obscure winkeltjes, waar je hen nooit zou verwachten. Ze komen op wonderbaarlijke wijze op mijn pad soms. Ik heb wel eens een mooie hanger tussen mijn sierraden gevonden, die ik nooit heb aangeschaft. Op een of andere mysterieuze manier is die daar in die lade terecht gekomen.

Groene Draak woont ook al jaren in mijn hart!

Zo kwam Beer ook naar me toe middels iemand, die nooit cadeautjes gaf. Zelfs niet aan zijn eigen vrouw. Ik moet me dan ook maar geen zorgen maken over wie mijn krachtdieren zijn. Ze laten zich echt niet tegenhouden als ze bij je willen komen.

Vorige week ontdekken mijn hulp en ik een nest muizen in de berging. Muis is net begonnen met het verzamelen van zachte lapjes. Hiertoe heeft ze een antieke Russische winterjas in stukjes geknaagd.

Er zijn nog geen jonge muisjes te bekennen in het nest, dus we zetten het opklapbed, waar het nest in zit, buiten voor de deur. Muis moet haar huisvesting maar elders voortzetten.

Als we het bed verplaatsen gaat de muis er vandoor. Snel rent ze de hoek van de steeg om richting museum. Daar is het prima toeven voor muizen weet ik van mijn kat Ferguut. Het is een uitstekende locatie voor de muizenjacht. Mijn panter laat zich met enige regelmaat expres insluiten voor een bacchanaal.

Zondag aan het eind van de middag fiets ik naar Kras. We gaan weer heerlijk mediteren. Onze Pop Up Sangha loopt als een tierelier. Als we de spirit krijgen en we hebben genoeg energie bellen we elkaar op. Vervolgens komt ze hierheen of ga ik naar haar huis. Ook afhankelijk van onze fysieke mogelijkheden op dat moment; MEDITEREN OP MAAT!

Ik heb mijn nieuwe steen meegenomen. Sinds enige tijd is Kras ook helemaal verslingerd aan kristallen. We zetten de steen neer met een kaarsje erbij. Dan lees ik een willekeurige tekst van Thay. Die is echter zo ongelofelijk to the point voor ons allebei. Ik heb em zomaar lukraak uit een pak kaarten met teksten gegrist!

Het leven zit vol magie. Vaak zien we het niet. Moet je eerst om de oren worden geslagen met hints……..

 

Van een avondje zingen knap ik altijd op! En Heks is niet de enige! Lang leve Ex Animo! Een uitstekend medicijn voor tanend bejaardenlibido! En voor mensen met pijn……

©TOVERHEKS.COM

In een week als deze maak ik weinig mee. Ik hobbel van therapeut naar therapeut en tussendoor probeer ik zodanig te bewegen dat er niets uit de kom schiet. Of valt. Of plopt. Ik sleep me wel naar het koor. En hoewel ik nauwelijks op mijn stoel kan zitten en al helemaal moeite heb met het omslaan van de pagina’s van Haydn’s partituur met die ellendige pijnlijke arm, toch ben ik blij dat ik gegaan ben.

‘Ik heb een cadeautje voor je,’ zegt mijn zangmaatje Anna. ‘Doe niet zo gek, echt waar?’ Heks is onlangs jarig geweest, maar dat feest viel totaal in het water. Nu word ik toch nog verwend. ‘Niet uitpakken hoor, anders krijg je het er niet meer in.’

Dat vind ik grappig. Het is toch de bedoeling dat je presentje uit de verpakking komt….. Toch geef ik gehoor aan haar suggestie. Ik trek de zijkant los, maar laat de inhoud ongemoeid. Voorzichtig gluur ik in het pak.

©TOVERHEKS.COM

‘Een poezenkalender! Wat leuk, echt supergaaf! Gekkie, wat een mooi cadeau!’ Ik geef haar een dikke zoen. Verlegen zit ze te lachen om haar succes. ‘Jij verwent mij ook altijd zo, ik wilde gewoon een keer iets aan jou geven!’

Later thuis bekijk ik het presentje nog eens heel goed: 365 katten! Voor elke dag 1. En ook nog een prachtige poezenposter……. De kalender krijgt een mooi plekje.

Vanavond studeren we nog een keertje op Haydn, maar na de pauze gaan we beginnen aan ons kerstprogramma. Ik heb mijn boek met Christmas Carols weer uit de kast gehaald. De eerste die we beetpakken is geen favoriet van Heks. ‘On the way to Bethlehem…..’ Vorig jaar hebben we em ook gezongen en elke keer ging er wel iets mis met het onding.

‘Hoe is het met je man?’ Een andere zangvriendin heeft al een paar weken verstek laten gaan. Haar echtgenoot lag plotseling in het ziekenhuis. ‘Hij is nu weer thuis, maar hij heeft een goed pak uitgedaan….’ Ze zijn allebei op leeftijd en dan hakt zoiets er dubbel in. ‘Ik ben blij dat je er weer bent!’

‘Oh, ik hoop dat dat zo blijft. Ik heb aanstaande zaterdag mijn stemtest en ik ben bang dat ik er niet door kom. Vooral omdat ik al weken niet heb gezongen…..’

Ja, die stemtesten. Heks heeft er ook wel eens eentje ondergaan. Een stressvol gebeuren. En al die spanning slaat dan weer op je stem. Of je krijgt van de zenuwen geen lucht. Of je piept van angst….. Iedereen heeft er de pest aan.

‘Ik zat vorig jaar nog bij de sopranen, maar na de stemtest was ik mooi opeens alt. Na vijfendertig jaar!’ Anna kan er nog nijdig om worden. En het is waar: Ze pakt nog steeds moeiteloos de hoogste noten. ‘Ik ben blij dat je geen sopraan meer bent. Anders zat je niet gezellig naast me,’ troost ik haar.

©TOVERHEKS.COM

Sopraan zijn is natuurlijk het hoogst haalbare. Letterlijk. Maar Heks eindigt waarschijnlijk als bas. Ik kan nu al gemakkelijk hun partijen meezingen met mijn Indiase zangbereik een paar octaven de diepte in. Niet verder vertellen hoor, want ik wil nog een paar jaar alt blijven en tenoren en bassen zijn er altijd tekort. Voor je het weet ben je de klos.

Zingend loop ik achteraf naar mijn auto. Ik ben altijd blij na een repetitie met mijn koor. Zelfs al kan ik niet op mijn stoel zitten van de pijn. Zelfs al lukt het me nauwelijks om een bladzijde om te slaan. Wat kan het schelen?

Mijn humeur wordt enorm opgevijzeld. En dat is alleen maar gunstig voor allerlei fysieke processen. Lang leve Ex Animo! Een uitstekend medicijn voor het tanende bejaardenlibido! -Er  wordt wat afgeflirt en afgelachen- En voor mensen met pijn.

©TOVERHEKS.COM

 

Gemaskerde mannen, vissige paringsdans, Red Nose, Little Salmon en Big Salmon! Cowboy kijkt zijn ogen uit op de Schotse vrienden van Heks. Een heerlijk weerzien!

gekke groep mensen, woeste Schotten,

Mijn oude vrienden in het midden

Vorige week krijgt Heks een berichtje op Facebook van een oude vriend: ‘Hi Heks, hope you are well. Just to say that Red Nose and myself are going to be in Amsterdam next weekend 6th March for a few days. It would be great to meet up somehow but I’m not sure if this will be possible. Let me know what you’re up to. Cheers Little Salmon.’

drakenman met gitaar, draak, vrouw met  masker

Little Salmon met een drakenhoed en Heks met masker

Ha! Heks springt een gat in de lucht. Wat een goed nieuws. Ik begin plannetjes te maken om elkaar eventjes te kunnen zien. Het makkelijkst is het om in de hoofdstad af te spreken. Dat komt goed uit. Ik ben toch al van plan om een paar dagen naar Cowboy te gaan. We hebben kaarten voor een mooi concert.

Zo reis ik dan zaterdagavond af naar mijn liefje. Varkentje mag natuurlijk mee. Zondagmiddag spreek ik met mijn oude vrienden af bij café Cuba op de Nieuwmarkt. We gaan muziek luisteren en lekker eten met elkaar. Als we arriveren zijn ze echter in geen velden of wegen te bekennen. Misschien kunnen ze de locatie niet vinden? Ik loop net de bar weer uit om eventjes te telefoneren, als ik opeens rare geluiden hoor vanaf het terras.

man met masker, mannen met masker, Freddy Mercuri, Mick Jagger, man met baard en masker, bril, gemaskerde mannen

Ik kijk achterom. Nog steeds geen spoor van mijn vrienden. Wel zie ik twee ongelofelijk vreemde snuiters mijn aandacht trekken. Wat een rare koppen! Bizar gewoon! En toch komen ze me bekend voor……. Opeens zie ik, dat het wel degelijk mijn vrienden zijn. Met een masker op! Bijna identiek aan exemplaren, waarmee we ons zo’n dertig jaar geleden onsterfelijk maakten.

man met masker, mannen met masker, Freddy Mercuri, Mick Jagger, man met baard en masker, bril, gemaskerde mannen

Wat zien ze er weer uit. Geweldig. Cowboy staat er een beetje beduusd bij te kijken, als ik hem aan deze rare snoeshanen voorstel. Maar al snel wordt hij volledig in het gezelschap opgenomen: Hij krijgt zijn eigen masker cadeau!!! Gek genoeg past het prima bij zijn gezicht, dit vierkante-kaaklijn-Mick-Jagger-exemplaar……

man met masker, mannen met masker, Freddy Mercuri, Mick Jagger, man met baard en masker, bril, gemaskerde mannen

Zo zit ik dan met drie uitermate vreemde types op een Amsterdams terras. De kwinkslagen vliegen door de lucht. ‘Je vindt het toch niet vervelend, dat we allemaal oude herinneringen ophalen?’ vraagt Rode Neus aan mijn lief. Die zit met gloeiende oortjes te luisteren naar al die rare verhalen uit vervlogen tijden.

man met masker, mannen met masker, Freddy Mercuri, Mick Jagger, man met baard en masker, bril, gemaskerde mannenman met masker, mannen met masker, Freddy Mercuri, Mick Jagger, man met baard en masker, bril, gemaskerde mannenman met masker, mannen met masker, Freddy Mercuri, Mick Jagger, man met baard en masker, bril, gemaskerde mannen

‘Kom, we gaan naar het muziekcafé, voordat de jamsessies voorbij zijn,’ stelt hij voor. We tronen onze vrienden mee naar dit bekende literaire café, waar elke zondagmiddag een keur aan jazzmuzikanten hun kunsten vertonen. Het blijkt een schot in de roos te zijn:
Precies het soort gelegenheid, waar mijn Schotse vrienden van houden. Maar vindt zoiets maar eens als toeristische buitenlander in een vreemde stad.

mannen met baarden

Daarna gaan we naar een Thaise snackbar aan de Zeedijk. Op een bankje voor de deur wachten we tot er een tafeltje vrij is. Aan de overkant is hun restaurant. Daar is het ook enorm druk. Cowboy en Heks hebben echter een voorkeur voor het no-nonsense piepkleine eethuisje. Hun curry’s zijn fantastisch en ze serveren een verrukkelijk potje jasmijn thee.

man en vrouw, zalmendans, vruchtbaarheidsdans, baltsende zalmen, gekke bekken trekken, man en vrouw, zalmendans, vruchtbaarheidsdans, baltsende zalmen, gekke bekken trekken, man en vrouw, zalmendans, vruchtbaarheidsdans, baltsende zalmen, gekke bekken trekken, man en vrouw, zalmendans, vruchtbaarheidsdans, baltsende zalmen, gekke bekken trekken, man en vrouw, zalmendans, vruchtbaarheidsdans, baltsende zalmen, gekke bekken trekken, man en vrouw, zalmendans, vruchtbaarheidsdans, baltsende zalmen, gekke bekken trekken, man en vrouw, zalmendans, vruchtbaarheidsdans, baltsende zalmen, gekke bekken trekken, man en vrouw, zalmendans, vruchtbaarheidsdans, baltsende zalmen, gekke bekken trekken,

Gelukkig vinden mijn vrienden het ook een goede keuze. Al snel zitten we met een paar enorme borden voedsel voor onze neus. Terwijl we ons te goed doen aan al dit heerlijks, staan onze kaken ook niet stil als het om allerlei gekke verhalen gaat. We informeren naar wederzijdse kennissen. Sommigen zijn ons al ontvallen. We halen anekdotes op. Doen de groeten aan allerlei mensen, die we al in geen eeuwen hebben gezien……

‘Kom, we gaan nog een dram, borreltje, halen. One for the road,’ zegt Little Salmon. We belanden in een horecagelegenheid op een steenworp afstand van het huis van Cowboy. Ik bestel een heerlijk glas Corenwijn voor de boys. Dat kunnen ze wel waarderen. ‘Ik zal voor jou eens een hele lekkere whisky uitzoeken.’

Rode neus loopt naar de bar. Even later komt hij terug met een tevreden grijns op zijn gezicht. Er wordt een groot glas van dit godendrankje voor mijn neus neergezet. Heks moet nu gaan raden welke whisky het is……

man met masker, mannen met masker, Freddy Mercuri, Mick Jagger, man met baard en masker, bril, gemaskerde mannen

Zet je masker op, Rode Neus

man met masker, mannen met masker, Freddy Mercuri, Mick Jagger, man met baard en masker, bril, gemaskerde mannen

Schiet eens op, Mick Jagger is al klaar

man met masker, mannen met masker, Freddy Mercuri, Mick Jagger, man met baard en masker, bril, gemaskerde mannen

Zo, eventjes onze nieuwe vriend omarmen

man met masker, mannen met masker, Freddy Mercuri, Mick Jagger, man met baard en masker, bril, gemaskerde mannen

Zo, lachen naar het vogeltje

man met masker, mannen met masker, Freddy Mercuri, Mick Jagger, man met baard en masker, bril, gemaskerde mannen

Drie kleine kleutertjes

Bij het afscheid zingen we gezamenlijk het lied over Mrs McGinty. Deze dame moest op haar sterfbed plotseling enorm poepen en deed dat toen maar uit het raam. Bovenop de helm van een politieman, die daar toevallig stond. Het is een mooi gevoelig lied, vol dramatiek. We hebben er allemaal bewegingen en maniertjes bij bedacht om de strekking kracht bij te zetten. Als we klaar zijn oogsten we een klein applaus van een paar mensen op het terras!

Wat een heerlijke middag, wat een cadeautje. Terwijl we weglopen kijken we steeds achterom om naar elkaar te zwaaien. Dag lieve vrienden, moge de Grote Zalm, Big Salmon, jullie beschermen. En hopelijk tot binnenkort.

Oude vriend ontmoet dubbelganger van Heks. Helemaal in Edinburgh. Het roept allemaal herinneringen op aan lang vervlogen tijden. Kijk: Een piepjonge Frogs, Blonde Buurman, Trui, Tweelingbroer en Heks…….

Grote Zalm, Big Salmon,

LITTLE SALMON VERBEELD PARINGSDANS MET AFBEELDING VAN BIG SALMON

 

man met rode neus ,ongeluk met fiets, gevallen man, verpletterde fiets

Red Nose lang geleden naast zijn fiets…..

 

 

Piepend en krakend verslag van een buitengewone dag: Er ligt sneeuw! Nog niet van het kaliber 11-stedentocht, maar toch: Het gaat de goede kant op! Prachtige foto’s van winters Leiden.

Leiden in de sneeuw, stad , sneeuw, hondje in de sneeuw, parkje, boten, grachten, hollandse stad,

Kreukeldekreukel, piep en kraak doet mijn lijf, als ik vanmorgen veel te vroeg wakker word. Dat is altijd de ellende met Heks: Hoe krakkemikkiger ik me voel, hoe slechter ik slaap. Je zou verwachten van een mensenlijk lichaam als het mijne, dat het dan juist extra veel rust zou pakken om te herstellen.

Helaas. Mijn fysiek denkt: ‘Herstellen, wat is dat?’ Liever dendert het door tot het erbij neervalt. Tegen die tijd verander ik in een vleesgeworden strijkplank. Er is niet veel meer met me aan te vangen. Totdat ik weer uit de knoop wordt gehaald door mijn fysiotherapeut.

Leiden in de sneeuw, stad , sneeuw, hondje in de sneeuw, parkje, boten, grachten, hollandse stad,

En daar zit em nu een beetje de kneep. Aan het eind van het vorig jaar kreeg ik een brief van mijn ziektekostenverzekering. Mijn peperdure polis blijkt opeens aanmerkelijk goedkoper te zijn geworden. Maar onbeperkte fysiotherapie is er niet meer bij. Ik heb recht op slechts 36 zittingen per jaar. Daar red ik het nog geen half jaar mee.

In paniek heb ik alle afspraken gecanceld, behalve mijn tweewekelijkse bezoek aan de orthopedische wonderdokter. Intapen is er echter niet meer bij. Daar is geen budget meer voor. En alsof mijn lichaam de handdoek in de ring gooit ben ik in 1 klap allergisch geworden voor die tape……

Leiden in de sneeuw, stad , sneeuw, hondje in de sneeuw, parkje, boten, grachten, hollandse stad,

Afgelopen weekend weer ik weer helemaal gek van mijn schouder. Die hangt een ietsiepietsie uit de kom. Na drie jaar tapen, was het min of meer onder controle. Nieuwe probleemplekken, zoals mijn linkervoet, werden door de behandelingen tevens de kop ingedrukt. Sinds de fysio is geëlimineerd steken al die pijnplekken in mijn lijf de kop weer op. Mijn rechterheup is recent ook gezellig mee gaan doen.

Leiden in de sneeuw, stad , sneeuw, hondje in de sneeuw, parkje, boten, grachten, hollandse stad,

‘Ja, Heks, Jij hebt last van het hypermobiliteitssyndroom ofwel HMS. Dat betekent, dat je gewrichten niet mooi in hun kapsel bewegen, maar net iets ernaast,’ zegt mijn marteltherapeut. Hij begint een ingewikkeld verhaal over het disfunctioneren van de verschillende onderdelen van mijn gewrichten.

Met name het bindweefsel laat het afweten. Hierop volgt een reactie van omliggend spierweefsel: ‘Waardoor je pijn krijgt aan spieren of gewrichten. Je spieren raken volledig overbelast doordat zij het gebrek aan stabiliteit in het gewricht gaan compenseren. Uiteindelijk levert deze te grote beweeglijkheid van het gewricht dus die jou welbekende metamorfose naar strijkplank op!’

Leiden in de sneeuw, stad , sneeuw, hondje in de sneeuw, parkje, boten, grachten, hollandse stad,

Toevallig hoor ik van het baasje van Kokeshi, die ook aan dit syndroom lijdt, dat je wel degelijk recht hebt op meer fysiotherapie, zolang je een verwijzing hebt door een specialist. Dus gaat Heks maar weer eens langs bij de huisarts. Ik hoop, dat hij weet, waar hij me heen moet sturen, want zelf ben ik er nog niet achter.

Een reumatoloog? Er zit een hele goeie in Nijmegen, gespecialiseerd in fibromyalgie. Maar ja, het is niet bepaald naast de deur. De tocht naar meer fysiotherapie, zou wel eens zwaar kunnen worden. Niet al te best voor mijn broodnodige rust…

Leiden in de sneeuw, stad , sneeuw, hondje in de sneeuw, parkje, boten, grachten, hollandse stad,

Deze week is het weer helemaal bal met mijn pijnlichaam. Mijn rechterhand is van lieverlee opnieuw in een heel slecht stadium beland. Nog even en ik kan mijn kleren niet meer aan of uit krijgen. Ik ben er anderhalf jaar geleden lelijk op gevallen. En sindsdien is het natuurlijk een zwakke plek. Tussen al die andere zwakke plekken……

Leiden in de sneeuw, stad , sneeuw, hondje in de sneeuw, parkje, boten, grachten, hollandse stad,

 

Leiden in de sneeuw, stad , sneeuw, hondje in de sneeuw, parkje, boten, grachten, hollandse stad,

Ik zat achterop de fiets bij iemand en die ging opeens staand fietsen. Zijn vehikel zwaaide van links naar rechts, vooral de achterkant. Zodoende werd Heks de berm in gelanceerd…..

Ik zie er nog steeds sterk en stevig uit, maar in feite ben ik uiterst fragiele. Je ziet mijn kwetsbaarheid niet! Dat is niet uit te leggen. Veel mensen geloven er dan ook geen zak van….. En houden er helemaal geen rekening mee. Zelfs al kennen ze je al jaren!

Leiden in de sneeuw, stad , sneeuw, hondje in de sneeuw, parkje, boten, grachten, hollandse stad, Leiden in de sneeuw, stad , sneeuw, hondje in de sneeuw, parkje, boten, grachten, hollandse stad,

Afgelopen weekend instrueer ik Cowboy om mijn schouder in te tapen. Ik heb een hele slechte nacht achter de rug vanwege de pijn, dus ik ben wanhopig! Mijn lief doet het nog zo gek niet. Nauwkeurig volgt hij mijn aanwijzingen op. En direct voel ik verbetering. Wat is het toch een wondermiddel! Aan het eind van de dag ligt de huid van mijn schouder helemaal open. Oh jee, ik ben echt compleet en definitief allergisch voor dit fantastische product geworden. Wat nu?

Naar de dokter dan maar weer. Volgende ronde zoeken naar oplossingen. Het betere plak en knipwerk heeft afgedaan. Maar wie weet zijn er wel anti allergene producten op de markt intussen.

Leiden in de sneeuw, stad , sneeuw, hondje in de sneeuw, parkje, boten, grachten, hollandse stad,

Maar niet getreurd vandaag: Om vier uur komt mijn vriendinnetje Zwaan uit Amsterdam. We gaan samen naar de sauna. Een verlaat cadeautje voor de verjaardag van Heks! Een heerlijke verwenavond ligt in het verschiet. Dus ik klaag niet!

Leiden in de sneeuw, stad , sneeuw, hondje in de sneeuw, parkje, boten, grachten, hollandse stad, Leiden in de sneeuw, stad , sneeuw, hondje in de sneeuw, parkje, boten, grachten, hollandse stad,

En al helemaal niet als ik vanmorgen uit het raam kijk en een witte wereld zie: Hoera! Sneeuw! Heerlijk! Ik hoop, dat het lekker blijft liggen. het liefst een dik pak. Dan ga ik het hele weekend met Cowboy en Varkentje in de sneeuw wandelen. En mijn lief eens goed inpeperen, voorzichtig natuurlijk. Ik moet niet weer vallen of iets uit de kom laten vliegen…..

 

Leiden in de sneeuw, stad , sneeuw, hondje in de sneeuw, parkje, boten, grachten, hollandse stad,

Leiden in de sneeuw, stad , sneeuw, hondje in de sneeuw, parkje, boten, grachten, hollandse stad,

Leiden in de sneeuw, stad , sneeuw, hondje in de sneeuw, parkje, boten, grachten, hollandse stad,

Leiden in de sneeuw, stad , sneeuw, hondje in de sneeuw, parkje, boten, grachten, hollandse stad,

Kleurrijke parade van Japanse Kimono’s door Leidse binnenstad. Heks loopt mee! Ter gelegenheid van de opening van de tentoonstelling van het werk van Fred Rohde ‘Japan now & then’.

vrouw in kimono, Japan, traditioneel, kimono parade

Heks en Appeltje

 

Vrijdag komt Cowboy naar Leiden. Hij geeft me een cadeautje. Een beeldig en kleurrijk sjaaltje van Oilily. ‘Als aandenken. Zal ik er wat aftershave op spuiten?’ Heks gniffelt. ‘Ga er maar mee hardlopen, dan geurt ‘ie pas echt naar jou!’ Ik vind mijn lief heerlijk ruiken!

We slaan een paar fantastische dagen stuk samen. We doen niets bijzonders. Hondje uitlaten, kletsen, eventjes de stad in. ’s Avonds roosteren we heerlijke hapjes op de buitengrill. We genieten ten volle van dit laatste weekend samen. Ysbrandt heeft zo zijn eigen agenda. Hij heeft een maag/darmvirus opgelopen en is een hele sneue versie van zichzelf……

vrouw in kimono, Japan, traditioneel, kimono parade, het kimonogenootschap

De dames van het Kimono Genootschap met Appeltje

vrouw in kimono, Japan, traditioneel, kimono parade

Een laatste overleg tussen True en de directeur van het Siebolthuis

vrouw in kimono, Japan, traditioneel, kimono paradevrouw in kimono, Japan, traditioneel, kimono parade

 

Zondagmiddag voeg ik me bij True en haar assistentes in het Siebolthuis aan het Rapenburg. Vanmiddag loop ik mee in een Kimono Parade ter ere van de opening van de fototentoonstelling van Fred Rohde ‘Japan now & then‘. In ‘Vooraf en toe, Eet-, Drink en Kunstlokaal’. Een leuke horecagelegenheid aan de Botermarkt, waar je alleen maar voorafjes en toetjes kunt eten…..

vrouw in kimono, Japan, traditioneel, kimono paradevrouw in kimono, Japan, traditioneel, kimono paradevrouw in kimono, Japan, traditioneel, kimono parade

 

Boven in het museum is een kleine ruimte vol vrouwen, kimono’s, doeken, linten en kobi’s. Het is er een nerveuze drukte van belang. True staat druk gebarend iedereen te instrueren. Letterlijk alles haalt ze uit de kast om dit volgende hoogtepunt in het jubileumjaar van haar fotograferende echtgenoot luister bij te zetten…..

Onhandig sta ik daar met die enorme kimono. Hoe moest het ook alweer. Ik ben vorige week nog wel op cursus geweest in de galerie van dit creatieve echtpaar. Gelukkig is er een kordate Japanse dame, die me vakkundig aankleedt. Af en toe moet ze op haar tenen staan, het is een wonder dat die kimono past. Heks is weer een reuzin tussen de Aziatische dames.

vrouw in kimono, Japan, traditioneel, kimono parade

De fluitspeler komt tevoorschijn

vrouw in kimono, Japan, traditioneel, kimono parade

True gaat voorop

 

Heks heeft ook een kleine bijdrage geleverd aan de kostuums. Ze heeft een paar kussentjes in elkaar geflanst om onder de Kobi (die strik op de rug) te dragen. Leuk om weer eens een beetje te fröbelen. De meeste dames hebben echter hun eigen kussentje. En witte teensokjes.

Als ik helemaal in de kleren zit, voeg ik me bij het gezelschap buiten. Voor het Siebolthuis is een Japanse markt. Ik maak kennis met de oer-Hollandse dames van ‘Het Kimonogenootschap’. Ze zien er fantastisch uit. Regelmatig kleden ze zich zo. Superleuk toch?

 

vrouw in kimono, Japan, traditioneel, kimono parade

We zijn op weg

vrouw in kimono, Japan, traditioneel, kimono parade

Deze jongetjes keken met grote ogen naar ons

 

Van alle kanten worden we gefotografeerd. Heks kan het ook niet laten. Het is zo’n feest voor het oog, deze parade. Een waardig eerbetoon aan het oeuvre van iemand met een goed oog bij uitstek. Het feestvarken zelf is ook druk met zijn royale camera in de weer. Natuurlijk!

 

vrouw in kimono, Japan, traditioneel, kimono parade

Een kleurrijk lint

vrouw in kimono, Japan, traditioneel, kimono parade

door de Leidse binnenstad

 

Bij het aankleden boven hoorde ik plotseling een bekende stem. Mijn oude vriendin Appeltje bleek ook gestrikt te zijn voor de parade. Vakkundig trok ze haar kimono aan. De kloosterversie is beduidend minder ingewikkeld…. En zij heeft veel ervaring, want ze gaat regelmatig naar Japan, om haar zen-leraar te bezoeken. Ze vergezelt hem op zijn vele reizen. En indien nodig slaat ze de scepter in zijn klooster…..

Buiten kletsen we even lekker bij. Samen lopen we in de parade. Wat gezellig! En wat hebben we weer veel te bespreken! Het doet me denken aan vroeger, toen we samen filosofie en muziekwetenschap als bijvak volgden. Eindeloos konden we hierover filosoferen…. Tot in de kleine uurtjes!

 

vrouw in kimono, Japan, traditioneel, kimono parade

Fred Rohde, het feestvarken

vrouw in kimono, Japan, traditioneel

Een stralende True, de aanstichtster van dit event

 

Eindelijk is het zover. Op het bordes van het museum verschijnt een traditionele fluitspeler naast True. Zij geeft de aftrap. Als een rattenvanger van Hamelen zet hij de stoet in beweging. We slingeren als een kleurig lint door de stad. Overal staan fotografen. De Leidse bevolking kijkt haar ogen uit. Omroep Rijnland filmt onze aankomst bij de expositieruimte. Kortom: Het is een groot feest!

vrouw in kimono, Japan, traditioneel, kimono parade

Hier bloeit iets moois!

vrouw in kimono, Japan, traditioneel

 

Binnen opent de directeur van het Siebolthuis de tentoonstelling. Ze bespreekt met name  1 foto van Fred. In Japanse termen is die foto volmaakt. Ik zie wat ze bedoelt. De kleur rood, die overal terugkomt. De compositie. Er gebeurt van alles en toch is het volmaakt in balans…..

Maar ook de andere foto’s mogen er zijn. Echt prachtig. Wat een talent heeft hij toch!

vrouw in kimono, Japan, traditioneel

vrouw in kimono, Japan, traditioneelvrouw in kimono, Japan, traditioneelvrouw in kimono, Japan, traditioneel

 

Achterin de gelegenheid begint een dansperformance door Risa Takita. Buiten kun je Sushi eten en Sake drinken. Er is een Ikebana demonstratie, die subtiele bloemsierkunst uit het land van de rijzende zon. Iemand maakt trefzekere tekeningen met penseel en inkt. En overal prachtige vrolijke mensen.

Goeie hemel, True. Het is je weer gelukt! Je hebt het weer geflikt! Al die heerlijke mensen heb jij bij elkaar gebracht en weten te motiveren. ‘Sorry Heks, dat ik zo bazig bezig was vorige week’, fluisterde ze me aan het begin van de middag toe.

Tijdens de Kimono instructies  moesten we van alles opschrijven, op een bepaalde manier opvouwen en in kleurige doeken inpakken. Op Japanse wijze. Ook moesten we door de straat lopen met kleine pasjes, schouders naar voren, zodat je nek goed uitkomt. Want daar worden ze  in deze cultuur wild van…. Het is geen land van boob jobs……

Zie je wat een voorbereiding er vooraf is gegaan aan deze middag? Ongelofelijk. En dit is slechts een tipje van de sluier….

Hulde aan Fred Rohde en zijn prachtige foto’s. En hulde aan True met haar grote talent om mensen te verbinden…… En haar enorme doorzettingsvermogen!

Japanse dans in kimono,muziek traditioneelJapanse dans in kimono, traditioneelJapanse dans in kimono, traditioneel

Japanse dans in kimono, traditioneel Japanse dans in kimono, traditioneel

Japanse dans in kimono, traditioneel

Japanse dans in kimono, traditioneelJapanse dans in kimono, traditioneel

Japanse dans in kimono, traditioneel

Japanse dans in kimono, traditioneelJapanse dans in kimono, traditioneelJapanse dans in kimono, traditioneelJapanse dans in kimono, traditioneel

 

 

 

 

 

 

 

Impressies van een dagje Buitenkunst. Alle kinderen blij, dus de ouders ook. Dit Heksenmensenkind is heel gelukkig!

20130805-212953.jpg

Vanavond regent het een beetje. In de verte rommelt onweer. Ik heb mijn tent maar extra ingespoten met siliconenspray. Dus ik ga het wel droog houden vannacht….

Weer een hele dag gezongen met onze Belgische juf. Vandaag was jazz aan de beurt. ‘Blue skies’ van Ella Fitzgerald. Wat een heerlijk nummer, helemaal lekker. Gisteren stond ik naast een menselijke stoorzender. Een hele leuke dame, maar wijs houden is niet haar sterkste punt. Vandaag was het perfect. Aan het eind van de middag klonk het fantastisch. Dus hebben we een mini optreden gegeven voor een andere club zangers.

20130805-215708.jpg

Met Tromvrouw heerlijk aan de wijn getoeterd. We kregen gezelschap van een grappige man. Hij probeerde ons te shockeren en uit de tent te lokken met opmerkingen over de boekenreeks ‘Vijftig tinten grijs’. Uit de tent waren we al, letterlijk. En shockerend vinden we deze moderne bouquetreeks ook al niet. Heerlijk zitten lachen, dat wel!

20130805-230547.jpg

Nu zit ik bij de receptie te schrijven. Dat is altijd erg gezellig, want iedereen schuift bij me aan tafel voor een praatje. Vanavond raak ik aan de praat met Ray. Een knappe man uit Curaçao met een Friese achternaam. Cadeautje van onze koloniale voorouders….. Hij is ook aan het zingen: Spaans! Maar in het gewone leven maakt hij Zuid Amerikaanse muziek onder de artiestennaam KeyRay…

20130805-220510.jpg

Net als de muggen me beginnen op te eten, komt mijn nieuwe vriendinnetje Bloem aanlopen met haar fantastische rollator. Helemaal versierd met bloemen, vogels en vlinders. Ze tovert een flesje Deet uit haar tas. Deze heerlijke vrouw heeft dezelfde kwalen als Heks. Alleen zit het bij haar in haar benen. Dus lopen is moeilijk.

20130805-221629.jpg

Met zo’ n vrolijke rollator is het geen straf om met een dergelijk gevaarte rond te lopen. Zij wil dan ook een bedrijfje opzetten om dit soort medische hulpmiddelen op te leuken. Een gat in de markt!

20130805-222157.jpg

Mochten mijn benen het ook begeven, dan wil ik zo’n exemplaar!

Achter me zit een hele club jongelui te chillen. Lekker muziekje erbij. Ze hebben de tijd van hun leven. De kids van Tromvrouw vermaken zich ook prima. Af en toe zien we ze rondschuimen met nieuwe vrienden en vriendinnen. Ons negerend…..

20130805-221918.jpg

Zometeen gaat dit Toverheksje slapen. In mijn tent zal ik dan nog lang geluiden van vrolijke en gelukkige mensen horen. Een man loopt neuriënd voorbij, gevolgd door een fluitend meisje. In de verte tokkelt iemand op een gitaar. Uiteindelijk gaat iedereen toch slapen, want morgen is er weer van alles te beleven!

20130805-223206.jpg

20130805-223154.jpg

20130805-230313.jpg

Impressies van een dagje Buitenkunst. Alle kinderen blij, dus de ouders ook. Dit Heksenmensenkind is ook gelukkig!

20130805-212953.jpg

Vanavond regent het een beetje. In de verte rommelt onweer. Ik heb mijn tent maar extra ingespoten met siliconenspray. Dus ik ga het wel droog houden vannacht….

Weer een hele dag gezongen met onze Belgische juf. Vandaag was jazz aan de beurt. ‘Blue skies’ van Ella Fitzgerald. Wat een heerlijk nummer, helemaal lekker. Gisteren stond ik naast een menselijke stoorzender. Een hele leuke dame, maar wijs houden is niet haar sterkste punt. Vandaag was het perfect. Aan het eind van de middag klonk het fantastisch. Dus hebben we een mini optreden gegeven voor een andere club zangers.

20130805-215708.jpg

Met Tromvrouw heerlijk aan de wijn getoeterd. We kregen gezelschap van een grappige man. Hij probeerde ons te shockeren en uit de tent te lokken met opmerkingen over de boekenreeks ‘Vijftig tinten grijs’. Uit de tent waren we al, letterlijk. En shockerend vinden we deze moderne bouquetreeks ook al niet. Heerlijk zitten lachen, dat wel!

.

20130805-213716.jpg

Nu zit ik bij de receptie te schrijven. Dat is altijd erg gezellig, want iedereen schuift bij me aan tafel voor een praatje. Vanavond raak ik aan de praat met Ray. Een knappe man uit Curaçao met een Friese achternaam. Cadeautje van onze koloniale voorouders….. Hij is ook aan het zingen: Spaans! Maar in het gewone leven maakt hij Zuid Amerikaanse muziek onder de artiestenkamer KeyRay…

20130805-220510.jpg

Net als de muggen me beginnen op te eten, komt mijn nieuwe vriendinnetje Bloem aanlopen met haar fantastische rollator. Helemaal versierd met bloemen, vogels en vlinders. Ze tovert een flesje Deet uit haar tas. Deze heerlijke vrouw heeft dezelfde kwalen als Heks. Alleen zit het bij haar in haar benen. Dus lopen is moeilijk.

20130805-221629.jpg

Met zo’ n vrolijke rollator is het geen straf om met zo’n gevaarte rond te lopen. Zij wil dan ook een bedrijfje opzetten om dit soort medische hulpmiddelen op te leuken. Een gat in de markt!

20130805-222157.jpg

Mochten mijn benen het ook begeven, dan wil ik ook zo’n exemplaar!

Achter me zit een hele club jongelui te chillen. Lekker muziekje erbij. Ze hebben de tijd van hun leven. De kids van Tromvrouw vermaken zich ook prima. Af en toe zien we ze rondschuimen met nieuwe vrienden en vriendinnen.

20130805-221918.jpg

Zometeen gaat dit Toverheksje slapen. In mijn tent zal ik dan nog lang geluiden van vrolijke en gelukkige mensen horen. Een man loopt neuriënd voorbij, gevolgd door een fluitend meisje. In de verte tokkelt iemand op een gitaar. Uiteindelijk gaat iedereen toch slapen, want morgen is er weer van alles te beleven!

20130805-223206.jpg

20130805-223154.jpg

20130805-223216.jpg

MANNEN ZIJN EIKELS, VROUWEN ZIJN ZEIKERDS. DE PSYCHOLOGIE VAN ‘WAR BETWEEN SEXES’ IN EEN NOTENDOP. HOED JE ECHTER VOOR HONGERIGE GEESTEN……

Rian Geurts, BEELDEN

PRACHTIG EROTISCHE BEELDEN

Gisteren bij mijn fysiotherapeut had ik een heel grappig gesprek. We spraken over foute kerels. Hoe sommigen werkelijk het bloed onder je nagels vandaan halen met hun idiote acties. ‘Ja’, zei Piedro,’ Alle mannen zijn toch eikels.’  Intussen haalde hij m’n arm uit de knoop. En mijn schouder. En m’n nek. ‘Hoe bedoel je dat?’ antwoorde ik, terwijl ik probeerde niet al teveel op zijn pijnlijke acties te letten. ‘Nou, alle mannen zijn eikels, daar zijn we het wel over eens. Ik ben ook een man. Ik vind mezelf natuurlijk geen eikel’, vertrouwde hij me toe.

RIAN GEURTS, BEELDEN EN SCHILDERIJEN RIAN GEURTS, BEELDEN EN SCHILDERIJEN

Om dan met zijn heerlijke absurde humor te vervolgen:’ Maar waarschijnlijk ben ik er wel een.’ We beginnen allebei te lachen, hij heeft gelijk!

‘Maar alle vrouwen zijn zeurpieten!’  vervolgt hij, ‘Jij niet, hè Heks?’ ‘Nee’, zeg ik, ‘Als een man loopt te eikelen gooi ik hem gewoon de deur uit!’

Als een rechtgeaarde vrouwelijke exponent van de eikelachtigen! Wie kaatst….. kan de eikel verwachten!

RIAN GEURTS, BEELDEN EN SCHILDERIJEN

HEKS IS GEK OP HET WERK VAN STEENVROUW

Mannen zijn eikels en vrouwen zijn zeikerds. Kijk, de basale psychologie van ‘war between sexes’. De psychologische barrière tussen mannen en vrouwen in een notendop.

Ik heb het wel meegemaakt, dat ik bij voorbaat al voor zeur werd uitgemaakt. Nog voordat ik wist van de zonden van mijn geliefde, vond hij al, dat ik niet zo moest zeuren.

Meestal zijn dat mannen, die een moeder zoeken in hun relatie. Om het in de jeugd geslagen gat te vullen. Andere kenmerken van dit type eikel is het laten afweten, je uitlachen als je boos wordt, ongrijpbaar zijn, manipuleren en liegen, onduidelijkheid over afspraken. Aantrekken en weer afstoten. En uiteindelijk een stok zoeken om de hond te slaan: Er is altijd wel wat aan te merken op hun geliefde.

LACHENDE VROUW

LACHENDE STEENVROUW

Dus mannen zijn ook zeikerds? Ja, maar ze lenen het vaak uit aan vrouwen. Misdragen zich zo, dat je wel gek moet zijn om het te pikken. En dan ben je alsnog als dame in kwestie de zeurkous.

Maar Heks niet gezien. Ze is maar weer eens gaan lezen in haar boeddhistisch handboek der liefde; ‘ Verslaafd aan liefde’ van Jan Geurtz.

RIAN GEURTS, BEELDEN EN SCHILDERIJEN RIAN GEURTS, BEELDEN EN SCHILDERIJEN

En de lessen van Thich nath Han aan het her inneren.

In onze behoefte aan liefde gedragen we ons vaak als hongerige geesten. Een lege maag, enorme honger en een piepklein keelgat. Als zo’n hongerige geest liefde smaakt, schrokt ‘ie het zo snel mogelijk naar binnen. Om dat enorme gat te vullen. Om die leegte maar niet te voelen. Vervolgens kotst ‘ie het weer uit. Het is niet te verwerken met zo’n klein keelgat.

Een hongerige geest op je pad staat garant voor verdriet, pijn en lijden. Want het zal nooit de vriendschap bieden, die je voor ogen hebt.

RIAN GEURTS, BEELDEN EN SCHILDERIJEN

GEBRUIK MAKEND VAN ALLERLEI MATERIALEN

Kleine porties gaan er wel in. En verwacht niet al teveel terug te krijgen, het is allemaal mondjesmaat.

Sinds ik geleerd heb liefde en begrip te genereren voor alles en iedereen, sinds iedereen mijn partner is, staat mijn keelgat wijd open. Mijn hart is vervuld vanuit een oneindige bron. Mijn maag is niet langer een leeg gat.

RIAN GEURTS, BEELDEN EN SCHILDERIJEN

IK BEN HEEL DOL OP HAAR HAKWERK

RIAN GEURTS, BEELDEN EN SCHILDERIJEN RIAN GEURTS, BEELDEN EN SCHILDERIJEN

Toch heb ik nog een enorme aantrekkingskracht op hongerige geesten. Ik ben goed bestolen door hen een aantal jaren terug. En ondergekotst. Recentelijk nog. Misschien moet ik hen maar eens gaan vergeven. Ze weten niet beter. Het idee, dat zo’n geest ooit enig inzicht in zijn of haar handelen krijgt en excuses zal maken is misschien wel datgene, waar ik vanaf moet. Want in elk avontuur schuilt ook een geschenk voor jezelf. Zelfs als je op je bek geslagen wordt of men je arm molesteert.

RIAN GEURTS, BEELDEN EN SCHILDERIJEN

AF EN TOE IETS FALLISCH NAAST ALLE VULVAVORMEN

En uiteindelijk mag ik dan toch wel erg blij zijn, dat ik niet meer loop te rammelen van de honger. Elke dag wel een cadeautje uit de kast.

Nu nog leren, de hongerige geesten op afstand te houden. Hen een kleinigheid toewerpen en vervolgens snel de plaat poetsen.

RIAN GEURTS, BEELDEN EN SCHILDERIJEN RIAN GEURTS, BEELDEN EN SCHILDERIJENRIAN GEURTS, BEELDEN EN SCHILDERIJEN RIAN GEURTS, BEELDEN EN SCHILDERIJEN

Vanmorgen lekker bij Steenvrouw op haar atelier geweest. Ze is heerlijk aan het hakken, plakken en schilderen. Wat een genot om haar zo bezig te zien. We drinken koffie en kletsen bij, want ze is op vakantie geweest. Giebelend nemen we afscheid. We hebben zo onze eigen manier om met de klappen van het leven om te gaan: Grappen maken. Absurde en stoute humor!

RIAN GEURTS, BEELDEN EN SCHILDERIJEN

HONDJE HEEFT HET OOK NAAR ZIJN ZIN

Lugubere vondst tijdens therapeutisch huishouden: Lijk uit kast in Huize Heks. Ook veel leven in de brouwerij gelukkig….

aspergemaaltijd met vrienden met gekke hoedjes aspergemaaltijd met vrienden met gekke hoedjes aspergemaaltijd met vrienden met gekke hoedjes aspergemaaltijd met vrienden met gekke hoedjes aspergemaaltijd met vrienden met gekke hoedjes

Vanmorgen vroeg was ik het bed aan het verschonen met mijn hulp. Ik besloot op zoek te gaan naar het snoertje van mijn telefoon. Dat zou wel eens onder het bed kunnen liggen. Met mijn hand rondtastend tussen kampeerspullen deed ik een lugubere vondst. Even dacht ik aan een dode muis, zo’n dubieus cadeautje van 1 van mijn katten. Het was een piepklein gemummificeerd puntgaaf katje, compleet met nageboorte.

‘Met recht een lijk uit de kast’, zei mijn hulp droog toen we een beetje van de schrik bekomen waren.

Mijn idee dat er een derde boreling moest zijn klopt dus. Al die tijd lag dit schatje onder mijn bed. Waarschijnlijk dood geboren en direct door de moeder verstoten en uit de werpkist gekieperd. Geen gereanimeer en  couveuses in kattenwonderland….

Mijn medekattenvrouwtje, Steenvrouw, is op vakantie. Per sms laat ze me weten, dat ik het diertje bij haar in de tuin mag begraven. Ik vries hem zolang wel in.

aspergemaaltijd met vrienden met gekke hoedjes aspergemaaltijd met vrienden met gekke hoedjes aspergemaaltijd met vrienden met gekke hoedjes aspergemaaltijd met vrienden met gekke hoedjes aspergemaaltijd met vrienden met gekke hoedjes

Aspergefoto’s: Rik van Boeckel

Hoewel het gisterenavond laat was, alweer een aspergediner met vrienden in Huize Heks, ben ik toch gaan zwemmen. Schouderklopje, schouderklopje! Het katje spookte door mijn hoofd, terwijl ik baantjes trok. Het prachtige minigtijgertje stond op mijn netvlies gebrand. Toen ik met mijn auto het terrein verliet, zag ik een moedereend met een hele vracht kleintjes. Geel en bruin en allerlei variaties daartussenin. Wat een cadeautje van het leven zelf.

Ik sprong uit mijn auto en dronk al dat gespatter in. Verrukt maakte ik foto’s. Helaas werkt Bluetooth vandaag niet mee, ik krijg de bestanden met geen mogelijkheid op mijn computer. Dus wat geleende plaatjes….

eendjes

Zoiets

kleine eendjes

hele familie

Het is alweer het vierde kitten, dat een mooie begrafenis van me krijgt. Vorig jaar nog het zusje van ThayThay en Aafje in Plumvillage, een boeddhistische kloostergemeenschap. Dat was de mooiste kattenbegrafenis ooit. De ceremonie werd geleid door een amerikaanse boeddhiste, die in het dagelijks leven een begrafenisonderneming runt. Samen met een stoere engelse en een lieve schotse werd het een indrukwekkend gebeuren.

Het beestje had dan misschien een heel kort rotleven gehad, maar ging wel snorrend dood.  En kreeg een superbegrafenis met grafsteen en eeuwig boeddhistisch leven: No coming, no going……

Nou, dit erwtje krijgt dat ook. Als Steenvrouw terug is, haal ik em weer uit de vriezer en maak ik een mooi kistje…..

EEN WONDER: Ferguut, mijn zwarte panter, heeft zich gemeld!!!! Deze boerenridderkat heeft sporen verdiend op Hollandse platteland…..

Afbeelding 5 Afbeelding 7

Gisterenavond stak er een zwarte kat vlak voor me de weg over. Een gunstig heksenteken! Ik fietste er direct achter aan. “Ferguut, Ferguut, schatje, Ferguutsels!!!!’ stond ik hem na te roepen, terwijl hij alweer in de struiken van een tuin was verdwenen. Zo ren ik al maanden achter alles wat zwart is en mauwt en beweegt aan. Sinds mijn zwarte panter op 4 november de benen nam. Op mijn verjaardag nog wel. Een dubieus cadeautje.

Natuurlijk staat hij overal als vermist opgegeven. Ook heb ik de hele buurt bestookt met flyers. Ik ben wel eens ’s nachts gebeld door dronken studenten, die meenden iets zwarts door hun uitgewoonde pand te hebben zien sluipen. Ook herkende ik een keertje de stemmen van wat hangjongeren in een wat gruizig berichtje op mijn voicemail. Midden in de nacht ingesproken. Iets over een poesje….

veel reacties

Mijn lieve schat van een kat

Het valt nog niet mee om een pikzwarte kat te vinden. Alle zwarte katten lijken op elkaar. Hopeloos. Ik ben wel eens naar Rijnsburg gescheurd nadat iemand mijn panter had gevonden, maar dat bleek de kat van de buren te zijn.

Ook heb ik een jongedame leren kennen in een enorm studentenhuis om de hoek. Daar was Ferguut een graag geziene gast. Al is mijn achternaam daar zijn voornaam….. Helaas is hij daar sinds begin november ook niet meer gesignaleerd.

gelukkig zijn mijn beesten gechipt

Het komt vaak voor

Mijn heksenvriendinnetje, de vrouw van de acupuncturist, verklaarde na kattengefluister op afstand, dat hij lekker op stap was. Het ging goed. Ridder Ferguut was op een queeste…. Allemaal leuk en aardig, maar ik miste hem vreselijk en riep hem dagelijks op om naar huis te komen. Zonder succes.

Nu heb ik sinds kort natuurlijk wel een hulpheksje aan gene zijde. Tijdens haar leven brandde Tanneke altijd kaarsjes, als er weer eens een kat vandoor was in huize heks. Ze vergezelde die van prevelementen en tot nu toe keerden alle verdwaalde monsters weer terug in de kattenkudde. Behalve die panter dan…

Afbeelding 8

Vanmiddag lag ik brak in bed, zeer slechte dag. Met grote moeite had ik Ysbrandt op een rondje Bos van Bosman getrakteerd. Daar kwam ik nog een jarige man tegen, die zei, dat hij me zo grappig vond. Deze onwaarschijnlijk jong ogende man van op de kop af 75 maakte me echt vrolijk. Hoe is het mogelijk. Ben je een complete gymschoen en krijg je toch complimenten!!! De jarige deelde cadeautjes uit!!!

En ik kreeg nog een enorm geschenk vandaag. Toen ik diep in middagslaap was ging de telefoon. Slaapdronken nam ik op. ‘Bent u een kat kwijt?’, hoorde ik aan de andere kant. Even verstijfde ik van angst. Als je kat wordt gevonden is hij vaak niet meer in leven. Maar schrik voor niks.

zelf heb ik de kat van de chinees gevonden onlangs

Gelukkig komt dit ook voor

Feguut is aan komen lopen bij een tuinder in Nibbixwoud. Zo’n 85 kilometer hiervandaan!!! Morgen ga ik hem ophalen in het asiel in Hoorn. Steenvrouw, zijn biologische kattenmoedervrouwtje, gaat mee. Ik kan niet wachten, tot ik mijn black panter weer in mijn armen sluit. Volgens de dame van het asiel, zag hij er prima uit. Gezond en goed doorvoed. Nog even lief als altijd.

De kans is groot, dat hij in een vrachtwagen hier in de steeg is gesprongen. Er staan altijd enorme joekels van zwaargewichten geparkeerd achter de Schouwburg. Decorstukken worden in en uit gesleept. Een speeltuin voor een ondernemend heerschap als ridder Ferguut. Een beetje ronde-tafel-kat gaat natuurlijk een keer flink op avontuur.

doei vrouw

Ik ga eens lekker op stap

Dat dacht ook mijn vriend en buurman. Hij kwam met Duitse herder Carlos even aanwaaien. Mijn vriend en tevens buurman was in een hele drukke bui. Hij had weer een geweldig idee, maar de heks reageerde uiterst lauw. Gewoon te moe om de fantastische mogelijkheden van zijn onzinnige plan te zien.

aan zo'n groot monster

ThayThay zal wel opnieuw moeten wennen

Tijdens een enorme wandeling door de stad probeerde hij me over de streep te trekken met wisselend succes. Wel lagen we bij voortduring in een deuk, zoals altijd. Zijn product heeft te maken met afgezaagde poten van een tuinbank. “Maak maar een businessplan’, zei ik” Je bent al naar de bank geweest toch?’

zij heeft hem het meest gemist

Snuitje zal wel heel blij zijn, het is uiteindelijk haar echtgenoot

Niets kon mijn humeur nog bederven natuurlijk. Morgen komt mijn zwarte panter huiswaarts. Morgenavond ligt hij naast me op zijn eigen grote kussen. Het zal wel matten worden met de andere katten, met name ThayThay. Die gaat daarom binnenkort naar de dierenarts. Dan wordt hij geholpen.

Ach, zielig. Nou ja, hij heeft een leuke tijd gehad. En Pippi, de dochter van Ferguut, zwanger gemaakt………

Afbeelding 8