Al ‘Moeilijk, moeilijk, moeilijk’ zingend over het ijs. Heks, ben je wel goed wijs? Interne ontploffingen en ook extern vliegt de boel in de lucht. Heks slaakt een diepe zucht. Er is veel verlies. Blijven ademhalen is het devies. En veel kaarsjes branden voor de voorouders…….

©Toverheks.com

Maandagmorgen belt Blonde Buurman me wakker. Hij helpt me met allerlei administratieve klusjes. Sinds hij zich er mee bemoeit krijg ik weer wat grip op mijn bestaan. Ook verdiept hij zich onvermoeibaar in allerlei financiële bewegingen over mijn bankrekening, waar anderen uit mijn naam voor tekenen.

Iets, dat helemaal niet mag mijns inziens. Ik ben toch niet door een malafide rechter ontoerekeningsvatbaar verklaard, zonder dat ik het in de gaten heb gehad? Iets, dat bepaalde mensen heel graag zouden willen. Het zou die financiële bewegingen zo veel gemakkelijker maken voor hen. Dan maar stiekem uit mijn naam tekenen. Zonder me ervan te verwittigen.

©Toverheks.com

Gelukkig komt de Blonde er dan weer achter. ‘Ja, Heks, het staat hier zwart op wit, die jou welbekende vrouw, je kent haar al 60 jaar, heeft echt uit jouw naam getekend….’

Ja, ik ken haar. Ze zong een liedje voor me een paar jaar geleden, tijdens een familiedineetje, om me duidelijk te maken hoe ze over mijn ziektebeeld dacht. Een kutliedje van Brigitte Kaandorp, waarin ze mensen met MEachtige klachten belachelijk maakt: ‘Ik heb een heel zwaar leven, heel zwaar, moeilijk, moeilijk, moeilijk….’

Toch fijn, dat mijn bloedverrwanten zo betrokken bij me zijn.

©Toverheks.com

Dus zij heeft uit mijn naam getekend. Zo dan. Toe maar. Heks ontploft. Voor de zoveelste keer, als het over deze materie gaat. ‘Wanneer houdt het nu eens op?’ roep ik wanhopig. ‘Wanneer laten ze me nu eens met rust? Wanneer komt er nu eens een einde aan die ellende?’

Er heerst de hardnekkige overtuiging in mijn clan, dat Heks niet met geld kan omgaan. Een overtuiging, die hen goed uit komt.

Alleen maar, omdat ik het grootste gedeelte van mijn leven straatarm ben geweest. Eerst was ik een arme student. Ik had geen beurs en mijn ouders hadden ook geen zin om voor mijn studie te betalen. Ik werkte me dus een ongeluk om het zelf te bekostigen en had geen knoop.

Daarna bleef ik arm. Niet omdat ik niet met geld kan omgaan, maar omdat ik nog voordat ik mijn studie had afgerond een invaliderende ziekte kreeg. Een niet erkende ziekte ook nog eens, waardoor ik vaak zelf voor de kosten op draai. Een kwaal, die jarenlang al mijn beschikbare middelen heeft opgeslokt.

©Toverheks.com

Ik had een huis kunnen kopen van het geld, dat ik heb geïnvesteerd in mijn ziekte. Ik ben overigens niet beter geworden van al dat investeren. Pappen en nathouden, dat is het enige dat werkt bij ME.

Heks heeft nog nooit schulden gehad. Ze heeft altijd binnen haar beperkte financiële grenzen kunnen leven. Ik heb nooit gekke dingen gedaan. Geen tonnen verloren, omdat ik zat te speculeren met huizen. Ik noem maar iets. Ook bezit ik geen verzameling dure bolides bij wijze van exterieur ego.

Ik rijd met veel plezier in een oud barrel. Dat neemt niet weg, dat ik blij ben, dat ik het wat ruimer heb tegenwoordig. Maar ik betaal een hoge prijs.

‘Ik ga naar de rechter,’ roep ik uiteindelijk, als ik ben uitgeraasd, ‘Ik ben er klaar mee. Ze gaan die man maar uitleggen, hoe het mogelijk is, dat iemand uit mijn naam allerlei documenten tekent, waar ik waarschijnlijk helemaal niet achter sta.’

©Toverheks.com

Ik heb de telefoon nog niet neergelegd, of ik krijg een appje van Steenvrouw, met daarin een recent nieuwsbericht. ‘Is dit het bedrijf van X? Het staat in de fik!’ Snel kijk ik op internet naar het gewraakte artikel. En ja, inderdaad: Het bedrijf, waar het allemaal om draait, heeft te maken met een uitslaande brand. Er is ook een slachtoffer helaas. Die ligt met brandwonden in het ziekenhuis…..

Wat een rare dag. Heks is helemaal van slag. De gehele verdere maandag spoken de beelden door mijn hoofd. Wat is er toch aan de hand me mijn clan? Zijn de voorouders soms boos?

 

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Heks besluit om wat extra aandacht te gaan geven aan haar voorouders. Ik ga kaarsen branden en offers brengen bij mijn voorouderaltaar………

Intussen wandel ik me helemaal een ongeluk met de honden. Ik kan niet met de scootmobiel naar buiten, want het is al niet te doen om de berging uit te rijden. Ook de auto is geen optie, want in de binnenstad is niet gestrooid, het is dus spekglad. Fietsen zit er om die reden eveneens eventjes niet in.

Goddank kan ik lopen. Maar eenmaal thuis val ik ongeveer om. Het loopt zwaar in de sneeuw. Ook ben ik zondag lelijk onderuit gegaan. Ik crepeer dan ook van de pijn op een gegeven moment. En dan wil ik ook nog eens gaan schaatsen!!!!!

©Toverheks.com

‘De ijsbaan in Koudekerk gaat deze week open,’ schrijft de Blonde, ‘Misschien kunnen we daar een baantje trekken…’ ‘Ik hou de Vogelplas in de gaten,’ schrijft Heks terug naar haar oude vriend, ‘Ik weet niet of het lukt om door de pijn heen te bijten, maar ik ga het proberen…’

Vroeger schaatsten we de hele provincie rond, de Blonde, zijn drie broers en Heks. De hele winter trainden we op de ijsbaan en als het dan vroor gingen we loos! De leukste herinnering is wel een monstertocht naar Haarlem.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Op de heenweg hadden we mooi weer en goed ijs. En wind mee!!!! We zaten in no time in de buurt van Heemstede. Daar dronken we koffie met een enorme punt appeltaart erbij in een cafe, dat ik altijd zie vanuit de trein…..

Maar het weer sloeg om en we kregen een flinke sneeuwstorm te verduren. Achter elkaar buffelend reden we richting de Kagerplassen. Om de beurt op kop. Ook Heks reed vaak voorop. De ringvaart was hopeloos qua ijs, herinner ik me, dus we kozen voor een route door de polder. Een route met 1000 bruggetjes……..

©Toverheks.com

Om uiteindelijk bij de ouders van dit vierspan te eindigen. Daar stond de soep klaar, zodat we weer een beetje konden ontdooien….

Ja, de ouders van de Blonde zijn mijn liefste schoonouders ooit. Ook toen het allang uit was bleef ik welkom. Als ik hen ergens trof was het altijd een feestje. Helaas leven ze niet meer.

Schaatsen met alle broertjes lukt niet meer. Eentje woont in Canada intussen. Een ander bivakkeert grotendeels in Frankrijk. Een derde heeft teveel last van zijn lijf gekregen door een ongeval. Maar de Blonde en Heks gaan toch nog een poging wagen deze week. ‘Al is het maar voor een uurtje, Blonde, gewoon om eventjes het ijs te proeven……’

Zingend over het ijs. Laten we het hopen.

©Toverheks.com

 

Sneeuw!!! Sneeuw!!!!! Sneeuw!!!! Helemaal ingepakt, laag over laag. Zo wandel ik graag. Een Michelinvrouwtje ben ik, als ik me buiten waag. Wat een heerlijk weer! Heks wil meer sneeuw en ijs. Veel meer!!!!!

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Het gaat morgen sneeuwen! Zullen we afspreken in Het Leidse Hout voor een snuffelwandeling?’ appt Heks vrijdagavond naar de baasjes van Freya’s BFF Sierra, de Australische cattle dog. Met Dingo in de genen. Voorwaar een pittig hondje om op te voeden, daar zijn haar baasjes ook achter intussen……

‘We hebben een expert geraadpleegd en die zei, dat wandelen en snuffelen met een volwassen hond wonderen kan doen in het geval van onze ondeugende puber. Ze krijgt dan het goede voorbeeld. Puppies onderling weten vaak helemaal niet waar ze mee bezig zijn. Als je niet uitkijkt leren ze elkaar verkeerde dingen aan….’ aldus de dames.

©Toverheks.com

Sierra legt elke pup op de rug. Vervolgens gaat ze het arme beest zwaar lopen domineren. De baasjes worden er gek van. ‘En wij maar denken, dat ze vooral veel met leeftijdgenoten moet spelen. Daar zijn we echt de fout in gegaan…..’

Mijn pup Freya wordt voor een groot deel opgevoed door mijn stabiele volwassen hond VikThor. Als puntje bij paaltje komt heeft ze niks in te brengen bij mijn goeiige evenwichtige viervoeter. Nog niet. Freya is natuurlijk wel een teef. En die zijn over het algemeen veel feller, dan hun mannelijke soortgenoten.

©Toverheks.com

Zaterdagmiddag is het dan eindelijk zover. Natte koude kleddersneeuw valt over Nederland. Ook Leiden is aan de beurt. De daken kleuren wit. De straten glimmen, de sneeuw smelt direct. Heks stapt in haar kanariepiet en rijdt naar Het Leidse Hout. ‘Zal het druk zijn in het bos?’ vraag ik me bezorgd af. Tegenwoordig is iedereen aan de wandel.

Nederlanders trekken massaal de natuur in. Daar is onze beperkte voorraad vrije natuur niet op berekend. Massa’s mensen drommen zodoende rondom het golfveld bij het Joppe. Of door polderpark Cronensteijn. Dwars door die mensenmassa wringen zich dan altijd nog de nodige zwaar hijgende joggers. Nooit van mondkapjes gehoord, die dwangmatig sporters….

©Toverheks.com

Heks krijgt het daar dan Spaans benauwd van. Ik vermijd dat soort situaties als het even kan. Zodoende wandel ik veel ’s nachts. Of op weinig inspirerende plekken, waar niemand komt. Ik ben als de dood voor al die doodsverachters. Die Coronaverspreiders. Die mondkapverkrachters.

Dat wordt nog wat met die komende avondklok: Kan ik niet meer uitgebreid midden in de nacht naar een park met mijn viervoeters……..

Maar oh, wat een wonder: Het bos is zo goed als verlaten. Op enkele bezoekers na. Een handvol kinderen en wat doorgewinterde hondenbezitters.

©Toverheks.com

Heks posteert zit op het grote veld. Daar heb ik afgesproken met mijn Amerikaanse hondenvriendinnen. Freya rent als een gek in de rondte. Ze raakt helemaal hiepredepieper van die wonderlijke witte wereld.

Alles ziet er anders uit! Wat is toch dat koude witte spul? Waar je met je neus in kunt wroeten? En vooral: Alles ruikt anders! Een hele nieuwe onherkenbare wereld gesitueerd in de gewone herkenbare wereld. Hoe leuk wil je het hebben?

©Toverheks.com

©Toverheks.com Waar is Freya?????

Een hyena-achtige hond komt aanrennen. Als een zot. Loopt Freya omver in zijn enthousiasme. Direct rent mijn pup achter het monster aan. In no time zijn ze leuk aan het spelen. Beetje ruig, maar daar kan mijn meisje heel goed mee uit de voeten. Ze zien er heel lief en schattig uit, die Springer Spaniëls, maar het zijn in feite echte bikkeltjes…..

Ik raak aan de praat met het baasje. Een antropologe, een onderzoekster. ‘Ik woonde voor mijn onderzoek een tijdje in Roemenië en daar heb ik deze knaap opgeduikeld. Hij zat in een asiel, waar ik als vrijwilliger een halve dag in de week werkte. Maar ja, Corona, . Moesten we verplicht terug naar Nederland, helaas…..’

Heks wil natuurlijk weten, wat deze dame onderzoekt. En laat dat nu iets heel actueels zijn! ‘Ik doe onderzoek naar complottheorieën en de mensen, die zich daarmee bezig houden….’

Nou, een beter onderwerp is eigenlijk niet denkbaar in deze absurde tijden. Complottheorieën zijn van alle tijden, maar door de informatie-infrastructuur van het huidige tijdsgewricht leggen ze enorm veel gewicht in de schaal tegenwoordig.

©Toverheks.com

‘Mijn vriendinnen zijn ook onderzoekster, ze komen zo met hun hondje,’ vertel ik de dame. Een schoonheid van heb ik jou daar overigens. Echt een beauty.

Even later voegen mijn vriendinnen zich bij ons. Ik stel de dames aan elkaar voor. ‘Ze doet een heel leuk onderzoek,’ verteld ik terloops, ‘Naar complottheorieën. Wappies en aanverwanten…’

In no time zijn de meiden in een intensief gesprek gewikkeld. Als we later op snuffeltocht gaan met onze hondjes komt een verrassende aap uit de mouw. “Ik heb net een master aangevraagd over hetzelfde onderwerp. In Utrecht!’ roept 1 van mijn Amerikaanse vriendinnetjes, ‘We hebben gegevens uitgewisseld. We houden contact!!!’

Wat grappig toch weer. Kijk, dit is nu iets, waar Heks al haar hele lange leven lang goed in is: Mensen verbinden. Met elkaar in contact brengen. Ik klets met Jan en Alleman en daar komen dan dit soort geweldige dingen van…

We lopen kriskras door Het Hout. Sneeuw dwarrelt om onze oren. Het is grauw en grijs in het schemerige bos. Ik kan mijn hondjes nauwelijks zien, perfect gecamoufleerd als ze zijn met hun witte vacht met zwarte stippen. Mijn Spingers zijn gewoonweg gemaakt voor dit soort condities!

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Met name Freya ben ik voortdurend kwijt. Ze rent als een gek door de besneeuwde bossages. Als bezeten. Over de top happydepeppie. Ontketend. Van god los. Jeetje, wat kan dat beestje rennen!

‘Mijn hond is er nog nooit door een andere hond uit gelopen, maar uw pup krijgt het voor elkaar, hij kan het niet uitstaan,’ aldus de eigenaresse van een windhond onlangs. Een windhond! Geen pup ook, een volwassen windhond moest buigen voor mijn meisje…..

We lopen een heerlijk ronde, maar dan springt de cattle dog in een sloot. Ze denkt dat het een grasveld is, want er ligt een laag knalgroen kroos op. Met een doornatte en ijskoude pup is het tijd voor mijn vriendinnen om naar huis te gaan. Ook Heks wandelt naar de uitgang van het bos.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Wat een heerlijke middag. Echt genieten. Ik schud de sneeuw van mijn capuchon en stap in de auto. De hondjes zitten in warme dekens gewikkeld in de kattenbak…..

Zondag heb ik een geheel andere ervaring tijdens mijn uitlaatronde. Het zonnetje schijnt en heel Leiden loopt en masse door de stad te wandelen. Ook de joggers zijn weer volop in beweging. Links en rechts zoeven ze tussen de mensenmassa door. Heks raakt compleet in paniek, als ze probeert een veilige wandeling te maken in het doorgaans rustige Park van Noord.

Pas als ik richting Zijl tuf met mijn scootmobiel en langs een lelijk impopulair pad ga rijden, wordt het rustiger. Wat een gekkenhuis. Alsof er geen Corona bestaat! De hele stad loopt op straat.

©Toverheks.com

©Toverheks.com De enige sneeuwpop, die ik ben tegengekomen, gewijd aan Freyr!!!!!!

Na een uurtje vlucht ik weer naar binnen. Geef mij maar sneeuw en narigheid. Koud en somber kledderweer. Waarbij iedereen binnen bij de kachel blijft. Waarbij je verkleumt tot op het bot, als je je wel buiten waagt. Dat zijn mijn ideale condities.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

‘Er bestaat geen slecht weer, alleen slechte kleding,’ aldus een vroegere vriendin van Heks. Een volksgezegde uit haar vaderland. Ze kwam uit Zweden…….

En het is zo. Helemaal ingepakt, laag over laag. Zo wandel ik graag. Een Michelinvrouwtje ben ik, als ik me buiten waag.

©Toverheks.com

©Toverheks.com

Piepend en krakend verslag van een buitengewone dag: Er ligt sneeuw! Nog niet van het kaliber 11-stedentocht, maar toch: Het gaat de goede kant op! Prachtige foto’s van winters Leiden.

Leiden in de sneeuw, stad , sneeuw, hondje in de sneeuw, parkje, boten, grachten, hollandse stad,

Kreukeldekreukel, piep en kraak doet mijn lijf, als ik vanmorgen veel te vroeg wakker word. Dat is altijd de ellende met Heks: Hoe krakkemikkiger ik me voel, hoe slechter ik slaap. Je zou verwachten van een mensenlijk lichaam als het mijne, dat het dan juist extra veel rust zou pakken om te herstellen.

Helaas. Mijn fysiek denkt: ‘Herstellen, wat is dat?’ Liever dendert het door tot het erbij neervalt. Tegen die tijd verander ik in een vleesgeworden strijkplank. Er is niet veel meer met me aan te vangen. Totdat ik weer uit de knoop wordt gehaald door mijn fysiotherapeut.

Leiden in de sneeuw, stad , sneeuw, hondje in de sneeuw, parkje, boten, grachten, hollandse stad,

En daar zit em nu een beetje de kneep. Aan het eind van het vorig jaar kreeg ik een brief van mijn ziektekostenverzekering. Mijn peperdure polis blijkt opeens aanmerkelijk goedkoper te zijn geworden. Maar onbeperkte fysiotherapie is er niet meer bij. Ik heb recht op slechts 36 zittingen per jaar. Daar red ik het nog geen half jaar mee.

In paniek heb ik alle afspraken gecanceld, behalve mijn tweewekelijkse bezoek aan de orthopedische wonderdokter. Intapen is er echter niet meer bij. Daar is geen budget meer voor. En alsof mijn lichaam de handdoek in de ring gooit ben ik in 1 klap allergisch geworden voor die tape……

Leiden in de sneeuw, stad , sneeuw, hondje in de sneeuw, parkje, boten, grachten, hollandse stad,

Afgelopen weekend weer ik weer helemaal gek van mijn schouder. Die hangt een ietsiepietsie uit de kom. Na drie jaar tapen, was het min of meer onder controle. Nieuwe probleemplekken, zoals mijn linkervoet, werden door de behandelingen tevens de kop ingedrukt. Sinds de fysio is geëlimineerd steken al die pijnplekken in mijn lijf de kop weer op. Mijn rechterheup is recent ook gezellig mee gaan doen.

Leiden in de sneeuw, stad , sneeuw, hondje in de sneeuw, parkje, boten, grachten, hollandse stad,

‘Ja, Heks, Jij hebt last van het hypermobiliteitssyndroom ofwel HMS. Dat betekent, dat je gewrichten niet mooi in hun kapsel bewegen, maar net iets ernaast,’ zegt mijn marteltherapeut. Hij begint een ingewikkeld verhaal over het disfunctioneren van de verschillende onderdelen van mijn gewrichten.

Met name het bindweefsel laat het afweten. Hierop volgt een reactie van omliggend spierweefsel: ‘Waardoor je pijn krijgt aan spieren of gewrichten. Je spieren raken volledig overbelast doordat zij het gebrek aan stabiliteit in het gewricht gaan compenseren. Uiteindelijk levert deze te grote beweeglijkheid van het gewricht dus die jou welbekende metamorfose naar strijkplank op!’

Leiden in de sneeuw, stad , sneeuw, hondje in de sneeuw, parkje, boten, grachten, hollandse stad,

Toevallig hoor ik van het baasje van Kokeshi, die ook aan dit syndroom lijdt, dat je wel degelijk recht hebt op meer fysiotherapie, zolang je een verwijzing hebt door een specialist. Dus gaat Heks maar weer eens langs bij de huisarts. Ik hoop, dat hij weet, waar hij me heen moet sturen, want zelf ben ik er nog niet achter.

Een reumatoloog? Er zit een hele goeie in Nijmegen, gespecialiseerd in fibromyalgie. Maar ja, het is niet bepaald naast de deur. De tocht naar meer fysiotherapie, zou wel eens zwaar kunnen worden. Niet al te best voor mijn broodnodige rust…

Leiden in de sneeuw, stad , sneeuw, hondje in de sneeuw, parkje, boten, grachten, hollandse stad,

Deze week is het weer helemaal bal met mijn pijnlichaam. Mijn rechterhand is van lieverlee opnieuw in een heel slecht stadium beland. Nog even en ik kan mijn kleren niet meer aan of uit krijgen. Ik ben er anderhalf jaar geleden lelijk op gevallen. En sindsdien is het natuurlijk een zwakke plek. Tussen al die andere zwakke plekken……

Leiden in de sneeuw, stad , sneeuw, hondje in de sneeuw, parkje, boten, grachten, hollandse stad,

 

Leiden in de sneeuw, stad , sneeuw, hondje in de sneeuw, parkje, boten, grachten, hollandse stad,

Ik zat achterop de fiets bij iemand en die ging opeens staand fietsen. Zijn vehikel zwaaide van links naar rechts, vooral de achterkant. Zodoende werd Heks de berm in gelanceerd…..

Ik zie er nog steeds sterk en stevig uit, maar in feite ben ik uiterst fragiele. Je ziet mijn kwetsbaarheid niet! Dat is niet uit te leggen. Veel mensen geloven er dan ook geen zak van….. En houden er helemaal geen rekening mee. Zelfs al kennen ze je al jaren!

Leiden in de sneeuw, stad , sneeuw, hondje in de sneeuw, parkje, boten, grachten, hollandse stad, Leiden in de sneeuw, stad , sneeuw, hondje in de sneeuw, parkje, boten, grachten, hollandse stad,

Afgelopen weekend instrueer ik Cowboy om mijn schouder in te tapen. Ik heb een hele slechte nacht achter de rug vanwege de pijn, dus ik ben wanhopig! Mijn lief doet het nog zo gek niet. Nauwkeurig volgt hij mijn aanwijzingen op. En direct voel ik verbetering. Wat is het toch een wondermiddel! Aan het eind van de dag ligt de huid van mijn schouder helemaal open. Oh jee, ik ben echt compleet en definitief allergisch voor dit fantastische product geworden. Wat nu?

Naar de dokter dan maar weer. Volgende ronde zoeken naar oplossingen. Het betere plak en knipwerk heeft afgedaan. Maar wie weet zijn er wel anti allergene producten op de markt intussen.

Leiden in de sneeuw, stad , sneeuw, hondje in de sneeuw, parkje, boten, grachten, hollandse stad,

Maar niet getreurd vandaag: Om vier uur komt mijn vriendinnetje Zwaan uit Amsterdam. We gaan samen naar de sauna. Een verlaat cadeautje voor de verjaardag van Heks! Een heerlijke verwenavond ligt in het verschiet. Dus ik klaag niet!

Leiden in de sneeuw, stad , sneeuw, hondje in de sneeuw, parkje, boten, grachten, hollandse stad, Leiden in de sneeuw, stad , sneeuw, hondje in de sneeuw, parkje, boten, grachten, hollandse stad,

En al helemaal niet als ik vanmorgen uit het raam kijk en een witte wereld zie: Hoera! Sneeuw! Heerlijk! Ik hoop, dat het lekker blijft liggen. het liefst een dik pak. Dan ga ik het hele weekend met Cowboy en Varkentje in de sneeuw wandelen. En mijn lief eens goed inpeperen, voorzichtig natuurlijk. Ik moet niet weer vallen of iets uit de kom laten vliegen…..

 

Leiden in de sneeuw, stad , sneeuw, hondje in de sneeuw, parkje, boten, grachten, hollandse stad,

Leiden in de sneeuw, stad , sneeuw, hondje in de sneeuw, parkje, boten, grachten, hollandse stad,

Leiden in de sneeuw, stad , sneeuw, hondje in de sneeuw, parkje, boten, grachten, hollandse stad,

Leiden in de sneeuw, stad , sneeuw, hondje in de sneeuw, parkje, boten, grachten, hollandse stad,

Wandeling in de onschuldige sneeuw met witwassende Lance Armstrong: Iedereen maakt weleens een foutje…

TOUR DE KLINK

KLINK

VERZADIGEN ZIEL

PRACHTIGE KLEUREN

Vanmorgen op mijn nuchtere maag werd ik getrakteerd op het interview van Oprah met Lance Armstrong. Deze man, die kanker overwon en daarna 7 keer de Tour won, deze winnaar heeft gelogen. De kluit belazerd. Zich ernstig misdragen.

Hij werd dan ook streng toegesproken door Oprah. Haar stem klonk laag en vlak en zakelijk. Helaas weet ze te weinig van wielrennen om door te hebben, dat hij nog steeds zit te liegen. Over jaartallen en feiten. Jammer genoeg voor hem verdringen de deskundigen zich op tv en radio om 1 en ander toe te lichten. Zo komt menig aap alsnog uit de mouw van dit wielerjack.

ZIJ RUNT SUCCESVOLLE UITLAATSERVICE

HONDEVRIENDIN EN HAAR ROEDEL

De gevallen renner begon direct zijn gebruik af te zwakken. Hij had epo gebruikt, maar een heel klein beetje. En wat bloeddoping en testosteron. Ja, begrijpelijk. De man heeft natuurlijk tijdens zijn ziekte zulke hoeveelheden chemo moeten incasseren, dat dit er ook nog wel bij kon. Vergeleken daarmee is epo peanuts….

Lance wist uiteindelijk zijn misstappen terug te brengen tot 1 verkeerde beslissing. Dat is grappig genoeg misschien wel de enige waarheid als een koe, die zijn mond verliet, tussen alle huichelachtige geloei en mekkerende goedpraterij.  Zoals “Iedereen doet het” om maar iets te noemen.

HIER WORDT NOOIT GESCHAATST

HET WATER IS TE DIEP OM TE BEVRIEZEN

VERLATEN NU

HONDENSTRANDJE

EN STRUCTUUR

KLEUREN

Het is 1 hele verkeerde beslissing, die de bodem vormt voor een zee van verkeerde beslissingen. Deze keuze maakte de weg vrij voor een gang over lijken naar roem. Er doen al jaren indianenverhalen de ronde over deze man en zelfs zonder al die nieuwe informatie scheppen ze vaak een weinig sympathiek beeld.

Door de huidige ontwikkelingen worden die anekdotes echter schril en uiterst pijnlijk. Hij heeft mensen behoorlijk aangepakt om te voorkomen, dat dit allemaal uitkwam. Ook daar zijn vreselijke verhalen over bekend. Nu doet hij het af als 1 verkeerde beslissing. Alsof hij niet verantwoordelijk is voor de ondergang van een aantal van zijn tegenstanders.

GROTE VROUW, LEUK VOOR YS

AVINA, EEN HEEL NIEUWSGIERIG MEISJE

MET HAAR KEKKE JAS

SCHATJE LUISTERT AL GOED

Ook het nobele feit, dat hij alleen voor zichzelf spreekt en niemand erbij wil lappen is dubbel. Als hij openheid van zaken geeft loopt hij de kans in de bak te belanden. Het is nu eenmaal verboden mensen aan te zetten tot dopinggebruik.

Voor veel mensen is het echter rampzalig om aan te zien: Hun held valt van z’n voetstuk. En door 1 verkeerde beslissing! Iedereen doet het!  Anderen haasten zich om vreemde uitspraken te doen: Het zou goed zijn voor de sport, hierdoor wordt de Tour weer schoon. En meer flauwekul.

Rest natuurlijk de vraag waar we nu we eigenlijk getuige van zijn, als we enthousiast de Tour volgen. Wat speelt daar echt in het peloton? Al die prestaties zijn waarschijnlijk te danken aan het gebruik van epo, testosteron, bloeddoping en andere verboden snoepgoed. Dus mijn niet aflatende bewondering voor het 3 keer sterven op de Alpe d’Huez draagt  bezorgdheid in zich. Of die renner het wel overleefd. Regelmatig valt er ergens iemand dood van zijn fiets. Die heeft dan ook 1 keer een verkeerde beslissing genomen.

Lance zelf gaat vanaf nu alles in het werk stellen om vertrouwen terug te winnen, zegt hij.  Wiens vertrouwen? Waar heeft hij het over? Er lijkt me geen beginnen aan. Hij beseft wel dat dat even gaat duren. Maar hij gaat er alles aan doen. Zoals wat? Nog meer leugens?

Toch blijf ook ik van wielrennen houden, ik verheug me alweer op de komende Tour. Ik heb geen enkele illusie, dat doping kan worden uitgebannen uit die sport. Het is net zoals met computervisussen. Tegen de tijd, dat ze succesvol worden bestreden is er alweer een nieuwe variant in omloop….En zolang iemand niet wordt betrapt op doping, gebruikt ‘ie niet.  Komt het toch uit, dan geef je gewoon die ene fout toe….En iedereen doet het toch? Wat zitten we dan te zeuren?

EN KNOTWILGEN

SNEEUW OP IJS, MOOI MAAR SHIT

HET WAS EEN HEERLIJKE WANDELING

GELE GEVAAR DOEMT OP

SNEEUW! SNEEUW! SNEEUW! EN DE PSYCHOLOGISCHE GRONDBEGINSELEN VAN DON LEO

OVER 3 MAANDEN SNEEUWT 'IE ROZE

PRUNUS IN MIJN STRAAT

mooi straatje is het toch

Gasthuishof en kapel

Sneeuw! Sneeuw! Sneeuw!

Wat een geluk, dat ik vandaag nergens heen hoefde. Ik heb niet in de langste file aller tijden gestaan. Ik ben nergens te laat gekomen. Ik hoef vannacht niet op een station te slapen. Wel heb ik vanmorgen samen met mijn hulp de enorme kerstboom weer afgetuigd en uit het raam gekieperd.  Wat een zee van ruimte!!! Wat is het opeens licht, met die besneeuwde wereld buiten. Als de klus geklaard is maak ik een enorme wandeling met mijn hondje.

Wat is de wereld prachtig vandaag

Molen de Put, Wachtgebouw en Morspoort, Stadstimmerwerf, Galgenwater

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Hondjes zijn gek op sneeuw. Jonge honden worden echt helemaal dol, maar ook de al wat bedaarde Ysbrandt gaat behoorlijk uit zijn dak. Alles ruikt anders, dus dat is al heel interessant. De muur in de steeg wordt grondig bestudeerd. Eenmaal in een parkje gaat hij heerlijk door de sneeuw rennen en  rollen. Aan de haren rond zijn poten hangen allemaal kleine sneeuwballetjes. Die smelten er straks thuis langzaam weer af….

Joepie

Ysbrandt neemt een duik

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

dat was even lekker...

Zo

De heks houdt ook van sneeuw. En ijs!!! Van mij mag het elke winter 4 maanden hard vriezen. Want dan kan er geschaatst worden. Heks is rijdend lid van de 11stedenvereniging. In de goeie ouwe tijd stond de teller een keertje op 158 kilometer op 1 dag. Maar dat is lang geleden. Er moet een wonder gebeuren, wil ik ooit nog eens boven de 100 kilometer schaatsen. Een molentochtje lukt nog wel, maar daarna kan ik 2 weken naar bed. Toch moet ik bekennen, dat ik dat er gewoon voor over heb. En hoewel het piept en kraakt tijdens het schaatsen,  niet het ijs, maar mijn lijf, toch geniet ik enorm van zo’n dag.

heb ik gehoord....

Hier woont ook een 11 stedenlid

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Dus ik volg het weer met grote belangstelling en een licht verhoogde hartslag. Wie weet kunnen we de Kaag weer op. En de Wijde Aa. De sneeuw is ook fantastisch. Hoewel ik eigenlijk tegen sneeuw ben, vanwege de slechte invloed op de aangroei van ijs, toch word ik er helemaal blij van. De wereld is zo fris en licht en alle geluiden klinken anders. Ook zitten er heel veel negatieve ionen in dit winterpakket en dat is juist weer goed voor ons humeur. Dus je voelt je in elk geval gelukkig als je vast zit in file of trein. Of ergens bent ingesneeuwd.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Tijdens de wandeling ben ik even bij een oude vriend langsgegaan. Hij woont in een megapand aan een mooie gracht en is daar de hele dag op zijn atelier prachtige schilderijen aan het maken. Ysbrandt is dol op deze bezoekjes. Hij wordt verwend met een heerlijke dubbele boterham met een heel blik leverpastei erop. Mooi in stukken gesneden op een bordje. Schrokkerdeschrok en alweer op.

wat een frissigheid

VAN DER WERFFPARK

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Meestal zitten de schilder en ik daarna een hele tijd te kletsen over van alles en nog wat, maar vandaag had hij al bezoek. Soms zijn de vrienden van je vrienden echt niet jouw vrienden.  En dat gaat zeker op voor dit exemplaar.

Na jaren van de fatsoensgrens overschrijdende en ongepaste opmerkingen en ook nog handtastelijke kleffe handjes op de koop toe, blijft hij eindelijk op gepaste afstand. Maar daar heb ik heel veel moeite voor moeten doen….Het grappige is, dat hij zegt dat IK tegenwoordig normaal doe. Dit past helemaal in de PSYCHOLOGIE van DON LEO:

IEMAND SLAAT JE OP JE BEK. JE ZEGT ER IETS VAN. ZEGT DIE ANDER: JE MOET NIET  ZO AGRESSIEF REAGEREN…..Dit is op heel veel situaties van toepassing. De omgekeerde wereld…..De wereld op zijn kop.

en aan mijn pootjes

Sneeuw op mijn neus…

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ysbrandt zat grommerig te gluipogen naar die heer in kwestie, ondanks de eerder genoten   droomboterham. Deze informeerde al bezorgd of dat snuitbandje tegen het bijten was. “Nee,” zei ik,” Hij kan nog prima bijten zo…”  Inwendig moest ik wel lachen om zijn wat angstige gezicht, de reputatie van mijn ballenbijter lijkt ook hier doorgedrongen te zijn….

En ook om dat gekke, kleine, slimme, gevoelige indien nodig bijtgrage hondje van me. Ik besloot het bezoek niet al te lang te maken. Uiteindelijk zat ik niet te wachten op mijn viervoetige vriend hangend in de kuit van de vriend van mijn goede vriend…… Ik hou van mijn goede vriend en hou hem graag te vriend. De heerlijke besneeuwde wereld lokte. Ys en ik gingen onze wandeling vervolgen…

Aafje vindt het ook heel spannend

ThayThay neemt een duik in de eerste sneeuw van zijn leven…

Wat fijn, dat het zo lekker wintert. Mijn lenteverlangens zijn gesmolten als sneeuw voor de winterzon, ik vind het prima, zolang de sneeuw maar niet smelt.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA